Ірмо́с: Я́ко по су́ху пішеше́ствовав Ізра́їль, по бе́здні стопа́ми, гони́теля фарао́на ви́дя потопля́єма, Бо́гу побі́дную піснь пої́м, вопія́ше.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Бе́здну милосе́рдія Твоєго́ яви́, Христе́ Спа́се, ду́шу сего́ во́їна упокоєва́я в селе́ніях пра́ведних, я́ко Человіколю́бець.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Утиши́, Го́споди, сле́зи матери́нськія і ра́ну серде́чную ісціли́, ду́шу сего́ во́їна упокоєва́я в селе́ніях пра́ведних, я́ко Человіколю́бець.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Бо́же Ми́лостивий, стена́нія жени́ скорб'я́щия о почи́вшем не пре́зри, ду́шу сего́ во́їна упокоєва́я в селе́ніях пра́ведних, я́ко Человіколю́бець.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богоро́дичний: Пресла́вная Влади́чице Богоро́дице, Прему́дрость і Сло́во О́тчеє Ро́ждшая, моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га, да пода́сть віне́ць побі́дний преста́вльшемуся, сего́ во́їна упокоєва́я в селе́ніях пра́ведних, я́ко Человіколю́бець.
Їрм0съ: Ћкw по сyху пэшешeствовавъ ї}ль, по бeзднэ стопaми, гони1телz фараHна ви1дz потоплsема, бGу побёдную пёснь пои1мъ, вопіsше.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Бeздну млcрдіz твоегw2 kви2, хrтE сп7се, дyшу сегw2 в0ина ўпокоевaz въ селeніzхъ првdныхъ, ћкw чlвэколю1бецъ.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Ўтиши2, гDи, слє1зы матери6нскіz и3 рaну сердeчную и3сцэли2, дyшу сегw2 в0ина ўпокоевaz въ селeніzхъ првdныхъ, ћкw чlвэколю1бецъ.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Б9е млcтивый, стен†ніz жены2 скорбsщіz њ почи1вшемъ не прeзри, дyшу сегw2 в0ина ўпокоевaz въ селeніzхъ првdныхъ, ћкw чlвэколю1бецъ.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Преслaвнаz вLчце бцdе, премyдрость и3 сл0во џ§ее р0ждшаz, моли2 сн7а твоегw2 и3 бGа, да подaстъ вэнeцъ побёдный престaвльшемусz, сего2 в0ина ўпокоевaz въ селeніzхъ првdныхъ, ћкw чlвэколю1бецъ.
Ірмос: Ність свят, я́коже Ти, Го́споди Бо́же мой, вознеси́й рог ві́рних Твої́х, Бла́же, і утверди́вий нас на ка́мені іспові́данія Твоєго́.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Побіди́телю дия́вола, а́да разори́телю, Го́споди, ду́шу Свою́ за дру́ги положи́вшаго Небе́сних благ сего́ во́їна сподо́би, презира́я вся єго́ согріше́нія.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Ороси́, Бо́же, се́рдце отця́ ра́тника, о́чі тіле́сния сомкну́вшаго, росо́ю утіше́нія і Небе́сних благ сего́ во́їна сподо́би, презира́я вся єго́ согріше́нія.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
До́му, сро́дником, і друго́м, і сослужи́телем утішенієм бу́ди, Христе́ Спа́се, і Небе́сних благ сего́ во́їна сподо́би, презира́я вся єго́ согріше́нія.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богородичний: Щит і покро́в бу́ди, Преблагослове́нная Влади́чице, душі́ преста́вльшагося, і умоля́юще Си́на Твоєго́ Небе́сних благ сего́ во́їна сподо́бити, презира́я вся єго́ согріше́нія.
Їрм0съ: Нёсть с™ъ, ћкоже ты2, гDи б9е м0й, вознесhй р0гъ вёрныхъ твои1хъ, бlже, и3 ўтверди1вый нaсъ на кaмени и3сповёданіz твоегw2.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Побэди1телю діaвола, ѓда разори1телю, гDи, дyшу свою2 за дрyги положи1вшаго нбcныхъ бlгъ сего2 в0ина спод0би, презирaz вс‰ є3гw2 согрэшє1ніz.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Њроси2, б9е, сeрдце nтцA рaтника, џчи тэлeсныz сомкнyвшагw, рос0ю ўтэшeніz и3 нбcныхъ бlгъ сегw2 в0ина спод0би, презирaz вс‰ є3гw2 согрэшє1ніz.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Д0му, ср0дникwмъ, и3 другHмъ, и3 сослужи1телємъ ўтэшеніемъ бyди, хrтE сп7се, и3 нбcныхъ бlгъ сего2 в0ина спод0би, презирaz вс‰ є3гw2 согрэшє1ніz.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Щи1тъ и3 покр0въ бyди, пребlгословeннаz вLчце, душЁ престaвльшагwсz, и3 ўмолsюще сн7а твоегw2 нбcныхъ бlгъ сего2 в0ина спод0бити, презирaz вс‰ є3гw2 согрэшє1ніz.
Па́ки і па́ки ми́ром Го́споду помо́лимся.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Єще́ мо́лимся о упокоє́нії душі́ усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую] і о є́же прости́тися єму́ [єй] вся́кому прегріше́нію, во́льному же і нево́льному.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Я́ко да Госпо́дь Бог учини́ть ду́шу єго́ [або: єя́], іді́же пра́веднії упокоя́ються.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Ми́лости Бо́жия, Ца́рства Небе́снаго і оставле́нія гріхо́в єго́ [або: єя́], у Христа́ безсме́тнаго Царя́ і Бо́га на́шего про́сим.
Хор: Пода́й, Го́споди.
Диякон: Го́споду помо́лимся.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Священник промовляє цю молитву:
Бо́же духо́в і вся́кия пло́ті, смерть попра́вий і дия́вола упраздни́вий, і живо́т ми́ру Твоєму́ дарова́вий, Сам Го́споди, упоко́й ду́шу усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], в мі́сті сві́тлі, в мі́сті зла́чні, в мі́сті поко́йні, отню́дуже отбіже́ болі́знь, печа́ль і воздиха́ніє. Вся́коє согріше́ніє, соді́янноє ім сло́вом, іли́ ді́лом, іли́ помишле́нієм, я́ко Благи́й Человіколю́бець Бог, прости́, я́ко ність челові́к, і́же жив бу́деть, і не согріши́ть, Ти бо єди́н кромі́ гріха́, пра́вда Твоя́ пра́вда во ві́ки, і сло́во Твоє́ і́стина.
Возгла́с: Я́ко Ти єси́ воскресе́ніє, і живо́т, і поко́й усо́пшаго раба́ Твоєго́ [або: усо́пшия раби́ Твоєя́] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], Христе́ Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Пресвяти́м і Благи́м і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в.
Хор: Амі́нь.
Пaки и3 пaки ми1ромъ гDу пом0лимсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Е#щE м0лимсz њ ўпокоeніи души2 ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую] и3 њ є4же прости1тисz є3мY [є5й] всsкому прегрэшeнію, в0льному же и3 нев0льному.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Ћкw да гDь бGъ ўчини1тъ дyшу є3гw2 [и3ли2: є3S], и3дёже прaведніи ўпокоsютсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Млcти б9іz, цrтва нбcнагw, и3 њставлeніz грэхHвъ є3гw2 [и3ли2: є3S], ў хrтA безсмeтнагw цRS и3 бGа нaшегw пр0симъ.
Ли1къ: Подaй, гDи.
Діaконъ: ГDу пом0лимсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Сщ7eнникъ глаг0летъ мlтву сію2:
Б9е духHвъ, и3 всsкіz пл0ти, смeрть попрaвый и3 діaвола ўпраздни1вый, и3 жив0тъ мjру твоемY даровaвый: сaмъ гDи, ўпок0й дyшу ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], въ мёстэ свётлэ, въ мёстэ ѕлaчнэ, въ мёстэ пок0йнэ: tню1дуже tбэжE болёзнь, печaль и3 воздыхaніе. Всsкое согрэшeніе, содёzнное и4мъ сл0вомъ, и3ли2 дёломъ, и3ли2 помышлeніемъ, ћкw бlгjй чlвэколю1бецъ бGъ прости2, ћкw нёсть человёкъ, и4же жи1въ бyдетъ, и3 не согрэши1тъ: тh бо є3ди1нъ кромЁ грэхA, прaвда твоS прaвда во вёки, и3 сл0во твоE и4стина.
Возглaсъ: Ћкw ты2 є3си2 воскrніе, и3 жив0тъ, и3 пок0й ўс0пшагw рабA твоегw2 [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 твоеS] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], хrтE б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 прес™hмъ и3 бlги1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ.
Ли1къ: Ґми1нь.
Воі́стину любо́в же́ртвенна, за Отчи́зну на брань подвиза́юща, ста́рцев, чад і жен от наше́ствія супоста́тов защища́ти, я́коже рече́ писа́ніє: бо́льші сея́ любве́ нікто́же і́мать, да кто ду́шу положи́ть за дру́ги своя́. Ті́мже, Христе́ Бо́же, во́їна, преста́вльшагося раба́ Твоєго́ [преста́вльшуюся рабу́ Твою́] упоко́й, я́ко Человіколю́бець.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний: Всесвята́я Богоро́дице, во вре́м'я живота́ моєго́ не оста́ви мене́, челові́чеському предста́тельству не вві́ри м'я, но Сама́ заступи́ і поми́луй м'я.
Вои1стинну люб0вь жeртвенна, за nтчи1зну на брaнь подвизaюща, стaрцєвъ, чaдъ и3 жeнъ t нашeствіz супостaтwвъ защищaти, ћкоже речE писaніе: б0льши сеS любвE никт0же и4мать, да кто2 дyшу положи1тъ за дрyги сво‰. Тёмже, хrтE б9е, в0ина, престaвльшагосz рабA твоегw2 [престaвльшуюсz рабY твою2] ўпок0й, ћкw чlвэколю1бецъ.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ: Всес™az бцdе, во врeмz животA моегw2 не њстaви менE, человёческому предстaтельству не ввёри мS: но самA заступи2, и3 поми1луй мS.
Ірмос: Христо́с моя́ си́ла, Бог і Госпо́дь, Честна́я Це́рков боголі́пно поє́ть, взива́ющи от сми́сла чи́ста, о Го́споді пра́зднующи.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Іді́же, Христе́, веселя́щихся єсть жили́ще, і глас а́нгельськаго во́їнства безпло́тнаго, во́їна сего́ ду́шу во оби́телех ві́чния ра́дости учини́, Влади́ко Человіколю́бче.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Уще́дри Твоє́ созда́ніє, благости́ні сподо́би во́їна сего́ ду́шу і во оби́телех ві́чния ра́дости учини́, Влади́ко Человіколю́бче.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
В ру́це Твої́ прийми́, Го́споди, во́їна сего́ ду́шу і во оби́телех ві́чния ра́дости учини́, Влади́ко Человіколю́бче.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богоро́дичен: Простри́ ру́це Твої́, Присноді́во і Ма́ти, к Си́ну Твоєму́ і Бо́гу на́шему, моля́ше: во́їна сего́ ду́шу во оби́телех ві́чния ра́дости учини́, Влади́ко Человіколю́бче.
Їрм0съ: Хrт0съ моS си1ла, бGъ и3 гDь, чcтнaz цRковь бGолёпнw поeтъ, взывaющи t смhсла чи1ста, њ гDэ прaзднующи.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
И#дёже хrтE веселsщихсz є4сть жили1ще, и3 глaсъ ѓгGльскагw в0инства безпл0тнагw, в0ина сегw2 дyшу во nби1телехъ вёчныz рaдости ўчини2, вLко чlвэколю1бче.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Ўщeдри твоE создaніе, бlгостhни спод0би в0ина сегw2 дyшу и3 во nби1телехъ вёчныz рaдости ўчини2, вLко чlвэколю1бче.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Въ рyце твои2 пріими2, гDи, в0ина сегw2 дyшу и3 во nби1телехъ вёчныz рaдости ўчини2, вLко чlвэколю1бче.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Простри1 р{це твои2, приснодв7о и3 м™и, къ сн7у твоемY и3 бGу нaшему, молsше: в0ина сегw2 дyшу во nби1телехъ вёчныz рaдости ўчини2, вLко чlвэколю1бче.
Ірмос: Бо́жиїм сві́том Твої́м, Бла́же, у́тренюющих Ті ду́ші любо́вію озари́, молю́ся, Тя ві́діти, Сло́ве Бо́жий, і́стиннаго Бо́га, от мра́ка гріхо́внаго взива́юща.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Усли́ши, Го́споди, глас мой, і́мже воззва́х, і поми́луй ду́шу пло́тію усну́вшаго во́їна, і́же на Тя упованіє, Христе́, возлага́єть серде́чно.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ і не уклони́ся гні́вом от раба́ Твоєго́, і́же на Тя упованіє, Христе́, возлага́єть серде́чно.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
А́ще ополчи́ся на сего́ лю́тих полк, не убоя́ся во́їн до́блій, і́же на Тя упованіє, Христе́, возлага́єть серде́чно.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богоро́дичен: Умоли́ Си́на Твоєго́, Пренепоро́чная Ма́ти, да па́че сні́га убіли́ть ду́шу почи́вшаго во́їна, і́же на Него́ упованіє возлага́єть серде́чно.
Їрм0съ: Б9іимъ свётомъ твои1мъ, бlже, ќтренюющихъ ти2 дyшы люб0вію њзари2, молю1сz: тS вёдэти, сл0ве б9ій, и4стиннаго бGа, t мрaка грэх0внагw взывaюща.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Ўслhши, гDи, глaсъ м0й, и4мже воззвaхъ, и3 поми1луй дyшу пл0тію ўснyвшаго в0ина, и4же на тS ўпованіе, хrтE, возлагaетъ сердeчнw.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Не tврати2 лицA твоегw2 и3 не ўклони1сz гнёвомъ t рабA твоегw2, и4же на тS ўпованіе, хrтE, возлагaетъ сердeчнw.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Ѓще њполчи1сz на сего2 лю1тыхъ п0лкъ, не ўбоsсz в0инъ д0блій, и4же на тS ўпованіе, хrтE, возлагaетъ сердeчнw.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Ўмоли2 сн7а твоего2, пренепор0чнаz м™и, да пaче снёга ўбэли1тъ дyшу почи1вшагw в0ина, и4же на него2 ўпованіе возлагaетъ сердeчнw.
Ірмос: Жите́йськоє мо́ре, воздвиза́ємоє зря напа́стей бу́рею, к ти́хому приста́нищу Твоєму́ прите́к, вопію́ Ті: возведи́ от тлі живо́т мой, Многоми́лостиве.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Го́споди Бо́же наш, от бе́здни отча́янія ізба́ви сро́дников к Тебі́ преста́вльшагося во́їна, і сего́ в селе́ніях ра́йських ни́ні упоко́й.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Бо́же вся́каго утіше́нія, умири́ сердця́ сро́дников, друзі́й і бли́жніх християни́на, ду́шу свою́ за них положи́вшаго, і к Тебі́ преста́вльшагося во́їна, і сего́ в селе́ніях ра́йських ни́ні упоко́й.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Го́споди Ісу́се Христе́, сме́рти Побіди́телю, а́да те́мнаго Разори́телю, стра́ха вся́каго ізба́ви сора́тников ві́рнаго, о́чі своя́ закри́вшаго, к Тебі́ же преста́вльшагося во́їна в селе́ніях ра́йських ни́ні упоко́й.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богородичний: Ма́ти Честні́йшая, Преблагослове́нная Богоро́дице Ді́во, умири́ боль серде́чную ма́тері сего́ во́їна і воззови́ моли́твою Побіди́телю сме́рти Христу́: к Тебі́ преста́вльшагося, Си́не Мой, в селе́ніях ра́йських ни́ні упоко́й.
Їрм0съ: Житeйское м0ре воздвизaемое зрS напaстей бyрею, къ ти1хому пристaнищу твоемY притeкъ, вопію1 ти: возведи2 t тли2 жив0тъ м0й, многомлcтиве.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
ГDи б9е нaшъ, t бeздны tчazніz и3збaви ср0дникwвъ къ тебЁ престaвльшагосz в0ина, и3 сего2 въ селeніzхъ рaйскихъ нhнэ ўпок0й.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Б9е всsкагw ўтэшeніz, ўмири2 сердцA ср0дникwвъ, друзёй и3 бли1жнихъ хrтіани1на, дyшу свою2 за ни1хъ положи1вшаго, и3 къ тебЁ престaвльшагосz в0ина, и3 сего2 въ селeніzхъ рaйскихъ нhнэ ўпок0й.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
ГDи ї}се хrтE, смeрти побэди1телю, ѓда тeмнагw разори1телю, стрaха всsкагw и3збaви сорaтникwвъ вёрнаго, џчи сво‰ закрhвшагw, къ тебЁ же престaвльшагосz в0ина въ селeніzхъ рaйскихъ нhнэ ўпок0й.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: М™и чтcнёйшаz, пребlгословeннаz бцdе дв7о, ўмири2 б0ль сердeчную мaтери сегw2 в0ина и3 воззови2 мlтвою побэди1телю смeрти хrтY: къ тебЁ престaвльшагосz, сн7е м0й, въ селeніzхъ рaйскихъ нhнэ ўпок0й.
Па́ки і па́ки ми́ром Го́споду помо́лимся.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Єще́ мо́лимся о упокоє́нії душі́ усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую] і о є́же прости́тися єму́ [єй] вся́кому прегріше́нію, во́льному же і нево́льному.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Я́ко да Госпо́дь Бог учини́ть ду́шу єго́ [або: єя́], іді́же пра́веднії упокоя́ються.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Ми́лости Бо́жия, Ца́рства Небе́снаго і оставле́нія гріхо́в єго́ [або: єя́], у Христа́ безсме́тнаго Царя́ і Бо́га на́шего про́сим.
Хор: Пода́й, Го́споди.
Диякон: Го́споду помо́лимся.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Священник промовляє цю молитву:
Бо́же духо́в і вся́кия пло́ті, смерть попра́вий і дия́вола упраздни́вий, і живо́т ми́ру Твоєму́ дарова́вий, Сам Го́споди, упоко́й ду́шу усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], в мі́сті сві́тлі, в мі́сті зла́чні, в мі́сті поко́йні, отню́дуже отбіже́ болі́знь, печа́ль і воздиха́ніє. Вся́коє согріше́ніє, соді́янноє ім сло́вом, іли́ ді́лом, іли́ помишле́нієм, я́ко Благи́й Человіколю́бець Бог, прости́, я́ко ність челові́к, і́же жив бу́деть, і не согріши́ть, Ти бо єди́н кромі́ гріха́, пра́вда Твоя́ пра́вда во ві́ки, і сло́во Твоє́ і́стина.
Возгла́с: Я́ко Ти єси́ воскресе́ніє, і живо́т, і поко́й усо́пшаго раба́ Твоєго́ [або: усо́пшия раби́ Твоєя́] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], Христе́ Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Пресвяти́м і Благи́м і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в.
Хор: Амі́нь.
Пaки и3 пaки ми1ромъ гDу пом0лимсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Е#щE м0лимсz њ ўпокоeніи души2 ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую] и3 њ є4же прости1тисz є3мY [є5й] всsкому прегрэшeнію, в0льному же и3 нев0льному.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Ћкw да гDь бGъ ўчини1тъ дyшу є3гw2 [и3ли2: є3S], и3дёже прaведніи ўпокоsютсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Млcти б9іz, цrтва нбcнагw, и3 њставлeніz грэхHвъ є3гw2 [и3ли2: є3S], ў хrтA безсмeтнагw цRS и3 бGа нaшегw пр0симъ.
Ли1къ: Подaй, гDи.
Діaконъ: ГDу пом0лимсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Сщ7eнникъ глаг0летъ мlтву сію2:
Б9е духHвъ, и3 всsкіz пл0ти, смeрть попрaвый и3 діaвола ўпраздни1вый, и3 жив0тъ мjру твоемY даровaвый: сaмъ гDи, ўпок0й дyшу ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], въ мёстэ свётлэ, въ мёстэ ѕлaчнэ, въ мёстэ пок0йнэ: tню1дуже tбэжE болёзнь, печaль и3 воздыхaніе. Всsкое согрэшeніе, содёzнное и4мъ сл0вомъ, и3ли2 дёломъ, и3ли2 помышлeніемъ, ћкw бlгjй чlвэколю1бецъ бGъ прости2, ћкw нёсть человёкъ, и4же жи1въ бyдетъ, и3 не согрэши1тъ: тh бо є3ди1нъ кромЁ грэхA, прaвда твоS прaвда во вёки, и3 сл0во твоE и4стина.
Возглaсъ: Ћкw ты2 є3си2 воскrніе, и3 жив0тъ, и3 пок0й ўс0пшагw рабA твоегw2 [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 твоеS] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], хrтE б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 прес™hмъ и3 бlги1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ.
Ли1къ: Ґми1нь.
Со святи́ми упоко́й, Христе́, ду́шу раба́ Твоєго́, іді́же ність болі́знь, ні печа́ль, ні воздиха́ніє, но жизнь безконе́чная.
Со с™hми ўпок0й хrтE, дyшу рабA твоегw2, и3дёже нёсть болёзнь, ни печaль, ни воздыхaніе, но жи1знь безконeчнаz.
Сам єди́н єси́ Безсме́ртний, сотвори́вий і созда́вий челові́ка, земні́ї у́бо от землі́ созда́хомся і в зе́млю ту́южде по́йдем, я́коже повелі́л єси́ созда́вий м'я і реки́й мі: "Я́ко земля́ єси́ і в зе́млю оти́деши", а́може* всі челові́ци по́йдем, надгро́бноє рида́ніє творя́ще піснь: аллилу́я.
І знову: Со святи́ми упоко́й Христе́, ду́шу раба́ Твоєго́, іді́же ність болі́знь, ні печа́ль, ні воздиха́ніє, но жизнь безконе́чная.
Сaмъ є3ди1нъ є3си2 безсмeртный, сотвори1вый и3 создaвый человёка: земнjи ќбw t земли2 создaхомсz, и3 въ зeмлю тyюжде п0йдемъ, ћкоже повелёлъ є3си2 создaвый мS и3 рекjй ми2: ћкw землS є3си2 и3 въ зeмлю tи1деши, ѓможе вси2 человёцы п0йдемъ, надгр0бное рыдaніе творsще пёснь: ґллилyіа.
И# пaки: Со с™hми ўпок0й хrтE, дyшу рабA твоегw2, и3дёже нёсть болёзнь, ни печaль, ни воздыхaніе, но жи1знь безконeчнаz.
Ірмос: Росода́тельну у́бо пещ соді́ла А́нгел преподо́бним отроко́м, халде́ї же опаля́ющеє велі́ніє Бо́жиє, мучи́теля увіща́ вопи́ти: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Вінча́яй єго́ неув'яда́ємим і нетлі́нним вінце́м жи́зні і безсме́ртія, і, гріхи́ презира́юще, сподо́би пі́ти: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Ті́сний путь самоотве́рженія ізбра́вшаго і по́двиг ра́тний соверши́вшаго восприя́ти мі́сто поко́я душе́внаго сподо́би, іді́же пра́веднії піснь пою́ть: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Облеци́, Влади́ко, ду́шу почи́вшаго сві́тлою ри́зою ра́дости, упова́нієм препояши́ чре́сла єго́ і сподо́би Побіди́телю сме́рти Христу́ взива́ти: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богородичний: Моли́твами Твої́ми, Всеблага́я Богоро́дице, сохрани́ ду́шу во́їна новопреста́вленнаго от сіте́й дия́вольських, мита́рства облегчи́ і сподо́би сего́ сино́вні пі́ти: благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.
Їрм0съ: Росодaтельну ќбw пeщь содёла ѓгGлъ прпdбнымъ nтрокHмъ, халдє1и же њпалsющее велёніе б9іе мучи1телz ўвэщA вопи1ти: бlгословeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Вэнчazй є3гw2 неувzдaемымъ и3 нетлённымъ вэнцeмъ жи1зни и3 безсмeртіz, и3, грэхи2 презирaюще, спод0би пёти: бlгословeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Тёсний пyть самоtвeрженіа и3збрaвшаго и3 п0двигъ рaтный соверши1вшаго воспріsти мёсто пок0z душeвнагw спод0би, и3дёже првdніи пёснь пою1тъ: бlгословeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Њблецы2, вLко, дyшу почи1вшагw свётлою ри1зою рaдости, ўповaніемъ препоzши2 чрeсла є3гw2 и3 спод0би побэди1телю смeрти хrтY взывaти: бlгословeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Мlтвами твои1ми, всебlгaz бцdе, сохрани2 дyшу в0ина новопрестaвленнагw t сэтeй діaвольскихъ, мыт†рства њблегчи2 и3 спод0би сего2 сын0внэ пёти: бlгословeнъ є3си2, б9е nтє1цъ нaшихъ.
Ірмос: Із пла́мене преподо́бним ро́су істочи́л єси́ і пра́веднаго же́ртву водо́ю попали́л єси́, вся бо твори́ши, Христе́, то́кмо є́же хоті́ти; Тя превозно́сим во вся ві́ки.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
А́ще і ті́ло єго́ во гро́бі возлежи́ть, но побі́ди вінце́м укра́шено єсть, душе́ю же сей у́мно взива́єть: Тя превозношу́, Христе́, во ві́ки.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Я́коже пшени́чноє зерно́, заше́д в ні́дра земна́я, возста́неть же кла́сом сла́вним в день Госпо́день ра́тник, і́же взива́єть: Тя превозношу́, Христе́, во ві́ки.
Благослові́м Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, Го́спода.
Воспіва́єм, Сло́ве, Тебе́, всіх Бо́га, со Отце́м і Святи́м Твої́м Ду́хом, і сла́вим Бо́же́ственную держа́ву Твою́, взива́юще: Тя превозно́сим, Пресвята́я Тро́йце, Бо́же наш, во вся ві́ки.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Блажи́м Тя, Богоро́дице Чи́стая, і почита́єм тридне́вноє погребе́ніє і воскресе́ніє Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего ві́рно, пою́ще і превознося́ще Тя во ві́ки.
Їрм0съ: И#з8 плaмене прпdбнымъ р0су и3сточи1лъ є3си2, и3 првdнагw жeртву вод0ю попали1лъ є3си2: вс‰ бо твори1ши хrтE, т0кмw є4же хотёти: тS превозн0симъ во вс‰ вёки.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Ѓще и3 тёло є3гw2 во гр0бэ возлежи1тъ, но побёды вэнцeмъ ўкрaшено є4сть, душeю же сeй ќмнw взывaетъ: тS превозношY, хrтE, во вёки.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Ћкоже пшени1чное зерно2, зашeдъ въ нBдра земн†z, возстaнетъ же клaсомъ слaвнымъ въ дeнь гDень рaтникъ, и4же взывaетъ: тS превозношY, хrтE, во вёки.
Бlгослови1мъ nц7A, и3 сн7а, и3 с™aгw д¦а, гDа.
Воспэвaемъ сл0ве, тебE всёхъ бGа, со nц7eмъ и3 с™hмъ твои1мъ д¦омъ, и3 слaвимъ б9eственную держaву твою2, взывaюще: тS превозн0симъ, прес™az трbце, б9е нaшъ во вс‰ вёки.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
Бlжи1мъ тS бцdе чcтаz, и3 почитaемъ триднeвное погребeніе и3 воскrніе сн7а твоегw2 и3 бGа нaшегw вёрнw, пою1ще и3 превозносsще тS во вёки.
Ірмос: Бо́га челові́ком невозмо́жно ви́діти, на Него́же не смі́ють чи́ни А́нгельстії взира́ти; Тобо́ю же, Всечи́стая, яви́ся челові́ком Сло́во Воплоще́нно, Єго́же велича́юще, с небе́сними во́ї Тя ублажа́єм.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Ма́ти зря́щи во гро́бі ча́до своє́, слеза́ми лице́ омака́єть го́рці, но со упова́нієм тве́рдим моли́тву о сем возно́сить: Ца́рствіє Небе́сноє да́руй, Христе́ Бо́же, почи́вшему.
Упоко́й, Го́споди, убіє́ннаго во́їна.
Ма́ти моя́, не терза́йся рида́ньми, ра́тник вопіє́ть, а́ще і уя́звлен єсьм сме́ртію пло́тськи, но ду́хом жив єсьм і ну́жду і́мам в оставле́нії гріхо́в і моли́тв о душе́ моє́й ча́ю сицеви́х: Ца́рствіє Небе́сноє да́руй, Христе́ Бо́же, почи́вшему.
Сла́ва Отцю́, і Си́ну, і Свято́му Ду́ху.
Глубино́ю му́дрости вся стро́яй, Го́споди даропода́телю, даждь прегріше́ній оставле́ніє і поми́луй ду́шу во́їна новопреста́вленнаго моли́тв ра́ди церко́вних: Ца́рствіє Небе́сноє да́руй, Христе́ Бо́же, почи́вшему.
І ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.
Богородичний: Жизнь ро́ждшая, Пренепоро́чная Чи́стая Ді́во, утоли́ сле́зи скорб’я́щих сро́дников і собра́тій і пода́ждь мир, я́ко Блага́я, і моли́тися научи́ о во́їні почи́вшем Си́ну Твоєму́: Ца́рствіє Небе́сноє да́руй, Христе́ Бо́же, почи́вшему.
Їрм0съ: БGа человёкwмъ невозм0жно ви1дэти, на нег0же не смёютъ чи1ни ѓгGльстіи взирaти: тоб0ю же всечcтаz, kви1сz человёкwмъ сл0во воплощeнно: є3г0же величaюще, съ нбcными вHи тS ўбlжaемъ.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Мaти зрsщи во гр0бэ чaдо своE, слезaми лицE њмакaетъ г0рцэ, но со ўповaніемъ твeрдымъ мlтву њ сeмъ возн0ситъ: цrтвіе нбcное дaруй, хrтE б9е, почи1вшему.
Ўпок0й, гDи, ўбіeннаго в0ина.
Мaти моS, не терзaйсz рыдaньми, рaтникъ вопіeтъ, ѓще и3 ўsзвленъ є4смь смeртію пл0тски, но дyхомъ жи1въ є4смь и3 нyжду и4мамъ въ њставлeніи грэхHвъ и3 мlтвъ њ душE моeй чaю сицевhхъ: цrтвіе нбcное дaруй, хrтE б9е, почи1вшему.
Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у.
Глубин0ю мyдрости вс‰ стр0zй, гDи дароподaтелю, дaждь прегрэшeній њставлeніе и3 поми1луй дyшу в0ина новопрестaвленнагw мlтвъ рaди цRк0вныхъ: цrтвіе нбcное дaруй, хrтE б9е, почи1вшему.
И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь.
БGор0диченъ: Жи1знь р0ждшаz, пренепор0чнаz чcтаz дв7о, ўтоли2 слє1зы скорбsщихъ ср0дникwвъ и3 собрaтій и3 подaждь ми1ръ, ћкw бlгaz, и3 моли1тисz научи2 њ в0инэ почи1вшемъ сн7у твоемY: цrтвіе нбcное дaруй, хrтE б9е, почи1вшему.