Пок0й, сп7се нaшъ, съ прaведными рабA твоего2 [и3ли2: рабY твою2], и3 сего2 [сію2] всели2 во дворы2 тво‰, ћкоже є4сть пи1сано, презирaz ћкw бlгъ прегрэшє1ніz є3гw2 [и3ли2: є3S], вHльнаz и3 невHльнаz, и3 вс‰ ±же въ вёдэніи и3 не въ вёдэніи, чlвэколю1бче.
Слaва, и3 нhнэ, бGор0диченъ:
T дв7ы возсіsвый мjру хrтE б9е, сhны свёта т0ю показaвый, поми1луй нaсъ.
Поко́й, Спа́се наш, с пра́ведними раба́ Твоєго́ [або: рабу́ Твою́], і сего́ [сію́] всели́ во двори́ Твоя́, я́коже єсть пи́сано, презира́я, я́ко Благ, прегріше́нія єго́ [або: єя́], во́льная і нево́льная, і вся, яже в ві́дінії і не в ві́дінії, Человіколю́бче.
Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:
От Ді́ви возсія́вий ми́ру, Христе́ Бо́же, си́ни сві́та то́ю показа́вий, поми́луй нас.