O Lord, Heavenly King, Comforter, Spirit of Truth, show compassion and have mercy on me Thy sinful servant, and loose me from mine unworthiness, and forgive all wherein I have sinned against Thee today as a man, and not only as a man, but even worse than a beast, my sins voluntary and involuntary, known and unknown, whether from youth, and from evil suggestion, or whether from brazenness and despondency. If I have sworn by Thy name, or blasphemed it in my thought; or grieved anyone, or have become angry about anything; or have lied, or slept needlessly, or if a beggar hath come to me and I disdained him; or if I have grieved my brother, or have quarreled, or have condemned anyone; or if I have been boastful, or prideful, or angry; if, as I stood at prayer, my mind hath been distracted by the wiles of this world, or by thoughts of depravity; or if I have over eaten, or have drunk excessively, or laughed frivolously; if I have thought evil, seen the beauty of another and been wounded thereby in my heart; if I have said improper things, or derided my brother's sin when mine own sins are countless; if I have been neglectful of prayer, or have done some other wrong that I do not remember, for all of this and more than this have I done: have mercy, O Master my Creator, me Thy downcast and unworthy servant, and loose me, and remit, and forgive me, for Thou art good and the Lover of mankind, so that, lustful, sinful, and wretched as I am, I may lie down and sleep and rest in peace. And I shall worship, and hymn, and glorify Thy most honorable name, together with the Father and His Only-begotten Son, now and ever, and unto the ages. Amen.
Or briefly:
Guard me, O Lord, by the power of Thy holy and life-giving Cross, and keep me from all evil.
Го́спадзі, Цару́ Нябе́сны, Уцяшы́целю, Ду́ху і́сціны, змі́луйся і памі́луй мяне, грэ́шнага раба́ Твайго́, і адпусці́ мне, недасто́йнаму, і праба́ч ўсё, чым я саграшы́ў пе́рад Табо́ю сёння як чалаве́к, а на́ват і не як чалаве́к, а горш за скаці́ну, во́льныя мае́ грахі́ і міжво́льныя, свядо́мыя і несвядо́мыя, ты́я, што з-за маладо́сці і ад зло́га кава́рства, і ты́я, што ад запа́льчывасці і з-за нядба́ласці. Мо́жа, і́мем Тваім я кля́ўся або́ знява́жыў яго́ ў ду́мках сваі́х; або́ каго́ папракну́ў; або́ ўзвёў на каго́ паклёп у гне́ве сваі́м, або́ каго́ засмуціў, або́ з-за чаго́сьці загне́ваўся; або́ няпра́ўду сказа́ў, або́ заўча́сна спаў, або́ жабра́к прыйшо́ў да мяне́, і я пагрэ́баваў ім; або́ бра́та майго́ засмуці́ў, або́ пачына́ў сва́ркі, або́ каго́ асудзі́ў; або́ ўзвыша́ў сябе́, або́ ганары́ўся, або́ загне́ваўся; або́ калі́ я стая́ў на малі́тве, ро́зум мой злом све́ту гэ́тага захапля́ўся, або́ хі́трыя ду́мкі я меў; або́ аб`яда́ўся, або́ апіва́ўся, або́ бязду́мна смяя́ўся; або́ зло́е заду́маў, або́, даскана́ласць чужу́ю ўба́чыўшы, пазайздро́сціў у сэ́рцы, або́ непрысто́йнае гавары́ў, або́ з граху́ бра́та майго́ пасмяя́ўся, тады́ як мае́ саграшэ́нні незлічо́ныя; або́ пра малі́тву не дбаў, або́ і́ншае што нядо́брае зрабі́ў, не по́мню, бо ўсё гэ́та і больш яшчэ́ зрабі́ў я. Памі́луй мяне́, Тво́рца мой і Уладару́, пану́рага і недасто́йнага раба́ Твайго́, і дару́й мне, і адпусці́, і праба́ч мне, як До́бры і Чалавекалю́бны, каб спако́йна лёг, засну́ў і адпачы́ў я, блу́дны, грэ́шны і акая́нны, і каб паклані́ўся і апе́ў, і прасла́віў найпачэ́снейшае імя́ Тваё з Айцо́м і Адзінаро́дным Яго́ Сы́нам цяпе́р і заўсёды, і на ве́кі. Амі́нь.