1Псало́м Дави́ду, внегда́ отбіга́ше от лиця́ Авессало́ма, си́на своєго́, 3.2Го́споди, что ся умно́жиша стужа́ющії мі? Мно́зі востаю́ть на м'я,3мно́зі глаго́лють душі́ моє́й: ність спаcе́нія єму́ в Бо́зі єго́.4Ти же, Го́споди, засту́пник мой єси́, сла́ва моя́, і вознося́й главу́ мою́.5Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, і усли́ша м'я от гори́ святи́я Своєя́.6Аз усну́х, і спах, воста́х, я́ко Госпо́дь засту́пить м'я.7Не убою́ся от тем люді́й, о́крест напа́дающих на м'я.8Воскресни́, Го́споди, спаси́ м'я, Бо́же мой: я́ко Ти порази́л єси́ вся вражду́ющия мі всу́є, зу́би грі́шников сокруши́л єси́.9Госпо́днє єсть спасе́ніє, і на лю́дех Твої́х благослове́ніє Твоє́.Сла́ва:
№.Pал0мъ дв7ду, внегдA tбэгaше t лицA ґвессалHма сhна своегw2, G.в7.ГDи, чт0 сz ўмн0жиша стужaющіи ми2; мн0зи востаю1тъ на мS,G.мн0зи глаг0лютъ души2 моeй: нёсть спcніz є3мY въ бз7э є3гw2.д7.Тh же, гDи, застyпникъ м0й є3си2, слaва моS, и3 возносsй главY мою2.є7.Глaсомъ мои1мъ ко гDу воззвaхъ, и3 ўслhша мS t горы2 с™hz своеS.ѕ7.Ѓзъ ўснyхъ, и3 спaхъ, востaхъ, ћкw гDь застyпитъ мS.з7.Не ўбою1сz t тeмъ людjй, w4крестъ напaдающихъ на мS.}.Воскrни2, гDи, сп7си1 мz, б9е м0й: ћкw ты2 порази1лъ є3си2 вс‰ враждyющыz ми2 всyе, зyбы грёшникwвъ сокруши1лъ є3си2.f7.ГDне є4сть спcніе, и3 на лю1дехъ твои1хъ блгcвeніе твоE.Слaва: