Поми1луй нaсъ б9е, по вели1цэй млcти твоeй, м0лимъ ти2 сz ўслhши и3 поми1луй.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Е#щE м0лимсz њ ўпокоeніи души2 ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую] и3 њ є4же прости1тисz є3мY [є5й] всsкому прегрэшeнію, в0льному же и3 нев0льному.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Ћкw да гDь бGъ ўчини1тъ дyшу є3гw2 [и3ли2: є3S], и3дёже прaведніи ўпокоsютсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Млcти б9іz, цrтва нбcнагw, и3 њставлeніz грэхHвъ є3гw2 [и3ли2: є3S], ў хrтA безсмeртнагw цRS и3 бGа нaшегw пр0симъ.
Ли1къ: Подaй, гDи.
Діaконъ: ГDу пом0лимсz.
Ли1къ: ГDи, поми1луй.
Сщ7eнник глаг0летъ мlтву сію2:
Б9е духHвъ, и3 всsкіz пл0ти, смeрть попрaвый и3 діaвола ўпраздни1вый, и3 жив0тъ мjру твоемY даровaвый: сaмъ гDи, ўпок0й дyшу ўс0пшагw рабA б9іz [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 б9іей] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], въ мёстэ свётлэ, въ мёстэ ѕлaчнэ, въ мёстэ пок0йнэ: tню1дуже tбэжE болёзнь, печaль и3 воздыхaніе. Всsкое согрэшeніе, содёzнное и4мъ сл0вомъ, и3ли2 дёломъ, и3ли2 помышлeніемъ, ћкw бlгjй чlвэколю1бецъ бGъ прости2, ћкw нёсть человёкъ, и4же жи1въ бyдетъ, и3 не согрэши1тъ: тh бо є3ди1нъ кромЁ грэхA, прaвда твоS прaвда во вёки, и3 сл0во твоE и4стина.
Возглaсъ: Ћкw ты2 є3си2 воскrніе, и3 жив0тъ, и3 пок0й ўс0пшагw рабA твоегw2 [и3ли2: ўс0пшіz рабы2 твоеS] новопрестaвленнагw в0ина [и4м>къ], за бGохрани1мую странY нaшу У^^^краіну и3 за дрyги сво‰ жи1знь положи1вшаго[-шую], хrтE б9е нaшъ, и3 тебЁ слaву возсылaемъ, со безначaльнымъ твои1мъ nц7eмъ, и3 прес™hмъ и3 бlги1мъ и3 животворsщимъ твои1мъ д¦омъ, нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ.
Ли1къ: Ґми1нь.
По воз8глaсэ же, Слaва, и3 нhнэ:
Поми́луй нас, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й, мо́лим Ті ся, усли́ши і поми́луй.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Єще́ мо́лимся о упокоє́нії душі́ усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую] і о є́же прости́тися єму́ [єй] вся́кому прегріше́нію, во́льному же і нево́льному.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Я́ко да Госпо́дь Бог учини́ть ду́шу єго́ [або: єя́], іді́же пра́веднії упокоя́ються.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Ми́лости Бо́жия, Ца́рства Небе́снаго і оставле́нія гріхо́в єго́ [або: єя́], у Христа́, безсме́ртнаго Царя́ і Бо́га на́шего про́сим.
Хор: Пода́й, Го́споди.
Диякон: Го́споду помо́лимся.
Хор: Го́споди, поми́луй.
Священник виголошує цю молитву:
Бо́же духо́в і вся́кия пло́ті, смерть попра́вий і дия́вола упраздни́вий, і живо́т ми́ру Твоєму́ дарова́вий, Сам Го́споди, упоко́й ду́шу усо́пшаго раба́ Бо́жия [або: усо́пшия раби́ Бо́жиєй] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], в мі́сті сві́тлі, в мі́сті зла́чні, в мі́сті поко́йні, отню́дуже отбіже́ болі́знь, печа́ль і воздиха́ніє. Вся́коє согріше́ніє, соді́янноє ім сло́вом, іли́ ді́лом, іли́ помишле́нієм, я́ко Благи́й Человіколю́бець Бог, прости́, я́ко ність челові́к, і́же жив бу́деть, і не согріши́ть, Ти бо єди́н кромі́ гріха́, пра́вда Твоя́ пра́вда во ві́ки, і сло́во Твоє́ і́стина.
Виголос: Я́ко Ти єси́ воскресе́ніє, і живо́т, і поко́й усо́пшаго раба́ Твоєго́ [або: усо́пшия раби́ Твоєя́] новопреста́вленнаго во́їна [ім'я], за богохрани́мую страну́ на́шу Украї́ну і за дру́ги своя́ жизнь положи́вшаго[-шую], Христе́ Бо́же наш, і Тебі́ сла́ву возсила́єм, со Безнача́льним Твої́м Отце́м, і Пресвяти́м і Благи́м і Животворя́щим Твої́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в.
Хор: Амі́нь.
Після виголосу, Слава, і нині: