И# тaкw tверзaютъ двє1ри с™aгw nлтарS. И# діaконъ, поклони1всz є3ди1ною, пріeмлетъ поти1ръ со бlгоговёніемъ, и3 прих0дитъ во двє1ри, и3 возносS с™hй поти1ръ, показyетъ и5 лю1демъ, глаг0лz:

Со стрaхомъ б9іимъ и3 вёрою приступи1те.

Ли1къ: Бlгословeнъ грzдhй во и4мz гDне, бGъ гDь, и3 kви1сz нaмъ.

Сщ7eнникъ чтeтъ мlтвы: Вёрую, гDи, и3 и3сповёдую...

Вeчери твоеS тaйныz...

Да не въ сyдъ...

Тaже приступaютъ хотsщіи причащaтисz: и3 тaкw и4дутъ є3ди1нъ по є3ди1ному, и3 покланsютсz со всsцэмъ ўмилeніемъ и3 стрaхомъ, согбeннэ рyцэ къ пeрсемъ и3мyще: тaже пріeмлетъ кjйждо бжcтвєнныz т†йны.

Сщ7eнникъ же причащaz є3го2 глаг0летъ:

Причащaетсz рaбъ б9ій [и3ли2: рабA б9іz], [и4м>къ], чcтнaгw и3 с™aгw тёла и3 кр0ве гDа и3 бGа и3 сп7са нaшегw ї}са хrтA, во њставлeніе грэхHвъ свои1хъ и3 въ жи1знь вёчную.

И# діaконъ њтирaетъ є3мY ўстнЁ плaтомъ, и3 цэлyетъ причасти1выйсz с™yю чaшу, и3 поклони1всz tх0дитъ.

И# тaкw причащaютсz вси2.

Ли1къ же поeтъ по nбhчаю: Тёло хrт0во пріими1те, / и3ст0чника безсмeртнагw вкуси1те. Ґллилyіа [три1жды].

По причащeніи же, вх0дитъ їерeй во с™hй nлтaрь, и3 поставлsетъ с™az на с™ёмъ пrт0лэ.

ТогдA пріeмь діaконъ с™hй дjскосъ верхY с™aгw потирS и3 глаг0лz воскrныz пBсни сі‰:

Воскrніе хrт0во ви1дэвше, поклони1мсz с™0му гDу ї}су, є3ди1ному безгрёшному. КrтY твоемY покланsемсz, хrтE, и3 с™0е воскrніе твоE поeмъ и3 слaвимъ: тh бо є3си2 бGъ нaшъ, рaзвэ тебє2 и3н0го не знaемъ, и4мz твоE и3менyемъ. Пріиди1те, вси2 вёрніи, поклони1мсz с™0му хrт0ву воскrнію: сe бо пріи1де кrт0мъ рaдость всемY мjру. ВсегдA бlгословsще гDа, поeмъ воскrніе є3гw2: распsтіе бо претерпёвъ, смeртію смeрть разруши2.

Свэти1сz, свэти1сz, н0вый їеrли1ме, слaва бо гDнz на тебЁ возсіS. Ликyй нhнэ и3 весели1сz, сіHне: тh же, чcтаz, красyйсz, бцdе, њ востaніи ржcтвA твоегw2.

Q пaсха вeліz и3 сщ7eннэйшаz, хrтE! q мyдросте, и3 сл0ве б9ій, и3 си1ло! подавaй нaмъ и4стэе тебє2 причащaтисz, въ невечeрнэмъ дни2 цrтвіz твоегw2.