Де́рзость ненави́дящих о́браз Госпо́день і держа́ва нечести́вих безбо́жно в Ніке́ю при́йде, і по́сланнії безчелові́чно вдови́цю, благоче́стно чту́щую іко́ну Богома́тере, істязу́ють. Но та́я но́щію с си́ном іко́ну в мо́ре пусти́, вопію́щи: сла́ва Тебі́, Чи́стая, я́ко непроходи́моє мо́ре плещі́ своя́ подаде́; сла́ва правоше́ствію Твоєму́, єди́на Нетлі́нная.

От святи́я іко́ни Твоєя́, о Влади́чице Богоро́дице, ісціле́нія і цільби́ подаю́ться оби́льно, с ві́рою і любо́вію приходя́щим к ней; та́ко і мою́ не́мощ посіти́, і ду́шу мою́ поми́луй, Блага́я, і ті́ло ісціли́ благода́тію Твоє́ю, Пречи́стая.

А́ще і в мо́ре вве́ржена бисть свята́я іко́на Твоя́, Богоро́дице, от вдови́ці, не могу́щия спасти́ сію́ от враго́в; но яви́лася єсть храни́тельниця Афо́на і врата́рниця оби́телі І́верськия, враги́ устраша́ющая і в правосла́вній Ру́стій страні́ чту́щия Тя от всіх бід і напа́стей ізбавля́ющая.

Велича́єм Тя, Пресвята́я Ді́во, Богоізбра́нная Отрокови́це, і чтим о́браз Твой святи́й, і́мже то́чиши ісціле́нія всім с ві́рою притека́ющим.

К Богоро́диці притеце́м, су́щії в біда́х, і святі́й іко́ні Єя́ ни́ні припаде́м, с ві́рою зову́ще із глубини́ душі́: ско́ро на́ше усли́ши моле́ніє, Ді́во, я́ко Скоропослу́шниця наре́кшаяся. Тебе́ бо раби́ Твої́ в ну́ждах гото́вую Помо́щницю і́мами.

В мо́рі жите́йстім обурева́ємії, треволне́нію подпа́даєм страсте́й і іскуше́ній. Пода́ждь у́бо нам, Госпоже́, ру́ку по́мощі, я́коже Петро́ві Син Твой, і ускори́ от бід ізба́вити ни, да зове́м Ті: ра́дуйся, Всеблага́я Скоропослу́шнице.

Преблагослове́нная Влади́чице, Присноді́во Богоро́дице, Бо́га Сло́ва па́че вся́каго сло́ва на спасе́ніє на́ше ро́ждшая, і благода́ть Єго́ преізоби́льно па́че всіх прия́вшая, мо́ре неісчерпа́ємоє Боже́ственних дарова́ній я́вльшаяся і чуде́с приснотеку́щая ріка́, ізлива́ющая благода́ть всім с ві́рою к Тебі́ прибіга́ющим! Чудотво́рному Твоєму́ о́бразу припа́дающе, мо́лимся Тебі́, всеще́дрій Ма́тері Человіколюби́ваго Влади́ки: удиви́ на нас пребога́тия ми́лості Твоя́, і проше́нія на́ша, приноси́мая Тебі́, Скоропослу́шнице, іспо́лнити ускори́, вся я́же на по́льзу, во утіше́ніє і спасе́ніє коєму́ждо устроя́ющи. Посіти́, Преблага́я, раби́ Твоя́ благода́тію Твоє́ю, і пода́ждь неду́гующим цільбу́ і соверше́нноє здра́віє, обурева́ємим тишину́, пліне́нним свобо́ду, і разли́чними о́брази стра́ждущия уті́ши. Ізба́ви, всеми́лостивая Госпоже́, всяк град і страну́ от гла́да, я́зви, тру́са, пото́па, огня́, меча́ і іни́я ка́зні вре́менния і ві́чния, Ма́терним Твої́м дерзнове́нієм гнів Бо́жий от нас отвраща́ющи; тако́жде і от душе́внаго разслабле́нія, обурева́нія страсте́й і гріхопаде́ній свободи́ раби́ Твоя́, я́ко да непреткнове́нно во вся́ком благоче́стії пожи́вше в сем ві́ці, і в бу́дущем ві́чних благ сподо́бимся, благода́тію і человіколю́бієм Си́на Твоєго́ і Бо́га, Єму́же подоба́єть вся́кая сла́ва, честь і поклоне́ніє, со Безнача́льним Єго́ Отце́м і Пресвяти́м Ду́хом, ни́ні, і при́сно, і во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Почерпе́м, челові́ци, / цільби́ душа́м і тілесе́м моли́твою, / Ріка́ бо всім предтече́ть — Пречи́стая Цари́ця Богоро́диця, / істоча́ющи нам чу́дную во́ду / і ізмива́ющи серде́ць че́рності, / гріхо́вния стру́пи очища́ющи, / ду́ші же освяща́ющи ві́рних // Боже́ственною благода́тію.

От неістощи́мия / Ти, Істо́чниче Богоблагода́тний, подає́ши мі, / точа́щи, во́ди / Твоєя́ благода́ті, / приснотеку́щий па́че сло́ва, / я́ко бо Сло́во ро́ждшая па́че сми́сла, / молю́ Ті ся, ороси́ м'я благода́тію, да зову́ Ті: // ра́дуйся, Водо́ спаси́тельная.

О Пресвята́я Ді́во, Всеми́лостивая Госпоже́ Влади́чице Богоро́дице, Живоно́сний Істо́чник Твой, ціле́бния да́ри на здра́віє душ і тіле́с на́ших і на спасе́ніє ми́ру точа́щий, подала́ єси́ нам, ті́мже благода́рні су́ще усе́рдно мо́лим Тя, Цари́це Пресвята́я, моли́ Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего да́ти нам оставле́ніє прегріше́ній і вся́кой душі́ скорбя́щей і озло́бленній ми́лость і утіше́ніє, і от бід, скорбе́й і болі́зней свобожде́ніє. Пода́ждь, Госпоже́, хра́му сему́ і сим лю́дем покрове́ніє [і святі́й оби́телі сей соблюде́ніє], гра́ду сему́ [або: ве́сі сей] сохране́ніє, страні́ на́шей Украї́ні от напа́стей ізбавле́ніє і огражде́ніє, да ми́рноє зді поживе́м житіє́, і в бу́дущем ві́ці сподо́бимся ви́діти Тебе́, Засту́пницю на́шу, во сла́ві Ца́рствія Си́на Твоєго́ і Бо́га на́шего, Єму́же сла́ва і держа́ва со Отце́м і Пресвяти́м Ду́хом во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Днесь всеми́рная ра́дость возсія́ нам ве́лія: / дарова́ся святі́й Горі́ Афо́нстій / цільбоно́сная Твоя́, Влади́чице Богоро́дице, іко́на, / со ізображе́нієм тричи́сленно і неразді́льно пречи́стих рук Твої́х, / в прославле́ніє Святи́я Тро́йці, / созива́єши бо ві́рних і моля́щихся Тебі́ о сем позна́ти, / я́ко двіма́ Си́на і Го́спода де́ржиши, / тре́тію же яви́ на прибі́жище і покро́в чту́щим Тя, / от вся́ких напа́стей і бід ізбавля́ти, / да всі, притека́ющії к Тебі́ ві́рою приє́млють неоску́дно от всіх зол свобожде́ніє, / от враго́в защище́ніє, / сего́ ра́ди і ми вку́пі со Афо́ном вопіє́м: // ра́дуйся, Благода́тная, Госпо́дь с Тобо́ю.

Днесь весе́лоє наста́ ни́ні Твоє́ торжество́, Богома́ти Пречи́стая, / всі ві́рнії іспо́лнишася ра́дости і весе́лія, / я́ко сподо́бльшеся ізря́дно воспі́ти / преди́вноє явле́ніє честна́го о́браза Твоєго́ / і ро́ждшагося із Тебе́ Младе́нця, і́стинна же Бо́га, / Єго́же двіма́ рука́ма об'є́млеши, / і тре́тією от напа́стей і бід нас ізима́єши, // і ізбавля́єши от всіх зол і обстоя́ній.

Велича́єм Тя, / Пренепоро́чная Ді́во, / і чтим чудеса́ о́браза свята́го Твоєго́, / трех пречи́стих рук Твої́х явле́ніє // в сла́ву Божества́, в Тро́йці Бо́га на́шего.

О, Пресвята́я Госпоже́ Влади́чице Богоро́дице, ве́ліє чу́до свято́му Іоа́нну Дамаски́ну яви́вшая, я́ко ві́ру і́стинную і наде́жду несумні́нную показа́вшему! Усли́ши нас, грі́шних, пред чудотво́рною Твоє́ю іко́ною усе́рдно моля́щихся і прося́щих Твоєя́ по́мощі: не отри́ни моле́нія сего́ мно́гих ра́ди прегріше́ній на́ших, но, я́ко Ма́ти милосе́рдія і щедро́т, ізба́ви нас от болі́зней, скорбе́й і печа́лей, прости́ соді́янния на́ми гріхи́, іспо́лни ра́дости і весе́лія всіх, чту́щих святу́ю іко́ну Твою́, да ра́достно воспоє́м і любо́вію просла́вим і́м'я Твоє́, я́ко Ти єси́ от всіх родо́в ізбра́нная і благослове́нная во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Необори́мая стіна́ о́браз Твой і істо́чник чуде́с, / я́коже дре́вле от него́ заступле́ніє Твоє́ гра́ду Пско́ву дарова́ла єси́, / та́ко і ни́ні нас от всіх бід і скорбе́й ми́лостивно ізба́ви, // і спаси́ ду́ші на́ша я́ко любвеоби́льная Ма́ти.

Пренепоро́чная Ді́во, / отображе́ніє Ли́ка Твоєго́ чту́щих благода́рния да́ри приє́млеши, / живи́м і ме́ртвим помога́єши, / град і страну́ на́шу заступа́ющи, / і к Си́ну Твоєму́ моли́тви прино́сиши // о спасе́нії душ на́ших.

Велича́єм Тя, / Пресвята́я Ді́во, / Богоізбра́нная Отрокови́це, / і чтем святи́я іко́ни Твоєя́ // чуде́сноє отображе́ніє.

Днесь притеце́м ві́рнії / к Боже́ственному і пречу́дному о́бразу Пресвяти́я Богома́тері, / напоя́ющей ві́рних сердця́ / небе́сною Неупива́ємою Ча́шею Своєго́ милосе́рдія / і лю́дем ві́рним чудеса́ показу́ющей. / Я́же ми ви́дяще і сли́шаще духо́вно пра́зднуєм і те́плі вопіє́м: / Влади́чице преми́лостивая, / ісціли́ на́ша неду́ги і стра́сті / моля́щи Си́на Твоєго́ Христа́ Бо́га на́шего // спасти́ ду́ші на́ша.

Бисть чре́во Твоє́ свята́я Трапе́за, іму́щая Небе́снаго Хлі́ба, Христа́ Бо́га на́шего, от Него́же всяк яди́й не умира́єть, я́коже рече́ всіх, Богороди́тельнице, Пита́тель.

Днесь благові́рнії лю́ди сві́тло ра́дуються, припа́дая пред чудотво́рним о́бразом Пресвяти́я Влади́чиці, лобиза́я єго́ со слеза́ми і уми́льно глаго́люще: покри́й нас честни́м Твої́м омофо́ром, Ма́ти Бо́жия, і ізба́ви нас от вся́каго зла, я́ко іко́на Твоя́ Подо́льская чудеси́ мно́гими просла́вися, к ней же с ві́рою притека́ющії приє́млють неду́гов ісціле́нія.

Свяще́нная і Непоро́чная Влади́чице Всепі́тая прийми́ моли́тви на́ша, і помози́ рабо́м Твої́м, прибіга́ющим ко святі́й іко́ні Твоє́й Подо́льстій, я́же во гра́ді Жито́мирі дивноявле́нній, і лю́ди Твоя́ благода́тним покро́вом осіня́ющей.

Не і́мами іни́я по́мощі, не і́мами іни́я наде́жди, ра́зві Тебе́, Влади́чице: Ти нам помози́; на Тебе́ наді́ємся і Тобо́ю хва́лимся; Твої́ бо єсьми́ раби́, да не постиді́мся.

Преві́чная Прему́дросте, Христе́ Бо́же наш! / Боже́ственним смотре́нієм Свої́м преклони́вий Небеса́, / благоволи́л єси́ всели́тися во утро́бу Чи́стия Отрокови́ці, / средості́ніє вражди́ разруши́в, / освяти́л єси́ єстество́ на́ше / і Ца́рствіє Твоє́ нам отве́рзл єси́; / сего́ ра́ди Тебе́, Творця́ на́шего і Ізба́вителя, / і ро́ждшую Тя, / спасе́нія на́шего та́йні послужи́вшую Ді́ву Чи́стую, // правосла́вно велича́єм.

Днесь притеце́м ві́рнії, / к чудотво́рному о́бразу Бо́жия Ма́тере, / во гра́ді Ви́шгороді просія́вшему, / і до Кі́єво - Бра́тськаго монастиря́ волна́ми дніпро́вскими чуде́сно пренесе́нному, / і́же мно́га чудеса́ і зна́менія яви́: / і нас грі́шних не отри́ни, о Влади́чице, / усе́рдно моля́щих Ті ся, / но сохрани́ ни, я́коже дре́влі, покро́вом Твої́м, / і да яви́мся наслі́дници жи́зні ві́чния.

Засту́пнице усе́рдная і помо́щнице христия́н правосла́вних, / сокро́вище неіждива́ємоє ві́рних / украше́ніє акаде́мії Ки́євськия, / при́зри на ни, о́браз Твой чту́щия, / бу́ди нам ма́ти і засту́пниця, / і научи́ нас твори́ти спаси́тельния за́повіді / Боже́ственнаго Си́на Твоєго́ / Христа́ Бо́га на́шего.

Твоєго́ предста́тельства увіре́ніє / і милосе́рдія Твоєго́ явле́ніє / іко́на Ієрусали́мская нам, Влади́чице, показа́ся / пред не́ю же ду́ші на́ша в моли́тві ізлива́єм / і ві́рою Тебі́ вопіє́м: / воззри́, Милосе́рдная, на лю́ди Твоя́, / вся ско́рбі на́ша і печа́лі утоли́, / утіше́ніє благо́є в сердця́ на́ша низпосли́ // і спасе́ніє ві́чноє душа́м на́шим, Пречи́стая, іспроси́.

Не отри́ни, о Милосе́рдая Ма́ти, / слез і воздиха́ній на́ших, / но проше́нія на́ша ми́лостивно приї́мши, / пред Ієрусали́мскою іко́ною Твоє́ю / моля́щихся люде́й ві́ру укріпи́, / умиле́нієм сердця́ їх іспо́лни, / і крест земна́го житія́ нести́ їм помози́, // єли́ка бо хо́щеши мо́жеши.

Пред Свято́ю Твоє́ю іко́ною, Влади́чице, / моля́щіїся ісціле́ній сподобля́ються, / ві́ри і́стинния позна́ніє приє́млють, / і ага́рянськая наше́ствія отража́ють. / Ті́мже і нам, к Тебі́ припа́дающим, / гріхо́в оставле́ніє іспроси́, / по́мисли благоче́стія сердця́ на́ша просвіти́, // і к Си́ну Твоєму́ моли́тву вознеси́ о спасе́нії душ на́ших.

Істо́чник ісціле́ній і ві́ри Правосла́вния утвержде́ніє / Поча́євськая Твоя́ іко́на, Богоро́дице, яви́ся, / Ті́мже і нас, к ней притека́ющих, / от бід і іскуше́ній свободи́, / ла́вру Твою́ невріди́му сохрани́, / Правосла́віє во о́крест стоя́щих страна́х утверди́, / і гріхи́ разріши́ моли́твенник Твої́х: // єли́ка бо хо́щеши, мо́жеши.

Днесь сві́тло торжеству́єть Пече́рськая оби́тель, / і ра́дується явле́нієм о́браза Богома́тере / безмі́рний лик Пече́рських отце́в, / с ні́миже і ми непреста́нно вопіє́м: // ра́дуйся, Благода́тная, Пече́рськая похвало́.

Ді́ва днесь неви́димо предстої́ть в це́ркві / і с ли́ки Пече́рських отце́в мо́литься о нас, / благогові́йно велича́ющих Єя́ безмі́рную ми́лость к ро́ду на́шему, / я́вльшуюся в чу́дном о́бразі Єя́, // оби́тель Пече́рськую украша́ющем.

А́нгелов ли́ци благогові́йно Тебі́ слу́жать і вся небе́сния си́ли немо́лчними гла́си Тя ублажа́ють, Богоро́дице Ді́во, Ті́мже усе́рдно мо́лим Тя: да пребу́деть Боже́ственная благода́ть на честні́й іко́ні Твоє́й, і світоза́рний луч сла́ви чуде́с Твої́х да нисхо́дить от нея́ на всіх с ві́рою Тебі́ моля́щихся, Тя бо єди́ну Помо́щницю і Предста́тельницю і́мами.

Ма́ти Бо́га на́шего, во утро́бі заче́нши Христа́ Жизнода́вця, по́мощі в рожде́нії Того́ не потре́бовала єси́, ті́мже ле́гці разріши́тися рабо́м Твої́м благослови́ і помози́, і младе́нцев їх во вре́м'я благопотре́бноє роди́тися іму́щих, под покро́в Твой, я́ко Ма́тер, мо́лим, прийми́: Ти бо єси́ в ро́дах Помо́щниця, Засту́пниця рабо́м Твої́м.

Предста́тельство христия́н непости́дноє, хода́тайство ко Творцю́ непрело́жноє, не пре́зри грі́шних моле́ній гла́си, но предвари́, я́ко блага́я, на по́мощ нас, ві́рно зову́щих Ті: ускори́ на моли́тву і потщи́ся на умоле́ніє, предста́тельствующи при́сно, Богоро́дице, чту́щих Тя.

Слез Є́виних разріше́ніє, проро́чеських писа́ній ісполне́ніє, от Ду́ха Свята́го Богомладе́нця заче́ншая, і во я́сліх Вифлеє́мских Того́ смире́нно роди́вшая, к Тебі́ прибіга́єм я́ко Храни́тельнице жен і младе́нцев, к Тебі́ воздиха́єм і Тя велича́єм: ра́дуйся, Благоутро́бная Ма́ти, в ро́дах Помо́щниця.

О́бразом Твої́м радостотво́рним, / Влади́чице, Всецари́це Богоро́дице, / болі́зні і неду́ги на́ша ісціли́ / і от вся́ких бід і напа́стей огради́, // к заступле́нію Твоєму́ при́сно прибіга́ющих.

Новоя́вленній іко́ні Богоро́диці Всецари́ці предстоя́ще / і на лик Тоя́ взира́юще, / со умиле́нієм і любо́вію глаго́лем: / низпосли́, Влади́чице, цільби́ к Тебі́ притека́ющим, / і пода́ждь утіше́ніє в ско́рбі су́щим, / да, восприє́мше ми́лость, благода́рні воззове́м Ті: // Ра́дуйся, Всецари́це, неду́ги на́ша благода́тію ісціля́ющая.

І́же во огні́ купини́ неопали́мия, дре́вле Моїсе́єм ви́дінния, / та́йну воплоще́нія Своєго́ от неіскусобра́чния Ді́ви Марі́ї Прообразова́вий, / Той і ни́ні, я́ко чуде́с Творе́ць і всея́ тва́рі Созда́тель, / іко́ну Єя́ святу́ю чудеси́ мно́гими просла́ви, / дарова́в ю ві́рним во ісціле́ніє неду́гом / і в защище́ніє от о́гненнаго запале́нія. / Сего́ ра́ди вопіє́м Преблагослове́нній: / наде́ждо христия́н, от лю́тих бід, огня́ і гро́ма ізба́ви на Тя упова́ющих // і спаси́ ду́ші на́ша, я́ко милосе́рда.

І́же в Купині́, огне́м горя́щей і несгара́ємій, / показа́вий Моїсе́йові Пречи́стую Твою́ Ма́тер, Христе́ Бо́же, / Огнь Божества́ неопа́льні во чре́ві приі́мшую, / і нетлі́нну по Рождестві́ преби́вшую: / Тоя́ моли́твами пла́мене страсте́й ізба́ви нас, / і от о́гненних запале́ній град Твой сохрани́, // я́ко Многоми́лостив.

Предочи́стим чу́вствія душ і тіле́с на́ших, / да ви́дим та́їнство Боже́ственноє, / обра́зно явле́нноє дре́вле вели́кому во проро́ціх Моїсе́ю купино́ю, / горі́вшею огне́м і не сгара́вшею, / в не́йже Твоєго́ безсі́меннаго Рождества́, Богоро́дице, предвозвіще́ніє іспові́дуєм, / і, благогові́йно покланя́ющеся Тебі́ / і Ро́ждшемуся от Тебе́ Спа́су на́шему, со стра́хом вопіє́м: // ра́дуйся, Влади́чице, Покро́ве, і Прибі́жище, і Спасе́ніє душ на́ших.

О, Пресвята́я і Преблагослове́нная Ма́ти сладча́йшаго Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, припа́даєм і покланя́ємся Тебі́ пред свято́ю і пречестно́ю іко́ною Твоє́ю, є́юже ди́вная і пресла́вная чудеса́ содіва́єши, от о́гненнаго запале́нія і молнієно́снаго гро́ма жили́ща на́ша спаса́єши, неду́жния ісціля́єши і вся́ко благо́є проше́ніє на́ше во бла́го ісполня́єши. Смире́нно мо́лим Тя, всеси́льная ро́да на́шего Засту́пнице: сподо́би нас, немощни́х і грі́шних, Твоєго́ Ма́терняго уча́стія і благопопече́нія. Спаси́ і сохрани́, Влади́чице, под кро́вом ми́лости Твоєя́ богохрани́мую страну́ на́шу, вла́сті і во́їнство єя́, Це́рков святу́ю, храм сей, [або: оби́тель сію́], і вся ни припа́дающия к Тебі́ с ві́рою і любо́вію, і умиле́нно прося́щия со слеза́ми Твоєго́ заступле́нія. Єй, Госпоже́ Всеми́лостивая, умилосе́рдися на нас, обурева́ємих гріха́ми мно́гими і не іму́щих дерзнове́нія ко Христу́ Бо́гу проси́ти Єго́ о поми́лованії і проще́нії, но Тебі́ предлага́єм к Нему́ на умоле́ніє, Ма́тер Єго́ по пло́ті. Ти же, Всеблага́я, простри́ к Нему́ Богопри́їмнії ру́ці Твої́ і предста́тельствуй за нас пред бла́гостію Єго́, прося́ нам проще́нія прегріше́ній на́ших, благоче́стнаго ми́рнаго житія́, благи́я христия́нськия кончи́ни і до́браго отві́та на Стра́шнім Суді́ Єго́. Найпа́че же в час гро́знаго посіще́нія Бо́жия, єгда́ огне́м возгоря́ться до́ми на́ша іли́ молнієно́сним гро́мом устраша́ємі бу́дем, яви́ нам ми́лостивноє Твоє́ заступле́ніє і держа́вноє вспоможе́ніє, да спаса́ємі всеси́льними Твої́ми ко Го́споду моли́твами, вре́меннаго наказа́нія Бо́жия зді ізбі́гнем і ві́чноє блаже́нство ра́йськоє та́мо унаслі́дуєм, і со всі́ми святи́ми воспоє́м пречестно́є і великолі́поє і́м'я покланя́ємия Тро́йці, Отця́, і Си́на, і Свята́го Ду́ха, і Твоє́ ве́ліє к нам милосе́рдіє, во ві́ки віко́в. Амі́нь.

Я́ко необори́мую сті́ну і істо́чник чуде́с / стяжа́вше Тя раби́ Твої́, / Богоро́дице Пречи́стая, / сопроти́вних ополче́нія низлага́єм. / Ті́мже мо́лим Тя: / мир Оте́честву на́шему да́руй // і душа́м на́шим ве́лію ми́лость.

Прийді́те, ві́рнії, сві́тло да пра́зднуєм всечестна́го о́браза Богома́тере чу́дноє явле́ніє і, от того́ благода́ть почерпа́юще, Первообра́зній уми́льно возопії́м: ра́дуйся, Марі́є Богоро́дице, Ма́ти Бо́жия, Благослове́нная.

Велича́єм Тя, / Пресвята́я Ді́во, / і чтим о́браз Твой честни́й, / і́мже показа́ла єси́ // пресла́вноє зна́меніє.

О, Пречи́стая Ді́во Марі́є, Ма́ти Царя́ небесі́ і землі́, / благоутро́бно презира́єши на лю́б’ящих Си́на Твоєго́, Христа́ Бо́га на́шего, / і тружда́ющихся во і́м'я Єго́ ві́чнаго ра́ди спасе́нія, і подає́ши ї́м вся оби́льно к наслажде́нію. / Спори́тельниця су́щи хлі́бов ї́м, / ізбавля́ющи їх вся́кия ну́жди і утісне́нія, // і устроя́ющи ї́м, рабо́м Твої́м су́щим, ізбавле́ніє ві́чния му́ки і жизнь ві́чную.

Спори́тельниця хлі́ба нам яви́лася єси́ в послі́днеє вре́м'я, Ді́во Ма́ти Пречи́стая Богоро́дице, ни́ву храня́щи одушевле́нную от пле́вел і єресе́й, і ни́ви хлі́бния спору́ющи, подаю́щи по́мощ тружда́ющимся, і ді́лателем Єва́нгельским віне́ць нетлі́нний; ті́мже благода́рно Тебі́ со Амвро́сієм і ми вопіє́м; ра́дуйся Благода́тная Госпо́дь с Тобо́ю, пода́ждь і нам недосто́йним ро́су благода́ті Твоєя́ і яви́ милосе́рдіє Твоє́.