Уладару́, Го́спадзі Іісу́се Хрысце́, Бо́жа наш, крыні́ца жыцця́ і бессмяро́тнасці, усяго́ стварэ́ння ба́чнага і няба́чнага Тво́рца, беспача́тнага Айца́ роўнаве́чны і такса́ма беспача́тны Сы́не, Ты па бязме́рнай до́брасці ў апо́шнія дні плоць успрыня́ў і быў распя́ты і пахава́ны за нас, няўдзя́чных і неразу́мных, і Сваёю Крывёю абнаві́ў зняве́чаную грахо́м прыро́ду нашу; Сам, Бессмяро́тны Цару́, прымі́ і ад мяне́, грэ́шнага, пакая́нне, і нахілі́ ву́ха Тваё да мяне́, і пачу́й сло́вы мае́. Бо саграшы́ў я, Го́спадзі, саграшы́ў су́праць Не́ба і пе́рад Табо́ю, і недасто́йны я ўзве́сці во́чы мае́ на вышыню́ сла́вы Тваёй; бо я ўгняві́ў Тваю́ до́брасць, пару́шыўшы Твае́ за́паведзі і не паслу́хаўшы Тваі́х нака́заў. Але Ты, Го́спадзі, незласлі́вы, доўгацярплі́вы і мнагамі́ласцівы, не даў мне загі́нуць з беззако́ннямі маі́мі, заўсёды чака́ючы майго́ навярта́ння. Бо Ты сказа́ў, Чалавекалю́бец, праз праро́ка Твайго́: Я не жада́ю сме́рці грэ́шніка, а жада́ю, каб ён навярну́ўся і быў жывы́. Не хо́чаш Ты, Уладару́, каб загі́нула стварэ́нне рук Тваі́х, і непрыхі́льна ста́вішся да пагі́белі людзе́й, а жада́еш, каб усе спаслі́ся і да пазна́ння і́сціны прыйшлі́. Таму́ і я, хаця́ і недасто́йны ні не́ба, ні зямлі́, ні само́га гэ́тага міну́чага жыцця́, бо ўсяго́ сябе́ я пакары́ў граху́ і адда́ў у няво́лю пачуццёвым асало́дам і апага́ніў у сабе́ Твой во́браз, але, бу́дучы Тваі́м стварэ́ннем і вы́рабам, я, няшча́сны, не адча́йваюся ў сваі́м спасе́нні і асме́льваюся прыступі́ць да Тваёй бязме́рнай міласэ́рнасці. Прымі́ ж і мяне́, Чалавекалю́бны Го́спадзі, як распу́сніцу, як разбо́йніка, як мы́тара і як блу́днага сы́на, і здымі́ з мяне́ цяжа́р грахо́ў, бо Ты бярэ́ш на Сябе́ грэх све́ту і не́мачы людскі́я ацаля́еш, знясі́леных і прыгне́чаных да Сябе́ клі́чаш і заспако́йваеш, бо Ты прыйшо́ў заклі́каць да пакая́ння не пра́веднікаў, а грэ́шнікаў. І ачы́сці мяне́ ад уся́кай нечыстаты́ пло́ці і ду́ху і навучы́ мяне́ право́дзіць свято́е жыццё ў стра́ху Тваі́м, каб я, прыма́ючы з чы́стым све́дчаннем сумле́ння свайго́ часці́нку Святы́нь Тваі́х, злучы́ўся са Святы́м Це́лам Тваі́м і Крывёю і каб Ты жыў і прабыва́ў ува Мне з Айцо́м і Святым Тваім Ду́хам. Так, Го́спадзі Іісусе Хрысце, Бо́жа мой, не на асуджэ́нне няха́й бу́дзе мне прычашчэ́нне Прачы́стых і Жыватво́рных Тайн Тваіх, і няха́й не зраблю́ся я не́мачным душо́ю і це́лам ад недасто́йнага іх прычашчэ́ння, а дай мне да апо́шняга майго́ дыха́ння неасу́джана прыма́ць часці́нку Святы́нь Тваі́х для супо́льнасці з Ду́хам Святы́м, для падтры́мкі ў жыцці́ ве́чным і для нале́жнага адка́зу на Стра́шным Судзе́ Тваі́м, каб і я з усі́мі абра́ннікамі Тваі́мі стаў удзе́льнікам паўнаты́ Тваі́х дабро́т, прыгатава́ных Табо́ю тым, хто лю́біць Цябе́, Го́спадзі, у якіх Ты прасла́ўлены наве́кі. Амі́нь.
Влади́ко Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, Істо́чниче жи́зні і безсме́ртія, всея́ тва́рі ви́димия і неви́димия Соді́телю, Безнача́льнаго Отця́ Соприсносу́щний Си́не і Собезнача́льний, премно́гия ра́ди бла́гости в послі́днія дні в плоть оболки́йся, і распни́йся, і погреби́йся за ни неблагода́рния і злонра́вния, і Твоє́ю Кро́вію обнови́вий растлі́вшеє гріхо́м єстество́ на́ше. Сам, Безсме́ртний Царю́, прийми́ і моє́, грі́шнаго, покая́ніє, і приклони́ у́хо Твоє́ мні, і усли́ши глаго́ли моя́. Согріши́х бо, Го́споди, согріши́х на не́бо і пред Тобо́ю, і нісьм досто́їн воззрі́ти на висоту́ сла́ви Твоєя́: прогні́вах бо Твою́ бла́гость, Твоя́ за́повіді преступи́в, і не послу́шав Твої́х повелі́ній. Но Ти, Го́споди, незло́бив сий, долготерпіли́в же і многоми́лостив, не пре́дал єси́ м'я поги́бнути со беззако́ньми мої́ми, моєго́ вся́чеськи ожида́я обраще́нія. Ти бо рекл єси́, Человіколю́бче, проро́ком Твої́м: я́ко хоті́нієм не хощу́ сме́рти грі́шника, но є́же обрати́тися і жи́ву би́ти єму́. Не хо́щеши бо, Влади́ко, созда́нія Твоє́ю руку́ погуби́ти, ніже́ благоволи́ши о поги́белі челові́честій, но хо́щеши всім спасти́ся і в ра́зум і́стини прийти́. Ті́мже і аз, а́ще і недосто́їн єсьм небесе́ і землі́, і сея́ привре́менния жи́зні, всего́ себе́ повину́в гріху́, і сласте́м порабо́тив, і Твой оскверни́в о́браз; но творе́ніє і созда́ніє Твоє́ бив, не отчаява́ю своєго́ спасе́нія, окая́нний, на Твоє́ же безмі́рноє благоутро́біє дерза́я прихожду́. Прийми́ у́бо і мене́, Человіколю́бче Го́споди, я́коже блудни́цю, я́ко разбо́йника, я́ко митаря́ і я́ко блу́днаго, і возьми́ моє́ тя́жкоє бре́м'я гріхо́в, гріх взе́мляй ми́ра, і не́мощі челові́чеськія ісціля́яй, тружда́ющияся і обремене́нния к Себі́ призива́яй і упокоєва́яй, не прише́дий призва́ти пра́ведния, но грі́шния на покая́ніє. І очи́сти м'я от вся́кия скве́рни пло́ті і ду́ха, і научи́ м'я соверша́ти святи́ню во стра́сі Твоє́м, я́ко да чи́стим сві́дінієм со́вісти моєя́, святи́нь Твої́х часть приє́мля, соєдиню́ся Свято́му Ті́лу Твоєму́ і Кро́ві, і імі́ю Тебе́ во мні живу́ща і пребива́юща, со Отце́м і Святи́м Твої́м Ду́хом. Єй, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же мой, і да не в суд мі бу́деть прича́стіє Пречи́стих і Животворя́щих Та́їн Твої́х, ніже́ да не́мощен бу́ду душе́ю же і ті́лом, от є́же недосто́йні тім причаща́тися. Но даждь мі да́же до коне́чнаго моєго́ іздиха́нія неосужде́нно восприйма́ти часть святи́нь Твої́х, в Ду́ха Свята́го обще́ніє, в напу́тіє живота́ ві́чнаго і во благоприя́тен отві́т на Стра́шнім Суди́щі Твоє́м; я́ко да і аз со всі́ми ізбра́нними Твої́ми о́бщник бу́ду нетлі́нних Твої́х благ, я́же угото́вал єси́ лю́б'ящим Тя, Го́споди; в ни́хже препросла́влен єси́ во ві́ки. Амі́нь.