Цябе́ благаслаўля́ем, вы́шні Бо́жа і Го́спадзі мі́ласці, Які заўсёды ро́біш з на́мі вялі́кае і недасту́пнае разуме́нню, сла́ўнае і дзіво́снае, на што і лі́ку няма́, Які даў нам сон для супакае́ння не́мачы на́шай і аслабле́ння ўто́мленасці знясі́ленай пло́ці. Дзя́куем Табе́, што не загубі́ў нас з беззако́ннямі на́шымі, а паказа́ў Сваё звыча́йнае чалавекалю́бства і падня́ў нас, калі́ мы ляжа́лі без па́мяці, каб мы славасло́вілі ўла́ду Тваю́. Таму́ мо́лім бязме́рную Тваю́ до́брасць: прасвятлі́ на́шы ду́мкі, во́чы, і ро́зум наш ад ця́жкага сну ляно́ты абудзі́, адкры́й на́шы ву́сны і напо́ўні іх хвало́ю Табе́, каб мы маглі́ непару́шна апява́ць і праслаўля́ць Цябе, ва ўсіх і ўсімі сла́вімага Бо́га — Беспача́тнага Айца́ з Адзінаро́дным Тваі́м Сы́нам і Усесвяты́м і До́брым і Жыватво́рным Тваі́м Ду́хам — цяпе́р і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь.
Тя благослови́м, Ви́шній Бо́же і Го́споди ми́лости, творя́щаго при́сно с на́ми вели́кая же і неізслі́дованная, сла́вная же і ужа́сная, ї́хже ність числа́, пода́вшаго нам сон во упокоє́ніє не́мощі на́шея, і ослабле́ніє трудо́в многотру́дния пло́ті. Благодари́м Тя, я́ко не погуби́л єси́ нас со беззако́ньми на́шими, но человіколю́бствовал єси́ оби́чно, і в неча́янії лежа́щия ни воздви́гл єси́, во є́же славосло́вити держа́ву Твою́. Ті́мже мо́лим безмі́рную Твою́ бла́гость: просвіти́ на́ша ми́слі, очеса́, і ум наш от тя́жкаго сна лі́ности возста́ви, отве́рзи на́ша уста́, і іспо́лни я Твоєго́ хвале́нія, я́ко да возмо́жем непоколе́блемо пі́ти же і іспові́датися Тебі́, во всіх і от всіх сла́вимому Бо́гу, Безнача́льному Отцю́, со Єдиноро́дним Твої́м Си́ном, і Всесвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.