Прыхо́дзьце, лю́дзі, заспява́ем пе́сню Хрысту́ Бо́гу, Які раздзялі́ў мо́ра і правёў наро́д, вы́звалены Ім з ра́бства егі́пецкага, бо Ён прасла́віўся.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Хле́бам для жыцця́ ве́чнага і ацале́ннем ад усяля́кіх хваро́б няха́й бу́дуць мне Це́ла Тваё Свято́е, міласэ́рны Го́спадзі, і Пачэ́сная Кроў Твая́.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Апага́нены спра́вамі непрысто́йнымі, я, няшча́сны, недасто́йны прычашчэ́ння Твайго́ Прачы́стага Це́ла і Бажэ́ственнай Крыві́, Хрысце́, але спадо́бі мяне́ яго́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Благаславе́нная Боганяве́ста, зямля́ ўрадлі́вая, што ўзрасці́ла для све́ту няўро́блены і спасі́цельны Ко́лас. Спадо́бі мяне́, спажыва́ючы Яго, спасці́ся.
Їрм0съ: Грzди1те лю1діе, пои1мъ пёснь хrтY бGу, раздёльшему м0ре, и3 настaвльшему лю1ди, ±же и3зведE и3з8 раб0ты є3гЂпетскіz, ћкw прослaвисz.
Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Хлёбъ животA вёчнующагw да бyдетъ ми2 тёло твоE с™0е, бlгоутр0бне гDи, и3 чcтнaz кр0вь, и3 нед{гъ многоwбрaзныхъ и3сцэлeніе.
Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
Њсквернeнъ дёлы безмёстными nкаsнный, твоегw2 пречcтагw тёла и3 бжcтвенныz кр0ве недост0инъ є4смь, хrтE, причащeніz: є3гHже мS спод0би.
Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ.
ЗемлE бlгaz, бlгословeннаz бGоневёсто, клaсъ прозsбшаz неwрaнный и3 сп7си1тельный мjру, спод0би мS сeй kдyща сп7сти1сz.
На ка́мені ве́ры ўмацава́ўшы мяне́, Ты адкры́ў ву́сны мае́ на во́рагаў маі́х, бо ўзра́даваўся дух мой, спява́ючы: няма́ тако́га свято́га, як Бог наш, і няма́ пра́веднага, акрамя́ Цябе́, Го́спадзі.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Дай мне, Хрысце́, кро́плі слёз для ачышчэ́ння ад бру́ду майго́ сэ́рца, каб, добрасумле́нна ачы́шчаны, я з ве́раю прыступі́ў і са стра́хам да прычашчэ́ння Бажэ́ственных, Уладару́, Даро́ў Тваі́х.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Няха́й бу́дуць мне, Чалавекалю́бец, Прачы́стае Це́ла Тваё і Бажэ́ственная Кроў для адпушчэ́ння саграшэ́нняў, для супо́льнасці са Святы́м Ду́хам, для жыцця́ ве́чнага, для вызвале́ння ад паку́т і бед.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Прасвята́я Трапе́за Хле́ба жыцця́, Які з не́ба па мі́ласці сышо́ў і све́ту но́вае жыццё дае́, спадо́бі цяпе́р і мяне́ недасто́йнага са стра́хам спажы́ць Яго́ і быць жывы́м.
Їрм0съ: На кaмени мS вёры ўтверди1въ, разшири1лъ є3си2 ўстA мо‰ на враги2 мо‰. Возвесели1 бо сz дyхъ м0й, внегдA пёти: нёсть с™ъ ћкоже бGъ нaшъ, и3 нёсть прaведенъ пaче тебє2, гDи.
Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Слє1зныz ми2 подaждь хrтE к†пли, сквeрну сeрдца моегw2 њчищaющыz: ћкw да бlг0ю с0вэстію њчищeнъ, вёрою прихождY и3 стрaхомъ вLко, ко причащeнію бжcтвенныхъ дарHвъ твои1хъ.
Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
Во њставлeніе да бyдетъ ми2 прегрэшeній пречcтое тёло твоE и3 бжcтвеннаz кр0вь, д¦а же с™aгw nбщeніе, и3 въ жи1знь вёчную, чlвэколю1бче, и3 страстeй и3 скорбeй tчуждeніе.
Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ.
Хлёба жив0тнагw трапeза прес™az, свhше млcти рaди сшeдшагw, и3 мjрови н0вый жив0тъ даю1щагw, и3 менE нhнэ спод0би недост0йнаго, со стрaхомъ вкуси1ти сегw2, и3 жи1ву бhти.
Прыйшо́ў не пасла́ннік, не Ангел, а Сам Гаспо́дзь, Які ўцяле́сніўся ад Дзе́вы і спас усяго́ мяне́, чалаве́ка. Таму ўскліка́ю да Цябе́: сла́ва сі́ле Тваёй, Го́спадзі.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Дзе́ля нас уцяле́сніўшыся, Мнагамі́ласцівы, Ты пажада́ў быць зако́латым, як аве́чка, за грахі́ людскі́я, таму́ малю́ Цябе́: і мае́ ачы́сці саграшэ́нні.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Ацалі́ ра́ны душы́ маёй, Го́спадзі, і ўсяго́ асвяці́, і спадо́бі, Уладару́, мяне́, няшча́снага, прычасці́цца Та́йнай Тваёй Бажэ́ственнай Вячэ́ры.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Умі́ласціў і да мяне́, Улады́чыца, Наро́джанага Табо́ю, і захава́й мяне́, раба́ Твайго́, чы́стым і беззага́нным, каб, прыма́ючы духо́ўны жэ́мчуг, я асвяці́ўся.
Їрм0съ: Пришeлъ є3си2 t дв7ы, не ходaтай, ни ѓгGлъ, но сaмъ гDи вопл0щьсz, и3 сп7слъ є3си2 всег0 мz человёка. Тёмъ зовy ти: слaва си1лэ твоeй гDи.
Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Восхотёлъ є3си2 нaсъ рaди вопл0щьсz многомлcтиве, заклaнъ бhти ћкw nвчA, грBхъ рaди человёческихъ: тёмже молю1 тz, и3 мо‰ њчи1сти согрэшє1ніz.
Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
И#сцэли2 души2 моеS ћзвы гDи, и3 всего2 њс™и2: и3 спод0би вLко, ћкw да причащyсz тaйныz твоеS бжcтвенныz вeчери nкаsнный.
Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ.
Ўми1лостиви и3 мнЁ сyщаго t ўтр0бы твоеS вLчце, и3 соблюди1 мz несквeрна рабA твоего2 и3 непор0чна, ћкw да пріeмъ ќмнаго би1сера, њсщ7yсz.
Святла́ Пада́целю і вяко́ў Тво́рца, Го́спадзі, у святле́ Тваі́х за́паведзяў наста́ў нас, бо апрача́ Цябе́ і́ншага бо́га мы не зна́ем.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Як сказа́ў Ты, Хрысце́, так няха́й і бу́дзе нікчэ́мнаму рабу́ Твайму́: будзь ува мне, як абяца́ў Ты, бо я ем Тваё Це́ла Бажэ́ственнае і п'ю Кроў Тваю́.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Сло́ва Бо́жае і Бо́жа, жар Це́ла Твайго́ няха́й бу́дзе мне, азмро́чанаму, для прасвятле́ння і Кроў Твая́ — для ачышчэ́ння апага́ненай душы́ маёй.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Мары́я, Ма́ці Бо́жая, духмя́насці свяшчэ́нная сялі́ба, Тваі́мі малі́твамі зрабі́ мяне́ вы́браным сасу́дам, каб мне прычасці́цца Святы́нь Сы́на Твайго́.
Їрм0съ: Свёта подaтелю и3 вэкHвъ тв0рче гDи, во свётэ твои1хъ повелёній настaви нaсъ: рaзвэ бо тебє2 и3н0гw бGа не знaемъ.
Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Ћкоже предрeклъ є3си2 хrтE, да бyдетъ ќбw худ0му рабY твоемY, и3 во мнЁ пребyди, ћкоже њбэщaлсz є3си2: сe бо тёло твоE ћмъ бжcтвенное, и3 пію2 кр0вь твою2.
Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
Сл0ве б9ій и3 б9е, ќгль тёла твоегw2 да бyдетъ мнЁ помрачeнному въ просвэщeніе, и3 њчищeніе њсквернeнной души2 моeй кр0вь твоS.
Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ.
МRjе м™и б9іz, бlгоухaніz чcтн0е селeніе, твои1ми мlтвами сосyдъ мS и3збрaнный содёлай, ћкw да њсщ7eній причащyсz сн7а твоегw2.
У бе́здані грахо́ў патана́ючы, я клі́чу неспасці́жную бе́здань Тваёй міласэ́рнасці: ад пагі́белі, Бо́жа, урату́й мяне́.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Ро́зум, душу́ і сэ́рца, а такса́ма і це́ла маё асвяці́, Спасі́цель, і спадо́бі, Уладару́, прыступі́ць да стра́шных Тайн неасу́джана *.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Няха́й аддалю́ся я ад страсце́й і атрыма́ю памнажэ́нне Тваёй благада́ці і ўмацава́нне жыцця́ праз прычашчэ́нне Святы́х Тваі́х Тайн, Хрысце́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Бо́жа, Свято́е Сло́ва Бо́жае, асвяці́ ўсяго́ мяне́, які прыступа́е цяпе́р да Бажэ́ственных Тваі́х Тайн па малі́твах Свято́й Ма́ці Тваёй.
Їрм0съ: Въ бeзднэ грэх0внэй валszсz, неизслёдную млcрдіz твоегw2 призывaю бeздну: t тли2 б9е мS возведи2.
Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй.
Ќмъ, дyшу и3 сeрдце њс™и2 сп7се, и3 тёло моE, и3 спод0би неwсуждeннw вLко къ стр†шнымъ тaйнамъ приступи1ти.
Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2.
Да бhхъ ўстрани1лсz t страстeй, и3 твоеS бlгодaти и3мёлъ бы приложeніе, животa же ўтвержeніе, причащeніемъ с™hхъ хrтE т†инъ твои1хъ.
Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Б9іе б9е сл0во с™0е, всег0 мz њс™и2, нhнэ приходsщаго къ бжcтвєннымъ твои6мъ тaйнамъ, с™hz м™ре твоеS мольбaми.
Не пазба́ў мяне́, Хрысце́, магчы́масці прыня́ць цяпе́р Хлеб — Це́ла Тваё і Бажэ́ственную Тваю́ Кроў, няха́й не бу́дзе мне, няшча́снаму, на асуджэ́нне прычашчэ́нне Прачы́стых і Стра́шных Тваі́х Тайн, Уладару́, а няха́й бу́дзе мне на жыццё ве́чнае і бессмяро́тнае.
Залато́й ста́туі праму́дрыя дзе́ці не паклані́ліся, а са́мі пайшлі́ ў аго́нь і баго́ў іхніх абсмяя́лі; пасяро́д по́лымя яны спява́лі, і арасі́ў іх Ангел. Пачу́та ўжо малі́тва ву́снаў ва́шых.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Прычашчэ́нне Тваі́х бессмяро́тных Тайн, Хрысце́, няха́й бу́дзе мне цяпе́р крыні́цаю дабро́т: святла́, жыцця́, душэ́ўнага спако́ю, спо́сабам дасягне́ння вышэ́йшай Бажэ́ственнай дабрадзе́йнасці і прымнажэ́ння яе, каб я праслаўля́ў Цябе́, адзі́ны До́бры.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Няха́й вы́звалюся я ад страсце́й і ад во́рагаў, ад няго́д і ўся́кай бяды́, прыступа́ючы цяпе́р з трымце́ннем, любо́ўю і благагаве́ннем да Тваі́х, Чалавекалю́бец, бессмяро́тных і Бажэ́ственных Тайн; і спадо́бі спява́ць Табе́: благаславёны Ты, Го́спадзі, Бо́жа айцо́ў на́шых.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Спасі́целя Хрыста́ Ты неспасці́жна ро́зуму нарадзі́ла, ад Бо́га благада́ццю адо́раная, малю́ Цябе́ цяпе́р я, раб Твой, Чы́стую нячы́сты: мяне́, які ма́е цяпе́р прыступі́ць да Прачы́стых Тайн, ачы́сці ўсяго́ ад нечыстаты́ пло́ці і ду́ху.
Бога, Які сышо́ў у печ во́гненную да яўрэ́йскіх дзяце́й і по́лымя ператвары́ў у расу́, апява́йце, стварэ́нні, як Го́спада, і ўзно́сьце на ўсе вякі́.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Нябе́сных і стра́шных і святы́х Тваі́х Тайн, Хрысце́, і Бажэ́ственнай Тваёй і Та́йнай Вячэ́ры цяпе́р удзе́льнікам быць і мяне́ спадо́бі, адча́йнага, Бо́жа, Спасі́целю мой.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Звярну́ўшыся да Тваёй міласэ́рнасці, До́бры, я са стра́хам ускліка́ю да Цябе́: ува мне будзь, Спасі́целю, а я ў Табе́, як сказа́ў Ты, бо, вось, спадзеючы́ся на мі́ласць Тваю́, я ем Це́ла Тваё і п'ю Кроў Тваю́.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Я трымчу́, прыма́ючы аго́нь: як бы мне не згарэ́ць, як воск і як трава́. О, стра́шная та́йна! О, міласэ́рнасць Бо́жая! Як я, прах, прычашча́юся Бажэ́ственнага Це́ла і Крыві́ і станаўлю́ся нятле́нным?
Сын беспача́тнага Ба́цькі, Бог і Гаспо́дзь, уцяле́сніўшыся ад Дзе́вы, яві́ўся нам, каб прасвятлі́ць азмро́чаных і сабра́ць рассе́яных. Таму́ ўсі́мі апява́емую Багаро́дзіцу мы веліча́ем.
Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́.
Вось Хрысто́с, спажыва́йце і глядзі́це: Гаспо́дзь, ста́ўшы не́калі такі́м, як мы, і дзе́ля нас адно́йчы Сябе́ прынёсшы ў ахвя́ру Айцу́ Свайму́, пастая́нна зако́лваецца, асвяча́ючы прыча́снікаў.
Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́.
Прычашчэ́ннем Свяшчэ́нных Тайн няха́й асвячу́ся я, Уладару́, душо́ю і це́лам, няха́й прасвятлю́ся, няха́й спасу́ся, няха́й ста́ну до́мам Тваі́м, ма́ючы Цябе́, Дабрадзе́ю Мнагамі́ласцівы, пасе́леным ува мне з Айцо́м і Ду́хам.
Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Духу.
(Або: Вярні́ мне ра́дасць спасе́ння Твайго́ і Ду́хам улада́рным умацу́й мяне́).
Няха́й бу́дуць мне, Спасі́целю мой, Це́ла Тваё і Найпачэ́снейшая Кроў як аго́нь, што вынішча́е лес грахо́ў і спа́львае це́рні страсце́й, і як святло́, што ўсяго́ мяне́ прасвятля́е, каб я пакланя́ўся Бажаству́ Твайму́.
І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́екі вяко́ў. Амі́нь.
(Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас).
Багародзічны: Бог уцяле́сніўся ад чы́стай крыві́ Тваёй. Таму́ ко́жнае пакале́нне апява́е Цябе́, Улады́чыца, і мно́ства ду́хаў сла́вяць, бо праз Цябе́ яны́ я́сна ўба́чылі Таго́, Хто улада́рыць над усі́мі, ў чалаве́чай прыро́дзе.