Госпаду Ісусе Хрысьце, Адзінародны Сыне безпачатнага Твайго Айца, Ты сказаў Сваімі найсьвятшымі вуснамі: «Безь Мяне вы нічога добрага ня можаце зрабіць». Госпаду мой, Госпаду, успрыняўшы вераю гэтыя сьвятыя словы Твае ў сэрца й душу маю, я зварочваюся да Твае дабраты, і малю Цябе: памажы мне грэшнаму гэтую маю працу, што цяпер пачынаю, як для Цябе Самога выканаць, у імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа. Амін.
Або коратка: Госпаду багаславі.
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ, и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2, бlже, дyшы нaшz.
У імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа.
Магутны Божа! Пашлі нам ласку Духа Тваяго Сьвятога, Каторы дае й мацуе нашыя душэўныя сілы, каб мы ўважна слухалі выкладаныя нам навукі, і расьлі Табе, Творцы нашаму на славу, нашым бацьком і настаўнікам на радасьць, Царкве й бацькаўшчыне нашай на дабро й чэсьць. Амін.
Або: «Уладару Нябесны...»
Пребlгjй гDи, низпосли2 нaмъ бlгодaть д¦а твоегw2 с™aгw, дaрствующагw и3 ўкрэплsющагw душє1вныz нaшz си6лы, дабы2 внимaюще преподавaемому нaмъ ўчeнію, возрасли2 мы2 тебЁ нaшему создaтелю, во слaву, роди1телємъ же нaшымъ на ўтэшeніе, цRкви и3 nтeчеству на п0льзу.
И#ли2:
ЦRю2 нбcный, ўтёшителю, дш7е и4стины, и4же вездЁ сhй, и3 вс‰ и3сполнszй, сокр0вище бlги1хъ, и3 жи1зни подaтелю, пріиди2 и3 всели1сz въ ны2, и3 њчи1сти ны2 t всsкіz сквeрны, и3 сп7си2, бlже, дyшы нaшz.
У імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа.
Дзякуем Табе, Стварыцелю, што ласкава дазволіў нам уважліва выслухаць навуку. Дабраслаў нашых кіраўнікоў, бацькоў і настаўнікаў, якія вядуць нас да пазнаньня дабра, і дай ім сілу і здатнасьць прадаўжаць гэтую навуку. Амін.
Або: «Дастойна ёсьць...»
Бlгодари1мъ тебE, создaтелю, ћкw спод0билъ є3си2 нaсъ бlгодaти твоеS, во є4же внимaти ўчeнію. Бlгослови2 нaшихъ начaльникwвъ, роди1телей и3 ўчи1телей, ведyщихъ нaсъ къ познaнію блaга, и3 подaждь нaмъ си1лу и3 крёпость къ продолжeнію ўчeніz сегw2.
И#ли2:
Дост0йно є4сть ћкw вои1стинну, бlжи1ти тS бцdу, приснобlжeнную, и3 пренепор0чную, и3 м™рь бGа нaшегw. ЧCтнёйшую херув‡мъ, и3 слaвнэйшую без8 сравнeніz сераф‡мъ, без8 и3стлёніz бGа сл0ва р0ждшую, сyщую бцdу тS величaемъ.
Вочы ўсіх да Цябе, Госпаду, зьвяртаюцца з надзеяй, і Ты даеш усім ежу ў свой час, адкрываеш шчодрую руку Тваю, і ўсё жывое добра насычаеш.
Або: «Ойча наш...»
Џ§е нaшъ, и4же є3си2 на нб7сёхъ, да с™и1тсz и4мz твоE, да пріи1детъ цrтвіе твоE, да бyдетъ в0лz твоS, ћкw на нб7си2 и3 на земли2. Хлёбъ нaшъ насyщный дaждь нaмъ днeсь: и3 њстaви нaмъ д0лги нaшz, ћкоже и3 мы2 њставлsемъ должникHмъ нaшымъ: и3 не введи2 нaсъ во и3скушeніе, но и3збaви нaсъ t лукaвагw.
И#ли2:
Џчи всёхъ на тS гDи ўповaютъ, и3 ты2 даeши и5мъ пи1щу во бlговрeменіи: tверзaеши ты2 щeдрую рyку твою2, и3 и3сполнsеши всsкое жив0тно бlговолeніz.
И#ли2:
ГDи ї}се хrтE, б9е нaшъ, бlгослови2 нaмъ пи1щу и3 питіE мlтвами пречcтыz твоеS м™ре, и3 всёхъ с™hхъ твои1хъ: ћкw бlгословeнъ є3си2 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
И#ли2:
ГDи ї}се хrтE, сн7е б9ій, бlгослови1вый трапeзу свои6мъ ў§нкHм, самъ бlгослови2 и3 нaмъ пи1щу сію2, понeже и3 мы2 вёруемъ во и4мz твоE, на тS ўповaемъ, м0лимсz тебЁ и3 тS слaвимъ во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Дзякуем Табе, Хрысьце Божа наш, што насыціў нас зямнымі Тваімі дарамі, не пазбаў нас і Нябеснага Твайго ўладарства, але як паміж вучняў Тваіх, Ты прыйшоў калісь, супакой даючы ім, гэтак і да нас прыйдзі, і спасі нас.
Або: Слава Табе, Госпаду, слава Табе. Слава Табе Сьвяты ўладару, што даў нам ежу, напоўні нас і Духам Сьвятым, і мы станем перад Табою чыстымі й незасаромленымі, калі Ты будзеш аддаваць кожнаму паводля ўчынкаў яго.
Бlгодари1мъ тS хrтE б9е нaшъ, ћкw насhтилъ є3си2 нaсъ земнhхъ твои1хъ бл†гъ: не лиши2 нaсъ и3 нбcнагw твоегw2 цrтвіz: но ћкw посредЁ ўченикHвъ твои1хъ пришeлъ є3си2 сп7се, ми1ръ даS и5мъ, пріиди2 къ нaмъ, и3 сп7си2 нaсъ.