Уста́ўшы ад сну, прыпада́ем да Цябе, До́бры, і а́нгельскую пе́сню спява́ем Табе́, Магу́тны: Святы́, Святы́, Святы́ Ты, Бо́жа, праз Багаро́дзіцу памі́луй нас.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.
З пасце́лі і сну Ты падня́ў мяне́, Го́спадзі, ро́зум мой прасвятлі́ і сэ́рца, і ву́сны мае́ адкры́й, каб апява́ць Цябе́, Свята́я Тро́іца: Святы́, Святы́, Святы́ Ты, Бо́жа, праз Багаро́дзіцу памі́луй нас.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Неспадзява́на Суддзя́ пры́йдзе, і ўчы́нкі ко́жнага вы́явяцца, але са стра́хам усклі́кнем апо́ўначы: Святы́, Святы́, Святы́ Ты, Бо́жа, праз Багаро́дзіцу памі́луй нас.
Го́спадзі, памі́луй. (12 разоў)
Востaвше t снA, припaдаемъ ти2, бlже, и3 ѓгGльскую пёснь вопіeмъ ти2, си1льне: с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
T nдрA и3 снA воздви1глъ мS є3си2 гDи: ќмъ м0й просвэти2 и3 сeрдце, и3 ўстнЁ мои2 tвeрзи, во є4же пёти тS с™az трbце: с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Внезaпу судіS пріи1детъ, и3 коегHждо дэ‰ніz њбнажaтсz, но стрaхомъ зовeмъ въ полyнощи: с™ъ, с™ъ, с™ъ є3си2 б9е, бцdею поми1луй нaсъ.
ГDи, поми1луй. [в7i.]