Ўслади1лъ мS є3си2 люб0вію хrтE, и3 и3змэни1лъ мS є3си2 бжcтвеннымъ твои1мъ рачeніемъ: но попали2 nгнeмъ невещeственнымъ грэхи2 мо‰, и3 насhтитисz є4же въ тебЁ наслаждeніz спод0би, да ликyz возвеличaю бlже, двA пришє1ствіz тво‰.
Во свётлостехъ с™hхъ твои1хъ кaкw вни1ду недост0йный; ѓще бо дерзнY совни1ти въ черт0гъ, nдeжда мS њбличaетъ, ћкw нёсть брaчна, и3 свsзанъ и3звeрженъ бyду t ѓгGлwвъ: њчи1сти гDи, сквeрну души2 моеS, и3 сп7си1 мz, ћкw чlвэколю1бецъ.
Потым трапары:
Ты прывабіў мяне любо́ўю, Хрысце, і перамяніў мяне святым да Цябе імкне́ннем. Папалі ж агнём духо́ўным грахі мае і спадо́бі мяне спаўна атрымаць ад Цябе асало́ду, каб я радасна праслаўляў, До́бры, два прышэ́сці Твае.
У светлы збор святых Тваіх як увайду я, недасто́йны? Бо калі асмелюся я ўвайсці з імі ў хо́рам, то адзенне вы́дасць мяне, бо яно не вясельнае, і я буду звя́заны і вы́кінуты Ангеламі. Ачысці, Го́спадзі, нечыстату́ душы́ маёй і спасі мяне, як Чалавекалюбец.