Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да с™и1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE, да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. Хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь: и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
И#ли2:
Џчи всёхъ на тS гDи ўповaютъ, и3 ты2 даeши и5мъ пи1щу во бlговрeменіи: tверзaеши ты2 щeдрую рyку твою2, и3 и3сполнsеши всsкое жив0тно бlговолeніz.
И#ли2:
ГDи ї}се хrтE, б9е нaшъ, бlгослови2 нaмъ пи1щу и3 питіE мlтвами пречcтыz твоеS м™ре, и3 всёхъ с™hхъ твои1хъ: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
И#ли2:
ГDи ї}се хrтE, сн7е б9ій, бlгослови1вый трапeзу свои6мъ ў§нкHм, самъ бlгослови2 и3 нaмъ пи1щу сію2, понeже и3 мы2 вёруемъ во и4мz твоE, на тS ўповaемъ, м0лимсz тебЁ и3 тS слaвимъ во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
О́тче наш, І́же єси́ на Небесі́х, да святи́ться і́м'я Твоє́, да при́йдеть Ца́рствіє Твоє́, да бу́деть во́ля Твоя́, я́ко на Небесі́ і на землі́. Хліб наш насу́щний даждь нам днесь; і оста́ви нам до́лги на́ша, я́коже і ми оставля́єм должнико́м на́шим; і не введи́ нас во іскуше́ніє, но ізба́ви нас от лука́ваго.
Або:
О́чі всіх на Тя, Го́споди, упова́ють, і Ти дає́ши їм пи́щу во благовре́менії, отверза́єши Ти ще́друю ру́ку Твою́ і ісполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
Або:
Го́споди, Ісу́се Христе́, Бо́же наш, благослови́ нам пи́щу і питіє́ моли́твами Пречи́стия Твоєя́ Ма́тере і всіх святи́х Твої́х, я́ко благослове́н єси́ во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Або*:
Го́споди Ісу́се Христе́, Си́не Бо́жий, благослови́вий трапе́зу Свої́м ученико́м, Сам благослови́ і нам пи́щу сію́, поне́же і ми ві́руєм во і́м'я Твоє́, на Тя упова́єм, мо́лимся Тебі́ і Тя сла́вим во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Бlгодари1мъ тS хrтE б9е нaшъ, ћкw насhтилъ є3си2 нaсъ земнhхъ твои1хъ бл†гъ: не лиши2 нaсъ и3 нбcнагw твоегw2 цrтвіz: но ћкw посредЁ ўченикHвъ твои1хъ пришeлъ є3си2 сп7се, ми1ръ даS и5мъ, пріиди2 къ нaмъ, и3 сп7си2 нaсъ.
Благодари́м Тя, Христе́ Бо́же наш, я́ко наси́тил єси́ нас земни́х Твої́х благ; не лиши́ нас і Небе́снаго Твоєго́ Ца́рствія, но я́ко посреді́ ученико́в Твої́х прише́л єси́, Спа́се, мир дая́ їм, прийди́ к нам і спаси́ нас.
Возвесели1хсz њ рeкшихъ мнЁ: въ д0мъ гDень п0йдемъ. Ѓзъ же мн0жествомъ млcти твоеS, ГDи, вни1ду въ д0мъ тв0й, поклоню1сz ко хрaму с™0му твоемY, въ стрaсэ твоeмъ. ГDи, настaви мS прaвдою твоeю, вр†гъ мои1хъ рaди и3спрaви пред8 тоб0ю пyть м0й, да без8 преткновeніz прослaвлю є3ди1но бжcтво2, nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, нhнэ, и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Возвесели́хся о ре́кших мні: в дом Госпо́день по́йдем. Аз же мно́жеством ми́лости Твоєя́, Го́споди, вни́ду в дом Твой, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ в стра́сі Твоє́м. Го́споди, наста́ви м'я пра́вдою Твоє́ю, враг мої́х ра́ди іспра́ви пред Тобо́ю путь мой, да без преткнове́нія просла́влю Єди́но Божество́, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
ГDи ї}се хrтE, сн7е б9ій, поми1луй мS грёшнаго.
Го́споди Ісу́се Христе́, Си́не Бо́жий, поми́луй м'я, грі́шнаго.
Разсёzнный м0й ќмъ собери2 гDи, и3 њлzденёвшее сeрдце моE њчи1сти, ћкw петрY даsй мнЁ покаsніе, ћкw мытарю2 воздыхaніе, и3 ћкw блудни1цэ слeзы, да вeліимъ глaсомъ взывaю ти2: б9е, спаси1 мz, ћкw є3ди1нъ бlгоутр0бенъ и3 человэколю1бецъ.
И#ли2:
ГDи, ѓще кот0рую мlтву без8 внимaніz прочитaлъ и3 разсёzлсz въ п0мыслахъ, прости2 и3 спаси1 мz по млcти твоeй.
Разсі́янний мой ум собери́, Го́споди, і олядені́вшеє* се́рдце моє́ очи́сти, я́ко Петру́ дая́й мні покая́ніє, я́ко митарю́ — воздиха́ніє і я́ко блудни́ці — сле́зи, да ве́ліїм гла́сом взива́ю Ті: Бо́же, спаси́ м'я, я́ко єди́н Благоутро́бен і Человіколю́бець.
Або:
Го́споди, а́ще кото́рую моли́тву без внима́нія прочита́л і разсі́ялся в по́мислах, прости́ і спаси́ м'я по ми́лості Твоє́й.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ, и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2, бlже, дyшы нaшz.
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Тв0рче и3 создaтелю всsческихъ Б9е, дэлA рyкъ нaшихъ, къ слaвэ твоeй начинaемаz, твои1мъ бlгословeніемъ спёшнw и3спрaви, и3 нaсъ t всsкагw ѕлA и3збaви, ћкw є3ди1нъ всеси1ленъ и3 чlвэколю1бецъ.
Тво́рче і Созда́телю вся́чеських, Бо́же, діла́ рук на́ших к сла́ві Твоє́й начина́ємая Твої́м благослове́нієм спі́шно іспра́ви і нас от вся́каго зла ізба́ви, я́ко єди́н Всеси́лен і Человіколю́бець.
Ск0рый въ заступлeніе и3 крёпкій въ п0мощь, предстaни бlгодaтію си1лы твоеS нhнэ, и3 бlгослови1въ ўкрэпи2, и3 въ совершeніе намёрєніz бlгaгw дёла рабHвъ твои1хъ произведи2: вс‰ бо є3ли6ка х0щеши, ћкw всеси1льный бGъ, твори1ти м0жеши.
Ско́рий в заступле́ніє і крі́пкий в по́мощ, предста́ни благода́тію си́ли Твоєя́ ни́ні і, благослови́в, укріпи́ і в соверше́ніє намі́ренія блага́го ді́ла рабо́в Твої́х проізведи́: вся бо, єли́ка хо́щеши, я́ко Си́льний Бог, твори́ти мо́жеши.
И#сполнeніе всёхъ бlги1хъ ты2 є3си2 хrтE м0й, и3сп0лни рaдости и3 весeліz дyшу мою2, и3 сп7си1 мz, ћкw є3ди1нъ многомлcтивъ, ГDи, Слaва тебЁ.
Дост0йно є4сть ћкw вои1стинну, бlжи1ти тS бцdу, приснобlжeнную, и3 пренепор0чную, и3 м™рь бGа нaшегw. ЧCтнёйшую херув‡мъ, и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, сyщую бцdу тS величaемъ.
Ісполне́ніє всіх благи́х Ти єси́, Христе́ мой, іспо́лни ра́дости і весе́лія ду́шу мою́ і спаси́ м'я, я́ко єди́н Многоми́лостив, Го́споди, сла́ва Тебі́.
Досто́йно єсть я́ко воі́стину блажи́ти Тя, Богоро́дицю, Присноблаже́нную і Пренепоро́чную і Ма́тер Бо́га на́шего. Честні́йшую Херуви́м і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Бlгодaрни сyще недост0йніи раби2 твои2 гDи, њ твои1хъ вели1кихъ бlгодэsніихъ на нaсъ бhвшихъ, слaвzще тS хвaлимъ, бlгослови1мъ, бlгодари1мъ, поeмъ, и3 величaемъ твоE бlгоутр0біе, и3 рaбски люб0вію вопіeмъ ти2: бlгодётелю сп7се нaшъ, слaва тебЁ.
Благода́рні су́ще недосто́йнії раби́ Твої́, Го́споди, о Твої́х вели́ких благодія́ніїх на нас би́вших, сла́в’яще Тя хва́лим, благослови́м, благодари́м, поє́м і велича́єм Твоє́ благоутро́біє, і ра́бськи любо́вію вопіє́м Ті: Благоді́телю, Спа́се наш, сла́ва Тебі́.
Твои1хъ бlгодэsній и3 дарHвъ тyне, ћкw раби2 непотрeбніи спод0бльшесz, вLко, къ тебЁ ўсeрднw притекaюще, бlгодарeніе по си1лэ прин0симъ, и3 тебE ћкw бlгодётелz и3 творцA слaвzще, вопіeмъ: слaва тебЁ, б9е прещeдрый.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Твої́х благодія́ній і даро́в ту́не, я́ко раби́ непотре́бнії, сподо́бльшеся, Влади́ко, к Тебі́ усе́рдно притека́юще, благодаре́ніє по си́лі прино́сим, і Тебе́, я́ко Благоді́теля і Творця́ сла́в’яще, вопіє́м: сла́ва Тебі́, Бо́же Преще́дрий.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, і ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Бцdе, хrтіaнwмъ пом0щнице, твоE предстaтельство стzжaвше раби2 твои2, бlгодaрнw тебЁ вопіeмъ: рaдуйсz, пречcтаz бцdе дв7о, и3 t всёхъ нaсъ бёдъ твои1ми мlтвами всегдA и3збaви, є3ди1на вск0рэ предстaтельствующаz.
Богоро́дице, христия́ном Помо́щнице, Твоє́ предста́тельство стяжа́вше раби́ Твої́, благода́рно Тебі́ вопіє́м: ра́дуйся, Пречи́стая Богоро́дице Ді́во, і от всіх нас бід Твої́ми моли́твами всегда́ ізба́ви, єди́на вско́рі предста́тельствующая.
ТебE бGа хвaлимъ, / тебE гDа и3сповёдуемъ, / тебE превёчнаго nц7A всS землS величaетъ. / ТебЁ вси2 ѓгGли, / тебЁ нб7сA и3 вс‰ си6лы, / тебЁ херувjми и3 серафjми непрестaнными гл†сы взывaютъ: / с™ъ, с™ъ, с™ъ гDь бGъ саваHfъ, / п0лни сyть нб7сA и3 землS вели1чества слaвы твоеS. / ТебE преслaвный ґпcльскій ли1къ, / тебE прbр0ческое хвалeбное число2, / тебE хвaлитъ пресвётлое м§ническое в0инство: / тебE по всeй вселeннэй и3сповёдуетъ с™az цRковь, / nц7A непостижи1магw вели1чества, / покланsемаго твоего2 и4стиннаго и3 є3динор0днаго сн7а, / и3 с™aго ўтёшителz д¦а. / Ты2 цRю2 слaвы, хrтE, / ты2 nц7A пrносyщный сн7ъ є3си2: / ты2 ко и3збавлeнію пріeмлz человёка, / не возгнушaлсz є3си2 дв7и1ческагw чрeва: / ты2 њдолёвъ смeрти жaло, / tвeрзлъ є3си2 вёрующымъ цrтво нбcное. / Ты2 њдеснyю бGа сэди1ши во слaвэ џ§ей, / судіS пріити2 вёришисz. / ТебE u5бо пр0симъ: / помози2 рабHмъ твои6мъ, / и5хже чcтн0ю кр0вію и3скупи1лъ є3си2: / спод0би со с™hми твои1ми въ вёчной слaвэ твоeй цaрствовати. / Сп7си2 лю1ди тво‰, гDи, / и3 блгcви2 достоsніе твоE, / и3спрaви |, и3 вознеси2 и5хъ во вёки: / во вс‰ дни6 блгcви1мъ тебE, / и3 восхвaлимъ и4мz твоE во вёкъ, и3 въ вёкъ вёка. / Спод0би гDи, въ дeнь сeй без8 грэхA сохрани1тисz нaмъ: / поми1луй нaсъ гDи, поми1луй нaсъ: / бyди млcть твоS, гDи, на нaсъ, / ћкоже ўповaхомъ на тS: / на тS гDи, ўповaхомъ, // да не постыди1мсz во вёки. Ґми1нь.
Тебе́, Бо́га, хва́лим, Тебе́, Го́спода, іспові́дуєм, Тебе́, Преві́чнаго Отця́, вся земля́ велича́єть. Тебі́ всі А́нгели, Тебі́ Небеса́ і вся Си́ли, Тебі́ Херуви́ми і Серафи́ми непреста́нними гла́си взива́ють: Свят, Свят, Свят Госпо́дь Бог Савао́ф, по́лни суть Небеса́ і земля́ вели́чества сла́ви Твоєя́. Тебе́ пресла́вний Апо́стольський лик, Тебе́ проро́чеськоє хвале́бноє число́, Тебе́ хва́лить пресві́тлоє му́ченичеськоє во́їнство. Тебе́ по всей вселе́нній іспові́дуєть Свята́я Це́рков, Отця́ непостижи́маго вели́чества, покланя́ємаго Твоєго́ і́стиннаго і Єдиноро́днаго Си́на і Свята́го Уті́шителя Ду́ха. Ти, Царю́ сла́ви, Христе́, Ти Отця́ Присносу́щний Син єси́. Ти, ко ізбавле́нію приє́мля челові́ка, не возгнуша́лся єси́ Діви́чеськаго чре́ва. Ти, одолі́в сме́рти жа́ло, отве́рзл єси́ ві́рующим Ца́рство Небе́сноє. Ти одесну́ю Бо́га сіди́ши во сла́ві О́тчей, Судія́ прийти́ ві́ришися*. Тебе́ у́бо про́сим: помози́ рабо́м Твої́м, ї́хже Честно́ю Кро́вію іскупи́л єси́. Сподо́би со святи́ми Твої́ми в ві́чной сла́ві Твоє́й ца́рствовати. Спаси́ лю́ди Твоя́, Го́споди, і благослови́ достоя́ніє Твоє́, іспра́ви я, і вознеси́ їх во ві́ки; во вся дні благослови́м Тебе́ і восхва́лим і́м'я Твоє́ во вік і во вік ві́ка. Сподо́би, Го́споди, в день сей без гріха́ сохрани́тися нам. Поми́луй нас, Го́споди, поми́луй нас. Бу́ди ми́лость Твоя́, Го́споди, на нас, я́коже упова́хом на Тя. На Тя, Го́споди, упова́хом, да не постиди́мся во ві́ки. Амі́нь.
ГDи и3 вLко животA моегw2, дyхъ прaздности, ўнhніz, любоначaліz и3 праздносл0віz не дaждь ми2. [Покл0нъ вели1кій.]
Дyхъ же цэломyдріz, смиреномyдріz, терпёніz и3 любвE, дaруй ми2 рабY твоемY. [Покл0нъ вели1кій.]
Е$й, гDи цRю2, дaруй ми2 зрёти мо‰ прегрэшє1ніz, и3 не њсуждaти брaта моегw2: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. [Покл0нъ вели1кій.]
Го́споди і Влади́ко живота́ моєго́, дух пра́здности, уни́нія, любонача́лія і праздносло́вія не даждь мі. [Поклін великий]
Дух же цілому́дрія, смиренному́дрія, терпі́нія і любве́ да́руй мі, рабу́ Твоєму́. [Поклін великий]
Єй, Го́споди, Царю́, да́руй мі зрі́ти моя́ прегріше́нія і не осужда́ти бра́та моєго́, я́ко благослове́н єси́ во ві́ки віко́в. Амі́нь. [Поклін великий]
Возсіsй въ сердцaхъ нaшихъ, чlвэколю1бче вLко, твоегw2 бGоразyміz нетлённый свётъ, и3 мы6сленныz нaшz tвeрзи џчи во є3ђльскихъ твои1хъ проповёданій разумёніе: вложи2 въ нaсъ и3 стрaхъ бlжeнныхъ твои1хъ зaповэдей, да плотск‡z п0хwти вс‰ попрaвше, дух0вное жи1тельство пр0йдемъ, вс‰ ћже ко бlгоугождeнію твоемY и3 мyдрствующе и3 дёюще. Тh бо є3си2 просвэщeніе дyшъ и3 тэлeсъ нaшихъ, хrтE б9е, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ и3 всес™hмъ и3 благи1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
И#ли2:
ГDи, просвэти2 џчи мои2 сердє1чныz свётомъ рaзума с™aгw є3ђліа твоегw2.
Возсія́й в сердця́х на́ших, Человіколю́бче Влади́ко, Твоєго́ Богоразу́мія нетлі́нний світ і ми́сленния на́ша отве́рзи о́чі во Єва́нгельських Твої́х пропові́даній разумі́ніє; вложи́ в нас і страх блаже́нних Твої́х за́повідей, да плотські́я по́хоті вся попра́вше, духо́вноє жи́тельство про́йдем, вся я́же ко благоугожде́нію Твоєму́ і му́дрствующе і ді́юще. Ти бо єси́ просвіще́ніє душ і тіле́с на́ших, Христе́ Бо́же, і Тебі́ сла́ву возсила́єм со Безнача́льним Твої́м Отце́м і Всесвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Або:
Го́споди, просвіти́ о́чі мої́ серде́чния сві́том ра́зума Свята́го Єва́нгелія Твоєго́.
Або:
Го́споди Ісу́се Христе́, отве́рзи мі у́ші серде́чния усли́шати сло́во Твоє́, і разумі́ти і твори́ти во́лю Твою́, я́ко пришле́ць єсьм на землі́; не скрий от мене́ за́повідей Твої́х, но откри́й о́чі мої́, да разумі́ю чудеса́ от Зако́на Твоєго́; скажи́ мні безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́. На Тя упова́ю, Бо́же мой, да мі просвіти́ши ум і смисл сві́том ра́зума Твоєго́ не то́кмо че́сти* напи́санная, но і твори́ти я, да не в гріх себі́ святи́х житія́ і словесе́ прочита́ю, но в обновле́ніє, і просвіще́ніє, і в святи́ню, і в спасе́ніє душі́, і в наслі́діє жи́зні ві́чния. Я́ко Ти єси́ просвіща́яй лежа́щих во тьмі і от Тебе́ єсть вся́коє дая́ніє бла́го і всяк дар соверше́н. Амі́нь.
Сп7си2, ГDи, и3 поми1луй рабA твоегw [и4м>къ], словaми бжcтвеннагw є3ђліа, чт0мыми њ спасeніи рабA твоегw2. Попали2, ГDи, тeрніе всёхъ є3го2 согрэшeній, и3 да всели1тсz въ него2 бlгодaть твоS, опалsющаz, очищaющаz, освzщaющаz всего человёка, во и4мz nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а. Ґми1нь.
Спаси́, Го́споди, і поми́луй раба́ Твоєго́ [ім'я] слова́ми боже́ственнаго Єва́нгелія, что́мими о спасе́нії раба́ Твоєго́. Попали́, Го́споди, те́рніє всіх єго́ согріше́ній, і да всели́ться в него́ благода́ть Твоя́, опаля́ющая, очища́ющая, освяща́ющая всего́ челові́ка, во і́м'я Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха. Амі́нь.
Або:
Сла́ва Тебі́, Го́споди Царю́, Си́не Бо́га жива́го, сподо́бивий м'я, недосто́йнаго, Боже́ственная Твоя́ словеса́ і глас свята́го Єва́нгелія Твоєго́ сли́шати; сим у́бо влади́чним Твої́м гла́сом укріпи́ м'я в покая́нії настоя́щия сея́ жи́зні прейти́ нощ, от вся́каго ізбавля́я м'я наві́та і зло́би ви́димих і неви́димих враг: Ти бо єси́ єди́н си́льний і ца́рствуяй во ві́ки. Амі́нь.
Пребlгjй гDи, низпосли2 нaмъ бlгодaть д¦а твоегw2 с™aгw, дaрствующагw и3 ўкрэплsющагw душє1вныz нaшz си6лы, дабы2 внимaюще преподавaемому нaмъ ўчeнію, возрасли2 мы2 тебЁ нaшему создaтелю, во слaву, роди1телємъ же нaшымъ на ўтэшeніе, цRкви и3 nтeчеству на п0льзу.
И#ли2:
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ, и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2, бlже, дyшы нaшz.
Преблаги́й Го́споди, низпосли́ нам благода́ть Ду́ха Твоєго́ Свята́го, да́рствующаго і укріпля́ющаго душе́вния на́ша си́ли, даби́, внима́юще преподава́ємому нам уче́нію, возросли́ ми Тебі́, на́шему Созда́телю, во сла́ву, роди́телем же на́шим на утіше́ніє, Це́ркві і Оте́честву на по́льзу.
Або:
Царю́ Небе́сний, Уті́шителю, Ду́ше і́стини, І́же везді́ сий і вся ісполня́яй, Сокро́вище благи́х і жи́зні Пода́телю, прийди́ і всели́ся в ни, і очи́сти ни от вся́кия скве́рни, і спаси́, Бла́же, ду́ші на́ша.
Бlгодари1мъ тебE, создaтелю, ћкw спод0билъ є3си2 нaсъ бlгодaти твоеS, во є4же внимaти ўчeнію. Бlгослови2 нaшихъ начaльникwвъ, роди1телей и3 ўчи1телей, ведyщихъ нaсъ къ познaнію блaга, и3 подaждь нaмъ си1лу и3 крёпость къ продолжeнію ўчeніz сегw2.
И#ли2:
Дост0йно є4сть ћкw вои1стинну, бlжи1ти тS бцdу, приснобlжeнную, и3 пренепор0чную, и3 м™рь бGа нaшегw. ЧCтнёйшую херув‡мъ, и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, сyщую бцdу тS величaемъ.
Благодари́м Тебе́, Созда́телю, я́ко сподо́бил єси́ нас благода́ті Твоєя́, во є́же внима́ти уче́нію. Благослови́ на́ших нача́льников, роди́телей і учи́телей, веду́щих нас к позна́нію бла́га, і пода́ждь нам си́лу і крі́пость к продолже́нію уче́нія сего́.
Або:
Досто́йно єсть я́ко воі́стину блажи́ти Тя, Богоро́дицю, Присноблаже́нную і Пренепоро́чную і Ма́тер Бо́га на́шего. Честні́йшую Херуви́м і сла́внійшую без сравне́нія Серафи́м, без істлі́нія Бо́га Сло́ва ро́ждшую, су́щую Богоро́дицю Тя велича́єм.
Сою1зомъ любвE ґпcлы тво‰ свzзaвый хrтE, и3 нaсъ твои1хъ вёрныхъ рабHвъ къ себЁ тёмъ крёпкw свzзaвъ, твори1ти зaповэди тво‰, и3 дрyгъ дрyга люби1ти нелицемёрнw сотвори2, мlтвами бцdы, є3ди1не чlвэколю1бче.
Сою́зом любве́ Апо́столи Твоя́ св'яза́вий, Христе́, і нас, Твої́х ві́рних рабо́в, к Себі́ тім крі́пко св'яза́в, твори́ти за́повіді Твоя́ і друг дру́га люби́ти нелицемі́рно сотвори́, моли́твами Богоро́диці, єди́не Человіколю́бче.
Плaменемъ любвE распали2 къ тебЁ сердцA н†ша, хrтE б9е, да т0ю разжигaеми, сeрдцемъ, мhслію же и3 душeю, и3 всeю крёпостію нaшею возлю1бимъ тS, и3 и4скреннzго своего2 ћкw себE, и3 повелBніz тво‰ хранsще слaвимъ тS, всёхъ бл†гъ дaтелz.
Пла́менем любве́ распали́ к Тебі́ сердця́ на́ша, Христе́ Бо́же, да то́ю разжига́ємі, се́рдцем, ми́слію же і душе́ю, і все́ю крі́постію на́шею возлю́бим Тя, і і́скренняго своєго́, я́ко себе́, і повелі́нія Твоя́ храня́ще сла́вим Тя, всіх благ Да́теля.
Њ распeншихъ тS моли1выйсz, любодyшне гDи, и3 рабHмъ твои6мъ њ вразёхъ моли1тисz повелёвый, ненави1дzщихъ и3 њби1дzщихъ нaсъ прости2, и3 t всsкагw ѕлA и3 лукaвства къ братолю1бному и3 добродётельному настaви жи1тельству, смирeннw мольбY тебЁ прин0симъ: да въ соглaсномъ є3диномhсліи слaвимъ тS, є3ди1наго чlвэколю1бца.
О распе́нших Тя моли́вийся, любоду́шне Го́споди, і рабо́м Твої́м о вразі́х моли́тися повелі́вий, ненави́дящих і оби́дящих нас прости́, і от вся́каго зла і лука́вства к братолю́бному і доброді́тельному наста́ви жи́тельству, смире́нно мольбу́ Тебі́ прино́сим, да в согла́сном єдиноми́слії сла́вим Тя, єди́наго Человіколю́бця.
Ћкоже первом§нкъ тв0й стефaнъ њ ўбивaющихъ є3го2 молsше тS гDи, и3 мы2 припaдающе м0лимъ: ненави1дzщихъ всёхъ и3 њби1дzщихъ нaсъ прости2, во є4же ни є3ди1ному t ни1хъ нaсъ рaди поги1бнути, но всBмъ сп7сти1сz, бlгодaтію твоeю, б9е всещeдрый.
Я́коже первому́ченик Твой Стефа́н о убива́ющих єго́ моля́ше Тя, Го́споди, і ми, припа́дающе, мо́лим: ненави́дящих всіх і оби́дящих нас прости́, во є́же ні єди́ному от них нас ра́ди поги́бнути, но всім спасти́ся благода́тію Твоє́ю, Бо́же Всеще́дрий.
Ск0рый въ заступлeніи є3ди1нъ сhй хrтE, ск0рое свhше покажи2 посэщeніе стрaждущымъ рабHмъ твои6мъ [и3ли2: стрaждущему рабY твоемY, стрaждущей рабЁ твоeй], и3 и3збaви t нед{гъ и3 г0рькихъ болёзней, и3 воздви1гни во є4же пёти тS, и3 слaвити непрестaннw, мlтвами бцdы, є3ди1не чlвэколю1бче.
Ско́рий в заступле́нії єди́н сий, Христе́, ско́роє сви́ше покажи́ посіще́ніє стра́ждущим рабо́м Твої́м [або: стра́ждущему рабу́ Твоєму́ / стра́ждущей рабі́ Твоє́й], і ізба́ви от неду́г і го́рких болі́зней, і воздви́гни во є́же пі́ти Тя і сла́вити непреста́нно моли́твами Богоро́диці, єди́не Человіколю́бче.
На nдрЁ болёзни лежaщихъ [и3ли2: лежaщаго, лежaщую], и3 смeртною рaною ўsзвленныхъ [и3ли2: ўsзвленнаго, ўsзвленную], ћкоже и3ногдA воздви1глъ є3си2 сп7се, петр0ву тeщу, и3 разслaбленнаго на nдрЁ носи1маго: си1це и3 нhнэ млcрде, стрaждущихъ [и3ли2: стрaждущаго, стрaждущую] посэти2 и3 и3сцэли2: тh бо є3ди1нъ є3си2 недyги и3 болBзни р0да нaшегw понесhй, и3 вс‰ могjй ћкw многомлcтивъ.
На одрі́ болі́зні лежа́щих [або: лежа́щаго / лежа́щую] і сме́ртною ра́ною уя́звленних [або: уя́звленнаго / уя́звленную], я́коже іногда́ воздви́гл єси́, Спа́се, Петро́ву те́щу і разсла́бленнаго, на одрі́ носи́маго, си́це і ни́ні, Милосе́рде, стра́ждущих [або: стра́ждущаго / стра́ждущую] посіти́ і ісціли́; Ти бо єди́н єси́ неду́ги і болі́зні ро́да на́шего понеси́й і вся моги́й, я́ко Многоми́лостив.
ВLко вседержи1телю, с™hй цRю2, наказyzй и3 не ўмерщвлszй, ўтверждazй низпaдающыz, и3 возводsй низвeржєнныz, тэлє1сныz человёкwвъ скHрби и3справлszй, м0лимсz тебЁ б9е нaшъ, рабHвъ твои1хъ [и3ли2: рабA твоего2, рабY твою2], [и4м>къ], немощствyющихъ [и3ли2: немощствyюща, немощствyющу] посэти2 млcтію твоeю, прости2 и5мъ [и3ли2: є3мY, є4й] всsкое согрэшeніе в0льное и3 нев0льное. Е$й, гDи, врачeбную твою2 си1лу съ нб7сE низпосли2, прикосни1сz тэлеси2, ўгаси2 nгнeвицу, ўкроти2 стрaсть и3 всsкую нeмощь таsщуюсz: бyди врaчь рабHвъ твои1хъ [и3ли2: рабA твоегw2, рабы2 твоеS], [и4м>къ], воздви1гни и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] t nдрA болёзненнагw, и3 t л0жа њѕлоблeніz цёлыхъ и3 всесовершeнныхъ [и3ли2: цёла и3 всесовершeнна, цёлу и3 всесовершeнну], дaруй и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] цRкви твоeй бlгоугождaющихъ и3 творsщихъ [и3ли2: бlгоугождaюща и3 творsща, бlгоугождaющу и3 творsщу] в0лю твою2. Твоe бо є4сть, є4же ми1ловати и3 сп7сaти ны2, б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Влади́ко, Вседержи́телю, Святи́й Царю́, наказу́яй і не умерщвля́яй, утвержда́яй низпа́дающия і возводя́й низве́рженния, тіле́сния челові́ков ско́рбі ісправля́яй, мо́лимся Тебі́, Бо́же наш, рабо́в Твої́х [або: раба́ Твоєго́ / рабу́ Твою́] [імена], немощству́ющих [або: немощству́юща / немощству́ющу] посіти́ ми́лостію Твоє́ю, прости́ їм [або: єму́ / єй] вся́коє согріше́ніє во́льноє і нево́льноє. Єй, Го́споди, враче́бную Твою́ си́лу с Небесе́ низпосли́, прикосни́ся тілесі́, угаси́ огне́вицю, укроти́ страсть і вся́кую не́мощ тая́щуюся, бу́ди врач рабо́в Твої́х [або: раба́ Твоєго́ / раби́ Твоєя́] [імена], воздви́гни їх [або: єго́ / ю] от одра́ болі́зненнаго і от ло́жа озлобле́нія ці́лих і всесоверше́нних [або: ці́ла і всесоверше́нна / ці́лу і всесоверше́нну], да́руй їх [або: єго́ / ю] Це́ркві Твоє́й благоугожда́ющих і творя́щих [або: благоужда́юща і творя́ща / благоугожда́ющу і творя́щу] во́лю Твою́. Твоє́ бо єсть, є́же ми́ловати і спаса́ти ни, Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Пyть и3 и4стина сhй хrтE, спyтника ѓгGла твоего2 рабHмъ твои6мъ [и3ли2: рабY твоемY, рабЁ твоeй] нhнэ, ћкоже тwвjи и3ногдA, посли2 сохранsюща, и3 невреди1мыхъ [и3ли2: невреди1ма, невреди1му], къ слaвэ твоeй, t всsкагw ѕлA во всsкомъ бlгополyчіи соблюдaюща, мlтвами бцdы, є3ди1не чlвэколю1бче.
Путь і і́стина сий, Христе́, спу́тника А́нгела Твоєго́ рабо́м Твої́м [або: рабу́ Твоєму́ / рабі́ Твоє́й] ни́ні, я́коже Тові́ї іногда́, посли́, сохраня́юща і невреди́мих [або: невреди́ма / невреди́му] к сла́ві Твоє́й, от вся́каго зла во вся́ком благополу́чії соблюда́юща, моли́твами Богоро́диці, єди́не Человіколю́бче.
ЛуцЁ и3 кле0пэ во є3ммаyсъ спутешeствовавый сп7се, сшeствуй и3 нhнэ рабHмъ твои6мъ [и3ли2: рабY твоемY, рабЁ твоeй], путешeствовати хотsщымъ [и3ли2: хотsщему, хотsщей], t всsкагw и3збавлsz и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] ѕлaгw њбстоsніz: вс‰ бо ты2 ћкw чlвэколю1бецъ, м0жеши хотsй.
Луці́ і Клео́пі во Еммау́с спутеше́ствовавий, Спа́се, сше́ствуй і ни́ні рабо́м Твої́м [або: рабу́ Твоєму́ / рабі́ Твоє́й], путеше́ствовати хотя́щим [або: хотя́щему / хотя́щей], от вся́каго ізбавля́я їх [або: єго́ / ю] зла́го обстоя́нія; вся бо Ти, я́ко Человіколю́бець, мо́жеши хотя́й.
ГDи ї}се хrтE б9е нaшъ, и4стинный и3 живhй путю2, сострaнствовати мни1мому твоемY nтцY їHсифу, и3 пречcтэй ти2 дв7э м™ри, во є3гЂпетъ и3зв0ливый, и3 луцЁ и3 кле0пэ во є3ммаyсъ спутешeствовавый: и3 нhнэ смирeннw м0лимъ тS, вLко прес™hй, и3 рабHмъ твои6мъ си6мъ [и3ли2: рабY твоемY семY, рабЁ твоeй сeй], [и4м>къ], твоeю бlгодaтію спутешeствуй. И# ћкоже рабY твоемY тwвjи, ѓгGла храни1телz и3 настaвника посли2, сохранsюща и3 и3збавлsюща и5хъ [и3ли2: є3го2, ю5] t всsкагw ѕлaгw њбстоsніz ви1димыхъ и3 неви1димыхъ врагHвъ, и3 ко и3сполнeнію зaповэдей твои1хъ наставлsюща, ми1рнw же и3 бlгополyчнw и3 здрaвw препровождaюща, и3 пaки цёлw и3 безмzтeжнw возвращaюща: и3 дaждь и5мъ [и3ли2: є3мY, є4й] всE бlг0е своE намёреніе ко бlгоугождeнію твоемY бlгополyчнw въ слaву твою2 и3сп0лнити. Твоe бо є4сть, є4же ми1ловати и3 сп7сaти нaсъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 со прес™hмъ, и3 бlги1мъ, и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, і́стинний і живи́й путю́, состра́нствовати мни́мому Твоєму́ отцю́ Іо́сифу і Пречи́стій Ті Ді́ві Ма́тері во Єги́пет ізво́ливий, і Луці́ і Клео́пі во Еммау́с спутеше́ствовавий! І ни́ні смире́нно мо́лим Тя, Влади́ко Пресвяти́й, і рабо́м Твої́м сим [або: рабу́ Твоєму́ сему́ / рабі́ Твоє́й сей] [імена] Твоє́ю благода́тію спутеше́ствуй. І я́коже рабу́ Твоєму́ Тові́ї А́нгела храни́теля і наста́вника посли́, сохраня́юща і ізбавля́юща їх [або: єго́ / ю] от вся́каго зла́го обстоя́нія ви́димих і неви́димих враго́в, і к ісполне́нію за́повідей Твої́х наставля́юща, ми́рно же, і благополу́чно, і здра́во препровожда́юща, і па́ки ці́ло і безмʼяте́жно возвраща́юща; і даждь їм [або: єму́ / єй] все благо́є своє́ намі́реніє ко благоугожде́нію Твоєму́ благополу́чно в сла́ву Твою́ іспо́лнити. Твоє́ бо єсть, є́же ми́ловати і спаса́ти нас, і Тебі́ сла́ву возсила́єм со Безнача́льним Твої́м Отце́м і со Пресвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Q всес™hй нік0лае, ўг0дниче преизрsдный гDнь, тeплый нaшъ застyпниче, и3 вездЁ въ ск0рбэхъ ск0рый пом0щниче. Помози2 мнЁ грёшному и3 ўнhлому, въ настоsщемъ сeмъ житіи2, ўмоли2 гDа бGа даровaти ми2 њставлeніе всёхъ мои1хъ грэхHвъ, є3ли1кw согрэши1хъ t ю4ности моеS, во всeмъ житіи2 моeмъ, дёломъ, сл0вомъ, помышлeніемъ и3 всёми мои1ми чyвствы: и3 во и3сх0дэ души2 моеS помози1 ми nкаsнному, ўмоли2 гDа бGа всеS твaри содётелz, и3збaвити мS воздyшныхъ мытaрствъ и3 вёчнагw мучeніz: да всегдA прославлsю nц7A, и3 сн7а, и3 с™aго д¦а, и3 твоE млcтивное предстaтельство, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
О всесвяти́й Нико́лає, уго́дниче преізря́дний Госпо́день, те́плий наш засту́пниче і везді́ в ско́рбіх ско́рий помо́щниче. Помози́ мні, грі́шному і уни́лому, в настоя́щем сем житії́, умоли́ Го́спода Бо́га дарова́ти мі оставле́ніє всіх мої́х гріхо́в, єли́ко согріши́х от ю́ности моєя́ во всем житії́ моє́м ді́лом, сло́вом, помишле́нієм і всі́ми мої́ми чу́встви, і во ісхо́ді душі́ моєя́ помози́ мі, окая́нному, умоли́ Го́спода Бо́га, всея́ тва́рі Соді́теля, ізба́вити м'я возду́шних мита́рств і ві́чнаго муче́нія, да всегда́ прославля́ю Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха і твоє́ ми́лостивноє предста́тельство, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Многомлcтиве, нетлённе, несквeрне, безгрёшне гDи, њчи1сти мS непотрeбнаго рабA твоего2 t всsкіz сквeрны плотскjz и3 душeвныz, и3 t невнимaніz и3 ўнhніz моегw2 прибhвшую ми2 нечистотY, со и3нёми всёми беззакHніи мои1ми, и3 kви1 мz несквeрна вLко, за бlгость хrтA твоегw2, и3 њс™и1 мz нашeствіемъ прес™aгw твоегw2 д¦а: ћкw да возбнyвъ t мглы2 нечи1стыхъ привидёній діaвольскихъ, и3 всsкіz сквeрны, спод0блюсz чи1стою с0вэстію tвeрсти сквє1рнаz мо‰ и3 нечи6стаz ўстA, и3 воспэвaти всес™0е и4мz твоE, nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Многоми́лостиве, нетлі́нне, нескве́рне, безгрі́шне Го́споди, очи́сти м'я, непотре́бнаго раба́ Твоєго́, от вся́кия скве́рни плотськи́я і душе́вния, і от невнима́нія і уни́нія моєго́ приби́вшую мі нечистоту́ со іни́ми всі́ми беззако́нії мої́ми, і яви́ м'я нескве́рна, Влади́ко, за бла́гость Христа́ Твоєго́, і освяти́ м'я наше́ствієм Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха; я́ко да возбну́в от мгли нечи́стих привиді́ній дия́вольських і вся́кия скве́рни, сподо́блюся чи́стою со́вістію отве́рсти скве́рная моя́ і нечи́стая уста́ і воспіва́ти всесвято́є і́м'я Твоє́, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Ск0рw предвари2, прeжде дaже не пораб0тимсz врагHмъ хyлzщымъ тS, и3 претsщымъ нaмъ, хrтE б9е нaшъ: погуби2 кrт0мъ твои1мъ борю1щыz нaсъ, да ўразумёютъ, кaкw м0жетъ правослaвныхъ вёра, мlтвами бцdы, є3ди1не чlвэколю1бче.
Ско́ро предвари́, пре́жде да́же не порабо́тимся враго́м, ху́лящим Тя і претя́щим нам, Христе́ Бо́же наш, погуби́ Кресто́м Твої́м борю́щия нас, да уразумі́ють, ка́ко мо́жеть правосла́вних ві́ра, моли́твами Богоро́диці, єди́не Человіколю́бче.
Возбрaнный воев0до и3 гDи, ѓда побэди1телю, ћкw и3збaвльсz t вёчныz смeрти, похв†льнаz восписyю ти2, создaніе и3 рaбъ тв0й: но ћкw и3мёzй млcрдіе неизречeнное, t всsкихъ мS бёдъ свободи2, зовyща: ї}се сн7е б9ій, поми1луй мS.
Возбра́нний Воєво́до і Го́споди, а́да Побіди́телю! Я́ко ізба́влься от ві́чния сме́рти, похва́льная воспису́ю Ті, созда́ніє і раб Твой, но я́ко імі́яй милосе́рдіє неізрече́нноє, от вся́ких м'я бід свободи́, зову́ща: Ісу́се, Си́не Бо́жий, поми́луй м'я.
Да воскrнетъ бGъ, и3 расточaтсz врази2 є3гw2, и3 да бэжaтъ t лицA є3гw2 ненави1дzщіи є3го2. Ћкw и3счезaетъ дhмъ, да и3счeзнутъ, ћкw тaетъ в0скъ t лицA nгнS, тaкw да поги1бнутъ бёси t лицA лю1бzщихъ бGа, и3 знaменующихсz кrтнымъ знaменіемъ, и3 въ весeліи глаг0лющихъ: рaдуйсz, пречcтнhй и3 животворsщій кrте гDень, прогонszй бёсы си1лою на тебЁ пропsтагw гDа нaшегw ї}са хrтA, во ѓдъ сшeдшагw, и3 попрaвшагw си1лу діaволю, и3 даровaвшагw нaмъ тебE, кrтъ св0й чcтнhй, на прогнaніе всsкагw супостaта. Q пречcтнhй и3 животворsщій кrте гDень! помогaй ми2 со с™0ю гпcжeю дв7ою бцdею, и3 со всёми с™hми во вёки. Ґми1нь.
Да воскре́снеть Бог і расточа́ться вразі́ Єго́, і да біжа́ть от лиця́ Єго́ ненави́дящії Єго́. Я́ко ісчеза́єть дим, да ісче́знуть; я́ко та́єть воск от лиця́ огня́, та́ко да поги́бнуть бі́си от лиця́ лю́б'ящих Бо́га, і зна́менующихся кре́стним зна́менієм, і в весе́лії глаго́лющих: ра́дуйся, Пречестни́й і Животворя́щий Кре́сте Госпо́день, прогоня́яй бі́си си́лою на тебі́ проп'я́таго Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, во ад сше́дшаго, і попра́вшаго си́лу дия́волю, і дарова́вшаго нам тебе́, Крест Свой Честни́й, на прогна́ніє вся́каго супоста́та. О Пречестни́й і Животворя́щий Кре́сте Госпо́день! Помога́й мі со Свято́ю Госпоже́ю Ді́вою Богоро́дицею і со всі́ми святи́ми во ві́ки. Амі́нь.
Живhй въ п0мощи вhшнzгw, въ кр0вэ бGа нбcнагw водвори1тсz. Речeтъ гDеви: застyпникъ м0й є3си2, и3 прибёжище моE, бGъ м0й, и3 ўповaю на него2. Ћкw т0й и3збaвитъ тS t сёти л0вчи, и3 t словесE мzтeжна: плещмA свои1ма њсэни1тъ тS, и3 под8 крилB є3гw2 надёешисz. Nрyжіемъ њбhдетъ тS и4стина є3гw2, не ўбои1шисz t стрaха нощнaгw, t стрэлы2 летsщіz во дни2, t вeщи во тьмЁ преходsщіz, t срsща, и3 бёса полyденнагw. Падeтъ t страны2 твоеS тhсzща, и3 тьмA њдеснyю тебє2, къ тебё же не прибли1житсz: nбaче nчи1ма твои1ма см0триши, и3 воздаsніе грёшникwвъ ќзриши. Ћкw ты2 гDи, ўповaніе моE: вhшнzго положи1лъ є3си2 прибёжище твоE. Не пріи1детъ къ тебЁ ѕло2, и3 рaна не прибли1житсz тэлеси2 твоемY. Ћкw ѓгGлwмъ свои6мъ заповёсть њ тебЁ, сохрани1ти тS во всёхъ путeхъ твои1хъ. На рукaхъ в0змутъ тS, да не когдA преткнeши њ кaмень н0гу твою2. На ѓспіда и3 васілjска настyпиши, и3 поперeши львA и3 ѕмjz. Ћкw на мS ўповA, и3 и3збaвлю и5: покрhю и5, ћкw познA и4мz моE. Воззовeтъ ко мнЁ, и3 ўслhшу є3го2: съ ни1мъ є4смь въ ск0рби, и3змY є3го2, и3 прослaвлю є3го2: долгот0ю днjй и3сп0лню є3го2, и3 kвлю2 є3мY сп7сeніе моE.
Живи́й в по́мощі Ви́шняго, в кро́ві* Бо́га небе́снаго водвори́ться. Рече́ть Го́сподеві: засту́пник мой єси́ і прибі́жище моє́, Бог мой, і упова́ю на Него́. Я́ко Той ізба́вить тя от сі́ті ло́вчі і от словесе́ м'яте́жна. Плещма́ Свої́ма осіни́ть тя, і под крилі́ Єго́ наді́єшися. Ору́жієм оби́деть тя і́стина Єго́. Не убої́шися от стра́ха нощна́го, от стріли́ летя́щия во дні, от ве́щі во тьмі преходя́щия, от сря́ща і бі́са полу́деннаго. Паде́ть от страни́ твоєя́ ти́сяща і тьма одесну́ю тебе́, к тебі́ же не прибли́житься: оба́че очи́ма твої́ма смо́триши і воздая́ніє грі́шников у́зриши. Я́ко Ти, Го́споди, упова́ніє моє́, Ви́шняго положи́л єси́ прибі́жище твоє́. Не при́йдеть к тебі́ зло, і ра́на не прибли́житься тілесі́ твоєму́. Я́ко а́нгелом Свої́м запові́сть о тебі́ сохрани́ти тя во всіх путе́х твої́х. На рука́х во́зьмуть тя, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́. На а́спида і васили́ска насту́пиши і попере́ши льва і змі́я. Я́ко на М'я упова́, і ізба́влю ї, покри́ю ї, я́ко позна́ і́м'я Моє́. Воззове́ть ко Мні, і усли́шу єго́; с ним єсьм в ско́рбі, ізму́ єго́ і просла́влю єго́. Долгото́ю дній іспо́лню єго́ і явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
ГDи б9е м0й, да бyдетъ дaръ тв0й с™hй и3 с™az водA во њставлeніе грэхHвъ мои1хъ, въ просвэщeніе ўмA моегw2, во ўкрэплeніе душeвныхъ и3 тэлeсныхъ мои1хъ си1лъ, во здрaвіе души2 и3 тёла моегw2, въ покорeніе страстeй и3 нeмощей мои1хъ: по беспредёльному чlвэколю1бію твоемY, мlтвами пречcтыz твоеS м™ре, и3 всёхъ с™hхъ твои1хъ. Ґми1нь.
Го́споди Бо́же мой, да бу́деть дар Твой святи́й і свята́я вода́ во оставле́ніє гріхо́в мої́х, в просвіще́ніє ума́ моєго́, во укріпле́ніє душе́вних і тіле́сних мої́х сил, во здра́віє душі́ і ті́ла моєго́, в покоре́ніє страсте́й і не́мощей мої́х по безпреді́льному милосе́рдію Твоєму́, моли́твами Пречи́стия Твоєя́ Ма́тере і всіх святи́х Твої́х. Амі́нь.
Всещeдрый ГDи и3 вLко Чlвэколюби1ве, тh ќбw мjръ сотвори1лъ є3си2 д0брымъ, лю1ди по нему́ насаждaz, ћкw да всBмъ жи1тельствовати на дaннэй тоб0ю земли2. Сегw2 рaди взивaемъ нhнэ въ мlтвэ ко твоемY млcрдію, просsще и3збaвити ны2 t нашeствіz и3ноплемeнныхъ, и4же не по зак0ну є3ђльскому творsтъ, но по г0рдости вели1цэй и3 по нeнависти сатани1нской. Согрэши1хомъ ќбw, Б9е, согэши1хомъ: обaче по млcти твоeй сохрани2 наро0дъ тв0й, ћкоже сохрани1лъ є3си2 Нінеvjю, и3 ўкрэпи2 вHины нaшz, ћкоже укрэпи1лъ є3си2 рyцэ їисyса Нави1на на Амали1ка. Kви2, ГDи, врази2 нaшz постыждeни, ћкw да ни є3ди1ною слaвою и5мъ ўкраси1тисz, пришeдшихъ къ нaмъ, ћкоже тaть посреди1 нощи2, во є4же своб0ду и3 жи1знь жи1тельствующихъ во Ўкраи1нэ tsти. Бlгослови2, Б9е, защи1тителей нaшихъ храб0рствомъ и3 дерзновeніемъ, лёкарей си1лою неутоми1мою и3 млcрдіемъ, влaсть предержaщихъ же благоми1сліем и3 мyдростію, да кjйждо дёломъ бы свои1мъ дост0йно нар0ду ўкраінскому послужи1лъ, ґ ты2, Мироподaтелю Б9е, зeмлю нaшу, ћкоже aгнца, t нашeствіz волк0в сохрани1лъ, да ћкоже нhнэ, тaкожде бы и3 въ грzдyщаz времена2 мы2 хвалY тебЁ возноси1ли: nц7Y, и3 сн7у, и3 дх7ови с™0му. Ґми1нь!
Всеще́дрий Го́споди і Влади́ко Человіколюби́ве, Ти у́бо мир сотвори́л єси́ до́брим, лю́ди по нему́ насажда́я, я́ко да всім жи́тельствовати на да́нній Тобо́ю землі́. Сего́ ра́ди взива́єм ни́ні в моли́тві ко Твоєму́ милосе́рдію, прося́ще ізба́вити ни от наше́ствія іноплеме́нних, і́же не по зако́ну Єва́нгельському творя́ть, но по го́рдості вели́цій і по не́нависті сатани́нськой. Согріши́хом, у́бо, Бо́же, согріши́хом: оба́че по ми́лості Твоє́й сохрани́ наро́д Твой, я́коже сохрани́л єси́ Ніневі́ю, і укріпи́ во́їни на́ша, я́коже укріпи́л єси́ ру́ці Ісу́са Нави́на на Амали́ка. Яви́, Го́споди, вразі́ на́ша постижде́ні, я́ко да ні єди́ною сла́вою їм украси́тися, прише́дших к нам, я́коже тать посреди́ нощі́, во є́же свобо́ду і жизнь жи́тельствующих во Украї́ні от’я́ти. Благослови́, Бо́же, защи́тителей на́ших храбо́рством і дерзнове́нієм, лі́карей си́лою неутоми́мою і милосе́рдієм, власть предержа́щих же благоми́слієм і му́дростію, да ки́йждо ді́лом би свої́м досто́йно наро́ду украї́нському послужи́л, а Ти, Миропода́телю Бо́же, зе́млю на́шу, я́коже а́гнця, от наше́ствія волко́в сохрани́л, да я́коже ни́ні, та́кожде би і в гряду́щая времена́ ми хвалу́ Тебі́ возноси́ли: Отцю́, і Си́ну, і Ду́хові Свято́му. Амі́нь!
ГDи Б9е вседержи1телю, при1снw њ лю1дехъ твои1хъ люб0вію промышлszй и3 ко сп7сeнію всёхъ направлszй, ў негHже власы2 вс‰ на главaхъ человёческихъ и3зочтeни сyть. Смирeннw м0лимъ тS: рабHвъ твои1хъ, в0инwвъ [и4м>къ], въ тsготахъ слyжбы рaтниz ўкрэпи2 ўповaніемъ и3 вёрою утёши, бlгодaтію твоeю на п0лэ брaни, покривaюще и5хъ и3 сохранsюще. Да п0двигъ любвE въ служeніи бли6жнимъ и3 Nтeчествію своемY соверши1вше, здрaви и3 невреждeни въ д0мы сво‰ возвратsтсz, хвaлzще тS, є3ди1нагw бGа, творцA и3 промысли1телz нaшегw, nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а. Ґми1нь.
Го́споди Бо́же Вседержи́телю, при́сно о лю́дех Твої́х любо́вію промишля́яй і ко спасе́нію всіх направля́яй, у Него́же власи́ вся на глава́х челові́чеських ізочте́ні суть. Смире́нно мо́лим Тя: рабо́в Твої́х, во́їнов [імена], в тя́готах слу́жби ра́тния укріпи́, упова́нієм і ві́рою уті́ши, благода́тію Твоє́ю на по́лі бра́ні, покрива́юще їх і сохраня́юще. Да по́двиг любве́ в служе́нії бли́жнім і Оте́чествію своєму́ соверши́вше, здра́ві і неврежде́нні в до́ми своя́ возвратя́ться, хва́ляще Тя, Єди́наго Бо́га, Творця́ і Промисли́теля на́шего, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха. Амі́нь.
Манассjю t ќзъ и3 г0рькагw заточeніz, мlтвъ рaди свободи1вый, всещeдрый б9е, и3 рабы6 тво‰ [и3ли2: рабA твоегw2, рабY твою2], нaми нhнэ молsщыzсz [и3ли2: молsщагосz, молsщуюсz], t ќзъ и3 заточeніz свободи2, и3 t всsкагw ѕлaгw њбстоsніz и3збaви, ћкw є3ди1нъ чlвэколю1бецъ.
Манассі́ю от уз і го́ркаго заточе́нія моли́тв ра́ди свободи́вий, Всеще́дрий Бо́же, і раби́ Твоя́ [або: раба́ Твоєго́ / рабу́ Твою́], на́ми ни́ні моля́щияся [або: моля́щагося / моля́щуюся], от уз і заточе́нія свободи́ і от вся́каго зла́го обстоя́нія ізба́ви, я́ко єди́н Человіколю́бець.
Ћкw млcрдіz и3ст0чникъ, и3 бlгости пучи1на, хrтE Б9е, не прeзри въ ск0рбэхъ и3 бэдaх тебE вёрою призывaющихъ, но ћкw щeдръ поми1луй, и3 t ќзъ ск0рw свободи2, да поeмъ ти: ґллилyіа.
Я́ко милосе́рдія істо́чник і бла́гости пучи́на, Христе́ Бо́же, не пре́зри в ско́рбіх і біда́х Тебе́ ві́рою призива́ющих, но я́ко щедр поми́луй і от уз ско́ро свободи́, да поє́м Ті: аллилу́я.
ГDи, дaждь ми2 съ душeвнымъ спок0йствіемъ пріsти вс‰, ±же принесeтъ ми2 грzдyщій дeнь.
Дaждь ми2 всецёлw предaтисz в0ли твоeй с™ёй.
На всsкъ чaсъ сегw2 днE во всeмъ настaви и3 ўкрэпи1 мz.
К†z бы и3звёстіz ѓзъ ни получи1лъ бhхъ въ дeнь сeй, научи1 мz пріsти | со спок0йною душeю и3 твeрдымъ ўбэждeніемъ, ћкw на вс‰ є4сть с™az в0лz твоS.
Во всёхъ словесёхъ и3 дёлэхъ мои1хъ њкорми1 мо‰ помышлє1ніz и3 ч{вствіz.
Во всёхъ непредви1денныхъ слyчаzхъ не дaждь ми2 забhти, ћкw вс‰ низпHслана тоб0ю.
Научи1 мz прsмо и3 разyмно дёйствовати съ кaждымъ бли1жнимъ, никог0же смущaz нижE њгорчaz.
ГDи, дaждь ми2 си1лу претерпёти ўтомлeніе грzдyщагw днE и3 вс‰ быв†ющаz въ течeніи днE.
Руководи1 моeю в0лею и3 научи1 мz мlтисz, вёрити, надёzтисz, терпёти, прощaти и3 люби1ти.
Ґми1нь.
Го́споди, даждь мі с душе́вним споко́йствієм прия́ти вся, я́же принесе́ть мі гряду́щий день.
Даждь мі всеці́ло преда́тися во́лі Твоє́й святі́й.
На всяк час сего́ дне во всем наста́ви і укріпи́ м'я.
Ка́я би ізві́стія аз ні получи́л бих в день сей, научи́ м'я прия́ти я со споко́йною душе́ю і тве́рдим убіжде́нієм, я́ко на вся єсть свята́я во́ля Твоя́.
Во всіх словесі́х і ді́ліх мої́х окорми́ моя́ помишле́нія і чу́вствія.
Во всіх непредви́денних слу́чаях не даждь мі заби́ти, я́ко вся низпо́слана Тобо́ю.
Научи́ м'я пря́мо і разу́мно ді́йствовати с ка́ждим бли́жнім, нікого́же смуща́я ніже́ огорча́я.
Го́споди, даждь мі си́лу претерпі́ти утомле́ніє гряду́щаго дне і вся бива́ющая в тече́нії дне.
Руководи́ моє́ю во́лею і научи́ м'я моли́тися, ві́рити, наді́ятися, терпі́ти, проща́ти і люби́ти.
Амі́нь.
Џ§е всебlгjй, тв0рче нeба и3 земли2! Ты2 рeклъ є3си2: не добро2 бhти человёку є3ди1ному на земли2, и3 сотвори1лъ є3си2 пом0щницу є3мY. Мyжа и3 женY сотвори1лъ є3си2 и3 рeклъ: расти1тесz и3 мн0житесz, и3 нап0лните зeмлю, и3 госп0дствуйте є4ю. Ты2 пр0мысломъ щедр0тъ твои1хъ ўзак0нилъ є3си2 чcтн0е супрyжество въ человёцэхъ, и3 тaйною бlгодaти w3свzти1лъ є3си2 є4, да прослaвитсz прес™0е и4мz твоE въ человёческомъ р0дэ. Ты2 и3зв0лилъ є3си2 и3 нaмъ соедини1тисz въ супрyжеское сожитіе2 до кончи1ны жи1зни нaшеz на земли2: свэнчaлъ є3си2 нaсъ сіsніемъ бlговолeніz твоегw2. ТебЁ припaдаемъ и3 тебЁ м0лимсz: њбладaй сердцaми нaшими и3 и3сполнsй | всегдA люб0вію дрyгъ ко дрyгу, да не бyдетъ междY нaми ни рaспрz, ни гнёвъ, ни њгорчeніе, но да н0симъ люб0внw тzготY дрyгъ дрyга, и3 бyдемъ дрyгъ дрyгу въ п0мощь и3 ўтэшeніе: и3 да почитaюще дрyгъ дрyга живeмъ ми1рнw и3 цэломyдреннw. Дaждь нaмъ всегдA ходи1ти по зaповэдемъ твои1мъ и3 во всeмъ твори1ти в0лю твою2, да спод0бимсz бlгословeніz твоегw2 здЁ на земли2, и3 дости1гнемъ вэнцA нбcныz слaвы. Ћкw бGъ млcти и3 щедр0тъ и3 чlвэколю1біz є3си2, и3 тебЁ слaву возсылaемъ nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ, ґми1нь.
О́тче Всеблаги́й*, Тво́рче не́ба і землі́! Ти рекл єси́: не добро́ би́ти челові́ку єди́ному на землі́, і сотвори́л єси́ помо́щницю єму́. Му́жа і жену́ сотвори́л єси́ і рекл: расті́теся і мно́жітеся, і напо́лніте зе́млю, і госпо́дствуйте є́ю. Ти про́мислом щедро́т Твої́х узако́нил єси́ честно́є супру́жество в челові́ціх, і та́йною благода́ті освяти́л єси́ є, да просла́виться пресвято́є і́м'я Твоє́ в челові́чеськом ро́ді. Ти ізво́лил єси́ і нам соєдини́тися в супру́жеськоє сожитіє́ до кончи́ни жи́зні на́шея на землі́; свінча́л єси́ нас сія́нієм благоволе́нія Твоєго́. Тебі́ припа́даєм і Тебі́ мо́лимся: облада́й сердця́ми на́шими і ісполня́й я всегда́ любо́вію друг ко дру́гу, да не бу́деть между́ на́ми ні ра́спря, ні гнів, ні огорче́ніє, но да но́сим любо́вно тяготу́ друг дру́га, і бу́дем друг дру́гу в по́мощ і утіше́ніє; і да почита́юще друг дру́га живе́м ми́рно і цілому́дренно. Даждь нам всегда́ ходи́ти по за́повідем Твої́м і во всем твори́ти во́лю Твою́, да сподо́бимся благослове́нія Твоєго́ зді на землі́ і дости́гнем вінця́ небе́сния сла́ви. Я́ко Бог ми́лости, і щедро́т, і человіколю́бія єси́, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху, ни́ні і при́сно, і во ві́ки віко́в, амі́нь.
Џ§е с™hй*, предвёчный б9е, t негHже и3сх0дитъ всsкъ дaръ и3 всsкое блaго: тебЁ прилёжнw молю1сz њ чaдэхъ, ћже даровA мнЁ блaгость твоS. Ты2 дaлъ є3си2 и5мъ бытіE, њживотвори1лъ є3си2 | душeю безсмeртною, и3 њтроди1лъ с™hмъ кRщeніемъ, во є4же жи1ти и5мъ соwбрaзнw съ в0лею твоeю и3 наслёдити цrтвіе нбcное: сохрани2 | въ бlгодaти твоeй до концA жи1зни и4хъ и3 њсщ7aй твоeю и4стиною, да свzти1тсz въ ни1хъ и4мz твоE. Содёйствуй мнЁ твоeю бlгодaтію, да бhхъ воспитaлъ | во слaву твоегw2 и4мене и3 въ п0льзу бли1жнихъ. Подaждь мнЁ къ семY потрeбнаz срeдства, терпёніе и3 си1лу. ГDи, просвэщaй | свётомъ премyдрости твоеS, да лю1бzтъ тS всeю душeю и3 всёмъ помышлeніемъ свои1мъ. Насади2 въ сeрдцэ и4хъ стрaхъ и3 њтвращeніе t всsкагw беззак0ніz, да бyдутъ непор0чна въ путeхъ свои1хъ. Ўкраси2 дyшу и4хъ цэломyдріемъ, трудолю1біемъ, долготерпёніемъ, ўдов0льствіемъ и3 всsкою честн0тою. Nгради2 ўстA и4хъ прaвдою, да всsка клеветA, л0жь и3 лeсть бyдетъ мeрзостна и5мъ. Nкропи2 | рос0ю бlгодaти твоеS, да преспэвaютъ въ добродётелехъ и3 свsтости, и3 да возрастaютъ въ бlговолeніи твоeмъ и3 въ любви2 бlгочести1выхъ человёкъ. ЃгGлъ храни1тель да пребывaетъ съ ни1ми всегдA и3 соблюдaетъ ю4ность и4хъ t помышлeній сyетныхъ, t прeлести и3 соблaзна мjра сегw2, и3 t всsкихъ навётовъ лукaвагw. Ѓще же когдA и3 согрэшaтъ предъ тоб0ю, не tврати2 лицA твоегw2 t ни1хъ, но бyди и5мъ млcтивъ: возбуди2 сокрушeніе въ сeрдцэ и4хъ, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти согрэшeніz и4хъ. Не лиши2 и4хъ и3 земнhхъ твои1хъ блaгъ, но подaждь и5мъ вс‰ нyжнаz во врeмени, въ пріобрэтeніе блажeнныz вёчности. Сохранsй | t всsкіz болёзни, гнёва и3 напaсти, бэды2 и3 ск0рби, и3 њсэнsй твоeю млcтію во всS дни2 животA и4хъ. Б0же благjй! є3щE молю1сz тебЁ: дaждь мнЁ весeліе и3 рaдость њ чaдэхъ мои1хъ и3 спод0би мS предстaти съ ни1ми на стрaшнэмъ судЁ твоeмъ и3 съ непостhднымъ дерзновeніемъ рещи2: се ѓзъ и3 чaда мо‰, ћже дaлъ мнЁ є3си2, гDи: да кyпнw съ ни1ми, прославлsz неизречeнную твою2 блaгость и3 вёчную люб0вь, превозношY пресвzт0е и4мz твоE, nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, во вёки вэкHвъ ґми1нь.
О́тче Святи́й*, Предві́чний Бо́же, от Него́же ісхо́дить всяк дар і вся́коє бла́го; Тебі́ прилі́жно молю́ся о ча́діх, я́же дарова́ мні бла́гость Твоя́. Ти дал єси́ їм битіє́, оживотвори́л єси́ я душе́ю безсме́ртною і отроди́л святи́м креще́нієм, во є́же жи́ти їм сообра́зно с во́лею Твоє́ю і наслі́дити Ца́рствіє Небе́сноє; сохрани́ я в благода́ті Твоє́й до конця́ жи́зні їх і освяща́й Твоє́ю і́стиною, да святи́ться в них і́м'я Твоє́. Соді́йствуй мні Твоє́ю благода́тію, да бих воспита́л я во сла́ву Твоєго́ і́мене і в по́льзу бли́жніх. Пода́ждь мні к сему́ потре́бная сре́дства, терпі́ніє і си́лу. Го́споди, просвіща́й я сві́том прему́дрости Твоєя́, да лю́б'ять Тя все́ю душе́ю і всім помишле́нієм свої́м. Насади́ в се́рдці їх страх і отвраще́ніє от вся́каго беззако́нія, да бу́дуть непоро́чна в путе́х свої́х. Украси́ ду́шу їх цілому́дрієм, трудолю́бієм, долготерпі́нієм, удово́льствієм і вся́кою честно́тою. Огради́ уста́ їх пра́вдою, да вся́ка клевета́, лож і лесть бу́деть ме́рзостна їм. Окропи́ я росо́ю благода́ті Твоєя́, да преспіва́ють в доброді́телех і свя́тості, і да возраста́ють в благоволе́нії Твоє́м і в любві́ благочести́вих челові́к. А́нгел Храни́тель да пребива́єть с ни́ми всегда́ і соблюда́єть ю́ность їх от помишле́ній су́єтних, от пре́лести і собла́зна ми́ра сего́, і от вся́ких наві́тов лука́ваго. А́ще же когда́ і согріша́ть пред Тобо́ю, не отврати́ лиця́ Твоєго́ от них, но бу́ди їм ми́лостив; возбуди́ сокруше́ніє в се́рдці їх і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти согріше́нія їх. Не лиши́ їх і земни́х Твої́х благ, но пода́ждь їм вся ну́жная во вре́мені, в приобріте́ніє блаже́нния ві́чності. Сохраня́й я от вся́кия болі́зні, гні́ва і напа́сти, біди́ і ско́рби, і осіня́й Твоє́ю ми́лостію во вся дні живота́ їх. Бо́же Благи́й! єще́ молю́ся Тебі́: даждь мні весе́ліє і ра́дость о ча́діх мої́х і сподо́би м'я предста́ти с ни́ми на Стра́шнім Суді́ Твоє́м і с непости́дним дерзнове́нієм рещи́: се аз і ча́да моя́, я́же дал мні єси́, Го́споди, да ку́пно с ни́ми, прославля́я неізрече́нную Твою́ бла́гость і ві́чную любо́в, превозношу́ пресвято́є і́м'я Твоє́, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, во ві́ки віко́в амі́нь.