Поми1луй мS б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мS. Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ, и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премyдрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ, и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2 гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й тельцы2.
Зьмілуйся нада мною, Божа, дзеля вялікае міласэрнасьці Твае, і па мноству дабротаў Тваіх ачысьці беззаконнасьці мае. Найперш абмый мяне ад правіны мае, і ачысьці мяне ад грэху майго. Бо ведаю добра беззаконьне маё, і грэх мой усьцяж перада мною. Перад Табою, Табою адзіным я зграшыў, і зло перад Табою ўчыніў: бо Ты справядлівы ў засудзе Тваім, і пераможаш, калі Цябе судзяць. Бо, вось, у беззаконнасьці я зачаты, і ў грахох радзіла мяне маці мая. Бо-ж Ты праўду палюбіў: нязнанае й тайнае мудрасьці Твае адкрыў Ты мне. Акрапі мяне ісопам, і ачышчуся, абмый мяне і стану за сьнег бялейшым. Дай Ты мне пачуць радасьць і вясёласьць: і ўсьцешацца пакорныя косьці мае. Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх, і ўсе беззаконствы мае ачысьці. Ствары ўва мне, Божа, чыстае сэрца, і абнаві ўва мне духа праўды. Не адкінь мяне ад аблічча Твайго, і Духа Твайго Сьвятога не адбяры ад мяне. Зьвярні мне радасьць спасеньня Твайго, і духам валадарным умацуй мяне. Шляхі Твае буду я беззаконным паказваць, і грэшнікі вернуцца да Цябе. Вызваль мяне ад крывавых учынкаў, Божа, Божа спасеньня майго, і язык мой будзе радасна славіць праўду Тваю. Госпаду, адчыні вусны мае, і будуць яны абвяшчаць хвалу Тваю. Бо калі-б Ты захацеў ахвяры, я даў бы, але целапаленьні ня любыя Табе. Ахвяра Богу — дух пакутны: сэрцам збалелым і пакорным Ты, Божа, ня грэбуеш. Шчасьці, Госпаду, з Ласкі Свае Сіёну, узьвядзі нанова муры Ерусаліму. Тады прыймеш Ты ласкава ахвяры праўды, целапаленьні й дары агністыя: тады на алтар Твой пакладуць быкі.