Раство Тваё, Багародзіца Дзева, радасьць абвесьціла ўсяму сьвету, бо з Цябе зазьзяла сонца праўды: Хрыстос Бог наш і разьняў праклён, даў дабраслаўленьне й зьніштожыў сьмерць, падаў нам жыцьцё вечнае.
Ржcтво2 твоE бцdе дв7о, / рaдость возвэсти2 всeй вселeннэй: / и3зъ тебє1 бо возсіS сlнце прaвды, хrт0съ бGъ нaшъ, / и3 разруши1въ клsтву, дадE благословeніе, / и3 ўпраздни1въ смeрть, даровA нaмъ жив0тъ вёчный.
Їwакjмъ и3 ѓнна поношeніz безчaдства, / и3 ґдaмъ и3 є4vа t тли2 смeртныz свободи1стасz пречcтаz, / во с™ёмъ ржcтвЁ твоeмъ. / то2 прaзднуютъ и3 лю1діе твои2, / вины2 прегрэшeній и3збaвльшесz, / внегдA звaти ти2: / непл0ды раждaетъ бцdу, и3 питaтельницу жи1зни нaшеz.
Спасі Госпаду, людзей Сваіх, і дабраслаў багацьце Тваё, перамогу над супраціўнымі нам даруй і Сваім Крыжам барані Сваё жыхарства.
Спаси2, гDи, лю1ди тво‰, / и3 благослови2 достоsніе твоE, / побBды на сопроти6вныz дaруz, / и3 твоE сохранsz кrт0мъ твои1мъ жи1тельство.
Вознесhйсz на кrтъ в0лею, / тезоимени1тому твоемY н0вому жи1тельству, / щедрHты тво‰ дaруй, хrтE б9е. / возвесели2 нaсъ си1лою твоeю, / побBды даS нaмъ на сопостaты, / пос0біе и3мyщымъ твоE nрyжіе ми1ра, / непобэди1мую побёду.
Сяньня дабражаданьня Божага першавыяўленьне, і людзей спасеньня прадказаньне, у сьвятыню Божу Вечна Дзева яўляецца, і Хрыста ўсім першавяшчае. Тое й мы голасна запяём: радуйся апекі Божае выкананьне.
Днeсь благоволeніz б9іz пред8wбражeніе, / и3 человёкwвъ спасeніz проповёданіе, / въ хрaмэ б9іи ћснw дв7а kвлsетсz / и3 хrтA всBмъ предвозвэщaетъ. / т0й и3 мы2 велеглaснw возопіи1мъ: / рaдуйсz, смотрeніz зижди1телева и3сполнeніе.
Пречcтый хрaмъ сп7совъ, / многоцённый черт0гъ и3 дв7а, / сщ7eнное сокр0вище слaвы б9іz, / днeсь вв0дитсz въ д0мъ гDень, благодaть совводsщи, / ћже въ д©э бжcтвенномъ, / ю4же воспэвaютъ ѓгGли б9іи: / сіS є4сть селeніе нбcное.
Раство Тваё, Хрысьце Божа наш, зазьзяла людзтву сьвятло розуму: праз яго зоркам служачы зоркаю навучаны, Табе кланяціся сонцу праўды й Цябе зьведаць з далі ўсходу, Госпаду слава Табе.
Кандак (сьпеў 3)
Дзева сяньня Прадыснуючага родзіць і зямля вярцеп Няпрыступнаму падаець, ангелы з пастухамі славасловяць, валхвы за зоркаю падарожнічаюць: дзеля нас радзілася Хлапчанятка, прадвечны Бог.
Ржcтво2 твоE, хrтE б9е нaшъ, / возсіS мjрови свётъ рaзума: / въ нeмъ бо ѕвэздaмъ служaщіи, / ѕвэзд0ю ўчaхусz, / тебЁ клaнzтисz сlнцу прaвды, / и3 тебE вёдэти съ высоты2 вост0ка: / гDи, слaва тебЁ.
Дв7а днeсь пресyщественнаго раждaетъ, / и3 землS вертeпъ непристyпному прин0ситъ. / ѓгGли съ пaстырьми славосл0вzтъ, / волсви1 же со ѕвэзд0ю путешeствуютъ: / нaсъ бо рaди роди1сz / nтрочA млaдо превёчный бGъ.
У Ярдане калі Ты хрысьціўся, Госпаду, Тройцы выявілася сьветчаньне: бацькаўскі бо голас сьветчыў аб Табе называючы Цябе Найлюбшым сынам, а Дух у стані голуба абвесьціў сказанаму пацьверджаньне. Зьяўляйся Хрысьце Божа й людзтва асьвячай, слава Табе.
Во їoрдaнэ крещaющусz тебЁ, гDи, / трbческое kви1сz поклонeніе: / роди1телевъ бо глaсъ свидётельствоваше тебЁ, / возлю1бленнаго тS сн7а и3менyz, / и3 д¦ъ въ ви1дэ голуби1нэ, / и3звёствоваше словесE ўтверждeніе. / Kвлeйсz хrтE б9е, / и3 мjръ просвэщeй, слaва тебЁ.
Kви1лсz є3си2 днeсь вселeннэй, / и3 свётъ тв0й, гDи, знaменасz на нaсъ, / въ рaзумэ пою1щихъ тS: / пришeлъ є3си2, и3 kви1лсz є3си2 / свётъ непристyпный.
Феvруaрій, въ в7-й дeнь.
Радуйся Дабрадатная Багародзіца Дзева, із Цябе бо зазьзяла сонца праўды Хрыстос Бог наш, які асьвячае сутных у цемры: весяліся й старча праведны, прымаючы на рукі Вызвольніка душ нашых, што падае нам уваскрашэньне.
Рaдуйсz, благодaтнаz бцdе дв7о, / и3зъ тебє1 бо возсіS сlнце прaвды хrт0съ бGъ нaшъ, / просвэщazй сyщыz во тмЁ: / весели1сz и3 ты2, стaрче прaведный, / пріeмый во њб8‰тіz свободи1телz дyшъ нaшихъ, / дaрующаго нaмъ воскресeніе.
Ўтр0бу дв7и1чу њсвzти1вый ржcтв0мъ твои1мъ, / и3 рyцэ сmмеHнэ бlгослови1вый, / ћкоже подобaше, предвари1въ / и3 нhнэ спaслъ є3си2 нaсъ, хrтE б9е: / но ўмири2 во брaнехъ жи1тельство / и3 ўкрэпи2 лю1ди, и4хже возлюби1лъ є3си2, є3ди1не чlвэколю1бче.
Мaртъ, въ к7є‑й дeнь.
Сяньня чало нашага спасеньня й з прадвечнага Тайнства выяўленьне, Сын Божы сынам Дзевы становіцца, і Гаўрыіл дабрату дабравесьціць. Таму і мы зь ім запяём Багародзіцы: радуйся Дабрадатная Госпад з Табою!
Днeсь спасeніz нaшегw глави1зна, / и3 є4же t вёка тaинства kвлeніе: / сн7ъ б9ій, сн7ъ дв7ы бывaетъ, / и3 гавріи1лъ благодaть благовэствyетъ. / тёмже и3 мы2 съ ни1мъ бцdэ возопіи1мъ: / рaдуйсz, бlгодaтнаz, / гDь съ тоб0ю.
Взбрaнной воев0дэ побэди1тєльнаz, / ћкw и3збaвльшесz t ѕлhхъ, / благодaрствєннаz восписyемъ ти2 раби2 твои2, бцdе: / но ћкw и3мyщаz держaву непобэди1мую, / t всsкихъ нaсъ бёдъ свободи2, да зовeмъ ти2: / рaдуйсz, невёсто неневёстнаz.
Въ недёлю вaій.
Агульнае ўваскрашэньне перад Тваймі мукамі прыракаючы, падняў зь мёртвых Лазара Хрысьце Божа. Таму і мы, як юнакі, нясучы азнакі перамогі, Табе, Пераможцу сьмерці, запяём: Гасанна ў вышшу! Дабраслаўлены, што йдзе ў імя Госпадава!
Џбщее воскrніе / прeжде твоеS стrти ўвэрsz, / и3з8 мeртвыхъ воздви1глъ є3си2 лaзарz хrтE б9е. / тёмже и3 мы2 ћкw џтроцы побёды знaмєніz носsще, / тебЁ побэди1телю смeрти вопіeмъ: / њсaнна въ вhшнихъ, / бlгословeнъ грzдhй во и4мz гDне.
Спогрeбшесz тебЁ крещeніемъ хrтE б9е нaшъ, / безсмeртныz жи1зни спод0бихомсz воскrніемъ твои1мъ, / и3 воспэвaюще зовeмъ: / њсaнна въ вhшнихъ, / бlгословeнъ грzдhй во и4мz гDне.
На пrт0лэ на нб7си2, / на жребsти на земли2 носи1мый хrтE б9е, / ѓгGлwвъ хвалeніе, и3 дэтeй воспэвaніе / пріsлъ є3си2 зовyщихъ ти2: / бlгословeнъ є3си2 грzдhй / ґдaма воззвaти.
Хрыстос уваскрос ізь мёртвых, сьмерцю сьмерць парваў і сутным у грабох жыцьцё ўсім даў. І нам дараваў жыцьцё вечнае, пакланяемся Яго трыдзеннаму ўваскрашэньню.
Хrт0съ воскRсе и3з8 мeртвыхъ, / смeртію смeрть попрaвъ, / и3 сyщымъ во гробёхъ жив0тъ даровaвъ.
Ѓще и3 во гр0бъ снизшeлъ є3си2, безсмeртне, / но ѓдову разруши1лъ є3си2 си1лу, / и3 воскrлъ є3си2 ћкw побэди1тель хrтE б9е, / женaмъ мmрон0сицамъ вэщaвый: рaдуйтесz! / и3 твои6мъ ґпcлwмъ ми1ръ дaруzй, / пaдшымъ подаsй воскrніе.
Ты ўзьнёсься ў славе, Хрысьце Божа наш, узрадаваў вучняў прарачэньням Сьвятога Духа абвешчаным ім папярэднім дабраслаўленьнем: Ты бо ёсьць Сын Божы Вызвольнік сьвету.
Вознeслсz є3си2 во слaвэ хrтE б9е нaшъ, / рaдость сотвори1вый ўченикHмъ / њбэтовaніемъ с™aгw д¦а, / и3звэщє1ннымъ и5мъ бhвшымъ бlгословeніемъ, / ћкw ты2 є3си2 сн7ъ б9ій, и3збaвитель мjра.
Е$же њ нaсъ и3сп0лнивъ смотрeніе, / и3 ±же на земли2 соедини1въ нбcнымъ, / вознeслсz є3си2 во слaвэ хrтE б9е нaшъ, / никaкоже tлучazсz, но пребывaz неtстyпный, / и3 вопіS лю1бzщымъ тS: / ѓзъ є4смь съ вaми, и3 никт0же на вы2.
Дабраслаўлены Ты, Хрысьце Божа наш, што мудрымі рыбакоў выявіў, паслаўшы ім Сьвятога Духа, ды тымі злавіў сусьвет, Людалюбча слава Табе.
Бlгословeнъ є3си2 хrтE б9е нaшъ, / и4же премyдры ловцы2 kвлeй, / низпослaвъ и5мъ д¦а с™aго, / и3 тёми ўловлeй вселeнную, / человэколю1бче слaва тебЁ.
Е#гдA снизшeдъ љзhки сліS, раздэлsше kзhки вhшній: / є3гдa же џгненныz љзhки раздаsше, въ соединeніе вс‰ призвA: / и3 соглaснw слaвимъ всес™aго д¦а.
Адмяніўся Ты на гары, Хрысьце Божа, паказаў вучням Сваім славу Тваю бо можаш. Хай засьвеціць нам грэшным сьвет Твой прадвечны, малітвамі Багародзіцы Сьвятладальніку, слава Табе.
Преwбрази1лсz є3си2 на горЁ хrтE б9е, / показaвый ў§нкHмъ твои6мъ слaву твою2, ћкоже можaху: / да возсіsетъ и3 нaмъ грBшнымъ свётъ тв0й присносyщный, / мlтвами бцdы, свэтодaвче слaва тебЁ.
На горЁ преwбрази1лсz є3си2, / и3 ћкоже вмэщaху ў§нцы2 твои2, слaву твою2 хrтE б9е ви1дэша: / да є3гдa тz ќзрzтъ распинaема, / страдaніе ќбw ўразумёютъ в0льное, / мjрови же проповёдzтъ: / ћкw ты2 є3си2 вои1стинну џ§ее сіsніе.
У растве дзеўства захавала Ты, ва ўсьпеньні сьвету ня пакінула Ты Багародзіца: перанеслася к жыцьцю Маці запраўднага Жыцьця і малітвамі Тваймі вызваляй ад сьмерці душы нашыя.
Въ ржcтвЁ двcтво сохрани1ла є3си2, / во ўспeніи мjра не њстaвила є3си2 бцdе, / престaвиласz є3си2 къ животY, м™и сyщи животA: / и3 мlтвами твои1ми и3збавлsеши t смeрти дyшы нaшz.
Въ мlтвахъ неусыпaющую бцdу, / и3 въ предстaтельствахъ непрел0жное ўповaніе, / гр0бъ и3 ўмерщвлeніе не ўдержaста: / ћкоже бо животA м™рь, / къ животY престaви, / во ўтр0бу всели1выйсz приснодв7ственную.