Апо́стольських преда́ній ревни́теля / і Христо́ви Це́ркве па́стиря до́браго, / ду́шу свою́ за о́вці положи́вшаго, / жре́бієм Бо́жиїм ізбра́ннаго, / патріа́рха Ти́хона восхва́лим / і к нему́ с ві́рою і упова́нієм возопії́м: предста́тельством святи́тельським ко Го́споду / Це́рков на́шу в тишині́ соблюди́, / расточе́нная ча́да єя́ во єди́но ста́до собери́, / отступи́вшия от пра́вия ві́ри к покая́нію обрати́, / страну́ на́шу от междоусо́бния бра́ні сохрани́, // і мир Бо́жий лю́дем іспроси́.
Ти́хостію нра́ва укра́шен, / кро́тость і милосе́рдіє ка́ющимся явля́яй, / во іспові́данії правосла́вния ві́ри і любве́ ко Го́споду / тверд і непрекло́нен преби́л єси́, / святи́телю Христо́в Ти́хоне, моли́ся о нас да не разлучи́мся от любве́ Бо́жия, // я́же о Христі́ Ісу́сі, Го́споді на́шем.