Я́коже Влади́ка Христо́с сла́ву свою́ неізглаго́ланную сокри́, пло́тію оді́явся, та́коже і ти юро́дства вре́тищем покри́л єси́ світ фаво́рский, і́мже тя Госпо́дь осія́ я́ко іспові́дника і страда́льця, і па́стир душ яви́лся єси́, о́тче преподо́бне Гавриї́ле, моли́ Христа́ Бо́га поми́ловати ду́ші на́ша.
Ћкоже вLка хrт0съ слaву свою2 неизглаг0ланную сокры2, пл0тію њдёzвсz, тaкоже и3 ты2 ю3р0дства врeтищемъ покрhлъ є3си2 свётъ fавHрскій, и4мже тS гDь њсіS ћкw и3сповёдника и3 страдaльца, и3 пaстырь дyшъ kви1лсz є3си2, џтче прпdбне гавріи1ле, моли2 хrтA бGа поми11ловати дyшы нaшz.
Непостижи́ма єсть ми́лость Бо́жия, єго́же благода́тію созда́ніє обоже́нноє лицезрі́єм всі, ти бо, преподо́бне о́тче, о́браз Творця́ в себі́ утверди́л єси́, возне́сши єстество́ своє́ в подо́біє Бо́жиє, ті́мже сла́вим тя, о́тче Гавриї́ле, досто́йні похвали́, я́ко бил єси́ на землі́ гла́сом пра́вди і го́лубем чистоти́, жи́тельствовавши же в чу́днім смире́нії, звені́л єси́ цівни́цею му́дрості і любве́ орга́ном, ни́ні же на небесі́х предста́тельствуєши о спасе́нії на́шем, хода́таю Бо́жия благода́ті.
Непостижи1ма є4сть млcть б9іz, є3гHже бlгодaтію создaніе њбожeнное лицезрёемъ вси2, тh бо, прпdбне џтче, џбразъ творцA въ себЁ ўтверди1лъ є3си2, вознeсши є3стество2 своE въ под0біе б9іе, тёмже слaвимъ тS, џтче гавріи1ле, дост0йнэ похвалы2, ћкw бhлъ є3си2 на земли2 глaсомъ прaвды и3 г0лубемъ чистоты2, жи1тельствовавши же въ чyднэмъ смирeніи, звенёлъ є3си2 цэвни1цею мyдрости и3 любвE nргaномъ, нhнэ же на нб7сёхъ предстaтельствуеши њ сп7сeніи нaшемъ, ходaтаю б9іz бlгодaти.