Слава Табе, Божа, Слава Табе! (тры разы)

Дзякую Табе, Госпаду Божа мой, што не адкінуў Ты мяне грэшнага, але дазволіў мне быць удзельнікам Тваіх Сьвятасьцяў. Дзякую Табе, што ўдастоіў мяне нявартага прычасьціцца Прачыстых і Нябесных Тваіх Дароў. Але, Людалюбны Ўладару, што дзеля нас памёр і ўваскрос, і даў нам страшныя й жыцьцятворчыя Таінствы на дабро й асьвячаньне душы й цела, на разьвеяньне ўсяго супраціўнага, на прасьвятляненьне вачэй сэрца майго, на супакой маіх душэўных сіл, на незасудную веру, на любоў някрывадушную. На паўнату мудрасьці, на выкананьне запаведаў Тваіх, на павялічэньне Боскае ласкі Твае, і на асягненьне Твайго Ўладарства: каб усім гэтым у сьвятыні Тваёй захаваны, я памятаў заўсёды ласку Тваю, і ўжо ня дзеля сябе жыў, а дзеля Цябе, нашага Ўладара й Дабрадзея. Дык, гэтае жыцьцё пакінуўшы ў надзеі жыцьця вечнага, асягну на векі супакой, дзе голас сьвяткуючых бязупынны, і бясконцая любата тых, што бачаць аблічча Тваяго красу нявымоўную. Бо Ты ёсьць праўдзівае жаданьне й бязьмежная радасьць тых, што любяць Цябе, Хрысьце Божа наш, і усякае стварэньне пяе хвалу Табе на векі. Амін.