Вёровахъ, тёмже возглаг0лахъ: ѓзъ же смири1хсz ѕэлw2. Ѓзъ же рёхъ во и3зступлeніи моeмъ: всsкъ человёкъ л0жъ. Что2 воздaмъ гDеви њ всёхъ, ±же воздадE ми2; Чaшу сп7сeніz пріимY, и3 и4мz гDне призовY: мlтвы мо‰ гDеви воздaмъ пред8 всёми людьми2 є3гw2. ЧCтнA пред8 гDемъ смeрть прпdбныхъ є3гw2. q гDи, ѓзъ рaбъ тв0й, ѓзъ рaбъ тв0й, и3 сhнъ рабhни твоеS: растерзaлъ є3си2 ќзы мо‰. ТебЁ пожрY жeртву хвалы2, и3 во и4мz гDне призовY: мlтвы мо‰ гDеви воздaмъ пред8 всёми людьми2 є3гw, во дв0рэхъ д0му гDнz, посредЁ тебє2 їеrли1ме.
Я ве́раваў і таму́ каза́ў: я мо́цна прыгне́чаны. Я сказа́ў неабду́мана: уся́кі чалаве́к ілжы́вы. Чым я аддзя́кую Го́спаду за ўсе Яго дабрадзе́йствы мне? Чашу спасе́ння прыму́ і імя́ Гасподняе прызаву. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго. Дарага́я ў вача́х Гаспо́дніх смерць святы́х Яго! О, Го́спадзі! я раб Твой, я раб Твой і сын рабы́ Тваёй; Ты разарва́ў кайданы́ мае́. Табе́ прынясу́ ахвя́ру хвалы́, і імя́ Гаспо́дняе прызаву́. Абяца́нні свае́ Го́спаду я вы́канаю пе́рад усі́м наро́дам Яго́, у двара́х до́ма Гаспо́дняга, пасяро́д цябе́, Іерусалі́ме.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Алілуія, алілуія, алілуія, слава Табе, Бо́жа. (Тройчы, з паклонамі)
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. Ґллилyіа, ґллилyіа, ґллилyіа, слaва тебЁ б9е. [Три1жды.] И# покл0ны три2.