Ґвраaму въ вёрэ подражaz, / јwву же въ терпёніи послёдуz, / џтче філарeте, / бlг†z земли2 раздэлsлъ є3си2 неимyщымъ / и3 лишeніе си1хъ терпёлъ є3си2 мyжественнэ. / Сегw2 рaди свётлымъ тS вэнцeмъ ўвэнчA подвигопол0жникъ, хrт0съ бGъ нaшъ, // є3г0же моли2 сп7сти1сz душaмъ нaшымъ.
Авраа́му в ві́рі подража́я, / І́ову же в терпі́нії послі́дуя, / о́тче Філаре́те, / блага́я землі́ разділя́л єси́ неіму́щим / і лише́ніє сих терпі́л єси́ му́жественні. / Сего́ ра́ди сві́тлим тя вінце́м увінча́ Подвигополо́жник, Христо́с Бог наш, // Єго́же моли́ спасти́ся душа́м на́шим.
Въ терпёніи твоeмъ стzжaлъ є3си2 мздY свою2, првdне, / и3 въ зaповэдехъ гDнихъ совершeннэ пожи1лъ, / ни1щихъ возлюби1лъ и3 си1хъ ўдов0лилъ є3си2, / но моли1сz хrтY бGу, бlжeнне, // сп7сти1сz душaмъ нaшымъ.
В терпі́нії твоє́м стяжа́л єси́ мзду свою́, пра́ведне, / і в за́повідех Госпо́дніх соверше́нні пожи́л, / ни́щих возлюби́л і сих удово́лил єси́, / но моли́ся Христу́ Бо́гу, блаже́нне, // спасти́ся душа́м на́шим.
И$стиннw всеизрsднаz твоS кyплz зри1тсz / и3 мyдрою бhти сyдитсz всёми бlгомyдрствующими: / tдaлъ бо є3си2 дHльнzz и3 кратковрeмєннаz, взыскyz г0рнихъ и3 вёчныхъ. // Тёмже и3 дост0йнw стzжaлъ є3си2 вёчную слaву, ми1лостиве філарeте.
І́стинно всеізря́дная твоя́ ку́пля зри́ться / і му́дрою би́ти су́диться всі́ми благому́дрствующими: / отда́л бо єси́ до́льняя і кратковре́менная, взиску́я Го́рних і ві́чних. // Ті́мже і досто́йно стяжа́л єси́ ві́чную сла́ву, ми́лостиве Філаре́те.