Зра́ки ізобразу́я святи́х на дщи́цях, / сих благодія́нія спі́шно, / я́ко іску́сен худо́жник, всехва́льне Алі́піє, / напи́совал єси́ на скрижа́лех твоєго́ се́рдця, / і сего́ ра́ди, а́ки о́браз, благолі́пні укра́шен, / свяще́нства благода́тію, а́ки зла́том, обложи́лся єси́ // от Христа́ Бо́га і Спа́са душ на́ших.

От ю́ности Боже́ственноє в себі́ імі́я начерта́ніє, / вдан бил єси́ в науче́ніє іко́ннаго писа́нія; / і внегда́ небесі́ подо́бная Богоро́диці писа́шеся це́рков, / ти та́можде посо́бствовал, / і ви́діл єси́ Ду́ха Свята́го осія́ніє, / от Него́же прия́л єси́ чуде́с ді́йство, / я́ко іко́ни твоя́ чудотворя́ху, // тім тя чтем і ублажа́єм, чу́дне Алі́піє.