Асла́б, адпусці́, праба́ч, Бо́жа, праві́ны на́шы, во́льныя і міжво́льныя, зро́бленыя ў сло́вах і ўчы́нках, свядо́ма і несвядо́ма, удзе́нь і ўначы́, ро́зумам і ду́мкаю, — усё нам праба́ч, як До́бры і Чалавекалю́бны.
Њслaби, њстaви, прости2 б9е прегрэшє1ніz н†ша, вHльнаz и3 невHльнаz, ±же въ сл0вэ и3 въ дёлэ, ±же въ вёдэніи и3 не въ вёдэніи, ±же во дни2 и3 въ нощи2, ±же во ўмЁ и3 въ помышлeніи: вс‰ нaмъ прости2, ћкw бlгъ и3 чlвэколю1бецъ.