БGотворsщую кр0вь ўжасни1сz, человёче, зрS: Џгнь бо є4сть недостHйныz попалszй. Бжcтвенное тёло и3 њбожaетъ мS, и3 питaетъ: Њбожaетъ дyхъ, ќмъ же питaетъ стрaннw.
І вершы:
Бажэ́ственную Кроў бачачы, страшы́ся, чалавек!
Бо яна — агонь, які спа́львае недасто́йных.
Бо́жае Цела і абагаўля́е мяне, і жы́віць:
Абагаўля́е дух, а розум жы́віць дзіўна.