Трbчнаго бжcтвA њсіsніемъ просвэти1всz, / страстотeрпче вели1кій кнsже міхаи1ле, / съ премyдрымъ болsриномъ ти2 fе0дwромъ, / самозвaнна къ подвигHмъ ўстрэми1стасz, / сквозЁ џгнь не и3д0ста, / кустy же и3 јдwлwмъ не поклони1стасz, но њплевaста / и3 нечести1вагw царS њбличи1ста, / хrтa же є3ди1нагw t трbцы бGа сyща и3сповёдаста. / и3 тогw2 рaди кровeй свои1хъ струsми њбагри1стасz, слaвнаz. / тёмже и3 вэнцA t негw2 побBднаz пріsста, / и3 нaсъ свhше назирaета, / м0лимъ вaсъ, с™az, моли1те тогw2, / ћкw да вaшими мlтвами и3збaвитъ нaсъ t всsкихъ њбстоsщихъ ны2 ѕHлъ / и3 подaстъ нaмъ вс‰ бlг†z, // и4же є3ди1нъ сhй прославлsемый во с™hхъ свои1хъ.
Тро́їчнаго Божества́ осія́нієм просвіти́вся, / страстоте́рпче вели́кий кня́же Михаї́ле, / с прему́дрим боля́рином ті Фео́дором, / самозва́нна к подвиго́м устріми́стася, / сквозі́ огнь не ідо́ста, / кусту́ же і і́долом не поклони́стася, но оплева́ста / і нечести́ваго царя́ обличи́ста, / Христа́ же Єди́наго от Тро́йці Бо́га Су́ща іспові́даста. / І того́ ра́ди крове́й свої́х струя́ми обагри́стася, сла́вная. / Ті́мже і вінця́ от Него́ побі́дная прия́ста, / і нас сви́ше назира́єта, / мо́лим вас, свята́я, молі́те Того́, / я́ко да ва́шими моли́твами ізба́вить нас от вся́ких обстоя́щих ни зол / і пода́сть нам вся блага́я, // і́же Єди́н Сий прославля́ємий во святи́х Свої́х.
С0лнца мhсленнагw прaведнагw хrтA / њзари1всz сіsніемъ, пребогaте міхаи1ле, / ви1димому с0лнцу не поклони1лсz є3си2 / и3 твaри пaче творцA не послужи1лъ є3си2 / и3 нечeстіе њбуздaлъ є3си2, / ћрости царS не ўбоsвсz / и3 кр0ве своеS њбагрeніемъ / хrт0ви предстaлъ є3си2, рaдуzсz. / и3 нhнэ въ пренесeніи мощeй твои1хъ / нaсъ свhше назирaй и3 хrтA бGа моли2, / м0лимсz ћкw сп7сти1сz нaмъ / и3 правослaвію непоколеби1му пребhти, / nтeчеству нaшему соблюсти1сz во всёмъ / мlтвами твои1ми, с™е, // по вели1цэй є3гw2 млcти.
Со́лнця ми́сленнаго пра́веднаго — Христа́ / озари́вся сія́нієм, пребога́те Михаї́ле, / ви́димому со́лнцю не поклони́лся єси́ / і тва́ри па́че Творця́ не послужи́л єси́ / і нече́стіє обузда́л єси́, / я́рости царя́ не убоя́вся / і кро́ве своєя́ обагре́нієм / Христо́ві предста́л єси́, ра́дуяся. / І ни́ні в пренесе́нії моще́й твої́х / нас сви́ше назира́й і Христа́ Бо́га моли́, / мо́лимся я́ко спасти́ся нам / і Правосла́вію непоколеби́му преби́ти, / Оте́честву на́шему соблюсти́ся во всім / моли́твами твої́ми, свя́те, // по вели́цій Єго́ ми́лості.