На проскомидії:

Го́споди Ісу́се Христе́ Бо́же наш, за́повідь но́вую да́вий ученико́м Твої́м, є́же люби́ти друг дру́га, прийми́ же́ртву сію́ во оставле́ніє гріхо́в всіх нас правові́рних рабо́в Твої́х, і ізся́кшую в нас к Твоє́й бла́гості, і к і́скреннему любо́в, Ду́хом Твої́м Святи́м обнови́, і крі́пко сію́ водрузи́ в сердця́ на́ша, да то́ю за́повіді Твоя́ ісполня́юще, не своя́ сі на землі́ взиску́єм, но я́же к сла́ві Твоє́й, і і́скренняго созида́нію і спасе́нію.

По Рцем всі: у відповідному місці додай:

Го́споди Бо́же наш, ми́лостивно я́ко Благ при́зри на ізсо́хшую в любві́ зе́млю се́рдця на́шего, і те́рнієм не́нависти, самолю́бія же, і неісче́тних беззако́ній лю́ті олядені́вшую: і ка́плю благода́ті Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха іспусти́в, бога́тно ороси́ ю, во є́же плодоноси́ти, і возрасти́ти от горя́щия к Тебі́ любве́, всіх доброді́телей ко́рень страх Твой, і о і́скренняго спасе́нії нелі́ностноє попече́ніє, всіх же страсте́й, і многообра́зних лука́вств, і лицемі́рія іскорене́ніє, приле́жно я́ко всіх Благода́теля мо́лим, ско́ро усли́ши і человіколю́бно поми́луй.

За́повідь но́вую Твої́м ученико́м, є́же люби́ти друг дру́га, да́вий, Влади́ко, обнови́ сію́ благода́тію Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха дійстви́тельно в душа́х, і в сердця́х на́ших, да ніколи́же о свої́х сі, но всегда́ о Твоє́м благоуго́дії, і і́скренняго спасе́нії і по́льзі попече́ніє твори́ти потщи́мся, мо́лим Ті ся, Благода́телю ми́лостивий, усли́ши, і ми́лостивно поми́луй.

Пе́рвую і бо́льшую за́повідь да́вий, є́же люби́ти Тебе́ Бо́га і Творця́ на́шего от всея́ душі́, от всея́ ми́слі і крі́пости на́шея, і втору́ю, подо́бную єй, є́же люби́ти і́скренняго я́ко самі́х себе́, і в сію́ двою́ всему́ зако́ну і проро́ком ви́сіти научи́вий, ді́лом ісполня́ти сія́, всіх нас благода́тію Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха убіди́: да Тебі́, Спа́су на́шему, і і́скренняго спасе́нію угожда́юще, обітова́нная Твоя́ полу́чим блага́я, я́ко Влади́ці і Спа́су на́шему приле́жно припа́дающе мо́лимся, ско́ро усли́ши, і ми́лостивно поми́луй.

Да соверше́нні в любві́ Твоє́й, Бо́же наш, бу́дем, ко і́скреннему нелицемі́рную імі́ти любо́в прину́ди нас Твоєго́ Ду́ха благода́тію, Влади́ко: к Тебі́ бо любо́в імі́ти мня́йся, бра́та же своєго́ ненави́дяй лож єсть, і во тьмі хо́дить. Ті́мже, ми́лостиве, в любві́ Твоє́й і бра́тній распали́ ду́ші і сердця́ на́ша, мо́лим Ті ся, я́ко ми́лостив ско́ро усли́ши, і я́ко щедр поми́луй.

Си́це в нас Твою́ любо́в, си́лою благода́ті Пресвята́го Твоєго́ Ду́ха, всели́, всеще́дрий Го́споди, є́же не то́чію бра́тію і дру́ги, но і враго́в на́ших по Твоєму́ боже́ственному повелі́нію, і́стинно люби́ти, і ненави́дящим нас благотвори́ти, і о спасе́нії їх і́скренно тща́тися, мо́лим Ті ся, бла́гости Істо́чниче, і человіколю́бія Пучи́но, ско́ро усли́ши і я́ко благосе́рд поми́луй.