Подібні до: Єгда́ от дре́ва:

Глас 2: Прийді́те, послі́днєє цілова́ніє даді́м, бра́тіє, во́їну усо́пшему, благодаря́ще Бо́га; сей бо не пощади́ земни́я жи́зні своєя́, і пеки́йся бли́жніх упова́ніє жи́зні небесния і́мать. Гді ни́ні сро́дници же і дру́зі? Се разлуча́ємся. Єго́же упоко́їти, Го́споду помо́лимся.

Ко́є разлуче́ніє, о бра́тіє! Кий плач? Ко́є рида́ніє в настоя́щем часі́? Прийді́те у́бо цілу́йте би́вшаго вма́лі с на́ми, предае́ться бо гро́бу. Ка́менем покрива́ється, во тьму вселя́ється, с ме́ртвими погреба́ється, і всіх сро́дников і друго́в ни́ні разлуча́ється; єго́же упоко́їти, Го́споду помо́лимся.

Ни́ні жите́йськоє лука́воє разруша́ється торжество́ суєти́; дух бо оскуді́ от селе́нія, бре́ніє очерни́ся, сосу́д раздра́ся, безгла́сен, нечу́ствен, ме́ртвен, недви́жим. Єго́же [або: ю́же] до́блестію украше́ннаго [украше́нную] посила́юще гро́бу, Го́споду помо́лимся, да́ти сему́ [сей] во ві́ки упокоє́ніє.

Яко́в живо́т наш єсть? Цвіт, і дим, і роса́ у́тренняя воі́стину. Прийді́те у́бо, у́зрим на гробі́х я́сно, гді добро́та тіле́сная? Гді ю́ность? Гді суть очеса́, і зрак плотськи́й, вся ув'ядо́ша я́ко трава́, вся потреби́шася. Прийді́те ко Христу́ припаде́м со слеза́ми.

Ве́лій плач і рида́ніє, ве́ліє воздиха́ніє, і ну́жда, разлуче́ніє душі́, ад і поги́бель, привре́менний живо́т, сінь непостоя́нная, сон преле́стний; безвременномечта́нен труд житія́ земна́го. Дале́че отбіжи́м мирська́го вся́каго гріха́, да небе́сная наслі́дим.

Ви́дяще предлежа́ща ме́ртва, о́браз воспри́ймем всі коне́чнаго часа́; сей бо отхо́дить я́ко дим от землі́, я́ко цвіт отцвіте́, я́ко трава́ посіче́ся, вре́тищем повива́єм, земле́ю покрива́єм. Єго́же неви́дима оста́вивше, Христу́ помо́лимся да́ти сему́ во ві́ки упокоє́ніє.

Прийді́те, лю́діє, уви́дим ра́тника христия́нськаго, о́чі своя́ тіле́сния закри́вшаго, по о́бразу на́шему, земле́ю покрива́єма. Наде́жду во успе́нії своє́м на Христа́ Спаси́теля возложи́вшаго, Єго́же ми́лость неоскудіва́єма. За во́їна сего́ Го́споду помо́лимся, да сей [сія́] во ві́ки прича́стником [прича́стницею] побі́ди над сме́ртію бу́деть.

Єгда́ душа́ от ті́ла і́мать ну́ждею восхи́титися стра́шними А́нгели, всіх забива́єть сро́дников і зна́ємих, і пече́ться о бу́дущих суди́лищей стоя́нії, яже суєти́ і многотру́дния пло́ті разріше́нії; тогда́ Судію́ моля́ще, всі помо́лимся, да прости́ть Госпо́дь, яже соді́ла.

Прийді́те бра́тіє, во гро́бі у́зрим пе́пел і персть, із нея́же созда́хомся. Ка́мо ни́ні і́дем? Что же би́хом, кий убо́г іли́ бога́т? Іли́ кий Влади́ка? Кий же свобо́дь? І не всі ли пе́пел? Добро́та лиця́ согни́, і ю́ности весь цвіт ув'яди́ смерть.

Воі́стину суєта́ і тлі́ніє, вся жите́йськая, ви́ди, і безсла́вная; всі бо ісчеза́єм, всі у́мрем, ца́ріє же і кня́зі, судії́ і наси́льници, бога́тії і убо́зії, і все єстество́ челові́чеськоє; ни́ні бо, і́же іногда́ в житії́, во гро́би верга́ються, ї́хже да упоко́їть Госпо́дь, помо́лимся.

Всі тіле́снії ни́ні орга́ни пра́здні зря́ться, і́же пре́жде ма́ла дви́жимі бя́ху, всі недійстви́тельні, ме́ртві, нечу́вственні; о́чі бо зайдо́ша, св'яза́стіся но́зі, ру́ці безмо́лвствуєті, і слух с ни́ми; язи́к молча́нієм заключи́ся, гро́бу предає́ться. Воі́стину суєта́ вся челові́чеськая.

Спаса́й наді́ющияся на Тя, Ма́ти незаходи́маго Со́лнця Богороди́тельнице; умоли́ моли́твами Твої́ми преблага́го Бо́га упоко́їти, мо́лимся, ни́ні преста́вльшагося [преста́вльшуюся], іді́же упокоєва́ються пра́ведних ду́сі. Боже́ственних благ наслі́дника [наслі́дницю] покажи́, во дво́ріх пра́ведних, в па́м'ять, Всенепоро́чная, ві́чную.

Сла́ва, глас 6: Зря́ще м'я безгла́сна, і бездиха́нна предлежа́ща, воспла́чіте о мні, бра́тіє і дру́зі, сро́дници і зна́ємії; вчера́шній бо день бесі́довах с ва́ми, і внеза́пу на́йде на м'я стра́шний час сме́ртний; но прийді́те всі лю́б'ящії м'я і цілу́йте м'я послі́дним цілова́нієм; не ктому́ бо с ва́ми похожду́, іли́ собесі́дую про́чеє. К судії́ бо отхожду́, іді́же ність лицеприя́тія; раб бо і влади́ка вку́пі предстоя́ть, цар і во́їн, бога́тий і убо́гий в ра́внім досто́їнстві; ки́йждо бо от свої́х діл, іли́ просла́виться, іли́ постиди́ться. Но прошу́ всіх і молю́, непреста́нно о мні молі́теся Христу́ Бо́гу, да не низведе́н бу́ду по гріхо́м мої́м, на мі́сто муче́нія, но да вчини́ть м'я, іді́же світ живо́тний.

І ни́ні, Богородичний, глас той самий: Моли́твами Ро́ждшия Тя, Христе́, і Предте́чі Твоєго́, апо́столов, проро́ков, ієра́рхов, преподо́бних, і пра́ведних, і всіх святи́х, усо́пшаго раба́ Твоєго́ [або: усо́пшую рабу́ Твою́] упоко́й.

Потім, Трисвяте. Пресвята́я Тро́йце: О́тче наш:

Священник: Я́ко Твоє́ єсть Ца́рство, і си́ла, і сла́ва, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в.

Хор: Амі́нь.

Потім, у глас 4: Со ду́хи пра́ведних сконча́вшихся, ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́], Спа́се, упоко́й, сохраня́я ю во блаже́нной жи́зні, я́же у Тебе́, Человіколю́бче.

В поко́їщі Твоє́м Го́споди, іді́же всі святі́ї Твої́ упокоєва́ються, упоко́й і ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́], я́ко єди́н єси́ Человіколю́бець.

Сла́ва: Ти єси́ Бог соше́дий во ад, і у́зи окова́нних разріши́вий, Сам і ду́шу раба́ Твоєго́ [або: раби́ Твоєя́] упоко́й.

І ни́ні: Єди́на Чи́стая і непоро́чная Ді́во, Бо́га без сі́мене ро́ждшая, моли́ спасти́ся душі́ єго́ [або: єя́].