Начaло ќтрени, літургjи и3 вечeрни:
Хrт0съ воскRсе и3з8 мeртвыхъ, смeртію смeрть попрaвъ, и3 сyщымъ во гробёхъ жив0тъ даровaвъ. [Три1жды.]
Пeрвый стjхъ: Да воскRснетъ бGъ, и3 расточaтсz врази2 є3гw2, и3 да бэжaтъ t лицA є3гw2 ненави1дzщіи є3го2.
Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
Вторhй стjхъ: Ћкw и3счезaетъ дhмъ, да и3счeзнутъ, ћкw тaетъ в0скъ t лицA nгнS.
Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
Трeтій стjхъ: Тaкw да поги1бнутъ грBшницы t лицA б9іz, ґ прaведницы да возвеселsтсz.
Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
Четвeртый стjхъ: Сeй дeнь є3г0же сотвори2 гDь, возрaдуемсz и3 возвесели1мсz в0нь.
Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
Слaва: Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
И# нhнэ: Хrт0съ воскRсе: є3ди1ножды.
Запёвъ на f7-й пёсни: Вели1читъ душA моS воскрeсшаго триднeвнw t гр0ба, хrтA жизнодaвца.
На літургjи входн0е: Въ цeрквахъ бlгослови1те бGа, гDа t и3стHчникъ ї}левыхъ.
Tпyстъ: Хrт0съ воскRсhй и3з8 мeртвыхъ, смeртію смeрть попрaвый, и3 сyщымъ во гробёхъ жив0тъ даровaвый, и4стинный бGъ нaшъ:
Початок утрені, Літургії та вечірні:
Христо́с воскре́се із ме́ртвих, сме́ртію смерть попра́в, і су́щим во гробі́х живо́т дарова́в. [Тричі]
1-й стих: Да воскре́снеть Бог, і расточа́ться вразі́ Єго́, і да біжа́ть от лиця́ Єго́ ненави́дящії Єго́.
Христо́с воскре́се: один раз.
2-й стих: Я́ко ісчеза́єть дим, да ісче́знуть, я́ко та́єть воск от лиця́ огня́.
Христо́с воскре́се: один раз.
3-й стих: Та́ко да поги́бнуть грі́шници от лиця́ Бо́жия, а пра́ведници да возвеселя́ться.
Христо́с воскре́се: один раз.
4-й стих: Сей день єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся і возвеселі́мся вонь.
Христо́с воскре́се: один раз.
Сла́ва: Христо́с воскре́се: один раз.
І ни́ні: Христо́с воскре́се: один раз.
Приспів на 9-й пісні: Вели́чить душа́ моя́ воскре́сшаго тридне́вно от гро́ба, Христа́ Жизнода́вця.
На Літургії вхідне: В це́рквах благослові́те Бо́га, Го́спода от істо́чник Ізра́їлевих.
Відпуст: Христо́с воскреси́й із ме́ртвих, сме́ртію смерть попра́вий, і су́щим во гробі́х живо́т дарова́вий, і́стинний Бог наш:
По совершeніи бжcтвенныz літургjи и3 по заамвHннэй мlтвэ, чтeтъ їерeй мlтву над8 ѓртосомъ:
Б9е всеси1льный и3 гDи вседержи1телю, и4же раб0мъ твои1мъ мwmсeомъ во и3сх0дэ ї}левэ t є3гЂпта, и3 въ њсвобождeніи людeй твои1хъ t г0рькіz раб0ты фараHновы, ѓгнца заклaти повелёлъ є3си2, проwбразyz на кrтЁ заклaннаго в0лею нaсъ дёлz ѓгнца, взeмлющаго всегw2 мjра грэхи2, возлю1бленнаго сн7а твоего2, гDа нaшего ї}са хrтA: ты2 и3 нhнэ, смирeннw м0лимъ тS, при1зри на хлёбъ сeй, и3 бlгослови2 и3 њс™и2 є3го2. и4бо и3 мы2 раби2 твои2 въ чeсть и3 слaву, и3 въ воспоминaніе слaвнагw воскrніz тогHжде сн7а твоегw2 гDа нaшегw ї}са хrтA, и4мже t вёчныz раб0ты врaжіz, и3 t ѓдовыхъ нерэши1мыхъ ќзъ разрэшeніе, своб0ду и3 преведeніе ўлучи1хомъ, пред8 твои1мъ вели1чествомъ нhнэ во всесвётлый сeй, преслaвный и3 сп7си1тельный дeнь пaсхи, сeй прин0симъ: нaсъ же сего2 приносsщихъ, и3 того2 лобзaющихъ, и3 t негw2 вкушaющихъ, твоемY нбcному бlгословeнію причaстники бhти сотвори2, и3 всsкую болёзнь и3 недyгъ t нaсъ твоeю си1лою tжени2, здрaвіе всBмъ подавaz.
Тh бо є3си2 и3ст0чникъ бlгословeніz, и3 цэльбaмъ подaтель, и3 тебЁ слaву возсылaемъ безначaльному nц7Y, со є3динор0днымъ твои1мъ сн7омъ, и3 прес™hмъ и3 бlги1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Після звершення Божественної Літургії та заамвонної молитви священник читає молитву над артосом:
Бо́же всеси́льний і Го́споди Вседержи́телю, і́же рабо́м Твої́м Моїсе́ом во ісхо́ді Ізра́їлеві от Єги́пта, і в освобожде́нії люде́й Твої́х от го́ркия рабо́ти фарао́нови, а́гнця закла́ти повелі́л єси́, прообразу́я на Кресті́ закла́ннаго во́лею нас ді́ля А́гнця, взе́млющаго всего́ ми́ра гріхи́, возлю́бленнаго Си́на Твоєго́, Го́спода на́шего Ісу́са Христа́: Ти і ни́ні, смире́нно мо́лим Тя, при́зри на хліб сей, і благослови́ і освяти́ єго́. І́бо і ми раби́ Твої́ в честь і сла́ву, і в воспомина́ніє сла́внаго воскресе́нія того́жде Си́на Твоєго́ Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, І́мже от ві́чния рабо́ти вра́жия, і от а́дових неріши́мих уз разріше́ніє, свобо́ду і преведе́ніє улучи́хом, пред Твої́м вели́чеством ни́ні во всесві́тлий сей, пресла́вний і спаси́тельний день Па́схи, сей прино́сим: нас же сего́ принося́щих, і того́ лобза́ющих, і от него́ вкуша́ющих, Твоєму́ небе́сному благослове́нію прича́стники би́ти сотвори́, і вся́кую болі́знь і неду́г от нас Твоє́ю си́лою отжени́, здра́віє всім подава́я.
Ти бо єси́ істо́чник благослове́нія, і цільба́м пода́тель, і Тебі́ сла́ву возсила́єм Безнача́льному Отцю́, со Єдиноро́дним Твої́м Си́ном, і Пресвяти́м і Благи́м і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
ВLко гDи б9е нaшъ, зижди1телю и3 содётелю всёхъ, бlгослови2 млеко2 њгустёвшее, съ ни1мже и3 ћица, и3 нaсъ соблюди2 во бlгости твоeй, ћкw да причащaющесz и5хъ, твои1хъ независтноподaтельныхъ дарHвъ и3сп0лнимсz и3 неизглаг0ланныz твоеS бlгости.
Ћкw твоS держaва, и3 твоE є4сть цrтво, и3 си1ла, и3 слaва nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Влади́ко Го́споди Бо́же наш, Зижди́телю і Соді́телю всіх, благослови́ млеко́ огусті́вшеє, с ни́мже і я́йця, і нас соблюди́ во бла́гости Твоє́й, я́ко да причаща́ющеся їх, Твої́х независтнопода́тельних даро́в іспо́лнимся і неізглаго́ланния Твоєя́ бла́гости.
Я́ко Твоя́ держа́ва, і Твоє́ єсть Ца́рство, і си́ла, і сла́ва Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, ни́ні і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
При1зри, гDи ї}се хrтE, б9е нaшъ, на бр†шна мsсъ, и3 њс™и2 |, ћкwже њс™и1лъ є3си2 nвнA, є3г0же тебЁ приведE вёрный ґвраaмъ, и3 ѓгнца, є3г0же тебЁ ѓвель во всепл0діе принесE: под0бнэ и3 тельцA ўпитaннаго, є3г0же жрeти повелёлъ є3си2 сhнови твоемY заблyждшему, и3 пaки къ тебЁ возврaщшемусz: да ћкwже т0й спод0бисz твоеS бlгости наслади1тисz, си1це и3 њсщ7eнныхъ t тебE, и3 бlгословeнныхъ, наслади1мсz въ пи1щу всёхъ нaсъ.
Тh бо є3си2 и4стиннаz пи1ща, и3 подaтель бlги1хъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 съ прес™hмъ, и3 бlги1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Вёдомо же бyди, ћкw м‰съ правослaвніи хrтіaне въ цeркви не прин0сzтъ, но въ д0мъ ко їерeю.
При́зри, Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, на бра́шна м'яс, і освяти́ я, я́коже освяти́л єси́ овна́, єго́же Тебі́ приведе́ ві́рний Авраа́м, і а́гнця, єго́же Тебі́ А́вель во всепло́діє принесе́: подо́бні і тельця́ упита́ннаго, єго́же жре́ти повелі́л єси́ си́нові Твоєму́ заблу́ждшему, і па́ки к Тебі́ возвра́щшемуся: да я́коже той сподо́бися Твоєя́ бла́гости наслади́тися, си́це і освяще́нних от Тебе́, і благослове́нних, наслади́мся в пи́щу всіх нас.
Ти бо єси́ і́стинная пи́ща, і пода́тель благи́х, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і с Пресвяти́м, і Благи́м і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Примітка: православні християни не приносять м'яса до церкви, а до священника додому.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: Кто2 бGъ вeлій, ћкw бGъ нaшъ; / ты2 є3си2 бGъ творsй чудесA.
Стjхъ №: Сказaлъ є3си2 въ лю1дехъ си1лу твою2.
Стjхъ в7: Рёхъ: нhнэ начaхъ, сіS и3змёна десни1цы вhшнzгw.
Стjхъ G: Помzнyхъ дэлA гDнz, ћкw помzнY t начaла чудесA твоS.
Великий прокимен, глас 7: Кто Бог ве́лій, я́ко Бог наш? / Ти єси́ Бог творя́й чудеса́.
Стих 1: Сказа́л єси́ в лю́дех си́лу Твою́.
Стих 2: Ріх: ни́ні нача́х, сія́ ізмі́на десни́ці Ви́шняго.
Стих 3: Пом'яну́х діла́ Госпо́дня, я́ко пом'яну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́.
Діaконъ: Бlгослови2, владhко.
Сщ7eнникъ: Бlгословeнъ бGъ нaшъ всегдA, нhнэ и3 при1снw и3 во вёки вэкHвъ.
Діaконъ: Ґми1нь. Хrт0съ воскRсе: [Три1жды.]
V#пакои2, глaсъ д7: Предвари1вшыz ќтро ±же њ марjи, и3 њбрётшыz кaмень tвалeнъ t гр0ба, слhшаху t ѓгGла: во свётэ присносyщнэмъ сyщаго съ мeртвыми что2 и4щете ћкw человёка; ви1дите грHбныz пелєны2, тецhте, и3 мjру проповёдите, ћкw востA гDь, ўмертви1вый смeрть, ћкw є4сть сн7ъ бGа, сп7сaющагw р0дъ человёческій.
Кондaкъ, глaсъ }: Ѓще и3 во гр0бъ снизшeлъ є3си2, безсмeртне, но ѓдову разруши1лъ є3си2 си1лу, и3 воскrлъ є3си2 ћкw побэди1тель, хrтE б9е, женaмъ мmрон0сицамъ вэщaвый: рaдуйтесz, и3 твои1мъ ґпcлwмъ ми1ръ дaруzй, пaдшымъ подаsй воскrніе.
И# тропари2: Во гр0бэ пл0тски, во ѓдэ же съ душeю ћкw бGъ, въ раи1 же съ разб0йникомъ, и3 на пrт0лэ бhлъ є3си2, хrтE, со nц7eмъ и3 д¦омъ, вс‰ и3сполнszй неwпи1санный.
Слaва: Ћкw живон0сецъ, ћкw раS краснёйшій, вои1стинну и3 черт0га всsкагw цaрскагw показaсz свэтлёйшій, хrтE, гр0бъ тв0й, и3ст0чникъ нaшегw воскrніz.
И# нhнэ: Вhшнzгw њсщ7eнное бжcтвенное селeніе, рaдуйсz. Тоб0ю бо дадeсz рaдость, бцdе, зовyщымъ: бlгословeна ты2 въ женaхъ є3си2, всенепор0чнаz вLчце.
Тaже цэлyютъ їкHну хrт0ву, глаг0люще тропaрь:
Пречcтому твоемY џбразу покланsемсz, бlгjй, просsще прощeніz прегрэшeній нaшихъ, хrтE б9е: в0лею бо бlговоли1лъ є3си2 пл0тію взhти на кrтъ, да и3збaвиши, ±же создaлъ є3си2, t раб0ты врaжіz. Тёмъ бlгодaрственнw вопіeмъ ти2: рaдости и3сп0лнилъ є3си2 вс‰, сп7се нaшъ, пришeдый сп7сти2 мjръ.
Цэлyютъ и3 їкHну бцdы, глаг0люще тропaрь:
Милосeрдіz сyщи и3ст0чникъ, млcти спод0би нaсъ, бцdе, при1зри на лю1ди согрэши1вшыz, kви2 ћкw при1снw си1лу твою2, на тs бо ўповaюще, рaдуйсz вопіeмъ ти2, ћкwже нёкогда гавріи1лъ, безпл0тныхъ ґрхістрати1гъ.
Діaконъ: ГDу пом0лимсz. ГDи, поми1луй.
Тaже прикл0нь главY, їерeй глаг0летъ:
ГDи, низпосли2 рyку твою2 съ высоты2 с™aгw жили1ща твоегw2, и3 ўкрэпи2 мS въ предлежaщую слyжбу твою2: да неwсуждeннw предстaну стрaшному пrт0лу твоемY, и3 безкр0вное сщ7еннодёйствіе совершY, ћкw твоS є4сть си1ла и3 слaва во вёки вэкHвъ.
Діaконъ: Ґми1нь. [Њслaби, њстaви, прости2, б9е, прегрэшє1ніz н†ша, вHльнаz и3 невHльнаz, ћже въ сл0вэ и3 въ дёлэ, ћже въ вёдэніи и3 не въ вёдэніи, ћже во дни2 и3 въ нощи2, ћже во ўмЁ и3 въ помышлeніи: вс‰ нaмъ прости2, ћкw бlгъ и3 чlвэколю1бецъ.]
Тaже творsтъ и3 къ ликHмъ покл0ны по є3ди1ному, и3 тaкw tх0дzтъ въ жeртвенникъ, глаг0люще:
[вмёстw: Вни1ду въ д0мъ тв0й:]: Хrт0съ воскRсе: мн0гажды.
Диякон: Благослови́, влади́ко.
Священник: Благослове́н Бог наш всегда́, ни́ні і при́сно і во ві́ки віко́в.
Диякон: Амі́нь. Христо́с воскре́се: [Тричі]
Іпакої, глас 4: Предвари́вшия у́тро я́же о Марі́ї, і обрі́тшия ка́мень отвале́н от гро́ба, сли́шаху от А́нгела: во сві́ті присносу́щнім Су́щаго с ме́ртвими что і́щете я́ко челові́ка? Ви́діте гро́бния пелени́, теці́те, і ми́ру пропові́діте, я́ко воста́ Госпо́дь, умертви́вий смерть, я́ко єсть Син Бо́га, спаса́ющаго род челові́чеський.
Кондак, глас 8: А́ще і во гроб снизше́л єси́, Безсме́ртне, но а́дову разруши́л єси́ си́лу, і воскре́сл єси́ я́ко побіди́тель, Христе́ Бо́же, жена́м мироно́сицям віща́вий: ра́дуйтеся, і Твої́м Апо́столом мир да́руяй, па́дшим подая́й воскресе́ніє.
І тропарі: Во гро́бі пло́тськи, во а́ді же с душе́ю я́ко Бог, в раї́ же с разбо́йником, і на престо́лі бил єси́, Христе́, со Отце́м і Ду́хом, вся ісполня́яй Неопи́санний.
Сла́ва: Я́ко живоно́сець, я́ко рая́ красні́йший, воі́стину і черто́га вся́каго ца́рськаго показа́ся світлі́йший, Христе́, гроб Твой, істо́чник на́шего воскресе́нія.
І ни́ні: Ви́шняго освяще́нноє боже́ственноє селе́ніє, ра́дуйся. Тобо́ю бо даде́ся ра́дость, Богоро́дице, зову́щим: благослове́на Ти в жена́х єси́, Всенепоро́чная Влади́чице.
Потім цілують ікону Христову, промовляючи тропар:
Пречи́стому Твоєму́ о́бразу покланя́ємся, Благи́й, прося́ще проще́нія прегріше́ній на́ших, Христе́ Бо́же: во́лею бо благоволи́л єси́ пло́тію взи́ти на Крест, да ізба́виши, я́же созда́л єси́, от рабо́ти вра́жия. Тім благода́рственно вопіє́м Ті: ра́дости іспо́лнил єси́ вся, Спа́се наш, прише́дий спасти́ мир.
Цілують також ікону Богородиці, промовляючи тропар:
Милосе́рдія су́щи істо́чник, ми́лости сподо́би нас, Богоро́дице, при́зри на лю́ди согріши́вшия, яви́ я́ко при́сно си́лу Твою́, на Тя бо упова́юще, ра́дуйся вопіє́м Ті, я́коже ні́когда Гавриї́л, безпло́тних архістрати́г.
Диякон: Го́споду помо́лимся. Го́споди, поми́луй.
Потім священник, схиливши голову, промовляє:
Го́споди, низпосли́ ру́ку Твою́ с висоти́ Свята́го жили́ща Твоєго́, і укріпи́ м'я в предлежа́щую слу́жбу Твою́: да неосужде́нно предста́ну стра́шному престо́лу Твоєму́, і безкро́вноє священноді́йствіє совершу́, я́ко Твоя́ єсть си́ла і сла́ва во ві́ки віко́в.
Диякон: Амі́нь. [Осла́би, оста́ви, прости́, Бо́же, прегріше́нія на́ша, во́льная і нево́льная, я́же в сло́ві і в ді́лі, я́же в ві́дінії і не в ві́дінії, я́же во дні і в нощі́, я́же во умі́ і в помишле́нії: вся нам прости́, я́ко Благ і Человіколю́бець.]
Потім вклоняються до кожного хору по одному разу й ідуть до вівтаря, промовляючи:
[замість: Вни́ду в дом Твой:]: Христо́с воскре́се: багато разів.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: БGъ нaшъ на нб7си2 и3 на земли2, / вс‰ є3ли6ка восхотЁ, сотвори2.
Стjхъ №: Во и3сх0дэ ї}левэ t є3гЂпта, д0му їaкwвлz и3з8 людeй вaрваръ, бhсть їудeа с™hнz є3гw2.
Стjхъ в7: М0ре ви1дэ и3 побэжE, їoрдaнъ возврати1сz вспsть.
Стjхъ G: Что2 ти2 є4сть м0ре, ћкw побёгло є3си2; и3 тебЁ їoрдaне, ћкw возврати1лсz є3си2 вспsть;
Великий прокимен, глас 7: Бог наш на Небесі́ і на землі́, / вся єли́ка восхоті́, сотвори́.
Стих 1: Во ісхо́ді Ізра́їлеві от Єги́пта, до́му Іа́ковля із люде́й ва́рвар, бисть Іуде́я святи́ня Єго́.
Стих 2: Мо́ре ви́ді і побіже́, Іорда́н возврати́ся всп'ять.
Стих 3: Что ті єсть мо́ре, я́ко побі́гло єси́? І тебі́ Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ всп'ять?
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ }: Глaсомъ мои1мъ ко гDу воззвaхъ, / глaсомъ мои1мъ къ бGу, и3 внsтъ ми2.
Стjхъ №: Въ дeнь ск0рби моеS бGа взыскaхъ.
Стjхъ в7: Tвeржесz ўтёшитисz душA моS.
Стjхъ G: Б9е, во с™ёмъ пyть тв0й.
Великий прокимен, глас 8: Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, / гла́сом мої́м к Бо́гу, і внят мі.
Стих 1: В день ско́рби моєя́ Бо́га взиска́х.
Стих 2: Отве́ржеся уті́шитися душа́ моя́.
Стих 3: Бо́же, во святі́м путь Твой.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: Внуши2 б9е мlтву мою2, / и3 не прeзри молeніz моегw2.
Стjхъ №: Вонми2 ми2, и3 ўслhши мS.
Стjхъ в7: Ћкw ўклони1ша на мS беззак0ніе.
Стjхъ G: Ѓзъ къ бGу воззвaхъ, и3 гDь ўслhша мS, вeчеръ и3 заyтра и3 полyдне.
Великий прокимен, глас 7: Внуши́ Бо́же моли́тву мою́, / і не пре́зри моле́нія моєго́.
Стих 1: Воньми́ мі, і усли́ши м'я.
Стих 2: Я́ко уклони́ша на м'я беззако́ніє.
Стих 3: Аз к Бо́гу воззва́х, і Госпо́дь усли́ша м'я, ве́чер і зау́тра і полу́дне.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: Возлюблю1 тz гDи, крёпосте моS, / гDь ўтверждeніе моE, и3 прибёжище моE, и3 и3збaвитель м0й.
Стjхъ №: БGъ м0й, пом0щникъ м0й, и3 ўповaю на него2.
Стjхъ в7: ХвалS призовY гDа, и3 t вр†гъ мои1хъ сп7сyсz.
Стjхъ G: Ўслhша t хрaма с™aгw своегw2 глaсъ м0й.
Великий прокимен, глас 7: Возлюблю́ Тя Го́споди, крі́посте моя́, / Госпо́дь утвержде́ніє моє́, і прибі́жище моє́, і ізба́витель мой.
Стих 1: Бог мой, помо́щник мой, і упова́ю на Него́.
Стих 2: Хваля́ призову́ Го́спода, і от враг мої́х спасу́ся.
Стих 3: Усли́ша от хра́ма Свята́го Своєго́ глас мой.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ }: Дaлъ є3си2 достоsніе / боsщымсz тебє2 гDи.
Стjхъ №: T конє1цъ земли2 къ тебЁ воззвaхъ.
Стjхъ в7: Покрhюсz въ кр0вэ кри1лъ твои1хъ.
Стjхъ G: Тaкw воспою2 и4мени твоемY во вёки.
Великий прокимен, глас 8: Дал єси́ достоя́ніє / боя́щимся Тебе́ Го́споди.
Стих 1: От коне́ць землі́ к Тебі́ воззва́х.
Стих 2: Покри́юся в кро́ві крил Твої́х.
Стих 3: Та́ко воспою́ і́мені Твоєму́ во ві́ки.
По бжcтвеннэй літургjи, принесeну бhвшу ѓртосу nбhчнw въ трапeзу, и3 tпёвше три1жды,
Хrт0съ воскRсе: съ поклонeніемъ прочeтшу:
Џ§е нaшъ: и3 трапeзу бlгослови1вшу nбhчнw, їерeй глаг0летъ:
ГDи ї}се хrтE, б9е нaшъ, хлёбе ѓгGльскій, хлёбе животA вёчнагw, сошeдый съ нб7сE, напитaвый нaсъ во всесвBтлыz сі‰ дни6 пи1щею дух0вною твои1хъ бжcтвенныхъ бlгодэsній, триднeвнагw рaди и3 сп7си1тельнагw воскrніz: при1зри и3 нhнэ, смирeннw м0лимъ тS, на мольбы6 и3 бlгодарє1ніz н†ша, и3 ћкwже бlгослови1лъ є3си2 пsть хлёбwвъ въ пустhнэ, и3 нhнэ бlгослови2 хлёбъ сeй, ћкw да вси2 вкушaющіи t негw2, тэлeснагw и3 душeвнагw бlгословeніz и3 здрaвіz спод0бzтсz бlгодaтію и3 щедр0тами твоегw2 чlвэколю1біz.
Тh бо є3си2 њсщ7eніе нaше, и3 тебЁ слaву возсылaемъ со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 всес™hмъ, и3 бlги1мъ, и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Раздроби1въ же ѓртосъ nбhчнw, раздаeтъ всBмъ прeжде њбёда. М0жетъ же раздроби1ти є3го2 и3 на літургjи по заамвHннэй мlтвэ, и3 раздавaти вёрующымъ вмёстw ґнтjдwра.
Після Божественної Літургії, коли артос, як звичайно, принесено до трапезної, проспівавши тричі:
Христо́с воскре́се: з поклонінням, прочитавши:
О́тче наш: і благословивши трапезу за звичаєм, священник промовляє:
Го́споди Ісу́се Христе́, Бо́же наш, Хлі́бе А́нгельський, Хлі́бе живота́ ві́чнаго, соше́дий с Небесе́, напита́вий нас во всесві́тлия сія́ дні пи́щею духо́вною Твої́х Боже́ственних благодія́ній, тридне́внаго ра́ди і спаси́тельнаго воскресе́нія: при́зри і ни́ні, смире́нно мо́лим Тя, на мольби́ і благодаре́нія на́ша, і я́коже благослови́л єси́ п'ять хлі́бов в пусти́ні, і ни́ні благослови́ хліб сей, я́ко да всі вкуша́ющії от него́, тіле́снаго і душе́внаго благослове́нія і здра́вія сподо́б'яться благода́тію і щедро́тами Твоєго́ человіколю́бія.
Ти бо єси́ освяще́ніє на́ше, і Тебі́ сла́ву возсила́єм со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Всесвяти́м, і Благи́м, і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Роздробивши артос за звичаєм, роздає всім перед обідом. Може роздробити його й на Літургії після заамвонної молитви та роздавати вірним замість антидора.
Величaніе: Величaемъ тS, живодaвче хrтE, нaсъ рaди во ѓдъ сшeдшаго и3 съ соб0ю вс‰ воскRси1вшаго.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ д7: Похвали2 їеrли1ме гDа, / хвали2 бGа твоего2 сіHне.
Стjхъ: Ћкw ўкрэпи2 верєи2 врaтъ твои1хъ, бlгослови2 сhны тво‰ въ тебЁ.
Е#ђліе. Тaже, Воскrніе хrт0во ви1дэвше: три1жды.
На вечeрни, прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: Кто2 бGъ вeлій, ћкw бGъ нaшъ; / ты2 є3си2 бGъ творsй чудесA.
Стjхъ №: Сказaлъ є3си2 въ лю1дехъ си1лу твою2.
Стjхъ в7: Рёхъ: нhнэ начaхъ, сіS и3змёна десни1цы вhшнzгw.
Стjхъ G: Помzнyхъ дэлA гDнz, ћкw помzнY t начaла чудесA твоS.
Величання: Велича́єм Тя, Живода́вче Христе́, нас ра́ди во ад сше́дшаго і с Собо́ю вся воскреси́вшаго.
На утрені прокимен, глас 4: Похвали́ Ієрусали́ме Го́спода, / хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не.
Стих: Я́ко укріпи́ вереї́ врат твої́х, благослови́ си́ни твоя́ в тебі́.
Євангеліє. Потім: Воскресе́ніє Христо́во ви́дівше: тричі.
На вечірні великий прокимен, глас 7: Кто Бог ве́лій, я́ко Бог наш? / Ти єси́ Бог творя́й чудеса́.
Стих 1: Сказа́л єси́ в лю́дех си́лу Твою́.
Стих 2: Ріх: ни́ні нача́х, сія́ ізмі́на десни́ці Ви́шняго.
Стих 3: Пом'яну́х діла́ Госпо́дня, я́ко пом'яну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ в7: Востaни гDи б9е м0й, повелёніемъ, и4мже заповёдалъ є3си2, / и3 с0нмъ людeй њбhдетъ тS.
Стjхъ: ГDи б9е м0й, на тS ўповaхъ, сп7си2 мS t всёхъ гонsщихъ мS, и3 и3збaви мS.
На утрені прокимен, глас 2: Воста́ни Го́споди Бо́же мой, повелі́нієм, і́мже запові́дал єси́, / і сонм люде́й оби́деть Тя.
Стих: Го́споди Бо́же мой, на Тя упова́х, спаси́ м'я от всіх гоня́щих м'я, і ізба́ви м'я.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ G: Рцhте во kзhцэхъ, ћкw гDь воцRи1сz: / и4бо и3спрaви вселeнную, ћже не подви1житсz.
Стjхъ: Восп0йте гDеви пёснь н0ву, восп0йте гDеви всS землS.
На утрені прокимен, глас 3: Рци́те во язи́ціх, я́ко Госпо́дь воцари́ся: / і́бо іспра́ви вселе́нную, я́же не подви́житься.
Стих: Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, воспо́йте Го́сподеві вся земля́.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ д7: ВоскRсни2 гDи, помози2 нaмъ, / и3 и3збaви нaсъ и4мене твоегw2 рaди.
Стjхъ: Б9е, ўши1ма нaшима ўслhшахомъ, и3 nтцы2 нaши возвэсти1ша нaмъ.
На утрені прокимен, глас 4: Воскресни́ Го́споди, помози́ нам, / і ізба́ви нас і́мене Твоєго́ ра́ди.
Стих: Бо́же, уши́ма на́шима усли́шахом, і отці́ на́ші возвісти́ша нам.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ є7: ВоскRсни2 гDи б9е м0й, да вознесeтсz рукA твоS, / ћкw ты2 цrтвуеши во вёки.
Стjхъ: И#сповёмсz тебЁ, гDи, всёмъ сeрдцемъ мои1мъ, повёмъ вс‰ чудесA тво‰.
На утрені прокимен, глас 5: Воскресни́ Го́споди Бо́же мой, да вознесе́ться рука́ Твоя́, / я́ко Ти ца́рствуєши во ві́ки.
Стих: Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, пові́м вся чудеса́ Твоя́.
На літургjи всE послёдованіе пaсхи, ґпcлъ же и3 є3ђліе днE.
На Літургії все послідування Пасхи, а Апостол та Євангеліє — дня.
Величaніе: Величaемъ тS, живодaвче хrтE, и3 почитaемъ є4же на нб7сA съ пречcтою твоeю пл0тію бжcтвенное вознесeніе.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ д7: Взhде бGъ въ воскликновeніи, / гDь во глaсэ трyбнэмъ.
Стjхъ: Вси2 kзhцы восплещи1те рукaми, воскли1кните бGу глaсомъ рaдованіz.
Запёвъ на f7-й пёсни: Вели1читъ душA моS вознeсшагосz t земли2 на нб7о хrтA жизнодaвца.
На літургjи, входн0е: Взhде бGъ въ воскликновeніи, гDь во глaсэ трyбнэмъ.
Tпyстъ: И$же во слaвэ вознесhйсz t нaсъ на нб7о, и3 њдеснyю сэдhй бGа и3 nц7A, хrт0съ и4стинный бGъ нaшъ:
На вечeрни, прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: БGъ нaшъ на нб7си2 и3 на земли2, / вс‰ є3ли6ка восхотЁ, сотвори2.
Стjхъ №: Во и3сх0дэ ї}левэ t є3гЂпта, д0му їaкwвлz и3з8 людeй вaрваръ, бhсть їудeа с™hнz є3гw2.
Стjхъ в7: М0ре ви1дэ и3 побэжE, їoрдaнъ возврати1сz вспsть.
Стjхъ G: Что2 ти2 є4сть м0ре, ћкw побёгло є3си2; и3 тебЁ їoрдaне, ћкw возврати1лсz є3си2 вспsть;
Величання: Велича́єм Тя, Живода́вче Христе́, і почита́єм є́же на Небеса́ с Пречи́стою Твоє́ю пло́тію Боже́ственноє вознесе́ніє.
На утрені прокимен, глас 4: Взи́де Бог в воскликнове́нії, / Госпо́дь во гла́сі тру́бнім.
Стих: Всі язи́ци восплещі́те рука́ми, воскли́кніте Бо́гу гла́сом ра́дованія.
Приспів на 9-й пісні: Вели́чить душа́ моя́ возне́сшагося от землі́ на не́бо Христа́ Жизнода́вця.
На Літургії вхідне: Взи́де Бог в воскликнове́нії, Госпо́дь во гла́сі тру́бнім.
Відпуст: І́же во сла́ві вознеси́йся от нас на не́бо, і одесну́ю сіди́й Бо́га і Отця́, Христо́с і́стинний Бог наш:
На вечірні великий прокимен, глас 7: Бог наш на Небесі́ і на землі́, / вся єли́ка восхоті́, сотвори́.
Стих 1: Во ісхо́ді Ізра́їлеві от Єги́пта, до́му Іа́ковля із люде́й ва́рвар, бисть Іуде́я святи́ня Єго́.
Стих 2: Мо́ре ви́ді і побіже́, Іорда́н возврати́ся всп'ять.
Стих 3: Что ті єсть мо́ре, я́ко побі́гло єси́? І тебі́ Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ всп'ять?
На ќтрени прокjменъ, глaсъ ѕ7: ГDи, воздви1гни си1лу твою2, / и3 пріиди2 во є4же сп7сти2 нaсъ.
Стjхъ: Пасhй ї}лz вонми2, наставлszй ћкw nвчA їHсифа.
На утрені прокимен, глас 6: Го́споди, воздви́гни си́лу Твою́, / і прийди́ во є́же спасти́ нас.
Стих: Паси́й Ізра́їля воньми́, наставля́яй я́ко овча́ Іо́сифа.
Величaніе: Величaемъ тS, живодaвче хrтE, и3 чти1мъ всес™aго д¦а твоего2, є3г0же t nц7A послaлъ є3си2 бжcтвеннымъ ў§нкHмъ твои6мъ.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ д7: Д¦ъ тв0й бlгjй / настaвитъ мS на зeмлю прaву.
Стjхъ: ГDи, ўслhши мlтву мою2, внуши2 молeніе моE.
Запёвъ на f7-й пёсни: Ґпcли сошeствіе ўтёшителz зрsще, ўдиви1шасz, кaкw въ ви1дэ џгненныхъ kзы6къ kви1сz д¦ъ с™hй.
На літургjи входн0е: Вознеси1сz гDи си1лою твоeю, воспоeмъ и3 поeмъ си6лы тво‰.
Tпyстъ: И$же въ видёніи џгненныхъ kзы6къ съ нб7сE низпослaвый прес™aго д¦а, на с™hz сво‰ ў§нки2 и3 ґпcлы, хrт0съ и4стинный бGъ нaшъ:
Величання: Велича́єм Тя, Живода́вче Христе́, і чтим Всесвята́го Ду́ха Твоєго́, Єго́же от Отця́ посла́л єси́ Боже́ственним ученико́м Твої́м.
На утрені прокимен, глас 4: Дух Твой Благи́й / наста́вить м'я на зе́млю пра́ву.
Стих: Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́.
Приспів на 9-й пісні: Апо́столи соше́ствіє Уті́шителя зря́ще, удиви́шася, ка́ко в ви́ді о́гненних язи́к яви́ся Дух Святи́й.
На Літургії вхідне: Вознеси́ся Го́споди си́лою Твоє́ю, воспоє́м і поє́м си́ли Твоя́.
Відпуст: І́же в виді́нії о́гненних язи́к с Небесе́ низпосла́вий Пресвята́го Ду́ха, на святи́я Своя́ ученики́ і апо́столи, Христо́с і́стинний Бог наш:
На ми1рнэй по Њ плaвающихъ:
Њ предстоsщихъ лю1дехъ и3 њжидaющихъ бlгодaти с™aгw д¦а, гDу пом0лимсz.
Њ приклонsющихъ сердцA своS пред8 гDемъ и3 кwлёна, гDу пом0лимсz.
Њ є4же ўкрэпи1тисz нaмъ къ совершeнію бGоуг0днэ, гDу пом0лимсz.
Њ є4же низпослaтисz бог†тымъ ми1лостємъ є3гw2 на ны2, гDу пом0лимсz.
Њ є4же пріsти колэноприклонє1ніz нaша ћкw fmміaмъ пред8 ни1мъ, гDу пом0лимсz.
Њ трeбующихъ t негw2 п0мощи, гDу пом0лимсz.
Њ и3збaвитисz: и3 прHчаz.
Прокjменъ вели1кiй, глaсъ з7: Кто2 бGъ вeлій, ћкw бGъ нaшъ; / ты2 є3си2 бGъ творsй чудесA.
Стjхъ №: Сказaлъ є3си2 въ лю1дехъ си1лу твою2.
Стjхъ в7: Рёхъ: нhнэ начaхъ, сіS и3змёна десни1цы вhшнzгw.
Стjхъ G: Помzнyхъ дэлA гDнz, ћкw помzнY t начaла чудесA твоS.
Пред8 колэнопрекл0нною мlтвою, діaконъ: Пaки и3 пaки, прикл0нше колBна, гDу пом0лимсz.
По мlтвэ, діaконъ: Заступи2, сп7си2, поми1луй, возстaви, и3 сохрани2 нaсъ б9е твоeю бlгодaтію.
Прес™yю, пречcтую, пребlгословeнную, слaвную вLчцу нaшу бцdу и3 приснодв7у мRjю со всёми с™hми помzнyвше, сaми себE, и3 другъ дрyга, и3 вeсь жив0тъ нaшъ хrтY бGу предади1мъ.
Tпyстъ: И$же t џ§ихъ и3 бжcтвенныхъ нёдръ и3стощи1вый себE, и3 съ нб7сE на зeмлю сошeдый, и3 нaше всE воспріeмый є3стество2, и3 њбожи1вый є5, по си1хъ же на нб7сA пaки возшeдый, и3 њдеснyю сэдhй бGа и3 nц7A, бжcтвеннаго же и3 с™aго, и3 є3диносyщнаго, и3 є3диноси1льнаго, и3 є3динослaвнаго, и3 соприсносyщнаго д¦а низпослaвый на с™hz сво‰ ў§нки2 и3 ґпcлы, и3 си1мъ просвэти1вый ќбw и4хъ, тёми же всю2 вселeнную, хrт0съ и4стинный бGъ нaшъ, мlтвами пречcтыz и3 пренепор0чныz с™hz своеS м™ре, с™hхъ слaвныхъ, прехвaльныхъ бGопроповёдникwвъ и3 д¦он0сныхъ ґпcлwвъ, и3 всёхъ с™hхъ, поми1луетъ и3 сп7сeтъ нaсъ, ћкw бlгъ и3 чlвэколю1бецъ.
На мирній єктенії після О пла́вающих:
О предстоя́щих лю́дех і ожида́ющих благода́ті Свята́го Ду́ха, Го́споду помо́лимся.
О приклоня́ющих сердця́ своя́ пред Го́сподем і колі́на, Го́споду помо́лимся.
О є́же укріпи́тися нам к соверше́нію богоуго́дні, Го́споду помо́лимся.
О є́же низпосла́тися бога́тим ми́лостем Єго́ на ни, Го́споду помо́лимся.
О є́же прия́ти коліноприклоне́нія на́ша я́ко фиміа́м пред Ним, Го́споду помо́лимся.
О тре́бующих от Него́ по́мощі, Го́споду помо́лимся.
О ізба́витися: та інше.
Великий прокимен, глас 7: Кто Бог ве́лій, я́ко Бог наш? / Ти єси́ Бог творя́й чудеса́.
Стих 1: Сказа́л єси́ в лю́дех си́лу Твою́.
Стих 2: Ріх: ни́ні нача́х, сія́ ізмі́на десни́ці Ви́шняго.
Стих 3: Пом'яну́х діла́ Госпо́дня, я́ко пом'яну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́.
Перед колінопреклонною молитвою диякон: Па́ки і па́ки, прикло́нше колі́на, Го́споду помо́лимся.
Після молитви диякон: Заступи́, спаси́, поми́луй, возста́ви, і сохрани́ нас Бо́же Твоє́ю благода́тію.
Пресвяту́ю, Пречи́стую, преблагослове́нную, сла́вную Влади́чицю на́шу Богоро́дицю і Присноді́ву Марі́ю со всі́ми святи́ми пом'яну́вше, са́мі себе́, і друг дру́га, і весь живо́т наш Христу́ Бо́гу предаді́м.
Відпуст: І́же от О́тчих і Боже́ственних нідр істощи́вий Себе́, і с Небесе́ на зе́млю соше́дий, і на́ше все восприє́мий єстество́, і обожи́вий є, по сих же на Небеса́ па́ки возше́дий, і одесну́ю сіди́й Бо́га і Отця́, Боже́ственнаго же і Свята́го, і Єдиносу́щнаго, і Єдиноси́льнаго, і Єдиносла́внаго, і Соприсносу́щнаго Ду́ха низпосла́вий на святи́я Своя́ ученики́ і апо́столи, і сим просвіти́вий у́бо їх, ті́ми же всю вселе́нную, Христо́с і́стинний Бог наш, моли́твами Пречи́стия і Пренепоро́чния Святи́я Своєя́ Ма́тере, святи́х сла́вних, прехва́льних богопропові́дников і духоно́сних апо́столов, і всіх святи́х, поми́луєть і спасе́ть нас, я́ко Благ і Человіколю́бець.
Ѓще хрaмъ во и4мz всёхъ с™hхъ, по полmелeи
Величaніе: Величaемъ вaсъ, ґпcли, м§нцы и3 прbр0цы и3 вси2 с™jи, и3 чти1мъ с™yю пaмzть вaшу, вh бо м0лите њ нaсъ хrтA, бGа нaшего.
На ќтрени прокjменъ, глaсъ }: ВоцRи1тсz гDь во вёкъ, / бGъ тв0й сіHне, въ р0дъ и3 р0дъ.
Стjхъ: Хвали2 душE моS гDа, восхвалю2 гDа въ животЁ моeмъ.
Якщо храм в ім'я всіх святих, після полієлею
Величання: Велича́єм вас, апо́столи, му́ченици і проро́ци і всі святі́ї, і чтим святу́ю па́м'ять ва́шу, ви бо мо́лите о нас Христа́, Бо́га на́шего.
На утрені прокимен, глас 8: Воцари́ться Госпо́дь во вік, / Бог твой, Сіо́не, в род і род.
Стих: Хвали́ душе́ моя́ Го́спода, восхвалю́ Го́спода в животі́ моє́м.