Раство Тваё, Хрысьце Божа наш, зазьзяла людзтву сьвятло розуму: праз яго зоркам служачы зоркаю навучаны, Табе кланяціся сонцу праўды й Цябе зьведаць з далі ўсходу, Госпаду слава Табе.
Кандак (сьпеў 3)
Дзева сяньня Прадыснуючага родзіць і зямля вярцеп Няпрыступнаму падаець, ангелы з пастухамі славасловяць, валхвы за зоркаю падарожнічаюць: дзеля нас радзілася Хлапчанятка, прадвечны Бог.
Ржcтво2 твоE, хrтE б9е нaшъ, / возсіS мjрови свётъ рaзума: / въ нeмъ бо ѕвэздaмъ служaщіи, / ѕвэзд0ю ўчaхусz, / тебЁ клaнzтисz сlнцу прaвды, / и3 тебE вёдэти съ высоты2 вост0ка: / гDи, слaва тебЁ.
Дв7а днeсь пресyщественнаго раждaетъ, / и3 землS вертeпъ непристyпному прин0ситъ. / ѓгGли съ пaстырьми славосл0вzтъ, / волсви1 же со ѕвэзд0ю путешeствуютъ: / нaсъ бо рaди роди1сz / nтрочA млaдо превёчный бGъ.