Устаўшы ад сну дзякую Табе, Трыадзіны Божа, што дзеля Твае дабраты й цярплівасьці не загневаўся Ты на мяне лянівага й грэшнага і не загубіў мяне з беззаконствамі маімі; але дзеля Свае людалюбнасьці падняў мяне, што спачываў бяз памяці, каб я ранічнаю малітваю ўслаўляў уладу Тваю. І цяпер прасьвятлі вочы духа маяго, адчыні вусны мае пазнаваць Навуку Тваю і разумець запаведы Твае, выконваць волю Тваю, і пяяць Табе зь вераю ў сэрцы, і ў песьнях услаўляць усесьвятое імя Тваё: Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер і заўсёды, і на векі вечныя. Амін.
T снA востaвъ, бlгодарю1 тz с™az трbце, ћкw мн0гіz рaди твоеS бlгости и3 долготерпёніz, не прогнёвалсz є3си2 на мS лэни1ваго и3 грёшнаго, нижE погуби1лъ мS є3си2 со беззак0ньми мои1ми, но чlвэколю1бствовалъ є3си2 nбhчнw, и3 въ нечazніи лежaщаго воздви1глъ мS є3си2, во є4же ќтреневати, и3 славосл0вити держaву твою2. И# нhнэ просвэти2 мои2 џчи мhслєнныz, tвeрзи мо‰ ўстA, поучaтисz словесє1мъ твои6мъ, и3 разумёти зaпwвэди тво‰, и3 твори1ти в0лю твою2, и3 пёти тS во и3сповёданіи сердeчнэмъ, и3 воспэвaти всес™0е и4мz твоE, nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.