Поми1луй нaсъ гDи, поми1луй нaсъ: всsкагw бо tвёта недоумёюще, сію2 ти2 мlтву ћкw вLцэ грёшніи прин0симъ: поми1луй нaсъ. Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у. ГDи, поми1луй нaсъ, на тs бо ўповaхомъ: не прогнёвайсz на ны2 ѕэлw2, нижE помzни2 беззак0ній нaшихъ, но при1зри и3 нhнэ ћкw бlгоутр0бенъ, и3 и3збaви ны2 t вр†гъ нaшихъ: тh бо є3си2 бGъ нaшъ, и3 мы2 лю1діе твои2, вси2 дэлA рукY твоє1ю, и3 и4мz твоE призывaемъ. И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. Млcрдіz двє1ри tвeрзи нaмъ, бlгословeннаz бцdе: надёющіисz на тS да не поги1бнемъ, но да и3збaвимсz тоб0ю t бёдъ: тh бо є3си2 сп7сeніе р0да хrтіaнскагw. ГDи, поми1луй. [в7i.]
Памілуй нас, Госпаду, памілуй нас: ніякага адказу ня сьмеючы чакаць, мы грэшныя, Табе, як уладару, гэтую малітву прыносім: памілуй нас.
Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу.
Госпаду памілуй нас, бо на Цябе мы надзею маем! Не загневайся на нас вельмі, і не ўспамінай беззаконстваў нашых, але глянь, і цяпер, як ласкі поўны, і збаў нас ад ворагаў нашых! Бо Ты Бог наш, а мы людзі Твае, усе стварэньні рук Тваіх, і імя Тваё клічам.
Цяпер і заўсёды, і на векі вечныя. Амін.
Міласэрдзя дзьверы адчыні нам, дабраслаўленая Багародзіца, каб мы, што на Цябе надзею маем, не загінулі, але збавіліся Табою ад бедаў, бо Ты спасеньне роду хрысьцянскага.
Госпаду, памілуй. (12 раз)