Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут.

Порівняти:

Пр'ьвые кни'ги мољ=сїѓвы бытїя
ΓΕΝΕΣΙΣ
Глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
И$ско'ни сътвори` б~ъ нб~о и^ з'емлю.
ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
2
2
земля' же б^њ неви'дима и^ неё^краше'на. и^ тма` ве'рхђ без#дны. И$ дх~ъ бж~їи ноша'шеся ве'рхђ воды`.
ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.
3
3
и^ реc бъ, да бђ'детъ свњтъ, и^ бы'сть свњтъ”
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.
4
4
И$ ви'дњ б~ъ свњтъ ја^ко добро`” И$ разлђчи` б~ъ ме'ждђ свњтом# и^ ме'ждђ тмо'ю”
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς, ὅτι καλόν· καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους.
5
5
И$ нарече` б~ъ свњт# дн~ь, а^ тмђ` нарече` но'щъ, и^ бы'сть ве'черъ и^ бы'сть ё%тро дн~ь е^ді'нъ”
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ φῶς ἡμέραν καὶ τὸ σκότος ἐκάλεσε νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα μία.
6
6
И$ ре'че б~ъ да бђдетъ тве'рдь посред`њ воды`, и^ бђдетъ разлђча'я посредњ воды` и^ воды`, и^ бысть та'ко”
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατος καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατος καὶ ὕδατος. καὶ ἐγένετο οὕτως.
7
7
И$ сътвори` б~ъ тве'рдь. и^ разлђчи` б~ъ м'еждђ водо'ю, ја%же б^њ поD тве'рдїю. и^ посредњ воды`, ја%же б^њ наD тве'рдїю.
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατος, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματος, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματος.
8
8
и^ нарече` б~ъ тве'рдь н~бо. и^ ви'дњ б~ъ ја^ко добро`. и^ бы'сть ве'черъ, и^ бысть ё%тро дн~ь вторый”
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸ στερέωμα οὐρανόν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν, καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα δευτέρα.
9
9
И$ ре'че б~ъ, да събере'тся вода` ја%же поD нб~семъ, въ совокђпле'нїе е^ді'но. и^ да ја%ви'тся сђша, и^ бысть та'ко” И$ събра'ся вода` ја%же поD нб~семъ въ со'нмы своя`, і^ ја%ви'ся сђша”
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς συναγωγὴν μίαν, καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτως. καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰς τὰς συναγωγὰς αὐτῶν, καὶ ὤφθη ἡ ξηρά.
10
10
И$ нарече` б~ъ сђшђ зе'млю, а^ соста'вы водны'я нарече` мо'ре и^ ви'дњ б~ъ ја%ко добро`”
καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσας. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν.
11
11
И$ рече б~ъ, да прорасти'тъ земля` бы'лїе травно'е, сњю'ще сњмя по ро'дђ и^ по подобїю, и^ древо плодови'то творя'щее пло'дъ, е^мђже сњмя е^го въ немъ по ро'дђ на земли`, и^ бы'сть та'ко”
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.
12
12
І$ и^знесе` земля` былїе травно'е, сњю'ще сњмя по ро'дђ и^ по подо'бїю и^ дре'во плодови'то творя'щее плодъ, е^мђже сњмя е^го въ не'мъ по ро'дђ на земли`, и^ ви'дњ б~ъ ја^ко добро`.
καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς.
13
13
и^ бы'сть ве'черъ и^ бысть ё%тро дн~ь тре'тїи”
καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τρίτη.
14
14
И$ рече б~ъ, да бђдђтъ свњти'ла на тве'рди нбsнњи, ѓ^свњща'ти зе'млю, и разлђча'ти ме'ждђ дн~емъ и ме'ждђ но'щїю” И$ да бђдђтъ въ зна'менїя и^ въ времена`, и^ въ дн~и и^ въ лњта”
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτωσαν φωστῆρες ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰς φαῦσιν ἐπὶ τῆς γῆς, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆς ἡμέρας καὶ ἀνὰ μέσον τῆς νυκτός· καὶ ἔστωσαν εἰς σημεῖα καὶ εἰς καιροὺς καὶ εἰς ἡμέρας καὶ εἰς ἐνιαυτούς·
15
15
И$ да бђдђтъ въ просвњще'нїе на тве'рди нбsнњи, ја^ко свњти'ти по зеMли` и^ бысть та'ко”
καὶ ἔστωσαν εἰς φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως.
16
16
И$ сътвори` б~ъ дв^њ свњти'лњ вели'цњ свњти'ло вели'кое, въ нача'токъ дн~и. свњти'ло же ме'нъшее, въ нача'токъ но'щи и^ ѕвњзды.
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοὺς δύο φωστῆρας τοὺς μεγάλους, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός, καὶ τοὺς ἀστέρας.
17
17
И$ поста'ви и^х# б~ъ на тве'рди нбsнњи, ја%ко свњти'ти по земли`,
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆς γῆς
18
18
и^ владњти дн~ем# и^ но'щїю” И$ разлђча'ти ме'жDђ свњтоM и^ межDђ тмо'ю” И$ ви'дњ б~ъ ја%ко добро`,
καὶ ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότους. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλόν.
19
19
и^ бысть ве'черъ, и^ бысть ё%тро дн~ь четве'ртыи”
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα τετάρτη.
20
20
И$ ре'че б~ъ, да и^зведђтъ во'ды, га'ды дш~ъ живы'хъ, и^ пти'цы лњта'юща на земли` по тве'рди нбsнњи, и^ бы'сть та'ко”
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο οὕτως.
21
21
И$ сътвори` б~ъ ки'ты вели'кїа, и^ вся'кђ дш~ђ живо'тныX гаD. ја%же и^зведоша во'ды по ро'дђ и^хъ, и^ вся'кђ пти'цђ перна'тђ по ро'дђ” И$ ви'дњ б~ъ ја%ко добро`”
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένος. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά.
22
22
И$ блsви я& б~ъ гл~я, расти'теся и^ множи'теся, и^ напо'лните во'ды ја%же въ мо'рњхъ, и^ пти'цы да ё^мно'жатся на земли`”
καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖς θαλάσσαις, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆς γῆς.
23
23
И$ бысть ве'черъ и^ бысть ё%тро дн~ь пя'тыи”
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα πέμπτη.
24
24
И$ ре'че б~ъ, да и^зведеT земля` дш~ђ жи'вђ по ро'дђ, четвероно'га и^ га'ды, и^ ѕвњря земли` по ро'дђ. и^ бы'сть та'ко,
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένος, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος. καὶ ἐγένετο οὕτως.
25
25
и^ сътвори` б~ъ, ѕвњ'ря зе'мныа по ро'дђ и^ ско'ты по ро'дђ и^хъ, и^ вс^я га'ды земли` по ро'дђ иX” И$ ви'дњ б~ъ ја^ко добро`.
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὰ θηρία τῆς γῆς κατὰ γένος, καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένος αὐτῶν καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ Θεός, ὅτι καλά.
26
26
И$ рече б~ъ, сътвори'мъ чл~ка по ѓ%бразђ на'шемђ, и^ по подо'бїю” И$ да ѓ^блада'етъ ры'бами мор#ски'ми, и^ пти'цами нбsными, и^ ѕвњ'рми и^ ско'ты, и^ все'ю земле'ю, и^ всњми га'ды пресмыка'ющимися по земли`.
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ᾿ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾿ ὁμοίωσιν, καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ γῆς γῆς.
27
27
И сътвори` б~ъ чл~ка” По ѓ%бразђ бж~їю сътвори` е^го” Мђжа и^ женђ сътвори` и^х#”
καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς.
28
28
И$ блsви иX б~ъ гл~я, расти'теся и множи'теся и^ напо'лните зе'млю, и^ ѓ^блада'ите е'ю” І$ ѓ^блада'ите ры'бами мор#ски'ми и^ ѕвњ'рми и^ пти'цами нбsными, и^ всњми ско'ты, и^ все'ю земле'ю, и^ всњми га'ды пресыка'ющимися по земли`”
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς.
29
29
И$ реq б~ъ, с^е да'хъ ва'мъ вся'кђ травђ` сњмен#нђю сњю^ще сњмя и^же е^сть ве'рхђ земля` всея`” И$ вся'ко дре'во и^же и%мать в себњ` плDо сњмене сњменна, ва'мъ бђдетъ въ снњдь”
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσης τῆς γῆς, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματος σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν·
30
30
И$ всњмъ ѕвњремъ зем#ныM, и^ всњмъ пти'цам# нбsнымъ, и^ вся'комђ га'дђ пресмыка'ю^щемђся по земли`, и%же и%мать в себњ` дш~ђ живо'тнђ, и^ вся'кђ травђ` зеле'нђ въ снњдь, и^ бысть та'ко”
καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆς, καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰς βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτως.
31
31
И$ ви'дњ б~ъ вся` е^ли'ка сътвори`, и^ с^е добра` ѕњло” И$ бысть вечеръ, и^ быs ё^тро дн~ь шесты'и”
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωΐ, ἡμέρα ἕκτη.
Глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
И$ съверши'шася нб~о и^ земля`, и^ вс^е ё^краше'нїе и^хъ.
ΚΑΙ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶς ὁ κόσμος αὐτῶν.
2
2
и съверши` б~ъ въ дн~ь шесты'и дњ'ла своя` ја%же сътвори`” И$ препочи` въ дн~ь седмы'и эT всњхъ дњлъ своиX, и%хже сътвори`
καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε.
3
3
И$ блsви б~ъ, дн~ь седмы'и, и^ ѓ^ст~и его, ја^ко въ то'и почи` эT всњ'х дњлъ свои^хъ, и%хже нача'тъ б~ъ твори'ти”
καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν· ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ Θεὸς ποιῆσαι.
4
4
Сїя кни'га бы'тїю нб~си же и^ земли`” Є$гда` бы'сть, въ'ньже дн~ь сътвори` г~ь б~ъ нб~о и^ зе'млю,
Αὕτη ἡ βίβλος γενέσεως οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὅτε ἐγένετο· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν
5
5
и^ вся'к% зла'къ се'лныи пре'жDе да'же бы'ти на земли`, и^ вся'кђ травђ` се'льнђ пре'жде да'же прозя'бнђти” Ни б^о ѓ^дожди` б~ъ на' землю, и^ чл~къ не бя'ше дњ'лати ю&”
καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι· οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἄνθρωπος οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι αὐτήν·
6
6
И$сто'чникъ же и^схожDа'ше и^зъ земля`, и^ напая'ше вс^е лице` земли`”
πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐπότιζε πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς.
7
7
И$ създа` б~ъ чл~ка, пе'рсть възе'м# эT земля`, и^ въдђ'нђ въ лице` е^го дыха'нїе жи'зни, и^ бы'сть чл~къ въ дш~ђ жи'вђ”
καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆς, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχὴν ζῶσαν.
8
8
И$ насади` б~ъ ра'и на восто'цњхъ въ е^де'мњ, и^ въведе` т^ђ чл~ка е^гоже създа`”
Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς παράδεισον ἐν ᾿Εδὲμ κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε.
9
9
И$ прозя'бе. б~ъ е^ще` эT земля` вся'ко дре'во, кра'сно въ видњнїе, и^ добро` въ снњ'дь” И$ дре'во жи'зни посредњ` ра'я. и^ дре'во е^же вњдњти разђ'мно добрђ` и^ лђка'вђ
καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰς ὅρασιν καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆς ζωῆς ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ.
10
10
Рњка' же и^схо'дитъ и^зъ е^де'ма напая'ти ра'и” Та'мо разлђча'ется въ четы'ри нача'ла”
ποταμὸς δὲ ἐκπορεύεται ἐξ ᾿Εδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον· ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰς τέσσαρας ἀρχάς.
11
11
И/мя е^ді'нои фисоn сїя ѓ^бхо'дитъ вс^ю зе'млю е^вила'тъскђ, та'мо ё^бо е^сть зла'то, зла'то
ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Εὐιλάτ, ἐκεῖ οὗ ἐστι τὸ χρυσίον·
12
12
же ѓ^ноя` земля` добро`” Та'мо е^сть а^нџра'ћъ и^ ка'мень зеле'ныи”
τὸ δὲ χρυσίον τῆς γῆς ἐκείνης καλόν· καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθος ὁ πράσινος.
13
13
И/мя рњцњ вто'рњи геѓ%нъ, сїя ѓ^бходя'щи вс^ю зе'млю е^џїѓ%пьскђ”
καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γεῶν· οὗτος ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίας.
14
14
И$ рњка` тре'тїя тљ'гръ, сїа и^дђщи пря'мо а^сљ=рњ'ѓмъ” Рњка' же четве'ртая е^фра'тъ”
καὶ ὁ ποταμὸς ὁ τρίτος Τίγρις· οὗτος ὁ προπορευόμενος κατέναντι ᾿Ασσυρίων. ὁ δὲ ποταμὸς ὁ τέταρτος Εὐφράτης.
15
15
И$ поя%тъ г~ь б~ъ чл~ка е^гоже създа`, и^ въведе` е^го въ ра'и пи'ща, дњ'лати е^го и^ храни'ти”
Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν.
16
16
И$ заповњда` г~ь б~ъ а^да'мђ гл~я, эT вся'каго дре'ва и^же въ раи` снњ'дїю снњси.
καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ,
17
17
эT дре'ва же е^же разђмњти добро` и^ лђка'во, не снњ'сте эT него`” Во'нже ё^бо дн~ь а%ще снњ'сте эT него`, см~рътїю ё%мрете”
ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε.
18
18
И$ рече г~ь б~ъ, не добро` быти чл~кђ е^ді'номђ, сътвори'м# е^мђ помо'щника по немђ`”
Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον· ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ᾿ αὐτόν.
19
19
И$ създа` б~ъ е^ще` эT земля`, вс^њ ѕвњри се'лныя, и^ вс^њ пти'цы нбsныя, и^ приведе` т^а къ а^да'мђ ви'дњти чт^о нарече'т# т^а и^ вся'ко е^же а^ще нарече` а^да'мъ дш~ђ жи'вђ, с^е и%мя е^мђ”
καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸς ἔτι ἐκ τῆς γῆς πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸς τὸν ᾿Αδάμ, ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά. καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ ᾿Αδὰμ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνομα αὐτῷ.
20
20
И$ нарече` а^даM и^мена` всњмъ ско'томъ, и^ всњмъ пти'цамъ нбsнымъ, и^ всњмъ ѕвњремъ зе'мнымъ” А$да'мђ же не ѓ^брњте'ся помо'щникъ подо'бенъ е^мђ`”
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ ὀνόματα πᾶσι τοῖς κτήνεσι καὶ πᾶσι τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ· τῷ δὲ ᾿Αδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸς ὅμοιος αὐτῷ.
21
21
Иe` вложи` б~ъ со'нъ въ а^да'ма, і^ ё%спе. И$ възя'тъ е^ді'но эT ре'бръ е^го, і^ и^споlни пло'тїю в него` мњсто”
καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸς ἔκστασιν ἐπὶ τὸν ᾿Αδάμ, καὶ ὕπνωσε· καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ᾿ αὐτῆς.
22
22
И$ създа` г~ь, ребро` е%же възя'тъ эT а^да'ма, женђ`, и^ приведе` ю% къ а^да'мђ”
καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸς τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αδάμ, εἰς γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸς τὸν ᾿Αδάμ.
23
23
И$ реq а^да'мъ, с^е нн~њ ко'сть эT косте'и моиX и^ пло'ть эT пло'ти мое'я, сїя наречеTся жена`, ја%ко эT мђж'а свое^го възята` бы'сть с^и”
καὶ εἶπεν ᾿Αδάμ· τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου· αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς ἐλήφθη αὕτη·
24
24
Сего` ра'ди ѓ^ставиT чл~къ эTц~а свое^го и^ мт~рь, и^ прилњпиTся къ женњ` свое'и, и^ бђ'дета ѓ%ба въ пло'ть е^ді'нђ”
ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωπος τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸς τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν.
25
25
И$ бњ'ста ѓ%ба на'га а^да'мъ же и^ жена` е^го и^ не стыдњстася.
καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί, ὅ τε ᾿Αδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο.
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
ѕмїи же бя'ше мђдрњи'ши всњ'хъ звњ'рїи сђщихъ на земли` и^же сътвори` г~ь б~ъ” И$ ре'че ѕмїй женњ`, чт^о ја%ко реq б~ъ, да не ја%сте эT вся'каго дре'ва и%же въ раи`.
Οδὲ ὄφις ἦν φρονιμώτατος πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν ἐποίησε Κύριος ὁ Θεός. καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεός, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ παραδείσου;
2
2
И$ ре'че жена` эT плода дре'ва сђщаго, въ раи` да ја%мы и&.
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει· ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα,
3
3
эT плода` же дре'ва и^же е^сть посредњ` ра'я реq б~ъ, да не ја%сте эT него ни'же прикосне'теся е^мђ да не ё%мрете”
ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεός, οὐ φάγεσθε ἀπ᾿ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε.
4
4
И$ ре'че ѕмїи женњ`, не сме'ртїю ё%мрете,
καὶ εἶπεν ὁ ὄφις τῇ γυναικί· οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε·
5
5
вњдяше б^о б~ъ ја^ко въньже дн~ь а%ще снњсте эT него, эTве'рзђтся ѓ%чи ваши, и^ бђ'дете ја%ко бѕ~и, вњ'дяще добро` и^ зло`”
ᾔδει γὰρ ὁ Θεός, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ᾿ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡς θεοί, γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν.
6
6
И$ ви'дњ жена` ја%ко добро` дре'во въ снњдь, І$ ја%ко ё^го'дно ѓ%чи'ма ви'дњти, и^ кра'сно е^сть е%же разђмњти, и^ възеMши эT плода` е^го и^ я^де`, и^ да'стъ и& мђ'жђ свое^мђ съ собо'ю и^ ја^до'ста”
καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε· καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς, καὶ ἔφαγον.
7
7
И$ эTверзо'стася ѓ%чи ѓ^бњма, и^ разђмњша ја^ко на'зи бњша” И$ съши'ста ли'ствїе смоко'вное, и^ сътвори'ста се'бњ препоя^са'нїя”
καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆς καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖς περιζώματα.
8
8
И$ слы'шаста глsа г~а б~а ходя'ща въ раи` въ полђ'дн~е, и^ съкры'стася а^дамъ же и^ жена` е^го, эT лица` г~а б~а посредњ` дре'ва ра'искаго”
Καὶ ἤκουσαν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε ᾿Αδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου.
9
9
И$ призва` б~ъ а^дама, и^ ре'че е^мђ. А$да'ме а^да'ме, гдњ` б^њ”
καὶ ἐκάλεσε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ᾿Αδάμ, ποῦ εἶ;
10
10
И$ ре'че гла'са твое^го слы'шаX ходя'ща въ раи` и^ ё^боя'хся, ја%ко на'гъ е^смь и^ съкры'хся”
καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῆς φωνῆς σου ἤκουσα περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνός εἰμι, καὶ ἐκρύβην.
11
11
И$ ре'че е^мђ б~ъ, кто възвњсти` тебњ` ја%ко на'гъ е^си, А$ще не бы` эT дре'ва е^гоже заповњда'хъ тебњ`, сего е^ді'наго не ја%сти эT него'же ја%лъ е^си”
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τίς ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸς εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες;
12
12
И$ ре'че а^да'мъ, жена` ю%же ми дасть съ мно'ю, та' м^и даде` эT дре'ва и^ ја^доX.
καὶ εἶπεν ὁ ᾿Αδάμ· ἡ γυνή, ἣν ἔδωκας μετ᾿ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον.
13
13
И$ ре'че б~ъ женњ`, чт^о се` сътвори'ла е^си`” И$ ре'че жена`, ѕмїи прельсти` м^я и^ я^до'хъ”
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῇ γυναικί· τί τοῦτο ἐποίησας; καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ὁ ὄφις ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον.
14
14
И$ реq г~ь б~ъ змїю, ја%ко сътвори'лъ е^си се`, прокля'тъ ты` эT всњхъ ско'тъ, и^ эT всњ'хъ звњрїи зе'мных#, и^ на пе'рсех# твои^хъ і^ чре'вњ да пресмыка'ешися, и^ зеMлю ја%си вся дн~и живота` свое^го”
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ὄφει· ὅτι ἐποίησας τοῦτο, ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου.
15
15
И$ вра'ждђ положђ` по'средњ тебе`, и^ посредњ жены`, и^ посредњ сњменеM твои^мъ, и^ посредњ` тоя`. то` тебњ` блюдеT главђ, и^ ты` блюде'ши е^мђ` пятђ`”
καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γυναικὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματος αὐτῆς· αὐτός σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεις αὐτοῦ πτέρναν.
16
16
И$ женњ` ре'че. ё^мно'жа ё^мно'жђ печа'ли твоя', и^ въздыханїя твоя`, въ болњзнех# роди'ши ча'да, и^ къ мђ'жђ твое^мђ възвраще'нїе твое`, и^ тои тя` ѓ^блада'етъ”
καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε· πληθύνων πληθυνῶ τὰς λύπας σου καὶ τὸν στεναγμόν σου· ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει.
17
17
И$ а^да'мђ ре'че, ја%ко послђшалъ е^си гла'са жены` твое'я, и^ ја%лъ е^си эT дре'ва е^го'же заповњда'хъ тебњ` сего е^ді'наго не ја%сти эT него'же ја%лъ е^си`. прокля'та земля` въ дњ'лехъ твоиX, въ печ'лехъ снњ'си т^ђ вся` дн~и живота` твое^го”
τῷ δὲ ᾿Αδὰμ εἶπεν· ὅτι ἤκουσας τῆς φωνῆς τῆς γυναικός σου καὶ ἔφαγες ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες, ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου· ἐν λύπαις φαγῇ αὐτὴν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου·
18
18
И$ те'рнїе и^ влъче'цъ възрастиT тебњ`, и^ ја%си травђ` се'лнђю,
ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ.
19
19
и^ въ по'тњ лица` твое^го снњ'си хлњ'бъ тво'и, донелиже възврати'шися въ зе'млю эT неја%же взя'тъ бы'сть, ја^ко земля` е^си и^ въ зе'млю по'идеши”
ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕως τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰς γὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθης, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπελεύσῃ·
20
20
И$ нарече` а^даM и%мя женњ` свое'и жи'знь, ја%кота` мт~и всњмъ живђщим#”
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αδὰμ τὸ ὄνομα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων.
21
21
И$ сътвори` г~ь б~ъ а^да'мђ и^ женњ` е^го ризы ко'жаны, и^ ѓ^блече` иX”
Καὶ ἐποίησε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνας δερματίνους καὶ ἐνέδυσεν αὐτούς.
22
22
И$ ре'че б~ъ, с^е а^да'мъ бы'сть ја%ко е^ді'нъ эT на'съ, е^же разђмњва'ти добро` и^ лђка'во” И$ нн~њ да не когда` простреT рђ'кђ, и^ възметъ эT дре'ва жи'зни и^ снњсть, и^ жи'въ бђ'детъ въ вњкы”
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἰδοὺ ᾿Αδὰμ γέγονεν ὡς εἷς ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν· καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
23
23
И$згна` е^го г~ъ б~ъ и^з ра'я пи'ща, дњлати зе'млю эT неја%же взяT бы'сть”
καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧς ἐλήφθη.
24
24
І$ и^зя'ть а^да'ма, и^ всели е^го пря'мо ра'ю пи'ща” И$ приста'ви херђви'мъ и^ пла'менно ѓ^рђжїе, ѓ^бращаю^щее^ся храни'ти пђть дре'ва жи'зни”
καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Αδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς.
Глvа, д~”
Κεφάλαιο 4
1
1
А$да'м же позна` е^в#вђ женђ` свою`, и^ заче'нши роd ка'ина. И$ ре'че, приѓ^брњто'хъ чл~ка бг~а раd”
ΑΔΑΜ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν· ἐκτησάμην ἄνθρωπον διά τοῦ Θεοῦ.
2
2
И$ приложи роди'ти брата е^мђ` а%веля, І$ бы'сть а%вель пастыръ ѓ^вца'м#” Ка'и^н же б^њ дњ'лая зе'млю”
καὶ προσέθηκε τεκεῖν τὸ ἀδελφὸν αὐτοῦ, τὸν ῎Αβελ. καὶ ἐγένετο ῎Αβελ ποιμὴν προβάτων, Κάϊν δὲ ἦν ἐργαζόμενος τὴν γῆν.
3
3
И$ бысть по' дн~ехъ, принесе` ка'инъ эT плодовъ земля` же'ртвђ бг~ђ”
καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας ἤνεγκε Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς θυσίαν τῷ Κυρίῳ,
4
4
І$ а%вель принесе` и^ то'и, эT перворо'дныхъ ѓ^ве'цъ е^го, и^ эT тђковъ и^хъ” И$ призрњ г~ь на а%веля, и^ на да'ры е^го.
καὶ ῎Αβελ ἤνεγκε καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸς ἐπί ῎Αβελ καὶ ἐπὶ τοῖς δώροις αὐτοῦ,
5
5
на каи^на же и^ на же'ртвы е^го не вняT. и^ ѓ^скорбњ` ка'ин# ѕњло`, и^ и^спаде` лице е^го”
ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖς θυσίαις αὐτοῦ οὐ προσέσχε. καὶ ἐλυπήθη Κάϊν λίαν, καὶ συνέπεσε τῷ προσώπῳ αὐτοῦ.
6
6
И$ ре'че г~ь б~ъ ка'ин^ђ, что ѓ^скорбл'енъ бы'сть, и^ въскђ'ю и^спаде` лице` твое.
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Κάϊν· ἵνα τί περίλυπος ἐγένου, καὶ ἵνα τί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου;
7
7
не ё^бо а^ще пра'ведно принесе ми, пра'вњ же не приноси'ши” Съгрњши'лъ е^си` ё^молкни, к тебњ` ѓ^браще'нїе е^го и^ ты` тњмъ ѓ^блада'еши
οὐκ ἐὰν ὀρθῶς προσενέγκῃς, ὀρθῶς δὲ μὴ διέλῃς, ἥμαρτες; ἡσύχασον· πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ.
8
8
и^ рече` ка'и^нъ къ а%велю бра'тђ свое^мђ, по'идевњ ё%бо на' поле, і^ бы'сть в#негда` бы'ти и^мъ на' поли, и^ въста` ка'и^нъ на а%веля бра'та свое^го и ё^би` е^го”
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺς ἐν τῷ πεδίῳ, ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ ῎Αβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν.
9
9
И$ ре'че г~ь б~ъ къ ка'инђ, гдњ е^сть а%вель браT тво'и. ѓ^н# же рече`, не вњ'дњ, е^да стра'жъ бра'тђ моемђ` е%смь а%зъ”
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν ῎Αβελ ὁ ἀδελφός σου; καὶ εἶπεν· οὐ γινώσκω· μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἰμὶ ἐγώ;
10
10
И$ рече` г~ь, чт^о сътвори'лъ е^си с^е, глsа кро'ве бра'та твое^го въпїе'тъ къ мнњ` эT земля`,
καί εἶπε Κύριος· τί πεποίηκας; φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με ἐκ τῆς γῆς.
11
11
и^ нн~њ прокля'тъ ты` на земли`, ја%же разве'рзе ё^ста` своя` прия%ти кро'вь бра'та твое%го эT рђ'кђ твое%ю”
καὶ νῦν ἐπικατάρατος σὺ ἀπὸ τῆς γῆς, ἣ ἔχανε τὸ στόμα αὐτῆς δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆς χειρός σου·
12
12
І$ е^гда` дњ'лае^ши зе'млю не приложиT си'лы свое%я да'ти тебњ`, стеня` и^ трясы'ися бђ'деши на земли`”
ὅτε ἐργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς δοῦναί σοι· στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς.
13
13
И$ реq ка'инъ къ г~ђ б~ђ, вя'щшая вина` моя` е^же ѓ^ста'вити ми ся”
καὶ εἶπε Κάϊν πρὸς Κύριον τὸν Θεόν· μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με·
14
14
І$ а%ще и^зго'ниши мя` дн'есь эT лица` земли, и^ эT лица` твое^го съкры'юся, и^ бђ'дђ стеня и^ трясы'ися на земли`, и^ бђдетъ вся'къ ѓ^брњта'яи мя ё^бїе'т# мя`”
εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι, καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔσται πᾶς ὁ εὑρίσκων με, ἀποκτενεῖ με.
15
15
И$ ре'че е^мђ г~ь б~ъ, не та'ко, вся'къ ё^би'выи ка'ина се'дмь эTмще'нїи прїиметъ” И$ положи` г~ь б~ъ, зна'менїе на ка'инњ, е^же не ё^би'ти е^го, вся'комђ ѓ^брњта'ющемђ е^го.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός· οὐχ οὕτως, πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. καὶ ἔθετο Κύριος ὁ Θεὸς σημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν.
16
16
І$ и^зы'иде ка'инъ эT лица` бж~їя, и^ всели'ся въ землю наи%дъ, пря'мо е^де'мђ”
ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι ᾿Εδέμ.
17
17
И$ позна` ка'инъ женђ свою`, и^ заче'нши роди` е^но'ха” І$ бњ` ѕижда` гра'дъ, І$ и^мено'ва и^мя гра'дђ, въ и^мя` сн~а свое^го е^но'хъ”
Καὶ ἔγνω Κάϊν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν ᾿Ενώχ. καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασε τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ᾿Ενώχ.
18
18
Роди' же ся е^но'хђ гаи^да'дъ, И$ гаи^да'дъ роди` малеле'ила” И$ малеле' илъ роди` маџђс'ала. маџђса'лъ же роди` ламе'ха”
ἐγεννήθη δὲ τῷ ᾿Ενὼχ Γαϊδάδ, καὶ Γαϊδὰδ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ, καὶ Μαλελεὴλ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα, καὶ Μαθουσάλα ἐγέννησε τὸν Λάμεχ.
19
19
И$ в#зя'тъ себњ` ламе'хъ двњ` женњ`, и^мя е^ди'нои а%д#да, І$ и^мя вто'рњи се'л#ла.
καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Λάμεχ δύο γυναῖκας, ὄνομα τῇ μιᾷ ᾿Αδά, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Σελλά.
20
20
роди же а%д#да и^ѓ^ви'ля, се'и бя'ше эTц~ъ живђщиM въ селенихъ скотопита'телныхъ.
καὶ ἔτεκεν ᾿Αδὰ τὸν ᾿Ιωβήλ· οὗτος ἦν πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖς κτηνοτρο‘φων.
21
21
І$ и%мя бра'тђ е^го и^ѓ^ва'лъ се'и бя'ше показа'выи пњвни'цђ и^ гђ'сли”
καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Ιουβάλ· οὗτος ἦν ὁ καταδείξας ψαλτήριον καὶ κιθάραν.
22
22
Се'лла же роди` џове'ла, се'и бя'ше млатобїецъ кова'чъ мњди и^ желњ'зђ” Сестра' же џове'лова, ное^ма”
Σελλὰ δὲ καὶ αὐτὴ ἔτεκε τὸν Θόβελ, καὶ ἦν σφυροκόπος χαλκεὺς χαλκοῦ καὶ σιδήρου· ἀδελφὴ δὲ Θόβελ Νοεμά.
23
23
И$ ре'че ламеX свои%ма жена'ма а%д#да и^ се'лла, ё^слы'шите гла'съ мо'и жены` ламе'ховы вънђши'те моя` словеса`” ЈА/ко мђжа ё^биX въ я%звђ себњ` и^ ю%ношђ въ стрђпъ мнњ`”
εἶπε δὲ Λάμεχ ταῖς ἑαυτοῦ γυναιξίν· ᾿Αδὰ καὶ Σελλά, ἀκούσατέ μου τῆς φωνῆς, γυναῖκες Λάμεχ, ἐνωτίσασθέ μου τοὺς λόγους, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα ἐμοί·
24
24
ЈА/ко сеDми'цею м#сти'тся эT ка'ина, эT ламе'хаy сед#мьдеся'тъ сеDми'цею”
ὅτι ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν, ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά.
25
25
Позна' же а^да'мъ женђ` свою е%ввђ, и^ заче'нши роди` сн~а і^ и^менова` и%мя е^мђ си'фъ, гл~ющи, въскsри' бо ми б~ъ сњмя дрђго'е въ мњсто а%веля, е^гоже ё^би` ка'инъ”
῎Εγνω δὲ ᾿Αδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα· ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸς σπέρμα ἕτερον ἀντὶ ῎Αβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν.
26
26
Си'фђ же быs сн~ъ, и^ и^менова` и%мя е^мђ е^но'съ” Се'и ёпова` призва'ти и%мя г~а б~а”
καὶ τῷ Σὴθ ἐγένετο υἱός, ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ενώς· οὗτος ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθα τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
Глvа, е~”
Κεφάλαιο 5
1
1
Сїа кни'га бы'тїа чл~ча, въ иже дн~ь сътвори` б~ъ а^да'ма. по ѓ%бразђ бж~їю сътвори` е^го,
ΑΥΤΗ ἡ βίβλος γενέσεως ἀνθρώπων· ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αδάμ, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν·
2
2
мђжа и^ женђ` сътвори` иX, и^ блsви и^мъ. и^ нарече` и^мя е^мђ а^даM вънже дн~ь сътвори` иX.
ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ εὐλόγησεν αὐτούς· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αδάμ, ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν αὐτούς·
3
3
Жи'тъ же а^да'мъ лњтъ, р~л, и^ роди` сн~а по видњ'нїю свое^мђ и^ по ѓ%бразђ свое^мђ, и^ нарече` и%мя е^мђ си'фъ,
ἔζησε δὲ ᾿Αδὰμ τριάκοντα καὶ διακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησε κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ.
4
4
быs же дн~їи а^да'мовыX ја%же пожи'тъ ро'жDь си'фа лњтъ, и~, соT, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры”
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ ᾿Αδάμ, ἃς ἔζησε μετά τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σήθ, ἔτη ἑπτακόσια, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
5
5
И$ бы'сть всњхъ дн~їи а^да'мовыхъ и^же поживе` лњтъ, џ~, соT и^ л~, и^ ё'мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Αδάμ, ἃς ἔζησε, τριάκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
6
6
Поживе` же си'фъ лњтъ, с~е, и^ роди` е^носа,
῎Εζησε δὲ Σὴθ πέντε καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ενώς.
7
7
и^ поживе` си'фъ ро'жDь е^но'са, лњтъ, з~, со'тъ и^ з~, и^ роd сн~ы и^ дще'ры”
καὶ ἔζησε Σὴθ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ενὼς ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
8
8
Бы'сть же всњ'хъ дн~їи си'фовыхъ лњтъ, џ~, соT и^, в~і, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Σὴθ δώδεκα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε.
9
9
Поживе' же е^но'съ, лњтъ, рч~, и^ роди` каи^на'на”
Καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼς ἔτη ἑκατὸν ἐνενήκοντα καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν.
10
10
И$ жи'тъ е^но'съ повнегда` роди'ти е^мђ каи^на'на, лњтъ, з~, сотъ и^ е~і, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры,
καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼς μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν πεντεκαίδεκα ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
11
11
и^ бы'сть всњ'хъ дн~їи е^но'совыX, лњтъ, џ~, соT и^ е~ и ё%мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ενὼς πέντε ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε.
12
12
И$ жи'тъ каи^на'нъ, лњтъ рѓ~, и^ роди` малеле'ила,
Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ.
13
13
и^ поживе` каи^на'нъ повнегда` роди'ти е^мђ малеле'и^ла, лњтъ, з~, сотъ м~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры,
καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαλελεὴλ τεσσαράκοντα καὶ ἑπτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
14
14
и^ быша вс^и дн~їе каи^на'новы, лњтъ, џ~ со'тъ и^ і~, и^ ё^мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέρα Καϊνᾶν δέκα ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε.
15
15
И$ поживе` малеле'илъ лњтъ рћ~е, и^ роди` а%реда”
Καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ιάρεδ.
16
16
И$ жи'тъ малеле'илъ роди'въ а%реда, лњтъ, з~, со'тъ и^ л~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры”
καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ιάρεδ ἔτη τριάκοντα καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
17
17
И$ бы'сть всњхъ дн~їи малеле'иловыхъ, лњтъ и~, со'тъ и^ че~, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαλελεήλ, ἔτη πέντε καὶ ἐνενήκοντα καὶ ὀκτακόσια, καὶ ἀπέθανε.
18
18
И$ поживе` а%редъ, лњтъ, рћ~в, и^ роди` е^но'ха,
Καὶ ἔζησεν ᾿Ιάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα ἔτη καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν ᾿Ενώχ.
19
19
и^ житъ а%редъ ро'жDъ е^но'ха лњтъ, и~ соT, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры”
καὶ ἔζησεν ᾿Ιάρεδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Ενὼχ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
20
20
И$ бы'сть всњ'хъ дн~їи а%редовыX лњтъ џ~, соT и^ ћв~, и^ ё'мрњт#”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ιάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε.
21
21
И$ поживе` е^но'хъ, лњт#, рћ~е, и^ роди` маџђса'ла.
Καὶ ἔζησεν ᾿Ενὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα.
22
22
ё^годи' же е^нохъ бг~ђ” И$ поживе` е^но'хъ по рожDенїи маџђса'ловњ, лњтъ, с~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ри”
εὐηρέστησε δὲ ᾿Ενὼχ τῷ Θεῷ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσάλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
23
23
И$ бы'ша вс^и дн~їе е^но'ховы, лњтъ тћ~е”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι ᾿Ενὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ τριακόσια ἔτη.
24
24
И$ ё^годи` е^нохъ бг~ђ, и^ не ѓ^брњта'шеся зане преста'ви е^го б~ъ”
καὶ εὐηρέστησεν ᾿Ενὼχ τῷ Θεῷ καὶ οὐχ εὑρίσκετο, ὅτι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεός.
25
25
И$ жи'тъ маџђса'лъ, лњтъ, рп~з, и роди` ламе'ха” Жи'тъ
Καὶ ἔζησε Μαθουσάλα ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ.
26
26
же маџђсаL рожDь ламе'ха, лњтъ, з~, со'тъ и^ пв~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры”
καὶ ἔζησε Μαθουσάλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Λάμεχ δύο καὶ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
27
27
И$ бы'сть всњхъ дн~їи маџђса'ловыхъ ја%же жиT лњтъ, џ~, соT и^ ћџ~, и^ ё^мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαθουσάλα, ἃς ἔζησεν, ἐννέα καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε.
28
28
И$ жи'тъ ламех# лњтъ, рп~и, и^ роди` сн~а,
Καὶ ἔζησε Λάμεχ ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱόν.
29
29
и^ нарече` и%мя е^мђ но'е, гл~я” Се'и поко'итъ на'съ эT дњлъ на'шиX, и^ эT печа'ли рђ'къ на'шиX, и^ эT земля` ю%же проклятъ г~ь б~ъ”
καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νῶε λέγων· οὗτος διαναπαύσει ἡμᾶς ἀπό τῶν ἔργων ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπῶν τῶν χειρῶν ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς, ἧς κατηράσατο Κύριος ὁ Θεός.
30
30
І$ жи'тъ ламеX роди`въ но'я, лњт#, е~, соT и^ ће~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры”
καὶ ἔζησε Λάμεχ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Νῶε πεντακόσια καὶ ἑξήκοντα καὶ πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας.
31
31
І$ бы'сть всњх# дн~їи ламе'ховыхъ лњтъ, з~, со'тъ нг~, и^ ё^мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Λάμεχ ἑπτακόσια καὶ πεντήκοντα τρία ἔτη, καὶ ἀπέθανε.
32
32
И$ бњ` но'е лњтъ, е~, соT и^ роди` сн~ы три, си'ма, ха'ма и^а^фе'та.
Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ.
Глава`, ѕ~”
Κεφάλαιο 6
1
1
И$ бы'сть е^гда` нача'ша чл~вцы мно'зи бывати на земли`, и^ дще'ря роди'шася и^мъ”
ΚΑΙ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν αὐτοῖς.
2
2
Ви'дњвше же сн~ве дще'ря роди'шася и^мъ” Ви'дњвше же сн~ве бж~їи дще'ря чл~чя ја%ко добры сђть, и^ поя%ша себњ же'ны эT всњхъ ја%же и^збра'ша”
ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο.
3
3
И$ рече г~ь б~ъ, не и%мать дх~ъ мо'и пребыва'ти въ чл~вцњхъ си'хъ, зане` сђть плъть” Бђдђтъ же дн~їе и^хъ, лњтъ, рк~”
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας, ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἔτη.
4
4
и^споли'ни же бяхђ на земли` въ дн~и ѓ%ни” И$ потMо ја%коже въхожDахђ сн~ве бж~їи къ дще'реM члчsким#, и рожDахђ себњ сїи, и^ тїи бя'хђ и^споли'ни, и^же эT вњка чл~вцы и^мени'ти”
οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις· καὶ μετ᾿ ἐκεῖνο, ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί.
5
5
Ви'дњвъ же г~ь б~ъ, ја%ко ё^мно'жишася зло'бы чл~вкомъ на земли`, и вся'къ кто` помышля'етъ въ срDцы своеM прилњжно вся'къ кто` помышля'етъ въ срDцы своеM прилњжно на зла'я вся` дн~и”
᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεός, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς τις διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσας τὰς ἡμέρας,
6
6
І$ помысли б~ъ ја%ко сътвори` чл~вка на зеMли, и^ размы'сли”
καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸς ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ διενοήθη.
7
7
И$ рече да потреблю` члв~ка е^гоже сътворих# эT земля`, эT члв~ка да'же и^ до ско'та, и^ эT га'дъ да`же и^ до пти'цъ нбsныхъ, ја%ко размы'слихъ и^же сотвори'хъ
καὶ εἶπεν ὁ Θεός· ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕως πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούς.
8
8
Но'е же ѓ^брњте блгDть прDе гм~ъ бг~м#.
Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
9
9
Сїя^ же бытїя` но'ева. но'е б^њ чл~къ пра'веденъ, и^ съвръшенъ въ всеM ро'дњ свое^м#, и^ ё^годи` но'е бг~ђ”
Αὗται δὲ αἱ γενέσεις Νῶε· Νῶε ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ· τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε.
10
10
Роди' же но'е три сн~ы, си'ма, ха'ма, и^а^фе'та
ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖς υἱούς, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν ᾿Ιάφεθ.
11
11
ѓ^скверни' же ся земля предъ бм~ъ, и^ напо'лнися непра'вды”
ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας.
12
12
І$ видњ г~ь б~ъ зе'млю и%же бњ ѓ^скверне'на, ја^ко ѓ^скверни` вся'ка плъть пђть сво'и на зе'мли”
καὶ εἶδε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς.
13
13
І$ ре'че г~ь б~ъ но'ю, вре'мя вся'кого чл~вка прїиде прDе мя, ја%ко напо'лънися земля` непра'вды эT ниX, и^ се а%зъ рас#сы'плю Ты' же ё^бо
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· καιρὸς παντὸς ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίας ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺς καὶ τὴν γῆν.
14
14
сътвори` себњ ковче'гъ эT дре'въ негнїю%щиX на четы'ри ё^глы`, предњлы сътвори'ши въ ковче'зњ, и^ посмо'лиши вънђтръё%дђ и^ внњё%дђ смоло'ю,
ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ.
15
15
и^ та'ко съверши` ковче'гъ, т~, лако'тъ въ долготђ` ковче'гђ, н~, въ широтђ`, л~, въ высотђ` е^мђ.
καὶ οὕτω ποιήσεις τὴν κιβωτόν· τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκος τῆς κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτος καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψος αὐτῆς·
16
16
и^ ё^зя`, сътвори'ши ковчеH въ е^ді'нъ ла'коть сконча'еши съве'рхђ. две'рy ковче'гђ сътвори'ши въ странђ`, пола'ти и^ предњлы съ стропы` сђгђ'бы и^ трегђ'бы сътвори'ши въ неM”
ἐπισυνάγων ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ εἰς πῆχυν συντελέσεις αὐτὴν ἄνωθεν· τὴν δὲ θύραν τῆς κιβωτοῦ ποιήσεις ἐκ πλαγίων· κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεις αὐτήν.
17
17
І$ се а%зъ пото'пъ наведђ` на' землю погђби'ти вся'кђ плъть въ не'иже е^сть дђ'хъ живо'тенъ поD нб~се'мъ, и^ е^ли'ко е%сть на земли` и^зъмреT”
ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα, ἐν ᾗ ἐστι πνεῦμα ζωῆς, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆς γῆς, τελευτήσει.
18
18
І$ поста'влю завњ T мо'и к тебњ`” Въни'дешиy въ ковче'гъ ты`, и^ сн~ве твои`, жена` твоя`, и^ жены` сн~въ твои'хъ с тобо'ю. и^ эT вся'кого ско'та,
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ· εἰσελεύσῃ δὲ εἰς τὴν κιβωτὸν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ.
19
19
и^ эT всњхъ гаD, и^ эT всякого звњ'ри, и^ эT вся'кїя плъти дво'е дво'е, эT всњ'хъ въведе'ши въ ковче'гъ, и^ да пита'еши съ собо'ю, мђ'жескїи по'лъ и^ же'ньскїи, да бђ'деT
καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσης σαρκός, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεις εἰς τὴν κιβωτόν, ἵνα τρέφῃς μετὰ σεαυτοῦ· ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται.
20
20
эT всњхъ пти'цъ по' родђ. и^ эT всего` скота по' родђ” І$ эT всњ'хъ га'дъ по'л#заю^щиX по земли` по' родђ, дво'е дво'е эT всњхъ сиX, въни'дђтъ к тебњ` пита'тися с тобо'ю мђж'ескїи по'лъ и^ ж'еньскїи”
ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένος, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένος καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸς σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ, ἄρσεν καὶ θῆλυ.
21
21
Ты' же възми` себњ` эT всњх# бра'шенъ ја^же и%мате ја^сти, и^ събереши къ себњ` и бђ'деT тебњ` и^ ѓ%нњмъ бра'шно.
σὺ δὲ λήψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων, ἃ ἔδεσθε, καὶ συνάξεις πρὸς σεαυτόν, καὶ ἔσται σοι καὶ ἐκείνοις φαγεῖν.
22
22
І$ сътвори` но'е все` е^ли'ко заповњда` е^мђ г~ь б~ъ, та'ко сътвори`”
καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός, οὕτως ἐποίησε.
Глава`, з~”
Κεφάλαιο 7
1
1
И$ ре'че г~ь б~ъ но'еви, вънїиди ты` и^ ве'сь доM тво'и въ ковче'гъ, ја%ко ви'дњхъ тя` пра'веDна предо мно'ю въ ро'дњ сем#.
ΚΑΙ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε· εἴσελθε σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι σὲ εἶδον δίκαιον ἐναντίον μου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ.
2
2
эT ско'т# же чи'стыхъ въведи` къ себњ сеDмеро сеDмеро, мђжескїи полъ и^ же'ньскїи. эT ско'т же нечи'стыхъ дво'е дво'е мђжескїи поL и^ же'ньскїи”
ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν εἰσάγαγε πρὸς σὲ ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ,
3
3
эT пти'цъ же нбsныхъ чи'стыX, сеDмь сеDмь мђжескїи полъ и^ же'ньскїи. эT пти'цъ же нечи'стыхъ дво'е дво'е мђжескїи по'лъ и^ же'ньскїи, препита'ти племя` по все'и земли`”
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, διαθρέψαι σπέρμα ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν.
4
4
Є$ще' бо дн~їи сеDмь, и^ а%зъ наведђ` до'жDь на' землю м~ дн~їи, и^ м~ но'щїи” И$ потреблю` вся дви'жђщая^ся ја%же сътвори'хъ эT лица` всея` земля`”
ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας καὶ ἐξαλείψω πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου πάσης τῆς γῆς.
5
5
І$ сътвори` но'е е^ли'ко заповњда` е^мђ г~ь б~ъ.
καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος ὁ Θεός.
6
6
Но'е же бњ` лњтъ ѕ~ соT, и~ пото'пъ бы'сть на земли`”
Νῶε δὲ ἦν ἐτῶν ἑξακοσίων, καὶ ὁ κατακλυσμὸς τοῦ ὕδατος ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς.
7
7
Вънїиде же но'е, и^ сн~ве е^го жена` е^го, и^ же'ны сн~въ е^го съ ни'мъ въ ковче'гъ, воды` ра'ди пото'пныя.
εἰσῆλθε δὲ Νῶε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτὸν διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατατακλυσμοῦ.
8
8
І$ эT пти'цъ чи'стыхъ, и^ эT птиC нечи'стыхъ, и^ эT всњхъ ско'тъ чи'стыX, и^ эT ско'тъ нечи'стых#, и^ эT звњ'реи, и^ эT всњхъ га'дъ по'лъзаю^щихъ по земли` двое
καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς
9
9
дво'е, вънидо'ша до но'я въ ковчеh мђжескїи по'лъ и^ же'ньскїи, ја%коже заповњда` е^мђ б~ъ”
δύο δύο εἰσῆλθον πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸς τῷ Νῶε.
10
10
Бы'сть же по сеDми дн~їи вода` пото'пная на' зеMлю.
καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς.
11
11
Въ ѕ~ со'тное а~ е лњто жи'тїя но'ева вто'раго мцsа въ кз~ дн~ь” Въ сїи дн~ь разъверзо'шася вси` и^сто'чницы безнDыя и^ хля'би нбsныя эTверзо'шася,
ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ δευτέρου μηνός, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν.
12
12
и^ бы'сть дожDь на' землю м~ дн~їи и^ м~ но'щїи”
καὶ ἐγένετο ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας.
13
13
Въ сїи дн~ь вънїиде но'е, и^ сн~ве е^го, симъ, ха'мъ, и^а^фе'тъ, и^ жена` но'ева, и^ три` же'ны сн~въ е^го съ ни'мъ въ ковче'гъ”
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἰσῆλθε Νῶε, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ, οἱ υἱοὶ Νῶε, καὶ ἡ γυνὴ Νῶε καὶ αἱ τρεῖς γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς τὴν κιβωτόν.
14
14
І$ всяк# звњ'рь по ро'дђ и^ всњ ско'ти по ро'дђ, и^ вся'къ гадъ дви'жђщїися на земли` по ро'дђ. и^ вся'ка пти'ца пер#на'тая по ро'дђ
καὶ πάντα τὰ θηρία κατὰ γένος καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ γένος καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος καὶ πᾶν ὄρνεον πετεινὸν κατὰ γένος αὐτοῦ
15
15
внидо'ша къ но'еви въ ковче'гъ дво'е дво'е мђжескїи по'лъ и^ же'ньскїи эT вся'кїя пло'ти, въ не'и же е%сть дх~ъ живо'тенъ”
εἰσῆλθον πρὸς Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, δύο δύο ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκός, ἐν ᾧ ἐστι πνεῦμα ζωῆς.
16
16
І$ въходя'ще эT всякїя пло'ти вънидо'ша мђже'скїи по'лъ и^ же'ньскїи, ја%коже заповњда` но'еви б~ъ” І$ затвори` г~ь б~ъ внњ`ё%дђ ковче'гъ
καὶ τὰ εἰσπορευόμενα ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσης σαρκὸς εἰσῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸς τῷ Νῶε. καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς τὴν κιβωτὸν ἔξωθεν αὐτοῦ.
17
17
и^ бы'сть пото'пъ м~ дн~їи и^ м~ н'ощїи, на земли`, и^ ё^мно'жися вода` и^ възя` ковче'гъ, и^ възнесе'ся эT земля`”
Καὶ ἐγένετο ὁ κατακλυσμὸς τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐπεπληθύνθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπῆρε τὴν κιβωτόν, καὶ ὑψώθη ἀπὸ τῆς γῆς.
18
18
І@ ѓ^дръжа'шеся вода` и^ множа'шеся ѕњло` на земли`, и^ ноша'шеся ковче'гъ ве'рхђ воды`, вода'
καὶ ἐπεκράτει τὸ ὕδωρ καὶ ἐπληθύνετο σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς, καί ἐπεφέρετο ἡ κιβωτὸς ἐπάνω τοῦ ὕδατος.
19
19
же ѓ^дръжа'шеся ѕњло на земли`, и^ покры` вся` го'ры высо'кїя, ја%же бя'хђ поD нб~сем#.
τὸ δὲ ὕδωρ ἐπεκράτει σφόδρα σφόδρα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά, ἃ ἦν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ·
20
20
е~і, лако'тъ ве'рхђ възнесе'ся вода`, и^ покры` вся` го'ры высо'кїа”
πεντεκαίδεκα πήχεις ὑπεράνω ὑψώθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπεκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά.
21
21
І$ ё^мре вся'ка пло'ть дви'жђщая^ся по земли` птиць же и^ ското'въ, и^ звњреи и^ все движђщее^ся по земли`, и^ вс^и
καὶ ἀπέθανε πᾶσα σὰρξ κινουμένη ἐπὶ τῆς γῆς τῶν πετεινῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ θηρίων καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς καὶ πᾶς ἄνθρωπος.
22
22
чл~цы и^ все` е%же и%мать дыха'нїе живо'тно, и^ все` е^ли'ко бњ` на' сђсњ ё%мре,
καὶ πάντα, ὅσα ἔχει πνοὴν ζωῆς, καὶ πᾶν, ὃ ἦν ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, ἀπέθανε.
23
23
и^ потреби` вся` движђщая^ся и^же бя'хђ на лицы` всея` земля`. эT чл~ка до ско'та гаD же и^ пти'ць нбsныX, потреби'шася на земли`. и^ ѓ^ста` е^ді'нъ но'е, и^ сђщїи` съ ни'мъ въ ковче'зњ,
καὶ ἐξήλειψε πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἦν ἐπί προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ κατελείφθη μόνος Νῶε καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ.
24
24
и^ стоя^ше вода` наD земле'ю рн~ дн~їи”
καὶ ὑψώθη τὸ ὕδωρ ἐπὶ τῆς γῆς ἡμέρας ἑκατὸν πεντήκοντα.
Глава`, и~”
Κεφάλαιο 8
1
1
И$ помянђ` б~ъ но'я, и^ вся'къ звњ'рь, и^ вся'къ ско'тъ, и^ вся` пти'ца, и^ вся` га'ды, и^же бя'хђ с ниM въ ковче'зњ. И наведе б~ъ вњтръ на' землю и ё^ста вода`.
ΚΑΙ ἀνεμνήσθη ὁ Θεὸς τοῦ Νῶε καὶ πάντων τῶν θηρίων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάντων τῶν πετεινῶν καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων, ὅσα ἦν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἐπήγαγεν ὁ Θεὸς πνεῦμα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐκόπασε τὸ ὕδωρ,
2
2
и^ заключи'шася и^сто'чницы бе'знDыя, и^ хля'би нбsныя и^ ё^ста` до'жDь эT нб~си,
καὶ ἐπεκαλύφθησαν αἱ πηγαὶ τῆς ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ, καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸς ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ.
3
3
и^ въспя'ть по'иде вода` съ зеMля” Нача'тъ ся'кнђти и^ ё^быва'ти воды` по рн~ дн~їи”
καὶ ἐνεδίδου τὸ ὕδωρ πορευόμενον ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ ἠλαττονοῦτο τὸ ὕδωρ μετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας.
4
4
И$ сњ'де ковче'гъ въ мsцъ з~, въ кз~ дн~ь, на гора'хъ а^рара'тъскихъ”
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς ἐν μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ᾿Αραράτ.
5
5
Вода' же ё^ходящи ма'ляшеся до деся'таго мsца” въ а~і мsцъ, въ а~ дн~ь мsца, я^ви'шася ве'рси гора'мъ”
τὸ δὲ ὕδωρ ἠλαττονοῦτο ἕως τοῦ δεκάτου μηνός· καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων.
6
6
И$ бы'сть по м~ дн~їи эTве'рзе но'е ковче'гђ ѓкnоце ја%же сотвори`,
καὶ ἐγένετο μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρας ἠνέῳξε Νῶε τὴν θυρίδα τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ ἀπέστειλε τὸν κόρακα τοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ·
7
7
и^ посла` вра'нъ ви'дњти а%ще е^сть ё^стђпи'ло воды` эT лица` земли`, и^ ше'дъ не ѓ^брати'ся до'ндеже и^зъся'че вода` эT земля`”
καὶ ἐξελθών, οὐκ ἀνέστρεψεν ἕως τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς.
8
8
И$ посла` голђби'цђ по не'мъ, ви'дњти а%ще е^сть ё^стђпи'ло воды` эT лица` зе'мнаго,
καὶ ἀπέστειλε τὴν περιστερὰν ὀπίσω αὐτοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς.
9
9
и^ не ѓ^брњте` голђби'ца поко'я нога'ма свои'ма, и^ въз#врати'ся къ немђ` въ ковче'гъ, вода` бо^ бя'ше на лицы` всея` земля`, и^ просте'ръ рђкђ свою` ја^тъ ю&, и^ вънесе' ю& къ себњ` въ ковче'гъ”
καὶ οὐχ εὑροῦσαι ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖς ποσὶν αὐτῆς, ἀνέστρεψε πρὸς αὐτὸν εἰς τὴν κιβωτόν, ὅτι ὕδωρ ἦν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, καὶ ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸς ἑαυτὸν εἰς τὴν κιβωτόν.
10
10
И$ премеDли'въ е^ще, з~ дн~їи, па'ки и^спђсти'въ голђби'цђ и^с ковче'га,
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστερὰν ἐκ τῆς κιβωτοῦ·
11
11
и^ ѓ^брати'ся къ немђ` къ ве'черђ, и^мња'ше сђче'цъ масли'ченъ съ ли'ствїемъ въ ё^стњх'ъ свои^хъ. И$ разђмњ` но'е ја^ко эTстђпи` вода эT лица` земли`,
καὶ ἀνέστρεψε πρὸς αὐτὸν ἡ περιστερὰ τὸ πρὸς ἑσπέραν, καὶ εἶχε φύλλον ἐλαίας κάρφος ἐν τῷ στόματι αὐτῆς, καὶ ἔγνω Νῶε ὅτι κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς.
12
12
и^ ё^держа'въ е^ще з~ дн~їи дрђги'хъ, па'ки и^спђсти` голђби'цђ, и^ не приложи` къ немђ` ѓ^брати'тися пото'мъ”
καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρας ἑπτὰ ἑτέρας, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστεράν, καὶ οὑ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς αὐτὸν ἔτι.
13
13
І$ бы'сть въ е^ді'но и^ въ шестьсо'тное лњто жи'тїя но'ева въ а~ дн~ь, а~ го мsца, и^съся'че вода` эT лица` земли`” И$ эTкры` но'е покро'въ ковче'гђ и^же сътвори`, и^ видњ ја%ко и^съся'че вода` эT лица земли`”
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ πρώτου μηνός, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἀπεκάλυψε Νῶε τὴν στέγην τῆς κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς.
14
14
Въ мsцъ же вторы'и, въ кз~ дн~ь мsца исъше земля`”
ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μηνὶ ἐξηράνθη ἡ γῆ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνός.
15
15
Ре'че г~ь б~ъ но'еви гл~я,
Καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε λέγων·
16
16
и^зы'иди и^с ковче'га ты`, и^ сн~ве твои`, жена твоя`, и^ же'ны сн~въ твои%хъ с тобо'ю”
ἔξελθε ἐκ τῆς κιβωτοῦ, σὺ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ
17
17
И$ вся'ка пло'ть эT птицъ и^ до ско'та, и^ вся'къ га'дъ дви'жђщїися по земли` и^зведи` съ собо'ю, растњтеся и^ множи'теся на земли`”
καὶ πάντα τὰ θηρία, ὅσα ἐστὶ μετὰ σοῦ, καὶ πᾶσα σὰρξ ἀπὸ πετεινῶν ἕως κτηνῶν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἐξάγαγε μετὰ σεαυτοῦ· καὶ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆς γῆς.
18
18
І$ и^зы'иде но'е и^ сн~ве е^го жена` е^го, и^ жен'ы сн~въ е^го съ ни'мъ.
καὶ ἐξῆλθε Νῶε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
19
19
И$ вси` звњрїе и^ вси ско'ти, и^ вся пти'ца, и^ вся дви'жђщаа^ся по ро'дђ свое^мђ на земли`, и^зы'идоша и^с ковче'га
καὶ πάντα τὰ θηρία, καὶ πάντα τὰ κτήνη, καὶ πᾶν πετεινόν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆς γῆς κατὰ γένος αὐτῶν, ἐξήλθοσαν ἐκ τῆς κιβωτοῦ.
20
20
И$ съзDа но'е тре'бникъ гв~и, и^ възе'м# эT всњхъ ско'тъ чи'стыX, и^ эT пти'цъ чи'стыX и^ възнесе` всесъж#жига'емое на тре'бникъ,
καὶ ᾠκοδόμησε Νῶε θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔλαβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνήνεγκεν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
21
21
и` ѓ^боня` г~ь воню` бл~гоё^ханїя” И$ ре'че г~ь б~ъ, не приложђ ктомђ` прокля'ти зе'млю за дњ'ла члчsка. зане` прилежиT помышле'нїе чл~кђ прилњжно на зла'я эT ю%ности е^го и^ того ради не приложђ ктомђ` ё^би'ти вся'кїя пло'ти живы'я, ја%же сътвори'хъ
καὶ ὠσφράνθη Κύριος ὁ Θεὸς ὀσμὴν εὐωδίας, καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς διανοηθείς· οὐ προσθήτω ἔτι καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ· οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν, καθὼς ἐποίησα.
22
22
вся` дн~и на земли`” Сњя'тва и^ жа'тва, зима`, и^ зно'и, лњт'о, и^ ѓ%сень, дн~ь и^ но'щь не преста'нђт#”
πάσας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς, σπέρμα καὶ θερισμός, ψῦχος καὶ καῦμα, θέρος καὶ ἔαρ, ἡμέραν καὶ νύκτα οὐ καταπαύσουσι.
Глава`, џ~”
Κεφάλαιο 9
1
1
И$ блsви б~ъ но'я и^ сн~ы е^го, и^ ре'че, растњтеся и^ множи'теся, и^ напо'лъните зеMлю, и^ ѓ^блада'ите е%ю”
ΚΑΙ εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν Νῶε καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς.
2
2
И$ стра'хъ и^ тре'петъ ва'шъ да бђдет# на всњх'ъ звњ'рехъ зе'мныхъ, и^ на всњ'хъ ско'техъ, на всњхъ птицахъ нбsныхъ, и^ на всњ'хъ дви'жђщихся по земли`, и^ на всњ'хъ ры'бахъ мо'рьскихъ, въ рђцњ` ваши въдаX я&”
καὶ ὁ τρόμος καὶ ὁ φόβος ὑμῶν ἔσται ἐπὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, ἐπὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τῆς θαλάσσης· ὑπὸ χεῖρας ὑμῖν δέδωκα.
3
3
І$ вся'къ и^же е%сть жи'въ, ва'мъ бђдетъ въ снњ'дь, ја^ко зе'лїе тра'вное да'хъ ваM все`,
καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὅ ἐστι ζῶν, ὑμῖν ἔσται εἰς βρῶσιν· ὡς λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν τὰ πάντα.
4
4
то'чїю мя`са въ кро'ви е^го дш~а да не снњ'сте,
πλὴν κρέας ἐν αἵματι ψυχῆς οὐ φάγεσθε·
5
5
кро'ви б^о ва'шеи дш~ъ ва'шиX, эT рђки` вся'кого звњ'ри и^зыщђ, И$ эT рђки` члчsки бра'та и^зыщђ е^я`”
καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκ χειρὸς πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸς ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου.
6
6
Пролива'яи б^о кро'вь чл~чђ, въ нея%же мњсто е^го пролие%тся, ја%ко въ ѓ%бразъ бж~їи сътвори'хъ чл~ка”
ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου, ἀντὶ τοῦ αἵματος αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον.
7
7
Вы' же раститеся и^ множи'теся, и^ напо'лните зе'млю и^ множи'теся на не'и”
ὑμεῖς δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς.
8
8
І$ ре'че б~ъ но'е^ви и^ сн~оM е^го гл~я,
Καὶ εἶπεν ὁ Θεός τῷ Νῷε καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ λέγων·
9
9
с^е а%зъ поста'влю завњтъ мо'и ваM, и^ сњмени ва'шемђ по ва'съ,
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀνίστημι τὴν διαθήκην μου ὑμῖν καὶ τῷ σπέρματι ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς
10
10
и^ вся'кои дш~и живђщеи съ ва'ми, эT пти'цъ до ско'та, и^ вся'кого звњ'ри зе'мнаго и^же е%сть съ ва'ми, эT всњхъ и^зъшеDшихъ и^с ковче'га,
καὶ πάσῃ ψυχῇ ζώσῃ μεθ᾿ ὑμῶν, ἀπὸ ὀρνέων καὶ ἀπὸ κτηνῶν, καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, ὅσα ἐστὶ μεθ᾿ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆς κιβωτοῦ.
11
11
И$ поставлю завњтъ мо'и къ ва'мъ, и^ не ё%мретъ вся'ка пло'ть ксемђ` эT воды` пото'пныя, и^ не бђ'детъ потоp ксемђ` на погђбле'нїе все'и` земли`.
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς ὑμᾶς, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται πᾶσα σὰρξ ἔτι ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ οὐκ ἔτι ἔσται κατακλυσμὸς ὕδατος τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν γῆν.
12
12
І$ ре'че б~ъ но'еви, с^е зна'менїе завњта, е%же а%зъ даю`, ме'ждђ мно'ю и^ ва'ми, и^ ме'ждђ вся'кою дш~ею живо'ю ја%же е%сть съ ва'ми въ ро'ды вњчныя”
καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Νῶε· τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, ὃ ἐγὼ δίδωμι ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης, ἥ ἐστι μεθ᾿ ὑμῶν εἰς γενεὰς αἰωνίους·
13
13
Дђ'гђ мою` на ѓ%блацехъ поста'влю, и бђдеT зна'менїе завњта вњ'чнаго, ме'ждђ мною' и^ ва'ми и^ земле'ю”
τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς.
14
14
І$ бђдетъ е^гда поѓ^блачђ` ѓ%блаки землю, и^ я^ви'тся дђга` моя` на ѓ%блацеX,
καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλας ἐπὶ τὴν γῆν, ὀφθήσεται τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ,
15
15
и^ помянђ` завњтъ мо'и, е^же е%сть межDу мно'ю и^ ва'ми, и^ межDђ вся'кою дш~ею живо'ю, и^ вся'кою пло'тїю” И$ не бђдеT по се'мъ вода` въ пото'пъ, ја%ко потреби'ти вся'кђ плоть.
καὶ μνησθήσομαι τῆς διαθήκης μου, ἥ ἐστιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, καὶ ἀνὰ μέσον πάσης ψυχῆς ζώσης ἐν πάσῃ σαρκί, καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰς κατακλυσμόν, ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα.
16
16
и^ бђдеT дђга` моя на ѓ%блацеX, и^ ё^зрю и^ помянђ` завњT вњ'чныи, и^же поста'виX межDђ мно'ю и^ межDђ зеMле'ю, и^ межDђ вся'кою дш~ею живо'ю, и^ вся'кою пло'тїю и%же е^сть на земли`”
καὶ ἔσται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ὄψομαι τοῦ μνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ἀνὰ μέσον ψυχῆς ζώσης ἐν πᾶσι σαρκί, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς.
17
17
И$ ре'че б~ъ но'еви, с^е зна'менїе, завњта ја%же еs межDђ мно'ю, и^ межDђ вся'кою пло'тїю ја%же е^сть на земли`,
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ Νῶε· τοῦτο τὸ σημεῖον τῆς διαθήκης, ἧς διεθέμην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πάσης σαρκός, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς.
18
18
бы'ша же сн~ве но'евы, и^зъшеDше и^с ковче'га, си'мъ, ха'мъ, и^а^фетъ, ха'мъ же бя'ше эTц~ъ ханаа'нь” Сїи сђть
῏Ησαν δὲ οἱ υἱοὶ Νῶε, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῆς κιβωτοῦ, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ· Χάμ δὲ ἦν πατὴρ Χαναάν.
19
19
трїе сн~ве но'евы, эT сиX расплоди'шася по все'и земли`,
τρεῖς οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Νῶε· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν.
20
20
и^ начатъ но'е чл~къ дњлатель бы'ти земли` насади` винограD,
Καὶ ἤρξατο Νῶε ἄνθρωπος γεωργὸς γῆς καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα.
21
21
и^ пи эT вина`, ё^пи'ся и^ ё%спе” І$ ѓ^бнажи'ся въ домђ свое^мъ,
καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐμεθύσθη καὶ ἐγυμνώθη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ.
22
22
и^ видњ` ха`мъ Эtц~ъ ханаа'нь наготђ` эTц~а свое^го, і^ и^зшDе во'нъ повњда ѓ^бњма бра'тома свои^ма,
καὶ εἶδε Χὰμ ὁ πατὴρ Χαναὰν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἀνήγγειλε τοῖς δυσὶν ἀδελφοῖς αὐτοῦ ἔξω.
23
23
І$ възе'мша си'мъ и^а^фе'тъ ри'зђ и^ възложи'ста ю& на ѓ^бњ` рамњ свои` І$ и^доста въспя'ть, и^ покры'ста наготђ` эTц~а свое^го, и^ лице` е^ю въспя'ть зря`, и^ наготы` эTц~а свое^го не ви дњ'ста.
καὶ λαβόντες Σὴμ καὶ ᾿Ιάφεθ τὸ ἱμάτιον ἐπέθεντο ἐπὶ τὰ δύο νῶτα αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶς καὶ συνεκάλυψαν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὀπισθοφανῶς, καὶ τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸς αὐτῶν οὐκ εἶδον.
24
24
И$стрезви' же ся но'е эT вина`, и^ разђмњ` е^ли'ко сътвори` е^мђ сн~ъ е^го ю^нњишїи”
ἐξένηψε δὲ Νῶε ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ ἔγνω ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος,
25
25
И$ ре'че, прокля'тъ бђ'ди ханааn, ра'бом# бђдеT бра'тома свои%ма.
καὶ εἶπεν· ἐπικατάρατος Χαναάν· παῖς οἰκέτης ἔσται τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
26
26
И$ ре'че, блsвнъ г~ь б~ъ си'мовъ, и^ бђдетъ ханаа'нъ ра'бъ е^мђ,
καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Σήμ, καὶ ἔσται Χαναὰν παῖς οἰκέτης αὐτοῦ.
27
27
и^ да распространи'тъ б~ъ а^фе'та и^ да въселиTся в се'ла си'мова, и` да бђдTе ханаа'нъ ра'б# е^го”
πλατύναι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιάφεθ, καὶ κατοικησάτω ἐν τοῖς οἴκοις τοῦ Σὴμ καὶ γενηθήτω Χαναὰν παῖς αὐτοῦ.
28
28
Но'е же жи'тъ по пото'пњ лњт#, тн~
῎Εζησε δὲ Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τριακόσια πεντήκοντα.
29
29
и^ бы'ша вси` дн~їе но'евы лњтъ џ~ соT, и^ н~. и^ ё'мрњтъ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Νῶε ἐννακόσια πεντήκοντα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν.
Глава, і~”
Κεφάλαιο 10
1
1
Си` же сђть бы'тїя сн~въ но'евыхъ, си'ма ха'ма, и^а^фе'та, и^ роди'шася и^мъ сн~ве по потопњ”
ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεις τῶν υἱῶν Νῶε, Σήμ, Χάμ, ᾿Ιάφεθ, καὶ ἐγεννήθησαν αὐτοῖς υἱοὶ μετὰ τὸν κατακλυσμόν.
2
2
Сн~ве а^фе'товы, геме'ръ, и^ магhо и мада'и, І$ ѓ^и^а'нъ, и^ е^ли'са, и^ џова'лъ, и^ мосоX, и^ џи'расъ”
Υἱοὶ ᾿Ιάφεθ· Γαμὲρ καὶ Μαγὼγ καὶ Μαδοὶ καὶ ᾿Ιωύαν καὶ ᾿Ελισὰ καὶ Θοβὲλ καὶ Μοσόχ καὶ Θείρας.
3
3
Сн~ве же геме'ровы а^схана'зъ, и^ рива'џъ, и^ џорма'гъ”
καὶ υἱοὶ Γαμέρ· ᾿Ασχανὰζ καὶ Ριφὰθ καὶ Θοργαμά.
4
4
Сн~ве же и^ѓ^и^а'ни, е^ли'са и^ џарси'съ, кри'тьстїи, и^ ро'дъстїи.
καὶ υἱοὶ ᾿Ιωύαν· ᾿Ελισὰ καὶ Θάρσεις, Κίτιοι, Ρόδιοι.
5
5
эT си'х# раздњли'шася ѓ^строви стра'нъ всњхъ въ земли` иX, ко'ждо по ја%зы'комъ и^ рожDенїяX, и^ въ странаX и^хъ”
ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἕκαστος κατὰ γλῶσσαν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν.
6
6
Сн~ве же ха'мовы, хђ'съ, и^ месъраи^мъ, фђ'дъ, и^ ханаа'нъ”
Υἱοὶ δὲ Χάμ· Χοὺς καὶ Μερσαΐν Φοὺδ καὶ Χαναάν.
7
7
Сн~ве хђ'совы, сава`, и^ еви'ла, и^ сава'та и^ регма`, и^ саваџа'ка” Сн~ве же регма'новы, сава` и^ дадаn,
υἱοὶ δὲ Χούς· Σαβὰ καὶ Εὐϊλὰ καὶ Σαβαθὰ καὶ Ρεγμὰ καὶ Σαβαθακά. υἱοὶ δὲ Ρεγμά· Σαβὰ καὶ Δαδάν.
8
8
хђ'съ же роди` невро'да, се'и начатъ гига'нтъ бы'ти на земли`,
Χοὺς δὲ ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ. οὗτος ἤρξατο εἶναι γίγας ἐπὶ τῆς γῆς·
9
9
се'и бњ` и^сполинъ, лове'цъ пре'дъ гм~ъ бг~омъ” Сего ра'ди рекђтъ ја^ко невро'дъ и^споли'нъ предъ гм~ъ”
οὗτος ἦν γίγας κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, ὡς Νεβρὼδ γίγας κυνηγὸς ἐναντίον Κυρίου.
10
10
И$ бы'сть нача'ло црsтва е^го, вавилоn, и^ ѓ^ре'хъ, и^ а^рхадъ, и^ халаа%нь, на земли` сенаа'ръ.
καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆς βασιλείας αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ ᾿Ορὲχ καὶ ᾿Αρχὰδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σεναάρ.
11
11
эT земля же тоя`” И$зы'де а^сђръ, и^ създа`
ἐκ τῆς γῆς ἐκείνης ἐξῆλθεν ᾿Ασσοὺρ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Νινευΐ καὶ τὴν Ροωβὼθ πόλιν καὶ τὴν Χαλὰχ
12
12
н^иневги'ю посредњ` халахоM, с^е е^сть грDа вели'кїи”
καὶ τὴν Δασὴ ἀνὰ μέσον Νινευΐ καὶ ἀνὰ μέσο Χαλάχ· αὕτη ἡ πόλις μεγάλη.
13
13
МесраиM же роди лю'дии%ма, и^ неџали'ма и^ е^неметии'ма, и^ лавии%ма,
καὶ Μεσραΐν ἐγέννησε τοὺς Λουδιεὶμ καὶ τοὺς ᾿Ενεμετιεὶμ καὶ τοὺς Λαβιεὶμ καὶ τοὺς Νεφθαλιεὶμ καὶ τοὺς Πατροσωνιεὶμ
14
14
и^ патросинїи%ма и^ хазмонїи%ма эTню'дђже и^зы'иде филисти'мъ, и^ гафџорїи'мъ”
καὶ τοὺς Χασλωνιείμ, ὅθεν ἐξῆλθε Φυλιστιείμ, καὶ τοὺς Καφθοριείμ.
15
15
Ханаа'нь же роди` и^ сидона первеньца`, и^ хетъџе'я,
Χαναὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Σιδῶνα πρωτότοκον αὐτοῦ
16
16
и^ е^вђсе'я, и^ а^море'я, и^ гергесе'я,
καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν ᾿Ιεβουσαῖον καὶ τὸν ᾿Αμορραῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν ᾿Αρουκαῖον
17
17
и^ е^ве'я и^ а^рђке'я, и^ а^сене'я,
καὶ τὸν ᾿Ασενναῖον καὶ τὸν ᾿Αράδιον καὶ τὸν Σαμαραῖον καὶ τὸν ᾿Αμαθί.
18
18
и^ а^ради'я, и^ самари'я, и^ маџи'ю, и^ посе'мъ разсњя^шася племена` ханане'иская”
καὶ μετὰ τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων,
19
19
И$ бы'ша предњлы ханане'истїи эT сидо'на да'же и% до гера'ра, и^ га'зы, дои'дђще содоM и^ гомо'ръ и^ до а^да'мы, и^ севои'ма, да'же и^ до да'са
καὶ ἐγένετο τὰ ὅραι τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνος ἕως ἐλθεῖν εἰς Γεραρὰ καὶ Γαζάν, ἕως ἐλθεῖν ἕως Σοδόμων καὶ Γομόρρας, ᾿Αδαμὰ καὶ Σεβωΐμ ἕως Δασά.
20
20
с^и сн~ве ха'мовы въ племе'неX свои%хъ, и^ въ ја%зы'цехъ свои%хъ, и^ въ се'лехъ свои%хъ, и^ въ странахъ свои%хъ”
οὗτοι υἱοὶ Χάμ, ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν, κατὰ γλώσσας αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν.
21
21
Си'мђ бы'вшђ томђ эTц~ђ всњхъ сн~въ е^веро'выX, бра'тђ а^фе'товђ старњи'шемђ”
Καὶ τῷ Σὴμ ἐγεννήθη καὶ αὐτῷ, πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν ῞Εβερ, ἀδελφῷ ᾿Ιάφεθ τοῦ μείζονος.
22
22
Сн~ве си'мовы, е^ла'мъ, и^ а^сђръ, и^ а^рфаћаD, лю'дъ, и^ а^ра'мъ, и^ каи^на'нъ”
υἱοὶ Σήμ· ᾿Ελὰμ καὶ ᾿Ασσοὺρ καὶ ᾿Αρφαξὰδ καὶ Λοὺδ καὶ ᾿Αρὰμ καὶ Καϊνᾶν.
23
23
И$ сн~ве а^ра'мли, ѓ%съ, и^ ё%ль, гате'ръ, и^ мосо'хъ,
καὶ υἱοὶ ᾿Αράμ· Οὒζ καί Οὒλ καὶ Γατὲρ καὶ Μοσόχ.
24
24
а^рфаћа'дъ роди` каи^на'на. Каи^нанъ роди са'лю, Са'ля же роди` еве'ра”
καὶ ᾿Αρφαξὰδ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν, καὶ Καϊνᾶν ἐγέννησε τὸν Σαλά, Σαλὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ῞Εβερ.
25
25
и^ роди'стася е^ве'рђ два` сн~а, и^мя е^ді'номђ фале'къ, въ дн~и б^о е^го раздњли'ся зеMля” И$мя бра'тђ е^го и^ектаn, и^екта'н
καὶ τῷ ῞Εβερ ἐγεννήθησαν δύο υἱοί· ὄνομα τῷ ἑνὶ Φαλέγ, ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ διεμερίσθη ἡ γῆ, καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ᾿Ιεκτάν.
26
26
же роди` е^льмода'да, и^ сале'џа и^ а^сармо'џа, и^а^ра'ха,
᾿Ιεκτὰν δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Ελμωδὰδ καὶ Σαλὲθ καὶ τὸν Σαρμὼθ καὶ ᾿Ιαρὰχ καὶ ῾Οδορρὰ καὶ Αἰβὴλ καὶ Δεκλὰ
27
27
и^ ѓ^до'ра, и^ еви'ля, и^ де'кля,
καὶ Εὐὰλ καὶ ᾿Αβιμαὲλ καὶ Σαβὰ
28
28
и^ авимеі'ля и^ сове'ва,
καὶ Οὐφεὶρ καὶ Εὐειλὰ καὶ ᾿Ιωβάβ.
29
29
и^ ё^фи'ра, і^ е^ви'ла, и^ ѓ^ва'ва вс^и сїи сн~ве и^екта'новы”
πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιεκτάν.
30
30
И$ бы'сть въселе'нїе иX эT маси, даже и^дђще сафи'ра, горы` въсточныя”
καὶ ἐγένετο ἡ κατοίκησις αὐτῶν ἀπὸ Μασσῆ ἕως ἐλθεῖν εἰς Σαφηρά, ὄρος ἀνατολῶν.
31
31
Сїи сн~ве си'мовы въ племене'хъ своиX, по ја%зы'комъ и%хъ въ се'лехъ и^х#, и^ въ стра'наX и%хъ.
οὗτοι υἱοὶ Σήμ, ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν, κατὰ γλώσσας αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν.
32
32
си племена сн~въ но'евыX, по родђ и^хъ, по ја%зы'комъ и%хъ, въ се'лехъ иX и^ въ стра'наX и^хъ, эT си'хъ разсњя^шася ѓ%строви странъ, на земли` по пото'пњ”
Αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νῶε κατὰ γενέσεις αὐτῶν, κατὰ ἔθνη αὐτῶν· ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆς γῆς μετὰ τὸν κατακλυσμόν.
Глава, а~і”
Κεφάλαιο 11
1
1
И$ бњ` вся земля ё^ста` е^ді'на и^ гла'съ е^ді'нъ всњм#.
ΚΑΙ ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖλος ἕν, καὶ φωνὴ μία πᾶσι.
2
2
и^ бы'сть е^гда` поити` и%мъ эT восто'къ, и^ ѓ^брњто'ша по'ле въ земли` сенаа'ръ, и^ въсели'шася тђ`,
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κινῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ ἀνατολῶν, εὗρον πεδίον ἐν γῇ Σενναὰρ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ.
3
3
и^ ре'че чл~къ къ дрђ'гђ свое^мђ, прїидњте и^ да сотворимъ пли'н#џы, и^ и^спечеM я& ѓ^гне'мъ, и^ бы'ша и%мъ пли'нџы въ ка'мень, и^ бре'нїе въ мњсто мњл'а”
καὶ εἶπεν ἄνθρωπος τῷ πλησίον αὐτοῦ· δεῦτε πλινθεύσωμεν πλίνθους καὶ ὀπτήσωμεν αὐτὰς πυρί. καὶ ἐγένετο αὐτοῖς ἡ πλίνθος εἰς λίθον, καὶ ἄσφαλτος ἦν αὐτοῖς ὁ πηλός.
4
4
И$ рњша прїидњте да сози'ждMе себњ` грDа и^ сто'лпъ е^мђ'же бђ'детъ ве'рхъ до нб~сњ” И$ сътвориM себњ` и%мя, пре'жDе да'же не разы'йдем#ся по лицђ всея` зеMля”
καὶ εἶπαν· δεῦτε οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πόλιν καὶ πύργον, οὗ ἔσται ἡ κεφαλὴ ἕως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖς ὄνομα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἡμᾶς ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς.
5
5
И$ сни'де г~ь ви'дњти грDа и^ столпъ, и^же зида'ша сн~ве члчsтїи”
καὶ κατέβη Κύριος ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, ὃν ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων.
6
6
И$ ре'че г~ь, с^е ро'дъ е^ді'нъ, и^ ја^зы'къ е^ді'нъ всњмъ, и^ с^е нача'ша твори'ти. и^ не преста'нђт# до'ндеже сконча'ютъ”
καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ γένος ἓν καὶ χεῖλος ἓν πάντων, καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι, καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἀπ᾿ αὐτῶν πάντα, ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν.
7
7
Прїи^дњте и^ и^зшеDше смњсимъ иM т^ђ ја%зы'ки иX, да не ё^слы'шаT ко'ждо дрђ'га свое^го”
δεῦτε καὶ καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστος τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον.
8
8
И$ рас#сњя иX эTтђ'дђ г~ь по лицђ всея` земля`, и^ преста'ша зи'ждђще грDа и^ столпъ”
καὶ διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντες τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον.
9
9
Сего ра'ди нарече'ся и%мя мњстђ томђ смњше'нїе, ја%котђ` смиси` г~ь ё^ста` всњ'хъ ја%зы'къ” И$ эTтђ'дђ рас#сњя иX г~ь по лицђ всея` зеMля.
διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆς Σύγχυσις, ὅτι ἐκεῖ συνέχεε Κύριος τὰ χείλη πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐκεῖθεν διέσπειρεν αὐτοὺς Κύριος ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς.
10
10
Си бы'тїя си'мова, си'мђ б^њ р~ лњT, е^гда` роd а^рфаћа'да, въ второ'е лњто по пото'пњ”
Καὶ αὗται αἱ γενέσεις Σήμ. καί ἦν Σὴμ υἱὸς ἑκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγέννησε τὸν ᾿Αρφαξάδ, δευτέρου ἔτους μετὰ τὸν κατακλυσμόν.
11
11
И$ жиT си'мъ ро'жDь а^рфаћа'да лњтъ, тл~е, и^ роди` сн^ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἔζησε Σὴμ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ᾿Αρφαξὰδ ἔτη πεντακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
12
12
А$рфаћа'д же жи'тъ лTњ рл~е, и^ роди` каи^на'на,
Καὶ ἔζησεν ᾿Αρφαξὰδ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν.
13
13
и^ жи'тъ а"рфаћа'дъ ро'жDь каи^на'на, лњтъ тл~, и роди` сн~ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ” И$ жи'тъ каи^нанъ лњтъ, р~л, и^ роди` са'лђ, и^ жиT каи^на'нъ ро'ждь са'лђ, лњтъ т~л, и^ ро'ди` сн~ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἔζησεν ᾿Αρφαξὰδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν ἔτη τετρακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σαλά. καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τόν Σαλὰ ἔτη τριακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
14
14
И$ жи'тъ са'ла лњтъ рл~, и^ роди` е^ве'ра,
Καὶ ἔζησε Σαλὰ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ῞Εβερ.
15
15
и^ жиT сала ро'ждъ е^вера лњтъ т~л, и^ ро'ди сн~ы и^ дще'ры, и^ ё^мрњтъ”
καὶ ἔζησε Σαλὰ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν ῞Εβερ τριακόσια τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
16
16
И$ жи'тъ е^ве'ра лњтъ, рл~д, и^ ро'ди фале'ка,
Καὶ ἔζησεν ῞Εβερ ἑκατὸν τριάκοντα τέσσαρα ετη καὶ ἐγέννησε τὸν Φαλέγ.
17
17
и^ жиT е^вер# ро'ждь фале'ка, лњтъ тѓ~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры, и^ ё^мрњтъ”
καί ἔζησεν ῞Εβερ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Φαλὲγ ἔτη διακόσια ἑβδομήκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
18
18
И$ жи'тъ фалеk лњтъ рл~, и^ роди` рага'ва,
Καὶ ἔζησε Φαλὲγ τριάκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ραγαῦ.
19
19
и^ жи'тъ фале'къ ро'ждь рага'ва лњтъ сџ~, и роди` сн~ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἔζησε Φαλὲγ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ραγαῦ ἐννέα καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱούς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
20
20
И$ жи'тъ рага'въ, лњтъ рл~в, и^ роди` е^серђ'ха,
Καὶ ἔζησε Ραγαῦ ἑκατὸν τριάκοντα καὶ δύο ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σερούχ.
21
21
и^ жи'тъ рага'въ ро'ждъ е^серђха лњть, с~з, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры, и ё%мрњтъ”
καὶ ἔζησε Ραγαῦ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σεροὺχ διακόσια ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
22
22
И$ жи'тъ е^серђ'хъ лњтъ р~л, и^ роди` нахо'ра,
καὶ ἔζησε Σεροὺχ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ναχώρ.
23
23
и^ жи'тъ е^серђ'хъ ро'ждь нахо'ра лњтъ с~, и^ роди` сн~ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ”
Καὶ ἔζησε Σερούχ, μετὰ τό γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ναχώρ, ἔτη διακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
24
24
И$ жи'тъ нахо'ръ лњтъ ѓџ~, и^ роди` џа'рђ,
Καὶ ἔζησε Ναχὼρ ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ ἐγέννησε τὸν Θάρα.
25
25
и^ житъ нахо'ръ ро'ждъ џа'рђ лњтъ рк~џ, и^ роди сн~ы и^ дще'ры, и^ ё%мрњтъ”
καὶ ἔζησε Ναχώρ, μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Θάρα, ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιπέντε καὶ ἐγέννησεν υἱοὺς καὶ θυγατέρας καὶ ἀπέθανε.
26
26
И$ жи'тъ џа'ра лњтъ ѓ~, и^ ро'ди а^вра'ма, и^ нахо'ра і^ а^ра'на
Καὶ ἔζησε Θάρα ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν ῞Αβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν ᾿Αρράν.
27
27
Си' же бы'тїя џа'ры, џа'ра роди` а^вра'ма, и^ нахо`ра, и^ а^ра'на” А$ра'н же роd ло'та”
Αὗται αἱ γενέσεις Θάρα· Θάρα ἐγέννησε τὸν ῞Αβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν ᾿Αρράν, καὶ ᾿Αρρὰν ἐγέννησε τὸν Λώτ.
28
28
И$ ё^мре а^ра'нъ предъ џа'рою эTц~емъ свои%мъ, въ зем#ли в неиже ся роди` въ се'лехъ хал#дњ'искихъ”
καὶ ἀπέθανεν ᾿Αρρὰν ἐνώπιον Θάρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἐγεννήθη, ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Χαλδαίων.
29
29
И$ поја%ста а^вра'мъ и^ нахо'ръ себњ же'ны, и^мя женњ а^вра'мли са'ра. І$ и^мя женњ` нахо'ровњ ме'льха д#щи а^ра'ня, с^е е%сть эTц~ъ ме'лшинъ, и^ эTц~ъ е%схи
καὶ ἔλαβον ῞Αβραμ καὶ Ναχὼρ ἑαυτοῖς γυναῖκας· ὄνομα τῇ γυναικὶ ῞Αβραμ Σάρα, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ Ναχὼρ Μελχά, θυγάτηρ ᾿Αρρὰν καὶ πατὴρ Μελχὰ καὶ πατὴρ ᾿Ιεσχά.
30
30
Бя'ше же сар`а непло'ды, и^ не ражDаше дњте'и.
καὶ ἦν Σάρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει.
31
31
и^ пояT џа'ра а^вра'ма сн~а своего, и^ ло'та сн~а а^ра'ня, сн~а, сн~а свое^го и^ са'рђ сно'хђ свою` женђ` а^вра'млю сн~а свое^го, І$ и^зведе я& и^з# земля` хал#дњи'ски, и^ти на' зеMлю ханаа%ньскђ, и^ прїидо'ша да'же и^ до хары, и^ всели'шася т^ђ”
καὶ ἔλαβε Θάρα τὸν ῞Αβραμ υἱὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν ᾿Αρράν, υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν Σάραν τὴν νύμφην αὐτοῦ, γυναῖκα ῞Αβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας τῶν Χαλδαίων πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἦλθον ἕως Χαρρὰν καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ.
32
32
Бы'ша же вс^и дн~їе џа'ры въ хараа%нњ лTњ, с~е, и^ ё%мрњтъ, џа'ра въ хараа%нњ”
καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Θάρα ἐν γῇ Χαρρὰν διακόσια πέντε ἔτη, καὶ ἀπέθανε Θάρα ἐν Χαρράν.
Глава`, в~і”
Κεφάλαιο 12
1
1
И$ ре'че г~ь а^вра'мђ, и^зыи^ди эT зеMля твоея`, и^ эT ро'да твое^го, и^ эT до'мђ эTц~а твое^го, І$ и^ди въ зе'млю в# ню'же ти покажђ`,
ΚΑΙ εἶπε Κύριος τῷ ῞Αβραμ· ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου καὶ δεῦρο εἰς τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω·
2
2
и^ сътворю` тя` въ ја^зыкъ ве'лїи, и^ блsвлю тя, и^ възвели'чю и^мя` твое`, и^ бђдеши блsвнъ,
καὶ ποιήσω σε εἰς ἔθνος μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένος·
3
3
и^ блsвлю блsвя'щая тя`, и^ кленђщая^ тя` прокленђ, и^ блsвя'тся ѓ^ тебњ` вс^я племена` зе'мная.
καὶ εὐλογήσω τοὺς εὐλογοῦντάς σε καὶ τοὺς καταρωμένους σε καταράσομαι· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς.
4
4
І$ и^де а^вра'м# ја%коже гл~а е^мђ г~ь, и^дя'ше с ни'мъ и^ ло'т#” А$вра'м же бяше лњтъ ѓ~е, е^гда` и^зы'иде эT земля` хараа%ня”
καὶ ἐπορεύθη ῞Αβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ᾤχετο μετ᾿ αὐτοῦ Λώτ. ῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομηκονταπέντε, ὅτε ἐξῆλθε ἐκ Χαρράν.
5
5
И$ поя` а^вра'мъ женђ` свою` сарђ, и^ ло'та сн~а бра'та свое^го, и^ вся и^мњ'нїа своя` е^ли'ко притяжа'ша, и^ вся` дш~а ја^же притяжа'ша въ хараа%ни, и^зыи^до'ша и^ ті'и въ зе'млю хананею'”
καὶ ἔλαβεν ῞Αβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰς γῆν Χαναάν.
6
6
І$ ѓ^бы'иде а^враM зе'млю всю`, до мњ'ста, сихе'м#ска, къ дђ'бђ высо'комђ, хананеи' же тогда` живя'хђ на зеMли то'и
καὶ διώδευσεν ῞Αβραμ τὴν γῆν εἰς τὸ μῆκος αὐτῆς ἕως τοῦ τόπου Συχέμ, ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν· οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν.
7
7
И$ я^ви'ся г~ь а^вра'мђ, и^ реq е^мђ сњмени твое^мђ даM зе'млю сїю`” И" създа` т^ђ а^враM тре'бникъ г^ђ ја%вльшемђся е^мђ”
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῞Αβραμ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ.
8
8
И$ въстђпи` эTтђ'дђ въ го'рђ на въсто'къ лицMе пря'мо веџи'ль, и^ поста'ви хра'мъ свои въ веџи'ль к# мо'рю къ востоком#, и^ созда` т^ђ тре'бникъ г~ђ, и^ помоли'вся во и'мя г~а. ја%вльшагося е^мђ”
καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰς τὸ ὄρος κατὰ ἀνατολὰς Βαιθὴλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθὴλ κατὰ θάλασσαν καὶ ᾿Αγγαὶ κατὰ ἀνατολάς· καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου.
9
9
И$ въздви'жеся а^враM, і^ и'де въ ѓ^рђжїи сквозњ` пђсты'ню,
καὶ ἀπῇρεν ῞Αβραμ καὶ πορευθεὶς ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
10
10
и^ бы'сть глDа на земли`” И$ прїиде а^враM въ е^гљ=петъ, хотя` жи'ти т^ђ, ја%ко соѓ^долњлъ бяше глDа на земли`”
Καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ κατέβη ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ, ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς.
11
11
Бы'сть же е^гда` приближи'ся а^вра'мъ вни'ти въ е^гљ=петъ, ре'че а^враM са'рњ женњ` свое'и, ви'жDђ а%зъ ја%ко добра` е^си жена` в# лице`,
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤγγισεν ῞Αβραμ εἰσελθεῖν εἰς Αἴγυπτον, εἶπεν ῞Αβραμ Σάρᾳ τῇ γυναικί· γινώσκω ἐγώ, ὅτι γυνὴ εὐπρόσωπος εἶ·
12
12
бђдетъ ё%бо е^гда` ё^ви'дяT тя` е^гљ=птяне, и^ рекђтъ ја%ко жена` е^си е^мђ и^ ё^бїю'тъ м^я а^ тебе` по'имђт#,
ἔσται οὖν, ὡς ἂν ἴδωσί σε οἱ Αἰγύπτιοι, ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ ἐστιν αὐτή, καὶ ἀποκτενοῦσί με, σὲ δὲ περιποιήσονται.
13
13
рцы` ё^бо ја^ко сестра` е^мђ е%смь, да и^ мнњ добро` бђ'детъ тебе` ра'ди. и^ бђ'детъ жива` дш~а моя` тебе` ра'ди”
εἰπὸν οὖν, ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι, ὅπως ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου.
14
14
Бы'сть же е^гда` вънїиде а^враM въ е^гљ=пет#, и^ видњвше е^гљ=птяне женђ` е^го, ја^ко добра` бя'ше ѕњло`”
ἐγένετο δέ, ἡνίκα εἰσῆλθεν ῞Αβραμ εἰς Αἴγυπτον, ἰδόντες οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα,
15
15
Ви'дњша ю& кн~ѕи фараѓ^ни, и^ похвали'ша ю& къ фараѓ%нђ, и^ въведо'ша ю& въ до'мъ фараѓ%новъ
καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντες Φαραὼ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸς Φαραὼ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον Φαραώ·
16
16
і^ а^вра'мђ добрњ бя'ше е^я` дњля” И$ бы'ша а^вра'мђ ѓ^вца` говя'да и^ ѓ^слята, рабы` и^ рабы'ня и^ мщата и^и^ вельблю'ди”
καὶ τῷ ῞Αβραμ εὖ ἐχρήσαντο δι᾿ αὐτήν, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι καὶ ἡμίονοι καὶ κάμηλοι.
17
17
И$ мђчи г~ь мђ'ками вели'кими фараѓ%на и^ дом# е^го, са'ры дњля жены` а^вра'мля.
καὶ ἤτασεν ὁ Θεὸς τὸν Φαραὼ ἐτασμοῖς μεγάλοις καὶ πονηροῖς καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σάρας τῆς γυναικὸς ῞Αβραμ.
18
18
Възва' же фараѓ%нъ а^вра'ма, и^ рече` е^мђ чт^о се` сътвори' ми, не повњдаv ја%ко на` ти` е^сть, почто'
καλέσας δὲ Φαραὼ τὸν ῞Αβραμ εἶπε· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι, ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάς μοι, ὅτι γυνή σου ἐστίν;
19
19
ли ре'че ја^ко сестра` ми е^сть, поја^х# ю& себњ` в женђ`” И$ нн~њ се` жена` твоя` прDе тобо'ю пое^мъ ю& эTи^ди”
ἱνατί εἶπας ὅτι ἀδελφή μου ἐστί; καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ γυναῖκα, καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἔναντί σου· λαβὼν ἀπότρεχε.
20
20
И$ повелњ фараѓ^нъ мђжеM а^вра'ма дњля, проводи'ти е^го и^ женђ` е^го, и^ вс^е е^лико бя'ше е^го, и^ ло'та с ни'мъ
καὶ ἐνετείλατο Φαραὼ ἀνδράσι περὶ ῞Αβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ.
Глvа, г~і”
Κεφάλαιο 13
1
1
И$зы'иде же а^вра'м# эT е^гљ=пта са'мъ и^ жена` е^го, и^ вс^е е^ли'ко е^го въ пђсты'ню, и^ ло'тъ с ни'мъ”
ΑΝΕΒΗ δὲ ῞Αβραμ ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸς καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ Λὼτ μετ᾿ αὐτοῦ, εἰς τὴν ἔρημον.
2
2
А$вра'м# же бя'ше бога'тъ ѕњло`, ското'мъ, зла'томъ, и^ срњбромъ”
῞Αβραμ δὲ ἦν πλούσιος σφόδρα κτήνεσι καὶ ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ.
3
3
І$ и^де эTню'дђже бњ` прише'лъ, въ пђсты'ню до веџи'ля. до мњста и^дњже бњ` е^мђ хра'мина пе'рвње ме'ждђ веџи'лемъ, и ме'ждђ а%г#ге,
καὶ ἐπορεύθη ὅθεν ἦλθεν εἰς τὴν ἔρημον ἕως Βαιθήλ, ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἦν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ τὸ πρότερον, ἀνὰ μέσον Βαιθὴλ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Αγγαί,
4
4
въ мњстњ тре'бища, идеже сътвори'лъ бњ` пе'рвње хра'м#, и^ моли` т^ђ и^мя а^вра'мъ г~а”
εἰς τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ἀρχήν· καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ ῞Αβραμ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.
5
5
И$ ло'тђ же и%же хожда'ше съ а%вра'момъ бя'хђ ѓ^вца и^ говя'да, и^ скота` много,
καὶ Λὼτ τῷ συμπορευομένῳ μετὰ ῞Αβραμ ἦν πρόβατα καὶ βόες καὶ σκηναί.
6
6
и^ не въмњща'ше и^хъ земля` жи'ти въкђпњ, ја%ко и^мњнїе и^хъ бя'ше мно'го, и^ не можа'хђ жи'ти въкђпњ.
καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα, ὅτι ἦν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν πολλά, καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺς ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα.
7
7
Бы'сть же сва'ръ междђ пастђхи` скота` а^вра'мля, и^ междђ пастђхи` скота` ло'това, ханане'и же, и^ ферезе'и тогда` насе'лницы бя'хђ въ зеMли тои.
καὶ ἐγένετο μάχη ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ ῞Αβραμ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λώτ· οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν.
8
8
Ре'че же а^вра'мъ ло'тђ, да не бђ'детъ сва'ръ междђ мно'ю и^ тобо'ю, и^ меQдђ пастђхи` твои%ми, и^ ме'ждђ пастђхи` мои'ми, ја%ко чл~ка бра'та е^свњ себњ
εἶπε δὲ ῞Αβραμ τῷ Λώτ· μὴ ἔστω μάχη ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων μου καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων σου, ὅτι ἄνθρωποι ἀδελφοί ἐσμεν ἡμεῖς.
9
9
Не се' ли вся` земля` прDе тобо'ю, эTлђчи'ся ты` эT мене`, люботы` на' лњво а^ а%зъ на' десно, люботы` на десно а^ а%зъ на' лњво”
οὐκ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ ἐναντίον σου ἐστί; διαχωρίσθητι ἀπ᾿ ἐμοῦ· εἰ σὺ εἰς ἀριστερά, ἐγὼ εἰς δεξιά· εἰ δὲ σὺ εἰς δεξιά, ἐγὼ εἰς ἀριστερά.
10
10
И$ възве'дъ ло'тъ ѓ%чи свои` и^ видњ` ве'съ предњлъ и^ѓ^рда'нескъ, ја%ко ве'съ наводне'нъ бя'ше водо'ю, пре'жDе рассы'панїя содо'мска и^ гомоrска, ја^ко ра'и бж~їи, и^ ја%ко земля е^гљ=пет#ска, да'же и^ до зогора”
καὶ ἐπάρας Λὼτ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἐπεῖδε πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου, ὅτι πᾶσα ἦν ποτιζομένη πρὸ τοῦ καταστρέψαι τὸν Θεὸν Σόδομα καὶ Γόμορρα, ὡς ὁ παράδεισος τοῦ Θεοῦ καὶ ὡς ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἕως ἐλθεῖν εἰς Ζόγορα.
11
11
І$ и^збра` себњ` ло'тъ ве'съ предњлъ и^ѓ^рда'нескъ, и^ эTи^де ло'тъ эT въсто'ка, и^ разлђчи'стася ѓ%ба бра'та эT себе”
καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Λὼτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἀπῇρε Λὼτ ἀπὸ ἀνατολῶν, καὶ διεχωρίσθησαν ἕκαστος ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
12
12
А$враM же всели'ся в зе'млю ханаѓ%ньскђ” Лѓ'т# же всели'ся въ грDа предњлескъ, и^ всели'ся в содо'мъ”
῞Αβραμ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ Χαναάν, Λὼτ δὲ κατῴκησεν ἐν πόλει τῶν περιχώρων καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδόμοις·
13
13
Чл~цы же и^же в содо'мњ зли`, и^ грњшни прDе бм~ъ ѕњло`”
οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ ἐν Σοδόμοις πονηροὶ καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ σφόδρα.
14
14
Ре'че же б~ъ къ а^вра'мђ, ја%коже эTлђчи'ся ло'тъ эT него, въздви'гни ѓ%чи свои` и^ ви'ждь, эT мњста и^дњже ты` нн~њ е^си, к сњверђ и^ ко въсто'коM и^ къ мо'рю,
῾Ο δὲ Θεὸς εἶπε τῷ ῞Αβραμ μετὰ τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λὼτ ἀπ᾿ αὐτοῦ· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἴδε ἀπὸ τοῦ τόπου, οὗ νῦν σύ εἶ, πρὸς βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰς καὶ θάλασσαν·
15
15
ја%ко всю` зе'млю ю^же ты` ви'диши, тебњ` да'мъ ю&, и^ сњмени твое^мђ въ вњки,
ὅτι πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν σὺ ὁρᾷς, σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου ἕως αἰῶνος.
16
16
и^ сътворю` племя` твое` ја%ко пњсо'къ зе'мныи” И$ а%ще кт^о мо'жетъ и^счести` пњсо'къ зе'мныи, то` и^ сњмя` твое и^зочтеT”
καὶ ποιήσω τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς γῆς· εἰ δύναταί τις ἐξαριθμῆσαι τὴν ἄμμον τῆς γῆς, καὶ τὸ σπέρμα σου ἐξαριθμηθήσεται.
17
17
Въста'въ и^ ѓ^быиди зеMлю въ длъготђ ея` и^ въ широтђ`, ја%котебњ дам# ю&, и^ сњмени твое^мђ въ вњки,
ἀναστὰς διόδευσον τὴν γῆν εἴς τε τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ εἰς τὸ πλάτος, ὅτι σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου εἰς τὸν αἰῶνα.
18
18
і^ эTсели'ся а^вра'мъ, и^ пришеD въсели'ся ё^ дђба мам#врїя, и^же бя'ше въ хевро'нњ, и^ създа тђ` тре'бникъ г~ђ”
καὶ ἀποσκηνώσας ῞Αβραμ, ἐλθὼν κατῴκησε παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆ, ἣ ἦν ἐν Χεβρώμ, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ.
Глvа, д~і”
Κεφάλαιο 14
1
1
Бы'сть же въ црsтво марфа'ле цр~я сеннаа'рьска, и^ ариѓ%хъ цр~ь е^ласа'рескъ, и^ ходо'логоморъ цр~ь е^ламе'рескь, и^ џар#галъ цр~ь ја%зы'ческїи”
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ ᾿Αμαρφὰλ βασιλέως Σενναάρ, καὶ ᾿Αριὼχ βασιλέως ᾿Ελλασάρ, Χοδολλογομὸρ βασιλεὺς ᾿Ελὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλεὺς ἐθνῶν
2
2
И$ сътвориша ра'ть, съ вала'комъ цр~емъ содо'мъскимъ, и^ съ вар#са'вою цр~емъ гомо'рскїмъ, и^ съ сеннаа'ромъ цр~емъ а^дама'ньскимъ, и^ симово'ромъ цр~ем# севои%м#скимъ” И$ цр~емъ вала'комъ се'и е%сть сиго'ръ,
ἐποίησαν πόλεμον μετὰ Βαλλὰ βασιλέως Σοδόμων καὶ μετὰ Βαρσὰ βασιλέως Γομόρρας καὶ μετὰ Σενναὰρ βασιλέως ᾿Αδαμὰ καὶ μετὰ Συμοβὸρ βασιλέως Σεβωείμ, καὶ βασιλέως Βαλάκ (αὕτη ἐστὶ Σηγώρ).
3
3
и^ вс^и совњща'шася на де'брь лљ=кїю, с^е е^сть море солиuное в~і лTњ, рабо'таша ходологомо'рю” тре'тїа^го
πάντες οὗτοι συνεφώνησαν ἐπὶ τὴν φάραγγα τὴν ἁλυκὴν (αὕτη ἡ θάλασσα τῶν ἁλῶν).
4
4
же на'десять лњта, эTверъго'шася е^го”
δώδεκα ἔτη αὐτοὶ ἐδούλευσαν τῷ Χοδολλογομόρ, τῷ δὲ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ἀπέστησαν.
5
5
И$ въ д~і лњто, прїиде ходологомо'ръ, и^ цр~и и^же с ниM и^ съсњко'ша гига'нты і^ е'же въ настаро'џњ и^ въ канаи'ме, и^ ја%зы'цы крњ'пки въкђ'пњ с ни'ми. и^ съмњя' и^же въ са'вњ гра'дњ
ἐν δὲ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἦλθε Χοδολλογομὸρ καὶ οἱ βασιλεῖς μετ᾿ αὐτοῦ καὶ κατέκοψαν τοὺς γίγαντας τοὺς ἐν ᾿Ασταρὼθ καὶ Καρναΐν, καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ ἅμα αὐτοῖς καὶ τοὺς ᾿Ομμαίους τοὺς ἐν Σαυῇ τῇ πόλει
6
6
и^ хор#ре'я и^же въ гораX сљ=и'ръскиX. дотереми'нџа фараѓ'ня, и^же е^сть въ пђсты'ни”
καὶ τοὺς Χορραίους τοὺς ἐν τοῖς ὄρεσι Σηείρ, ἕως τῆς τερεβίνθου τῆς Φαράν, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
7
7
І$ ѓ^брати'вшеся прїидо'ша къ и^сто'чникђ сђ'дномђ. е^же е^сть кади'съ, и^ съсњко'ша кн~ѕя а^мали'чески, і^ а^мор#ре'я живђщая въ а^саn џама'рњ,
καὶ ἀναστρέψαντες ἦλθον ἐπὶ τὴν πηγὴν τῆς κρίσεως (αὕτη ἐστὶ Κάδης) καὶ κατέκοψαν πάντας τοὺς ἄρχοντας ᾿Αμαλὴκ καὶ τοὺς ᾿Αμορραίους τοὺς κατοικοῦντας ἐν ᾿Ασασονθαμάρ.
8
8
и^зы'де же цр~ь содоMскїи и^ цр~ь гомо'рскїи, и^ цр~ь а^дама'ньскїи, и^ цр~ь севои'мскъ, и^ цр~ь валаk с^и е^сть сиго'рскїи, и^ въполчи'шася на сњ'чю въ ю^до'лїи лљ=кїи
ἐξῆλθε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων καὶ βασιλεὺς Γομόρρας καὶ βασιλεὺς ᾿Αδαμὰ καὶ βασιλεὺς Σεβωεὶμ καὶ βασιλεὺς Βαλάκ (αὕτη ἐστὶ Σηγώρ) καὶ παρετάξαντο αὐτοῖς εἰς πόλεμον ἐν τῇ κοιλάδι τῇ ἁλυκῇ,
9
9
на ходологомо'ра, цр~я е^ла'мска. и^ џарга'ла цр~я ја%зы'ческа, і^ а^марфа'ла цр~я сеннаа'рска. і^ а^рїѓ%ха цр~я е^ласа'рска, четы'ри цр~и на е~
πρὸς Χοδολλογομὸρ βασιλέα ᾿Ελὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλέα ἐθνῶν καὶ ᾿Αμαρφὰλ βασιλέα Σενναὰρ καὶ ᾿Αριὼχ βασιλέα ᾿Ελλασάρ, οἱ τέσσαρες βασιλεῖς πρὸς τοὺς πέντε.
10
10
ю`. доли'на же алљ=кїя, и^мя'ше кла'дези вњ'верны” И$ побњже цр~ь содо'мъскїи, и^ цр~ь гомо'рскїи и^ въпадо'ша в ня`, ѓ^ста'вльшїи же бњжа'ша въ горђ і^ ѓ^держа'ша ю&”
ἡ δὲ κοιλὰς ἡ ἁλυκή, φρέατα ἀσφάλτου. ἔφυγε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων καὶ βασιλεὺς Γομόρρας καὶ ἐνέπεσαν ἐκεῖ, οἱ δὲ καταλειφθέντες εἰς τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον.
11
11
И$ поя'ша вс^я коня` содо'м#скїи и^ гомо'рскїи, и^ вс^е ѓ^рђжїе и^хъ и^ эTи^до'ша”
ἔλαβον δὲ τὴν ἵππον πᾶσαν τὴν Σοδόμων καὶ Γομόρρας καὶ πάντα τὰ βρώματα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον.
12
12
Поя'ша же и^ ло'та сн~а брата а^вра'мова, і^ и^мњнїе е^го и^ эTи^до'ша” Бњ б^о въ содо'мњх# живыи,
ἔλαβον δὲ καὶ τὸν Λὼτ τὸν υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ ῞Αβραμ καὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῴχοντο· ἦν γὰρ κατοικῶν ἐν Σοδόμοις.
13
13
пришеD же е^ді'нъ эT и^сцелњвшиX повњда а^вра'мђ прише'лцђ” А$враM же жи'тъ ё^ дђба мам#врїя” А$море'и же бра'та е^схо'ля, и^ бра'та е^ё^на'ня, и^же бњша ро'тницы а^вра'мовы”
Παραγενόμενος δὲ τῶν ἀνασωθέντων τις ἀπήγγειλεν ῞Αβραμ τῷ περάτῃ· αὐτὸς δὲ κατῴκει παρὰ τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ ᾿Αμορραίου τοῦ ἀδελφοῦ ᾿Εσχὼλ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Αὐνάν, οἳ ἦσαν συνωμόται τοῦ ῞Αβραμ.
14
14
ё^слы'шаv же а^вра'мъ, ја%ко плњни'ша ло'та снв~ца е^го, и^ събра` вс^я домочаDца, т~ и^ и~і. и^ гна'ша въ слњдъ и^х# до до'на,
ἀκούσας δὲ ῞Αβραμ ὅτι ᾐχμαλώτευται Λὼτ ὁ ἀδελφιδοῦς αὐτοῦ, ἠρίθμησε τοὺς ἰδίους οἰκογενεῖς αὐτοῦ, τριακοσίους δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕως Δάν.
15
15
и^ нападе` на' ня но'щїю, саM и^ ѓ%троцы е^го с нимъ. и^ порази` и^хъ и^ гони` и%хъ до сова'ла, ја^же е^сть ѓ^шђюю` дама'ска”
καὶ ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτοὺς τὴν νύκτα αὐτὸς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺς ἕως Χοβά, ἥ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαμασκοῦ.
16
16
И$ възврати` вс^я и^ кони` содо'мъска и^ ло'та сн~а бра'та своегэ` возъвра'ти`, и^ вся` и^мњнїа е^го и^ жены` и^ лю'ди”
καὶ ἀπέστρεψε πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδόμων, καὶ Λὼτ τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ ἀπέστρεψε καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὸν λαόν.
17
17
И$зы'де же цр~ь содо'м#скїи въ стрњте'нїе е^мђ, е^гда` въз#врати'ся эT сњ'чя ходологомо'ра и^ цр~еи сђщиX с ниM въ ё^до'ле са'винњ, сїе бя'ше поле цр~во”
᾿Εξῆλθε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων εἰς συνάντησιν αὐτῷ, μετὰ τὸ ὑποστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς κοπῆς τοῦ Χοδολλογομὸρ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ᾿ αὐτοῦ, εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Σαβύ (τοῦτο ἦν τὸ πεδίον τῶν βασιλέων).
18
18
И$ мелхиседе'къ цр~ь сали'меск#, и^знесе` хлbњ и^ вино`, бя'ше же сщ~е'нниk б~а вы'шнего.
καὶ Μελχισεδὲκ βασιλεὺς Σαλὴμ ἐξήνεγκεν ἄρτους καὶ οἶνον· ἦν δὲ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου.
19
19
и^ блsви а^вра'ма и^ рече, блsвен# а^вра'мъ б~ђ вы'шнемђ, и^же създа` нб~о и^ зе'млю,
καὶ εὐλόγησε τὸν ῞Αβραμ καὶ εἶπεν· εὐλογημένος ῞Αβραμ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
20
20
и^ блsвенъ б~ъ вы'шнїи, и^же преда` враги` твоя в рђцњ твои`, и^ да'сть е^мђ десяти'нђ а^враM эT всего`”
καὶ εὐλογητὸς ὁ Θεὸς ὁ ὕψιστος, ὃς παρέδωκε τοὺς ἐχθρούς σου ὑποχειρίους σοι. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ῞Αβραμ δεκάτην ἀπὸ πάντων.
21
21
Рече же цр~ь содо'мескъ къ а^вра'мђ. дажDь м^и мђжа, а^ коня` възми` себњ`.
εἶπε δὲ βασιλεὺς Σοδόμων πρὸς ῞Αβραμ· δός μοι τοὺς ἄνδρας, τὴν δὲ ἵππον λάβε σεαυτῷ.
22
22
рече же а^враM къ цр~ю содоMскђ, въздви'гнђ рђкђ мою къ г~ђ б~ђ вы'шнемђ, и^же сътвори` нб~о и^ землю,
εἶπε δὲ ῞Αβραμ πρὸς τὸν βασιλέα Σοδόμων· ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, ὃς ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν,
23
23
а^ще эT ве'рви до възвђ'зы сапо'жныя, възмђ` эT всеh твое^го, да не рече'ши ѓ^богатиX а^вра'ма,
εἰ ἀπὸ σπαρτίου ἕως σφυρωτῆρος ὑποδήματος λήψομαι ἀπὸ πάντων τῶν σῶν, ἵνα μὴ εἴπῃς, ὅτι ἐγὼ ἐπλούτισα τὸν ῞Αβραμ·
24
24
ра'звњ и^же сђть и^зъя'ли ѓ%троцы, и^ ча'сть мђжїи, и^же сђть ходи'ли со мно'ю, е^схо'лъ і^ её^на'нъ маMвре, сїи да во'змђтъ ча'сти своя`”
πλὴν ὧν ἔφαγον οἱ νεανίσκοι καὶ τῆς μερίδος τῶν ἀνδρῶν τῶν συμπορευθέντων μετ᾿ ἐμοῦ, ᾿Εσχώλ, Αὐνάν, Μαμβρῆ, οὗτοι λήψονται μερίδα.
Глvа, е~і”
Κεφάλαιο 15
1
1
По гл~анїи же се'м#, бы'сть сло'во гн~е къ а^вра'мђ въ видњ'нїи въ нощи` гл~я не бо'ися а^вра'ме а^зъ защищђ` т^я м#зDа т^и бђдетъ ѕњло` мно'га”
ΜΕΤΑ δὲ τὰ ρήματα ταῦτα ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸς ῞Αβραμ ἐν ὁράματι, λέγων· μὴ φοβοῦ ῞Αβραμ, ἐγὼ ὑπερασπίζω σου· ὁ μισθός σου πολὺς ἔσται σφόδρα.
2
2
Гл~а же а^ вра'мъ влDко г~и что` ми даси` а%з же эTпђщђся без ча'да. сн~ъ же масе'ковъ домоча'дица мое^я, с^и дама'скосъ е^лїе^зе'ръ” І$ еще`
λέγει δὲ ῞Αβραμ· δέσποτα Κύριε, τί μοι δώσεις; ἐγὼ δὲ ἀπολύομαι ἄτεκνος· ὁ δὲ υἱὸς Μασὲκ τῆς οἰκογενοῦς μου, οὗτος Δαμασκὸς ᾿Ελιέζερ.
3
3
рече а^враM, е%льмаже мн^њ не да'сть пло'да, домоча'децъ мой наслњдникъ бђдетъ по мн^њ”
καὶ εἶπεν ῞Αβραμ· ἐπειδὴ ἐμοὶ οὐκ ἔδωκας σπέρμα, ὁ δὲ οἰκογενής μου κληρονομήσει μοι.
4
4
І$ а'бїе гла'съ гн~ь бысть къ немђ` гл~я, не бђдетъ се'и наслњ'дник# твой, н^о и^же и^зы'детъ и^с тебе`, то'и бђдетъ наслњдник# тебњ”
καὶ εὐθὺς φωνὴ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν λέγουσα· οὐ κληρονομήσει σε οὗτος, ἀλλ᾿ ὃς ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ, οὗτος κληρονομήσει σε.
5
5
И$ и^зведе` и& во'нъ и^ реq къ немђ, възри` на нб~о и^ съчти` ѕвњзды, а^ще мо'жеши и^счести` и^ рече та'ко бђдет# сњмя твое”
ἐξήγαγε δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβλεψον δὴ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺς ἀστέρας, εἰ δυνήσῃ ἐξαριθμῆσαι αὐτούς. καὶ εἶπεν· οὕτως ἔσται τὸ σπέρμα σου.
6
6
Вњ'рова а^вра'мъ б~ђ и^ въмњни'ся е^мђ въ пра'вдђ”
καὶ ἐπίστευσεν ῞Αβραμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην.
7
7
И$ рече къ немђ а%зъ е^смь б~ъ и^зведы'и тя эT страны` хал#дњ'искїа, ја%ко да'ти тебњ землю сїю прїя'ти ю&”
εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· ἐγὼ ὁ Θεὸς ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ χώρας Χαλδαίων, ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονομῆσαι.
8
8
И$ рече влDко г~и по чесомђ с^е разђмњю, ја%ко прїя'ти ю& и%мамъ”
εἶπε δέ, Δέσποτα Κύριε, κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν;
9
9
Рече же къ немђ. възми` м^и ю%ницђ трилњтнђ, и^ козђ` трилњтнђ і^ ѓ^ве'нъ трилњтен#, и^ съ горлицею го'лђбъ”
εἶπε δὲ αὐτῷ· λάβε μοι δάμαλιν τριετίζουσαν καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν.
10
10
Възя'вшђ же е^мђ вс^я и^ претеса` я& на' полы, и^ положи я& разли'чно пря'мо къ себњ, птиw же не претеса`.
ἔλαβε δὲ αὐτῷ πάντα ταῦτα καὶ διεῖλεν αὐτὰ μέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀλλήλοις, τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖλε.
11
11
сълетњша же пти'ца на телеса` расте'саная, и^ сњде съ ни'ми а^враM”
κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώματα, ἐπὶ τὰ διχοτομήματα αὐτῶν, καὶ συνεκάθησεν αὐτοῖς ῞Αβραμ.
12
12
Заходящђ же слн~цђ ё%жасъ нападе` на а^вра'ма, и^ с^е страX те'мен# ве'лїи нападе` на'нь”
περὶ δὲ ἡλίου δυσμὰς ἔκστασις ἐπέπεσε τῷ ῞Αβραμ, καὶ ἰδοὺ φόβος σκοτεινὸς μέγας ἐπιπίπτει αὐτῷ.
13
13
И$ рече'но бы'сть а^вра'мђ вњ'дя вњждь, ја%ко ѓ^быта'лницы бђдђт# сњмя твое в# земли` не свое'и, и^ порабо'тятъ и^ зазлятъ иM, и^ смиряT я& четыриста` лTњ
καὶ ἐρρέθη πρὸς ῞Αβραμ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺς καὶ κακώσουσιν αὐτοὺς καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺς τετρακόσια ἔτη.
14
14
ја^зы'кђ же е^мђже порабо'таю^т# сђждђ а%зъ” Посе'м же и^зы'дђтъ съ и^мњнїемъ мно'гимъ,
τὸ δὲ ἔθνος, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ· μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆς πολλῆς.
15
15
ты' же эTи'деши къ эTц~ем твои^мъ, жи'въ съ мироM въ ста'рости до'брњ”
σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸς τοὺς πατέρας σου ἐν εἰρήνῃ, τραφεὶς ἐν γήρᾳ καλῷ.
16
16
Четве'ртое же колњно ѓ^братиTся сњмо” Не сђть б^о сконча'лися грњси` а^мор#рњи досе'лњ”
τετάρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδε· οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν ᾿Αμορραίων ἕως τοῦ νῦν.
17
17
І$ ја^ко бысть сл~нце на за'ходњ, пла'мы бысть и^ с^е пе'щъ кђря'щися, и^ свњща` ѓ%гнены проидо'ша междђ по'лотми си'ми”
ἐπεὶ δὲ ὁ ἥλιος ἐγένετο πρὸς δυσμάς, φλὸξ ἐγένετο, καὶ ἰδοὺ κλίβανος καπνιζόμενος καὶ λαμπάδες πυρός, αἳ διῆλθον ἀνὰ μέσον τῶν διχοτομημάτων τούτων.
18
18
Въ то'и дн~ь завњща` г~ь а^вра'мђ завњтъ гл~я, сњмени твое^мђ даM землю сїю, эT рњки` е^гљ=пеTскїя, до рњки` вели'кїя е^фра'тъ.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο Κύριος τῷ ῞Αβραμ διαθήκην λέγων· τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕως τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, ποταμοῦ Εὐφράτου,
19
19
кене'я, и^ кенезе'я, и^ кеDмонея
τοὺς Κεναίους καὶ τοὺς Κενεζαίους καὶ τούς Κεδμωναίους
20
20
и хет#џе'а и^ ферезе'а, и^ рафаи'ны,
καὶ τοὺς Χετταίους καὶ τοὺς Φερεζαίους καὶ Ραφαεὶν καὶ τοὺς ᾿Αμορραίους καὶ τοὺς Χαναναίους καὶ τοὺς Εὐαίους καὶ τοὺς Γεργεσαίους καὶ τοὺς ᾿Ιεβουσαίους.
21
і^ а^морре'а и^ ханане'я, і^ её^ве'я, і^ енесе'я, і^ евђсе'я”
Глvа, ѕ~і”
Κεφάλαιο 16
1
1
Са'ра же жена` а^вра'мля, не ражда'ше е^мђ” Бя'ше же раба` ё^ нея` е^гљ=птяныни, се'и и%мя а^га'ръ,
ΣΑΡΑ δὲ γυνὴ ῞Αβραμ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ. ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία, ᾗ ὄνομα ῎Αγαρ.
2
2
рече' же са'ра къ а^вра'мђ, с^е заключи' мя г~ь не ражда'ти, въни'ди ё%бо къ рабњ` мое'и и^ роди'ши эT нея`”`” Послђша' же а^вра'мъ гл~анїя са'рина,
εἶπε δὲ Σάρα πρὸς ῞Αβραμ· ἰδοὺ συνέκλεισέ με Κύριος τοῦ μὴ τίκτειν· εἴσελθε οὖν πρὸς τὴν παιδίσκην μου, ἵνα τεκνοποιήσωμαι ἐξ αὐτῆς. ὑπήκουσε δὲ ῞Αβραμ τῆς φωνῆς Σάρας.
3
3
и^ пои'мши жена` а^вра'мля, а^га'ръ е^гљ=птяныню рабђ свою` по і~ мъ лњтњ все'ленїа а^вра'мля въ зе'млю ханаа'ню, и^ даде` ю& въ женђ` а^вра'мђ мђжђ свое^мђ”
καὶ λαβοῦσα Σάρα ἡ γυνὴ ῞Αβραμ ῎Αγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆς παιδίσκην, μετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι ῞Αβραμ ἐν γῇ Χαναάν, ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ῞Αβραμ ἀνδρὶ αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα.
4
4
И$ въни'де къ а^гарњ и^ зача'тъ” И$ вњдњ ја%ко въ ё^тро'бњ и%мать, и^ въ ё^кори'знњ бысть гжsа е^я` предъ не'ю”
καὶ εἰσῆλθε πρὸς ῎Αγαρ, καὶ συνέλαβε. καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, καὶ ἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς.
5
5
И$ ре'че са'ра къ а^вра'мђ, ѓ^би'да ми эT тебе`, с^е а%зъ даX рабђ` мою въ рђцњ твои`” ѓ^на же ви'дњвши ја%ко въ ё^тро'бњ и%мать, въ ё^кори'знњ быхъ эT нея`, сђди` б~ъ междђ мно'ю, и^ тобо'ю”
εἶπε δὲ Σάρα πρὸς ῞Αβραμ· ἀδικοῦμαι ἐκ σοῦ· ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην μου εἰς τὸν κόλπον σου, ἰδοῦσα δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, ἠτιμάσθην ἐναντίον αὐτῆς· κρίναι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ.
6
6
Рече же а^вра'мъ къ са'рњ, с^е раба` твоя` въ рђкђ твое'ю, твори` е'й ја%коже т^и е^сть го'днњ” И$ бњ'дно е'й сътвори` са'ра и^ пробњже` эT лица` ея`”
εἶπε δὲ ῞Αβραμ πρὸς Σάραν· ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖς χερσί σου· χρῶ αὐτῇ ὡς ἄν σοι ἀρεστόν ᾖ. καὶ ἐκάκωσεν αὐτὴν Σάρα, καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆς.
7
7
І$ ѓ^брњте ю& а^гг~лъ г~а б~а, ё^ и^сто'чника воды` въ пђсты'ни на земли`, на пђти` сљ=ръ”
Εὗρε δὲ αὐτὴν ἄγγελος Κυρίου ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐπὶ τῆς πηγῆς ἐν τῇ ὁδῷ Σούρ.
8
8
И$ рече е'и а%гг~лъ гн~ь а^га'ръ раба` са'рина эTкђдђ и%деши и^ ка'мо гряде'ши” ѓ^на' же эTвњща` эT лица` са'ры гжsа мое'я, а^зъ пробњга'ю”
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου. ῎Αγαρ, παιδίσκη Σάρας, πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ; καὶ εἶπεν· ἀπὸ προσώπου Σάρας τῆς κυρίας μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω.
9
9
Рече же а^гг~лъ гн~ь, ѓ^брати'ся къ гжsи свое'и, и^ покори'ся поD рђкђ ея`”
εἶπε δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· ἀποστράφηθι πρὸς τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰς χεῖρας αὐτῆς.
10
10
И$ рече а^гг~лъ гн~ь, мно'жа ё^мно'жђ сњмя твое`, и^ не съчтеTся эT мно'жества.
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ὑπὸ τοῦ πλήθους.
11
11
И$ рече е'и а%гг~лъ гн~ь, с^е ты` въ ё^тро'бњ и%маши и^ роди'ши сн~ъ и^ нарече'ши и%мя е^мђ и^зма'и^лъ” ЈА/ко призрњ г~ь на смире'нїе твое`”
καί εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελος Κυρίου· ἰδού, σὺ ἐν γαστρί ἔχεις καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισμαήλ, ὅτι ἐπήκουσε Κύριος τῇ ταπεινώσει σου.
12
12
Се'й бђдетъ по'лныи чл~къ, рђцњ е^го на всXњ и^ рђки всXњ на не'мъ, и^ преD лице'мъ всея` братїа свое'я въсели'тся”
οὗτος ἔσται ἄγροικος ἄνθρωπος αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐπὶ πάντας, καὶ αἱ χεῖρες πάντων ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατοικήσει.
13
13
И$ призва` а^га'ръ и%мя гн~е гл~ющаго къ не'и, т^ы б~ъ и^же призрњ на' мя, ја%ко реко'хъ с^е ви'дњхъ пря'мо мн^њ ви'дящаго м^я,
καὶ ἐκάλεσεν ῎Αγαρ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντος πρὸς αὐτήν· σὺ ὁ Θεὸς ὁ ἐπιδών με, ὅτι εἶπε· καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι.
14
14
сего ради прозва` кла'дязь то'и кла'дязь и^же преD ни'ми ви'дњхъ с^е межDђ кадиs и^ межDђ вара'дъ”
ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσε τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον εἶδον· ἰδοὺ ἀνὰ μέσον Κάδης καὶ ἀνὰ μέσον Βαράδ.
15
15
И роди` а^га'ръ сн~а а^вра'мђ, и^ нарече` а^вра'мъ и%мя сн~ђ свое^мђ и^же роди` е^мђ а^га'ръ и^зма'илъ
Καὶ ἔτεκεν ῎Αγαρ τῷ ῞Αβραμ υἱόν, καὶ ἐκάλεσεν ῞Αβραμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ ῎Αγαρ, ᾿Ισμαήλ.
16
16
а^вра'м же б^њ лTњ п~ѕ, е^гда` роди` а^га'ръ а^вра'мђ и^зма'ила”
῞Αβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοηκονταέξ, ἡνίκα ἔτεκεν ῎Αγαρ τῷ ῞Αβραμ τὸν ᾿Ισμαήλ.
Глvа, з~і”
Κεφάλαιο 17
1
1
Бы'сть же, а^вра'мђ лTњ ч~џ” І$ ја%ви'ся г~ь а^вра'мђ, и^ ре'че е^мђ а%зъ е^смь б~ъ тво'и, бл~гоё^годи` предо мно'ю, и^ бђди непоро'ченъ”
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ῞Αβραμ ἐτῶν ἐνενηκονταεννέα, καὶ ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου· εὐαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ γίνου ἄμεμπτος,
2
2
И$ положђ` завTњ мо'и межDђ мно'ю и^ межDђ тобо'ю, і^ ё^мно'жђ т^я ѕњло`”
καὶ θήσομαι τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ πληθυνῶ σε σφόδρα.
3
3
И$ паде` а^вра'мъ на лицы` своеM” И$ гл~а е^мђ б~ъ рекїи,
καὶ ἔπεσεν ῞Αβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεὸς λέγων·
4
4
азъ и^ завњтъ мо'и с тобо'ю, и^ бђ'деши эTц~ъ мно'гимъ ја%зы'комъ”
καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθους ἐθνῶν,
5
5
И$ не прозове'тся ктомђ` и%мя твое` а^враM н^о бђ'детъ и%мя твое а^враа'мъ” ЈА/ко эTц~а мно'гим# ја%зы'комъ положиX т^я,
καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ῞Αβραμ, ἀλλ᾿ ἔσται τὸ ὄνομά σου ῾Αβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε.
6
6
и^ възра'щђ т^я ѕњло` ѕњло` и^ поста'влю тя въ наро'ды, и^ цр~и и^с тебе` изы'дђтъ,
καὶ αὐξανῶ σε σφόδρα σφόδρα καὶ θήσω σε εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς ἐκ σοῦ ἐξελεύσονται.
7
7
и^ поста'влю завњт# мо'й межDђ мно'ю и^ межDђ тобо'ю, и^ межDђ сњменемъ твоиM, потебњ` в роd и^хъ, въ завњтъ вњ'ченъ” И$ бђ'дђ тебњ б~ъ, и^ сњмени твое^мђ потебњ,
καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου μετά σέ, εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν, εἰς διαθήκην αἰώνιον, εἶναί σου Θεὸς καὶ τοῦ σπέρματός σου μετὰ σέ.
8
8
и^ даM тебњ и^ сњ'мени твое^мђ, землю` въ не'йже ты ѓ^биталъ е^си, вс^ю землю` ханаа'ньскђ, въ ѓ^дръжа'нїе вњ'чно, и^ бђ'дђ и^мъ б~ъ”
καὶ δώσω σοι καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ τὴν γῆν, ἣν παροικεῖς, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
9
9
И$ рече б~ъ къ а^враа'мђ, т^ы же завњтъ мои сънабди`, и^ сњмя твое с тобо'ю въ родъ иX,
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς ῾Αβραάμ· σὺ δὲ τὴν διαθήκην μου διατηρήσεις, σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.
10
10
с^е еs завњт# е^гоже съблюдеши межDђ мно'ю и^ тобо'ю, и^ сњ'менемъ твоиM потебњ в ро'дњхъ и^хъ. ѓбрњжет# же ся всяк# мђ'жескъ полъ,
καὶ αὕτη ἡ διαθήκη, ἣν διατηρήσεις, ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου μετὰ σὲ εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν· περιτμηθήσεται ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν,
11
11
ѓ^брњ'жете плоть коне'чнђю вашђ, и^ бђ'детъ въ зна'менїе завњтђ, междђ` мно'ю и^ вами.
καὶ περιτμηθήσεσθε τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰς σημεῖον διαθήκης ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν.
12
12
и^ младенцы ваши, въ и~ дн~ь ѓ^брњжете весь мђ'жескїи полъ въ ро'дњ вашемъ” домоча'дець и^ кђ'пленыи, и^ всякъ и^же нњста эT плода твое^го ѓ^брњ'занїемъ ѓ^брњ'жется, домоча'дець до'мђ твое'го и^ кђ'пленыи”
καὶ παιδίον ὀκτὼ ἡμερῶν περιτμηθήσεται ὑμῖν, πᾶν ἀρσενικὸν εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν, ὁ οἰκογενὴς καὶ ὁ ἀργυρώνητος, ἀπὸ παντὸς υἱοῦ ἀλλοτρίου, ὃς οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σπέρματός σου.
13
13
И$ бђдеть завњтъ мои на плоти ва'шеи въ завњтъ вњ'ченъ”
περιτομῇ περιτμηθήσεται ὁ οἰκογενὴς τῆς οἰκίας σου καὶ ὁ ἀργυρώνητος, καὶ ἔσται ἡ διαθήκη μου ἐπὶ τῆς σαρκὸς ὑμῶν εἰς διαθήκην αἰώνιον.
14
14
Неѓ^брњ'заныи же мђ'жескыи полъ, и^же не ѓбрњжеT с^и плоти коне'чныя е^мђ въ дн~ь ѓ'смыи погђби'тся дш~а т^а эT ро'да свое^го, ја^ко завњтъ мои разори`”
καὶ ἀπερίτμητος ἄρσην, ὃς οὐ περιτμηθήσεται τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ γένους αὐτῆς, ὅτι τὴν διαθήκην μου διεσκέδασε.
15
15
И$ рече б~ъ а^враа'мђ са'ра жена твоа, не прозовеTся ктомђ сара. н^о са'рра бђ'ди и^мя е^й,
Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· Σάρα ἡ γυνή σου οὐ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτῆς Σάρα, ἀλλὰ Σάρρα ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς.
16
16
и^ блsвлю ю&, и^ дамъ тебњ эT неа ча'до, и^ блsвлю е&, и^ бђ'деT въ ја%зы'кы. и^ цр~и ја^зы'комъ и^з него и^зы'идђтъ”
εὐλογήσω δὲ αὐτήν, καὶ δώσω σοι ἐξ αὐτῆς τέκνον· καὶ εὐλογήσω αὐτό, καὶ ἔσται εἰς ἔθνη, καὶ βασιλεῖς ἐθνῶν ἐξ αὐτοῦ ἔσονται.
17
17
Паде же а^враа'мъ на лицы свое^мъ, и^ посмњя'ся и^ помысли въ ё^мњ своеM гл~я. а^ще, р~. лњтъ мђжђ родиTся сн~ъ, а^ще же и^ са'рра, ч~ лњтъ сђщи родиT”
καὶ ἔπεσεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐγέλασε καὶ εἶπεν ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ λέγων· εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ γενήσεται υἱός; καὶ εἰ ἡ Σάρρα ἐνενήκοντα ἐτῶν τέξεται;
18
18
И$ рече а^враа'мъ къ б~ђ. и^зма'илъ с^и да живе'тъ преD тобо'ю”
εἶπε δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν· ᾿Ισμαὴλ οὗτος ζήτω ἐναντίον σου.
19
19
Речеy б~ъ къ а^враа'мђ бђ'ди, и с^е са'рра жена твоа` роди'тъ тебњ сн~ъ, и^ нарече'ши и^мя е^мђ і^саа'къ, и^ положђ завTњ мой къ немђ`, въ завњтъ вњ'ченъ, быти е^мђ въ б~ъ, и^ сњмени е^го по неM
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς ῾Αβραὰμ· ναί· ἰδοὺ Σάρρα ἡ γυνή σου τέξεταί σοι υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸς αὐτὸν εἰς διαθήκην αἰώνιον, εἶναι αὐτῷ Θεὸς καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν.
20
20
и^зма'ила же ради`, с^е послђшXа тебе. и^ блsвихъ и&, и^ възвращђ и&, и^ ё^мно'жђ и& ѕњло. в~і. ја%зы'ка роди'т#. и^ сътворю и& въ ја%зы'къ ве'лїи.
περὶ δὲ ᾿Ισμαὴλ ἰδοὺ ἐπήκουσά σου· καὶ ἰδοὺ εὐλόγηκα αὐτὸν καὶ αὐξανῶ αὐτόν καὶ πληθυνῶ αὐτὸν σφόδρα· δώδεκα ἔθνη γεννήσει καὶ δώσω αὐτὸν εἰς ἔθνος μέγα.
21
21
и^ завTњ мо'и поста'влю къ і^саа'кђ е^гоy роди'тъ тебњ са'рра, въ врњмя нн~њшнее`. въ лњто второ'е,
τὴν δὲ διαθήκην μου στήσω πρὸς ᾿Ισαάκ, ὃν τέξεταί σοι Σάρρα εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον, ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ἑτέρῳ.
22
22
сконча же б~ъ гл~ъ къ а^враа'мђ, и^ възы'де бг~ъ эT авраа'ма”
συνετέλεσε δὲ λαλῶν πρὸς αὐτὸν καὶ ἀνέβη ὁ Θεὸς ἀπό ῾Αβραάμ.
23
23
И$ поя` а^враа'мъ. и^зма'ила сн~а свое^го, и^ вс^я домочаDца своя. и^ вс^я кђпленыя своя`, и^ ве'сь и^ мђ'жескъ полъ домђ свое^го, и^ ѓ^брњ'за плоT коне'чнђю иX, въ врњмя дн~и того, ја^коже гл^а е^мђ б~ъ”
Καὶ ἔλαβεν ῾Αβραὰμ ᾿Ισμαὴλ τὸν υἱὸν ἑαυτοῦ καὶ πάντας τοὺς οἰκογενεῖς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀργυρωνήτους καὶ πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ ῾Αβραὰμ καὶ περιέτεμε τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἡμέρας ἐκείνης, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεός.
24
24
А$враа'мђ же быs лњтъ, ч~
῾Αβραὰμ δὲ ἐνενηκονταεννέα ἦν ἐτῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ.
25
25
и^ џ~. е^гда ѓ^брњ'за плоть коне'чнђю
᾿Ισμαὴλ δὲ ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἦν ἐτῶν δεκατριῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ.
26
26
е^мђ, въ врњмя дн~и того ѓ^брњ'зася а^враа'мъ, і^ и^зма'илъ сн~ъ е^го,
ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆς ἡμέρας ἐκείνης περιετμήθη ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισμαὴλ ὁ υἱὸς αὐτοῦ·
27
27
и^ вс^и мђжи до'мђ е^го, и^ вс^и домочаDц'ы. и^ кђ'пленыи, эT всњхъ наро'довъ. ѓ^брњза я&”
καὶ πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ οἱ οἰκογενεῖς αὐτοῦ καὶ οἱ ἀργυρώνητοι ἐξ ἀλλογενῶν ἐθνῶν, περιέτεμεν αὐτούς.
Глvа, и~і”
Κεφάλαιο 18
1
1
ЈА/ви же ся е^мђ б~ъ ё^ дђба маMврїя, сњдя'щемђ преD двеrми храмђ е^го въ полђдн^е.
ΩΦΘΗ δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς πρὸς τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ, καθημένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ μεσημβρίας.
2
2
възрњв же ѓ^чима свои^ма. и^ ё^зрњ`, и^ се трїе мђжи стоя'хђ прямо е^мђ, и^ видњвъ и& притече` въ срњт'енїе и^мъ эT две'рїи храма е^го, и^ поклони'ся до земля`,
ἀναβλέψας δέ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖς ἄνδρες εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ· καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτοῖς ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν.
3
3
и^ рече Ги~ а^ще ѓ^брњтохъ блDгть, пред лицеM твоимъ, не мини` раба свое^го, да ся
καὶ εἶπε· κύριε, εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃς τὸν παῖδά σου·
4
4
принесетъ вода`, и^ ѓ^мы'ются ногы ваша. и^ прохлади'теся поD дђ'бомъ
ληφθήτω δὴ ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον·
5
5
и^ принесђ` хлњбы да ја%сте” И$ посем# мине'те на пђть свои е^гоy ради съврати'стеся сњмо къ рабђ` свое^мђ. и^ рњша та'ко сътвори`, ја%коже гл~а”
καὶ λήψομαι ἄρτον, καὶ φάγεσθε, καὶ μετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν, οὗ ἕνεκεν ἐξεκλίνατε πρὸς τὸν παῖδα ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὕτω ποίησον, καθὼς εἴρηκας.
6
6
И$ потъща'вся а^враа'мъ въ храминђ къ са'ррњ и^ рече е^й, ё^скори` взя'ти три спђ'ды мђки чисты, и^ сътвори` потре'бники”
καὶ ἔσπευσεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ τὴν σκηνὴν πρὸς Σάρραν καὶ εἶπεν αὐτῇ· σπεῦσον καὶ φύρασον τρία μέτρα σεμιδάλεως καὶ ποίησον ἐγκρυφίας.
7
7
И$ тече а^враа'мъ въ кра'вы. и^ поя` телецъ млаD и^ до'бръ, и^ дасть и& рабђ, и^ ё^скори` пригото'вити е&,
καὶ εἰς τὰς βόας ἔδραμεν ῾Αβραὰμ καὶ ἔλαβεν ἁπαλὸν μοσχάριον καὶ καλὸν καὶ ἔδωκε τῷ παιδί, καὶ ἐτάχυνε τοῦ ποιῆσαι αὐτό.
8
8
И$ взя масло, и^ млеко, и^ телеw, е^же пригото'ва, и^ постави преD ни'ми и^ ја%до'ша, сам же стоя'ше преD ними. поD древомъ” И$ реко'ста къ немђ` гд^њ са'рра жена твоя`, ѓ^н же эTвњщавъ
ἔλαβε δὲ βούτυρον, καὶ γάλα, καὶ τὸ μοσχάριον ὃ ἐποίησε, καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον· αὐτὸς δὲ παρειστήκει αὐτοῖς ὑπὸ τὸ δένδρον.
9
9
рече с^е въ хра'минњ”
Εἶπε δὲ πρὸς αὐτόν· ποῦ Σάρρα ἡ γυνή σου; ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ.
10
10
И рече с^е ѓ^бращъся прїидђ к тебњ, ѓ^ вре'мени семъ въ часњ, и^ родиT сн~ъ са'рра жена твоа`, са'рра же ёслы'ша преD две'рми храмины сђщи за нимъ”
εἶπε δέ· ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸς σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ὥρας, καὶ ἕξει υἱὸν Σάρρα ἡ γυνή σου. Σάρρα δὲ ἤκουσε πρὸς τῇ θύρᾳ τῆς σκηνῆς, οὖσα ὄπισθεν αὐτοῦ.
11
11
А$враа'м же и^ сар#ра стара бњста, жи'вши дн~и мно'гы, и^ минђ'ла бяше са'рры женская` не'мощъ,
῾Αβραὰμ δὲ καὶ Σάρρα πρεσβύτεροι προβεβηκότες ἡμερῶν, ἐξέλιπε δὲ τῇ Σάρρᾳ γίνεσθαι τὰ γυναικεῖα.
12
12
и^ посмњя'ся са'рра гл~ющи в себњ, не ё^бо бы'ло ми доселњ, се мQђ мо= стаr”
ἐγέλασε δὲ Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα· οὔπω μέν μοι γέγονεν ἕως τοῦ νῦν, ὁ δὲ κύριός μου πρεσβύτερος.
13
13
И$ рече г~ь къ а^враа'мђ, чт^о ја^ко посмњя'ся са'рра въ себњ гл~ющи, и^ а'ще право рождђ, а%зъ б^о състарњ'хся.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ῾Αβραάμ· τί ὅτι ἐγέλασε Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα· ἆρά γε ἀληθῶς τέξομαι; ἐγὼ δὲ γεγήρακα.
14
14
е^да немо'щно е^сть эT б~а всяко сло'во, въ се время възвращђся` въ часњ. и^ бђ'дет# са'ррњ сн~ъ”
μὴ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ ρῆμα; εἰς τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸς σὲ εἰς ὥρας· καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱός.
15
15
И$ эTвръжеся са'рра гл~ющи, не посмњяXся, ё^боя бо ся, и^ рече н^и н^о посмњя'ся,
ἠρνήσατο δὲ Σάρρα λέγουσα· οὐκ ἐγέλασα· ἐφοβήθη γάρ. καὶ εἶπεν αὐτῇ· οὐχί, ἀλλὰ ἐγέλασας.
16
16
въста'вши же мђжи эTтђдђ и^ ѓ^брати'ша лица своа` къ содо'мњ, и^ къ го'морњ, а^враа'м же и^дя'ше с ними проводя я`”
᾿Εξαναστάντες δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρας. ῾Αβραὰμ δὲ συνεπορεύετο μετ᾿ αὐτῶν συμπροπέμπων αὐτούς.
17
17
Рече же г~ь, не потаю` а%зъ эT авраа'ма раба мое^го, е^же а%зъ творю`,
ὁ δὲ Κύριος εἶπεν· οὐ μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ ῾Αβραὰμ τοῦ παιδός μου, ἃ ἐγὼ ποιῶ.
18
18
а^врааM же бђдыи` бђдеT въ ја%зыk великъ, и^ многъ” И$ блsвятся ѓ^ неM вси ја%зы'ци земнїи&,
῾Αβραὰμ δὲ γινόμενος ἔσται εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολύ, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς.
19
19
вњмъ ё^бо ја^ко скажетъ сн~омъ свои^мъ, и^ домђ свое^мђ по себњ, да сънабдя'тъ за'повњди г~а б~а твори'ти правдђ и^ сDђ” до'ндеже сътвори'тъ г~ь а^враа'мђ вс^е е^ли'ко гл~а к немђ”
ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτόν, καὶ φυλάξουσι τὰς ὁδοὺς Κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν, ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ ῾Αβραὰμ πάντα, ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν.
20
20
И$ рече г~ь вопль содо'мскїи, и^ гомо'рскїи ёмно'жися ко мнњ` и^ грњсї и^хъ вели'цы ѕњло,
εἶπε δὲ Κύριος· κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρας πεπλήθυνται πρός με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα.
21
21
съшеD ё^бо да ви'ждђ, а^ще по во' плю иX, приходя'щђ къ мнњ. конча'юTся и^ли н^и, да разђмњ'ю”
καταβὰς οὖν ὄψομαι, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχομένην πρός με συντελοῦνται, εἰ δὲ μή, ἵνα γνῶ.
22
22
И$ ѓ^братившеся мђжи` эTтђ'дђ, прїидоша въ содо'мъ а^враа'м же бя'ше е^ще стоя преD гм~ъ”
καὶ ἀποστρέψαντες ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρες ἦλθον εἰς Σόδομα. ῾Αβραὰμ δὲ ἔτι ἦν ἑστηκὼς ἐναντίον Κυρίου.
23
23
И$ пристђпивъ а^враа'мъ рече, погђби'ши ли правеDнаго съ нечести'выми, и^ бђдетъ правеDныи ја%ко нечести'выи”
καὶ ἐγγίσας ῾Αβραὰμ εἶπε· μὴ συναπολέσῃς δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής;
24
24
А$ще е^сть, н~, пра'веDныхъ въ градњ погђби'ши ли я&, не ѓ^ста'виши ли всякомђ градђ. н~. правеDныхъ ради, а^ще сђть в немъ,
ἐὰν ὦσι πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀπολεῖς αὐτούς; οὐκ ἀνήσεις πάντα τὸν τόπον ἕνεκεν τῶν πεντήκοντα δικαίων, ἐὰν ὦσιν ἐν αὐτῇ;
25
25
никакоже сътвори'ши по словеси` семђ, е^же ё^бити правеDнаго, съ нечести'выми, и^ бђдђть правеDнїи& ја^ко нечести'вїи&, ника'коже т^ы сђдїя` земли все'й, не сътвори'ти сDђ” И$
μηδαμῶς σὺ ποιήσεις ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, τοῦ ἀποκτεῖναι δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦς, καὶ ἔσται ὁ δίκαιος ὡς ὁ ἀσεβής. μηδαμῶς· ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν, οὐ ποιήσεις κρίσιν;
26
26
рече г~ь а^ще ѓ^брящется въ содо'мњхъ, н~. правеDныX, ѓставлю весь предњлъ тњхъ ради”
εἶπε δὲ Κύριος· ἐὰν ὦσιν ἐν Σοδόμοις πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀφήσω ὅλην τὴν πόλιν καὶ πάντα τὸν τόπον δι᾿ αὐτούς.
27
27
И$ эTвњщавъ а^враа'мъ рече, нн~њ начаX гл~ати къ г~ђ мое^мђ, а%з же е^смь земля` и^ пе'пелъ,
καὶ ἀποκριθεὶς ῾Αβραὰμ εἶπε· νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸς τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδός·
28
28
да а^ще ё^бђ'детъ, эT н~, правеDныхъ е~. погђбиши л^и, м~е, ради правеDныхъ весь граD” И$ реq не погђблю`, аще ѓ^бря'щђ т^ђ, м~е”
ἐὰν δὲ ἐλαττονωθῶσιν οἱ πεντήκοντα δίκαιοι εἰς τεσσαρακονταπέντε, ἀπολεῖς ἕνεκεν τῶν πέντε πᾶσαν τὴν πόλιν; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσσαρακονταπέντε.
29
29
И$ приложи` е^ще гл~ати къ немђ. и^ реq, аще ѓ^бря'щется иX т^ђ м~” И$ рече, не погђблю`, а^ще ѓбрящTђся. м~. і^ рече е^лмаy г~и и^маM гл~ати, а^ще ѓ^бря'щется иX л~”
καὶ προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι πρὸς αὐτόν, καὶ εἶπεν· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τεσσαράκοντα.
30
30
И$ рече не погђблю` л~, ради” и^ рече, да чт^о е^ще гл~ю” г~и, а^ще ѓ^брящTђся иX, к~”
καὶ εἶπε· μή τι κύριε, ἐὰν λαλήσω; ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τριάκοντα.
31
31
И$ реq не погђблю`. к~ ради”
καὶ εἶπεν· ἐπειδὴ ἔχω λαλῆσαι πρὸς τὸν κύριον· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ εἴκοσι.
32
32
И$ рече, е^да г~и чт^о а^ще гл~ю е^ді'ною е^ще” А$ще ѓ^бря'щеTся иX т^ђ, і~” И$ рече не погђблю` і~. раd
καὶ εἶπε· μήτι κύριε, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ· ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα; καὶ εἶπεν· οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα.
33
33
эTи^де же г~ь, ја%ко сконча гл~я къ а^враа'мђ, и^ а^враа'мъ ѓ^брати'ся на мњсто свое`”
ἀπῆλθε δὲ ὁ Κύριος, ὡς ἐπαύσατο λαλῶν τῷ ῾Αβραάμ, καὶ ῾Αβραὰμ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
Глvа, џ~і”
Κεφάλαιο 19
1
1
Прїйдоста же дв^а а^гг~ла въ содо'мъ вечеръ, ло'тъ же сњдя'ше преD вра'ты содомскыми, и^ е^гда` видњ и^хъ лоT въста` и^ срњте я&, и^ поклони'ся лицеM до земли`”
ΗΛΘΟΝ δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας· Λὼτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδόμων. ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐξανέστη εἰς συνάντησιν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν.
2
2
И$ рече с^е гдsїе ё^клони'теся въ домъ раба ва'шего, да почи'ета и^ ѓ^мы'ета ноѕњ ваши, ѓ^свњтша же и^зы'дета на пђть свой, Рњша же н^и ё^бо на стъгнах#, почи'евњ”
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κύριοι, ἐκκλίνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ ὀρθρίσαντες ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ καταλύσομεν.
3
3
И$ нђжда'ше я&, и^ съврати'стася к немђ`, и^ прїидоста въ домъ е^го, и^ сътвори и'ма ё^чрежде'нїе, и^ ѓ^прњсноки спече'ны преDстави и%ма, и^ ја%доста
καὶ κατεβιάζετο αὐτούς, καὶ ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς πότον, καὶ ἀζύμους ἔπεψεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον.
4
4
преD спа'нїемъ” Мђ'жїе же града содо'мска ѓ^быдоша до'мъ е^го эT юнот# даже и^ до ста'рецъ, весь нароD въкђпњ
πρὸ τοῦ κοιμηθῆναι δέ, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδομῖται περικύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕως πρεσβυτέρου, ἅπας ὁ λαὸς ἅμα.
5
5
і^ и^з#зыва'хђ ло'та и^ гл~ахђ къ немђ, где е^ста мђжа ја%же прїидоста к тебњ но'щїю, и^зведи я` к на'мъ, да бђдемъ с ни'ми
καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν· ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς.
6
6
и^зшеD же лотъ преD две'ри къ нимъ, двери же затвори` за собо'ю
ἐξῆλθε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτοὺς πρὸς τὸ πρόθυρον, τὴν δὲ θύραν προσέῳξεν ὀπίσω αὐτοῦ.
7
7
и^ рече и^мъ, никакоже братїа не дњи'те, е^ста
εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· μηδαμῶς ἀδελφοί, μὴ πονηρεύσησθε.
8
8
б^о м^и дще'ри дв^њ, и^же не зна'ета мђжа и^зведђ и` къ вамъ. и^ сътвори'та с нима, ја^коже годњ е^сть ваM” Точїю мђжема сима не сътвори'те зла, понеже прїидо'ста поD кро'в# до'мђ мое^го”
εἰσὶ δέ μοι δύο θυγατέρες, αἳ οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα· ἐξάξω αὐτὰς πρὸς ὑμᾶς, καὶ χρᾶσθε αὐταῖς, καθὰ ἂν ἀρέσκῃ ὑμῖν· μόνον εἰς τοὺς ἀνδρας τούτους μὴ ποιήσητε ἄδικον, οὗ εἵνεκεν εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν δοκῶν μου.
9
9
И$ рњша эTи^ди эTселњ, пришеl е^си сњмо, ё^ наs ѓ^бита'ти, а^ не сђда` сђди'ти” нн~њ б^отя бо'лее ё^бїемъ нежели ѓ^ны” И$ наси'лње творяхђ лотђ ѕњло, и^ пристђпи'ша да разби'ютъ две'ри”
εἶπαν δὲ αὐτῷ· ἀπόστα ἐκεῖ. εἰσῆλθες παροικεῖν· μὴ καὶ κρίσιν κρίνειν; νῦν οὖν σὲ κακώσωμεν μᾶλλον ἢ ἐκείνους. καὶ παρεβιάζοντο τὸν ἄνδρα τὸν Λὼτ σφόδρα. καὶ ἤγγισαν συντρίψαι τὴν θύραν.
10
10
И$ся'гша мђжа рђкама въсхитиста лота къ себњ въ хра'минђ, и^ две'ри храмђ заключи'ста
ἐκτείναντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰς χεῖρας εἰσεσπάσαντο τὸν Λὼτ πρὸς ἑαυτοὺς εἰς τὸν οἶκον, καὶ τὴν θύραν τοῦ οἴκου ἀπέκλεισαν·
11
11
мђжа же сђща преD две'рми домђ поби'ста слњпотою эT мала до вели'ка, и^ погибо'ша и%щђщеи две'реи”
τοὺς δὲ ἄνδρας τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς θύρας τοῦ οἴκου ἐπάταξαν ἐν ἀορασίᾳ ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ παρελύθησαν ζητοῦντες τὴν θύραν.
12
12
Рњ'ста же мђ'жа тїи` къ лотђ. Є$ста ли кт^о здњ твои` зя'тїе, и^ли сн~овъ, и^ли дще'ри, и^л^и кто и%нъ въ градњ, и^зведї я` эT мњ'ста сего`,
Εἶπαν δὲ οἱ ἄνδρες ἢ πρὸς Λώτ· εἰσί σοι ὧδε γαμβροὶ ἢ υἱοὶ ἢ θυγατέρες; ἢ εἴτις σοι ἄλλος ἐστὶν ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε ἐκ τοῦ τόπου τούτου·
13
13
ја^ко погђбля'емъ мњсто с^е. поне'же възвыси'ся вопль и^хъ преD бг~омъ, и^ посла` г~ь потребитї я&”
ὅτι ἡμεῖς ἀπόλλυμεν τὸν τόπον τοῦτον, ὅτι ὑψώθη ἡ κραυγὴ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέστειλεν ἡμᾶς Κύριος ἐκτρίψαι αὐτήν.
14
14
И$зы'иде же лот# и^ гл~а къ зя'темъ свои^мъ, пои'мъшемъ дще'ри е^го” И$ рече, въста'нњте и^зыидњте воn эT мњста сего, ја^ко погђбляеT г~ь грDа. и^ мнњша зя'тя е^го и^гра'юще к
ἐξῆλθε δὲ Λὼτ καὶ ἐλάλησε πρὸς τοὺς γαμβροὺς αὐτοῦ τοὺς εἰληφότας τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἀνάστητε καὶ ἐξέλθετε ἐκ τοῦ τόπου τούτου, ὅτι ἐκτρίβει Κύριος τὴν πόλιν. ἔδοξε δὲ γελοιάζειν ἐναντίον τῶν γαμβρῶν αὐτοῦ.
15
15
ниM. ја^коже ё%тро бысть тща'хђ а^гг~ли лота гл~ще, въстав# пои^ми` женђ твою` и^ двњ дще'ри твои` ја%же и%маши, і^ и^зы'иди да не и^ ты` поги'бнеши въ безако'нїи града,
ἡνίκα δὲ ὄρθρος ἐγίνετο, ἐσπούδαζον οἱ ἄγγελοι τὸν Λὼτ λέγοντες· ἀναστὰς λάβε τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰς δύο θυγατέρας σου, ἃς ἔχεις, καὶ ἔξελθε, ἵνα μὴ καὶ σὺ συναπόλῃ ταῖς ἀνομίαις τῆς πόλεως.
16
16
и^ ё^жасо'шася” И$ е'мши а^гг~ли за рђкђ е^го, и^ за' рђкђ женђ` е^го, и^ за' рђкђ двњ дще'ри е^го, понеже пощадї и& г~ь”
καὶ ἐταράχθησαν· καὶ ἐκράτησαν οἱ ἄγγελοι τῆς χειρὸς αὐτοῦ καὶ τῆς χειρὸς τῆς γυναικὸς αὐτοῦ καὶ τῶν χειρῶν τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ἐν τῷ φείσασθαι Κύριον αὐτοῦ.
17
17
И$ быs егда` и^зведоша я& вонъ, и^ рњ'ста спасай и^ спс~и дш~ђ твою, не ѓ^зира'ися въспять, н^и посто'и въ всемъ предњлњ семъ. н^о въ горњ сп~се'шися, да и тя^ сїе не ѓ^бы'идетъ”
καὶ ἐγένετο, ἡνίκα ἐξήγαγον αὐτοὺς ἔξω καὶ εἶπαν· σῴζων σῷζε τὴν σεαυτοῦ ψυχήν· μὴ περιβλέψῃ εἰς τὰ ὀπίσω, μηδὲ στῇς ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ· εἰς τὸ ὄρος σῴζου, μήποτε συμπαραληφθῇς.
18
18
Рече же лотъ к ни'ма, молю' тя г~и,
εἶπε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτούς· δέομαι κύριε,
19
19
е^лмаже ѓ^брњ'те рабъ твои блгDть преD тобо'ю, и^ ёвели'чи правдђ твою ю'же сътвори мнњ, да живетъ дш~а моа” А$з же не могђ` цњлити до горы` е^гда` пости'гнеT ѕло и^ ё^мрђ, с^е блиZ е^сть
ἐπειδὴ εὗρεν ὁ παῖς σου ἔλεος ἐναντίον σου καὶ ἐμεγάλυνας τὴν δικαιοσύνην σου, ὃ ποιεῖς ἐπ᾿ ἐμὲ τοῦ ζῆν τὴν ψυχήν μου, ἐγὼ δὲ οὐ δυνήσομαι διασωθῆναι εἰς τὸ ὄρος, μήποτε καταλάβῃ με τὰ κακὰ καὶ ἀποθάνω.
20
20
град#, во'ньже ё^бњга'ю, ѓ%нже е^сть малъ въ томъ сп~сђся, нњсть б^о малъ, н^о живе'тъ дш~а моа` тебе ра'ди”
ἰδοὺ ἡ πόλις αὕτη ἐγγὺς τοῦ καταφυγεῖν με ἐκεῖ, ἥ ἐστι μικρά, καὶ ἐκεῖ διασωθήσομαι· οὐ μικρά ἐστι; καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου.
21
21
И$ рече е^мђ с^е чюдиXся лицђ твое^мђ, и^ словђ семђ, да не поги'бнетъ грDа, ѓ% немже гл~еши”
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἐθαύμασά σου τὸ πρόσωπον καὶ ἐπὶ τῷ ρήματι τούτῳ τοῦ μὴ καταστρέψαι τὴν πόλιν, περὶ ἧς ἐλάλησας·
22
22
Потщи'ся ё^бо да ся сп~сеши т^ђ. не могђ б^о сътвори'ти дњтели, дондеже вни'деши тамо” Сего ра'ди прозва и%мя градђ томђ сиго'ръ” възы'иде
σπεῦσον οὖν τοῦ σωθῆναι ἐκεῖ· οὐ γὰρ δυνήσομαι ποιῆσαι πρᾶγμα, ἕως τοῦ ἐλθεῖν σε ἐκεῖ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆς πόλεως ἐκείνης Σηγώρ.
23
23
же сл~нце нDа зе'млю. ло'тъ же внїиде въ сигоr.
ὁ ἥλιος ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Λὼτ εἰσῆλθεν εἰς Σηγώρ,
24
24
г~ь же надожди'въ содомъ, и^ гомоr, камы горящїи ѓ^гнь эT г~а съ нб~си,
καὶ Κύριος ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ
25
25
и^ преврати грады и^ весь предњл#, и^ все вселенїе въ ѓ^градXњ. и^ вс^я живђщая въ градњхъ, и^ вс^е проѕябъшее эT земля”
καὶ κατέστρεψε τὰς πόλεις ταύτας καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι καὶ τὰ ἀνατέλλοντα ἐκ τῆς γῆς.
26
26
И$ ѓ^зрњся жена е^го въспяT, и^ бысть столпъ сланъ.
καὶ ἐπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός.
27
27
свњнђ'в же а^врааM заё%тра, на мњстњ, и^дњже бњ стоя`. преD гм~ъ
῎Ωρθρισε δὲ ῾Αβραὰμ τῷ πρωΐ εἰς τὸν τόπον, οὗ εἱστήκει ἐναντίον Κυρίου.
28
28
и^ възрњ къ содо'мњ и^ гомо'рњ лицъ, и^ къ земли` ли'цъ предњла и^хъ, и^ видњ и^ с^е въсхожда'ше пламы эT земля`, а^ки дыM пещныи”
καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρας καὶ ἐπὶ πρόσωπον τῆς περιχώρου καὶ εἶδε, καὶ ἰδοὺ ἀνέβαινε φλὸξ ἐκ τῆς γῆς, ὡσεὶ ἀτμὶς καμίνου.
29
29
И$ бысть е^гда` преврати` вс^я гра'ды и^ предњ'лы иX” И$ помянђ` б~ъ а^враа'ма, і^ и^спђсти` ло'та эT земля`, превраще'ныя, е^гда преврати` г~ь гра'ды, въ ниXже житъ ло'тъ”
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐκτρίψαι Κύριον πάσας τὰς πόλεις τῆς περιοίκου, ἐμνήσθη ὁ Θεὸς τοῦ ῾Αβραὰμ καὶ ἐξαπέστειλε τὸν Λὼτ ἐκ μέσου τῆς καταστροφῆς, ἐν τῷ καταστρέψαι Κύριον τὰς πόλεις, ἐν αἷς κατῴκει ἐν αὐταῖς Λώτ.
30
30
Възы'иде же лот# эT сиго'ра и^ сњде въ горњ и^ дв^њ дще'ри е^го с ниM боя'ше бо ся жити в сигорњ, и^ въсели'ся въ пеще'рђ самъ, и дще'ри е^го с нимъ”
᾿Ανέβη δὲ Λὼτ ἐκ Σηγὼρ καὶ ἐκάθητο ἐν τῷ ὄρει αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· ἐφοβήθη γὰρ κατοικῆσαι ἐν Σηγώρ. καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ σπηλαίῳ, αὐτὸς καὶ αἱ δύο θυγατέρες αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ.
31
31
Рече же старњ'ишая къ ю^нњ'ишеи, эTц~ъ нашъ ста'ръ, и^ нњсть никтоже на земли`, и^же вни'де к наM по ѓ^бы'чаю въсея` земля`”
εἶπε δὲ ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν· ὁ πατὴρ ἡμῶν πρεσβύτερος, καὶ οὐδείς ἐστιν ἐπὶ τῆς γῆς, ὃς εἰσελεύσεται πρὸς ἡμᾶς, ὡς καθήκει πάσῃ τῇ γῇ·
32
32
Ходи` ё^б^о ё^пои`мы эTц~а нашеh виномъ, и^ бђ'демъ с ним#, и^ въставимо эT ѓ^ц~а сњмя”
δεῦρο καὶ ποτίσωμεν τὸν πατέρα ἡμῶν οἶνον καὶ κοιμηθῶμεν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σπέρμα.
33
33
Оу^пои'ста же эTц~а свое^го вино'мъ на тђю нощъ, и^ пришеDши старњ'ишая быs съ эTц~еM своиM, тои` нощи, ѓ%нже не разђмњ е^гда и^стрезви'ся, и^же бы'въ с нею и^ въста`”
ἐπότισαν δὲ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ πρεσβυτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἐν τῷ ἀναστῆναι.
34
34
Бысть же наё^трїе, и^ рече старњ'ишая къ ю^нњ'ишеи, с^е а%зъ быхъ вчера' съ эTц~ем# свои^мъ, ё^пои'мъ ё^бо е^го вино'м#, и^ въ сїю нощъ і^ въшеDши бђди с нимъ, и^ въставимо эT ѓ^ц~а свое^го сњмя”
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἐπαύριον καὶ εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸς τὴν νεωτέραν· ἰδοὺ ἐκοιμήθην χθὲς μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ποτίσωμεν αὐτὸν οἶνον καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, καὶ εἰσελθοῦσα κοιμήθητι μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σπέρμα.
35
35
Оу^пои'ста же и` вино'мъ, въшеDши ю^нњ'ишая бысть съ эTц~емъ свои^мъ, и^ не разђмњ е^гда` и^стрезви'ся и^же бывъ с нею, и^ въста`”
ἐπότισαν δὲ καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ νεωτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸς αὐτῆς, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἀναστῆναι.
36
36
И$ заче'нши ѓ^б^њ дще'ри ло'товњ эT ѓ^ц~а свое^го,
καὶ συνέλαβον αἱ δύο θυγατέρες Λὼτ ἐκ τοῦ πατρὸς αὐτῶν.
37
37
и^ роди` старњи'шаа сн~ъ, и^ прозва и^мя е^мђ моа'въ, рекђ'щи эT ѓ^ц~а мое^го си'й, и^ то'й эTц~ъ моавитомъ, и^ до нн~њшнего дн~е”
καὶ ἔτεκεν ἡ πρεσβυτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωὰβ λέγουσα· ἐκ τοῦ πατρός μου· οὗτος πατὴρ Μωαβιτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
38
38
Роди же и^ ме'ншая` сн~ъ, и^ прозва и^мя е^мђ ам#манъ, рекђщ'и сн~ъ ро'да мое^го, си'й эTц~ъ, ам#мони'томъ, до нн~њшнего дн~е”
ἔτεκε δὲ καὶ ἡ νεωτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αμμάν, λέγουσα· υἱὸς γένους μου· οὗτος πατὴρ ᾿Αμμανιτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
Глvа, к~”
Κεφάλαιο 20
1
1
И$ поиде эTтђ'дђ а^враа'мъ на землю полђденнђю. и^ всели'ся междђ` кади'сомъ, и^ междђ` сљ=ромъ, и^ ѓ%бита` въ гера'рехъ”
ΚΑΙ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν ῾Αβραὰμ εἰ γῆν πρὸς λίβα καὶ ᾤκησεν ἀνὰ μέσον Κάδης καὶ ἀνὰ μέσον Σούρ. καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροις.
2
2
Рече же а^врааM ѓ^ саррњ женњ свое'й, сестра' ми е^сть. ё^боя' бо ся рещи жена ми е^сть, е^да` побию'тъ и& мђжи гра'днїи е^я` ради” посла же а^вимеле'хъ цр~ь гера'рьскыи и^ взя` са'ррђ,
εἶπε δὲ ῾Αβραὰμ περὶ Σάρρας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀδελφή μου ἐστίν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μή ποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως δι᾿ αὐτήν. ἀπέστειλε δὲ ᾿Αβιμέλεχ, βασιλεὺς Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν.
3
3
и^ прїиде б~ъ къ а^вимеле'хђ нощїю въ снњ и^ рече е^мђ. се^ т^ы ё%мреши жены ради сея`. ю%же поя`, та бо е^сть жила` съ мђ'жемъ.
καὶ εἰσῆλθεν ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Αβιμέλεχ ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ σὺ ἀποθνήσκεις περὶ τῆς γυναικός, ἧς ἔλαβες, αὕτη δέ ἐστι συνῳκηυῖα ἀνδρί.
4
4
а^вимелеX же не прикоснђ'ся е'й, И$ рече г~и ја%зыk невњ'дђщїи, и^ пра'веDныи погђби'ши.
᾿Αβιμέλεχ δὲ οὐχ ἥψατο αὐτῆς καὶ εἶπε· Κύριε, ἔθνος ἀγνοοῦν καὶ δίκαιον ἀπολεῖς;
5
5
са'мъ ми вњща` сестра ми е^сть, и^ сїа ми рече бра'тъ ми е^сть, чи'стымъ срDцемъ и^ правеDною рђко'ю сътворXи с^е”
οὐκ αὐτός μοι εἶπεν, ἀδελφή μου ἐστί; καὶ αὕτη μοι εἶπεν, ἀδελφός μου ἐστίν; ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ χειρῶν ἐποίησα τοῦτο.
6
6
Рече же е^мђ б~ъ въ снњ, и^ а'зъ вњмъ ја^ко чи'стымъ срDцемъ сътвори с^е, и^ пощадXњ тя да не съгрњши` къ мнњ. сего` ра'ди не да'хъ ти коснђт'ися е^я`”
λίγο εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς καθ᾿ ὕπνον· κἀγὼ ἔγνων ὅτι ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ἐποίησας τοῦτο, καὶ ἐφεισάμην σου τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν σε εἰς ἐμέ· ἕνεκα τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἅψασθαι αὐτῆς.
7
7
Нн~њ же възврати` женђ` мђж'ђ, ја^ко пррoкъ е^сть, и^ мо'литъ за тя и^ живе'ши. а%ще ли не възврати'ши, вњжDь ја%ко ё%мреши т^ы, и вс^е твое`”
νῦν δὲ ἀπόδος τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι προφήτης ἐστὶ καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ καὶ ζήσῃ· εἰ δὲ μὴ ἀποδίδως, γνώσῃ ὅτι ἀποθανῇ σὺ καὶ πάντα τὰ σά.
8
8
Въста же рано а^вимелеX, призва` вс^я ѓ%трокы своя`, и^ гл~а и^мъ словеса` си^ вс^я въ ё%ши иX, ё^боя'ша же ся вс^и чл~цы ѕњло”
καὶ ὤρθρισεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ πρωΐ καὶ ἐκάλεσε πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα εἰς τὰ ὦτα αὐτῶν, ἐφοβήθησαν δὲ πάντες οἱ ἄνθρωποι σφόδρα.
9
9
И$ възва` а^вимелеX, а^враа'ма, и^ рече е^мђ. чт^о е^си сътвори'лъ намъ, е^да` чт^о съгрњши'хоM тебњ, да възложи на мя и^ на црsтво мое` грXњ вели'къ ѕњло” И$ дњ'ло е^гоже никто'же сътвори`, т^ы сътвори мнњ”
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβιμέλεχ τὸν ῾Αβραάμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; μήτι ἡμάρτομεν εἰς σέ, ὅτι ἐπήγαγες ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἁμαρτίαν μεγάλην; ἔργον, ὃ οὐδεὶς ποιήσει, πεποίηκάς μοι.
10
10
И$ рече а^вимеле'хъ къ а^враа'мђ, чт^о ё^мы'сливъ сътвори с^е”
εἶπε δὲ ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· τί ἐνιδὼν ἐποίησας τοῦτο;
11
11
Рече же а^враа'мъ, рекоX е^да` нњсть боя%зни бж~їя въ мњстњ семъ, да мя ё^бїю'тъ жены` ради моея. Пра'во
εἶπε δὲ ῾Αβραάμ· εἶπα γάρ, ἄρα οὐκ ἔστι θεοσέβεια ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐμέ τε ἀποκτενοῦσιν ἕνεκεν τῆς γυναικός μου.
12
12
Ибо сестра ми е^сть эTц~мъ н^о не мт~рїю, и^ пояхъ ю& себњ въ женђ`”
καὶ γὰρ ἀληθῶς ἀδελφή μου ἐστὶν ἐκ πατρός, ἀλλ᾿ οὐκ ἐκ μητρός· ἐγενήθη δέ μοι εἰς γυναῖκα.
13
13
И$ бысть е^гда и^зведе' мя б~ъ эT до'мђ эTц~а мое^го, и^ рњX ей пра'вдђ сътвори` съ мно'ю сїю`, въ всњхъ мњ'стехъ в няже прїидемъ, тамъ рцы бра'тъ ми е^сть”
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐξήγαγέ με ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου, καὶ εἶπα αὐτῇ· ταύτην τὴν δικαιοσύνην ποιήσεις εἰς ἐμέ, εἰς πάντα τόπον οὗ ἐὰν εἰσέλθωμεν ἐκεῖ, εἰπὸν ἐμέ, ὅτι ἀδελφός μου ἐστίν.
14
14
Взя же а^вимелехъ ты'сящђ дидра'гмъ сребра`, ѓ^вца, и^ волы`, рабы`, и^ рабы'ня, и^ дасть а^враа'мђ, и^ възврати` са'ррђ женђ е^го”
ἔλαβε δὲ ᾿Αβιμέλεχ χίλια δίδραχμα καὶ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ παῖδας καὶ παιδίσκας καὶ ἔδωκε τῷ ῾Αβραὰμ καὶ ἀπέδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
15
15
И$ рече а^вимеле'хъ къ а^враа'мђ с^е земля` преD тобо'ю, и^дњ'же ти е^сть годњ ё^сели'ся”
καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· ἰδοὺ ἡ γῆ μου ἐναντίον σου· οὗ ἐάν σοι ἀρέσκῃ, κατοίκει.
16
16
Са'ррњ же рече. с^е дахъ ты'сящђ дидра'гмъ бра'тђ твое^мђ, т^о да бђ'дет# по'честь лицђ` твое^мђ`, и^ всњмъ ја%же сђть с тобо'ю, и^ вс^е
τῇ δὲ Σάρρᾳ εἶπεν· ἰδοὺ δέδωκα χίλια δίδραχμα τῷ ἀδελφῷ σου· ταῦτα ἔσται σοι εἰς τὴν τιμὴ τοῦ προσώπου σου καὶ πάσαις ταῖς μετὰ σοῦ· καὶ πάντα ἀλήθευσον.
17
17
правдђ'и” Моли' же а^враа'мъ б~а, і^ и^сцњли` б~ъ а^вимеле'ха, и женђ е^го, и^ рабы'ня, и^ начаша раждати,
προσηύξατο δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ ἰάσατο ὁ Θεὸς τὸν ᾿Αβιμέλεχ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰς παιδίσκας αὐτοῦ, καὶ ἔτεκον·
18
18
заключа бо заключилъ г~ь вн^њё^дђ всю рожени'цђ. въ домђ` а^вимеле'ха, са'рры ради жены` а^враа'мля”
ὅτι συγκλείων συνέκλεισε Κύριος ἔξωθεν πᾶσαν μήτραν ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβιμέλεχ, ἕνεκεν Σάρρας τῆς γυναικὸς ῾Αβραάμ.
Глvа, к~а”
Κεφάλαιο 21
1
1
И$ г~ь присњти` са'ррђ, ја%ко рече, и сътвори` г~ь саррњ, ја%коже г~ла.
ΚΑΙ Κύριος ἐπεσκέψατο τὴν Σάρραν, καθὰ εἶπε, καὶ ἐποίησε Κύριος τῇ Σάρρᾳ καθὰ ἐλάλησε,
2
2
и заче'нши са'рра. роди` а^враа'мђ сн~ъ въ старости въ время ја%коже гл~а е^мђ г~ь.
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ῾Αβραὰμ υἱὸν εἰς τὸ γῆρας, εἰς τὸν καιρόν, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος.
3
3
И$ нарече` а^враамъ и^мя сн~ђ свое^мђ, и^же роди` са'рра і^саа'къ.
καὶ ἐκάλεσεν ῾Αβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου αὐτῷ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάρρα, ᾿Ισαάκ.
4
4
ѓ^брњза же а^враа'мъ. і^саа'ка въ ѓ^смыи дн~ь, ја%коже заповњда е^мђ б~ъ.
περιέτεμε δὲ ῾Αβραὰμ τὸν ᾿Ισαὰκ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ Θεός.
5
5
а^враа'мъ же бњ. р~. лњтъ. е^гда бысть е^мђ і^саа'къ сн~ъ е^го”
καὶ ῾Αβραὰμ ἦν ἑκατὸν ἐτῶν, ἡνίκα ἐγένετο αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
6
6
И$ рече са'рра ра'дость сътвори` мн^њ г~ь, и%же бо кто ё^слы'шиT ѓ^брадђется съ мно'ю.
εἶπε δὲ Σάρρα· γέλωτά μοι ἐποίησε Κύριος· ὃς γὰρ ἂν ἀκούσῃ, συγχαρεῖταί μοι.
7
7
и^ рече, кт^о възвњсти'тъ а^враа'мђ, ја%ко роди'хъ сн~ъ въ ста'рости, и^ ја%ко дои'тъ дњтищь са'рра
καὶ εἶπε· τίς ἀναγγελεῖ τῷ ῾Αβραάμ, ὅτι θηλάζει παιδίον Σάρρα; ὅτι ἔτεκον υἱὸν ἐν τῷ γήρᾳ μου.
8
8
и^ възрасте` ѓ^троча`, и^ эTдое^но. и^ сътвори` а^враа'мъ ё^чрежDе'нїе ве'лїе, въ дн~ь е^гда эTдои'ся і^саа'къ сн~ъ е^го.
Καὶ ηὐξήθη τὸ παιδίον καὶ ἀπεγαλακτίσθη, καὶ ἐποίησεν ῾Αβραὰμ δοχὴν μεγάλην, ᾗ ἡμέρᾳ ἀπεγαλακτίσθη ᾿Ισαὰκ ὁ υἱὸς αὐτοῦ.
9
9
видњ'вши же са'рра, сн~а а^гарина егљ=птяныня, и^же бысть а^враа'мђ, и^гра'юще съ ісаа'комъ сн~омъ свои'мъ”
ἰδοῦσα δὲ Σάρρα τὸν υἱὸν ῎Αγαρ τῆς Αἰγυπτίας, ὃς ἐγένετο τῷ ῾Αβραάμ, παίζοντα μετὰ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς·
10
10
И$ рече къ а^враа'мђ, эTжени` рабђ сїю`, и^ съ сн~омъ е^я`, не причасти'тъ бо ся сн~ъ рабы` сея`, съ сн~оM мои'мъ і^саа'комъ.
καὶ εἶπε τῷ ῾Αβραάμ· ἔκβαλε τὴν παιδίσκην ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς· οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸς τῆς παιδίσκης ταύτης μετὰ τοῦ υἱοῦ μου ᾿Ισαάκ.
11
11
поро'ко же ја%ви` слово с^е ѕњло, преD а^враа'момъ сн~а ра'ди е^го и^змаила”
σκληρὸν δὲ ἐφάνη τὸ ρῆμα σφόδρα ἐναντίον ῾Αβραὰμ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
12
12
И$ рече б~ъ къ а^враамђ, да не бђ'детъ ти поро'чно слово с^е прDњ тобо'ю, ѓ^ ѓ'троцњ, и^ ѓ^ рабњ`. вс^е е^ли'коти рече'тъ са'рра, послђш'аи словесъ е^я`, ја%ко въ і^саа'цњ прозовеT ти ся сњмя.
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ· μὴ σκληρὸν ἔστω ἐναντίον σου περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῆς παιδίσκης· πάντα ἂν ὅσα εἴπῃ σοι Σάρρα, ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῆς, ὅτι ἐν ᾿Ισαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα.
13
13
сн~а же рабы сея, въ ја%зы'къ вели'къ сътворю и&, ја%ко сњмя твое` еs”
καὶ τὸν υἱὸν δὲ τῆς παιδίσκης ταύτης εἰς ἔθνος μέγα ποιήσω αὐτόν, ὅτι σπέρμα σόν ἐστιν.
14
14
Въставъ же а^враа'мъ заё%тра, и^ взя` хлњ'бы, и^ мњ'хъ воды`, и^ дастъ а^гарњ, и^ задњ' же за плещи` е'й и^ ѓ'трокъ, и^ пђсти ю&. ѓ%на' же шеDши заблђди'ся въ пђсты'ни, ё^ кладязя клятвенаго.
ἀνέστη δὲ ῾Αβραὰμ τὸ πρωΐ καὶ ἔλαβεν ἄρτους καὶ ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἔδωκε τῇ ῎Αγαρ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς τὸ παιδίον καὶ ἀπέστειλεν αὐτήν. ἀπελθοῦσα δὲ ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ἔρημον, κατὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου.
15
15
сконча же ся вода і^з мњха. и^ пове'рже ѓ^троча пDо е^лїю е^ді'ною
ἐξέλιπε δὲ τὸ ὕδωρ ἐκ τοῦ ἀσκοῦ, καὶ ἔρριψε τὸ παιδίον ὑποκάτω μιᾶς ἐλάτης.
16
16
ше'дъши же сњ'де пря'мо е^мђ по'дали. ја%коже дострњли'ти з лђ'ка. и^ рече да не ви'ждђ смр~ти дњтища свое^го, и^ сњ'де пря'мо е^мђ здале'че. въскрича же ѓ^троча` и^ въсплакася.
ἀπελθοῦσα δὲ ἐκάθητο ἀπέναντι αὐτοῦ μακρόθεν ὡσεὶ τόξου βολήν· εἶπε γάρ, οὐ μὴ ἴδω τὸν θάνατον τοῦ παιδίου μου. καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι αὐτοῦ, ἀναβοῆσαν δὲ τὸ παιδίον ἔκλαυσεν.
17
17
и^ ёслы'ша б~ъ глsа ѓ^троча'те, эT мњ'ста и^дњже бњяше” И$ възва а^гг~лъ бж~їи а^гарь съ нб~си, и^ реq е'й, чт^о е^сть. а^гарь. не бо'ися. послђ'ша б~ъ гласъ ѓ^трочища эT мњ'ста идњ'же е^сть.
εἰσήκουσε δὲ ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἦν, καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος Θεοῦ τὴν ῎Αγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ· τί ἐστιν ῎Αγαρ; μὴ φοβοῦ· ἐπακήκοε γὰρ ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐστιν.
18
18
въста'ни поими` ѓ^троча, і^ и^ми е^го по рђкђ е^го, въ ја%зы'къ бо вели'къ сътворю`
ἀνάστηθι καὶ λαβὲ τὸ παιδίον καὶ κράτησον τῇ χειρί σου αὐτό· εἰς γὰρ ἔθνος μέγα ποιήσω αὐτό.
19
19
и&, и^ эTве'рзе б~ъ ѓ%чи е^я`, и^ ё^зрњ кладязь воды` жи'вы. и^ шеDши налїя` мXњ воды`. и^ напо'и ѓ^троча,
καὶ ἀνέῳξεν ὁ Θεὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς, καὶ εἶδε φρέαρ ὕδατος ζῶντος καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔπλησε τὸν ἀσκὸν ὕδατος καὶ ἐπότισε τὸ παιδίον.
20
20
и^ бяше б~ъ съ ѓ^трочатемъ, и^ възрасте`, и^ въсели'ся въ пђсты'ню, и^ бысть стрњле'цъ.
καὶ ἦν ὁ Θεὸς μετὰ τοῦ παιδίου, καὶ ηὐξήθη. καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐγένετο δὲ τοξότης.
21
21
и^ жи'тъ въ пђсты'ни џараи. и^ приведе` е^мђ м~ти е^го женђ` эT е^гљ=пта.
καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Φαράν, καὶ ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ γυναῖκα ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
22
22
быs же в т^о время, рече авимелехъ, и^ хозафъ дрђгъ е^го, и^ фило'хъ вое^во'да во'и, и^ ѓ%бласти е^го, къ а^враамђ гл~я. б~ъ с тобо'ю е^сть въ всемъ е^же твори'ши.
᾿Εγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ πρὸς ῾Αβραὰμ λέγων· ὁ Θεὸς μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐὰν ποιῇς·
23
23
нн~њ ё^бо клени' ми ся б~гоM, да не вреди'ши мене`, н^и сњме'ни мое^го, н^и и^мени мое^го. н^о по правдњ ю%же сътворихъ с тобо'ю, сътвори`, и^ съ мно'ю, въ земли`, ю%же т^ы ѓ^бита на не'й”
νῦν οὖν ὄμοσόν μοι τὸν Θεόν, μὴ ἀδικήσειν με μηδὲ τὸ σπέρμα μου, μηδὲ τὸ ὄνομά μου· ἀλλὰ κατὰ τὴν δικαιοσύνην, ἣν ἐποίησα μετὰ σοῦ, ποιήσεις μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ τῇ γῇ, ᾗ σὺ παρῴκησας ἐν αὐτῇ.
24
24
И$ рече а^враа'мъ, а^зъ кленђ'ся,
καὶ εἶπεν ῾Αβραάμ· ἐγὼ ὀμοῦμαι.
25
25
и^ гл~а въ гнњ'вњ а^враамъ а^вимеле'хђ, ѓ^ кладезь водны'и, ја%же эTја%ша раби` а^вимеле'ховы.
καὶ ἤλεγξεν ῾Αβραὰμ τὸν ᾿Αβιμέλεχ περὶ τῶν φρεάτων τοῦ ὕδατος, ὧν ἀφείλοντο οἱ παῖδες τοῦ ᾿Αβιμέλεχ.
26
26
и^ рече е^мђ а^вимеле'хъ. не разђмњх'ъ кт^о сътвори` ве'щъ сїю, н^и ты ми повњ'да, н^и азъ слы'шахъ а^же до днесь”
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ· οὐκ ἔγνων τίς ἐποίησέ σοι τὸ ρῆμα τοῦτο, οὐδὲ σύ μοι ἀπήγγειλας, οὐδὲ ἐγὼ ἤκουσα, ἀλλ᾿ ἢ σήμερον.
27
27
И$ пригна а^враамъ, ѓ^вца, и^ ю^нца, дасть же а^вимеле'хђ. и^ завњщаста ѓ%ба завњт'ъ.
καὶ ἔλαβεν ῾Αβραὰμ πρόβατα καὶ μόσχους, καὶ ἔδωκε τῷ ᾿Αβιμέλεχ, καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην.
28
28
и^ ѓ^стави а^враамъ, з~, а^гнецъ на е^динњ`.
καὶ ἔστησεν ῾Αβραὰμ ἑπτὰ ἀμνάδας προβάτων μόνας.
29
29
и^ рече а^вимеле'хъ, а^враамђ. чт^о сђть, з~, сїи а^гнецъ ѓ%вчии^хъ, ја%же постави е^ди'ны”
καὶ εἶπεν ᾿Αβιμέλεχ τῷ ῾Αβραάμ· τί εἰσιν αἱ ἑπτὰ ἀμνάδες τῶν προβάτων τούτων, ἃς ἔστησας μόνας;
30
30
И$ рече а^враамъ, ја^ко, з~, сию` а^гнецъ възмеши ё^ мене`, да бђдетъ ми въ послђшество`. ја^ко а^зъ и^ско'пахъ кладязь сїй”
καὶ εἶπεν ῾Αβραάμ, ὅτι τὰς ἑπτὰ ἀμνάδας λήψῃ παρ᾿ ἐμοῦ, ἵνα ὦσί μοι εἰς μαρτύριον, ὅτι ἐγὼ ὤρυξα τὸ φρέαρ τοῦτο.
31
31
Сего` ради прозваша и'мя мњ'стђ томђ кладяZ кля'твеныи, ја^котђ кля'стася ѓ%ба,
διὰ τοῦτο ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Φρέαρ ὁρκισμοῦ, ὅτι ἐκεῖ ὤμοσαν ἀμφότεροι.
32
32
и^ завњщаста ѓ%ба завњтъ ё^ кладязя кля'твенаго” Въставъ же а^вимеле'хъ, и^ ѓ^хозафъ дрђгъ е^го, и^ фило'хъ вое^во'да во'й и^ ѓ%бласти е^го, и^ възврати'ша ся въ зе'млю филистиMскђ”
καὶ διέθεντο διαθήκην ἐν τῷ φρέατι τοῦ ὁρκισμοῦ. ἀνέστη δὲ ᾿Αβιμέλεχ καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτητος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν γῆν τῶν Φυλιστιείμ.
33
33
И$ насњя' а^враамъ ни'вы ё^ кладязя клятвенаго. и^ призва тђ и%мя г~а б~а вњ'чнаго.
καὶ ἐφύτευσεν· ῾Αβραὰμ ἄρουραν ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ τὸ ὄνομα Κυρίου, Θεὸς αἰώνιος.
34
34
ѓ^бита же а^враамъ в земли` филистиMстњи дн~и мно'ги”
παρῴκησε δὲ ῾Αβραὰμ ἐν τῇ γῇ τῶν Φυλιστιεὶμ ἡμέρας πολλάς.
Глvа, к~в”
Κεφάλαιο 22
1
1
И$ бысть по гл~анїи се'мъ, бг~ъ и^скђшаше а^враама. и^ рече къ немђ`, а^врааме, а^врааме, се'й же рече с^е а^зъ.
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ὁ Θεός ἐπείρασε τὸν ῾Αβραὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ.
2
2
и^ рече, поими` сн~а свое^го възлю'бленнаго, е^гоy възлюби` и^саака, і^ и^ди` на землю высо'кђ, и^ възведи` и& тамо въ тре'бђ, на е^ди'нђ эT го'ръ ю'же ти покажђ`”
καὶ εἶπε· λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν, ὃν ἠγάπησας, τὸν ᾿Ισαάκ, καὶ πορεύθητι εἰς τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰς ὁλοκάρπωσιν ἐφ᾿ ἓν τῶν ὀρέων, ὧν ἄν σοι εἴπω.
3
3
Въставъ же заё%тра а^враамъ, ѓ^сњдла ѓ^сля свое, и^ поя` съ собо'ю дв^а раба, і^ и^саака сн~а свое^го, і^ и^сцњпи'въ дрова тре'бњ. и^ въставъ по'иде и^ прїиде на мњ'сто, на не'же бњ е^мђ реклъ б~ъ, въ тре'тїи дн~ь
ἀναστὰς δὲ ῾Αβραὰμ τὸ πρωΐ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ· παρέλαβε δὲ μεθ᾿ ἑαυτοῦ δύο παῖδας καὶ ᾿Ισαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσας ξύλα εἰς ὁλοκάρπωσιν, ἀναστὰς ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ.
4
4
и^ възрњ'въ а^враамъ ѓ^чи'ма ё^зрњ мњ'сто и^здале'че,
καὶ ἀναβλέψας ῾Αβραὰμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ, εἶδε τὸν τόπον μακρόθεν.
5
5
и^ рече а^враамъ рабо'ма свои'ма, ся'дњта тђ съ ѓ^сля'темъ, а%зъ же и^ дњтищь до'идевњ до ѓ%нде, и^ поклони'вшася възврати'мъся къ вамъ”
καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆς ὄνου, ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕως ὧδε καὶ προσκυνήσαντες ἀναστρέψομεν πρὸς ὑμᾶς.
6
6
Взя' же а^враамъ дрова тре'б#ная, и^ задњ и^саакђ сн~ђ свое^мђ” взя' же и^ ѓ'гнь в рђ'кђ, и^ но'жь, і^ и^до'ста ѓ%ба въ кђ'пњ”
ἔλαβε δὲ ῾Αβραὰμ τὰ ξύλα τῆς ὁλοκαρπώσεως καὶ ἐπέθηκεν ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἔλαβε δὲ μετὰ χεῖρας καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα.
7
7
И$ рече и^саакъ къ а^враамђ эTц~ђ свое^мђ, эTч~е, ѓ^нже рече чт^о е^сть чадо. с^е ѓ%гнь и^ дрова`, гдњжъ е^сть ѓ^вча на тре'бђ.
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ πρὸς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ· πάτερ. ὁ δὲ εἶπε· τί ἐστι, τέκνον; εἶπε δέ· ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα· ποῦ ἐστι τὸ πρόβατον τὸ εἰς ὁλοκάρπωσιν;
8
8
и^ рече а^враамъ, б~ъ да ё^зритъ себњ ѓ^вча е^же на тре'бђ чадо. і^ и^до'ша ѓ%ба кђпно,
εἶπε δὲ ῾Αβραάμ· ὁ Θεὸς ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰς ὁλοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντες δὲ ἀμφότεροι ἅμα,
9
9
прїидо'ста на мњ'сто, на не'же бњ е^мђ ре'клъ б~ъ. и^ създа т^ђ а^врааM тре'бникъ, и^ възложи` дрова и^ связа и^саака сн~а свое^го, и^ възложи` на требникъ, връхђ дро'въ” И$зъся
ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ ῾Αβραὰμ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκε τὰ ξύλα, καὶ συμποδίσας ᾿Ισαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων.
10
10
же' а^враамъ рђкђ свою`, взя'ти но'жь да зако'леT сн~а свое^го.
καὶ ἐξέτεινεν ῾Αβραὰμ τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν τὴν μάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
11
11
и^ възва и& а^гг~лъ гн~ь съ нб~си и^ реq, а^врааме а^врааме, се'й же рече с^е а^зъ,
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄγγελος Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν· ῾Αβραάμ, ῾Αβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ.
12
12
и^ рече не възложи` рђки твое'я на ѓ^тро'чищъ, н^и сътвори` е^мђ ничтоже. нн~њ бо разђмXњ, ја^ко бои'шися т^ы б~а, и^ не пощадњ сн~а свое^го люби'маго мене` ради.
καὶ εἶπε· μὴ ἐπιβάλῃς τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον μηδὲ ποιήσῃς αὐτῷ μηδέν· νῦν γὰρ ἔγνων, ὅτι φοβῇ σὺ τὸν Θεὸν καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι᾿ ἐμέ.
13
13
И$ възрњвъ а^врааM ѓ^чима свои'ма и^ ё^зрњ, и^ с^е ѓ^ве'нъ е^ди'нъ ё^вязе` по' рогъ в садњ саве'ковњ, і^ и'де а^враамъ и^ поя` ѓ^веn, и^ положи тре'бђ въ и^саака мњ'сто сн~а свое^го.
καὶ ἀναβλέψας ῾Αβραὰμ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς κατεχόμενος ἐν φυτῷ Σαβὲκ τῶν κεράτων· καὶ ἐπορεύθη ῾Αβραὰμ καὶ ἔλαβε τὸν κριὸν καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
14
14
и^ прозва а^враамъ и%мя мњстђ томђ г~ь видњ`, и^ да рекђт'ъ и^ до днsе на горњ г~ь ја%ви'ся”
καὶ ἐκάλεσεν ῾Αβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Κύριος εἶδεν, ἵνα εἴπωσι σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Κύριος ὤφθη.
15
15
И$ възва а^гг~лъ гн~ь второ'е а^враама эT нб~си гл~я,
καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελος Κυρίου τὸν ῾Αβραὰμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγων·
16
16
собо'ю кляXся г~леT г~ь, поне'же сътвориl е^си с^е, и%же не пощадњ сн~а свое^го, люби'маго мене` ра'ди.
κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριος, οὗ εἵνεκεν ἐποίησας τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δι᾿ ἐμέ,
17
17
тњ'мже блгsвя блгsвлю тя, и^ мно'жа ё^мно'жђ сњ'мя твое`, ја^ко звњ'зды нбsныя, и^ ја%ко пњ'сокъ по краю мо'рскђ. и^ прїи'метъ сњмя твое грады сђпостатъ,
ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης, καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων·
18
18
и^ блгsвя'тся ѓ^ сњ'мени твоемъ вс^и ја^зы'цы земнїи, и^же послђш'алъ е^си гласа мое^го”
καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς, ἀνθ᾿ ὧν ὑπήκουσας τῆς ἐμῆς φωνῆς.
19
19
И$ възврати'ся а^враа'мъ къ рабо'ма свои'ма, и^ въста'вше ѓ^тыдо'ша, къ кладязю клятвеномђ, и^ всели'ся а^враа'мъ ё^ кла'дязя клятвенаго”
ἀπεστράφη δὲ ῾Αβραὰμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ, καὶ ἀναστάντες ἐπορεύθησαν ἅμα ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. καὶ κατῴκησεν ῾Αβραὰμ ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου.
20
20
Бысть же по гл~анїи семъ, повњ'даша а^враа'мђ гл~ющи, с^е роди` ме'лха и^ та сн~ы бра'тђ твое^мђ нахо'рђ,
᾿Εγένετο δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀνηγγέλη τῷ ῾Αβραὰμ λέγοντες· ἰδοὺ τέτοκε Μελχὰ καὶ αὐτὴ υἱοὺς τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ σου,
21
21
ѓ%ћъ пръвене'цъ, и^ ва'ћа. брата е^го и^ камђе^ля эTц~а си'рска,
τὸν Οὒζ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαὺξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Καμουὴλ πατέρα Σύρων
22
22
и хаза'да, и^ наза'ва, и^ фалдаса и^ е^лдафа, и^ ваџђи'ля” ваџђ'ил
καὶ τὸν Χαζὰδ καὶ ᾿Αζαῦ καὶ τὸν Φαλδὲς καὶ τὸν ᾿Ιελδὰφ καὶ τὸν Βαθουήλ·
23
23
же роди реве'кђ. ѓ^смь сїи сн~овъ ја%же роди` ме'лха нахо'рђ братђ а'враа'млю”
Βαθουὴλ δὲ ἐγέννησε τὴν Ρεβέκκαν. ὀκτὼ οὗτοι υἱοί, οὓς ἔτεκε Μελχὰ τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ ῾Αβραάμ.
24
24
И$ зало'жница е^го, е^йже и%мя реи'ма, роди` и^ с^и таве'ка, таа^ма, и^ тохо'за, и^ мо'ха”
καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Ρεημά, ἔτεκε καὶ αὐτὴ τὸν Ταβὲκ καὶ τὸν Ταὰμ καὶ τὸν Τοχὸς καὶ τὸν Μοχά.
Глvа, к~г”
Κεφάλαιο 23
1
1
Бы'сть житїе` са'ррино, лTњ рк~з,
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡ ζωὴ Σάρρας ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιεπτά.
2
2
и^ ё^мре са'рра въ гра'дњ аврђ'цњ, и^же е^сть въ раздо'лїи, се же е^сть хевро'нъ въ земли` ханаа'нстњи” Прїиде же а^враа'мъ би'тися, по саррњ, и^ пла'кати”
καὶ ἀπέθανε Σάρρα ἐν πόλει ᾿Αρβόκ, ἥ ἐστιν ἐν τῷ κοιλώματι (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν τῇ γῇ Χαναάν. ἦλθε δὲ ῾Αβραὰμ κόψασθαι Σάρραν καὶ πενθῆσαι.
3
3
И$ въста'въ а^враа'мъ эT мертвеца свое^го, и^ рече сн~омъ хетџе'ѓвоM гл~я,
καὶ ἀνέστη ῾Αβραὰμ ἀπὸ τοῦ νεκροῦ αὐτοῦ καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τοῖς υἱοῖς τοῦ Χὲτ λέγων·
4
4
ѓ^бита'лецъ, прїидохъ а^зъ е^смь въ ва'съ, дади'те ми ё^бо мњ'сто гробђ въ васъ, да погребђ` мр~твецъ сво'и
πάροικος καὶ παρεπίδημος ἐγώ εἰμι μεθ᾿ ὑμῶν· δότε μοι οὖν κτῆσιν τάφου μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ.
5
5
эTвњщаша сн~ове хетџеѓ^вы, къ а^враамђ гл~юще, н^и, гдsне
ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Χὲτ πρὸς ῾Αβραὰμ λέγοντες· μὴ κύριε·
6
6
слђшаи насъ цр~ем# эT б~а ты е%си в насъ, въ чтsныхъ гро'бехъ нашихъ погреби` мр~твеца` своя`” Никтоже б^о эT насъ возбрани'тъ гро'ба свое^готебњ, погрести` мр~твеца` своя` в не'мъ”
ἄκουσον δὲ ἡμῶν. βασιλεὺς παρὰ Θεοῦ σὺ εἶ ἐν ἡμῖν· ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς μνημείοις ἡμῶν θάψον τὸν νεκρόν σου· οὐδεὶς γὰρ ἡμῶν οὐ μὴ κωλύσει τὸ μνημεῖον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ τοῦ θάψαι τὸν νεκρόν σου ἐκεῖ.
7
7
Въста'в же а^враа'мъ поклони'ся народђ се'лномђ, сн~омъ хеTџе'ѓвыM,
ἀναστὰς δὲ ῾Αβραὰμ προσεκύνησε τῷ λαῷ τῆς γῆς, τοῖς υἱοῖς τοῦ Χέτ,
8
8
и^ рече к ниM а^враа'мъ гл~я” А/ще и'мате въ ё^мњ с^и, ја^ко погрести` мр~твецъ мои преD лице'мъ моиM” Послђш'аите мене`, и^ погл~ите ѓ^ мн`њ, е^фронђ саѓ%ровђ,
καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ῾Αβραὰμ λέγων· εἰ ἔχετε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, ὥστε θάψαι τὸν νεκρόν μου ἀπὸ προσώπου μου, ἀκούσατέ μου καὶ λαλήσατε περὶ ἐμοῦ ᾿Εφρὼν τῷ τοῦ Σαάρ,
9
9
да да'стъ м^и пеще'рђ сђгђбђю, ја%же е^сть е^го, с^и еs на предњ'лњ села` е^го, на цњнњ` подобнњ. и^ да дасть ми ее` предъ ва'ми, въ и^мњ'нїе гробђ.
καὶ δότω μοι τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὅ ἐστιν αὐτῷ, τὸ ὂν ἐν μέρει τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ· ἀργυρίου τοῦ ἀξίου δότω μοι αὐτὸ ἐν ὑμῖν εἰς κτῆσιν μνημείου.
10
10
е^фрон же сњдя'ше посредњ сн~овъ хетџе'ѓвъ” И$ эTвњщавъ е^фро'нъ хеTџе'искыи къ а^враа'мђ гл~я, слы'шащимъ сн~ово'мъ хетџе'ѓ^вомъ, и^ всњмъ приходя'щиM въ граD рече” Пристђпи`
᾿Εφρὼν δὲ ἐκάθητο ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Χέτ· ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Εφρὼν ὁ Χετταῖος πρὸς ῾Αβραὰμ εἶπεν, ἀκουόντων τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν πόλιν πάντων, λέγων·
11
11
здњ гдsне, и^ послђш'аи мене`. село` и^ пеще'рђ ја%же в неM тебњ даю` преD всњми гражданы мои'ми, даю` тебњ, и^ погреби` мр~твецъ свои”
παρ᾿ ἐμοὶ γενοῦ, κύριε, καὶ ἄκουσόν μου· τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ σοὶ δίδωμι· ἐναντίον πάντων τῶν πολιτῶν μου δέδωκά σοι· θάψον τὸν νεκρόν σου·
12
12
И$ поклони'ся а^враа'мъ преD наро'домъ насе'лнымъ,
καὶ προσεκύνησεν ῾Αβραὰμ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς
13
13
и^ рече е^фронђ въ слы'шанїе преD всњ'мъ наро'домъ насе'лнымъ” Є/лма же е^си по мнњ, послђш'аи же мене`, цњ'нђ се'лнђю възми` ё^ мене, и^ погребђ` мр~твеw свои т^ђ.
καὶ εἶπε τῷ ᾿Εφρὼν εἰς τὰ ὦτα ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆς γῆς· ἐπειδὴ πρὸς ἐμοῦ εἶ, ἄκουσόν μου· τὸ ἀργύριον τοῦ ἀγροῦ λάβε παρ᾿ ἐμοῦ, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἐκεῖ.
14
14
эTвњщав же е^фро'нъ а^враа' мђ гл~я,
ἀπεκρίθη δὲ ᾿Εφρὼν τῷ ᾿Αβραὰμ λέγων·
15
15
н^и, гдsне, слы'шахъ б^о у~. дидра'гмъ сребра`” Межди мною и тобою. чт^о ё^бо е^сть с^е, т^ы ё^бо погреби` сво'и мр~тве'ць та'мъ”
οὐχὶ κύριε, ἀκήκοα γάρ, γῆ τετρακοσίων διδράχμων ἀργυρίου, ἀλλὰ τί ἂν εἴη τοῦτο ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ; σὺ δὲ τὸν νεκρόν σου θάψον.
16
16
И послђш'а а^врааM, е^фрона и^ даде е^мђ сребро`, е^же гл~а въ слђхъ сн~овъ хеTџеѓ^въ. у~, дидра'гмъ, сребра` чи'ста кђпе'чьска”
καὶ ἤκουσεν ῾Αβραὰμ τοῦ ᾿Εφρών, καὶ ἀποκατέστησεν ῾Αβραὰμ τῷ ᾿Εφρὼν τὸ ἀργύριον, ὃ ἐλάλησεν εἰς τὰ ὦτα τῶν υἱῶν Χέτ, τετρακόσια δίδραχμα ἀργυρίου δοκίμου ἐμπόροις.
17
17
И$ бысть село` е^фро'ново. и^же б^њ въ сђ'гђбњ'и пеще'рњ. е^же е^сть къ маMврїи лицеM, село` и^ пеще'ра ја%же б^њ в немъ, и^ все` садо'вїе е^же б^њ в селњ, и^ е^же е^сть въ предњлеX е^го ѓ^крsт#,
καὶ ἔστη ὁ ἀγρὸς ᾿Εφρών, ὃς ἦν ἐν τῷ διπλῷ σπηλαίῳ, ὅς ἐστι κατὰ πρόσωπον Μαμβρῆ, ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ πᾶν δένδρον, ὃ ἦν ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ πᾶν ὅ ἐστιν ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κύκλῳ,
18
18
а^враа'мђ бысть въ и^мњ'нїе преD сн~ы хеTџеѓ^выми, и^ преD всњми приходя'щими въ граD”
τῷ ῾Αβραάμ, εἰς κτῆσιν ἐναντίον τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ πάντων τῶν εἰσπορευομένων εἰς τὴν πόλιν.
19
19
По се'м же погребе` а^врааM са'ррђ женђ` свою, въ пеще'рњ се'лнњи сђгђ'бњи, ја%же е^сть проти'вђ маMврїи се'й е^сть хевро'нъ въ земли` ханаа'ньстњи.
μετὰ ταῦτα ἔθαψεν ῾Αβραὰμ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ τῷ διπλῷ, ὅ ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν τῇ γῇ Χαναάν.
20
20
и^ ё^твержде'но е^сть село` и^ пеще'ра ја%же въ не'мъ а^враа'мови въ и^мњнїе гробђ эT сн~овъ хетџеѓ^въ”
καὶ ἐκυρώθη ὁ ἀγρὸς καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, τῷ ῾Αβραὰμ εἰς κτῆσιν τάφου παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ.
Глvа, к~д”
Κεφάλαιο 24
1
1
А$враа'мъ же бяше ста'рецъ, и^ бы'въ дн~и мно'гы, г~ь же блsсви а^враа'ма въ всеM”
ΚΑΙ ῾Αβραὰμ ἦν πρεσβύτερος προβεβηκὼς ἡμερῶν, καὶ ὁ Κύριος ηὐλόγησε τὸν ῾Αβραὰμ κατὰ πάντα.
2
2
И$ реq а^враа'мъ рабђ` свое^мђ старњ'ишемђ до'мђ е^го, ѓ^блада'ющемђ всњмъ е^го” Положи` рђкђ твою поD стегноM м^и,
καὶ εἶπεν ῾Αβραὰμ τῷ παιδὶ αὐτοῦ τῷ πρεσβυτέρῳ τῆς οἰκίας αὐτοῦ τῷ ἄρχοντι πάντων τῶν αὐτοῦ· θὲς τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου,
3
3
и^ закленђ т^я гм~ъ бм~ъ нбsнымъ, и^ бм~ъ земля`, да не приведе'ши сн~ђ мое^мђ и^саа'кђ жены` дще'рїи ханане'искъ, съ нимиже а%зъ живђ` въ нихъ,
καὶ ἐξορκιῶ σε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸν Θεὸν τῆς γῆς, ἵνα μὴ λάβῃς γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ᾿Ισαὰκ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, μεθ᾿ ὧν ἐγὼ οἰκῶ ἐν αὐτοῖς,
4
4
н^о до земля` и^дyњ а%зъ бњхъ, и%деши до племе'ни мое^го и^ по'и^меши женђ` сн~ђ мое^мђ и^саа'кђ, эTтђ'дњ.
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὴν γῆν μου, οὗ ἐγεννήθην, πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ᾿Ισαὰκ ἐκεῖθεν.
5
5
речеy рабъ к немђ`, а^ е^гда не восхо'щетъ и^ти` жена въ слњ'дъ со мно'ю на землю` сїю`, т^о ѓ^бращђ' ли сн~а твое^го въ зе'млю эT неја%же и^зы'де т^ы”
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ὁ παῖς· μή ποτε οὐ βούληται ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετ᾿ ἐμοῦ ὀπίσω εἰς τὴν γῆν ταύτην· ἀποστρέψω τὸν υἱόν σου εἰς τὴν γῆν, ὅθεν ἐξῆλθες ἐκεῖθεν;
6
6
Рече' же к немђ а^враа'мъ, блюd са'мъ себе`, да не ѓ^брати'ши сн^а моеh та'мо,
εἶπε δὲ πρὸς αὐτὸν ῾Αβραάμ· πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἀποστρέψῃς τὸν υἱόν μου ἐκεῖ.
7
7
г~ь б~ъ нбsныи и^ б~ъ земля, и^же поја% мя и^з до'мђ эTц~а мое^го, и^ эT земля` в не'иже родиXся, и^же гл~а мн^њ и^ кля'ся къ мн^њ, гл~я, тебњ дам# зе'млю сїю`, и^ сњ'мени твоемђ. и^ тои по'слетъ а'гг~ла свое^го предъ тобо'ю, и^ по'имеши женђ` сн~ђ мо емђ и^саа^кђ эTтђ'дђ,
Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ Θεὸς τῆς γῆς, ὃς ἔλαβέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου καὶ ἐκ τῆς γῆς, ἧς ἐγεννήθην, ὃς ἐλάλησέ μοι καὶ ὃς ὤμοσέ μοι λέγων· σοὶ δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου, αὐτὸς ἀποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ ἔμπροσθέν σου. καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν.
8
8
а^ще же не хо'щетъ прїити` жена` с тобо'ю въ зе'млю сїю`, чи'стъ да бђ'деши эT закля'тїя сего`, то'чїю сн~а мое^го не ѓ^брати` тамо”
ἐὰν δὲ μὴ θέλῃ ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετὰ σοῦ εἰς τὴν γῆν ταύτην, καθαρὸς ἔσῃ ἀπὸ τοῦ ὅρκου μου· μόνον τὸν υἱόν μου μὴ ἀποστρέψῃς ἐκεῖ.
9
9
И$ положи` раb рђ'кђ свою, подъ стегноM а^враа'ма гн~а своего, и^ кля'ся е^мђ словеси раd
καὶ ἔθηκεν ὁ παῖς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὑπὸ τὸν μηρὸν ῾Αβραὰμ τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ὤμοσεν αὐτῷ περὶ τοῦ ρήματος τούτου.
10
10
сего`” И$ поя` рабъ, і~, веlблюD эT веlблDю гднsа своего и^ эT всего добра гднsа свое^го взяT съ собо'ю. и^ въстаv и^де въ междорњчїе, въ граD нахо'ровъ.
Καὶ ἔλαβεν ὁ παῖς δέκα καμήλους ἀπὸ τῶν καμήλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταμίαν εἰς τὴν πόλιν Ναχώρ.
11
11
и^ поста'ви веlблю'ды вн^њ града ё^ кла'дязя воDнаго поD ве'черъ, гдњ` и^схо'дятъ почръпати воды`”
καὶ ἐκοίμισε τὰς καμήλους ἔξω τῆς πόλεως παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατος τὸ πρὸς ὀψέ, ἡνίκα ἐκπορεύονται αἱ ὑδρευόμεναι.
12
12
И$ рече г~и бж~е гн~а моего а^враа'ма, ё^стро'и прњдо мно'ю днесь, сътвори` млsть, съ моиM гн~омъ а^враа'момъ”
καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, εὐόδωσον ἐναντίον ἐμοῦ σήμερον καὶ ποίησον ἔλεος μετὰ τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ.
13
13
се же а%зъ стою` ё^ кла'дязя во'днаго, дще'ри же живђщихъ, въ' градњ, и^зы'дђть почерпати воды`,
ἰδοὺ ἐγὼ ἕστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, αἱ δὲ θυγατέρες τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ,
14
14
да бђдетъ дв~ца, е'й же а^зъ рекђ` прњклони' ми вњдро` твое` да пїю`, и^ реч'ет ми пїи' т^ы и^ вельблю'ды твоя` напою`, до'ндеже напїю'тся, т^ђ ё^готовалъ еси рабђ` твое^мђ` и^саа'кђ, и^ по се'мъ ё^вњмъ, ја%ко сътвориl е^си млsть гн~ђ моемђ а^враа'мђ.
καὶ ἔσται ἡ παρθένος, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, ἐπίκλινον τὴν ὑδρίαν σου, ἵνα πίω, καὶ εἴπῃ μοι, πίε σύ, καὶ τὰς καμήλους σου ποτιῶ, ἕως ἂν παύσωνται πίνουσαι, ταύτην ἡτοίμασας τῷ παιδί σου τῷ ᾿Ισαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι ἐποίησας ἔλεος μετὰ τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ.
15
15
И$ бысть даже не конча` гл~я въ ё^мњ с^и, и^ с^е реве'ка и^схождаше, е^я'же роди` ваџђи'лъ сн~ъ ме'лхинъ жены` нахо'ровы, бра'та а^враа'мля, дръжа` вњдро` на рамђ,
καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι αὐτὸν λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἡ τεχθεῖσα Βαθουήλ, υἱῷ Μελχὰς τῆς γυναικὸς Ναχώρ, ἀδελφοῦ δὲ ῾Αβραάμ, ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς.
16
16
дв~ца же бя'ше доброзра'чна ѕњло, дњва же б^њ и^же мђжа не знаа'ше, състђпи'вши же на кладязь начерпе` воды` вњдро и^ и'де”
ἡ δὲ παρθένος ἦν καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα· παρθένος ἦν, ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν. καταβᾶσα δὲ ἐπὶ τὴν πηγὴν ἔπλησε τὴν ὑδρίαν αὐτῆς καὶ ἀνέβη.
17
17
Тек же рабъ противђ е'й и^ рече, напои мя мало воды` эT вњдра` твое^го.
ἐπέδραμε δὲ ὁ παῖς εἰς συνάντησιν αὐτῆς καὶ εἶπε· πότισόν με μικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆς ὑδρίας σου.
18
18
си^я' же рече пі'и гднsе и^ потща'вся сня` вњдро на рђцњ свои`, и^ напо'й я& до'ндеже напи'ся.
ἡ δὲ εἶπε· πίε, κύριε. καὶ ἔσπευσε καὶ καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς καὶ ἐπότισεν αὐτόν, ἕως ἐπαύσατο πίνων.
19
19
и^ рече веlблю'домъ т^и вълию`, до'ндеже вс^и напїю'тся.
καὶ εἶπε· καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι, ἕως ἂν πᾶσαι πίωσι.
20
20
и^ потща'вся вълїя` вњдро` въ пои'ло, и^ тече` па'кы на кла'дяZ, почерпе` воды` и^ волїя` вельблю'доM всMњ
καὶ ἔσπευσε καὶ ἐξεκένωσε τὴν ὑδρίαν εἰς τὸ ποτιστήριον καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸ φρέαρ ἀντλῆσαι πάλιν καὶ ὑδρεύσατο πάσαις ταῖς καμήλοις.
21
21
мђжъ же вырозђмњва'ше ю&, и^ помоlчеваше да ё^разђмњ'етъ, а^ще ё^стро'илъ б~ъ пђть е^мђ, и^ли н^и.
ὁ δὲ ἄνθρωπος κατεμάνθανεν αὐτὴν καὶ παρεσιώπα τοῦ γνῶναι, εἰ εὐώδωκε Κύριος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ.
22
22
бысть же ја%ко преста'ша вси` вельблюd пию'ще, и^ взя` мђжъ ё^серя'зи златы, въ мњ'рњ драхмы, и^ дв^а запястїя на рђкђ е'й, и^ і~, мњ'ръ злата
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐπαύσαντο πᾶσαι αἱ κάμηλοι πίνουσαι, ἔλαβεν ὁ ἄνθρωπος ἐνώτια χρυσᾶ ἀνὰ δραχμὴν ὁλκῆς καὶ δύο ψέλλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς, δέκα χρυσῶν ὁλκὴ αὐτῶν.
23
23
и^ въпраша'ше я& и^ рече, чїя` е^си дщеr повњж'дь ми, а^ще е^сть ё^ эTц~а ти мњ'сто намъ ѓ^битати”
καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὴν καὶ εἶπε· θυγάτηρ τίνος εἶ; ἀνάγγειλόν μοι, εἰ ἔστι παρὰ τῷ πατρί σου τόπος ἡμῖν τοῦ καταλῦσαι.
24
24
І$ рече е^мђ дщерь ваџђ'илева е%смь мелхи'ина, е^гоже роди` нахо'рђ.
ἡ δὲ εἶπεν αὐτῷ· θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ Μελχάς, ὃν ἔτεκε τῷ Ναχώρ.
25
25
и^ реq е^мђ`, и^ плњвы и^ сњ'на мно'го е%сть ё^ насъ, и^ мњсто ѓ^битати,
καὶ εἶπεν αὐτῷ· καὶ ἄχυρα καὶ χορτάσματα πολλὰ παρ᾿ ἡμῖν καὶ τόπος τοῦ καταλῦσαι.
26
26
бл~говоли' же мђжъ и^ поклони'ся г~ђ,
καὶ εὐδοκήσας ὁ ἄνθρωπος προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν·
27
27
и^ реq, блsвенъ б~ъ гдsна мое^го а^враа'ма. и%же не ѓ^ста'ви пра'вды і^ и'стинны гдsна мое^го а^враа'ма, мене` на пђти` ё^строи` г~ь, и^ въ до'мъ брата гдsна моего въведе`”
εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, ὃς οὐκ ἐγκατέλιπε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τοῦ κυρίου μου· ἐμέ τε εὐώδωκε Κύριος εἰς οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου.
28
28
И$ те'кши дв~ца повњ'да мт~ри свое'й вс^и гл~ы сїа`
Καὶ δραμοῦσα ἡ παῖς ἀνήγγειλεν εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὐτῆς κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα.
29
29
реве'цњ же бњаше браT, е^мђ'же и^мя лава'нъ” И$ тече` лава'нъ къ мђжђ во'нъ на кла'дязь.
τῇ δὲ Ρεβέκκᾳ ἀδελφὸς ἦν ᾧ ὄνομα Λάβαν· καὶ ἔδραμε Λάβαν πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἔξω ἐπὶ τὴν πηγήν.
30
30
и^ бы'сть е^гда` видњ ё^серя'зя и^ запястїя на рђкђ сестры` свое'я, и^ ја%ко слы'ша словеса` эT сестры` своея гл~юща, си'це гл~а къ мн^њ мQђ. и^ прїи'де лава'нъ къ мђж'ђ стоя'щђ, ё^ вельблю'дъ ё^ кладязя воды`,
καὶ ἐγένετο ἡνίκα εἶδε τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλλια ἐν ταῖς χερσὶ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ καὶ ὅτε ἤκουσε τὰ ρήματα Ρεβέκκας τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ λεγούσης· οὕτω λελάληκέ μοι ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦλθε πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἑστηκότος αὐτοῦ ἐπὶ τῶν καμήλων ἐπὶ τῆς πηγῆς
31
31
и^ рече е^мђ ходи` и^ вни'ди, блsвенъ г~ь, почт^о стои'ши вн^њ а%зъ клњть ё^гото'вахъ, и^ стаја^нїе вельблю'домъ”
καὶ εἶπεν αὐτῷ· δεῦρο εἴσελθε· εὐλογητὸς Κυρίου· ἱνατί ἕστηκας ἔξω; ἐγὼ δὲ ἡτοίμασα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖς καμήλοις.
32
32
И$ въни'де мђжъ въ до'мъ и^ вельблю'ды въгна`, и^ да'сть плњ'вы и^ сњ'но вельблю'домъ, и^ во'дђ ё^мы'ти нозњ е^мђ и^ мђжемъ, и^же бяхђ с нимъ.
εἰσῆλθε δὲ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν οἰκίαν καὶ ἀπέσαξε τὰς καμήλους καὶ ἔδωκεν ἄχυρα καὶ χορτάσματα ταῖς καμήλοις καὶ ὕδωρ νίψασθαι τοῖς ποσὶν αὐτοῦ καὶ τοῖς ποσὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν μετ᾿ αὐτοῦ.
33
33
И$ поста'ви и^мъ хлњбъ ја%сти. и^ реq, не яM до'ндеже не гл~ю бесњ'ды своея. и^
καὶ παρέθηκεν αὐτοῖς ἄρτους φαγεῖν. καὶ εἶπεν· οὐ μὴ φάγω, ἕως τοῦ λαλῆσαί με τὰ ρήματά μου. καὶ εἶπαν· λάλησον.
34
34
ре'че гл~и” Рече же рабъ а^враа'мль е^смь а^зъ
Καὶ εἶπε· παῖς ῾Αβραὰμ ἐγώ εἰμι.
35
35
и^ г~ь блsвилъ е^сть гдsна мое^го ѕњло` и^ възвели'чися. и^ далъ е^мђ ѓ^вца` и^ вълы`, зла'то, и^ сре'бро. рабы` и^ рабы'ня, вельблю'ды и^ ѓ^слы`.
Κύριος δὲ ηὐλόγησε τὸν κύριόν μου σφόδρα, καὶ ὑψώθη· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχους καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον, παῖδας καὶ παιδίσκας, καμήλους καὶ ὄνους.
36
36
и^ роди` са'рра жена` гдsна мое^го сн~а е^диноро'дна гдsнђ моемђ, съста'рњвшђся, и^ да'сть е^мђ ели'ко и^мњ`.
καὶ ἔτεκε Σάρρα ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου μου υἱὸν ἕνα τῷ κυρίῳ μου μετὰ τὸ γηράσαι αὐτόν, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὅσα ἦν αὐτῷ.
37
37
и^ закля' мя гдsнъ мо'и гл~я, не пое'мли жены` сн~ђ моемђ эT дще'рїи ханна'ѓ^нскыX, въ ни'хже аZ ѓ^бита'хъ въ земли` и^хъ,
καὶ ὥρκισέ με ὁ κύριός μου, λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, ἐν οἷς ἐγὼ παροικῶ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν,
38
38
н^о в до'мъ эTц~а мое^го и%деши въ племя` мое`, и^ пои^ми женђ` сн~ђ моемђ эTтђ'дђ.
ἀλλ᾿ ἢ εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου πορεύσῃ καὶ εἰς τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν.
39
39
рXњ же а%зъ гдsнђ своемђ, е^д^а не по'хощеT жена` по мн^њ и^ти`
εἶπα δὲ τῷ κυρίῳ μου· μήποτε οὐ πορεύσεται ἡ γυνὴ μετ᾿ ἐμοῦ.
40
40
и^ рече ми г~ь б~ъ, е^мђже ё^годиX. прDе лице'м# е^го, ѓ'нже по'слеть а^гг~ла свое^го с тобо'ю, и^ ё^стро'итъ пђ'ть твой, и^ по'имеши женђ` сн~ђ моемђ, эT пле'мени мое^го, и^ эT до'мђ эTц~а моего,
καὶ εἶπέ μοι· Κύριος ὁ Θεός, ᾧ εὐηρέστησα ἐναντίον αὐτοῦ, αὐτὸς ἐξαποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ μετὰ σοῦ καὶ εὐοδώσει τὴν ὁδόν σου, καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκ τῆς φυλῆς μου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου.
41
41
тогда` бђдеши про'стъ эT заклина'нїа моего. е^гда' же до'идеши въ племя` мое`, и^ не дадя'т# т^и, бђ'деши про'стъ эT заклина'нїя моего.
τότε ἀθῷος ἔσῃ ἀπὸ τῆς ἀρᾶς μου· ἡνίκα γὰρ ἐὰν ἔλθῃς εἰς τὴν φυλήν μου καὶ μή σοι δῶσι, καὶ ἔσῃ ἀθῷος ἀπὸ τοῦ ὁρκισμοῦ μου.
42
42
и^ пришеD днесь наD кла'дязь, рекохъ, г~и бж~е гдsна мое^го а^враа'ма а%ще ё^стро'иши пђть мой, во'ньже нн~њ и^дђ`,
καὶ ἐλθὼν σήμερον ἐπὶ τὴν πηγὴν εἶπα· Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, εἰ σὺ εὐοδοῖς τὴν ὁδόν μου, ἐν ᾗ νῦν ἐγὼ πορεύομαι ἐν αὐτῇ,
43
43
и^ с^е ста'хъ на кла'дязњ во'днњмъ, дще'ри же гражданъ и^зы'идђть почрпа'ти воды`, и^ да бђдетъ дв~ца е'иже рекђ` напо'и мя воды` ма'ло,
ἰδοὺ ἐγὼ ἐφέστηκα ἐπὶ τῆς πηγῆς τοῦ ὕδατος, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἀνθρώπων τῆς πόλεως ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, καὶ ἔσται ἡ παρθένος, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, πότισόν με ἐκ τῆς ὑδρίας σου μικρὸν ὕδωρ,
44
44
и^ да речетъ пїи т^ы и^ вельблю'домъ твои^мъ вълїю`, с^и бђдетъ жена` юy ё^гото'ва б~ъ рабђ` своемђ и^саа'кђ, и^ по се'мъ разђмњю ја^ко сътворилъ е^сть млsть гдsнђ моемђ а^враа'мђ”
καὶ εἴπῃ μοι, καὶ σὺ πίε καὶ ταῖς καμήλοις σου ὑδρεύσομαι, αὕτη ἡ γυνή, ἣν ἡτοίμασε Κύριος τῷ ἑαυτοῦ θεράποντι ᾿Ισαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι, ὅτι πεποίηκας ἔλεος τῷ κυρίῳ μου ῾Αβραάμ.
45
45
И$ бысть даже не конча'хъ въ ё^мњ своемъ гл~я вънеза'а^пђ реве'ка и^схожда'ше, дръжа'щи вњдро` на ра'мђ, въстђпи'вши же на кла'дязь, и^ почръпе` вњдро` воды`, и^ реко'хъ е'й напо'и мя,
καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι με λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ μου, εὐθὺς Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων καὶ κατέβη ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ ὑδρεύσατο. εἶπα δὲ αὐτῇ· πότισόν με.
46
46
и^ потща'вся сня` вњдро съ себе` и^ рече ми пїи т^ы и^ вельблю'ды твоя` напою`. и^ напиXся и^ вельблю'ды моя` напои`,
καί σπεύσασα καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ εἶπε· πίε σύ, καὶ τὰς καμήλους σου ποτιῶ. καὶ ἔπιον καὶ τὰς καμήλους ἐπότισε.
47
47
и^ въпрашаX ея`, и^ рекохъ, чия` е^си дще'рь. сїяy ми реq дще'рь ваџђ'илева е^смь, сн~а нахо'рова, и^же роди` е^мђ ме'лха” И$ дах# е'й ё^серя'зя и^ запя'стїа на рђцњ еи`,
καὶ ἠρώτησα αὐτήν· καὶ εἶπα· θυγάτηρ τίνος εἶ; ἀνάγγειλόν μοι. ἡ δὲ ἔφη· θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ υἱοῦ Ναχώρ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Μελχά. καὶ περιέθηκα αὐτῇ τὰ ἐνώτια καί τὰ ψέλλια περὶ τὰς χεῖρας αὐτῆς·
48
48
и^ бл~говъли'въ е^смь полони'хся г~ђ, и^ блsвихъ г~а б~а, гдsна моего а^враа'ма и^же ё^строи` мн^њ на пђти` семъ и%стинны, поя'ти дще'рь бра'та гдsна моеh сн~ђ е^го”
καὶ εὐδοκήσας προσεκύνησα τῷ Κυρίῳ καὶ εὐλόγησα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ κυρίου μου ῾Αβραάμ, ὃς εὐώδωσέ με ἐν ὁδῷ ἀληθείας, λαβεῖν τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
49
49
А$ще же ё^ботвори'те млsть и^ пра'вдђ гдsнђ моемђ, повњ'дите м^и да ся ѓ^бращђ`, и^л^и на' десно, и^л^и на' лњво.
εἰ οὖν ποιεῖτε ὑμεῖς ἔλεος καὶ δικαιοσύνην πρὸς τὸν κύριόν μου, ἀπαγγείλατέ μοι, εἰ δὲ μή, ἀπαγγείλατέ μοι, ἵνα ἐπιστρέψω εἰς δεξιὰν ἢ ἀριστεράν.
50
50
эTвњща'в же лава'нъ, и^ ваџђиl реко'ста, эT г~а пришла` за'повњдь сїа` не мо'жеM ти эTвњща'ти зла'а за бл~гаа
᾿Αποκριθεὶς δὲ Λάβαν καὶ Βαθουὴλ εἶπαν· παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε τὸ πρόσταγμα τοῦτο· οὐ δυνησόμεθα οὖν σοι ἀντειπεῖν κακὸν ἢ καλόν.
51
51
и^ с^е ревека преD тобо'ю пои^ми ю` і^ и^ди`, и^ да бђдетъ жена` сн~ђ гдsна твоего, ја%коже гл~а г~ь”
ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐνώπιόν σου· λαβὼν ἀπότρεχε. καί ἔστω γυνὴ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριος.
52
52
Бы'сть же е^гда` слы'ша раб# а^враа'мль, рњч# сїю`, поклони'ся до земля` г~ђ,
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν παῖδα τοῦ ῾Αβραὰμ τῶν ρημάτων τούτων, προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν τῷ Κυρίῳ.
53
53
и^ възе'мъ рабъ съсђды зла'ты и^ сре'брены и^ ри'зы дасть реве'цњ и^ да'рь братђ ея`, и^ мт~ри ея`
καὶ ἐξενέγκας ὁ παῖς σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμὸν ἔδωκε τῇ Ρεβέκκᾳ καὶ δῶρα ἔδωκε τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς καὶ τῇ μητρὶ αὐτῆς.
54
54
и^ ја^до'ша и^ пиша ѓ^н^и, и^ мђж'и и^же бяхђ с нимъ” И$ прележа'въ въста'вше заё%тра, рече, эTпђсти'те мя. да и^дђ къ гдsнђ мое^мђ”
καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὄντες, καὶ ἐκοιμήθησαν. Καὶ ἀναστὰς τὸ πρωΐ εἶπεν· ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν μου.
55
55
Рњша же бра'тїа ея` и^ мт~и, да пребђдеть дв~ца с нами де'сять дн~їи, и^ по семъ да и'дете.
εἶπαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῆς καὶ ἡ μήτηρ· μεινάτω ἡ παρθένος μεθ᾿ ἡμῶν ἡμέρας ὡσεὶ δέκα, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπελεύσεται.
56
56
И$ рече к нимъ не дръжите мя, б~ъ б^о ёстрои` пђть мнњ эTпђстите м^я, да и^дђ къ гдsнђ мое^мђ”
ὁ δὲ εἶπε πρὸς αὐτούς· μὴ κατέχετέ με, καὶ Κύριος εὐώδωσε τὴν ὁδόν μου ἐν ἐμοί· ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸς τὸν κύριόν μου.
57
57
Си'и же рњша да възове'мъ дв~цђ, и^ въпрошаеM ея` и^з ђстъ
οἱ δὲ εἶπαν· καλέσωμεν τὴν παῖδα καὶ ἐρωτήσωμεν τὸ στόμα αὐτῆς.
58
58
и^ възва'вше ре'векђ рњша е'й, и^деши л^и съ мђж'емъ сиM, ѓ^на же рече и^дђ,
καὶ ἐκάλεσαν τὴν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ· πορεύσῃ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; ἡ δὲ εἶπε· πορεύσομαι.
59
59
и^ эTпђсти'ша реве'кђ сестрђ` свою, і^ и^мњнїе ея` с рабоM а^враа'млимъ, і^ и^же с ниM быша”
καὶ ἐξέπεμψαν Ρεβέκκαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆς καὶ τὸν παῖδα τοῦ ῾Αβραὰμ καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ.
60
60
И$ блsви'ша ревекђ, и^ рњша ей сестра` на'ша е^си бђди въ ты'сђщи темъ, и^ да прїиметъ сњмя твое грады съпостаT”
καὶ εὐλόγησαν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ· ἀδελφὴ ἡμῶν εἶ· γίνου εἰς χιλιάδας μυριάδων, καὶ κληρονομησάτω τὸ σπέρμα σου τὰς πόλεις τῶν ὑπεναντίων.
61
61
И$ въставши реве'ка и^ рабы'ня ея`, и^ въсњдоша на веlблю'ды, і^ и^до'ша с мђжемъ, и^ пои'мъ раb реве'кђ ѓ^ты'де”
ἀναστᾶσα δὲ Ρεβέκκα καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆς, ἐπέβησαν ἐπὶ τὰς καμήλους καὶ ἐπορεύθησαν μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀναλαβὼν ὁ παῖς τὴν Ρεβέκκαν ἀπῆλθεν.
62
62
І$саа'къ же хожда'ше сквоѕњ пђсты'ню, ё кла'дязя видњ'ннаго, се'й же живя'ше на земли` на полђ'дне.
᾿Ισαὰκ δὲ διεπορεύετο διὰ τῆς ἐρήμου κατὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως· αὐτὸς δὲ κατώκει ἐν τῇ γῇ τῇ πρὸς λίβα.
63
63
і^ и^зы'иде і^саа^къ поглђмитися на' поле кђ ве'черђ. възрњв# же ѓ^чима` вњдњ веlблюды и^дђща.
καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ισαὰκ ἀδολεσχῆσαι εἰς τὸ πεδίον τὸ πρὸς δείλης καὶ ἀναβλέψας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε καμήλους ἐρχομένας.
64
64
и^ възрњвше же реве'ка ѓ^чи'ма ви'дњ і^саа'ка, и^ скочи` со вельблю'да”
καὶ ἀναβλέψασα Ρεβέκκα τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδε τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς καμήλου.
65
65
И$ реq к рабђ` кт^о еs мђжъ ѓ%нъ, и^же и'деT по' полю противђ наM” Речеy ра'бъ, т^о господи'чичъ мои сїя же взеMши. ризы ё^творе'ныя и^ ѓ^блечеся”
καὶ εἶπε τῷ παιδί· τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ὁ πορευόμενος ἐν τῷ πεδίῳ εἰς συνάντησιν ἡμῖν; εἶπε δὲ ὁ παῖς· οὗτός ἐστιν ὁ κύριός μου. ἡ δὲ λαβοῦσα τὸ θέριστρον περιεβάλετο.
66
66
И$сповњ'да раb і^са'акђ словеса', ја%же сътвори
καὶ διηγήσατο ὁ παῖς τῷ ᾿Ισαὰκ πάντα τὰ ρήματα, ἃ ἐποίησεν.
67
67
прїиде же і^саа'къ в домъ мт~ри своея`, и^ поя` реве'кђ, и^ быs е^мђ жена`, и^ възлюби ю`, и^ ё^тњшися, і^саа'къ ѓ^ саrрњ, матери свое'и^”
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ισαὰκ εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ γυνή, καὶ ἠγάπησεν αὐτήν· καὶ παρεκλήθη ᾿Ισαὰκ περὶ Σάρρας τῆς μητρὸς αὐτοῦ.
Глvа, к~е”
Κεφάλαιο 25
1
1
И$ приложи'вше а^враа'м#. поя` женђ е'йже и'мя хет#тђра,
ΠΡΟΣΘΕΜΕΝΟΣ δὲ ῾Αβραὰμ ἔλαβε γυναῖκα, ἧ ὄνομα Χεττούρα.
2
2
и^ роди' же е^мђ земъврама, е^ктана, и^ мадана, и^ мадїама, и^ е^во'ка, и^ сое'на”
ἔτεκε δὲ αὐτῷ τὸν Ζομβρᾶν καὶ τὸν ᾿Ιεζὰν καὶ τὸν Μαδὰλ καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν ᾿Ιεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ.
3
3
Некта'нъ же роди` сава'на, и^ џема'на, и^ деда'на” Сн~ове же деда'ни быша, рагђилъ, и^ навде'илъ, и^ а^сђри'м#, и^ латђрїимъ, и^ лоѓ^ми'мъ,
Ιεζὰν δὲ ἐγέννησε καὶ τὸν Θαιμὰν τὸν Σαβὰ καὶ τὸν Δεδάν· υἱοὶ δὲ Δεδὰν ἐγένοντο Ραγουὴλ καὶ Ναβδεὴλ καὶ ᾿Ασσουριεὶμ καὶ Λατουσιεὶμ καὶ Λαωμείμ.
4
4
сн~ве же ма'дїамли, е^фа'ръ, и^ а^фи'ръ, и^ е^но'хъ, и^ а^ви'да, и^ е^льдага, сі'й же бњша сн~ве хеттђ'рины”
υἱοὶ δὲ Μαδιὰμ Γεφὰρ καὶ ᾿Αφεὶρ καὶ ᾿Ενὼχ καὶ ᾿Αβειρὰ καὶ ᾿Ελδαγά. πάντες οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Χεττούρας.
5
5
Дасть же а^враа'мъ вс^е свое` и^мњ'нїе і^саа'кђ сн~ђ свое^мђ,
῎Εδωκε δὲ ῾Αβραὰμ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ,
6
6
сн~омъ же зало'жниць своиX дасть а^враа'мъ да'ры, и^ эTпђсти я& эT і^саа'ка сн~а свое^го, е^ще` жи'въ сы'й, до земли` въсто'чныя,
καὶ τοῖς υἱοῖς τῶν παλλακῶν αὐτοῦ ἔδωκεν ῾Αβραὰμ δόματα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ἀπὸ ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἔτι ζῶντος αὐτοῦ, πρὸς ἀνατολὰς εἰς γῆν ἀνατολῶν.
7
7
си^ же дн~и и^ лњта а^враа'мля, е^ли'ко жи'тъ, лTњ, р~,
ταῦτα δὲ τὰ ἔτη ἡμερῶν τῆς ζωῆς ῾Αβραὰμ ὅσα ἔζησεν, ἑκατὸν ἑβδομηκονταπέντε ἔτη.
8
8
о~, е~, и^ скончавъ ё%мре а^враа'мъ въ ста'рости до'брњи, ста'рець и^спо'лненъ дн~и, и^ приложи'ся къ лю'демъ своимъ”
καὶ ἐκλείπων ἀπέθανεν ῾Αβραὰμ ἐν γήρᾳ καλῷ πρεσβύτης καὶ πλήρης ἡμερῶν καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
9
9
И$ погребо'ша е^го і^саа'къ і^ и^змаилъ два сн~ве е^го, в пеще'рњ, сђгђбњи, на селњ` е^фро'новњ сн~а саа'рова хетџе'анина, е^же е^сть пря'мо мам#врїи”
καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ισμαὴλ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, εἰς τὸν ἀγρὸν ᾿Εφρὼν τοῦ Σαὰρ τοῦ Χετταίου, ὅς ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ,
10
10
Село, и^ пещерђ, ю%же притяжа`, а^врааM эT сн~овъ хетџе'ѓ^въ, т^ђ погребо'ша а^враа'ма и^ женђ` е^го са'ррђ”
τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ, ἐκεῖ ἔθαψαν ῾Αβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ.
11
11
Бысть же по ё^мр~твїи а^враа'мли, блгsви б~ъ і^саа'ка сн~а е^го, и^ ё^сели'ся і^саа'къ ё^ кладязя видњ'ннаго”
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ῾Αβραάμ, εὐλόγησεν ὁ Θεὸς τὸν ᾿Ισαὰκ υἱὸν αὐτοῦ· καὶ κατῴκησεν ᾿Ισαὰκ παρὰ τὸ φρέαρ τῆς ὁράσεως.
12
12
Си^ же бытїа и^змаила сн~а а^враа'мля, е^гоy роди` а^гарь раба са'ррина а^враа'мђ”
Αὗται δέ αἱ γενέσεις ᾿Ισμαὴλ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ, ὃν ἔτεκεν ῎Αγαρ ἡ Αἰγυπτία ἡ παιδίσκη Σάρρας τῷ ῾Αβραάμ.
13
13
Си^ и^мена сн~овъ и^зма'илевъ по и^мени` и^хъ, и^ в ро'дњхъ и^хъ первене'ць и^змаилевъ, наваѓ%фъ, кыда'ръ, и^ навдеи'лъ, маса'нъ,
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισμαὴλ κατ᾿ ὀνόματα τῶν γενεῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ισμαὴλ Ναβαιώθ, καὶ Κηδὰρ καὶ Ναβδεὴλ καὶ Μασσὰμ
14
14
масма'и, и^дђма, и^ маси`,
καὶ Μασμὰ καὶ Δουμὰ καὶ Μασσῆ
15
15
и^ ходаn, џема'нъ, не^тђръ, и^ нафесъ, и^ ке'дма”
καὶ Χοδδὰν καὶ Θαιμὰν καὶ ᾿Ιετοὺρ καὶ Ναφὲς καὶ Κεδμά.
16
16
Си сђт'ь сн~ове и^зма'или, и^ с^и и^мена и^хъ в домњ'хъ и^хъ. и^ въ се'лњхъ иX, в~і, кн~зя, въ ја%зы'цњхъ и^хъ” Лњт'а
οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισμαὴλ καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐν ταῖς σκηναῖς αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἐπαύλεσιν αὐτῶν· δώδεκα ἄρχοντες κατὰ ἔθνη αὐτῶν.
17
17
же с^и житїя и^змаиля, лњтъ, р~, л~з, кончавъ ё^мре, и^ приложи'ся къ рожденїю свое^мђ”
καὶ ταῦτα τὰ ἔτη τῆς ζωῆς ᾿Ισμαήλ· ἑκατὸν τριακονταεπτὰ ἔτη· καὶ ἐκλείπων ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ.
18
18
Въсели' же ся эT е^ё^лата, до сљ=ра, и%же е^сть ли'цъ е^гљ=птђ, даже доходя'ще сљ=рїи, преD лицеM братїя своея ё^сели'ся”
κατῴκησε δὲ ἀπὸ Εὐϊλὰτ ἕως Σούρ, ἥ ἐστι κατὰ πρόσωπον Αἰγύπτου, ἕως ἐλθεῖν πρὸς ᾿Ασσυρίους· κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατῴκησε.
19
19
Сі'и же бытїя` і^саа'кова сн~а а^враа'мля, а^враа'мъ роди и^саа'ка,
Καὶ αὗται αἱ γενέσεις ᾿Ισαὰκ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ·
20
20
бя'ше і^саа'къ, м~, лTњ е^гда` поя` реве'кђ, дще'рь ваџђи'левђ, сљ=рина въ женђ` себњ”
῾Αβραὰμ ἐγέννησε τὸν ᾿Ισαάκ. ἦν δὲ ᾿Ισαὰκ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν θυγατέρα Βαθουὴλ τοῦ Σύρου ἐκ τῆς Μεσοποταμίας Συρίας, ἀδελφὴν Λάβαν τοῦ Σύρου, ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα.
21
21
Моля'ше же ся і^саа'къ реве'кы ради жены` свое^я, ја%ко непло'ды бяше” Послђш'а же е^го б~ъ, зачатъ въ ё^тро'бњ реве'ка жена е^го”
ἐδέετο δὲ ᾿Ισαὰκ Κυρίου περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅτι στεῖρα ἦν· ἐπήκουσε δὲ αὐτοῦ ὁ Θεός, καὶ συνέλαβεν ἐν γαστρὶ Ρεβέκκα ἡ γυνὴ αὐτοῦ.
22
22
И$гра'ста же младе'нца въ не'й, и^ рече а^ще хо'щетъ си'це быти, т^о что` се ми е^сть” І$ и^де въпрашати г~а,
ἐσκίρτων δὲ τὰ παιδία ἐν αὐτῇ· εἶπε δέ, εἰ οὕτω μοι μέλλει γίνεσθαι, ἵνα τί μοι τοῦτο; ἐπορεύθη δὲ πυθέσθαι παρὰ Κυρίου.
23
23
и^ рече е'й г~ь, дв^а ја^зы'ка въ ё^тро'бњ твое'й е^ста, и^ дво'и лю'дїе, эT ё^тро'бы твое'я, разлђ'чатся, и^ лю'дїе лю'дїи прDњспњ' ютъ, и^ старњ'ишїи да порабо'таетъ ме'ньшемђ”
καὶ εἶπε Κύριος αὐτῇ· δύο ἔθνη ἐν γαστρί σου εἰσί, καὶ δύο λαοὶ ἐκ τῆς κοιλίας σου διασταλήσονται· καὶ λαὸς λαοῦ ὑπερέξει, καὶ ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι.
24
24
И$ кончашася дн~їе родити е'й, сі'и бњста близня'та, въ ё^тро'бњ е'й”
καὶ ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆς.
25
25
И$зы'де же сн~ъ первене'цъ чръменъ ве'сь, и^ ја%ко ко'жа косматъ, и^ нарече и^мя е^мђ и^савъ”
ἐξῆλθε δὲ ὁ πρωτότοκος πυρράκης, ὅλος ὡσεὶ δορὰ δασύς· ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῾Ησαῦ.
26
26
И$ по се'мъ и^зы'де братъ е^го рђка же е^го придержася пятњ и^савовњ, и^ нарече и^мя е^мђ і^а'ковъ” И$саа'къ же и^мя'ше, ћ~, лњтъ, е^гда роди е^мђ реве'ка,
καὶ μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐπειλημμένη τῆς πτέρνης ῾Ησαῦ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιακώβ. ᾿Ισαὰκ δὲ ἦν ἐτῶν ἑξήκοντα, ὅτε ἔτεκεν αὐτοὺς Ρεβέκκα.
27
27
и^ възрасто'ста ю%нотњ” И$ бысть і^савъ мђ'жь лове'ць и^ ѓ^рачь, і^а'ко'въ же бысть мђж'ь нелђкавъ живы'и въ домђ`”
Ηὐξήθησαν δὲ οἱ νεανίσκοι, καὶ ἦν ῾Ησαῦ ἄνθρωπος εἰδὼς κυνηγεῖν, ἄγροικος, ᾿Ιακὼβ δὲ ἄνθρωπος ἄπλαστος, οἰκῶν οἰκίαν.
28
28
И$ възлюби` і^саа'къ и^са'ва, ја^ко лови'тва е^го бяше бра'шно е^го, реве'ка же любля'ше і^а'кова”
ἠγάπησε δὲ ᾿Ισαὰκ τὸν ῾Ησαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσις αὐτῷ· Ρεβέκκα δὲ ἠγάπα τὸν ᾿Ιακώβ.
29
29
звари' же себњ і^а'ковъ варе'нїе. и^ прїиде же і^савъ с по'ля, ё^трђди'в#ся,
ἥψησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἕψημα· ἦλθε δὲ ῾Ησαῦ ἐκ τοῦ πεδίου ἐκλείπων,
30
30
и^ рече къ і^а'ковђ напита'и мя, варе'нїа сего`, ја%ко да ђкрњплю'ся, сего ра'ди прозва` и^мя е^мђ е^до'м#.
καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ τῷ ᾿Ιακώβ· γεῦσόν με ἀπὸ τοῦ ἑψήματος τοῦ πυρροῦ τούτου, ὅτι ἐκλείπω. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εδώμ.
31
31
и^ рече і^а^ковъ і^саавђ. эTда'и же днsе пръвенъство свое мн^њ”
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ ῾Ησαῦ· ἀπόδου μοι σήμερον τὰ πρωτοτόκιά σου ἐμοί.
32
32
Рече же і^са'в# с^е а%зъ и^дђ` ё^мрњти, въскђю' ми первенъство с^е,
καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ· ἰδοὺ ἐγὼ πορεύομαι τελευτᾶν, καὶ ἵνα τί μοι ταῦτα τὰ πρωτοτόκια;
33
33
и^ рече і^а'ковъ е^мђ клени' ми ся днsь, и^ кля'ся е^мђ” И$ эTда'сть і^савъ, і^а'ковђ первенъство свое”
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιακώβ· ὄμοσόν μοι σήμερον. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ· ἀπέδοτο δὲ ῾Ησαῦ τὰ πρωτοτόκια τῷ ᾿Ιακώβ.
34
34
І$а'ков же да'сть і^са'вђ хлњбъ, и^ варенїе соче'вно, ја%сть же и^ пи'тъ, и^ въставъ ѓ^ты'де, и^ нивъчтоже вомени себ'њ, і^савъ перве'ньство”
᾿Ιακὼβ δὲ ἔδωκε τῷ ῾Ησαῦ ἄρτον καὶ ἕψημα φακοῦ, καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ ἀναστὰς ᾤχετο· καὶ ἐφαύλισεν ῾Ησαῦ τὰ πρωτοτόκια.
Глvа, к~ѕ”
Κεφάλαιο 26
1
1
Бысть же глаD на земли`, по гла'дњ, и^же б^њ прьвње въ лњта а^враа'мля. ѓ'ты'деy і^саа'къ къ а^вимеле'хђ, къ цр~ю филисти'мъскђ, въ гера'рђ”
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς χωρὶς τοῦ λιμοῦ τοῦ πρότερον, ὃς ἐγένετο ἐν τῷ καιρῷ τοῦ ῾Αβραάμ· ἐπορεύθη δὲ ᾿Ισαὰκ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ βασιλέα Φυλιστιεὶμ εἰς Γέραρα.
2
2
ЈА/ви же ся е^мђ г~ь, и^ ре'че не ходи' въ е^гљ=петъ, всели'ся въ земли, въ не'же ти рекђ`,
ὤφθη δὲ αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπε· μὴ καταβῇς εἰς Αἴγυπτον· κατοίκησον δὲ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἄν σοι εἴπω.
3
3
и^ ѓ^битаи въ земли` то'й, и^ бђдђ с тобою. и^ блsвлю т^я” Тебњ б^о и^ сњмени твое^мђ даM, землю сїю, и ё^ста'влю кля'твђ, е^ю'же кля'хся къ авраа'мђ эTц~ђ твое^мђ”
καὶ παροίκει ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ καὶ εὐλογήσω σε· σοὶ γὰρ καὶ τῷ σπέρματί σου δώσω πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην καὶ στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τῷ ῾Αβραὰμ τῷ πατρί σου.
4
4
И$ ё^мно'жђ сњмя твое, ја%ко ѕвњ'зды нбsныя, и^ да'мъ сњ'мени твое^мђ вс^ю землю сїю`” И блsвятся ѓ^ сњмени твое^мъ вс^и ја^зы'цы земнїи`,
καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡς τοὺς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καὶ δώσω τῷ σπέρματί σου πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, καὶ εὐλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆς γῆς,
5
5
понеже послђш'а эTц~ъ твои а^враа'мъ гла'са мое^го, и^ съблюде вся за'повњди моа` и^ повелњ'нїя моя`, и^ ѓ^правDанїя моя`, и^ зако'нъ мои”
ἀνθ᾿ ὧν ὑπήκουσεν ῾Αβραὰμ ὁ πατήρ σου τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ ἐφύλαξε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ δικαιώματά μου καὶ τὰ νόμιμά μου.
6
6
Всели же ся і^саа'къ въ гера'ры и^
κατῴκησε δὲ ᾿Ισαὰκ ἐν Γεράροις.
7
7
въпраша'хђ е^го мђ'жи тамо ѓ^бита'ющеи, ѓ^ реве'цњ женњ е^го” И$ рече сестра м^и е^сть, ё^боя' бо ся рещи` жена` м^и е^сть, да не ёбїю'тъ е^го мђ'жи ѓ^бита'телнїи, реве'кы ради жены` е^го, поне'же б^њ доброзра'чна”
᾿Επηρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· ἀδελφή μου ἐστίν· ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μήποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρες τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκας, ὅτι ὡραία τῇ ὄψει ἦν.
8
8
Бысть же мно'га лњта тђ, преклони'в же ся а^вимелехъ цр~ь гера'рскїи, ѓ^кно'мъ, ви'дњ і^саа'ка и^гра'юща съ реве'кою женою свое'ю",
ἐγένετο δὲ πολυχρόνιος ἐκεῖ· καὶ παρακύψας ᾿Αβιμέλεχ ὁ βασιλεὺς Γεράρων διὰ τῆς θυρίδος, εἶδε τὸν ᾿Ισαὰκ παίζοντα μετὰ Ρεβέκκας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ.
9
9
възва же а^вимеле'хъ і^саа'ка, и^ рече е^мђ ја%ко жена ти е^сть, почто` рече ја%ко с^естра м^и е^сть” Рече же е^мђ і^саа'къ” Рњхъ б^о да не ё^мрђ` ея` ради”
ἐκάλεσε δὲ ᾿Αβιμέλεχ τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἆρά γε γυνή σου ἐστί; τί ὅτι εἶπας, ἀδελφή μου ἐστίν; εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ισαάκ· εἶπα γάρ, μήποτε ἀποθάνω δι᾿ αὐτήν.
10
10
Рече' же е^мђ а'вимеле'хъ что^ с^е е^си сътвори'лъ нам#, мало, не бы`, нњ'кто эT рода мое^го съ жено'ю твоею, и^ възложилъ бы на ны събла'знъ”
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ· τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν; μικροῦ ἐκοιμήθη τις ἐκ τοῦ γένους μου μετὰ τῆς γυναικός σου, καὶ ἐπήγαγες ἂν ἐφ᾿ ἡμᾶς ἄγνοιαν.
11
11
Заповњда же а^вимеле'хъ лю'дем# своиM гл~я, въсякъ и^же прико'снется мђ'жи сеM, и^л^и женњ е^го, пови'ненъ бђ'детъ смр~ти”
συνέταξε δὲ ᾿Αβιμέλεχ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ, λέγων· πᾶς ὁ ἁψάμενος τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἢ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, θανάτῳ ἔνοχος ἔσται.
12
12
Сњя' же і^саа'къ въ земли` той, и^ приѓ^брњте въ то лњто ст^ократныи плоD ја^чменю, ја%ко блsви е^го б~ъ
ἔσπειρε δὲ ᾿Ισαὰκ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ ἑκατοστεύουσαν κριθήν· εὐλόγησε δὲ αὐτὸν Κύριος.
13
13
и^ възвыси'ся, и^ ё^мно'жися, даже и^ вели'къ бывъ ѕњло”
καὶ ὑψώθη ὁ ἄνθρωπος. καὶ προβαίνων μείζων ἐγίνετο, ἕως οὗ μέγας ἐγένετο σφόδρα·
14
14
Бысть же е^мђ ско'тъ ѓ%вчїи. и^ ско'тъ говя'жїи, и^ притяжа'нїя многа” И$ възрњвнова'ша е^мђ филисти'мове,
ἐγένετο δὲ αὐτῷ κτήνη προβάτων καὶ κτήνη βοῶν καὶ γεώργια πολλά. ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ Φυλιστιείμ,
15
15
и^ вс^я кладязя, ја^же и^скопа'ша раби` эTч~и е^мђ въ лњта эTц~а е^го. насы'паша я` филистимове, плъны зеMля`” И$
καὶ πάντα τὰ φρέατα, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν τῷ χρόνῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ καὶ ἔπλησαν αὐτὰ γῆς.
16
16
рече а^вимелехъ къ і^саа'кђ ѓ^тыди` эT насъ. ја%ко си'лнње е^си насъ зд^њ”
εἶπε δὲ ᾿Αβιμέλεχ πρὸς ᾿Ισαάκ· ἄπελθε ἀφ᾿ ἡμῶν, ὅτι δυνατώτερος ἡμῶν ἐγένου σφόδρα.
17
17
И$ ѓ^тыде эTтђдђ і^саа'къ, и^ ѓ^бита` въ де'бри герарьстњи, и^ вселися т^ђ”
καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν ᾿Ισαὰκ καὶ κατέλυσεν ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ.
18
18
Пакы же і^саа'къ и^скопа кла'дязя вод#ныа, ја%же и^скопа'ша раби` а^враа'мли эTч~и е^мђ. ја^же бњша насы'пали филисти'мяне” По ё^мр~твїи а^враа'мли эTц~а е^го. и^ прозва и^мъ и^мена`, ја%коже б^њ прозвалъ а^врааM эTц~ъ е^го”
καὶ πάλιν ᾿Ισαὰκ ὤρυξε τὰ φρέατα τοῦ ὕδατος, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδες ῾Αβραὰμ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐπωνόμασεν αὐτοῖς ὀνόματα κατὰ τὰ ὀνόματα, ἃ ὠνόμασεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
19
19
И$скопа'ше же раби` і^саа'кови въ де'бри герарьстњи, и^ ѓ^брњто'ша же т^ђ кла'дязь во'ды жи'вы”
καὶ ὤρυξαν οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ εὗρον ἐκεῖ φρέαρ ὕδατος ζῶντος.
20
20
И$ пря'хђся пастђси` гера'рьстњи, съ пастђхы` і^саа^ковыми гл~ющи, наша е^сть вода, и^ прозва и%мя кла'дязю томђ` ѓ^би'да ѓ^би'дяхђ бо и`”
καὶ ἐμαχέσαντο οἱ ποιμένες Γεράρων μετὰ τῶν ποιμένων ᾿Ισαάκ, φάσκοντες αὐτῶν εἶναι τὸ ὕδωρ. καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ φρέατος ᾿Αδικία· ἠδίκησαν γὰρ αὐτόν.
21
21
И$ въста'въ эTтђ'дђ і^саа'къ, и^скопа` кладязь дрђгі'и, пря'хђ же ся и^ ѓ^ томъ, прозва же и%мя емђ вражда`”
ἀπάρας δὲ ᾿Ισαὰκ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, ἐκρίνοντο δὲ καὶ περὶ ἐκείνου· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εχθρία.
22
22
Въстав же эTтђдђ, и^скопа же кладя'зъ дрђгі'и, и^ не пря'хђся ѓ^ томъ, и^ прозва и%мя е^мђ пространство гл~я” ЈА$ко нн~њ ё^пространи` г~ь намъ, и^ въста'ви насъ на земли`”
ἀπάρας δὲ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, καὶ οὐκ ἐμαχέσαντο περὶ αὐτοῦ· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐρυχωρία, λέγων· διότι νῦν ἐπλάτυνε Κύριος ἡμῖν καὶ ηὔξησεν ἡμᾶς ἐπὶ τῆς γῆς.
23
23
И$ възы'де эTтђ'дђ къ кладя'зю клятвеномђ,
᾿Ανέβη δὲ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου.
24
24
и^ ја%ви'ся е^мђ г~ь въ т^ђ но'щъ, и^ рече е^мђ, а^з# е^смь б~ъ эTц~а твое^го а^враа'мль, не бои'ся с тобою б^о е^смь. и^ блsвлю т^я и^ ё^мно'жђ сњмя твое` а^враа'ма ради эTц~а твое^го”
καὶ ὤφθη αὐτῷ Κύριος ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός σου· μὴ φοβοῦ· μετὰ σοῦ γάρ εἰμι καὶ εὐλογήσω σε καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου δι᾿ ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα σου.
25
25
И$ създа тђ требниk, и^ призва и%мя гн~е, и^ постави т^ђ, кuђ свой” И$скопаша же т^ђ раби` і^саа'кови въ дебри герарьстњи кла'дязь”
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ ἔπηξεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ· ὤρυξαν δὲ ἐκεῖ οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ φρέαρ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων.
26
26
А$вимелеX же прїиде къ немђ` эT гераръ, и ѓ^хозаџъ дрђгъ е^го, и^ фихо'лъ воевода лю'дїи е^го,
καὶ ᾿Αβιμέλεχ ἐπορεύθη πρὸς αὐτὸν ἀπὸ Γεράρων καὶ ῾Οχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸς αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.
27
27
и^ реq и^мъ і^саакъ, въскђ'ю къ мн^њ прїидо'сте, в^ы бо ненави'дњсте мене`, и^ эTпђсти'сте м^я эT себе`”
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ισαάκ· ἵνα τί ἤλθετε πρός με; ὑμεῖς δὲ ἐμισήσατέ με καὶ ἐξαπεστείλατέ με ἀφ᾿ ὑμῶν.
28
28
ѓ^ни же рњша ви'дњвше т^я ё^зрњхоM ја%ко б^њ г~ь с тобою, и^ гл~ахоM бђ'ди клятва межDђ на'ми и^ тобо'ю, и^ завњща'имъ междђ` на'ми и^ тобо'ю
οἱ δὲ εἶπαν· ἰδόντες ἑωράκαμεν, ὅτι ἦν Κύριος μετὰ σοῦ, καὶ εἴπαμεν· γενέσθω ἀρὰ ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ, καὶ διαθησόμεθα μετὰ σοῦ διαθήκην,
29
29
да не сътвори'ши с нами зла`, ја^коже и^ м^ы тебе не эTвръго'хомся, и^ ја%коже сътвори'хомъ тебњ добро`, и^ эTпђсти'хоM т^я съ ми'ромъ, и^ нн~њ т^ы блsвенъ эT г~а”
μὴ ποιῆσαι μεθ᾿ ἡμῶν κακόν, καθότι οὐκ ἐβδελυξάμεθά σε ἡμεῖς, καὶ ὃν τρόπον ἐχρησάμεθά σοι καλῶς καί ἐξαπεστείλαμέν σε μετ᾿ εἰρήνης· καὶ νῦν εὐλογημένος σὺ ὑπὸ Κυρίου.
30
30
И$ сътвори` и^мъ гости'твђ ја^до'ша и^ пи'ша,
καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς δοχήν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον·
31
31
и^ въста'въ заё%тра кля'тся дрђ'гъ къ дрђ'гђ, и^ эTпђсти` я& і^саа'къ. и^ эTи^доша эT него съ ми'роM”
καὶ ἀναστάντες τὸ πρωΐ, ὤμοσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺς ᾿Ισαάκ, καὶ ἀπῴχοντο ἀπ᾿ αὐτοῦ μετὰ σωτηρίας.
32
32
Бысть же въ то'й дн~ь прїидо'ша раби` і^саа'кови, и^ повњ'даша е^мђ ѓ^ кла'дязи е^же и^скопа'ша, и^ реко'ша не ѓ^брњто'хом# воды`,
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ παραγενόμενοι οἱ παῖδες ᾿Ισαὰκ ἀπήγγειλαν αὐτῷ περὶ τοῦ φρέατος, οὗ ὤρυξαν, καὶ εἶπαν· οὐχ εὕρομεν ὕδωρ.
33
33
и^ прозва и& кля'тва” Сего ради прозва` и%мя граD то'й, кладязь клятвеныи, и^ до дн~ешняго дн~е”
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ ῞Ορκος· διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν ὄνομα τῇ πόλει ἐκείνῃ Φρέαρ ὅρκου ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
34
34
Бя'ше же і^са'въ, м~ лTњ, и^ поя` женђ і^ё^динъ дщерь веи^ль хеTџе'ина, и^ васема'тъ дщерь е^ло'млю е^всђ,
῏Ην δὲ ῾Ησαῦ ἐτῶν τεσσαράκοντα καὶ ἔλαβε γυναῖκα ᾿Ιουδίθ, θυγατέρα Βεὼχ τοῦ Χετταίου καὶ τὴν Βασεμάθ, θυγατέρα ῾Ελὼν Χετταίου.
35
35
и^ быша ревнђ'ющи і^саа'кови и^ реве'цњ”
καὶ ἦσαν ἐρίζουσαι τῷ ᾿Ισαὰκ καὶ τῇ Ρεβέκκᾳ.
Глvа, к~з”
Κεφάλαιο 27
1
1
Бы'сть же ја%ко състарњся и^саа'къ, и^ ѓ^слњпо'ста ѓ%чи е^мђ въ не видњ'нїе” И$ възва` и^са'ва сн~а свое^го старњ'ишаго, и^ рече е^мђ сн~е мой, эTвњщаv и^саv к немђ` с^е а^зъ,
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὸ γηράσαι τὸν ᾿Ισαὰκ καὶ ἠμβλύνθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοῦ ὁρᾶν, καὶ ἐκάλεσεν ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρεσβύτερον καί εἶπεν αὐτῷ· υἱέ μου· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ.
2
2
рече' же е^мђ, с^е аZ съста'рњхся, и^ не вњмъ дн~и сконча'нїю мое^мђ,
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ γεγήρακα καὶ οὐ γινώσκω τὴν ἡμέραν τῆς τελευτῆς μου·
3
3
нн~њ ё^бо възми` съсђд# свой тђл же и^ лђкъ, и^зы'ди на' поле, и^ ё^лови' ми звњ'рь,
νῦν οὖν λαβὲ τὸ σκεῦός σου, τήν τε φαρέτραν καὶ τὸ τόξον, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον καὶ θήρευσόν μοι θήραν
4
4
и^ сътвори' ми я'дь ја^коже люблю`, и^ принеси' ми да я'мъ, да блsвит# тя дш~а моя` пре'жде даже не ё^мрђ`,
καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ὡς φιλῶ ἐγώ, καὶ ἔνεγκέ μοι, ἵνα φάγω, ὅπως εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθανεῖν με.
5
5
реве'ка же слы'шавши гл~ща і^саа'ка къ сн~ђ свое^мђ и^са'вђ, і^ и^де и^са'въ на' поле ловиT ло'вђ эTц~ђ свое^мђ”
Ρεβέκκα δὲ ἤκουσε λαλοῦντος ᾿Ισαὰκ πρὸς ῾Ησαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. ἐπορεύθη δὲ ῾Ησαῦ εἰς τὸ πεδίον θηρεῦσαι θήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ·
6
6
Рече' же реве'ка къ і^а'ковђ сн~ђ свое^мђ меншемђ, с^е а^зъ слы'шаX эTц~а твоеh къ и^са'вђ бра'тђ твое^мђ гл~юща,
Ρεβέκκα δὲ εἶπε πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς, τὸν ἐλάσσω· ἰδέ, ἤκουσα τοῦ πατρός σου λαλοῦντος πρὸς ῾Ησαῦ τὸν ἀδελφόν σου λέγοντος·
7
7
принеси' ми звњри'нђ, и^ сътвори' ми я%дь, да я'дше и^ блsвлю' тя преD бм~ъ пре'жде не'жели ё^мрђ`”
ἔνεγκόν μοι θήραν καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ἵνα φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον Κυρίου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με.
8
8
Нн~њ ё^бо послђ'шаи мене` сн~е мой, ја%коже ти а^зъ повелю`.
νῦν οὖν, υἱέ μου, ἄκουσόν μου, καθὰ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι.
9
9
ше'дъ въ ѓ^вца` пои^ми` эT нихъ дв^а ко'злища ю%на, и^ добра` и^ сътворю` я%дь эTц~ђ твое^мђ, ја^коже лю'бить,
καὶ πορευθεὶς εἰς τὰ πρόβατα λαβέ μοι ἐκεῖθεν δύο ἐρίφους ἁπαλοὺς καὶ καλούς, καὶ ποιήσω αὐτοὺς ἐδέσματα τῷ πατρί σου, ὡς φιλεῖ,
10
10
и^ вънесе'ши эTц~ђ твое^мђ и^ бђдеть ја%сти, и^ блsвит# тя эTц~ъ твой пре'жде даже не ё'мреT”
καὶ εἰσοίσεις τῷ πατρί σου καὶ φάγεται, ὅπως εὐλογήσῃ σε ὁ πατήρ σου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτόν.
11
11
Рече же і^а'ковъ реве'цњ мт~ри свое'й, бра'тъ мой е^сть мђ'жь косма'тъ, а^ а'з же мђ'жь
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς Ρεβέκκαν τὴν μητέρα αὐτοῦ· ἔστιν ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός μου ἀνὴρ δασύς, ἐγὼ δὲ ἀνὴρ λεῖος·
12
12
го'лъ е^гда` ѓ^бы'щеть мя ѓ^ц~ъ мо'й, и^ бђдђ пред ни'мъ ја%ко ѓ^би'длив#, и^ принесђ` на' ся кля'твђ а^ не блsвенїе”
μή ποτε ψηλαφήσῃ με ὁ πατήρ, καὶ ἔσομαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡς καταφρονῶν καὶ ἐπάξω ἐπ᾿ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐκ εὐλογίαν.
13
13
Реq же е^мђ мт~и на мн^њ кля'тва твоя` ча'до, то'чїю послђ'шай гла'са мое^го, и^ шеD принеси' ми,
εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ μήτηρ· ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον· μόνον ὑπάκουσόν μοι τῆς φωνῆς καὶ πορευθεὶς ἔνεγκέ μοι.
14
14
шеD же поя` и^ принесе` ма'тери, и^ сътвори` е^мђ мт~и я%дь, ја%коже любля'ше эTц~ъ е^го.
πορευθεὶς δὲ ἔλαβε καὶ ἤνεγκε τῇ μητρί, καὶ ἐποίησεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδέσματα, καθὰ ἐφίλει ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
15
15
възе'мши y реве'ка ри'зы и^са'вля, сн~а своего старњ'ишаго кра'сны, ја%же бя'хђ ё^ нея` в домђ`, и^ ѓ^блече` сн~а свое^го ме'ншаго
καὶ λαβοῦσα Ρεβέκκα τὴν στολὴν ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου τὴν καλήν, ἣ ἦν παρ᾿ αὐτῇ ἐν τῷ οἴκῳ, ἐνέδυσεν αὐτὴν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον
16
16
і^а'кова, и^ козли'нама ко'злищю ѓ^бви` е^мђ рђцњ`. и^ наго'е ши'я е^го.
καὶ τὰ δέρματα τῶν ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ τοὺς βραχίονας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ
17
17
и^ вда` я'дь, и^ хлњбы ја%же сътвори`, в рђцњ і^а'ковли сн~а свое^го”
καὶ ἔδωκε τὰ ἐδέσματα καὶ τοὺς ἄρτους, οὓς ἐποίησεν εἰς τὰς χεῖρας ᾿Ιακὼβ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς.
18
18
И$ принесе` эTц~ђ свое^мђ, и^ рече эTч~е, се'й же рече с^е а^зъ кт^о е^си т^ы ча'до,
καὶ εἰσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. εἶπε δέ· πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ· τίς εἶ σὺ τέκνον;
19
19
и^ рече і^а'ковъ эTц~ђ а^зъ е^смь и^са'въ прьвенеw твой, сътвориX ја%коже ми гл~а, въста'вши ся'ди, да ја^си ловитвђ мою`, да блsвиT мя дш~а твоя`”
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ πατρί· ἐγὼ ῾Ησαῦ ὁ πρωτότοκός σου· πεποίηκα καθὰ ἐλάλησάς μοι· ἀναστὰς κάθισον καὶ φάγε ἀπὸ τῆς θήρας μου, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου.
20
20
Реq же і^сааk сн~ђ свое^мђ, что` с^е ја%ко ско'ро ѓ^брњте. эO ча'до, се'й же реq, е^же вда` г~ь б~ъ твои преD лицеM моиM
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ· τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρες, ὦ τέκνον; ὁ δὲ εἶπεν· ὃ παρέδωκε Κύριος ὁ Θεός σου ἐναντίον μου.
21
21
Реq же і^сааk къ і^а'ковђ, пристђпи` ча'до ко мнњ` да' тя ѓ^сяжю, а^ще ты' е^си сн~ъ мо'й і^саv и^л^и ни`.
εἶπε δὲ ᾿Ισαὰκ τῷ ᾿Ιακώβ· ἔγγισόν μοι καὶ ψηλαφήσω σε, τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ ἢ οὔ.
22
22
пристђпиy і^а'коv къ эTц~ђ свое^мђ и^ ѓ^сяза и`, и^ реq с^е глsа ја%ко гласъ і^а'ковль, рђцњ же ја^ко рђцњ иса'вовњ,
ἤγγισε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἡ μὲν φωνὴ φωνὴ ᾿Ιακώβ, αἱ δὲ χεῖρες χεῖρες ῾Ησαῦ.
23
23
и^ не позна е^го, бњста бо рђцњ е^го ја%ко рђцњ и^савовњ бра'та е^го косма'тњ” Блsви же е^мђ
καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτόν· ἦσαν γὰρ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ὡς αἱ χεῖρες ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δασεῖαι· καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν
24
24
и^ реq ты' ли е^си сн~ъ мой и^саv, ѓ'н же реq а^зъ е^смь.
καὶ εἶπε· σὺ εἶ ὁ υἱός μου ῾Ησαῦ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ.
25
25
и^ реq принеси' ми да я'мъ лови'твђ твою` ча'до, да блsвить т^я дш~а моя`, и^ принесе` е^мђ і^ я'сть, и^ принесе` е^мђ вино` и^ п^и”
καὶ εἶπε· προσάγαγέ μοι, καὶ φάγομαι ἀπὸ τῆς θήρας σου, τέκνον, ἵνα εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου. καὶ προσήνεγκεν αὐτῷ, καὶ ἔφαγε· καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ ἔπιε.
26
26
Рече же е^мђ і^саа'къ эTц~ъ е^го, пристђпи` къ мн^њ. да м^я лобыжеши ча'до,
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· ἔγγισόν μοι καὶ φίλησόν με τέκνον.
27
27
пристђпи'в же и^ лобза` и&” и^ ѓ^боня` воню ри'зъ е^го, и^ блsви е^мђ и^ реq с^е въня` сн~а мое^го, ја%ко въня` ни'въ по'льныX, е^мђже блsви г~ь,
καὶ ἐγγίσας ἐφίλησεν αὐτόν, καὶ ὠσφράνθη τὴν ὀσμὴν τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου ὡς ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρους, ὃν εὐλόγησε Κύριος.
28
28
да да'сть тебњ г~ь эT росы` нбsныа`, и^ эT вла'гы земны'я” Мно'жество` пшени'чно и^ ви'нно, и^ да ти`
καὶ δῴη σοι ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς καὶ πλῆθος σίτου καὶ οἴνου.
29
29
рабо'таю^ть ја%зы'цы, и^ да покло'нят# ти ся кн~ѕи, и^ бђ'ди гдsнъ братђ твое^мђ, да ти ся покланя'ють сн~ве эTц~а твое^го, проклиная т^я бђ'деT про'кляT, и^ блsвя'й т^я бђ'деть блsвенъ”
καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη, καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντες· καὶ γίνου κύριος τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσί σε οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου. ὁ καταρώμενός σε ἐπικατάρατος, ὁ δὲ εὐλογῶν σε εὐλογημένος.
30
30
И$ бы'сть ја%ко сконча` и^саа'къ блsвя і^а'кова сн~а свое^го и^ ја%ко ѓ^ты'де і^а'коv эT лица` і^саа'ка эTц~а свое^го” И$са'въ братъ е^го прїиде з лови'твы,
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ παύσασθαι ᾿Ισαὰκ εὐλογοῦντα ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐγένετο, ὡς ἐξῆλθεν ᾿Ιακὼβ ἀπὸ προσώπου ᾿Ισαὰκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆς θήρας.
31
31
сътвори' же и^ се'и ја%дь, и^ принесе` эTц~ђ свое^мђ, и^ рече въстани эTч~е мой і^ ја%ждь эT лови'твы сн~а свое^го, да блsви'ть мя дш~а твоя`,
καὶ ἐποίησε καὶ αὐτὸς ἐδέσματα καὶ προσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. καὶ εἶπε τῷ πατρί· ἀναστήτω ὁ πατήρ μου καὶ φαγέτω ἀπὸ τῆς θήρας τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπως εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου.
32
32
рече же е^мђ і^саа'къ эTц~ъ е^го, кто` е^си т^ы, и^са'въ же рече а%зъ е^смь сн~ъ твой прьве'нецъ и^са'въ”
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ· τίς εἶ σύ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ υἱός σου ὁ πρωτότοκος ῾Ησαῦ.
33
33
Чюди' же ся і^саа'къ чю'днњ вельми ѕњло, кт^о ё^бо лови'твђ принесе` м^и. и^ ја%доX эT него`, преD прише'ствїемъ твои'мъ, и^ блsвихъ е^мђ, и^ блsвенъ е^сть”
ἐξέστη δὲ ᾿Ισαὰκ ἔκστασιν μεγάλην σφόδρα καὶ εἶπε· τίς οὖν ὁ θηρεύσας μοι θήραν καὶ εἰσενέγκας μοι; καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ τοῦ ἐλθεῖν σε καὶ εὐλόγησα αὐτόν, καὶ εὐλογημένος ἔσται.
34
34
Бы'сть же ја%ко слы'ша и^са'въ рњчь і^саа'ка эTц~а свое^го, и^ възопи` гласомъ велїе'мъ, и^ го'ркымъ ѕњло, и^ рече блsви и^ мене` эTч~е,
ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤκουσεν ῾Ησαῦ τὰ ῥήματα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, ἀνεβόησε φωνὴν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλόγησον δή κἀμέ, πάτερ.
35
35
речеy е^мђ пришеD братъ твой съ ле'стїю взятъ блsве'нїе твое`”
εἶπε δὲ αὐτῷ· ἐλθὼν ὁ ἀδελφός σου μετὰ δόλου ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου.
36
36
И$ рече і^са'въ поправдњ прозва` и%мя е^мђ і^а'ковъ, прельсти б^о мя с^е втори'цею, и^ прьве'ньство мое взя`, и^ нн~њ взя` блsвенїе мое`, рече же і^са'въ эTц~ђ своемђ, нsњ л^и ѓ^ста'ло мн^њ эTч~е блsвенїа
καὶ εἶπε· δικαίως ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· ἐπτέρνικε γάρ με ἰδοὺ δεύτερον τοῦτο· τά τε πρωτοτόκιά μου εἴληφε καὶ νῦν ἔλαβε τὴν εὐλογίαν μου· καὶ εἶπεν ῾Ησαῦ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· οὐχ ὑπελίπου μοι εὐλογίαν, πάτερ;
37
37
эTвњща'в же і^саа'къ рече і^са'вђ, ё^же гднsа е^го сътвори'хъ тебњ` и^ вс^ю бра'тїю сътвориX рабы` емђ, пшени'цею и^ виноM ё^твердиX е^го, тебњ же чт^о сътворю` ча'до”
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ εἶπε τῷ ῾Ησαῦ· εἰ κύριον αὐτὸν πεποίηκά σου καὶ πάντας τοὺς ἀδελφούς αὐτοῦ πεποίηκα αὐτοῦ οἰκέτας, σίτῳ καὶ οἴνῳ ἐστήριξα αὐτόν, σοὶ δὲ τί ποιήσω, τέκνον;
38
38
Рече же і^са'въ эTц~ђ свое^мђ, е^да` е^ді'но е^сть блsвенїе ё^ тебе` эTч~е, блsви ё^бо и^ мене` эTч~е. съмили' же ся і^саа'къ, и^ възопи` гла'сомъ ве'лїимъ і^са'въ, и^ въспла'кася.
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· μὴ εὐλογία μία σοί ἐστι, πάτερ; εὐλόγησον δὴ κἀμέ, πάτερ. κατανυχθέντος δὲ ᾿Ισαὰκ ἀνεβόησε φωνῇ ῾Ησαῦ καὶ ἔκλαυσεν.
39
39
эTвњща'в же і^саа'къ эTц~ъ е^го рече` е^мђ, се эT вла'ги земны'я бђ'ди ти вселе'нїе, и^ эT росы` нбsныя` съвы'ше,
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ισαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἀπὸ τῆς πιότητος τῆς γῆς ἔσται ἡ κατοίκησίς σου καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν.
40
40
и^ мече'мъ своимъ жи'въ бђди, и^ бра'тђ своемђ да поработа'е^ши” Бђ'дет же часъ е^гда` рас#сы'плеши, и^ эTрњши'ши ја^ре'мъ е^го, эT вы'я свое'я” Съпротивля'ше
καὶ ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ σου ζήσῃ καὶ τῷ ἀδελφῷ σου δουλεύσεις· ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν καθέλῃς, καὶ ἐκλύσῃς τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου.
41
41
же ся і^са'въ і^а'ковђ, ѓ^ блsве'нїи` и^же блsви` эTц~ъ е^го, и^ рече і^са'въ въ ё^мњ своеM, а^ще быша приспњ'ли дн~їе см~рти эTц~а мое^го. да бы'хъ ё^би'лъ і^а'кова брата свое^го”
Καὶ ἐνεκότει ῾Ησαῦ τῷ ᾿Ιακὼβ περὶ τῆς εὐλογίας ἧς εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ· εἶπε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ· ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους τοῦ πατρός μου, ἵνα ἀποκτείνω ᾿Ιακὼβ τὸν ἀδελφόν μου.
42
42
Възвњще'на же быша реве'цњ словеса` сн~а ея` старњ'ишаго, и послаv призва` і^а'кова сн~а свое^го ю^нњ'ишаго, и^ рече е^мђ с^е і^са'въ братъ твой хощеT ё^би'ти т^я”
ἀπηγγέλη δὲ Ρεβέκκᾳ τὰ ρήματα ῾Ησαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆς τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν νεώτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός σου ἀπειλεῖ σοι τοῦ ἀποκτεῖναί σε·
43
43
Нн~њ ё^бо ча'до послђшай гла'са мое^го. въста'в же бњжи` в междорњ'чїе, къ лава'нђ братђ мое^мђ въ хара'нъ,
νῦν οὖν, τέκνον, ἄκουσόν μου τῆς φωνῆς καὶ ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταμίαν πρὸς Λάβαν τὸν ἀδελφόν μου εἰς Χαρράν.
44
44
и^ бђ'ди с нимъ нњколико дн~їи, до'ндеже минеT лютость и^ гнњ'въ брата твое^го эT тебе`,
καὶ οἴκησον μετ᾿ αὐτοῦ ἡμέρας τινάς,
45
45
и^ забђдетъ е^же е^мђ сътвори'лъ е^си, и^ посла'въ приведђ тя эTтђ'дђ, да не когда` бесча'дђ бђ'дђ ѓ^бою` ва'ю въ е^ді'н# дн~ь.
ἕως τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐπιλάθηται ἃ πεποίηκας αὐτῷ. καὶ ἀποστείλασα μεταπέμψομαί σε ἐκεῖθεν, μή ποτε ἀποτεκνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ.
46
46
Рече же реве'ка къ і^саа'кђ. стђжи'хъ с^и жи'знїю свое'ю, дще'рей ра'ди сн~овъ хеTџе'ѓ^въ, а^ще пои'метъ і^а'ковъ женђ` эT дще'рей земля` сея`, т^о въскђ'ю ми е^сть жи'ти”
Εἶπε δὲ Ρεβέκκα πρὸς ᾿Ισαάκ· προσώχθικα τῇ ζωῇ μου διὰ τὰς θυγατέρας τῶν υἱῶν Χέτ· εἰ λήψεται ᾿Ιακὼβ γυναῖκα ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῆς γῆς ταύτης, ἵνα τί μοι τὸ ζῆν;
Глvа, к~и”
Κεφάλαιο 28
1
1
И$ ризва' же і^саа'к# і^а'кова и^ благословї и&, и^ заповњда е^мђ гл~я, да не по'имеши жены` эT дще'рїи ханаа'нскиX,
ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ δὲ ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακὼβ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων·
2
2
въставъ же эTбњжи въ междорњ'чїе, въ домъ ваџђ'илевъ эTц~а матере твоея`” эTтђ'дђ поими` себњ женђ эT дще'рий лава'на брата мт~ре твоея`,
ἀναστὰς ἀπόδραθι εἰς τὴν Μεσοποταμίαν, εἰς τὸν οἶκον Βαθουὴλ τοῦ πατρὸς τῆς μητρός σου καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκεῖθεν γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρός σου.
3
3
сеже б~ъ мо'и блsви'тъ т^я, възрасти'тъ т^я, и^ ё^мно'жиT т^я, и^ да бђдеши въ собо'ръ ја%зы'комъ”
ὁ δὲ Θεός μου εὐλογήσαι σε καὶ αὐξήσαι σε καὶ πληθύναι σε, καὶ ἔσῃ εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν·
4
4
И$ да'стъ т^и блsвенїе эTц~а моеh а^враа'ма, тебњ и^ сњмени твое^мђ потебњ, прїа'ти землю` ѓ^бита'нїя твое^го, ю^же дасть б~ъ а^враа'мђ”
καὶ δῴη σοι τὴν εὐλογίαν ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός μου σοὶ καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σέ, κληρονομῆσαι τὴν γῆν τῆς παροικήσεώς σου, ἣν ἔδωκεν ὁ Θεὸς τῷ ῾Αβραάμ.
5
5
Посла' же і^саа'къ і^а'кова, и^ ѓ^ты'де въ междорњчїе къ лава'нђ ваџђилевђ си'рии^нђ, къ бра'тђ же ревекы мт~ре і^а'ковля і^ и^савля”
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσσοποταμίαν πρὸς Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν Ρεβέκκας τῆς μητρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ῾Ησαῦ.
6
6
Ви'дњвъ же і^савъ ја%ко блsви і^саа'къ і^а^кова, і^ и^же ѓ^ты'и^де въ междорњ'чїе сљ=рьско, поя'ти эTтђ'дђ себњ женђ`” И$ вънегда` блsви и^ заповњда е^мђ гл~я, да не по'имеши жены' эT дщерїи ханаа'нескъ,
Εἶδε δὲ ῾Ησαῦ ὅτι εὐλόγησεν ᾿Ισαὰκ τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ ἀπῴχετο εἰς τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας λαβεῖν ἑαυτῷ γυναῖκα ἐκεῖθεν ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων· οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων,
7
7
и^ послђша і^а'ковъ эTц~а и^ мт~ре своея`, и^ ѓ^ты'де въ межDорњчїе сљ=рьско”
καὶ ἤκουσεν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρὸς καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας.
8
8
И$ ви'дњ і^са'въ ја%ко злы сђть дщери ханаа'ньскы преD і^саа'комъ эTц~емъ е^го, и^
ἰδὼν δὲ καὶ ῾Ησαῦ ὅτι πονηραί εἰσιν αἱ θυγατέρες Χαναὰν ἐναντίον ᾿Ισαὰκ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ,
9
9
шеD і^са'въ къ и^зма'илђ и^ звя` мае^леџъ дще'рь и^зма'ила сн~а а^враа'мля`. сестрђ` навеѓ%џовђ женђ` предъ жена'ми свои&ми”
ἐπορεύθη ῾Ησαῦ πρὸς ᾿Ισμαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν Μαελὲθ θυγατέρα ᾿Ισμαὴλ τοῦ υἱοῦ ῾Αβραάμ, ἀδελφὴν Ναβεώθ, πρὸς ταῖς γυναιξὶν αὐτοῦ γυναῖκα.
10
10
И$ ѓты'иде і^а'ковъ эT кла'дязя кля'твенаго, і^ и^зы'де в ха'раn
Καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου καὶ ἐπορεύθη εἰς Χαρράν.
11
11
и^ ѓбрњтеy мњсто, и^ ё^спе` т^ђ слн~це б^о за'иде, и^ вз^я эT каменїа мњ'ста того, и^ положи` възгла'вїе себњ, и^ ё^спе на мњстњ тоM, и^ видњ
καὶ ἀπήντησε τόπῳ καὶ ἐκοιμήθῃ ἐκεῖ· ἔδυ γὰρ ὁ ἥλιος· καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου, καὶ ἔθηκε πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ.
12
12
со'нъ” И$ с^е лњ'ствица ё^твръждена на земли`, е^яy конеw досяза'ше до нб~си, и^ агг~ли бж~їи въсхожда'хђ, и^ нисхожда'хђ, по не'и,
καὶ ἐνυπνιάσθη, καὶ ἰδοὺ κλίμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧς ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ᾿ αὐτῆς.
13
13
г~ь же ё^твръжда'шеся на не'й, и^ рече а%зъ б~ъ а^враа'мов# эTц~а твое^го, и^ б~ъ і^саа'ковъ, не бо'ися земля` и^дњже т^ы спиши на не'и, тебњ` да'мъ ю& и^ сњ'мени твое^мђ,
ὁ δὲ Κύριος ἐπεστήρικτο ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ τοῦ πατρός σου, καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ισαάκ· μὴ φοβοῦ· ἡ γῆ, ἐφ᾿ ἧς σὺ καθεύδεις ἐπ᾿ αὐτῆς, σοὶ δώσω αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματί σου.
14
14
и^ бђдетъ сњмя твое ја%ко пњсоk зеMныи, и распространи'тся до' моря, и^ до въсто'къ, и^ запаD, и^ до сњ'вера” И$ блаhсловя'тся ѓ^ тебњ вс^и ја%зы'ци зем#нїи въ сњ'мени твое^мъ”
καὶ ἔσται τὸ σπέρμα σου ὡς ἡ ἄμμος τῆς γῆς καὶ πλατυνθήσεται ἐπὶ θάλασσαν καὶ ἐπὶ λίβα καὶ ἐπὶ βορρᾶν, καὶ ἐπ᾿ ἀνατολάς, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου.
15
15
Се же а^зъ с тобою, съхраню' т^я, на всемъ пђти` а%може и'деши, и^ възвращђ` т^я на землю` сїю', ја^ко не ѓ^ста'влю т^я до'ндеже сътворю` вс^е е^же гл~аX тебњ”
καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ διαφυλάσσων σε ἐν τῇ ὁδῷ πάσῃ, οὗ ἂν πορευθῇς, καὶ ἀποστρέψω σε εἰς τὴν γῆν ταύτην, ὅτι οὐ μή σε ἐγκαταλίπω, ἕως τοῦ ποιῆσαί με πάντα ὅσα ἐλάλησά σοι.
16
16
И$ въста'въ і^а'ковъ эT сна` свое^го, и^ рече ја^ко е^сть г~ь въ мњ'стњ се'мъ, а%з же не вњ'дяхъ. ё^боја%
καὶ ἐξηγέρθη ᾿Ιακὼβ ἐκ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ὅτι ἔστι Κύριος ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν.
17
17
же ся и^ ре'че ја%ко стра'шно мњсто с^е, нњсть с^е н^о до'мъ бж~їи, и^ с^и вра'та нбsнаа”
καὶ ἐφοβήθη καὶ εἶπεν· ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος· οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ᾿ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ.
18
18
И$ въста'въ і^а'ковъ заё%тра, и взя` ка'мень и^же б^њ положи'лъ въз#гла'вїе себњ`, и^ поста'ви т^о въ сто'лпъ, и^ възлїя` е^ле'й верхђ` е^го,
καὶ ἀνέστη ᾿Ιακὼβ τὸ πρωΐ καὶ ἔλαβε τὸν λίθον, ὃν ὑπέθηκεν ἐκεῖ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην καὶ ἐπέχεεν ἔλαιον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτῆς.
19
19
и^ прозва` і^а'ковъ и%мя мњстђ томђ доM бж~їй. ё^лимаё'съ же б^њ и%мя градђ пр'ьвње”
καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Οἶκος Θεοῦ· καὶ Οὐλαμλοὺζ ἦν ὄνομα τῇ πόλει τὸ πρότερον.
20
20
И$ моли'ся і^а'коv мл~твою гл~я, а%ще г~ь б~ъ съ мно'ю и^ да' м^я снабди'т# на пђти` се'мъ, во'ньже а%зъ и^дђ`, и^ да'сть ми хлњ'бъ ја^сти, и^ ри'зы ѓ^блещи'ся,
καὶ ηὔξατο ᾿Ιακὼβ εὐχὴν λέγων· ἐὰν ᾖ Κύριος ὁ Θεὸς μετ᾿ ἐμοῦ καὶ διαφυλάξῃ με ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ ἐγὼ πορεύομαι, καὶ δῷ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι
21
21
и^ възврати'тъ м^я съ ми'ромъ в до'мъ эTц~а мое^го” И$ да бђдет# м^и г~ь въ б~ъ,
καὶ ἀποστρέψῃ με μετὰ σωτηρίας εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ἔσται Κύριός μοι εἰς Θεόν,
22
22
и^ ка'мень се'и` е^гоже поста'вихъ въ сто'лпъ, бђдеть м^и въ до'мъ бж~їи, и^ эT всего` ја%же м^и даси`, и^л^и ѓ^десятьствђ'ю тебњ` десяти'нђ”
καὶ ὁ λίθος οὗτος, ὃν ἔστησα στήλην, ἔσται μοι οἶκος Θεοῦ, καὶ πάντων, ὧν ἐάν μοι δῷς, δεκάτην ἀποδεκατώσω αὐτά σοι.
Глvа, к~џ”
Κεφάλαιο 29
1
1

И$ въста'въ і^а'ковъ на' нозњ. и%де на землю` въсто'чнђю, къ лава'нђ ваџђ'илевђ сљ=ринђ, къ бра'тђ реве'кы матере і^а'ковля, і^ и^савля”

ΚΑΙ ἐξάρας ᾿Ιακὼβ τοὺς πόδας ἐπορεύθη εἰς γῆν ἀνατολῶν πρὸς Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν δὲ Ρεβέκκας μητρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ῾Ησαῦ.
2
2
Оу^^зрњ же и^ с^е кла'дязь на' поли, и^ бяхђ т^ђ три ста'да ѓ^ве'ць почива'юще при немъ, эT того' бо кла'дязя напоја%хђ ста'да” Ка'мень же ве'лїи бя'ше надъ ё%стїеM кла'дязя,
καὶ ὁρᾷ καὶ ἰδοὺ φρέαρ ἐν τῷ πεδίῳ, ἦσαν δὲ ἐκεῖ τρία ποίμνια προβάτων ἀναπαυόμενα ἐπ᾿ αὐτοῦ· ἐκ γὰρ τοῦ φρέατος ἐκείνου ἐπότιζον τὰ ποίμνια, λίθος δὲ ἦν μέγας ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ φρέατος,
3
3
и^ събира'хђся т^ђ вс^я ста'да, и^ эTваля'хђ ка'мень, эT ё%стїя кла'дязя`, и напаја%хђ ста'да, и^ па'ки полага'хђ ка'мень на ё%стїи кла'дязя на мњстњ своеM”
καὶ συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίμνια καὶ ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος καὶ ἐπότιζον τὰ πρόβατα καὶ ἀποκαθίστων τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ φρέατος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
4
4
Рече ж'е и^мъ і^а'ковъ бра'тїя эTкђ'дђ е^сте в^ы. сїи& же рњша эT хара'на е^смы`
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιακώβ· ἀδελφοί, πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς; οἱ δὲ εἶπαν· ἐκ Χαρρὰν ἐσμέν.
5
5
реq же и^мъ, зна'ете л^и лава'на сн~а нахо'рова. рњша е^мђ зна'емъ.
εἶπε δὲ αὐτοῖς· γινώσκετε Λάβαν τὸν υἱὸν Ναχώρ; οἱ δὲ εἶπαν· γινώσκομεν.
6
6
рече' же и^мъ здра'въ л^и е^сть. сїи& же рњша здра'въ, и^ с^е рахи'ль дщи` е^го и^дя'ше съ ѓ^вца'ми”
εἶπε δὲ αὐτοῖς· ὑγιαίνει; οἱ δὲ εἶπαν· ὑγιαίνει. καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων.
7
7
И$ рече і^а'ковъ е^ще` дн~ь до'лгъ не ё& събира'ти ча'съ скота`, напои'вше ѓ^вца` шеDше пасе'те.
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· ἔτι ἐστὶν ἡμέρα πολλή, οὔπω ὥρα συναχθῆναι τὰ κτήνη· ποτίσαντες τὰ πρόβατα ἀπελθόντες βόσκετε.
8
8
сїиy рњша не мо'жемъ до'ндеже събере'мся вси` пастђси` эTвали'ти ка'мень эT ё%стїя` кла'дязю`, да напои'мъ ѓ^вца`.
οἱ δὲ εἶπαν· οὐ δυνησόμεθα ἕως τοῦ συναχθῆναι πάντας τοὺς ποιμένας, καὶ ἀποκυλίσουσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος, καὶ ποτιοῦμεν τὰ πρόβατα.
9
9
Є$ще` е^мђ гл~ющђ к ни'мъ, и^ рахи'ль дщи` лава'ня грядя'ше съ ѓ^вца'ми эTц~а свое^го, ѓ^на` б^о пася'ше ѓ^вца`. эTц~а свое^го`”
ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος αὐτοῖς καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ Λάβαν ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸς αὐτῆς· αὐτὴ γὰρ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
10
10
Бы'сть же ја^ко ё^зрњ і^а'ковъ рахи'ль дще'рь лава'ню бра'та мт~ре своея`, і^ ѓ^вца` лава'ня брата ма'терня, и^ пристђпи` і^а'ковъ эTвали` ка'мень эT ё%стїя кла'дязю,
ἐγένετο δέ, ὡς εἶδεν ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, καὶ προσελθὼν ᾿Ιακὼβ ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματος τοῦ φρέατος καὶ ἐπότιζε τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆς μητρὸς αὐτοῦ.
11
11
и^ напои` ѓ^вца` лаваня бра'та мт~ри своеа` и^ цњлова` і^а'ковъ рахи'ль, и^ възопи` гла'сомъ свои'мъ пропла'кася,
καὶ ἐφίλησεν ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχήλ· καὶ βοήσας τῇ φωνῇ αὐτοῦ ἔκλαυσε.
12
12
и^сповњ'да рахи'ли ја%ко браT эTц~а еа` е'сть. сїя же повњ'да те'кши эTц~ђ свое^мђ по словесе'мъ симъ”
καὶ ἀπήγγειλε τῇ Ραχήλ, ὅτι ἀδελφὸς τοῦ πατρὸς αὐτῆς ἐστι καὶ ὅτι υἱὸς Ρεβέκκας ἐστί, καὶ δραμοῦσα ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτῆς κατὰ τά ρήματα ταῦτα.
13
13
Бы'сть же ја%ко ё^слы'ша лава'нъ и%мя і^а'кова сн~а сестры` свое'я и^ те'кши проти'вђ е^мђ, и^ прїи'мъ и^ лобза' и&, и^ въведе' и& в доM свой. и^сповњда' же лава'нђ вс^я словеса` своя`”
ἐγένετο δέ, ὡς ἤκουσε Λάβαν τὸ ὄνομα ᾿Ιακὼβ τοῦ υἱοῦ τῆς ἀδελφῆς αὐτοῦ, ἔδραμεν εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφίλησε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ διηγήσατο τῷ Λάβαν πάντας τοὺς λόγους τούτους.
14
14
И$ рече е^мђ лава'нъ, эT ко'стей мои^хъ и^ эT пло'ти мое'я е^си т^ы и^ б^њ с ни'мъ дн~и мцsа”
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ ἐκ τῆς σαρκός μου εἶ σύ. καὶ ἦν μετ᾿ αὐτοῦ μῆνα ἡμερῶν.
15
15
И$ рече лава'нъ къ і^а'ковђ, ја%ко ё^бо бра'тъ мо'и е^си т^ы, да не трђди'шися мн^њ тђ'не, повњждь м^и что` ё^б^о м#зда` твоя` бђдеть”
Εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ὅτι γὰρ ἀδελφός μου εἶ, οὐ δουλεύσεις μοι δωρεάν· ἀπάγγειλόν μοι, τίς ὁ μισθός σου ἐστί;
16
16
ООу^ лава'на же бњста дв^њ дще'ри, и%мя старњ'ишеи лі'я, и%мя же ме'ншеи рахи'ль,
τῷ δὲ Λάβαν ἦσαν δύο θυγατέρες, ὄνομα τῇ μείζονι Λεία, καὶ ὄνομα τῇ νεωτέρᾳ Ραχήλ.
17
17
ѓ%чи же лі'инњ болњ'знивњ, рахи'ль же б^њ доброѓ^бра'зна и^ красна` възо'рђ”
οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Λείας ἀσθενεῖς, Ραχὴλ δὲ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα.
18
18
Възлюби' же і^а'ков# рахи'ль, и^ рече да ти рабо'таю се'дмь лњтъ за рахи'ль дще'рь твою` ме'ншђю”
ἠγάπησε δὲ ᾿Ιακὼβ τὴν Ραχὴλ καὶ εἶπε· δουλεύσω σοι ἑπτὰ ἔτη περὶ Ραχὴλ τῆς θυγατρός σου τῆς νεωτέρας.
19
19
И$ рече е^мђ лава'нъ ё%не м^и тебњ` да'ти ю& не'жели и^но'мђ эTда'ти мђжеви, то'кмо со мно'ю живи`”
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· βέλτιον δοῦναί με αὐτήν σοι, ἢ δοῦναί με αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ· οἴκησον μετ᾿ ἐμοῦ.
20
20
И$ рабо'та і^а'ковъ за рахи'ль седмь лTњ. и^ бя'хђ пред ни'мъ ја%ко ма'ло дн~їи, занеже любя'ше ю&”
καὶ ἐδούλευσεν ᾿Ιακὼβ περὶ Ραχὴλ ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἦσαν ἐναντίον αὐτοῦ ὡς ἡμέραι ὀλίγαι, παρὰ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν αὐτήν.
21
21
И$ рече і^а'коv къ лава'нђ даж'дь ми женђ` мою`, поне'же съвръшишася дн~їе съвњща'нїя да вни'дђ къ не'и”
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· δός μοι τὴν γυναῖκά μου, πεπλήρωνται γὰρ αἱ ἡμέραι, ὅπως εἰσέλθω πρὸς αὐτήν.
22
22
Събра' же лава'нъ вс^я мђ'жа насе'лники, и^ сътвори` бра'къ
συνήγαγε δὲ Λάβαν πάντας τοὺς ἄνδρας τοῦ τόπου καὶ ἐποίησε γάμον.
23
23
и^ ја%ко бы'сть ве'черъ пои'мъ лава'нъ дще'рь свою ли'ю, и^ въведе` ю& къ і^а'ковђ, и^ въни'де къ не'и і^а'ковъ”
καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ λαβὼν Λείαν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ εἰσήγαγε πρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν ᾿Ιακώβ.
24
24
Да'стъ же лава'нъ зе'лфђ рабђ` дще'ри свое'и лїи`, и^
ἔδωκε δὲ Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην.
25
25
бы'сть же заё%тра и с^е бя'ше лі'я`” И$ рече і^а'ковъ лава'нђ что с^е сътвориl е^си а%зъ рахи'ли ради рабо'таX ё^ тебе`, въскђ'ю же ѓ^би'ди мя`”
ἐγένετο δὲ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ ἦν Λεία. εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· τί τοῦτο ἐποίησάς μοι; οὐ περὶ Ραχὴλ ἐδούλευσα παρὰ σοί; καὶ ἱνατί παρελογίσω με;
26
26
Реq же лава'нъ нњсть та'ко въ на'шемъ мњстњ, вда'ти ме'ншаа` прњжде старњ'ишеи`
ἀπεκρίθη δὲ Λάβαν· οὐκ ἔστιν οὕτως ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, δοῦναι τὴν νεωτέραν πρὶν ἢ τὴν πρεσβυτέραν·
27
27
сконча'и ё^бо се'дмь дн~їи, и^ даM ти`. сїю за не'же дњ'лаеши ё^ мене`, и^ е^ще` се'дMь лњтъ дрђгђ'ю,
συντέλεσον οὖν τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ δώσω σοι καὶ ταύτην ἀντὶ τῆς ἐργασίας, ἧς ἐργᾷ παρ᾿ ἐμοί, ἔτι ἑπτὰ ἔτη ἕτερα.
28
28
сътвори' же і^а'коv тако и^ сконча` седми'цђ сїю, и^ да'сть лаваn рахи'ль дще'рь свою е^мђ въ женђ`”
ἐποίησε δὲ ᾿Ιακὼβ οὕτως καὶ ἀνεπλήρωσε τὰ ἕβδομα ταύτης, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Λάβαν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ γυναῖκα.
29
29
да'сть же лава'нъ рахи'ли дще'ри свое'й ва'ллђ рабђ`,
ἔδωκε δὲ Λάβαν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην.
30
30
и^ въни'де і^а'ковъ къ рахи'ли” Възлюби' же рахи'ль паче, нежели ли'ю, и^ рабо'та е^мђ се'дмь лњт# дрђгђ'ю.
καὶ εἰσῆλθε πρὸς Ραχήλ· ἠγάπησε δὲ Ραχὴλ μᾶλλον ἢ Λείαν· καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἑπτὰ ἔτη ἕτερα.
31
31
ви'дњв же г~ь б~ъ ја%ко не любиT лїи', эTвр'ьзе ё^тро'бђ еа`, рахи'ль же бяше непло'ды”
᾿Ιδὼν δὲ Κύριος ὁ Θεὸς ὅτι ἐμισεῖτο Λεία, ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆς· Ραχὴλ δὲ ἦν στεῖρα·
32
32
И$ заче'нши лїя' роди` і^а'ковђ сн~ъ и^ нарече` и%мя е^мђ рђвиM, си'рњчь ја^ко призрњ` г~ь на мое` смире'нїе и^ даде' ми сн~ъ, нн~њ м^я възлюби` мQђ мой”
καὶ συνέλαβε Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ ᾿Ιακώβ· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ρουβὴν λέγουσα· διότι εἶδέ μου Κύριος τὴν ταπείνωσιν, καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· νῦν οὖν ἀγαπήσει με ὁ ἀνήρ μου.
33
33
И$ заче'нши паки лїя и^ роди` сн~ъ вторы'и і^а'ковђ, и^ рече ја%ко ё^слы'ша г~ь ја%ко не люби'ма а%зъ и^ прида' ми и^ сеh и^ нарече` и%мя е^мђ симеѓ%нъ,
καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακὼβ καὶ εἶπεν· ὅτι ἤκουσε Κύριος ὅτι μισοῦμαι, καὶ προσέδωκέ μοι καὶ τοῦτον· ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών·
34
34
и^ зачаT па'ки и^ роди` сн~ъ и^ рече въ ны'нњшнее врњмя`, ё^ мене` бђдеть мђжь мой, роди'хъ б^о е^мђ три сн~ы, сего` ра'ди нарече и%мя е^мђ левгі'и”
καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν· ἐν τῷ νῦν καιρῷ πρὸς ἐμοῦ ἔσται ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ τρεῖς υἱούς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Λευεί.
35
35
И$ заче'нши па'ки, и^ роди` сн~ъ. и^ рече нн~њ е^ще` и^сповњмъ г~ђ, сего` ра'ди нарече` и%мя е^мђ іё'да. и^ преста` ражда'ти”
καὶ συλλαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπε· νῦν ἔτι τοῦτο ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιούδαν. καὶ ἔστη τοῦ τίκτειν.
Глvа, л~”
Κεφάλαιο 30
1
1
Ви'дњвши же рахи'ль ја%ко не роди'ть і^а'ковђ, и^ възревнова` рахи'ль сестрњ` свое'и и^ рече і^аковђ даж'дь м^и ча'да. а%ще ли н^и т^о ё^мрђ` а%зъ”
ΙΔΟΥΣΑ δὲ Ραχὴλ ὅτι οὐ τέτοκε τῷ ᾿Ιακώβ, καὶ ἐζήλωσε Ραχὴλ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιακώβ· δός μοι τέκνα· εἰ δὲ μή, τελευτήσω ἐγώ.
2
2
Раз#гнњва же ся і^а'ковъ на рахи'ль, и^ рече` е'й, е^да въ б~ъ е^смь а%зъ мњсто. и^л^и лиши'х тя плода` ё^тро'бнаго”
θυματωθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ τῇ Ραχὴλ εἶπεν αὐτῇ· μὴ ἀντὶ Θεοῦ ἐγώ εἰμι, ὃς ἐστέρησέ σε καρπὸν κοιλίας;
3
3
Рече' же рахиль къ і^а'ковђ, с^е раба` моя ва'лла въни'ди къ не'и и^ да роди'ть на лоно` мое`, сътворю' же и& сн~ъ, а%зъ эT нея`
εἶπε δὲ Ραχὴλ τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ἡ παιδίσκη μου Βαλλά· εἴσελθε πρὸς αὐτήν, καὶ τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων μου, καὶ τεκνοποιήσομαι κἀγὼ ἐξ αὐτῆς.
4
4
и^ да'сть е^мђ ва'ллђ рабђ` свою` въ женђ`”И$ вни'де к не'й і^а'ковъ,
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆς αὐτῷ γυναῖκα· καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν ᾿Ιακώβ.
5
5
и^ зача'тъ ва'лла раба` рахи'лина и^ роди` сн~ъ і^а'ковђ
καὶ συνέλαβε Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν.
6
6
и^ рече` рахиl пра'во сђди` м^и б~ъ. и^ послђ'ша гла'са мое^го, и^ да'сть ми сн~ъ, сего` ра'ди прозва` и%мя е^мђ да'нъ”
καὶ εἶπε Ραχήλ· ἔκρινέ μοι ὁ Θεὸς καὶ ἐπήκουσε τῆς φωνῆς μου καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δάν.
7
7
И$ зача'тъ паки ва'лла раба` рахи'лина, и^ роди` сн~ъ вторы'и і^а'ковђ.
καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ ᾿Ιακώβ.
8
8
и^ рече` рахи'ль подъя' мя б~ъ и^ съравниXся съ сестро'ю мое'ю и^ възмого'хъ, и^ прозва` и%мя еh нефтали'мъ”
καὶ εἶπε Ραχήλ· συναντελάβετό μου ὁ Θεός, καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ μου καὶ ἠδυνάσθην· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλείμ.
9
9
Ви'дњвши же лі'я, ја%ко преста'ла е^сть ражда'ти, поя` зе'лџђ рабђ` свою`, и^ да'сть ю& і^а'ковђ въ женђ`,
Εἶδε δὲ Λεία ὅτι ἔστη τοῦ τίκτειν, καὶ ἔλαβε Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ ᾿Ιακὼβ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν
10
10
и^ зачаT зелфа раба` лїи'на, и^ роди і^а'ковђ сн~ь,
καὶ συνέλαβε Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν.
11
11
и^ реq лі'я бл~го слђчи'ся и^ нарече и%мя е^мђ га'дъ”
καὶ εἶπε Λεία. ἐν τύχῃ· καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γάδ.
12
12
И$ заче'нши паки зе'лџа раба` лі'ина роди` і^а'ковђ сн~ъ вторы'й,
καὶ συνέλαβεν ἔτι Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείας καὶ ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν δεύτερον.
13
13
и^ рече лі'я блаже'на аZ, ја%ко ѓ^блажа'ть м^я вс^я жены`, и^ прозва` и%мя е^мђ а^си'ръ”
καὶ εἶπε Λεία· μακαρία ἐγώ, ὅτι μακαριοῦσί με αἱ γυναῖκες· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ασήρ.
14
14
И$де же рђви'м# въ дн~ь жа'твы пшени'ца, и^ ѓ^брњте ја%блоко мандраго'рова на' поли, и^ принесе` къ лі'и ма'тери свое'и” Рече' же рахи'ль къ сестрњ` свое'и лі'и, да'ждь ми эT мандраго'ръ сн~а свое^го.
᾿Επορεύθη δὲ Ρουβὴν ἐν ἡμέρᾳ θερισμοῦ πυρῶν καὶ εὗρε μῆλα μανδραγορῶν ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ πρὸς Λείαν τὴν μητέρα αὐτοῦ· εἶπε δὲ Ραχὴλ Λείᾳ τῇ ἀδελφῇ αὐτῆς· δός μοι τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου.
15
15
рече же лі'а не довлњ' ли т^и ја%ко эTпри'сни мђ'жа мое^го, н^о и^ мандраго'ры сн~а мое^го во'змеши” Реq же рахи'ль не та'ко н^о да бђдеть сея но'щи с тобо'ю, за маnдраго'ры сн~а твое^го,
εἶπε δὲ Λεία· οὐχ ἱκανόν σοι ὅτι ἔλαβες τὸν ἄνδρα μου; μὴ καὶ τοὺς μανδραγόρας τοῦ υἱοῦ μου λήψῃ; εἶπε δὲ Ραχήλ· οὐχ οὕτως· κοιμηθήτω μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου.
16
16
І$ и'де і^а'ковъ с по'ля въ ве'черъ, і^ и^зы'де лі'а проти'вђ е^мђ. и^ рече къ мнњ` въни'ди дн~есь ная'ла бот^я е^смь, за мандраго'ры сн~а мое^го” Бысть же с не'ю тои` но'щи
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιακὼβ ἐξ ἀγροῦ ἑσπέρας, καὶ ἐξῆλθε Λεία εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ εἶπε· πρὸς ἐμὲ εἰσελεύσῃ σήμερον· μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου. καὶ ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς τὴν νύκτα ἐκείνην.
17
17
и^ послђ'ша б~ъ лі'и, заче'нши роди` і^а'ковђ сн~ъ пя'тый.
καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς Λείας, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱὸν πέμπτον.
18
18
и^ рече` лі'я даs м^и б~ъ м#здђ мою`, зане'же даX рабђ` мою` мђжђ мое^мђ, и^ прозва` и%мя е^мђ и^саха'ръ, се'же е^сть м#зда`,
καὶ εἶπε Λεία· δέδωκέ μοι ὁ Θεὸς τὸν μισθόν μου, ἀνθ᾿ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισσάχαρ, ὅ ἐστι μισθός.
19
19
и^ заче'нши лі'я роди` сн~ъ ше'стый, і^а'ковђ.
καὶ συνέλαβεν ἔτι Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἕκτον τῷ ᾿Ιακώβ.
20
20
и^ рече лі'а дасть м^и б~ъ мо'й да'рь до'бръ въ нн~њшнее` врњмя`. възлюби' мя мђж'ь мой. роди'хъ б^о е^мђ ше'сть сн~овъ, и^ прозва` и%мя е^мђ завђло'нъ.
καὶ εἶπε Λεία· δεδώρηται ὁ Θεός μοι δῶρον καλὸν ἐν τῷ νῦν καιρῷ· αἱρετιεῖ με ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ υἱοὺς ἕξ· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών.
21
21
и^ посе'мъ роди` е^мђ дще'рь, и^ прозва` и%мя е'й ди'на”
καὶ μετὰ τοῦτο ἔτεκε θυγατέρα καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆς Δείνα.
22
22
Помянђ' же б~ъ рахи'ль, и^ ё^слы'ша ея` б~ъ и^ эTвр'ьзе ётро'бђ ея`
᾿Εμνήσθη δὲ ὁ Θεὸς τῆς Ραχήλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆς ὁ Θεὸς καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆς τὴν μήτραν,
23
23
и^ заче'нши роди` і^а'ковђ сн~ъ. и^ реq рахи'ль эTвр'ьзе г~ь ё^тро'бђ мою`, ё^кори'знђ мою эTја%ть,
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ υἱόν. εἶπε δὲ Ραχήλ· ἀφεῖλεν ὁ Θεός μου τὸ ὄνειδος·
24
24
и^ нарече и%мя е^мђ і^ѓ'сифъ, гл~ющи прида'сть м^и б~ъ сн~ъ дрђгїи”
καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ λέγουσα· προσθέτω ὁ Θεός μοι υἱὸν ἕτερον.
25
25
Бысть же ја%ко роди` рахи'ль і^ѓ'сифа, рече і^а'ковъ къ ла'ва'нђ, пђсти` м^я, да и^дђ` на мњсто мое`, и^ в зе'млю мою`
᾿Εγένετο δὲ ὡς ἔτεκε Ραχὴλ τὸν ᾿Ιωσήφ, εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ Λάβαν· ἀπόστειλόν με, ἵνα ἀπέλθω εἰς τὸν τόπον μου καὶ εἰς τὴν γῆν μου.
26
26
да'ждь ми жены` моя` и^ дњти моя`, и%хже ра'ди. рабо'тахъ тебњ`, да эти^дђ`, ты б^о вњси рабо'тђ ю%же рабо'тахъ т^и”
ἀπόδος τὰς γυναῖκάς μου καὶ τὰ παιδία μου, περὶ ὧν δεδούλευκά σοι, ἵνα ἀπέλθω· σὺ γὰρ γινώσκεις τὴν δουλείαν, ἣν δεδούλευκά σοι.
27
27
Рече же лава'нъ, а%ще е^смь ѓ^брњлъ блгDть прњд тобо'ю. да смотрю` поне'же вMњ ја%ко блsви' м^я б~ъ прише'ствїемъ твои^мъ,
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, οἰωνισάμην ἄν· εὐλόγησε γάρ με ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ σῇ εἰσόδῳ.
28
28
эTлђчи` м#здђ свою` эT мене` и^ да'м ти”
διάστειλον τὸν μισθόν σου πρός με, καὶ δώσω.
29
29
Рече же і^а'ковъ т^ы вњси е^же рабо'таX тебњ` и^ коли'ко б^њ скота` твое^го ё^ мене`,
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· σὺ γινώσκεις ἃ δεδούλευκά σοι καὶ ὅσα ἦν κτήνη σου μετ᾿ ἐμοῦ·
30
30
ма'ло б^њ твое^го ё^ мене`, и^ възрасте` въ мно'жество” И$ блsви тебњ` г~ь б~ъ прише'ствїемъ мои^мъ, нн~њ ё^бо да і^ а%зъ сътворю` себњ домъ”
μικρὰ γὰρ ἦν ὅσα σοι ἐναντίον ἐμοῦ, καὶ ηὐξήθη εἰς πλῆθος, καὶ εὐλόγησέ σε Κύριος ὁ Θεὸς ἐπὶ τῷ ποδί μου. νῦν οὖν πότε ποιήσω κἀγὼ ἐμαυτῷ οἶκον;
31
31
И$ рече къ немђ` лава'нъ что` ти даM. рече же і^а'ковъ не да'ждь ми ничто'же, а%ще сътвори'ши с^е сло'во и^ па'ки да пасђ` ѓвца` твоя`, и^ съхраню`.
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· τί σοι δώσω; εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ιακώβ· οὐ δώσεις μοι οὐδέν· ἐὰν ποιήσῃς μοι τὸ ρῆμα τοῦτο, πάλιν ποιμανῶ τὰ πρόβατά σου καὶ φυλάξω.
32
32
ѓ^быди` вс^я ѓ^вца` твоя` нн~њ, и^ разлђчи` эTтђ'дђ вся'кђ ѓ%вцђ пелњ'сђю въ ѓ^вцаX и^ всю` бњ'лђ, и^ пе'строе ё^ ѓ^вна'хъ и^ в козаX да бђ'деть ми м#зда` и^ бђдеть мое`
παρελθέτω πάντα τὰ πρόβατά σου σήμερον, καὶ διαχώρισον ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ραντὸν ἐν ταῖς αἰξίν· ἔσται μοι μισθός.
33
33
и^ послђ'шае^тъ мене` пра'вда моя` въ ё%трешнїи дн~ь, ја%ко е^сть м#зда` моя` предъ тобо'ю” И$ все` е^же не пе'стро ни бњ'ло в коза'хъ, и^ не пеле'со въ ѓ^вца'хъ эTлђче'ное, ё^кра'дено да бђдеT мною”
καὶ ἐπακούσεταί μοι ἡ δικαιοσύνη μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπαύριον, ὅτι ἐστὶν ὁ μισθός μου ἐνώπιόν σου· πᾶν, ὃ ἐὰν μὴ ᾖ ραντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖς αἰξὶ καὶ φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι, κεκλεμμένον ἔσται παρ᾿ ἐμοί.
34
34
Рече же е^мђ лава'нъ бђ'ди ја%коy гл~еши,
εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν· ἔστω κατὰ τὸ ρῆμά σου.
35
35
и^ разлђчи` въ то'и дн~ь ко'зы бњ'лыя` и^ пе'стрыя`, и^ вся` ко'зы е^же б^њ бњ'ло и^ пе'стро в нихъ, и^ все` е^же пеле'со въ ѓ^вца'хъ, и^ въдасть въ рђцњ сн~омъ свои^мъ,
καὶ διέστειλεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοὺς τράγους τοὺς ραντοὺς καὶ τοὺς διαλεύκους καὶ πάσας τὰς αἶγας τὰς ραντὰς καὶ τὰς διαλεύκους καὶ πᾶν, ὃ ἦν φαιὸν ἐν τοῖς ἄρνασι, καὶ πᾶν ὃ ἦν λευκὸν ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔδωκε διὰ χειρὸς τῶν υἱῶν αὐτοῦ.
36
36
и^ распђсти` я& три' дн~и пђти` междђ и^ми и^ междђ і^а'ковомъ” И$а'ков же пася'ше ѓ^вца` лавановы ѓ^ставшаа`.
καὶ ἀπέστησεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιακώβ. ᾿Ιακὼβ δὲ ἐποίμανε τὰ πρόβατα Λάβαν τὰ ὑπολειφθέντα.
37
37
взя' же і^а'ков# себњ` же'злъ стђраки'нинъ и^ ѓ^рњхов# и^ репи'ненъ, и^ ѓ^бњли` я& і^а'ковъ пестре'нїемъ бњ'лымъ състрђгая` корђ ја%вля'ше же ся на жезлахъ бњло е^же ѓ^бњли` пе'стрымъ”
ἔλαβε δὲ ἑαυτῷ ᾿Ιακὼβ ράβδον στυρακίνην χλωρὰν καὶ καρυΐνην καὶ πλατάνου, καὶ ἐλέπισεν αὐτὰς ᾿Ιακὼβ λεπίσματα λευκὰ περισύρων τὸ χλωρόν· ἐφαίνετο δὲ ἐπὶ ταῖς ράβδοις τὸ λευκόν, ὃ ἐλέπισε, ποικίλον.
38
38
И$ положи` жезлы` ја%же ѓ^бњли` в коры'техъ по'лныX воды` да гдњ` прїидђтъ ѓ^вца` пи'ти, въ жезлы` зря'ть. и^ пришедши ѓ^вца` пи'ти зря'ще
καὶ παρέθηκε τὰς ράβδους, ἃς ἐλέπισεν ἐν τοῖς ληνοῖς τῶν ποτιστηρίων τοῦ ὕδατος, ἵνα ὡς ἂν ἔλθωσι τὰ πρόβατα πιεῖν ἐνώπιον τῶν ράβδων, ἐλθόντων αὐτῶν πιεῖν, ἐγκισσήσωσι τὰ πρόβατα εἰς τὰς ράβδους·
39
39
въ жезлы`, и^ ражDахђ ѓ^вца` бњ'ло и^ пе'стро”
καὶ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα εἰς τὰς ράβδους καὶ ἔτικτον τὰ πρόβατα διάλευκα καὶ ποικίλα καὶ σποδοειδῆ ραντά.
40
40
Э/вны же разлђчи` і^а'ковъ, и^ поста'ви прямо ѓ^вцамъ, ѓ^ве'нъ бњлъ, и^ ве'сь пе'стръ въ ѓ^вца'х, и^ разлђчи` стадо к себњ`, и^ не смњси си'хъ съ ѓ^вцами лава'новыми”
τοὺς δὲ ἀμνοὺς διέστειλεν ᾿Ιακὼβ καὶ ἔστησεν ἐναντίον τῶν προβάτων κριὸν διάλευκον καὶ πᾶν ποικίλον ἐν τοῖς ἀμνοῖς· καὶ διεχώρισεν ἑαυτῷ ποίμνια καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἔμιξεν αὐτὰ εἰς τὰ πρόβατα Λάβαν.
41
41
Бысть же въ вре'мя въ не'же ѓ^вца зачина'ющи въ' чревњ, положи` і^а'ковъ жезлы` предъ ѓ^вцами в коры'техъ, да зачинаю'тъ зря'ще въ жезлы`,
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, ἔθηκεν ᾿Ιακὼβ τὰς ράβδους ἐναντίον τῶν προβάτων ἐν τοῖς ληνοῖς τοῦ ἐγκισσῆσαι αὐτὰ κατὰ τὰς ράβδους·
42
42
е^гда` роди'ша ѓ^вца` не положи`” И$ быша незна'меныа` лаваня а^ зна'меныя і^а'ковля.
ἡνίκα δ᾿ ἂν ἔτεκε τὰ πρόβατα, οὐκ ἐτίθει· ἐγένετο δὲ τὰ μὲν ἄσημα τοῦ Λάβαν, τά δὲ ἐπίσημα τοῦ ᾿Ιακώβ.
43
43
и^ разбогатњ` мђ'жъ ѕело ѕело, и^ бысть е^мђ скоT мно'гъ въло'ве рабы` и^ рабыня, и веlблю'ды и^ ѓ^слы`”
καὶ ἐπλούτισεν ὁ ἄνθρωπος σφόδρα σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῷ κτήνη πολλὰ καὶ βόες καὶ παῖδες, καὶ παιδίσκαι καὶ κάμηλοι καὶ ὄνοι.
Глvа, л~а”
Κεφάλαιο 31
1
1
Слы'шав же і^а'ковъ рњ'чь сн~въ лава'новъ гл~ющихъ, вз^я і^а'ковъ вс^е эTц~а нашего, и^ эTц~емъ на'шиM, сътвори` себњ вс^ю сла'вђ
ΗΚΟΥΣΕ δὲ ᾿Ιακὼβ τὰ ρήματα τῶν υἱῶν Λάβαν λεγόντων· εἴληφεν ᾿Ιακὼβ πάντα τὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ ἐκ τῶν τοῦ πατρὸς ἡμῶν πεποίηκε πᾶσαν τὴν δόξαν ταύτην.
2
2
свою`” И$ ё^зрњ і^а'ковъ лице` ла'ване, и^ с^е не бя'ше къ немђ`, ја^ко вчера` и^ тре'тїемъ дн~и”
καὶ εἶδεν ᾿Ιακὼβ τὸ πρόσωπον τοῦ Λάβαν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν πρὸς αὐτὸν ὡσεὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν.
3
3
Рече' же г~ь къ і^а'ковђ, възврати'ся въ зе'млю эTц~а твое^го в роD тво'и и^ бђ'дђ с тобо'ю”
εἶπε δὲ Κύριος πρὸς ᾿Ιακώβ· ἀποστρέφου εἰς τὴν γῆν τοῦ πατρός σου καὶ εἰς τὴν γενεάν σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ.
4
4
Посла' же і^а'ковъ и^ възва` ли'ю и^ рахи'ль на' поле, и^дњже стада бя'хђ,
ἀποστείλας δὲ ᾿Ιακὼβ ἐκάλεσε Λείαν καὶ Ραχὴλ εἰς τὸ πεδίον, οὗ ἦν τὰ ποίμνια.
5
5
и^ рече и%ма ви'ждђ а%зъ лице` эTц~а ва'шего, ја%ко нsњ къ мн^њ, ја%ко вчера` и^ тре'тїемъ дн~и” Се' же б~ъ эTц~а мое^го съ мно'ю е^сть,
καὶ εἶπεν αὐταῖς· ὁρῶ ἐγὼ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς ὑμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι πρὸς ἐμοῦ ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ὁ δὲ Θεὸς τοῦ πατρός μου ἦν μετ᾿ ἐμοῦ.
6
6
и^ в^ы вњсте ја%ко все'ю си'лою рабо'тахъ эTц~ђ ва'шемђ.
καὶ αὐταὶ δὲ οἴδατε, ὅτι ἐν πάσῃ τῇ ἰσχύϊ μου δεδούλευκα τῷ πατρὶ ὑμῶν.
7
7
эTц~ъ же ва'шъ ѓ^би'ди мя, и^змњни б^о мъздђ` мою` де'сять а%гнеw н^о не да'сть е^мђ б~ъ эTц~а мое^го зл^а сътвори'ти мнњ`”
ὁ δὲ πατὴρ ὑμῶν παρεκρούσατό με καὶ ἤλλαξε τὸν μισθόν μου τῶν δέκα ἀμνῶν, καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεὸς κακοποιῆσαί με.
8
8
А/ще ё^ботако речеT пе'стрыя` да бђдеT твоя` мзда` родяT вся ѓ^вца` пе'стра” А/ще ли речетъ та'ко бњ'лыя да бђ'деть т^и мзда`. родяT вс^я ѓ^вца` бњ'ло
ἐὰν οὕτως εἴπῃ, τὰ ποικίλα ἔσται σου μισθός, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα ποικίλα· ἐὰν δὲ εἴπῃ, τὰ λευκὰ ἔσται σου μισθός, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα λευκά·
9
9
эTја% б~ъ весь ско'т# эTц~а ва'шего, и^ да'стъ мн^њ е^го”
καὶ ἀφείλετο ὁ Θεὸς πάντα τὰ κτήνη τοῦ πατρὸς ὑμῶν καὶ ἔδωκέ μοι αὐτά.
10
10
И$ быs е^гда` ѓ%вца зачина'ющи въ' чревњ, ви'дњхъ въ снњ ѓ^чи'ма свои'ма с^е ко'зли гоня'хђ ѓ^вца` и^ ко'зы бњ'лы и^ пе'стры и^ разли'чны во'лны”
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, καὶ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου ἐν τῷ ὕπνῳ, καὶ ἰδοὺ οἱ τράγοι καὶ οἱ κριοὶ ἀναβαίνοντες ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας διάλευκοι καὶ ποικίλοι καὶ σποδοειδεῖς ραντοί.
11
11
И$ рече ми а%гг~лъ бж~їи въ снњ`, і^а'кове а%з же рњхъ чт^о е^сть”
καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ καθ᾿ ὕπνον· ᾿Ιακώβ· ἐγὼ δὲ εἶπα· τί ἐστι;
12
12
И$ рече въ'зри ѓ^чима твои'ма и^ ви'ждь. ко'злы гоняща ѓ^вца` и^ коZлы бњ'лыя и^ пе'стрыя`, и^ вс^њ разно'лич#ны, ви'дњхъ б^о коли'коти лава'нъ сътвори`”
καὶ εἶπεν· ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου, καὶ ἰδὲ τοὺς τράγους καὶ τοὺς κριοὺς ἀναβαίνοντας ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας διαλεύκους καὶ ποικίλους καὶ σποδοειδεῖς ραντούς· ἑώρακα γάρ ὅσα σοι Λάβαν ποιεῖ·
13
13
б^о е^смь б~ъ тво'и ја%ви'выися тебњ на мњстњ бж~їи, е^же пома'за ти м^и тамо столпъ, и^ моли'ся мн^њ тамо мл~твою`” И$ нн~њ ё^бо въста'ни. і^ и^зы'ди эT земля` се'я, і^ и^ди` в зе'млю рожде'нїа твое^го, и^ бђдђ с то'бою”
ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τόπῳ Θεοῦ, οὗ ἤλειψάς μοι ἐκεῖ στήλην καὶ ηὔξω μοι ἐκεῖ εὐχήν· νῦν οὖν ἀνάστηθι καὶ ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς ταύτης καὶ ἄπελθε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ.
14
14
И$ эTвњща'вши рахи'ль и^ ли'я реко'ста е^мђ. нsњ ли нама еще ча'сти ни прїа'тїя въ домђ` эTц~а нашего
καὶ ἀποκριθεῖσαι Ραχὴλ καὶ Λεία εἶπαν αὐτῷ· μή ἐστιν ἡμῖν ἔτι μερὶς ἢ κληρονομία ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς ἡμῶν;
15
15
ја%ко чђж'ди быхомъ е^мђ” Прода бо н^ы и^ ја%де'нїемъ снњ'сть цњнђ нашђ.
οὐχ ὡς αἱ ἀλλότριαι λελογίσμεθα αὐτῷ; πέπρακε γὰρ ἡμᾶς καὶ καταβρώσει κατέφαγε τὸ ἀργύριον ἡμῶν.
16
16
вс^е богаTство и^ сла'вђ ю^же эTја%тъ б~ъ эT ѓ^ц~а на'шего на'ма бђ'детъ и^ чадом# нашиM, нн~њ ё^бо е^ли'коти гл~а б~ъ твори' ти”
πάντα τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν, ἣν ἀφείλετο ὁ Θεὸς τοῦ πατρὸς ἡμῶν, ἡμῖν ἔσται καὶ τοῖς τέκνοις ἡμῶν. νῦν οὖν ὅσα σοι εἴρηκεν ὁ Θεός, ποίει.
17
17
Въста'в же і^а'ковъ поя` жены свои и^ дњти своа всади` ѓ^бњ на веlблю'ды,
᾿Αναστὰς δὲ ᾿Ιακὼβ ἔλαβε τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ ἐπὶ τὰς καμήλους.
18
18
и^ забра` вс^е и^мњ'нїе сво'е, и^ вс^я и^мњ'нїа ја^же притяжа` въ междорњчїи, и^ вс^е свое` ја%коже эTити` къ і^саа'кђ эTц~ђ свое^мђ, въ зе'млю ханааnскђю”
καὶ ἀπήγαγε πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ, καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ, ἣν περιεποιήσατο ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἀπελθεῖν πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναάν.
19
19
лава'нь же эTи^де стрещи` ѓ^ве'цъ своиX, и^ ё^кра'де рахи'ль и^долы эTц~а свое^го,
Λάβαν δὲ ᾤχετο κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ· ἔκλεψε δὲ Ραχὴλ τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
20
20
і^а'ков# же потаи` лава'нђ сљ=ринђ, не повњ'дати е^мђ ја%ко эTхо'дитъ”
ἔκρυψε δὲ ᾿Ιακὼβ Λάβαν τὸν Σύρον τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ, ὅτι ἀποδιδράσκει.
21
21
эTи'де же і^а'ковъ съ всњмъ своиM, и^ пре'иде рњкђ`, и^ възы'иде на горђ` галаа'дъ.
καὶ ἀπέδρα αὐτὸς καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα καὶ διέβη τὸν ποταμὸν καὶ ὥρμησεν εἰς τὸ ὄρος Γαλαάδ.
22
22
и^ повњ'даша лава'нђ сљ=ринђ. тре'тїи дн~ь ја%ко побњже і^а'ковъ,
ἀνηγγέλη δὲ Λάβαν τῷ Σύρῳ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτι ἀπέδρα ᾿Ιακώβ,
23
23
и^ поя вс^ю бра'тїю свою` съ собо'ю. гна же въ слDњ пђти` е^го се'дмь дн~їи. и^ ѓбы'иде е^го на горњ галааD”
καὶ παραλαβὼν τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ μεθ᾿ ἑαυτοῦ, ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ὁδὸν ἡμερῶν ἑπτὰ καὶ κατέλαβεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ.
24
24
Прїиде же а%гг~лъ къ лава'нђ сљ=ринђ нощїю въ снњ, и^ рече е^мђ сънабди'ся самъ, да не възгл~еши е^мђ зл^њ”
ἦλθε δὲ ὁ Θεὸς πρὸς Λάβαν τὸν Σύρον καθ᾿ ὕπνον τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ· φύλαξε σεαυτόν, μήποτε λαλήσῃς μετὰ ᾿Ιακὼβ πονηρά.
25
25
И$ пости'же лава'нъ і^а'кова, і^а'ковъ же потъкнђ` кђщђ свою въ горњ`. лава'н же раста'ви братїю свою` въ горњ` галаа'дъ”
καὶ κατέλαβε Λάβαν τὸν ᾿Ιακώβ· ᾿Ιακὼβ δὲ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει· Λάβαν δὲ ἔστησε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ.
26
26
Рече же лава'нъ къ і^а^ковђ. чт^о се` сътвори`, въскђ'ю эти'де и^ ѓ^кра'де мя и^ эTведе` дще'ри моя` ја%ко плњ'нъниць ѓ^рђ'жїемъ.
εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· τί ἐποίησας; ἱνατί κρυφῇ ἀπέδρας καὶ ἐκλοποφόρησάς με καὶ ἀπήγαγες τὰς θυγατέρας μου ὡς αἰχμαλώτιδας μαχαίρᾳ;
27
27
н^о а%ще бы ми повњдаl эTпђсти'лъ т^я быхъ съ весе'лїе^мъ, съ тимпаны и^ гђ'сльми.
καὶ εἰ ἀνήγγειλάς μοι, ἐξαπέστειλα ἄν σε μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ μετὰ μουσικῶν καὶ τυμπάνων καὶ κιθάρας,
28
28
не бы'хъ лї а подо'бенъ цњлова'ти дњти, н^и дще'рїю моею`” Нн~њ же несмы'сльнњ сътвори`,
καὶ οὐκ ἠξιώθην καταφιλῆσαι τὰ παιδία μου καὶ τὰς θυγατέρας μου. νῦν δὲ ἀφρόνως ἔπραξας.
29
29
нн~њ б^о рђка моя` мо'жетъ вреди'ти т^я. н^о б~ъ эTц~а твое^го вчера` рече къ мн^њ гл~я съхрани'ся самъ, е^гда' възгл~еши къ і^а'ковђ зл^њ”
καὶ νῦν ἰσχύει ἡ χείρ μου κακοποιῆσαί σε· ὁ δὲ Θεὸς τοῦ πατρός σου ἐχθὲς εἶπε πρός με λέγων· φύλαξε σεαυτόν, μή ποτε λαλήσῃς μετὰ ᾿Ιακὼβ πονηρά.
30
30
Нн~њ ё^бо и^ди`, помышле'нїемъ б^о помы'сли эTи^ти' въ до'м# эTц~а твое^го, въскђ'ю же ё^кра'де бо'гы моя`.
νῦν οὖν πεπόρευσαι· ἐπιθυμίᾳ γὰρ ἐπεθύμησας ἀπελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου· ἱνατί ἔκλεψας τοὺς θεούς μου;
31
31
эTвњщаv же і^а'ковъ рече къ лава'нђ, рXњ б^о да не эTи^меши дще'ри своя` эT мене`, и^ вс^я моя`”
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν· ὅτι ἐφοβήθην· εἶπα γάρ· μή ποτε ἀφέλῃς τὰς θυγατέρας σου ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ πάντα τὰ ἐμά.
32
32
И$ рече і^а'ковъ ё^ негоже а%ще ѓ^бря'щеши бо'ги твоя`, да не бђ'детъ т^и живъ преD бра'тїею на'шею`. сеже мое` вс^е и^щи` и^ познава'и, и^ чт^о е^сть твое^го ё^ мене` възми`. и^ не позна ё^ него ничто'же, не вњ'дњ бо і^а'ковъ ја^ко рахи'ль жена е^го ё^краде я&”
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· παρ᾿ ᾧ ἂν εὕρῃς τοὺς θεούς σου, οὐ ζήσεται ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν· ἐπίγνωθι τί ἐστι παρ᾿ ἐμοὶ τῶν σῶν καὶ λαβέ. καὶ οὐκ ἐπέγνω παρ᾿ αὐτῷ οὐδέν. οὐκ ᾔδει δὲ ᾿Ιακώβ, ὅτι Ραχὴλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἔκλεψεν αὐτούς.
33
33
Вни'де же лава'нъ въ кђщ'ђ лі'инђ и^зыска` и^мњнїе ея`, и^ не ѓ^брњте. и^зъше'дъ же эT кђщи ли'ины, и^зыска` кђщђ і^а'ковлю. и^ кђщ'ђ ѓ^бою` рабы'ню и^ не ѓ^брњте” Прїиде же въ кђщ'ђ рахи'линђ, рахи'ль
εἰσελθὼν δὲ Λάβαν ἠρεύνησεν εἰς τὸν οἶκον Λείας καὶ οὐχ εὗρεν· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ οἴκου Λείας καὶ ἠρεύνησε τὸν οἶκον ᾿Ιακὼβ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τῶν δύο παιδισκῶν καὶ οὐχ εὗρεν. εἰσῆλθε δὲ καὶ εἰς τὸν οἶκον Ραχήλ.
34
34
же възе'мши и%долы, и^ поDложї е` поD сњдло вельбђ'же, и^ сњ'де връхђ иX”
Ραχὴλ δὲ ἔλαβε τὰ εἴδωλα καὶ ἐνέβαλεν αὐτὰ εἰς τὰ σάγματα τῆς καμήλου καὶ ἐπεκάθισεν αὐτοῖς.
35
35
Рече эTц~ђ свое^мђ не и^мњ'и с^и тя'жка гдsне не могђ` б^о въста'ти преD тобо'ю ја%ко ве'щъ же'ньска ми е^сть. и^ска же лава'нъ въ все'и кђщи и^ не ѓ^брњте и%долъ”
καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτῆς· μὴ βαρέως φέρε, κύριε· οὐ δύναμαι ἀναστῆναι ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ κατ᾿ ἐθισμὸν τῶν γυναικῶν μοι ἐστίν· ἠρεύνησε δὲ Λάβαν ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ καὶ οὐχ εὗρε τὰ εἴδωλα.
36
36
Разгнњва же ся і^а'коv. и^ свари` лава'нђ” И$ эTвњща'в же і^а'ковъ рече лава'нђ, чт^о ли пра'вда моя, чт^о ли грXњ мои`, ја^ко жене'ши въ слDњ мене`,
ὠργίσθη δὲ ᾿Ιακὼβ καὶ ἐμαχέσατο τῷ Λάβαν· ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν· τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί τὸ ἁμάρτημά μου, ὅτι κατεδίωξας ὀπίσω μου
37
37
и^ ја%ко и^зыска` вс^я съсђ'ды моя`. чт^о ѓ^брњте эT всего` съсђда до'мђ твое^го” Положи` здњ преD бра'тїею` твоею`, и^ бра'тїею моею`, и^ да разъсђ'дятъ междђ ѓ^бњма нама
καὶ ὅτι ἠρεύνησας πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου μου; τί εὗρες ἀπὸ πάντων τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου σου; θές ὧδε ἐνώπιον τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν ἀδελφῶν μου, καὶ ἐλεγξάτωσαν ἀνὰ μέσον τῶν δύο ἡμῶν.
38
38
с^е, к~, лњтъ а^зъ е^смь с тобо'ю ѓ^вца твоя` и^ ко'зы твоа` не бы'ша бес плода`. ѓ^ве'нъ твоиX ста'дъ нњсмь и^зъя'лъ,
ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ· τὰ πρόβατά σου καὶ αἱ αἶγές σου οὐκ ἠτεκνώθησαν· κριοὺς τῶν προβάτων σου οὐ κατέφαγον·
39
39
звњроја%дины не принесохъ к тебњ” А/зъ напоlнихъ т^и татьбины' дн~ьныя` и^ нощъныя,
θηριάλωτον οὐκ ἐνήνοχά σοι, ἐγὼ ἀπετίννυον παρ᾿ ἐμαυτοῦ κλέμματα ἡμέρας καὶ κλέμματα νυκτός·
40
40
быхъ дн~ью` жего'мъ зно'емъ, а^ стђденїю в нощи`, и^ эTхожа'ше соn эT ѓ^чїю моею`” Си
ἐγενόμην τῆς ἡμέρας συγκαιόμενος τῷ καύματι καὶ τῷ παγετῷ τῆς νυκτός, καὶ ἀφίστατο ὁ ὕπνος μου ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου.
41
41
мн^њ, к~. лњтъ, а%зъ бњхъ въ домђ твое^мъ рабо'таX т^и, д~і, лњтъ, двою` ради дще'рїю твоею. и^ ѕ~, лњтъ за ѓ^вца твои`, и^ преѓ^би`дњ мздђ` мою, і~, а%гнецъ.
ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι ἐν τῇ οἰκιίᾳ σου· ἐδούλευσά σοι δεκατέσσαρα ἔτη ἀντὶ τῶν δύο θυγατέρων σου καὶ ἓξ ἔτη ἐν τοῖς προβάτοις σου, καὶ παρελογίσω τὸν μισθόν μου δέκα ἀμνάσιν.
42
42
а%ще не бы` б~ъ эTц~а мое^го а^враа'ма и^ страхъ і^саа'ковъ не бысть мн^њ, нн~њ ё^ботща бы м^я эTпђсти'лъ, на смире'нїе мое и^ трђдъ рђ'кђ моею` ё^ви'дњвъ б~ъ, и^ наказа м^я вчера`”
εἰ μὴ ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ῾Αβραὰμ καὶ ὁ φόβος ᾿Ισαὰκ ἦν μοι, νῦν ἂν κενόν με ἐξαπέστειλας· τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον τῶν χειρῶν μου εἶδεν ὁ Θεὸς καὶ ἤλεγξέ σε ἐχθές.
43
43
эTвњща'в же лава'нъ рече къ і^а'ковђ, дщери дще'ри мои`, и^ сн~ове. сн~ове мои`, скотъ, скотъ мои, и^ вс^е е^ли'ко ви'диши мое` е^сть, и^ дщерїю моиX чт^о сътворю` и%ма днsь и^ чадомъ еа`, ја%же роди'ста”
ἀποκριθεὶς δὲ Λάβαν εἶπε τῷ ᾿Ιακώβ· αἱ θυγατέρες θυγατέρες μου, καὶ οἱ υἱοὶ υἱοί μου, καὶ τὰ κτήνη κτήνη μου, καὶ πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, ἐμά ἐστι καὶ τῶν θυγατέρων μου· τί ποιήσω ταύταις σήμερον ἢ τοῖς τέκνοις αὐτῶν, οἷς ἔτεκον;
44
44
Нн~њ ё^бо ходи`, и^ завњща'и завњтъ а^зъ и^ т^ы. и^ бђ'деT в# послђша'нїе междђ мно'ю и^ тобо'ю” И$ рече е^мђ с^е нњсть с нами никого'же, ви'дњ б~ъ и^ по'слђхъ е^сть междђ мно'ю и^ тобо'ю”
νῦν οὖν δεῦρο διαθώμεθα διαθήκην ἐγώ τε καὶ σύ, καὶ ἔσται εἰς μαρτύριον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, εἶπε δὲ αὐτῷ· ἰδοὺ οὐδεὶς μεθ᾿ ἡμῶν ἐστιν, ἰδέ, ὁ Θεὸς μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ.
45
45
И$ възе'м же камень і^а'ковъ поствї и& въ стол'пъ,
λαβὼν δὲ ᾿Ιακὼβ λίθον ἔστησεν αὐτὸν στήλην.
46
46
рече же і^а'ков# бра'тїи свое'и, събери'те ка'менїе, и^ събра'ша каменїе и^ сътвори'ша моги'лђ, и^ ја^до'ша же т^ђ ё^ моги'лы” Реq же е^мђ лаваn моги'ла с^и послXђ междђ мно'ю и^ тобо'ю днsь,
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ· συλλέγετε λίθους. καὶ συνέλεξαν λίθους καὶ ἐποίησαν βουνόν, καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ βουνοῦ.
47
47
и^ прозва` лаваn моги'ла послђш'ная`, і^а'коv же прозва могила послXђ”
καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν· ὁ βουνὸς οὗτος μαρτυρεῖ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ σήμερον.
48
48
Рече же лава'нъ къ і^а'ковђ, моги'ла с^и и^ стол'пъ, и^же поста'вилъ е^си межди` мною и^ тобо'ю, по'слђхъ е^сть моги'ла с^и, и^ по'слђх, и^ сто'лпъ с^и по'слђхъ” Сего ради прозва` моги'ла послђшная,
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Λάβαν Βουνὸς τῆς μαρτυρίας. ᾿Ιακὼβ δὲ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βουνὸς μάρτυς. εἶπε δὲ Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ ἡ στήλη, ἣν ἔστησα ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, μαρτυρεῖ ὁ βουνὸς οὗτος, καὶ μαρτυρεῖ ἡ στήλη αὕτη· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Βουνὸς μαρτυρεῖ.
49
49
и^ видњ'нїе е^же рече да ви'дњ б~ъ межди мно'ю и^ тобо'ю” А/ще эTвр'ъжевњся дрђгъ эT д'рђга,
καὶ ἡ ῞Ορασις, ἣν εἶπεν· ἐπίδοι ὁ Θεὸς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅτι ἀποστησόμεθα ἕτερος ἀφ᾿ ἑτέρου.
50
50
и^ а'ще съменши` дще'ри мои`, и^ пои'меши жоны` надъ дще'ри мои, ви'ждь нњсть никогоже с нама, ви'ди б~ъ и^ по'слђхъ е^сть междђ мно'ю и^ тобо'ю”
εἰ ταπεινώσεις τὰς θυγατέρας μου, εἰ λήψῃ γυναῖκας πρὸς ταῖς θυγατράσι μου, ὅρα, οὐδεὶς μεθ᾿ ἡμῶν ἐστιν ὁρῶν· Θεὸς μάρτυς μεταξὺ ἐμοῦ καὶ μεταξὺ σοῦ.
51
51
И$ рече лава'нъ і^а'ковђ с^е моги'ла по'слђхъ и^ сто'лпъ с^и,
καὶ εἶπε Λάβαν τῷ ᾿Ιακώβ· ἰδοὺ ὁ βουνὸς οὗτος καὶ μάρτυς ἡ στήλη αὕτη.
52
52
а%ще ё^бо а%зъ не минђ к тебњ, т^о и^ ты` не мини` къ мн^њ могилы сея`, и^ стлъпа` съ зло'бою,
ἐὰν τε γὰρ ἐγὼ μὴ διαβῶ πρὸς σὲ μηδὲ σὺ διαβῇς πρός με τὸν βουνὸν τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην ἐπὶ κακίᾳ,
53
53
б~ъ а^враа'мль б~ъ нахо'ров# сђди` междђ на'ма, и^ кля'ся і^аковъ по боя'зни эTц~а свое^го і^саа'ка”
ὁ Θεὸς ῾Αβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς Ναχὼρ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἡμῶν.
54
54
И$ сътвори` требђ і^а'ковъ на горњ`. и възва бра'тїю свою ја^до'ша же и^ пиша. и^ спа'ша на горњ”
καὶ ὤμοσεν ᾿Ιακὼβ κατὰ τοῦ φόβου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ, καὶ ἔθυσε θυσίαν ἐν τῷ ὄρει καὶ ἐκάλεσε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἐκοιμήθησαν ἐν τῷ ὄρει.
55
55
Въста'в же лаваn заё^тра, цњлова` сн~ы своя` и^ дще'ри своя` и^ блsвї я, и^ възвратися лава'н# эTи'де на мњсто свое”
ἀναστὰς δὲ Λάβαν τὸ πρωΐ κατεφίλησε τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, καὶ ἀποστραφεὶς Λάβαν ἀπῆλθεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
Глvа, л~в”
Κεφάλαιο 32
1
1
И$а'ковъ и^де на сво'и пђть, възрњвъ и^ ви'дњ полкы бж~їя вополъчи'шася, и^ срњто'ша а^гг~ли бж~їи”
ΚΑΙ ᾿Ιακὼβ ἀπῆλθεν εἰς τὴν ὁδὸν ἑαυτοῦ. καὶ ἀναβλέψας εἶδε παρεμβολὴν Θεοῦ παρεμβεβληκυῖαν, καὶ συνήντησαν αὐτῷ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ.
2
2
Рече же і^а'ков# е^гда и& видњ плък# бж~їи с^и, и^ прозва` и^мя мњстђ томђ по'лкы”
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ, ἡνίκα εἶδεν αὐτούς· παρεμβολὴ Θεοῦ αὕτη· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Παρεμβολαί.
3
3
Посла' же і^а'ковъ послы` преD собо'ю, къ і^са'вђ бра'тђ свое^мђ въ зе'млю си'ръ, въ село` е^до'мъ,
᾿Απέστειλε δὲ ᾿Ιακὼβ ἀγγέλους ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς ῾Ησαῦ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ εἰς γῆν Σηείρ, εἰς χώραν ᾿Εδώμ.
4
4
и^ заповњ'да иM гл~я” Тако рецњте гдsнђ мое^мђ і^са'вђ, тако гл~етъ ра'бъ твои і^а'ковъ, ё^ лава'на ѓ^битахъ и^ ё^меDлњхъ досе'лњ.
καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖς λέγων· οὕτως ἐρεῖτε τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ· οὕτως λέγει ὁ παῖς σου ᾿Ιακώβ· μετὰ Λάβαν παρῴκησα, καὶ ἐχρόνισα ἕως τοῦ νῦν,
5
5
быша м^и воло'ве и^ ѓ^слы`. і^ ѓ^вца рабы` и^ рабы'ня, и^ послаX повњ'дати гдsнђ мое^мђ і^савђ, даб^ы ѓ^брњ'лъ рабъ твои блгDть предъ тобо'ю”
καὶ ἐγένοντό μοι βόες καὶ ὄνοι καὶ πρόβατα καὶ παῖδες καὶ παιδίσκαι, καὶ ἀπέστειλα ἀναγγεῖλαι τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ, ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου.
6
6
И$ въз#врати'шася послы` къ і^а'ковђ гл~ще, ходихомъ къ братђ твое^мђ і^савђ. и^ самъ и^детъ противђ тебњ, и^ у~ мђжъ с нимъ”
καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄγγελοι πρὸς ᾿Ιακὼβ λέγοντες· ἤλθομεν πρὸς τὸν ἀδελφόν σου ῾Ησαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεται εἰς συνάντησίν σοι καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ.
7
7
Оу^боя' же ся і^а'ковъ ѕњло, и^ въ недоё^мїи бысть, и^ разлђчи` че'лядь свою говя'да ѓ^вцы, и^ вельблю'ды на дв^а плъка”
ἐφοβήθη δὲ ᾿Ιακὼβ σφόδρα, καὶ ἠπορεῖτο. καὶ διεῖλε τὸν λαὸν τὸν μεθ᾿ ἑαυτοῦ καὶ τοὺς βόας καὶ τὰς καμήλους καὶ τὰ πρόβατα εἰς δύο παρεμβολάς,
8
8
И$ рече і^а'ковъ а^ще прїидетъ і^са'въ на е^ді'н# по'лкъ, і^ и^съсњчетъ и&. бђ'детъ вторыи по'лкъ въ спsнїи&”
καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· ἐὰν ἔλθῃ ῾Ησαῦ εἰς παρεμβολὴν μίαν καὶ κόψῃ αὐτήν, ἔσται ἡ παρεμβολὴ ἡ δευτέρα εἰς τὸ σώζεσθαι.
9
9
Рече же і^а'ковъ б~ъ эTц~а мое^го а^враа'ма, и^ б~ъ эTц~а мое^го і^саа'ка и^ г~и бж~е е^же гл~авыи мн^њ, и^ди` въ зе'млю рожде'нїя твое^го и^ бл~га т^я сътворю,
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ῾Αβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ πατρός μου ᾿Ισαάκ, Κύριε σὺ ὁ εἰπών μοι, ἀπότρεχε εἰς τὴν γῆν τῆς γενέσεώς σου καὶ εὖ σε ποιήσω,
10
10
довлње^тъ ми эT всея' правды`, и^ эT всея` и^стины, ю%же сътвори` рабђ свое^мђ. Съ жезлоM бо симъ преи^дохъ і^ѓ^рданъ сїй, нн~њ же бњхъ въ дв^а по'лка,
ἱκανούσθω μοι ἀπὸ πάσης δικαιοσύνης καὶ ἀπὸ πάσης ἀληθείας, ἧς ἐποίησας τῷ παιδί σου· ἐν γὰρ τῇ ῥάβδῳ μου ταύτῃ διέβην τὸν ᾿Ιορδάνην τοῦτον, νυνὶ δὲ γέγονα εἰς δύο παρεμβολάς.
11
11
и^зба'ви мя эT рђкђ брата мое^го і^са'ва ја%ко бою'ся е^го, е^гда пришедъ ё^бие^тъ м^я, и^ мт~ри с чады”
ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸς τοῦ ἀδελφοῦ μου, ἐκ χειρὸς ῾Ησαῦ, ὅτι φοβοῦμαι ἐγὼ αὐτόν, μή ποτε ἐλθὼν πατάξῃ με καὶ μητέρα ἐπὶ τέκνοις.
12
12
А$ т^ы рече до'брњ бл~га тя сътворю`, и^ поставлю сњмя твое` ја^ко пњсо'къ морскїи и^же ся не и^зо'чтетъ эT мно'жества.
σὺ δὲ εἶπας· εὖ σε ποιήσω καὶ θήσω τὸ σπέρμα σου ὡς τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης, ἣ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους.
13
13
И$ спа т^ђ тои` нощи, и^ вз^я даръ эT него'же и^мый в рђцњ сво'и, и^ посла і^савђ братђ свое^мђ,
καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ τὴν νύκτα ἐκείνην. καὶ ἔλαβεν ὧν ἔφερε δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν ῾Ησαῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ,
14
14
ко'зъ, с~, и^ ко'зловъ, к~, ѓ^ве'цъ, с~, и^ ѓ^венъ, к~,
αἶγας διακοσίας, τράγους εἴκοσι, πρόβατα διακόσια, κριοὺς εἴκοσι,
15
15
вельблю'довъ дойныхъ со жребяты и^хъ, л~, воло'въ, м~. бы'къ, і~ и^ ѓ^слицъ, к~, жребе'цъ и^хъ, і~, и^ и^ дасть
καμήλους θηλαζούσας, καὶ τὰ παιδία αὐτῶν τριάκοντα, βόας τεσσαράκοντα, ταύρους δέκα, ὄνους εἴκοσι καὶ πώλους δέκα.
16
16
и& в рђцњ рабо'мъ свои^мъ кое^ждо стадо кромњ” И$ рече рабо'мъ свои^мъ и^дњте предо мно'ю и^ межда сътвори'те междђ` ста'домъ, и^ стадомъ”
καὶ ἔδωκεν αὐτὰ τοῖς παισὶν αὐτοῦ ποίμνιον κατὰ μόνας. εἶπε δὲ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ διάστημα ποιεῖτε ἀνὰ μέσον ποίμνης καὶ ποίμνης.
17
17
И$ запо'вњда старњ'ишемђ гл~я, а^ще ли т^я братъ мо'и сря'щетъ, и^ а^ще въпрошаеT т^я гл~я. чи'и е^си, и^л^и камо и'деши, и^ чїе` с^е и^же предъ тобо'ю и^детъ, рцы
καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ, λέγων· ἐάν σοι συναντήσῃ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφός μου καὶ ἐρωτᾷ σε, λέγων· τίνος εἶ καὶ ποῦ πορεύῃ, καὶ τίνος ταῦτα τὰ προπορευόμενά σου;
18
18
е^мђ раба` твое^го і^а'кова да'ръ, посла` гдsнђ свое^мђ і^са'вђ, и^ с^е самъ за нами и^детъ”
ἐρεῖς· τοῦ παιδός σου ᾿Ιακώβ· δῶρα ἀπέσταλκε τῷ κυρίῳ μου ῾Ησαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ὀπίσω ἡμῶν.
19
19
И$ заповњ'да пр'ъвомђ второ'мђ и^ тре'тїемђ и^ всњмъ пред#и^дђщимъ и^ заднимъ. И$ рече по семђ` словеси` гл~ете і^савђ, е^гда дости'жеT в^ы
καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ καὶ πᾶσι τοῖς προπορευομένοις ὀπίσω τῶν ποιμνίων τούτων, λέγων· κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο λαλήσατε ῾Ησαῦ ἐν τῷ εὑρεῖν ὑμᾶς αὐτὸν
20
20
гл~ите, се^ рабъ твои і^а'ковъ и^детъ за на'ми, вњща ё^бо ё^крощђ` лице е^го, да'ромъ мои^мъ, преDи^дђщиM е^го и^ по сеM ё^зрю лице е^го и^ да прїиметъ лице мое` лице е^го”
καὶ ἐρεῖτε· ἰδοὺ ὁ παῖς σου ᾿Ιακὼβ παραγίνεται ὀπίσω ἡμῶν. εἶπε γάρ· ἐξιλάσομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τοῖς δώροις τοῖς προπορευομένοις αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦτο ὄψομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ· ἴσως γὰρ προσδέξεται τὸ πρόσωπόν μου.
21
21
И$ преDи^дя'ше даръ преD ни'мъ са'м же лежа тои` нощи въ полцњ”
καὶ προεπορεύετο τὰ δῶρα κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς δὲ ἐκοιμήθη τὴν νύκτα ἐκείνην ἐν τῇ παρεμβολῇ.
22
22
Въста'в же то'и` нощи поя` ѓ^б^њ женњ свои`. и^ ѓ^б^њ рабы'ни. и^ ѓ^ а~і, сн~въ свои^хъ, и^ преи'де бро'дъ
᾿Αναστὰς δὲ τὴν νύκτα ἐκείνην ἔλαβε τὰς δύο γυναῖκας καὶ τὰς δύο παιδίσκας καὶ τὰ ἕνδεκα παιδία αὐτοῦ καὶ διέβη τὴν διάβασιν τοῦ ᾿Ιαβώκ·
23
23
я^во'џъ, и^ пои'мъ я& минђ` водоте'чь, и^ преведе` вс^е свое`”
καὶ ἔλαβεν αὐτοὺς καὶ διέβη τὸν χειμάρρουν καὶ διεβίβασε πάντα τὰ αὐτοῦ.
24
24
ѓ^ста же і^а'ковъ е^ді'нъ, и^ боря'шеся с ниM мђжъ до ё^трїя”
ὑπελείφθη δὲ ᾿Ιακὼβ μόνος, καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωπος μετ᾿ αὐτοῦ ἕως πρωΐ.
25
25
Ви'дњв же ја%ко не мо'жетъ противђ е^мђ, и^ приня'ся въ стъгна е^го. и^ ё^те'рпе пресњча стъгна і^а'ковля`, е^гда` боря'шеся с нимъ”
εἶδε δέ, ὅτι οὐ δύναται πρὸς αὐτόν, καὶ ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνάρκησε τὸ πλάτος τοῦ μηροῦ ᾿Ιακὼβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν μετ᾿ αὐτοῦ.
26
26
Рече же е^мђ пђсти` м^я възы'де б^о свњтъ, се'й же рече не пђщђ` тебе, а%ще не блsви'ши мене
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀπόστειλόν με· ἀνέβη γὰρ ὁ ὄρθρος. ὁ δὲ εἶπεν· οὐ μή σε ἀποστείλω, ἐὰν μή με εὐλογήσῃς.
27
27
и^ рече е^мђ ка'коти и%мя е^сть, се'й же рече і^а'ковъ”
εἶπε δὲ αὐτῷ· τί τὸ ὄνομά σου ἐστίν, ὁ δὲ εἶπεν· ᾿Ιακώβ.
28
28
Рече же е^мђ николи'же не прозове'тся и%мя твое` і^а'ковъ, н^о і^ил~ь бђ'детъ и%мя твое`, понеже ё^крњпи'ся съ бг~омъ, и^ съ чл~кы же си'ленъ бђ'деши”
καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου ᾿Ιακώβ, ἀλλ᾿ ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐνίσχυσας μετὰ Θεοῦ, καὶ μετ᾿ ἀνθρώπων δυνατὸς ἔσῃ.
29
29
Въпроша'ше же і^а'ковъ и^ рече, повњ'ждь ми и%мя твое`, и^ реq въскђ'ю въпраша'еши и%мени мое^го. чю'дно б^о е^сть” И$ блsви е^гот^ђ,
ἠρώτησε δὲ ᾿Ιακὼβ καὶ εἶπεν· ἀνάγγειλόν μοι τὸ ὄνομά σου. καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο ἐρωτᾶς σὺ τὸ ὄνομά μου; καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ.
30
30
и^ прозва і^а'ковъ и%мя мњстђ томђ` ѓ^бразъ бж~їи” Ви'дњхъ б^о б~а лицеM къ лицђ`, и^ сп~се' ми ся дш~а моа`. и^
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Εἶδος Θεοῦ· εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή.
31
31
възы'иде сл~нце е^гда` эTи'де ѓ%браZ бж~їи” Се'й же похрама стъгномъ свои^мъ
ἀνέτειλε δὲ αὐτῷ ὁ ἥλιος, ἡνίκα παρῆλθε τὸ εἶδος τοῦ Θεοῦ· αὐτὸς δέ ἐπέσκαζε τῷ μηρῷ αὐτοῦ·
32
32
сего` ради не и%мђть ја^сти сн~ве і^и~левы жилы, ја%коже ё^тръпњ` въ пресњченїи& стъгна е^го и^ до дн~ешнего дн~и, того` ради и^же пресњче'ны жилы стегна е^го, и^ ё^терпњ”
ἕνεκεν τούτου οὐ μὴ φάγωσιν υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸ νεῦρον, ὃ ἐνάρκησεν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι ἥψατο τοῦ πλάτους τοῦ μηροῦ ᾿Ιακὼβ τοῦ νεύρου, ὃ ἐνάρκησεν.
Глvа, л~г”
Κεφάλαιο 33
1
1
И$ възрњвъ і^а'ковъ, ви'дњ и^ с^е і^са'въ братъ е^го и^ды'и и^ у~, мђжъ съ нимъ” И$ разлђчи` і^а'ковъ дњти, ли'и и^ рахи'ль и^ дв^ђ рабы'нь,
ΑΝΑΒΛΕΨΑΣ δὲ ᾿Ιακὼβ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἶδε καὶ ἰδοὺ ῾Ησαῦ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐρχόμενος καὶ τετρακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ. καὶ διεῖλεν ᾿Ιακὼβ τὰ παιδία ἐπὶ Λείαν καὶ ἐπί Ραχὴλ καὶ τὰς δύος παιδίσκας.
2
2
и^ поста'ви ѓ^б^њ рабы'ни и^ сн~ы ею` въ пр'ъвыя`” Лию' же и^ дњти ея` пони'же, рахи'ль же і^ и^ѓ'сифа съзади`.
καὶ ἔθετο τὰς δύο παιδίσκας καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτῶν ἐν πρώτοις καὶ Λείαν καὶ τὰ παιδία αὐτῆς ὀπίσω καὶ Ραχὴλ καὶ ᾿Ιωσὴφ ἐσχάτους.
3
3
сам же и^зыде пр'ъвње преD ни'ми и^ поклони'ся до земля` седмижды, до'ндеже приближи'ся къ бра'тђ свое^мђ”
αὐτὸς δὲ προῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτάκις ἕως τοῦ ἐγγίσαι τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
4
4
И$ прїиде і^са'въ въскорњ проти'вђ е^мђ, и^ ѓ^бъи^мъ цњлова' и, и^ припаде` къ вы'и е^го. и^ пла'кастася ѓ%ба”
καὶ προσέδραμεν ῾Ησαῦ εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι.
5
5
Възрњв# же ви'дњ жены` и^ дњти, и^ рече чт^о с^и сђть. се'й же рече дњти и%миже поми'лова б~ъ раба` твое^го”
καὶ ἀναβλέψας ῾Ησαῦ εἶδε τὰς γυναῖκας καὶ τὰ παιδία καὶ εἶπε· τί ταῦτά σοι ἐστίν; ὁ δὲ εἶπε· τὰ παιδία, οἷς ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν παῖδά σου.
6
6
И$ пристђпи'ста же рабы'ни и^ дњти ея`, и^ поколони'шася.
καὶ προσήγγισαν αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν,
7
7
пристђпи y лїя` и^ дњти ея`, и^ поклони'шася. посе'м же пристђпи` рахи'ль і^ и^ѓ'сифъ, и^ поклони'стася”
καὶ προσήγγισε Λεία καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ προσεκύνησαν. καὶ μετὰ ταῦτα προσήγγισε Ραχὴλ καὶ ᾿Ιωσὴφ καὶ προσεκύνησαν.
8
8
И рече чт^о с^е сђт'ь по'лцы с^и вс^и ја%же срњтоX, се'й же реq да ѓ^бря'щеT рабъ твои блгDть преD тобо'ю гдsне”
καὶ εἶπε· τί ταῦτά σοι ἐστί, πᾶσαι αἱ παρεμβολαί αὗται, αἷς ἀπήντηκα; ὁ δὲ εἶπεν· ἵνα εὕρῃ ὁ παῖς σου χάριν ἐναντίον σου, κύριε.
9
9
Рече же е^мђ і^са'въ довлњ'ет# ми брате. ты же твое` собњ съдержи`”
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ· ἔστι μοι πολλά, ἀδελφέ· ἔστω σοι τὰ σά.
10
10
И$ рече і^а'ковъ, а^ще ѓ^брњто'хъ бл~годать преD тобо'ю, прїими` даръ эT рђкђ мое'ю, сего` ради ви'дXњ лице твое, ја%коже ви'дитъ кт^о лице` бж~їе, покажи м^и любо'въ. и^
εἶπε δὲ ᾿Ιακώβ· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, δέξαι τὰ δῶρα διὰ τῶν ἐμῶν χειρῶν· ἕνεκεν τούτου εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡς ἄν τις ἴδοι πρόσωπον Θεοῦ, καὶ εὐδοκήσεις με.
11
11
прїи'ми блsве'нїе мое` е^же принесо'хъ т^и, ја^коже поми'лова мя б~ъ, и%мамъ вс^е. и^ принђди` е^го и^ взя`”
λαβὲ τὰς εὐλογίας μου, ἃς ἤνεγκά σοι, ὅτι ἠλέησέ με ὁ Θεὸς καὶ ἔστι μοι πάντα. καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν καὶ ἔλαβε·
12
12
И$ рече въста'вше по'идемъ попростђ.
καὶ εἶπεν· ἀπάραντες πορευσώμεθα ἐπ᾿ εὐθεῖαν.
13
13
и^ рече і^а'ковъ господи'не вњ'си, ја%ко дњти мои` ю%ны, ѓ^вца же и^ говя'да и^стомлены`, а%ще ё^бо поженђ я' е^ді'нъ дн~ь, и^ли дв^а и^змреть весь ско'тъ”
εἶπε δὲ αὐτῷ· ὁ κύριός μου γινώσκει, ὅτι τὰ παιδία ἁπαλώτερα καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόες λοχεύονται ἐπ᾿ ἐμέ· ἐὰν οὖν καταδιώξω αὐτὰ ἡμέραν μίαν, ἀποθανοῦνται πάντα τὰ κτήνη.
14
14
Преди т^ы пои^ди гдsне мой преD рабомъ свои^мъ, а^зъ ё^бо крњпњю на пђти`, по поможе'нїю го'да мое^го и^же прњдо мно'ю. и^ ја%ко да возмо'гђт# и^ти дњти мои`, до'ндеже прїидђ къ гдsнђ мое^мђ въ сїи'ръ”
προελθέτω ὁ κύριός μου ἔμπροσθεν τοῦ παιδὸς αὐτοῦ, ἐγὼ δὲ ἐνισχύσω ἐν τῇ ὁδῷ κατὰ σχολὴν τῆς πορεύσεως τῆς ἐναντίον μου καὶ κατὰ πόδα τῶν παιδαρίων, ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρὸς τὸν κύριόν μου εἰς Σηείρ.
15
15
И$ рече і^са'въ ѓ^ста`влю л^и эT мQђ с тобо'ю и^же съ мно'ю сђть. се'й же реq въскђю с^е довлње`тъ ми ја^ко ѓ^брњтоX блгDть предъ тобо'ю гдsне”
εἶπε δὲ ῾Ησαῦ· καταλείψω μετὰ σοῦ ἀπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ μετ᾿ ἐμοῦ. ὁ δὲ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο; ἱκανόν, ὅτι εὗρον χάριν ἐναντίον σου, κύριε.
16
16
Възврати' же ся і^са'въ в то'мъ дн~и свои^мъ пђтемъ в сїи'ръ,
ἀπέστρεψε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰς Σηείρ.
17
17
і^а'ковъ же прїи'де въ сохо'тъ, и^ поста'ви себњ хра'минђ и^ разби` кђщђ скотђ`, и^ нарече и%мя мњстђ томђ сохо'тъ, с^ирњчъ станы`”
Καὶ ᾿Ιακὼβ ἀπαίρει εἰς σκηνάς· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ οἰκίας καὶ τοῖς κτήνεσιν αὐτοῦ ἐποίησε σκηνάς· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Σκηναί.
18
18
Прїиде же і^а'ковъ въ сали'мъ граD сикемъскъ и^же е^сть въ земли` ханаа'ньстњи, е^гда` прїиде эT междорњ'чїя сљ=рьска, и^ ста преD лицемъ, града
καὶ ἦλθεν ᾿Ιακὼβ εἰς Σαλὴμ πόλιν Σικίμων, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ὅτε ἐπανῆλθεν ἐκ τῆς Μεσοποταμίας Συρίας, καὶ παρενέβαλε κατὰ πρόσωπον τῆς πόλεως.
19
19
и^ кђпи` часть села`, въ не'мже постави храM сво'и т^ђ эT е^м#мо'ра эTц~а сљ=хемля стомъ ѓ^венъ.
καὶ ἐκτήσατο τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ, οὗ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, παρὰ ᾿Εμὼρ πατρὸς Συχὲμ ἑκατὸν ἀμνῶν.
20
20
и^ поста'ви т^ђ ѓ^лта'рь, и^ помоли б~а і^ил~ева”
καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν ᾿Ισραήλ.
Глvа, л~д”
Κεφάλαιο 34
1
1
И$зыде же ди'на дщи` ли'ина, ю%же роди і^а'ковђ, познати дщери ѓ^быта'телеи”
ΕΞΗΛΘΕ δὲ Δείνα ἡ θυγάτηρ Λείας, ἣν ἔτεκε τῷ ᾿Ιακώβ, καταμαθεῖν τὰς θυγατέρας τῶν ἐγχωρίων.
2
2
Ви'дњв# же ю сихе'мъ сн~ъ е^м#мо'ровъ. Хоръреѓ'съ, кн~ѕь тоя` земля`, и^ пои'мъ ю& бысть с не'ю и^ смирї
καὶ εἶδεν αὐτὴν Συχὲμ ὁ υἱὸς ᾿Εμμὼρ ὁ Εὐαῖος, ὁ ἄρχων τῆς γῆς καὶ λαβὼν αὐτήν, ἐκοιμήθη μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν.
3
3
ея`. и^ възлюби` дш~ђ ді'нинђ, дще'ръ і^а'ковлю`, и^ възлюби` дв~цђ и^ гл~и къ не'и по мысли` дв~ца”
καὶ προσέσχε τῇ ψυχῇ Δείνας τῆς θυγατρὸς ᾿Ιακὼβ καὶ ἠγάπησε τὴν παρθένον καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν διάνοιαν τῆς παρθένου αὐτῇ.
4
4
Рече же сихе'мъ сн~ъ е^м#мо'ровъ эTц~ђ свое^мђ гл~я, пои^ми` м^и ѓ^трокови'цђ сїю` въ женђ`”
εἶπε Συχὲμ πρὸς ᾿Εμμὼρ τὸν πατέρα αὐτοῦ λέγων· λαβέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰς γυναῖκα.
5
5
І$а'ков же слышав# ја%ко ѓ^сквеrни` ди'нђ дще'ръ е^го сн~ъ е^м#мо'ровъ, сн~ове же е^го бя'хђ съ ско'ты на' поли, премолча'в же і^а'ковъ до'ндеже прїидTђ сі'и”
᾿Ιακὼβ δὲ ἤκουσεν, ὅτι ἐμίανεν ὁ υἱὸς ᾿Εμμὼρ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν μετὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ. παρεσιώπησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτούς.
6
6
И$зы'де же самъ е^м#мо'ръ эTц~ъ сихе'мль къ і^а'ковђ гл~ати к немђ`”
ἐξῆλθε δὲ ᾿Εμμὼρ ὁ πατὴρ Συχὲμ πρὸς ᾿Ιακὼβ λαλῆσαι αὐτῷ.
7
7
Сн~ове же і^а'ковли прїидоша с по'ля, и^ ја%коже слы'шаше смђти'шася мђжи, и^ жа'лостно преD ними бысть ѕњло ја%ко не лњ'по сътвори і^ил~ю бы'вши съ дще'рїю і^а'ковлею`, и^ не бђ'детъ сице”
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ ἦλθον ἐκ τοῦ πεδίου· ὡς δὲ ἤκουσαν, κατενύγησαν οἱ ἄνδρες, καὶ λυπηρὸν ἦν αὐτοῖς σφόδρα, ὅτι ἄσχημον ἐποίησεν ἐν ᾿Ισραὴλ κοιμηθεὶς μετὰ τῆς θυγατρός ᾿Ιακώβ, καὶ οὐχ οὕτως ἔσται.
8
8
Рече же и^мъ е^м#мо'ръ гл~я сихеM сн~ъ мои и^збра` дш~и сво'еи дще'ръ вашђ, дади'те ё^бо ю& въ женђ е^мђ,
καὶ ἐλάλησεν ᾿Εμμὼρ αὐτοῖς λέγων· Συχὲμ ὁ υἱός μου προείλετο τῇ ψυχῇ τὴν θυγατέρα ὑμῶν· δότε οὖν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα
9
9
и^ сва'титеся с нами. дще'ри ваша дадите сн~омъ на'шимъ, и^ дще'ри наша пои'мите сн~овомъ свои^мъ.
καὶ ἐπιγαμβρεύσασθε ἡμῖν· τὰς θυγατέρας ὑμῶν δότε ἡμῖν καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν λάβετε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν.
10
10
и^ ё^ насъ ё^сели'теся, и^ земля` простра'нна преD вами, ё^селитеся, и^ притяжите на не'и, и^ въздњ'лаите на ней” Сихе'мъ
καὶ ἐν ἡμῖν κατοικεῖτε, καὶ ἡ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον ὑμῶν· κατοικεῖτε καὶ ἐμπορεύεσθε ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ἐγκτᾶσθε ἐν αὐτῇ.
11
11
же рече эTц~ђ ея`, и^ братїи ея` гл~я, да ѓ^бря'щђ блгDть преD вами. и^ е^же а^ще речете дадиM.
εἶπε δὲ Συχὲμ πρὸς τὸν πατέρα αὐτῆς καὶ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῆς· εὕροιμι χάριν ἐναντίον ὑμῶν, καὶ ὃ ἐὰν εἴπητε, δώσομεν.
12
12
ё^множи'те вњино ѕњло, и^ дади'мъ вам. ја%коже речете, дади'те же ми ѓ^троковицђ сїю` въ женђ`”
πληθύνατε τὴν φερνὴν σφόδρα, καὶ δώσω καθότι ἂν εἴπητέ μοι, καὶ δώσατέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰς γυναῖκα.
13
13
эTвњщаша сн~ве і^а'ковли сихе'мђ, и^ е^м#мо'рђ эTц~ђ е^го, на лђка'в#ствњ, и^ гл~аша к нимъ ја^ко ѓ^скверъни` ди'нђ сестрђ и^хъ”
ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ τῷ Συχὲμ καὶ ᾿Εμμὼρ τῷ πατρὶ αὐτοῦ μετὰ δόλου καὶ ἐλάλησαν αὐτοῖς, ὅτι ἐμίαναν Δείνα τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν,
14
14
Рекоста' же и^мъ симеѓ'нъ и^ левїи брата ди'нина сн~ове лі'и. не възмо'жеM сътвори'ти словеси` сего, дати сестрђ свою чл~кђ и^же и%мать коне'чнђ плоть неѓ^брњза'ннђ, е^сть ё^бо ё^кори'зна намъ”
καὶ εἶπαν αὐτοῖς Συμεὼν καὶ Λευὶ οἱ ἀδελφοὶ Δείνας· οὐ δυνησόμεθα ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο, δοῦναι τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν ἀνθρώπῳ, ὃς ἔχει ἀκροβυστίαν· ἔστι γὰρ ὄνειδος ἡμῖν.
15
15
Си'мъ сподобимся къ вамъ, и^ всели'мся ё^ ваs, а%ще бђ'дете ја%ко и^ м^ы, вънегда` ѓ^брњжете ве'сь мђжескїи полъ,
μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθησόμεθα ὑμῖν κα’Ι κατοικήσομεν ἐν ὑμῖν, ἐὰν γένησθε ὡς ἡμεῖς καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ περιτμηθῆναι ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν.
16
16
и^ да'мы дщери наша вамъ. и^ эT дще'рїи нашихъ по'имемъ себњ жены`, и^ ё^сели'мся ё^ васъ и^ бђ'демъ ја%ко е^ді'нъ роD,
καὶ δώσομεν τὰς θυγατέρας ἡμῶν ὑμῖν καὶ ἀπό τῶν θυγατέρων ὑμῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκας καὶ οἰκήσομεν παρ᾿ ὑμῖν καὶ ἐσόμεθα ὡς γένος ἕν.
17
17
а^ще л^и не послђша^ете насъ, и^ не ѓ^брњ'жетеся, пои'мъше дщери своя` эTи^демъ”
ἐὰν δὲ μὴ εἰσακούσητε ἡμῶν τοῦ περιτεμέσθαι, λαβόντες τὴν θυγατέρα ἡμῶν ἀπελευσόμεθα.
18
18
И$ ё^годи'ша словеса` с^и преD е^м#мо'ромъ, и^ преD сихе'момъ сн~омъ е^го,
καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι ἐναντίον ᾿Εμμὼρ καὶ ἐναντίον Συχὲμ τοῦ υἱοῦ ᾿Εμμώρ.
19
19
и^ не премеDли ю%ноша, сътвори'ти словеси` сего, любля'ше б^о дще'ръ і^а'ковлю`. се'й же бяше сла'в#нње всњхъ, и^же в домђ` эTц~а е^го”
καὶ οὐκ ἐχρόνισεν ὁ νεανίσκος τοῦ ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο· ἐνέκειτο γὰρ τῇ θυγατρὶ ᾿Ιακώβ· αὐτὸς δὲ ἦν ἐνδοξότατος πάντων τῶν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
20
20
Прїидоста же е^м#мо'ръ и^ сихе'мъ сн~ъ е^го, преD врата града и^хъ, и^ гл~аста къ мђжеM гра'да свое^го рекђщи`”
ἦλθε δὲ ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ πρὸς τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ ἐλάλησαν πρὸς τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως αὐτῶν λέγοντες·
21
21
Чл~ци с^и ми'рни сђть, съ на'ми да ся ё^селятъ на земли`, и^ да въстяжаT на неи, земля же простра'нна преD ними” И$ дще'рї ихъ да по'ймемъ. дщери же наша дади'мъ и^мъ.
οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἰρηνικοί εἰσι, μεθ᾿ ἡμῶν οἰκείτωσαν ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐμπορευέσθωσαν αὐτήν, ἡ δὲ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον αὐτῶν. τὰς θυγατέρας αὐτῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ἡμῶν δώσομεν αὐτοῖς.
22
22
то'чїю сиM да сподобятся чл~ци с^и. жи'ти с нами е^же быти людемъ е^ді'нњм# ѓ^брњзанїемъ наs, всего` мђж'еска полђ, ја%коже с^и сђть ѓ%брњ'зани,
ἐν τούτῳ μόνον ὁμοιωθήσονται ἡμῖν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κατοικεῖν μεθ᾿ ἡμῶν, ὥστε εἶναι λαὸν ἕνα, ἐν τῷ περιτεμέσθαι ἡμῶν πᾶν ἀρσενικόν, καθὰ καὶ αὐτοὶ περιτέτμηνται.
23
23
и^ скоти и^хъ, і^ и^мњ'нїе и^хъ, не на'ше ли бђдетъ” Точїю симъ сподо'бимся иM и^ вселя'тся с нами”
καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ τὰ τετράποδα καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν οὐχ ἡμῶν ἔσται· μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθῶμεν αὐτοῖς, καὶ οἰκήσουσι μεθ᾿ ἡμῶν.
24
24
Послђ'шаше же е^м#мо'ра и^ сихе'ма сн~а е^го, и^ вс^и и^сходя'щїи и^з вра'тъ града иX” И$ ѓ^брњзаша плоть коне'чнђю и^хъ, всего` мђжеска полђ”
καὶ εἰσήκουσαν ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πάντες οἱ ἐμπορευόμενοι τὴν πύλην τῆς πόλεως αὐτῶν καὶ περιετέμοντο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτῶν πᾶς ἄρσην.
25
25
Бысть же въ тре'тїи дн~ь, е^гда` бњхђ в боле'зни, и^ взя'ста сн~а дв^а і^аковля` симеѓ%нъ, и^ левїи, бра'тїа ди'ны. ко'ждо сво'и меq. и^ въшеDша въ' градъ безъ събла'зна, и съсњко'ста весь мђжескъ полъ,
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, ἔλαβον οἱ δύο υἱοὶ ᾿Ιακὼβ Συμεὼν καὶ Λευὶ ἀδελφοὶ Δείνας ἕκαστος τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν ἀσφαλῶς καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν·
26
26
е^м#мо'ра же и^ сихе'ма сн~а е^го ё^сњ'кнђста ѓ^стрїемъ ѓ^рђжїя`, и^ поя'ста ди'нђ эT до'мђ сихе'мля і^ и^зыидо'ста”
τόν τε ᾿Εμμὼρ καὶ Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπέκτειναν ἐν στόματι μαχαίρας. καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον.
27
27
Сн~ове же і^а'ковли въшеDше въ мр~твеца разгра'биша граD въ немже ѓ^сквръни'ша ди'нђ сестрђ и^хъ
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ εἰσῆλθον ἐπὶ τοὺς τραυματίας καὶ διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ἐμίαναν Δείναν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν,
28
28
ѓ%вца и^ гов'яда и^хъ, и^ ѓ^слы`. и^ вс^е и^же въ градњ и^ вс^е е^же на поли взяша. и^ вс^е съпря'танїе и^хъ,
καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺς βόας αὐτῶν καὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν, ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν τῷ πεδίῳ, ἔλαβον.
29
29
и^ вс^я сосђ'ды и^хъ, и^ же'ны и^хъ плњни'ша, и^ разгра'биша, вс^е е^же б^њ въ градњ, и^ е^же б^њ в домњхъ”
καὶ πάντα τὰ σώματα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ᾐχμαλώτευσαν, καὶ διήρπασαν ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν ταῖς οἰκίαις.
30
30
Рече же і^а'ковъ къ симеѓ'нђ и^ левїи`, не'навистна м^я сътвори'сте, ја%ко злђ` мн^њ. быти всњмъ живђ'щимъ на земли` въ хананеи` и^ въ фе'резе'и” Мене же е^сть мало число'мъ. и^ събра'вшеся погђбяT м^я. и^ поги'бнђ а%зъ и^ до'мъ мои`.
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς Συμεὼν καὶ Λευί· μισητόν με πεποιήκατε, ὥστε πονηρόν με εἶναι πᾶσι τοῖς κατοικοῦσι τὴν γῆν, ἔν τε τοῖς Χαναναίοις καὶ ἐν τοῖς Φερεζαίοις· ἐγὼ δὲ ὀλιγοστός εἰμι ἐν ἀριθμῷ, καὶ συναχθέντες ἐπ᾿ ἐμὲ συγκόψουσί με, καὶ ἐκτριβήσομαι ἐγὼ καὶ ὁ οἶκός μου.
31
31
ѓ^ни' же рекоша, то л^и ја^ко блђ'дницђ и%мђт# сестрђ на'шђ”
οἱ δὲ εἶπαν· ἀλλ᾿ ὡσεὶ πόρνῃ χρήσονται τῇ ἀδελφῇ ἡμῶν;
Глvа, л~е”
Κεφάλαιο 35
1
1
Рече і^а'ковђ б~ъ, въста'въ и^зыиди в мњсто веџїи'лево живи т^ђ, сътвори же ѓ^лъта'рь бг~ђ. ја^влъшемђся тебњ, е^гда` бњжа` эT лица бра'та свое^го і^са'ва”
ΕΙΠΕ δὲ ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Ιακώβ· ἀναστὰς ἀνάβηθι εἰς τὸν τόπον Βαιθὴλ καὶ οἴκει ἐκεῖ καὶ ποίησον ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ὀφθέντι σοι ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν σε ἀπὸ προσώπου ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.
2
2
Рече же і^а'коv до'мђ свое^мђ, и^ всњмъ и^же с ни'мъ, повр'ъзњте в^ы богы чюжда'я, и^же с ва'ми, и^ эT срњды` иX ѓ^чисти'теся, І$ и^змњни'те ризы своя`.
εἶπε δὲ ᾿Ιακὼβ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ· ἄρατε τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους τοὺς μεθ᾿ ὑμῶν ἐκ μέσου ὑμῶν καὶ καθαρίσθητε καὶ ἀλλάξατε τὰς στολὰς ὑμῶν,
3
3
и^ въста'въше и^дњте въ веџе'иль, да сотвориM т^ђ ѓ^лта'рь бг~ђ, и^же послђш'а мене` въ дн~ь скръбњ'нїа мое^го, и^же б^њ со мно'ю, и^ снабдњ м^я на пђти` воньже ходих#”
καὶ ἀναστάντες ἀναβῶμεν εἰς Βαιθὴλ καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ἐπακούσαντί μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεως, ὃς ἦν μετ᾿ ἐμοῦ καὶ διέσωσέ με ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθην.
4
4
И$ въда'ша і^а'ковђ богы чюждая, и^же бя'хђ въ рђкђ и^хъ, и^ ё^серя'зи ё^ше'съ и^хъ” и^ съкры я&, і^а'ковъ поD дђбомъ, и^же въ сике'мъ, и^ погђбї я& до дн~ешняго дн~е”
καὶ ἔδωκαν τῷ ᾿Ιακὼβ τοὺς θεοὺς τοὺς ἀλλοτρίους, οἳ ἦσαν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτῶν, καὶ κατέκρυψεν αὐτὰ ᾿Ιακὼβ ὑπὸ τὴν τερέβινθον τὴν ἐν Σικίμοις καὶ ἀπώλεσαν αὐτὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
5
5
И$ въздви'жеся і^и~ль эT сике'ма, и^ бысть страхъ бж~їи на гра'дњхъ, и^же ѓ^кресть ихъ, и^ не гна'шася въ слDњ сн~овъ і^и~левъ”
καὶ ἐξῇρεν ᾿Ισραὴλ ἐκ Σικίμων, καὶ ἐγένετο φόβος Θεοῦ ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς κύκλῳ αὐτῶν, καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
6
6
Прїиде же і^а'ковъ в лю'зђ ја%же е^сть в земли` ханаа'ньстњи`, ја%же е^сть самъ веџе'иль, и^ вс^я че'лядь ја%же бяхђ с нимъ”
ἦλθε δὲ ᾿Ιακὼβ εἰς Λουζά, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ἥ ἐστι Βαιθήλ, αὐτὸς καὶ πᾶς ὁ λαός, ὃς ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.
7
7
И$ създа` т^ђ ѓ^лта'рь, и^ прозва` и%мя мњстђ томђ виџе'ль, тђ б^о ся е^мђ ја%ви` б~ъ, е^гда` бњжа` эT лица бра'та свое^го і^са'ва”
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Βαιθήλ. ἐκεῖ γὰρ ἐφάνη αὐτῷ ὁ Θεὸς ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου ῾Ησαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
8
8
Оу^мре же дево'ра дои'лица реве'чина, и^ погребо'ша ю&, ниже веџеиля, поD дђбомъ и^ прозва` и%мя е^мђ дђбъ пла'ченъ”
ἀπέθανε δὲ Δεβῶρα ἡ τροφὸς Ρεβέκκας καὶ ἐτάφη κατώτερον Βαιθὴλ ὑπὸ τὴν βάλανον, καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα αὐτῆς Βάλανος πένθους.
9
9
ЈА/ви' же ся г~ь і^а'ковђ, и^ е^ще сђщђ в лю'зњ, е^гда` прїиде эT междорњчїа сљ=рска, и^ блsви е^мђ б~ъ”
῎Ωφθη δὲ ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιακὼβ ἔτι ἐν Λουζᾷ, ὅτε παρεγένετο ἐκ Μεσοποταμίας τῆς Συρίας, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ Θεός.
10
10
Рече же е^мђ б~ъ и%мя тебњ не прозовется і^а'ковъ, н^о і^и~ль бђдет# и%мя тебњ, и^ възва` и%мя е^мђ і^ил~ь
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεός· τὸ ὄνομά σου οὐ κληθήσεται ἔτι ᾿Ιακώβ, ἀλλ᾿ ᾿Ισραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ισραήλ.
11
11
И$ рече е^мђ б~ъ, а^зъ е^смь б~ъ твой расти` и^ мно'жися, ја%зы'цы б^о мно'ѕи бђдђтъ эT тебе`, и^ цр~и эT чре'слъ твои^хъ и^зы'дђтъ.
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἐγὼ ὁ Θεός σου· αὐξάνου καὶ πληθύνου· ἔθνη καὶ συναγωγαὶ ἐθνῶν ἔσονται ἐκ σοῦ, καὶ βασιλεῖς ἐκ τῆς ὀσφύος σου ἐξελεύσονται.
12
12
и^ землю` ю^же дахъ а^враа'мђ, і^ и^саа'кђ, тебњ даю', и^ сњмени твое^мђ, потебњ` дамъ землю сїю` въ роd ихъ”
καὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, σοὶ δέδωκα αὐτήν· σοὶ ἔσται, καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ δώσω τὴν γῆν ταύτην.
13
13
Възы'де же б~ъ эT мњ'ста и^дњже гл~а съ нимъ,
ἀνέβη δὲ ὁ Θεὸς ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ.
14
14
и^ поста'ви і^а'ковъ стол'пъ на мњстњ и^дњже с ниM гл~а стол'пъ ка'менный, и^ жря'хђ на немъ же'ртвы, ѓ^блїя вино'мъ и^ е^леѓ'мъ,
καὶ ἔστησεν ᾿Ιακὼβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ὁ Θεός, στήλην λιθίνην, καὶ ἔσπεισεν ἐπ᾿ αὐτὴν σπονδὴν καὶ ἐπέχεεν ἐπ᾿ αὐτὴν ἔλαιον.
15
15
и^ прозва` і^а'ков# и%мя мњ'стђ то'мђ, и^дњже гл~а б~ъ с нимъ виџе'ль”
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτοῦ ἐκεῖ ὁ Θεός, Βαιθήλ.
16
16
Въста'в же і^а'ковъ эT виџе'иля, и^ постави кђщђ свою` недале'че сто'лпа гаде'ръ” И$ бысть е^гда приближи'ся хара'џњи преити` до земли` е^фра'џа. роди' же рахи'ль, и^ възбњднова` роDствомъ”
᾿Απάρας δὲ ᾿Ιακὼβ ἐκ Βαιθήλ, ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδέρ. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν εἰς Χαβραθὰ τοῦ ἐλθεῖν εἰς τὴν ᾿Εφραθᾶ, ἔτεκε Ραχὴλ καὶ ἐδυστόκησεν ἐν τῷ τοκετῷ.
17
17
И$ бысть е^гда болњзнено е'й роди'ти, рече е'й ба'ба не боися се б^отебњ е^сть сн~ъ”
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ σκληρῶς αὐτὴν τίκτειν, εἶπεν αὐτῇ ἡ μαῖα· θάρσει, καὶ γὰρ οὗτός σοί ἐστιν υἱός.
18
18
Быстьy е^гда` ѓ^ставляше свою` дш~ђ, ё^мираше б^о, и^ прозва и%мя е^мђ сн~ъ болњзни мо ея. эTц~ъ же прозва и& венья^ми'нъ”
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχήν, ἀπέθνησκε γάρ, ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Υἱὸς ὀδύνης μου· ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βενιαμίν.
19
19
Оу^мре' же рахи'ль. и^ погребо'ша ю` на пђти` е^фраты. сїи еs вифлеѓ'мъ,
ἀπέθανε δὲ Ραχὴλ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου ᾿Εφραθᾶ (αὕτη ἐστὶ Βηθλεέμ).
20
20
и^ постави і^а'коv стоlпъ на' гробњ е'й си'и е^сть столпъ гро'ба рахи'лина и^ до сего` дн~е.
καὶ ἔστησεν ᾿Ιακὼβ στήλην ἐπὶ τοῦ μνημείου αὐτῆς· αὕτη ἐστὶν ἡ στήλη ἐπὶ τοῦ μνημείου Ραχὴλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
21
21
и^зы'де же эTтђдђ і^ил~ь. постави кђщ'и за столпо'мъ гаде'ръ”
ἐγένετο δέ ἡνίκα κατῴκησεν ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ, ἐπορεύθη Ρουβὴν καὶ ἐκοιμήθη μετὰ Βαλλᾶς τῆς παλλακῆς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ιακώβ· καὶ ἤκουσεν ᾿Ισραήλ, καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον αὐτοῦ.
22
22
И$ бысть е^гда ё^сели'ся і^ил~ь в земли` то'и, шеD рђвимъ и^ спа` съ ва'ллою`, зало'жницею эTц~а свое^го, слы'ша же і^ил~ь зл^њ ја^ви'ся преD ниM” Бњша же
῏Ησαν δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ δώδεκα.
23
23
сн~ове і^а'ковли, в~і, сн~ове ли'и рђви'мъ пръвене'цъ і^а'ковль, симеѓ'нъ, левїи. і^ё^да, и^сиха'ръ заё^лонъ.
υἱοὶ Λείας· πρωτότοκος ᾿Ιακὼβ Ρουβήν, Συμεών, Λευί, ᾿Ιούδας, ᾿Ισσάχαρ, Ζαβουλών.
24
24
Сн~ове же рахи'ли, и^ѓ'сифъ, и^ венїами'нъ.
υἱοὶ δὲ Ραχήλ· ᾿Ιωσὴφ καὶ Βενιαμίν.
25
25
сн~ове вал#лии^ны рабы` рахи'ля да'нъ и^ неџали'м
υἱοὶ δὲ Βαλλᾶς παιδίσκης Ραχήλ· Δὰν καὶ Νεφθαλείμ.
26
26
сн~ове же зе'лџы рабы` ли'ины га'дъ, и^ а^си'ръ” Си^ сђть сн~ове і^а'ковли е^же быша е^мђ в междорњ'чїи сљ=рьстњи”
υἱοὶ δὲ Ζελφᾶς παιδίσκης Λείας· Γὰδ καὶ ᾿Ασήρ. οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιακώβ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας.
27
27
Прїиде же і^а'ковъ къ і^саа'кђ эTц~ђ свое^мђ, и^ е^ще жи'вђ сђщђ е^мђ въ мамврїи, въ градњ по'льноM, и^ с^и е^сть хе'вро'нъ, въ земли`, ханаа'нъстњи. и^дњже ѓ^бита а^враамъ і^ и^саа'къ”
῏Ηλθε δὲ ᾿Ιακὼβ πρὸς ᾿Ισαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰς Μαμβρῆ, εἰς πόλιν τοῦ πεδίου (αὕτη ἐστὶ Χεβρών) ἐν γῇ Χαναάν, οὗ παρῴκησεν ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ.
28
28
Быша же дн~їе і^сааковы, ја%же житъ, р~п, лњтъ,
ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι ᾿Ισαάκ, ἃς ἔζησεν, ἔτη ἑκατὸν ὀγδοήκοντα,
29
29
и^ сконча'въ ё^мре`. и^ приложи'ся къ рожде'нїю свое^мђ, старецъ испоlнъ дн~їи. и^ погребо'ста и& ісавъ і^ и^а'ковъ дв^а сн~ове е^го”
καὶ ἐκλείπων ᾿Ισαὰκ ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸς τὸ γένος αὐτοῦ πρεσβύτερος καὶ πλήρης ἡμερῶν, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν ῾Ησαῦ καὶ ᾿Ιακὼβ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ.
Глvа, л~ѕ”
Κεφάλαιο 36
1
1
Сїи& бытїа і^савля`, сїй е^сть е^домъ,
ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεις ῾Ησαῦ (αὐτός ἐστιν ᾿Εδώμ)·
2
2
і^сав же поя` себњ жены` эT дще'рїи ханаа'ньскъ, а^дђ дщерь е^ло'ню хет#теи, ѓ^ливамђ дще'рь а^на'ню. сн~а севего'ня е^ві'ю,
῾Ησαῦ δὲ ἔλαβε τὰς γυναῖκας ἑαυτῷ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, τὴν ᾿Αδὰ θυγατέρα Αἰλὼμ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Ολιβεμὰ θυγατέρα ᾿Ανὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγὼν τοῦ Εὐαίου
3
3
и^ васемаџђ, дще'рь и^змаи'лю сестрђ` навеѓ'џовђ.
καὶ τὴν Βασεμὰθ θυγατέρα ᾿Ισμαὴλ ἀδελφὴν Ναβεώθ.
4
4
Роди же а^да. і^савђ, е^лифаса, и^ васемаf” Роди` рагђ'иля
ἔτεκε δὲ αὐτῷ ᾿Αδὰ τὸν ῾Ελιφάς, καὶ Βασεμὰθ ἔτεκε τὸν Ραγουήλ,
5
5
и^ ѓ^ливе'ма роди` и^ё^са, и^ е^гло'мъ, и^ корея`, сїи& сн~ове и^савли е^же быша е^мђ въ земли` ханаа'ньстњи”
καὶ ᾿Ολιβεμὰ ἔτεκε τὸν ᾿Ιεοὺς καὶ τὸν ᾿Ιεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ· οὗτοι υἱοὶ ῾Ησαῦ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν γῇ Χαναάν.
6
6
Поя' же і^са'въ жены` своя`, и^ сн~ы своа и^ дще'ри свои` и^ вс^е съпря'танїе до'мђ свое^го, и^ вс^е и^мњнїе и^ ве'сь скоT, и^ вс^е ја%же притяжа, и^ вс^е е^же сътвори въ земли` ханааnстњи и^ эTи'де съ земля` ханааnскыя. эT лица і^а'ковля брата свое^го”
ἔλαβε δὲ ῾Ησαῦ τὰς γυναῖκας αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σώματα τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα ὅσα ἐκτήσατο καὶ πάντα ὅσα περιεποιήσατο ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἐπορεύθη ῾Ησαῦ ἐκ τῆς γῆς Χαναὰν ἀπό προσώπου ᾿Ιακὼβ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
7
7
Бя'ше б^о и^мњнїе и^хъ мно'го, и^ не бяше лз^њ жити и%ма вкђ'пњ, не можаше б^о земля` ѓ^би'телнаа въмњсти'ти и^хъ эT мно'жества, и^мњнїя и^хъ
ἦν γὰρ αὐτῶν τὰ ὑπάρχοντα πολλὰ τοῦ οἰκεῖν ἅμα, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἡ γῆ τῆς παροικήσεως αὐτῶν φέρειν αὐτοὺς ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν.
8
8
ёсели' же ся і^са'въ на горњ` си'ръ. се'й е^сть і^са'въ е^до'мъ
κατῴκησε δὲ ῾Ησαῦ ἐν τῷ ὄρει Σηεὶρ (῾Ησαῦ αὐτός ἐστιν ᾿Εδώμ).
9
9
сїй е^сть роже'нїя і^са'вля, эTц~а е^домля`, на горњ си'ръ” Сїи&
Αὗται δὲ αἱ γενέσεις ῾Ησαῦ πατρὸς ᾿Εδὼμ ἐν τῷ ὄρει Σηείρ,
10
10
же и%мена сн~овъ і^са'влиX. е^лифасъ, сн~ъ а^ды, жены` і^савля` и^ рагђ'иль сн~ъ васемаџъ жены` і^са'вля”
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ῾Ησαῦ· ῾Ελιφὰς υἱὸς ᾿Αδᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ καὶ Ραγουὴλ υἱὸς Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ.
11
11
Бы'ша же сн~ове е^лифасђ, џема'нъ, ѓ^ма'нъ, софа'ръ, гоџо'мъ, и^ кене'зъ,
ἐγένοντο δὲ ῾Ελιφὰς υἱοί· Θαιμάν, ῾Ωμάρ, Σωφάρ, Γοθὼμ καὶ Κενέζ·
12
12
џа'мна же бя'ше зало'жница, елифа'са сн~а і^са'вля, роди' же е^лифасъ амали'ка, сїи& сђть сн~ове, а^ды жены` і^са'вля”
Θαμνὰ δὲ ἦν παλλακὴ ῾Ελιφὰς τοῦ υἱοῦ ῾Ησαῦ καὶ ἔτεκε τῷ ῾Ελιφὰς τὸν ᾿Αμαλήκ· οὗτοι υἱοὶ ᾿Αδᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ.
13
13
А$ сїи& сђт# сн~ове рагђи'левы, нахо'џъ, заре, со'ме, и^ мозе'и. сїи& бњша сн~ове васема'џи жены` і^са'вля`”
οὗτοι δὲ υἱοὶ Ραγουήλ· Ναχόθ, Ζαρέ, Σομέ, καὶ Μοζέ· οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ.
14
14
А$ сїи` быша сн~ове е^ливе'маши дще'ри а^наня, сн~а севего'ня жены` і^савля. роди' же і^са'вђ е^ё'са, и^ е^гло'ма и^ ко'рея
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ολιβεμᾶς θυγατρὸς ᾿Ανὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγών, γυναικὸς ῾Ησαῦ· ἔτεκε δὲ τῷ ῾Ησαῦ τὸν ᾿Ιεοὺς καὶ τὸν ᾿Ιεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ.
15
15
сїи& сн~ове старњ'ишины сн~ове і^са'вли сн~ове е^лифа'си” Пръвене'цъ і^са'вль старњ'ишина, џеман#, старњ'ишина, ѓ^вмаръ. старњ'ишина, соџаръ. старњ'ишина, кенеZ,
οὗτοι ἡγεμόνες υἱοὶ ῾Ησαῦ· υἱοὶ ῾Ελιφὰς πρωτοτόκου ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν ῾Ωμάρ, ἡγεμὼν Σωφάρ, ἡγεμὼν Κενέζ,
16
16
старњ'ишина, ко'реи. старњ'ишина гоџомъ. старњ'ишина, а^мали'къ. сїи& старњ'ишины е^лифаса, въ земли` и^дђмеи'стњ” Сїи& сн~ове а^да'сы,
ἡγεμὼν Κορέ, ἡγεμὼν Γοθώμ, ἡγεμὼν ᾿Αμαλήκ· οὗτοι ἡγεμόνες ῾Ελιφὰς ἐν γῇ ᾿Ιδουμαίᾳ· οὗτοι υἱοὶ ᾿Αδᾶς.
17
17
а^ сїи& сн~ове рагђ'или. сн~а і^са'вля. старњ'ишина, нахо'џъ. старњ'ишина, за'ре. старњ'ишина, со'ме. старњ'ишина, мо'зе сїи&, старњ'ишины, рагђ'илевы, в земли` е^до'мъ. сїи& сн~ове, а^васема'џы жены` и^са'вля”
καὶ οὗτοι υἱοὶ Ραγουὴλ υἱοῦ ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν Ναχώθ, ἡγεμὼν Ζαρέ, ἡγεμὼν Σομέ, ἡγεμὼν Μοζέ· οὗτοι ἡγεμόνες Ραγουὴλ ἐν γῇ ᾿Εδώμ· οὗτοι υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸς ῾Ησαῦ.
18
18
Сїи& сн~ове, ѓ^ливемасы жоны` і^са'вля старњ'ишина е^ё'съ. старњ'ишина е^гло'мъ. старњ'ишина ко'реи, сїи` же старњ'ишины, ѓ^ливемаши дще'ри а^на'на жены` и^са'вля`,
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ολιβεμᾶς γυναικὸς ῾Ησαῦ· ἡγεμὼν ᾿Ιεούλ, ἡγεμὼν ᾿Ιεγλόμ, ἡγεμὼν Κορέ· οὗτοι ἡγεμόνες ᾿Ολιβεμᾶς θυγατρὸς ᾿Ανὰ γυναικὸς ῾Ησαῦ.
19
19
сїи& сђт'ь сн~ве и^са'вли и^ с^и старњ'ишины и^хъ, с^и сTђ сн~ове е^до'мли”
οὗτοι υἱοὶ ῾Ησαῦ, καὶ οὗτοι ἡγεμόνες αὐτῶν. οὗτοί εἰσιν υἱοὶ ᾿Εδώμ.
20
20
А$ сїи& сђт'ь сн~ове си'ръ хорреѓ^вы е^же жи'ша в земли` е^до'мли. лота'нъ, съва'лъ севего'нъ, а%на,
Οὗτοι δὲ υἱοὶ Σηεὶρ τοῦ Χορραίου τοῦ κατοικοῦντος τὴν γῆν· Λωτά, Σωβάλ, Σεβεγών, ᾿Ανὰ
21
21
и^ дисо'нъ, и^ а^са'ръ, и^ рисо'нъ. с^и сTђ сн~ове старњ'ишїи хорре'ѓвы, сн~а си'р# в земли` е^до'мъ”
καὶ Δησὼν καὶ ᾿Ασὰρ καὶ Ρισών· οὗτοι ἡγεμόνες τοῦ Χορραίου τοῦ υἱοῦ Σηεὶρ ἐν τῇ γῇ ᾿Εδώμ.
22
22
Бы'ша же сн~ове лота'ни, хо'рри, и^ е^ма'нъ, сестра' же лота'ня џа'мна.
ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Λωτάν· Χορρὶ καὶ Αἰμάν· ἀδελφὴ δὲ Λωτὰν Θαμνά.
23
23
а^ сі'и же сн~ове сава'ли, ѓ^гло'мъ, и^ мана'и, ха'џъ, и^ геви'лъ, и^ соџа'рь, и^ ѓ^ма'нъ”
οὗτοι δὲ υἱοὶ Σωβάλ· Γωλὰμ καὶ Μαναχὰθ καὶ Γαιβὴλ καὶ Σωφὰρ καὶ ῾Ωμάρ.
24
24
Сїи& сн~ове севего'ни, га'їе], и^ ѓ^на'нъ, сїй е'сть (и^ ѓ^на'нъ, и^же ѓ^брњте і^а^ми'нъ в пђсты'ни е^гда` пася'ше волы` севего'ня эTц~а свое^го”
καὶ οὗτοι υἱοὶ Σεβεγών· ᾿Αϊέ καὶ ᾿Ανά· οὗτός ἐστιν ᾿Ανά, ὃς εὗρε τὸν ᾿Ιαμεὶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτε ἔνεμε τὰ ὑποζύγια Σεβεγὼν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
25
25
Сі'и же сн~ове а^на'ни, дисо'нъ, и^ ѓ^ливе'ма, дщи` а^наня.
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ανά· Δησὼν καὶ ᾿Ολιβεμὰ θυγάτηρ ᾿Ανά.
26
26
сїи& же сн~ове дисо'нъ, а^ма'да і^ а^зва'нъ, і^ е^сра'нъ, и^ хар#ра'нъ”
οὗτοι δὲ υἱοὶ Δησών· ᾿Αμαδὰ καὶ ᾿Ασβὰν καὶ ᾿Ιθρὰν καὶ Χαρράν.
27
27
Сїиy сн~ове а^са'рь, вала'мъ, и^ зђка'мъ, і^ѓи^ка'мъ, и^ ё^ка'мъ
οὗτοι δὲ υἱοὶ ᾿Ασάρ· Βαλαὰμ καὶ Ζουκὰμ καὶ ᾿Ιουκάμ.
28
28
а^ сїи& сн~ове, рисо'ни, ѓ%съ, и^ а^ра'нъ”
οὗτοι δὲ υἱοὶ Ρισών· ῟Ως καὶ ᾿Αράν.
29
29
Сїи& же старњ'ишины хор#ре'ѓвы, старњ'ишина лота'нъ, старњ'ишина, сово'ль, старњ'ишина, севего'нъ, старњ'ишина, а^наа'нъ,
οὗτοι δὲ ἡγεμόνες Χορρί· ἡγεμὼν Λωτάν, ἡγεμὼν Σωβάλ, ἡγεμὼν Σεβεγών, ἡγεμὼν ᾿Ανά,
30
30
старњ'ишина дисоn старњ'ишина а^са'ръ, старњ'ишина рисо'нъ, сїи& старњ'ишины хор#ре'ѓвы въ ѓ%бласти и^хъ, въ земли` едо'мли”
ἡγεμὼν Δησών, ἡγεμὼν ᾿Ασάρ, ἡγεμὼν Ρισών. οὗτοι ἡγεμόνες Χορρὶ ἐν ταῖς ἡγεμονίαις αὐτῶν ἐν γῇ ᾿Εδώμ.
31
31
Сїи& же цр~и и^же црsтвова'ша въ е^до'мњ прњжде црsтвова'нїя ц~рей въ і^и^л~и,
Καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖς οἱ βασιλεύσαντες ἐν ᾿Εδὼμ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι βασιλέα ἐν ᾿Ισραήλ.
32
32
и^ црsтвова'ша въ е^до'мњ, валаа'къ, сн~ъ веиr, и^мя же гра'дђ е^го, деньна'ва”
καὶ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Εδὼμ Βαλὰκ υἱὸς Βεώρ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβά.
33
33
Оу^мре же валаа'къ, и^ цр~ь быs по не'мъ, и^ѓ^ва'въ, сн~ъ за'ринъ эT въсо'ры”
ἀπέθανε δὲ Βαλάκ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Ιωβὰβ υἱὸς Ζαρὰ ἐκ Βοσόρρας.
34
34
Оу^мре' же и^ѓ^ва'въ, и^ цр~ь, бы'сть по не'мъ, а^со'мъ эT земля`, џема'нонъ”
ἀπέθανε δὲ ᾿Ιωβάβ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Ασὼμ ἐκ τῆς γῆς Θαιμανών.
35
35
Оу^мре же а^со'мъ е^же быs съ џема'нонъ, и^ ц~рь бы'сть по не'мъ а^да'дъ сн~ъ вара'ждъ, и^же и^ссњче` мадїа'ма на' поли моа'вли, и%мя же градђ е^го сетџе'мъ”
ἀπέθανε δὲ ᾿Ασώμ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Αδὰδ υἱὸς Βαρὰδ ὁ ἐκκόψας Μαδιὰμ ἐν τῷ πεδίῳ Μωάβ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Γετθαίμ.
36
36
Оу^мре же а^даD и^ ц~рь бы'сть по немъ сама'да эT масекасъ”
ἀπέθανε δὲ ᾿Αδάδ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Σαμαδὰ ἐκ Μασεκκᾶς.
37
37
Оу^мре' же сама'да, и^ ц~рь быs по не'мъ, саё%лъ съ рогово'џъ е^же е^сть недале'че рњки`”
ἀπέθανε δὲ Σαμαδά, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Σαοὺλ ἐκ Ροωβὼθ τῆς παρὰ ποταμόν.
38
38
Оу^мре' же саёl и^ ц~рь бысть по не'мъ, валае^нонъ, сн~ъ а^хово'ръ.
ἀπέθανε δὲ Σαούλ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ Βαλαεννὼν υἱὸς ᾿Αχοβώρ.
39
39
ё^мре же валае^нонъ, сн~ъ а^ховоръ, и^ цр~ь быs по неM а^ряD сн~ъ варя'дъ, и%мя градђ е^го фого'ръ, и%мя женњ` е^го метевеи'лъ, а^ дще'ри матраи'џъ сн~а мезо'въ,
ἀπέθανε δὲ Βαλαεννὼν υἱὸς ᾿Αχοβώρ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Αρὰδ υἱὸς Βαράδ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Φογώρ, ὄνομα δὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Μετεβεήλ, θυγάτηρ Ματραΐθ, υἱοῦ Μαιζοώβ.
40
40
сїи& и^мена` стрњ'ишинъ и^са'вль, въ племене'хъ и^хъ, и^ въ се'лњхъ и^хъ, и^ въ ја%зы'цехъ и^хъ. старњ'ишина фра'мна, старњ'ишина го'ла. старњ'ишина е^џа'ръ
Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν ἡγεμόνων ῾Ησαῦ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν κατὰ τόπον αὐτῶν, ἐν ταῖς χώραις αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς ἔθνεσιν αὐτῶν. ἡγεμὼν Θαμνά, ἡγεμὼν Γωλά, ἡγεμὼν ᾿Ιεθέρ,
41
41
старњ'ишина ѓ^ливема'съ. старњ'ишина и^ла'съ. старњ'ишина фино'нъ.
ἡγεμὼν ᾿Ολιβεμάς, ἡγεμὼν ῾Ηλάς, ἡγεμὼν Φινών,
42
42
старњ'ишина кене'зь. старњ'ишина џема'н#. старњ'ишина маза'ръ.
ἡγεμὼν Κενέζ, ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Μαζάρ,
43
43
старњ'ишина мае^ди'лъ, старњ'ишина зафо'й” Сїя` старњ'ишины е^до'мли`, живђщ'їи` в земли` притяжа'нїя и^хъ, сїи` і^са'въ эTц~ъ е^до'мль”
ἡγεμὼν Μαγεδιήλ, ἡγεμὼν Ζαφωίν. οὗτοι ἡγεμόνες ᾿Εδὼμ ἐν ταῖς κατῳκοδομημέναις ἐν τῇ γῇ τῆς κτήσεως αὐτῶν. οὗτος ῾Ησαῦ πατὴρ ᾿Εδώμ.
Глvа, л~з”
Κεφάλαιο 37
1
1
Оусели же ся і^а'ковъ в земли` и^дњж'е ѓ^бита` і^саа'къ эTц~ъ е^го в земли` ханаа'ни,
ΚΑΤῼΚΕΙ δὲ ᾿Ιακὼβ ἐν τῇ γῇ, οὗ παρώκησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐν γῇ Χαναάν.
2
2
с^и бытїа` і^а'ковля” И$ѓ'сифъ же бя'ше з~і, лTњ, пасы'и ѓ^вца` эTц~а свое^го съ бра'тїею свое^ю, ю%нъ сы'и, съ сн~ъми` ва'ллы, и^ съ сн~ъми` зе'лџины эTц~а свое^го женъ” Приложи'ша на і^ѓ'сифа зл^ђ хђлђ` къ і^и^л~ю эTц~ђ свое^мђ,
αὗται δὲ αἱ γενέσεις ᾿Ιακώβ· ᾿Ιωσὴφ δὲ δέκα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν ἦν, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὢν νέος, μετὰ τῶν υἱῶν Βαλλᾶς καὶ μετὰ τῶν υἱῶν Ζελφᾶς τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· κατήνεγκαν δὲ ᾿Ιωσὴφ ψόγον πονηρὸν πρὸς ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν.
3
3
і^а'ковъ же любля'ше і^ѓ'сифа паче всњ'хъ сн~овъ своиX, ја%ко сн~ъ въ ста'рости е^мђ бысть, и^ сътвори е^мђ ри'зђ краснђ`”
᾿Ιακὼβ δέ ἠγάπα τὸν ᾿Ιωσὴφ παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, ὅτι υἱὸς γήρως ἦν αὐτῷ· ἐποίησε δὲ αὐτῷ χιτῶνα ποικίλον.
4
4
Ви'дњвше же бра'тїа е^го ја%ко лю'битъ е^го эTц~ь паче всњхъ сн~овъ е^го. и^ възненави'дњша и&, и^ не можа'хђ гл~ати к немђ`, ничто'же мирнаго”
ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸν ὁ πατὴρ φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἠδύναντο λαλεῖν αὐτῷ οὐδὲν εἰρηνικόν.
5
5
Ви'дњ же і^ѓ'сифъ со'нъ, и^ повњ'даше бра'тїи свое'й,
᾿Ενυπνιασθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ ἐνύπνιον ἀπήγγειλεν αὐτὸ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
6
6
и^ рече и^мъ. послђш'аите сн^а мое^го и^же ви'дXњ”
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου, οὗ ἐνυπνιάσθην·
7
7
Мнњ'хомся средњ` по'ля, вя'жђще снопы`. и^ ст^а мо'и сно'пъ простъ ва'ши же снопо'ве ѓ%крsтъ стоя'ще кла'няшеся мое^мђ снопђ`”
ᾤμην ὑμᾶς δεσμεύειν δράγματα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ, καὶ ἀνέστη τὸ ἐμὸν δράγμα καὶ ὠρθώθη, περιστραφέντα δὲ τὰ δράγματα ὑμῶν προσεκύνησαν τὸ ἐμὸν δράγμα.
8
8
Рњша же е^мђ бра'тїя е^го, е^гда` црsтвђя црsтвовати бђ'деши над на'ми. и^л^и владыи владњти бђ'деши над нами, и^ приложи'ша е^ще` ненави'дњти е^го сно'въ ради и^ рњ'чи е^го”
εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ· μὴ βασιλεύων βασιλεύσεις ἐφ᾿ ἡμᾶς ἢ κυριεύων κυριεύσεις ἡμῶν; καὶ προσέθεντο ἔτι μισεῖν αὐτὸν ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ καὶ ἕνεκεν τῶν ρημάτων αὐτοῦ.
9
9
И$ ви'дњ сонъ дрђгїи и^ повњдаше эTц~ђ свое^мђ, и^ братїи свое'й. и^ рече с^е ви'дњхъ дрђгїи со'нъ а^ки слн~це и^ мsць, и^ е^ди'нънадесять звњздъ покланя'хђ ми ся”
εἶδε δὲ ἐνύπνιον ἕτερον καὶ διηγήσατο αὐτῷ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον ἕτερον, ὥσπερ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρες προσεκύνουν με.
10
10
Запрњти же е^мђ эTц~ь, и^ рече, чт^о е^сть со'нъ се'и, и^же е^си ви'дњлъ. е^да л^и пришеD а%зъ и^ мт~и твоя` съ брати'ею твоею`. покло'нимся тебњ до земля`”
καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, ὃ ἐνυπνιάσθης; ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν;
11
11
Възревноваша же е^мђ братїя е^го, а^ эTц~ъ е^го сънабдњ` слово с^е”
ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρησε τὸ ρῆμα.
12
12
И$ эTи^до'ша братїя е^го пасти ѓ^ве'цъ эTц~а свое^го въ сихе'мъ.
᾿Επορεύθησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ βόσκειν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτῶν εἰς Συχέμ.
13
13
рече же і^и^л~ь і^ѓ'сифђ, е^да л^и бра'тїя твоя` не пасђт'ъ в сихе'мъ. ходи` да пошлю` т^я къ ни'мъ. рече же се а'зъ”
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν εἰς Συχέμ; δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς αὐτούς. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἰδοὺ ἐγώ.
14
14
И$ рече е^мђ і^и^л~ъ ше'дъ ви'жDь а%ще ли братїя твоя` здра'ви и^ ѓ^вца` и^ повњ'си м^и” И$ посла` і^ѓ'сифа эT разло'и хевро'на, и^ прише'дъ в сихе'мъ.
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ισραήλ· πορευθεὶς ἰδέ, εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ τὰ πρόβατα, καὶ ἀνάγγειλόν μοι. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τῆς κοιλάδος τῆς Χεβρών, καὶ ἦλθεν εἰς Συχέμ.
15
15
и^ срњте и& мђжь гл~я. чт^о и'щеши
καὶ εὗρεν αὐτὸν ἄνθρωπος πλανώμενον ἐν τῷ πεδίῳ· ἠρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος λέγων· τί ζητεῖς;
16
16
се'и же ре^че бра'тїя` свое^я и^щђ`, повњж'дь ми гдњ пасђт'ъ”
ὁ δὲ εἶπε· τοὺς ἀδελφούς μου ζητῶ· ἀπάγγειλόν μοι, ποῦ βόσκουσιν.
17
17
Рече же е^мђ мђж'ь эTи^до'ша эTсю'дђ слы'шахъ б^о гл~юща и^хъ. по'идемъ доџаимъ” І$ иде і^ѓ'сифъ въ слDњ' бра'тїа свое^я` и^ ѓ^брњте я& в доџаи'мъ”
εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄνθρωπος· ἀπῄρκασιν ἐντεῦθεν, ἤκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων· πορευθῶμεν εἰς Δωθαείμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωσὴφ κατόπισθεν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἐν Δωθαείμ.
18
18
И$ ё^зрњша и& и^здале'че, пре'жде приближенїя е^го къ ниM и^ злњ ђмы'слиша и& ё^бити, вњща'ша
προεῖδον δὲ αὐτὸν μακρόθεν πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐπονηρεύοντο τοῦ ἀποκτεῖναι αὐτόν.
19
19
б^о ко'ждо и^хъ бра'тђ свое^мђ. ѓO с^е снови'децъ ѓ%нъ и'детъ,
εἶπε δὲ ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴς ἐκεῖνος ἔρχεται·
20
20
нн~њ ё^б^о ходи'те, да ё^бїе'мъ и&, и^ въвр'ъжемъ и& въ е^ди'нъ ровъ, и^ рече'мъ звњ'рь лют# сънњлъ и& е^сть, и^ да ё'зримъ чт^о бђ'детъ сонъ е^го”
νῦν οὖν δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ ρίψωμεν αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων καὶ ἐροῦμεν· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν· καὶ ὀψόμεθα, τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ.
21
21
Слы'шавъ же рђви'мъ хотя` и^зба'вити е^го эT рђкђ иX. и^ рече не ё^бїе'мъ е^го на дш~ђ.
ἀκούσας δὲ Ρουβὴν ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ εἶπεν· οὐ πατάξωμεν αὐτὸν εἰς ψυχήν.
22
22
рече же и^мъ рђви'мъ не пролеите кровы. н^о въвр'ъзите и& въ ро'въ то'й е^же е'сть въ пђсты'ни. а^ рђкђ не възложите на'нь. и^ тща'ся ја^ко да и^зба'витъ е^го эT рђкђ` и^хъ. и^ эTпђ'ститъ къ эTц~ђ свое^мђ”
εἶπε δὲ αὐτοῖς Ρουβήν· μὴ ἐκχέητε αἷμα· ἐμβάλλετε αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν λάκκων τούτων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ· ὅπως ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ.
23
23
Бысть же е^гда` прїиде і^ѓ'сифъ къ братїи свое'и. съвлекоша съ і^ѓ'сифа ризђ кра'снђю и^же на не'мъ б^њ.
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἦλθεν ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, ἐξέδυσαν ᾿Ιωσὴφ τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον τὸν περὶ αὐτόν
24
24
и^ поим#ше въвръго'ша и& в ро'въ въ не'мже не бњ вода`
καὶ λαβόντες αὐτόν ἔρριψαν εἰς τὸν λάκκον· ὁ δὲ λάκκος κενός, ὕδωρ οὐκ εἶχεν.
25
25
и^ сњдо'ша ја%сти хлњбъ” И$ възрњ'вше ѓ^чи'ма, ви'дњша и^ с^е пђт#ници и^змаи^лтяне и^дђтъ эT гала'да, и^ вельблю'ди и^хъ по'лны џимїа'на. и^ смолы` і^ и^стакти и^доша въ е^гљ=пеT”
᾿Εκάθισαν δὲ φαγεῖν ἄρτον καὶ ἀναβλέψαντες τοῖς ὀφθαλμοῖς εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁδοιπόροι ᾿Ισμαηλῖται ἤρχοντο ἐκ Γαλαάδ, καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν ἔγεμαν θυμιαμάτων καὶ ρητίνης καὶ στακτῆς· ἐπορεύοντο δὲ καταγαγεῖν εἰς Αἴγυπτον.
26
26
Рече же и^ё'да къ братїи` свое'и чт^о потре'бно а^ще брата нашего ё^бїе'мъ. и^ съкры'емъ кровь е^го. н^о
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας πρὸς τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· τί χρήσιμον, ἐὰν ἀποκτείνωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ;
27
27
и^дњте и^ эTдади'мъ и& и^зма'и^лтяномъ симъ. а^ рђцњ наши не бђ'дета на немъ. ја%ко бра'тъ нашь и^ пло'ть наша е^сть” Послђш'аша же братїа е^го.
δεῦτε ἀποδώμεθα αὐτὸν τοῖς ᾿Ισμαηλίταις τούτοις, αἱ δὲ χεῖρες ἡμῶν μὴ ἔστωσαν ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι ἀδελφὸς ἡμῶν καὶ σὰρξ ἡμῶν ἐστιν. ἤκουσαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ.
28
28
мина'ша же мђжи мадїа'нњ и^ кђпцы`” І$ и^звлеко'ша вонъ і^ѓ'сифа эT рова. и^ эTда'ша и& на двадесяти зла'тника. и^ поведо'ша і^ѓ'сифа въ е^гљ=петъ”
καὶ παρεπορεύοντο οἱ ἄνθρωποι οἱ Μαδιηναῖοι ἔμποροι, καὶ ἐξείλκυσαν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ τοῖς ᾿Ισμαηλίταις εἴκοσι χρυσῶν, καὶ κατήγαγον τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον.
29
29
Възврати' же ся рђвимъ ко ро'вђ. не ё^зрњ` і^ѓ'сифа в ровњ. и^ разве'рзе ризы своя`.
ἀνέστρεψε δὲ Ρουβὴν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ οὐχ ὁρᾷ τὸν ᾿Ιωσὴφ ἐν τῷ λάκκῳ. καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.
30
30
и^ прїиде къ бра'тїи сво'еи, и^ рече, ѓ^тро'чища нњсть, а%зъ б^о ка'мо и^дђ`”
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ. καὶ εἶπε· τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν, ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύομαι ἔτι;
31
31
Взе'мше же ризђ і^ѓ'сифовђ, закла'ша козлище, и^ пома'заша кровїю. ризђ е^го кра'снђю,
Λαβόντες δὲ τὸν χιτῶνα τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἔσφαξαν ἔριφον αἰγῶν καὶ ἐμόλυναν τὸν χιτῶνα τῷ αἵματι.
32
32
и^ посла'ша ри'зђ ѓ^кровавле'нђ” И$ принесо'ша къ эTц~ђ свое^мђ и^ реко'ша. ризђ сїю ѓ^брњтохомъ познава'и ё^бо, а^ще ли риза сн~а твое^го е^сть с^е и^ли н^и”
καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον καὶ εἰσήνεγκαν τῷ πατρὶ αὐτῶν. καὶ εἶπαν· τοῦτον εὕρομεν, ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ.
33
33
И$ познаv ю&, и^ реq, риза сн~а мое^го е^сть с^е звњ'рь лютъ и^зњлъ е^сть е^го, звњ'рь въсхити` і^ѓ'сифа.
καὶ ἐπέγνω αὐτὸν καὶ εἶπε· χιτὼν τοῦ υἱοῦ μού ἐστι· θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν, θηρίον ἥρπασε τὸν ᾿Ιωσήφ.
34
34
и^ растерза` і^а'ковъ ри'зы своя. и^ възложи` ризы влася'ныя на ся. и^ сњтова сн~а свое^го дн~и мно'ги”
διέρρηξε δὲ ᾿Ιακὼβ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπέθετο σάκκον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐπένθει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡμέρας πολλάς.
35
35
Събра'ша же ся вси сн~ове е^го и^ дще'ри е^го прїидо'ша ё^тњш'ити е^го. и^ не хотя'ше ётњш'итися гл~я ја%ко да сни'дђ къ сн~ђ мое^мђ сњтђя въ а'дъ. и^ пла'кася эTц~ъ е^го”
συνήχθησαν δὲ πάντες οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρες καὶ ἦλθον παρακαλέσαι αὐτόν, καὶ οὐκ ἤθελε παρακαλεῖσθαι λέγων ὅτι· καταβήσομαι πρὸς τὸν υἱόν μου πενθῶν εἰς ᾅδου. καὶ ἔκλαυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
36
36
Мадїа'не же эTдаша і^ѓ'сифа въ е^гљ=петъ пентефри'ю е^внђхови фараѓ'новђ вое^во'дњ во'й е^го”
οἱ δὲ Μαδιηναῖοι ἀπέδοντο τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον τῷ Πετεφρῇ τῷ σπάδοντι Φαραώ, ἀρχιμαγείρῳ.
Глvа, л~и”
Κεφάλαιο 38
1
1
Бысть же в то вре'мя эTи^де и^ё'да эT бра'тїя свое^я. і^ и'де до мђжа е^дїнаго, ѓ^деламитина е^мђже и'мя и^ра'съ.
ΕΓΕΝΕΤΟ δέ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη ᾿Ιούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕως πρὸς ἄνθρωπόν τινα ᾿Οδολλαμίτην, ᾧ ὄνομα Εἰράς.
2
2
И ви'дњ т^ђ і^ё'да дще'рь чл~ка ханане'иска, е^йже и'мя сава`. и^ пояT ю`, и^ въни'де къ не'и,
καὶ εἶδεν ἐκεῖ ᾿Ιούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.
3
3
и^ заче'нши роди` сн~ъ. и^ нарече и'мя е^мђ и'ръ”
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῎Ηρ.
4
4
И$ заче'нши пакы и^ роди` сн~ъ, и^ нарече и'мя е^мђ а^нна'нъ
καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν ἔτι καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν.
5
5
и^ приложивъ е^ще` роди сн~ъ тре'тїи, и^ нарече и'мя е^мђ си`ло'мъ. сіи же бњша в ха'звњ, е^гда` роди сїя`”
καὶ προσθεῖσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλώμ. αὕτη δὲ ἦν ἐν Χασβί, ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούς.
6
6
И$ приведе` і^ё'да женђ` пръве'нцђ` свое^мђ и'рђ, е'йже и'мя џамаr”
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιούδας γυναῖκα ῍Ηρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Θάμαρ.
7
7
Бы'сть же и'ръ пръвене'цъ і^ё%динъ, зо'лъ пред# лице'мъ гдsинимъ, и^ ё^би` е^го б~ъ.
ἐγένετο δὲ ῍Ηρ πρωτότοκος ᾿Ιούδα πονηρὸς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεός.
8
8
рече же і^ё^да, а^нїа'нђ, въни'ди къ женњ` бра'та твое^го, и^ съвокђпи'ся с не'ю, и^ въста'ви сњмя бра'тђ твое^мђ.
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας τῷ Αὐνάν· εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιγάμβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον σπέρμα τῷ ἀδελφῷ σου.
9
9
разђмњ же а'нїа'нъ ја%ко не себњ` бђдеT е^го сњмя” И$ бысть е^гда` въни'де къ женњ` бра'та свое^го и^ пролїя` сњмя на' землю, да не бђдеT сњмени бра'та
γνοὺς δὲ Αὐνὰν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.
10
10
е^го, зо'л же ся ја^ви` пред# бм~ъ, поне'же сътвори` с^е і^ ё^би` е^го”
πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον.
11
11
Рече же і^ё%да къ џама'рњ невњстъцњ свое'и по смр~ти дв^ђ сн~ов# е^го, сњди` вдово'ю в домђ` эTц~а твоеh до'ндеже вели'къ бђдеть сило'мъ сн~ъ мои`, рече б^о въ ё^мњ` с^и е^да` ё^мреT и^ се'и ја^ко бра'тїя е^го” И$ шеDши џамаr сњде въ домђ` эTц~а свое^го,
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ· κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου ἕως μέγας γένηται Σηλὼμ ὁ υἱός μου. εἶπε γάρ· μή ποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτος, ὥσπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θάμαρ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς.
12
12
ё^мно'жиша же ся дн~їе. и^ ё^мре` сава` жена` і^ё%дина, ё^тњшив же ся і^ё%да взы'де къ стрыгђщ'им# ѓ^вца` е^го, і^ и^ра'съ пасты'рь ста'дъ е^го, ѓ^делами'тъ въ џа'мнђ с
᾿Επληθύνθησαν δὲ αἱ ἡμέραι καὶ ἀπέθανε Σαυὰ ἡ γυνὴ ᾿Ιούδα· καὶ παρακληθεὶς ᾿Ιούδας ἀνέβη ἐπὶ τοὺς κείροντας τά πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸς καὶ Εἰρὰς ὁ ποιμὴν αὐτοῦ ὁ ᾿Οδολλαμίτης εἰς Θαμνά.
13
13
ни'мъ” И$ повњда'ша џама'рњ невњстце е^го, гл~юще с^е све'коr твой въхо'дитъ въ џа'мнђ стры'щи ѓ^ве'цъ
καὶ ἀπηγγέλη Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ πενθερός σου ἀναβαίνει εἰς Θαμνὰ κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ.
14
14
е^го, ѓ^на'же съвр'ьгши ризы вдовъства` свое^го съ себе`, и^ ѓ^блече'ся въ ри'зы лњ'потныя и^ ё^краси'ся, и^ сњде преD вра'ты е^нна'ни, ја^же сђт# на пђти` џамни'нъ, вњ'дяше б^о ја%ко вели'къ бы'сть сило'мъ се'й же не да` е^мђ еи` въ женђ`”
καὶ περιελομένη τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως ἀφ᾿ ἑαυτῆς, περιεβάλετο θέριστρον καὶ ἐκαλλωπίσατο καὶ ἐκάθισε πρὸς ταῖς πύλαις Αἰνάν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαμνά· εἶδε γὰρ ὅτι μέγας γέγονε Σηλώμ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα.
15
15
Ви'дњв же ю& і^ё&да мн^њ ю& ја%ко любодњю' сђща, покры` б^о лице` свое, и^ не позна` ея`, съвратиy
καὶ ἰδὼν αὐτὴν ᾿Ιούδας ἔδοξεν αὐτὴν πόρνην εἶναι· κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν.
16
16
ся къ не'и пђте'мъ, и^ рече е'и. попђсти` м^и вни'ти къ себњ`, не разђмњ б^о, ја%ко невњ'стка е^мђ еs” Сїа же реq что м^и даси` е^же вни'деши къ мнњ
ἐξέκλινε δὲ πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἔασόν με εἰσελθεῖν πρὸς σέ· οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι νύμφη αὐτοῦ ἐστίν. ἡ δὲ εἶπε· τί μοι δώσεις, ἐὰν εἰσέλθῃς πρός με;
17
17
ѓn же эTвњща а%зъ тебњ пошлю` ко'зли'щъ эT стадъ свои^хъ” Сїя же рече а^ще даси залоh, до'ндеже при'шлеши.
ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν ἐκ τῶν προβάτων μου, ἡ δὲ εἶπεν· ἐὰν δῷς μοι ἀρραβῶνα, ἕως τοῦ ἀποστεῖλαί σε.
18
18
се'и же рече` кїи зало'гъ тебњ дамъ” ѓ%на же рече пръстень твои и^ гри'внђ, и^ жезлъ и^же въ рђцњ твое'й, и^ дасть е'й, и^ въни'де къ не'й, и^ зача` въ ё^тро'бњ, эT него”
ὁ δὲ εἶπε· τίνα τὸν ἀρραβῶνά σοι δώσω; ἡ δὲ εἶπε· τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρμίσκον, καὶ τὴν ράβδον τὴν ἐν τῇ χειρί σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτοῦ.
19
19
Въста'вши же эTи'де, и^ съвр'ъже ризы лњ'потныя съ себе`, и^ ѓ^блечеся в ри'зы вдов#ства` свое^го”
καὶ ἀναστᾶσα ἀπῆλθε καὶ περιείλετο τὸ θέριστρον αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς.
20
20
Посла' же і^ё^да ко'злищъ эT ко'зъ, рђко'ю пастыря свое^го ѓ^доломи'та, и^ взя'ти зало'гъ эT жены`, и^ не ѓ^брњте е'я`”
ἀπέστειλε δὲ ᾿Ιούδας τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιμένος αὐτοῦ τοῦ ᾿Οδολλαμίτου κομίσασθαι παρὰ τῆς γυναικὸς τὸν ἀρραβῶνα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν.
21
21
Въпроша же мђже'и насе'лныхъ, и^ рече и^мъ. гдњ е^сть любодњявшая е^же бяше въ е^на'нњ на распђт'їи`. си' же рњша нњсть здњ` любодњ'и”
ἐπηρώτησε δὲ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐκ τοῦ τόπου· ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενομένη ἐν Αἰνὰν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; καὶ εἶπαν· οὐκ ἦν ἐνταῦθα πόρνη.
22
22
Възврати'ся къ і^ё^дњ, и^ рече не ѓ'брњтох#, и^ мђж'и насе'лнїи рњша, не быва'ет# зд^њ любодњ'ица”
καὶ ἀπεστράφη πρὸς ᾿Ιούδαν καὶ εἶπεν· οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσι μὴ εἶναι ὧδε πόρνην.
23
23
Рече же і^ё^да да и%мать т^о, н^о е^гда` когда посмњю'т ны ся, а%зъ б^о послаX ко'злищ# а^ т^ы не ѓ^брњте”
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐχέτω αὐτά, ἀλλὰ μή ποτε καταγελασθῶμεν· ἐγὼ μὲν ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον, σὺ δὲ οὐχ εὕρηκας.
24
24
Бысть же тре'тїи мцsь, и^ повњ'даша і^ё^дњ г~лющи, съблђди` џамаr невњ'стъка твоа, и^ с^е въ ё^тро'бњ и%мать эT блђда'. рече же і^ё^да и^зведи'те ю& да ю` соyгђтъ”
᾿Εγένετο δὲ μετὰ τρίμηνον ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιούδᾳ λέγοντες· ἐκπεπόρνευκε Θάμαρ ἡ νύμφη σου καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείας. εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω.
25
25
Се'и` же е^гда ведо'мњ, и^ посла` къ све'крђ свое^мђ гл~ющи, эT негоже чл~ка е^сть с^е эT того'же и^ а'зъ и%мамъ въ ё^тро'бњ, и^ рече позна'и чи'и с^е пр'ъстень и^ гри'вна и^ же'злъ сїй.
αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα· ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, οὗτινος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν· ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ ὁ ὁρμίσκος καὶ ἡ ράβδος αὕτη.
26
26
И$ позна і^ё^да, и^ реq, ѓ^чи'стися џама'ръ паче мене`, і^ и^же а'зъ не даX ея` сило'мђ сн~ђ свое^мђ, и^ не приложи' посе'мъ прилњпя'тися е^я`”
ἐπέγνω δὲ ᾿Ιούδας καὶ εἶπε· δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ, οὗ ἕνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλὼν τῷ υἱῷ μου. καὶ οὐ προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν.
27
27
Бысть же е^гда ражда'ше, и^ бњ'ста близня'та въ ё^тробњ е^я`.
᾿Εγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτε, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς.
28
28
бы'сть же въ рожде'нїи ея`, е^ді'нъ извлече` рђ'кђ, възеMши же ба'ба навяза` на рђкђ е^го, чр'ъвлень. гл~юще се'й и^зы'идетъ пр'ъвње,
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν αὐτήν, ὁ εἷς προεξήνεγκε τὴν χεῖρα· λαβοῦσα δὲ ἡ μαῖα ἔδησεν ἐπί τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον λέγουσα· οὗτος ἐξελεύσεται πρότερος.
29
29
і^а'ко въвлече` рђ'кђ, и^ а'бїе и^зы'де братъ е^го” Сїя' же рече чт^о прерњза'ся тебе` ради прегражде'нїе, и^ прозва` имя е^мђ фаре'съ.
ὡς δὲ ἐπισυνήγαγε τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺς ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπε· τί διεκόπη διὰ σὲ φραγμός; καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρές.
30
30
и^ по се'мъ и^зы'иде братъ е^го, емђже б^њ на рђцњ е^го чр'ъвлень, и^ прозва` и%мя е^мђ за'ра”
καί μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἐφ᾿ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά.
Глvа, л~џ”
Κεφάλαιο 39
1
1
И$ѓ'сифа же приведо'ша въ е^гљ=пеT, и^ кђпи' е^го пентефрњи' е^внXђ фараѓ'новъ вое^вода во'и мQђ е^гљ=петьскъ, эT рђкђ` и^зма'иlтескђ, и^же приведо'ша тамо”
ΙΩΣΗΦ δὲ κατήχθη εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν Πετεφρὴς ὁ εὐνοῦχος Φαραώ, ὁ ἀρχιμάγειρος, ἀνὴρ Αἰγύπτιος, ἐκ χειρῶν τῶν ᾿Ισμαηλιτῶν, οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ.
2
2
И$ б^њ г~ь съ і^ѓ'си фомъ, и^ бя'ше мђжъ хђдо'гъ, и^ бысть ђ гдsна в домђ` ё^ е^гљ=птенина,
καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἦν ἀνὴρ ἐπιτυγχάνων καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ τῷ Αἰγυπτίῳ.
3
3
вњ'дяше б^о гдsнъ е^го ја^ко г~ь с ниM е^сть, и^ е^ли'ко сътвори`, г~ь ё^стро'яше в рђ'кђ е^го”
ᾔδει δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ποιῇ, Κύριος εὐοδοῖ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ.
4
4
И$ ѓ^брњте і^ѓ'сифъ блгDть предъ гдsномъ свои^мъ, и^ё^гожда'ше е^мђ и^ приста'ви е^го в домђ` свое^мъ, и^ въ все'мъ е^ли'ка и^мяше да'стъ в рђцњ і^ѓ'сифовы”
καὶ εὗρεν ᾿Ιωσὴφ χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εὐηρέστησεν αὐτῷ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, ἔδωκε διὰ χειρὸς ᾿Ιωσήφ.
5
5
И$ бысть е^гда поста'ви е^гонаD всњмъ до'момъ свои^мъ, и^ наD всњмъ е^ли'ко и^мња'ше. и^ блsви б~ъ до'мъ е^гљ=птянина, і^ѓ'сифа ра'ди” И$ бысть блsвенїе гдsне на все'мъ и^мњнїи` е^го, въ домђ`, и^в се'лехъ,
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ καταστῆναι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ ηὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου διὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐγενήθη εὐλογία Κυρίου ἐν πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ.
6
6
и^ преда'сть вс^е е^лико бя'ше е^го в рђцњ і^ѓ'сифови, и^ не вњ'дяше въ своеM и^мњ'нїи ничто'же развњ хлњ'ба, ја%же самъ ја%дя'ше. и' бя'ше і^ѓ'сифъ добра` ѓбразђ и^лњ'па възо'рђ ѕњло”
καὶ ἐπέτρεψε πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, εἰς χεῖρας ᾿Ιωσὴφ καὶ οὐκ ᾔδει τῶν καθ᾿ αὑτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ ἄρτου, οὗ ἤσθιεν αὐτός. Καὶ ἦν ᾿Ιωσὴφ καλὸς τῷ εἴδει καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα.
7
7
И бысть по словесњхъ сихъ, положи жена` господина` е^мђ ѓ^чи на і^ѓ'сифњ, и^ рече бђди съ мно'ю,
καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς ἐπὶ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπε· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ.
8
8
се'и же не хотяше” Рече женњ` гдsна свое^го, ја^ко гдsнъ мой не вњсть мене` ради ничто'же въ домђ` свое^мъ, и^ вс^е е^лико и'мать вд^а в рђцњ мои`, и^ нњсть никтоже` вы'ш#ше мене` в#домђ семъ
ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπε δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ· εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι᾿ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου
9
9
и^ ничто'же взя'то е^сть эT мене`, развњ тебе`, и^мже жена е^си е^мђ, ка'коже сътворю` дњло зло'е с^е, и^ съгрњшђ` преD бг~омъ”
καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾿ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ;
10
10
Є$гда же гл~аше дн~ь дн~е і^ѓ'сифђ и^ не послђш'аше е^я`, лежа'ти и^ быти с нею`”
ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ ᾿Ιωσὴφ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ᾿ αὐτῆς τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ.
11
11
Быs же въ е^ді'нъ нњкїи дн~ь прїиде і^ѓ'сифъ въ доM дњлати дњлесъ свои^хъ, и^ не бя'ше въ домђ`
ἐγένετο δὲ τοιαύτη τις ἡμέρα, καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἦν τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω,
12
12
дома`шнихъ, и^ похвати` и& за ри'зы е^го гл~ющи, ля'зи съ мно'ю, и^ ѓ^ста'вив# ри'зы своа` въ рђкђ е^я`,
καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱματίων λέγουσα· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. καὶ καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
13
13
и^ эTбњже`, і^ и^зы'де вонъ”
καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν, ὅτι καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω,
14
14
И$ възва` к себњ` и^же бя'хђ въ домђ`, и рече и^мъ гл~юще, ви'дите приве'лъ е^сть ѓ%трока жидовина нарђга'тися намъ, прїи'де къ мн^њ гл~я бђ'ди съ мно'ю. и^ възпиX гла'сомъ вели'кимъ”
καὶ ἐκάλεσε τοὺς ὄντας ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα· ἴδετε, εἰσήγαγεν ἡμῖν παῖδα ῾Εβραῖον ἐμπαίζειν ἡμῖν· εἰσῆλθε πρός με λέγων· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐβόησα φωνῇ μεγάλῃ·
15
15
И$ е^гда` ё^слы'ша ја%ко въздвиго'хъ гласъ, и^ възопиX ѓ^ста'вль ризы своя` ё^ мене` эTбњже`, і^ и^зы'иде вонъ.
ἐν δὲ τῷ ἀκοῦσαι αὐτὸν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
16
16
и^ ѓ^ста'ви ризы своя` ё^ мене` до'ндеже прїидетъ гдsнъ в доM свои.
καὶ καταλιμπάνει τὰ ἱμάτια παρ᾿ ἑαυτῇ, ἕως ἦλθεν ὁ κύριος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
17
17
и^ повњ'да е^мђ по словеси` се'мъ гл~ющи” Вънїиде къ мн^њ ѓ%трокъ жидови'нъ, е^го'же е^си въве'лъ къ наM. порђга'тися мн^њ. рече бо м^и ја%ко да бђ'дђ с тобою`.
καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα λέγουσα· εἰσῆλθε πρός με ὁ παῖς ὁ ῾Εβραῖος, ὃν εἰσήγαγες πρὸς ἡμᾶς, ἐμπαῖξαί μοι καὶ εἶπέ μοι· κοιμηθήσομαι μετὰ σοῦ·
18
18
е^гда же слы'ша, ја%ко въздви'гнђвши гласъ свои`, и^ възопи'хъ. ѓ^ста'ви ризы своя` эTбњже`. і^ и^зы'иде вонъ”
ὡς δὲ ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω.
19
19
И$ бысть ја%ко ё^слы'ша гдsнъ е^го гл~ъ жены` свое^я гл~юща. си'це сътвори м^и ѓ%трокъ твои” И$ разгнњ'вася ја^ростїю,
ἐγένετο δέ, ὡς ἤκουσεν ὁ κύριος αὐτοῦ τὰ ρήματα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα· οὕτως ἐποίησέ μοι ὁ παῖς σου, καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ.
20
20
и^ прїи^мъ господинъ і^ѓ'сифа въве'рже и& въ темни'цђ, въ мњ'сто и^дњже ё%жники цр~вы дръжа'тъ. т^ђ въ тверди'лњ”
καὶ λαβὼν ὁ κύριος ᾿Ιωσὴφ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸ ὀχύρωμα, εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾦ οἱ δεσμῶται τοῦ βασιλέως κατέχονται ἐκεῖ ἐν τῷ ὀχυρώματι.
21
21
И бя'ше б~ъ съ і^ѓ'сифоM. и^ полїя` и& млsтїю и^ да'сть е^мђ блгDть. преD лицеM стра'жа темница
Καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσὴφ καὶ κατέχεεν αὐτοῦ ἔλεος καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος,
22
22
и^ вда'сть старњ'ишина страже'и темница` въ рђцњ і^ѓ'сифђ. вс^я темъни'чьники. е^ли'коже и^хъ въ темни'цы. и^ все е^ли'котворяхђ т^ђ творя'ше и^мъ”
καὶ ἔδωκεν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τὸ δεσμωτήριον διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ καὶ πάντας τοὺς ἀπηγμένους, ὅσοι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ πάντα ὅσα ποιοῦσιν ἐκεῖ, αὐτὸς ἦν ποιῶν.
23
23
Старњ'ишина же стра'жа темни'ца. невњ'дыи ничто'же, все` б^о бњяше въ рђкђ` і^ѓ'сифовђ. и^же г~ь бя'ше с ниM и^ вс^е е^ли'котворя'ше г~ь творя'ше въ рђцњ` е^го”
οὐκ ἦν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τοῦ δεσμωτηρίου γινώσκων δι᾿ αὐτὸν οὐδέν· πάντα γὰρ ἦν διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ διὰ τὸ τὸν Κύριον μετ᾿ αὐτοῦ εἶναι, καὶ ὅσα αὐτὸς ἐποίει, ὁ Κύριος εὐώδου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ.
Глvа, м~”
Κεφάλαιο 40
1
1
Бысть же по словесњх'ъ сихъ, съгрњши` старњ'ишина вина'рьскъ. цр~я е^гљ=петъска, и^ старњ'ишина жита'рскъ е^внђхи'стъ. гдsнђ и^хъ цр~ю е^гљ`петъскђ”
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἥμαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸς τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου.
2
2
И$ разгнњ'вася фара ѓ^нъ на ѓ^ба раби'чища своя`. на старњ'ишинђ вина'рьска. и^ на старњ'ишинђ жита'рьска”
καὶ ὠργίσθη Φαραὼ ἐπὶ τοῖς δυσὶν εὐνούχοις αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ,
3
3
И$ въвр'ъже я& въ темни'цђ. ё^ стра'жа темни'ца въ ё%зницы въ мњ'стњ, и^дњже і^ѓ'сифъ въве'рженъ бяше.
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ εἰς τὸ δεσμωτήριον, εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾿Ιωσὴφ ἀπῆκτο ἐκεῖ.
4
4
та'може и^ съвъкђпи` я& старњ'ишина темни'ца къ і^ѓ'сифђ. и^ прDњстоя` е^мђ`” И$ бњста и%ма дн~и нњкїя въ темни'ци.
καὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτης τῷ ᾿Ιωσὴφ αὐτούς, καὶ παρέστη αὐτοῖς· ἦσαν δὲ ἡμέρας ἐν τῇ φυλακῇ.
5
5
и^ ви'дњста ѓ%ба ко'жDо и^хъ со'нъ, въ е^ди'нђ нощь” Видњ'нїе сонное. старњ'ишины вина'рьска. и^ старњ'ишины жита'рьска. ја^же бњста цр~я е^гљ=пеTска. і^и^же бњ'ста въ темни'ци”
καὶ εἶδον ἀμφότεροι ἐνύπνιον ἐν μιᾷ νυκτί· ἡ δὲ ὅρασις τοῦ ἐνυπνίου τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ ἀρχισιτοποιοῦ, οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου, οἱ ὄντες ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἦν αὕτη.
6
6
Вънїиде же і^ѓ'сифъ к нимъ зё^тра. ви'дњ я& и^же бњ'ста смђще'нна,
εἰσῆλθε δὲ πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιωσὴφ τῷ πρωΐ καὶ εἶδεν αὐτούς, καὶ ἦσαν τεταραγμένοι.
7
7
и^ въпраша'ше е^внђхђ, фараѓ%ню, ја%же бњ'ста въ темни'цы с ни'мъ всажена эT гдsна свое^го рекђщ'е” Чт^о ја%ко лица` ва'ю ё^ны'ла днесь,
καὶ ἠρώτα τοὺς εὐνούχους Φαραώ, οἳ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, λέγων· τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ σήμερον;
8
8
ѓ%на же е^мђ реко'ста со'нъ ви'дњховњ, и^ разђмњва'ющаго нњсть” Рече же и%ма і^ѓ'сифъ е^да` не на б~а належи'тъ проповњ'данїе е^ю`. повњ'дњта ми ё^б^о”
οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ἐνύπνιον εἴδομεν, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησις αὐτῶν ἐστι; διηγήσασθε οὖν μοι.
9
9
И$ повњ'да старњ'ишина вина'рьскъ, і^ѓ'сифђ со'нъ свои, и^ рече. въ снњ` мое^мъ бя'ше виногра'дъ предо мно'ю,
καὶ διηγήσατο ὁ ἀρχιοινοχόος τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπεν· ἐν τῷ ὕπνῳ μου ἦν ἄμπελος ἐναντίον μου·
10
10
въ виногра'дњ же три лњтора'сли, сїи же прозябо'ша, ло'зїе прине'сше зрњ'лы. гро'зны ви'нныя,
ἐν δὲ τῇ ἀμπέλῳ τρεῖς πυθμένες, καὶ αὐτὴ θάλλουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούς· πέπειροι οἱ βότρυες σταφυλῆς.
11
11
и^ ча'ша фараѓ'нова в рђцњ мое'й, и^ съжа'хъ гро'знъ в ча'шђ, и^ вдаX ча'шђ въ рђцњ` фараѓ'нђ”
καὶ τὸ ποτήριον Φαραὼ ἐν τῇ χειρί μου· καὶ ἔλαβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν εἰς τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ.
12
12
Рече е^мђ і^ѓ'сифъ, с^е ра'зђмъ семђ. тр^и лњтора'сли, тр^и дн~и сђть,
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωσήφ· τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· οἱ τρεῖς πυθμένες τρεῖς ἡμέραι εἰσίν·
13
13
и^ е^ще тр^и дн~и. и^ помяне'тъ фараѓ'нъ санъ твои, и^ преDста'витъ т^я старњ'ишинъствђ вина'рьскђ. и^ подаси` ча'шђ в рђцњ` фараѓ'ни по' санђ пр'ьвомђ ти, ѓ^ винњ` и^ слђж'бњ”
ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ μνησθήσεται Φαραὼ τῆς ἀρχῆς σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπί τὴν ἀρχιοινοχοΐαν σου, καὶ δώσεις τὸ ποτήριον Φαραὼ εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν, ὡς ἦσθα οἰνοχοῶν.
14
14
Но помяни` м^я съ собо'ю, е^гда` бл~готи бђ'детъ. и^ сътвори` съ мно'ю млsть, и^ помяне'ши фараѓ'нђ мене`, і^ и^зведе'ши мя эT тверды'ни сея`,
ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ, ὅταν εὖ γένηταί σοι, καὶ ποιήσεις ἐν ἐμοὶ ἔλεος καὶ μνησθήσει περὶ ἐμοῦ πρὸς Φαραὼ καὶ ἐξάξεις με ἐκ τοῦ ὀχυρώματος τούτου·
15
15
ја^котатбо'ю ё^крадо'ша мя, и^з# земля` жидо'въскїя. и^ зд^њ нњ'смь, сътвори'лъ ничто'же зл^о. и^ въвръго'ша мя в ро'въ се'й”
ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆς ῾Εβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν, ἀλλ᾿ ἐνέβαλόν με εἰς τὸν λάκκον τοῦτον.
16
16
И$ ви'дњ старњ'ишина жита'рьскъ, ја%ко пря'мо сказа`. и^ рече і^ѓ'сифђ. и^ а'зъ видњхъ со'нъ. и^ мня'хся тр^и ко'шница хлњба на главњ` мое'й, и^ дръжа`
καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιός, ὅτι ὀρθῶς συνέκρινε, καὶ εἶπε τῷ ᾿Ιωσήφ· κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤμην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μου·
17
17
въ ко'шницы же ве'рхнеи эT всея твари. ја%же фараѓ^нъ ја%сть дњло пека'рьско, и^ пти'ца нбsныа ја%дя'хђ эT ко'шница ја%же на главњ мое'й”
ἐν δὲ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν, ὧν Φαραὼ ἐσθίει ἔργον σιτοποιοῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆς κεφαλῆς μου.
18
18
эTвњща'въ же і^ѓ'сифъ реq е^мђ. с^е ра'зђмъ томђ. тр^и ко'шница, три дн~їе сђть.
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ εἶπεν αὐτῷ· αὕτη ἡ σύγκρισις αὐτοῦ· τὰ τρία κανᾶ τρεῖς ἡμέραι εἰσίν·
19
19
и^ е^ще` тр^и дн~їе. и^ въ'зметъ фараѓn главђ` твою`, эT тебе`. и^ повњ'ситъ тя на' древњ, и^зъја^дя'тъ птица нбsныя пло'ть твою`”
ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀφελεῖ Φαραὼ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεμάσει σε ἐπὶ ξύλου, καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ τὰς σάρκας σου ἀπὸ σοῦ.
20
20
Бысть же въ тре'тїи дн~ь рожества` фараѓ'ня, творя'ше пиръ всњмъ ѓ%трокомъ свои^мъ. и^ помянђ` старњ'ишинъство, старњ'ишины вина'рьска и^ старњ'ишины жита'рьска, посредњ` ѓ%трокъ свои^хъ”
ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἡμέρα γενέσεως ἦν Φαραώ, καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ. καὶ ἐμνήσθη τῆς ἀρχῆς τοῦ οἰνοχόου καὶ τῆς ἀρχῆς τοῦ σιτοποιοῦ ἐν μέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ,
21
21
И$ поста'ви старњ'ишины вина'рьска въ старњи'шинство свое`, и^ вда` в рђцњ фараѓ'ни чашђ”
καὶ ἀποκατέστησε τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰς τὴν χεῖρα Φαραώ,
22
22
А$ старњ'ишинђ жита'рьска повњ'си на' древњ, ја%коже сказа` и%ма и^ѓ'сифъ”
τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὰ συνέκρινεν αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ.
23
23
Не помянђ ж'е старњ'ишина вина'рьскъ і^ѓ'сифа и^ забы` е^го”
καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὁ ἀρχιοινοχόος τοῦ ᾿Ιωσήφ, ἀλλ᾿ ἐπελάθετο αὐτοῦ.
Глvа, м~а”
Κεφάλαιο 41
1
1
Бысть посеM въ второ'е лњто дн~и. видњ фараѓ'нъ со'нъ. мня'шеся стоя` на' брезњ рњчнњмъ,
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ δύο ἔτη ἡμερῶν, Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον· ᾤετο ἑστάναι ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ,
2
2
и^ с^е а^ки эT рњки` и^схожда'ше се'дмь кравь до'бра взорђ і^ и^збра'нны телесы`, и^ пася'хђся по' брегђ”
καὶ ἰδοὺ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξὶ καὶ ἐβόσκοντο ἐν τῷ ῎Αχει.
3
3
И$ дрђгїя же кравы седмь, по си'хъ и^зыдо'ша и^з рњки` зл^ы, ѓ%бразоM и% телесы` хђ'ды и^ пася'хђся съ кравами по' брегђ рњ'чномђ.
ἄλλαι δὲ ἑπτὰ βόες ἀνέβαινον μετὰ ταύτας ἐκ τοῦ ποταμοῦ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶ καὶ ἐνέμοντο παρὰ τὰς βόας ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ·
4
4
І и^зыидо'ша сеDмь злыя възо'ромъ, и^ хђдыя телесы` сеDмь кравы до'брыхъ. ѓ%бразоM и^збра'нныX. и^ сїя неви'дими быша, и^же вънидо'ша въ чресла` иX” Въста'в же фараѓ'нъ
καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξὶ τὰς ἑπτὰ βόας τὰς καλὰς τῷ εἴδει καὶ τὰς ἐκλεκτὰς ταῖς σαρξί. ἠγέρθη δὲ Φαραώ.
5
5
и^ ви'дњ со'нъ вторы'и, и^ с^е сеDмь клаs и^схожда'хђ и^с# сте'блїя е^ді'наго и^збра'нїи и^ до'бры”
καὶ ἐνυπνιάσθη τὸ δεύτερον, καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν τῷ πυθμένι ἑνὶ ἐκλεκτοὶ καὶ καλοί·
6
6
дрђга'я же сеDмь кла'съ то'нцы и^стонче'ни вњтромъ, и^зница'хђ по ни'хъ,
καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο μετ᾿ αὐτούς·
7
7
и^ пожро'ша сеDмь клаs то'нцы и^стончени. сеDмь кла'съ и^збра'нныхъ и^ пл'ъныX” Въста'въ же фараѓ'нъ эT сна`,
καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ τοὺς πλήρεις. ἠγέρθη δὲ Φαραώ, καὶ ἦν ἐνύπνιον.
8
8
ја^ко быs заё%тра. и^ възмђти'ся дш~а е^го. посла'вши же съзва` вся сказа'теля е^гљ=петъскы, и^ вс^я мђдрыя и'хъ. і^ и^сповњ'да и^мъ фараѓ'нъ со'нъ. н^о не бя'ше никто'же сказа'ти то фараѓ'нђ”
᾿Εγένετο δὲ πρωΐ καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἀποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς ἐξηγητὰς Αἰγύπτου καὶ πάντας τοὺς σοφοὺς αὐτῆς, καὶ διηγήσατο αὐτοῖς Φαραὼ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων αὐτὸ τῷ Φαραώ.
9
9
И$ рече старњ'ишина вина'рьскъ къ фараѓ'нђ гл~я, грњ'хъ мои помнђ'хъ днесь.
καὶ ἐλάλησεν ὁ ἀρχιοινοχόος πρὸς Φαραὼ λέγων· τὴν ἁμαρτίαν μου ἀναμιμνήσκω σήμερον.
10
10
фараѓ'нъ е^гда` разгнњвася на рабы` своя`, и^ въвр'ъже н^ы въ темни'цђ, в домђ` вое^во'ды вои мене` и^ старњ'ишинђ жита'рьска”
Φαραὼ ὠργίσθη τοῖς παισὶν αὐτοῦ καὶ ἔθετο ἡμᾶς ἐν φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἐμέ τε καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν.
11
11
И$ ви'дњховњ со'нъ ѓ%ба е^ді'нои` нощи, а%зъ и^ ѓn ко'ждо сво'й сонъ видњ'ховњ”
καὶ εἴδομεν ἐνύπνιον ἀμφότεροι ἐν νυκτὶ μιᾷ ἐγὼ καὶ αὐτός, ἕκαστος κατὰ τὸ αὐτοῦ ἐνύπνιον εἴδομεν.
12
12
И$ бя'ше тамъ с нама ѓ%трокъ, ю'ноша жидови'нъ пентефри'евъ. і^ и^сповњ'даховњ е^мђ и^ сказа` намъ”
ἦν δὲ ἐκεῖ μεθ᾿ ἡμῶν νεανίσκος παῖς ῾Εβραῖος τοῦ ἀρχιμαγείρου, καὶ διηγησάμεθα αὐτῷ, καὶ συνέκρινεν ἡμῖν.
13
13
И$ бысть же ја%ко сказа` на'мъ, та'ко и^ слђчи'ся мн^њ быти въ свое'мъ старњ'ишинъствњ а^ ѓ'ного повњ'сити”
ἐγενήθη δέ, καθὼς συνέκρινεν ἡμῖν, οὕτω καὶ συνέβη, ἐμέ τε ἀποκατασταθῆναι ἐπὶ τὴν ἀρχήν μου, ἐκεῖνον δὲ κρεμασθῆναι.
14
14
Посла'вши же фараѓ'нъ възва` і^ѓ'сифа і^ и^зведо'ша и& с тверди'ла и^ ѓ^стриго'ша и&. і^ и^змњни'ша ризы е^мђ`, и^ прїиде къ фараѓ'нђ”
᾿Αποστείλας δὲ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὀχυρώματος καὶ ἐξύρησαν αὐτὸν καὶ ἤλλαξαν τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἦλθε πρὸς Φαραώ.
15
15
Рече же фараѓ'нъ і^ѓ'сифђ. соn видњхъ и^же бы ми кт^о сказалъ е^го, нњ'сть сего`, а%зъ же слы'шахъ ѓ^ тебњ гл~юща, слы'шавшая тя сны проповњ'дающа”
εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἐνύπνιον ἑώρακα, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό· ἐγὼ δὲ ἀκήκοα περὶ σοῦ λεγόντων, ἀκούσαντά σε ἐνύπνια συγκρῖναι αὐτά.
16
16
эTвњща'в# же і^ѓ'сифъ рече фараѓ'нђ, безъ бг~а не эTвњща'ются фараѓ'нови сп~се'ныя вещи
ἀποκριθεὶς δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ Φαραὼ εἶπεν· ἄνευ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀποκριθήσεται τὸ σωτήριον Φαραώ.
17
17
реq же фараѓ'нъ, і^ѓ'сифђ гл~я, въ снњ` мое^мъ мняся стоя` на брезњ рњчнњм#
ἐλάλησε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσὴφ λέγων· ἐν τῷ ὕπνῳ μου ᾤμην ἑστάναι παρὰ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ,
18
18
и^ а'ки эT рњки` и^схожDа'ше сеDмь кра'въ. и^збра'нныхъ телесы` и^ добры` ѓ%бразоM и^ пася'хђся по' брегђ.
καὶ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόες καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖς σαρξί, καὶ ἐνέμοντο ἐν τῷ ῎Αχει.
19
19
и^ с^е дрђгїя седмь кравъ и^ны'хъ и^схожда'хђ въ слDњ и^хъ, и^з рњки`, и^ злы` не добры` ѓ%бразомъ и^ хђды телесы`, ја%цњ'хъ же нњсмъ ви'дњлъ. тацњ'хъ в земли` е^гљ=петъстњи”
καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ βόες ἕτεραι ἀνέβαινον ὀπίσω αὐτῶν ἐκ τοῦ ποταμοῦ πονηραὶ καὶ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖς σαρξίν, οἵας οὐκ εἶδον τοιαύτας ἐν ὅλῃ γῇ Αἰγύπτου αἰσχροτέρας·
20
20
І$ и^зја%до'ша сеDмь краv злы'я и^ не до'брыя ѓ%бразомъ хђды'я сеDмь пр'ъвыхъ до'брыхъ і^ и^збранныX”
καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόες αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ τὰς ἑπτὰ βόας τὰς πρώτας τὰς καλὰς καὶ τὰς ἐκλεκτάς,
21
21
И$ вънидо'ша въ ё^тро'бђ и^хъ и^ не ја%ви'шася. ја%ко вънидо'ша въ ё^тро'бђ и^хъ, и^ ѓ^бли'чїя же иX зл^а быша ја^ко и^ спр'ъва” Въста'въ же паки легоX,
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν καὶ οὐ διάδηλοι ἐγένοντο, ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, καὶ αἱ ὄψεις αὐτῶν αἰσχραί, καθὰ καὶ τὴν ἀρχήν· ἐξεγερθεὶς δὲ ἐκοιμήθην
22
22
и^ ви'дњхъ паки въ снњ`, а^ки сеDмь клsа и^схожда'ше и^зъ е^ді'наго сте'блїя по'л#ны и^ добры.
καὶ εἶδον πάλιν ἐν τῷ ὕπνῳ μου, καὶ ὥσπερ ἑπτὰ στάχυες ἀνέβαινον ἐν πυθμένι ἑνὶ πλήρεις καὶ καλοί·
23
23
дрђга'я же седмь кла'съ то'нци и^ тщи` вњ'тромъ и^стонче'ни, и^зница'хђ въ слњ'дъ и^хъ”
ἄλλοι δὲ ἑπτὰ στάχυες λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο ἐχόμενοι αὐτῶν.
24
24
И$ пожро'ша седмь кла'съ тщи, и^ вњтромъ и^стонче'ни. седмь кла'съ до'брыхъ и^ по'лныхъ, и^ повњ'дахъ с^е сказа'телемъ, и^ не бысть кт^о повњ'дыи”
καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺς ἑπτὰ στάχυας τοὺς καλοὺς καὶ τοὺς πλήρεις. εἶπα οὖν τοῖς ἐξηγηταῖς, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων μοι αὐτό.
25
25
Рече же і^ѓ'сифъ фараѓ'нђ, со'нъ фараѓ'не е^ди'но е^сть, е^ли'ко б~ъ твориT. ё^каза` фараѓ'нђ
Καὶ εἶπεν ᾿Ιωσὴφ τῷ Φαραώ· τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστιν· ὅσα ὁ Θεὸς ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ.
26
26
седмь сїю кра'въ до'брыхъ, сеDмь лњтъ е^сть” И$ сеDмь кла'съ до'брыхъ се'дмь лњтъ е^сть, со'нъ фараѓ'не е^ди'но е^сть”
αἱ ἑπτὰ βόες αἱ καλαὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ καλοὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί· τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστι,
27
27
СеDмь кра'в# хђды'хъ ја^же и^зыдо'ша по сихъ, се'дмь лњтъ е^сть, и^ седмь кла'съ тщиX, и^стонче'ныхъ вњтромъ. се'дмь лњтъ е^сть, и^ бђдеT се'дмь лTњ гла'дъ”
καὶ αἱ ἑπτὰ βόες αἱ λεπταὶ αἱ ἀναβαίνουσαι ὀπίσω αὐτῶν ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἔσονται ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ.
28
28
Се^ же слово е^же реко'хъ фараѓ'нђ е^ли'ко б~ъ твори'тъ ё^каза` фараѓ'нђ”
τὸ δὲ ρῆμα, ὃ εἴρηκα Φαραώ, ὅσα ὁ Θεὸς ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ,
29
29
И$ с^е, сеDмь лњтъ прїидетъ ѓ^би'лность, въ всю зе'млю е^гљ=петъскђю”
ἰδοὺ ἑπτὰ ἔτη ἔρχεται εὐθηνία πολλὴ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου·
30
30
Прїидетъ же по си'хъ сеDми, се'дмь лњтъ гла'дђ, и^ забђ'детъ по все'и земли` е^гљ=пет#стњи сы'тость. и^ погђби'тъ гла'дъ зе'млю
ἥξει δὲ ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ μετὰ ταῦτα, καὶ ἐπιλήσονται τῆς πλησμονῆς τῆς ἐσομένης ἐν ὅλῃ Αἰγύπτῳ, καὶ ἀναλώσει ὁ λιμὸς τὴν γῆν,
31
31
и^ не бђ'дет# зна'ти, ѓ^би'лїя земна'го, эT гла'да бђ'дђщаго по семъ, и^ вели'къ бђ'дет# ѕњло” Э/
καὶ οὐκ ἐπιγνωσθήσεται ἡ εὐθηνία ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ λιμοῦ τοῦ ἐσομένου μετὰ ταῦτα· ἰσχυρὸς γὰρ ἔσται σφόδρα.
32
32
втори'ци же сна` фараѓ'не е^же дв^ои'чно видњ` ја%ко пра'во е^сть сло'во с^е эT б~а, ё^скори'тъ б~ъ сло'во с^е сътвори'ти”
περὶ δὲ τοῦ δευτερῶσαι τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ δίς, ὅτι ἀληθὲς ἔσται τὸ ρῆμα τὸ παρὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ταχυνεῖ ὁ Θεὸς τοῦ ποιῆσαι αὐτό.
33
33
Нн~њ ё^бо и^щи` чл~ка мђ'дра и^ смы'слена, и^ приста'ви е^го все'и земли` е^гљ=петъстњ'и”
νῦν οὖν σκέψαι ἄνθρωπον φρόνιμον καὶ συνετὸν καὶ κατάστησον αὐτὸν ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου·
34
34
И$ да сътвори'тъ фараѓ'нъ старњ'ишины по все'и земли` и^ да събира'ютъ всякъ пло'дъ житенъ тыхъ се'дмь лњтъ ѓ^би'лныX е^же
καὶ ποιησάτω Φαραὼ καὶ καταστησάτω τοπάρχας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀποπεμπτωσάτωσαν πάντα τὰ γεννήματα τῆς γῆς Αἰγύπτου τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῆς εὐθηνίας
35
35
и%мђтъ бы'ти. И$ да събереT пи'щђ и^ пшени'цђ въ рђцњ` фараѓ'ни, и^ пи'ща въ градњхъ да ся съблюдеT,
καὶ συναγαγέτωσαν πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν ἐρχομένων τῶν καλῶν τούτων, καὶ συναχθήτω ὁ σῖτος ὑπὸ χεῖρα Φαραώ, βρώματα ἐν ταῖς πόλεσι φυλαχθήτω·
36
36
и^ бђ'детъ пи'ща съблюде'на на земли`. на с'едмь лњтъ гла'дныхъ. е^же и%мђт# быти в земли` е^гљ=петъстњ да не поги'бнетъ земля` въ гла'дъ”
καὶ ἔσται τὰ βρώματα τὰ πεφυλαγμένα τῇ γῇ εἰς τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, ἃ ἔσονται ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἐκτριβήσεται ἡ γῇ ἐν τῷ λιμῷ.
37
37
Оу^диви'ша же ся словеса` преD фараѓ'номъ. и^ преD всњ'ми рабы` е^го”
῎Ηρεσε δὲ τὸ ρῆμα ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον πάντων τῶν παίδων αὐτοῦ,
38
38
И$ рече фараѓ'н# всњмъ рабо'мъ свои^мъ, не ѓ^бря'щеM чл~ка сицева'го, и%же и%мать дх~ъ бж~їи в себњ”
καὶ εἶπε Φαραὼ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ· μὴ εὑρήσομεν ἄνθρωπον τοιοῦτον, ὃς ἔχει πνεῦμα Θεοῦ ἐν αὐτῷ;
39
39
Рече же фараѓ'нъ і^ѓ'сифђ, е^лма'же т^и показа б~ъ вс^е, и^ нњсть чл~ка мђдрњ'иша, ни смысленњ'иша тебе`”
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἐπειδὴ ἔδειξεν ὁ Θεός σοι πάντα ταῦτα, οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος φρονιμώτερος καὶ συνετώτερός σου·
40
40
Ты бђ'ди въ домђ` мое'мъ. и^ ё%стъ твои^хъ да послђш'аютъ вс^и лю'дїе мои`, ра'звњ прsто'ломъ а%зъ бо'лее тебе` бђ'дђ”
σὺ ἔσῃ ἐπὶ τῷ οἴκῳ μου, καὶ ἐπὶ τῷ στόματί σου ὑπακούσεται πᾶς ὁ λαός μου· πλὴν τὸν θρόνον ὑπερέξω σου ἐγώ.
41
41
Реq же фараѓ'нъ і^ѓ'сифђ. с^е поставля'ю тя днsь въ все'и земли` е^гљ=пеTстњи”
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ καθίστημί σε σήμερον ἐπὶ πάσης γῆς Αἰγύπτου.
42
42
И$ съне'мъ фараѓ'нъ пр'ьстень с рђки` свое^я, и^ възложи е^го і^ѓ'сифђ на' рђкђ. и^ ѓ^блече` и& въ ри'зђ чръвле'нђ, и^ възложи` гри'внђ зла'тђ на вы'ю е^го.
καὶ περιελόμενος Φαραὼ τὸν δακτύλιον ἀπὸ τῆς χειρὸς αὐτοῦ, περιέθηκεν αὐτὸν ἐπί τὴν χεῖρα ᾿Ιωσὴφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν στολὴν βυσσίνην καὶ περιέθηκε κλοιὸν χρυσοῦν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ·
43
43
и^ всади е^го на колесни'цђ свою` вторђ'ю, и^ проповњ'дая преD ни'м# проповњ'дателникъ, и^ поста'ви е^го все'и земли` е^гљ=петъстњи”
καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα τὸ δεύτερον τῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ κήρυξ· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ᾿ ὅλης γῆς Αἰγύπτου.
44
44
Реq же фараѓ'нъ і^ѓ'сифђ, а%зъ фараѓ'нъ беZ тебе` не въздви'гнетъ рђки свое^я. н^иктоже въ все'и земли` е^гљ=пеTстњи”
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἐγὼ Φαραώ, ἄνευ σοῦ οὐκ ἐξαρεῖ οὐδεὶς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ πάσης γῆς Αἰγύπτου.
45
45
И$прозва` фараѓ'нъ и^м^я і^ѓ'сифђ ўонъџомъфанихъ. и^ да'сть е^мђ а^се'нџђ дще'рь пентефрїинђ, жерца` града со'лнечна въ женђ`”
καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ τὸ ὄνομα ᾿Ιωσήφ, Ψονθομφανήχ· καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν ᾿Ασεννὲθ θυγατέρα Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
46
46
І$ѓ'сифъ же и^мњ'яше л~, лњтъ. е^гда`прїиде преDфараѓ'на цр~я е^гљ=петъска, эTы'иде же і^ѓ'сифъ эT лица` фараѓ'ня, и^про'иде весь е^гљ=петъ”
᾿Ιωσὴφ δὲ ἦν ἐτῶν τριάκοντα, ὅτε ἔστη ἐναντίον Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου. ᾿Εξῆλθε δὲ ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ προσώπου Φαραώ, καὶ διῆλθε πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου.
47
47
И$ сътвори` земля` в се'дмь лњтъ ѓ^би'лнђ жатвђ,
καὶ ἐποίησεν ἡ γῆ ἐν τοῖς ἑπτὰ ἔτεσι τῆς εὐθηνίας δράγματα·
48
48
и^събра` пищђ в се'дмь лњтъ. въ ни'хъже бя'ше ѓ^би'лность, въ земли` е^гљ=петъстњи, и^ положи` пища въ градњхъ се'лъ тњхъ и^з гра'дъ ѓ%крsтныхъ положи я&”
καὶ συνήγαγε πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐν οἷς ἦν ἡ εὐθυνία ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου, καὶ ἔθηκε τὰ βρώματα ἐν ταῖς πόλεσι, βρώματα τῶν πεδίων τῆς πόλεως τῶν κύκλῳ αὐτῆς ἔθηκεν ἐν αὐτῇ.
49
49
И$ събра і^ѓ'сифъ пшени'цђ мно'гђ, ја%ко пњсо'къ морьскы'и мно'го ѕњло, до'ндеже не можа'хђ и^з#чести` без# числа` б^о бњя'ше”
καὶ συνήγαγεν ᾿Ιωσὴφ σῖτον ὡσεὶ τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης πολὺν σφόδρα, ἕως οὐκ ἠδύνατο ἀριθμηθῆναι, οὐ γὰρ ἦν ἀριθμός.
50
50
І$ѓ'сифђ же бњста дв^а сн~а, прњ'жде сеDми` лњтъ, гла'дныхъ. ја%же роди е^мђ асе'нъџа, дще'рь пентефрїина, жръца` града со'лнечна”
Τῷ δὲ ᾿Ιωσὴφ ἐγένοντο υἱοὶ δύο πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Ασεννὲθ ἡ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως.
51
51
И$ нарече і^ѓ'сифъ и%мя прьвенцђ` манасїя гл~юще, ја^ко мн^њ сътвори` б~ъ вс^я болњ'зни моя и^ вс^е эTц~а мое^го”
ἐκάλεσε δὲ ᾿Ιωσὴφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ, ὅτι ἐπιλαθέσθαι με ἐποίησεν ὁ Θεὸς πάντων τῶν πόνων μου καὶ πάντων τῶν τοῦ πατρός μου.
52
52
І$ и'мя нарече второ'мђ е^фрMњгл~юще, ја%ко възрасти м^я б~ъ въ земли`, смире'нїя мое^го”
τὸ δὲ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν ᾿Εφραΐμ, ὅτι ηὔξησέ με ὁ Θεὸς ἐν γῇ ταπεινώσεώς μου.
53
53
Минђ' же се'дмь лњтъ ѓ^би'лныхъ, ја^коже бы'ша въ земли` е^гљ=петъстњи”
Παρῆλθε δὲ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐθηνίας, ἃ ἐγένοντο ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου,
54
54
И$ нача'ша сеDмь лњтъ гла'дныхъ приходи'ти, ја%коже рече и^ѓ'сифъ” И$ бысть гла'дъ по все'и земли`, и^ въ все'и же земли` е^гљ=петъстњи не бя'ше хлњба,
καὶ ἤρξατο τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ ἔρχεσθαι, καθὰ εἶπεν ᾿Ιωσήφ. καὶ ἐγένετο λιμὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἐν δὲ πάσῃ τῇ γῇ Αἰγύπτου ἦσαν ἄρτοι.
55
55
и^ въза'лче вс^я земля` е^гљ=пеTская, възопи же наро'дъ къ фараѓ'нђ ѓ^ хлњбехъ” Рече же фараѓ'нъ всњмъ е^гљ=птяномъ, и^дњте къ і^ѓ'сифђ е^же бо речетъ вамъ сътвори'те,
καὶ ἐπείνασε πᾶσα ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἔκραξε δὲ ὁ λαὸς πρὸς Φαραὼ περὶ ἄρτων· εἶπε δὲ Φαραὼ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις· πορεύεσθε πρὸς ᾿Ιωσήφ, καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃ ὑμῖν, ποιήσατε.
56
56
и^ с^е гла'дъ бяше на лицы` всея` земля`” эTвр'ъзе же і^ѓ'сифъ вс^я жи'тница, и^ продая'ше всMњ е^гљ=птяноM,
καὶ ὁ λιμὸς ἦν ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς· ἀνέῳξε δὲ ᾿Ιωσὴφ πάντας τοὺς σιτοβολῶνας καὶ ἐπώλει πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις.
57
57
и^ вс^я страны` прїидо'ша въ е^гљ=пеT, кђпова'ти къ і^ѓ'сифђ. ѓбъдръжа'ше бо глDа вс^ю зе'млю”
καὶ πᾶσαι αἱ χῶραι ἦλθον εἰς Αἴγυπτον ἀγοράζειν πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἐπεκράτησε γὰρ ὁ λιμὸς ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
Глvа, м~в”
Κεφάλαιο 42
1
1
Видњвъ же і^а'ковъ ја^ко кђпля е^сть пшени'цы въ е^гљ=птњ рече сн~омъ свои^мъ. Почто` нерадите`,
ΙΔΩΝ δὲ ᾿Ιακὼβ ὅτι ἐστὶ πρᾶσις ἐν Αἰγύπτῳ, εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἱνατί ραθυμεῖτε;
2
2
с^е слы'шахомъ ја^ко пшени'ца е^сть въ е^гљ=птњ, и^дњ те та'мо кђпите намъ мало пи'ща да жи'ви бђдемъ, и^ не ё^мремъ”
ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι ἐστὶ σῖτος ἐν Αἰγύπτῳ· κατάβητε ἐκεῖ καὶ πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα, ἵνα ζήσωμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν.
3
3
І$ и^до'ша бра'тїя і^ѓ'сифля десять кђпити пшени'цы въ е^гљ=пеT
κατέβησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ οἱ δέκα πρίασθαι σῖτον ἐξ Αἰγύπτου·
4
4
вениа^ми'на же брата і^ѓ'сифова не пђсти` съ бра'тїею е^го, вњща б^о е^гда` слђчи'тся на пђти е^мђ зл^о”
τὸν δὲ Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν ᾿Ιωσὴφ οὐκ ἀπέστειλε μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, εἶπε γάρ· μή ποτε συμβῇ αὐτῷ μαλακία.
5
5
Прїидо'ша же сн~ове і^и^лв~и, кђпити съ приходя'щими, бя'ше б^о гла'дъ въ все'и земли ханаа'нъстњй”
῏Ηλθον δὲ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἀγοράζειν μετὰ τῶν ἐρχομένων· ἦν γὰρ ὁ λιμὸς ἐν γῇ Χαναάν.
6
6
І$ѓ'сифъ же бя'ше кня'зь все'и земли`, сїи` продаја%ше всњмъ лю'демъ насе'лнымъ” Прїидоша же бра'тїя і^ѓ'сифовы, и^ поклони'шася е^мђ ни'ць до земля`,
᾿Ιωσὴφ δὲ ἦν ὁ ἄρχων τῆς γῆς, οὗτος ἐπώλει παντὶ τῷ λαῷ τῆς γῆς· ἐλθόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν.
7
7
ви'дњвъ же і^ѓ'сифъ бра'тїю свою`, и^ позна` я& и^ эTмета'шеся и^хъ, и^ гл~аше и^мъ поро'ко” Рече же и^мъ эTкђдђ хо'дите, сїи же рњша эT земля` ханаан#скїа, кђпити пи'ща”
ἰδὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἐπέγνω καὶ ἠλλοτριοῦτο ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖς σκληρὰ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πόθεν ἥκατε; οἱ δὲ εἶπον· ἐκ γῆς Χαναὰν ἀγοράσαι βρώματα.
8
8
Позна же і^ѓ'сифъ бра'тїю свою, сїи же не позна'ша е^го.
ἐπέγνω δὲ ᾿Ιωσὴφ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν.
9
9
и^ помянђ` і^ѓ'сифъ сны своя` ја^же ви'дњ, и^ рече и^мъ прелага'тая е^сте`. съгляда'ти пђтїи земля` сїя прїйдосте” Сїи же рњша
καὶ ἐμνήσθη ᾿Ιωσὴφ τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ, ὧν εἶδεν αὐτός, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· κατάσκοποί ἐστε, κατανοῆσαι τὰ ἴχνη τῆς χώρας ἥκατε.
10
10
Ѻн^и гдsне раби` твои` кђпи'ти пища прїидо'ша,
οἱ δὲ εἶπαν· οὐχί, κύριε, οἱ παῖδές σου ἤλθομεν πρίασθαι βρώματα·
11
11
вс^и бо е^смы` сн~ове е^ді'ного мђжа ми'рницы е^смы`, не сTђ раби` твои` прелага'таи`”
πάντες ἐσμὲν υἱοὶ ἑνὸς ἀνθρώπου· εἰρηνικοί ἐσμεν, οὐκ εἰσὶν οἱ παῖδές σου κατάσκοποι.
12
12
Реq же иM н^и но пђти` съглядати прїидо'сте из# земля' сея`”
εἶπε δὲ αὐτοῖς· οὐχί, ἀλλὰ τὰ ἴχνη τῆς γῆς ἤλθετε ἰδεῖν.
13
13
Сїи же рњша дв^анадесяT е^смы братїа, и^ раби` твои` въ земли` ханаа'ни, и^ с^е мнїи насъ ё^ эTц~а днесь е^сть, а^ дрђга'го нњсть.
οἱ δὲ εἶπαν· δώδεκά ἐσμεν οἱ παῖδες σου ἀδελφοὶ ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἰδοὺ ὁ νεώτερος μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σήμερον, ὁ δὲ ἕτερος οὐχ ὑπάρχει.
14
14
рече же и^мъ і^ѓ'сифъ с^е е^сть. е^же реко'хъ вамъ гл~я, ја%ко прелага'таи` е^сте,
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· τοῦτό ἐστιν ὃ εἴρηκα ὑμῖν λέγων, ὅτι κατάσκοποί ἐστε·
15
15
си'м ся ја^ви'сте, тако м^и здра'вїя фараѓ'ня, не и^зы'дете эTсю'дђ, а%ще не прїидетъ бра'тъ вашъ ме'ншїи сњмо”
ἐν τούτῳ φανεῖσθε· νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, οὐ μὴ ἐξέλθητε ἐντεῦθεν, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος ἔλθῃ ὧδε.
16
16
Пошлњте эT себе` е^ді'наго и^ пои'мњте бра'та ва'ю, а^ вы` ждњте до'ндеже ја%вњ бђдетъ гл~ъ ваj а%ще и^стинъствђ'ете и^л^и ни`, а%ще ли т^ота'ко ми здра'вїя фараѓ'ня ё^бо прелагата'и е^сте,
ἀποστείλατε ἐξ ὑμῶν ἕνα καὶ λάβετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν, ὑμεῖς δὲ ἀπάχθητε ἕως τοῦ φανερὰ γενέσθαι τὰ ρήματα ὑμῶν, εἰ ἀληθεύετε ἢ οὔ· εἰ δὲ μή, νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, ἦ μὴν κατάσκοποί ἐστε.
17
17
и^ даде` я& поD стра'жђ, г~ дн~и”
καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν φυλακῇ ἡμέρας τρεῖς.
18
18
Рече же и^мъ въ дн~ь третїи с^е сътвори'те да жи'ви бђдете б~а бо ся а%зъ бою`”
Εἶπε δὲ αὐτοῖς τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ· τοῦτο ποιήσατε καὶ ζήσεσθε, τὸν Θεὸν γὰρ ἐγὼ φοβοῦμαι·
19
19
А$ще ми'рницы е^сте братъ вашъ да ся дрьжи'тъ в темни'цы, вы' же шеDше донеси'те кђ'пленђю пшени'цђ
εἰ εἰρηνικοί ἐστε, ἀδελφὸς ὑμῶν κατασχεθήτω εἷς ἐν τῇ φυλακῇ, αὐτοὶ δὲ βαδίσατε καὶ ἀπαγάγετε τὸν ἀγορασμὸν τῆς σιτοδοσίας ὑμῶν,
20
20
а^ брата ва'ю ме'ншаго приведњте къ мн^њ, и^ вњрна бђдетъ рњ'чь ваша, а^ще л^и ни` то ё%мрете” Сътвори'ша же та'ко,
καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον ἀγάγετε πρός με, καὶ πιστευθήσονται τὰ ρήματα ὑμῶν· εἰ δὲ μή, ἀποθανεῖσθε. ἐποίησαν δὲ οὕτως.
21
21
и^ вњща` ко'ждо къ бра'тђ свое^мђ, въ грњсњ б^о е^смы` брата ради на'шего, ја%ко презрњхомъ скръбњ'нїе дш~а е^го, е^гда` моля'шеся нам#, и^ не послђш'ахомъ е^го. сего` ра'ди, прїиде на' ны вс^е скръбњ'нїе,
καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ· ναί, ἐν ἁμαρτίαις γάρ ἐσμεν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν, ὅτι ὑπερείδομεν τὴν θλῖψιν τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, ὅτε κατεδέετο ἡμῶν, καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν αὐτοῦ· καὶ ἕνεκεν τούτου ἐπῆλθεν ἐφ᾿ ἡμᾶς ἡ θλῖψις αὕτη.
22
22
эTвњща'в же рђви'мъ рече и^мъ, не реко'х ли ва'мъ гл~я. не преѓ^би'дњте дњтища. и^ не послђшасте мене`, и^ с^е кро'вь е^го възыска'е^тся,
ἀποκριθεὶς δὲ Ρουβὴν εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἐλάλησα ὑμῖν λέγων, μὴ ἀδικήσητε τὸ παιδάριον; καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου; καὶ ἰδοὺ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκζητεῖται.
23
23
сїи же не вњ'дяхђ ја%ко і^ѓ'сифъ разђмњ'етъ толмача` б^о не бя'ше меж'дђ и%ми”
αὐτοὶ δὲ οὐκ ᾔδεισαν ὅτι ἀκούει ᾿Ιωσήφ· ὁ γὰρ ἑρμηνευτὴς ἀνὰ μέσον αὐτῶν ἦν.
24
24
эTврати' же ся эT ни'хъ и^ пропла'кася і^ѓ'сифъ, и^ па'ки възврати'ся рече и^мъ, поя` симеѓ'на эT ниX и^ связа и& пред ни'ми”
ἀποστραφεὶς δὲ ἀπ᾿ αὐτῶν ἔκλαυσεν ᾿Ιωσήφ. καὶ πάλιν προσῆλθε πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπεν αὐτοῖς· καὶ ἔλαβε τὸν Συμεὼν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν.
25
25
И$ повелњ` і^ѓ'сифъ насы'пати съсђ'ды и^хъ пшени'ца, и^ възврати'ти цњ'нђ и^мъ, комђж'до въ вре'тище свое` и^ въда'ст# бра'шно и^мъ на пђть, и^ бы'сть иM”
ἐνετείλατο δὲ ᾿Ιωσήφ ἐμπλῆσαι τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν σίτου καὶ ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῶν ἑκάστῳ εἰς τὸν σάκκον αὐτοῦ καὶ δοῦναι αὐτοῖς ἐπισιτισμὸν εἰς τὴν ὁδόν. καὶ ἐγενήθη αὐτοῖς οὕτως.
26
26
Въз'ложи'ша пшени'цђ на ѓ^слы` своя` и эTидо'ша эTтђдђ”
καὶ ἐπιθέντες τὸν σῖτον ἐπὶ τοὺς ὄνους αὐτῶν ἀπῆλθον ἐκεῖθεν.
27
27
эTрњши'в же и^х# е^ді'нъ, вре'тище свое, напитати ѓ^сля'та своя`, и^дњже ста'ша видњ` ё%золъ сребра` свое^го, въверхђ ё^стїа вре'тищнаго”
λύσας δὲ εἷς τὸν μάρσιππον αὐτοῦ δοῦναι χορτάσματα τοῖς ὄνοις αὐτοῦ, οὗ κατέλυσαν, καὶ εἶδε τὸν δεσμὸν τοῦ ἀργυρίου αὐτοῦ, καὶ ἦν ἐπάνω τοῦ στόματος τοῦ μαρσίππου·
28
28
И$ рече братїи свое'й, възвраще'но ми еs сребро`, и^ с^е е^сть въ вре'тищи мое^мъ” И$ ё^жасе'ся срDце и^хъ и^ възмято'шася гл~юще, чт^о се` сътвори` б~ъ намъ”
καὶ εἶπε τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ· ἐπεδόθη μοι τὸ ἀργύριον, καὶ ἰδοὺ τοῦτο ἐν τῷ μαρσίππῳ μου, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ ἐταράχθησαν πρὸς ἀλλήλους λέγοντες· τί τοῦτο ἐποίησεν ὁ Θεὸς ἡμῖν;
29
29
Прїидо'ша же къ і^а'ковђ эTц~ђ свое^мђ въ зе'млю ханаа'ню, и^ повњда'ша е^мђ вс^е слђ'чшее^ся и^мъ гл~юще”
῏Ηλθον δὲ πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα τὰ συμβάντα αὐτοῖς, λέγοντες·
30
30
Гл~а мђжъ насе'лникъ гн~ь намъ поро'ко, и^ въврьже н^ы в темни'цђ, а^ки съгляда'юще земля` на'ша
λελάληκεν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς πρὸς ἡμᾶς σκληρὰ καὶ ἔθετο ἡμᾶς ἐν φυλακῇ ὡς κατασκοπεύοντας τὴν γῆν.
31
31
прїидо'сте” Гл~ахомъ е^мђ ми'рницы е^смы, а^ нњсмы прелага'таи`,
εἴπαμεν δὲ αὐτῷ· εἰρηνικοί ἐσμέν, οὐκ ἐσμὲν κατάσκοποι·
32
32
дв^ана'десять братїа е^смы сн~ове е^ді'наh эTц~а нашего. і^ е^ді'наго нњсть, а^ мнїи ё^ эTц~а е^сть дне'сь в земли` ханаа'ни”
δώδεκα ἀδελφοί ἐσμεν, υἱοὶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν· ὁ εἷς οὐχ ὑπάρχει, ὁ δὲ μικρὸς μετὰ τοῦ πατρὸς ἡμῶν σήμερον ἐν γῇ Χαναάν.
33
33
Рече же намъ мђжъ гн~ь насе'лникъ, по семђ` ё^вњмъ ја%ко ми'рницы е^сте`, брата е^ді'наго ѓ^ста'вите ё^ мене`, а^ цњны ва'ша и^ пшени'цђ възе'мше до до'мђ вашего и^дњте”
εἶπε δὲ ἡμῖν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς· ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι εἰρηνικοί ἐστε· ἀδελφὸν ἕνα ἄφετε ὧδε μετ᾿ ἐμοῦ, τὸν δὲ ἀγορασμὸν τῆς σιτοδοσίας τοῦ οἴκου ὑμῶν λαβόντες ἀπέλθατε.
34
34
Приведњте же брата ва'шего меншаго къ мн^њ, и^ ё^вњмъ ја%ко нњсть прелага'таи`, н^о ми'рницы е^сте`, и^ брата ва'шего вамъ дамъ и^ кђ'плю твори'те в земли`”
καὶ ἀγάγετε πρός με τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον, καὶ γνώσομαι ὅτι οὐ κατάσκοποί ἐστε, ἀλλ᾿ ὅτι εἰρηνικοί ἐστε, καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν ἀποδώσω ὑμῖν, καὶ τῇ γῇ ἐμπορεύσεσθε.
35
35
Бысть же е^гда` вы'сипахђ вре'тища своя`, и^ бя'ше ё%золъ сребра` въ вре'тищи кое^го'ждо” И$ ви'дњвше ё%злы сребра` иX сами и^ эTц~ъ и^хъ, и^ ё^боја%шася”
ἐγένετο δὲ ἐν τῷ κατακενοῦν αὐτοὺς τοὺς σάκκους αὐτῶν, καὶ ἦν ἑκάστου ὁ δεσμὸς τοῦ ἀργυρίου ἐν τῷ σάκκῳ αὐτῶν· καὶ εἶδον τοὺς δεσμοὺς τοῦ ἀργυρίου αὐτῶν αὐτοὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν.
36
36
И$ рече и^мъ і^а'ковъ эTц~ъ и^хъ, мене` бесча'да сътвори'сте, і^ѓсифа нњсть симеѓ'на нњсть и^ венїа^ми'на пои^мњте, на' мя бысть с^е все`” РђвиM
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιακὼβ ὁ πατὴρ αὐτῶν· ἐμὲ ἠτεκνώσατε, ᾿Ιωσὴφ οὔκ ἔστι, Συμεὼν οὐκ ἔστι, καὶ τὸν Βενιαμὶν λήψεσθε; ἐπ᾿ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα πάντα.
37
37
же рече эTц~ђ свое^мђ гл~я. сн~а моя` ѓ'ба ё^бїи, а%ще не приведђ` е^го к тебњ`, да'ждь е^го мн^њ въ рђцњ а%з же приведђ и& к тебњ”
εἶπε δὲ Ρουβὴν τῷ πατρὶ αὐτῶν λέγων· τοὺς δύο υἱούς μου ἀπόκτεινον, ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σέ· δὸς αὐτὸν εἰς τὴν χεῖρά μου, κἀγὼ ἀνάξω αὐτὸν πρὸς σέ.
38
38
Се'и же рече не' идетъ сн~ъ мой с вами, ја%ко бра'тъ е^мђ ё^мре. сїи же е^ді'нъ ѓ^ста`, е^гда ся е^мђ лђчи'тъ зл^о на пђти`, на'ньже а^ще пои'дете, и^ прово'дите ста'рость мою` съ печа'лїю въ а^дъ”
ὁ δὲ εἶπεν· οὐ καταβήσεται ὁ υἱός μου μεθ᾿ ὑμῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ αὐτὸς μόνος καταλέλειπται· καὶ συμβήσεται αὐτὸν μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐὰν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ἅδου.
Глvа, м~г”
Κεφάλαιο 43
1
1
Гла'д же съѓ^долњ` на земли`.
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡνίκα συνετέλεσαν καταφαγεῖν τὸν σῖτον, ὃν ἤνεγκαν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν· πάλιν πορευθέντες πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα.
2
2
и^ бысть е^гда скоnча'ша пшени'цђ ја%дђщ'е, ю%же принесо'ша и^зъ е^гљ=пта, рече же и^м# эTц~ъ и^хъ пакы и^дњте кђ'пите наM пища ма'ло”
εἶπε δὲ αὐτῷ ᾿Ιούδας λέγων· διαμαρτυρίᾳ μεμαρτύρηται ἡμῖν ὁ ἄνθρωπος ὁ κύριος τῆς γῆς λέγων· οὐκ ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν ᾖ·
3
3
И$ рече е^мђ і^ё^да гл~я послђш'аемъ ё^крњпи` наs под кля'твою мђжь гн~ь гл~я, не јави'те ми ся преD лицемъ, а%ще браT вашъ мнїи не прїидетъ с ва'ми
εἰ μὲν οὖν ἀποστέλλῃς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, καταβησόμεθα, καὶ ἀγοράσομέν σοι βρώματα.
4
4
и^ а%ще л^и по'слеши брата нашего с на'ми т^о и%демъ кђпи'ти тебњ` пи'ща
εἰ δὲ μὴ ἀποστέλλῃς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ᾿ ἡμῶν, οὐ πορευσόμεθα. ὁ γὰρ ἄνθρωπος εἶπεν ἡμῖν, λέγων· οὐκ ὄψεσθέ μου τὸ πρόσωπον, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν ᾖ.
5
5
а%ще л^и не по'слеши брата нашего с на'ми, т^о не и'деM” Мђжъ б^о реq наM гл~я нњсть вамъ ви'дњти лица мое^го, а^ще братъ вашъ мнїи не прїидетъ с ва'ми”
εἶπε δὲ ᾿Ισραήλ· τί ἐκακοποιήσατέ με, ἀναγγείλαντες τῷ ἀνθρώπῳ ὅτι ἐστὶν ὑμῖν ἀδελφός;
6
6
И$ рече і^и^л~ь чт^о ја%ко зло сътвори'сте ми, повњда'вше мђж'ђ ја%ко есть намъ братъ.
οἱ δὲ εἶπαν· ἐρωτῶν ἐπηρώτησεν ἡμᾶς ὁ ἄνθρωπος καὶ τὴν γενεὰν ἡμῶν λέγων· εἰ ἔτι ὁ πατὴρ ὑμῶν ζῇ καὶ εἰ ἔστιν ὑμῖν ἀδελφός; καὶ ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ κατὰ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. μὴ ᾔδειμεν ὅτι ἐρεῖ ἡμῖν· ἀγάγετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν;
7
7
сїи же рњша въпраша'я въпроси` насъ мQђ и^ рода нашего гл~я, и^ еще` л^и эTц~ъ вашъ жиv е^сть, и^ есть ли вамъ братъ повњдахомъ е^мђ по въпро'сђ семђ`, и^л^и вњдяхомъ ја%ко речетъ намъ приведи'те брата вашего,
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας πρὸς ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτοῦ· ἀπόστειλον τὸ παιδάριον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἀναστάντες πορευσόμεθα, ἵνα ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡμεῖς καὶ σὺ καὶ ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν.
8
8
и^ рече же і^ё%да къ і^и^л~ю эTц~ђ свое^мђ, пђсти` ѓ^тро'чища съ мно'ю и^ въста'вше да и'демъ и^ да живи бђдемъ, а^ не ё%мреM и^ мы` и^ т^ы, и^ вс^е и^мњ'нїе наше
ἐγὼ δὲ ἐκδέχομαι αὐτόν, ἐκ χειρός μου ζήτησον αὐτόν· ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐναντίον σου, ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς σὲ πάσας τὰς ἡμέρας.
9
9
аZ же възмђ` е^го, и^ эT рђкђ` мое'ю възы'щи` е^го” А/ще не приведђ е^го к тебњ`, и^ поставлю и& предъ тобо'ю, грњшенъ бђдђ к тебњ вс^я дн^и.
εἰ μὴ γὰρ ἐβραδύναμεν, ἤδη ἂν ὑπεστρέψαμεν δίς.
10
10
а%ще б^о бы'хоM не ё^ме'длили, възврати'лися быхомъ два'жды”
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ισραὴλ ὁ πατὴρ αὐτῶν· εἰ οὕτως ἐστί, τοῦτο ποιήσατε· λάβετε ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆς γῆς ἐν τοῖς ἀγγείοις ὑμῶν καὶ καταγάγετε τῷ ἀνθρώπῳ δῶρα τῆς ρητίνης καὶ τοῦ μέλιτος, θυμίαμά τε καὶ στακτὴν καὶ τερέβινθον καὶ κάρυα.
11
11
Рече же и^мъ і^и^л~ь эTц~ъ и^хъ, а%ще та'ко е^сть, сътвори'те възмњте эT плода` земнаh въ сосђды своя` и^ донеси'те мђжђ даr смо'лђ, медъ, и^ џимїама і^ и^ста'кти, и^ теревїиџђ і^ ѓ^рњ'хїю
καὶ τὸ ἀργύριον δισσὸν λάβετε ἐν ταῖς χερσὶν ὑμῶν· καὶ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς μαρσίπποις ὑμῶν ἀποστρέψατε μεθ᾿ ὑμῶν· μή ποτε ἀγνόημά ἐστι.
12
12
и^ сребро` сђгђ'бо възмњте в рђцњ свои`” Сребро` е^же ѓ^брњтеся въ вре'тищихъ ва'шихъ, ѓ^брати'те съ собо'ю, е^да` съблазнъ е^сть,
καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν λάβετε καὶ ἀναστάντες κατάβητε πρὸς τὸν ἄνθρωπον.
13
13
и^ бра'та своего по'имњте, и^ въста'вше и^дњте къ мђжђ
ὁ δὲ Θεός μου δῴη ὑμῖν χάριν ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀποστείλαι τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν ἕνα καὶ τὸν Βενιαμίν· ἐγὼ μὲν γὰρ καθάπερ ἠτέκνωμαι, ἠτέκνωμαι.
14
14
б~ъ же мои да'сть вамъ блгDть прDе мђжемъ да эTпђ'ститъ бра'та вашего е^ді'наго, и^ венїами'на а%зъ бесча'денъ быхъ и^ бесча'денъ бђдђ.
Λαβόντες δὲ οἱ ἄνδρες τὰ δῶρα ταῦτα καὶ τὸ ἀργύριον διπλοῦν ἔλαβον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν καὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἀναστάντες κατέβησαν εἰς Αἴγυπτον καὶ ἔστησαν ἐναντίον ᾿Ιωσήφ.
15
15
Въземше же мђжи да'ры, и^ сребро` сђгђ'бое въ рђцњ свои`, и^ венїамина, и^ въста'вше прїидо'ша въ е^гљ=пеT и^ ста'ша прDе і^ѓ'сифомъ,
εἶδε δὲ ᾿Ιωσὴφ αὐτοὺς καὶ τὸν Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ· εἰσάγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν οἰκίαν καὶ σφάξον θύματα καὶ ἑτοίμασον· μετ᾿ ἐμοῦ γὰρ φάγονται οἱ ἄνθρωποι ἄρτους τὴν μεσημβρίαν.
16
16
ви'дњв же я& і^ѓ'сифъ, и^ венїами'на брата свое^го, и^ ре'че строи^телю до'мђ свое^го въвеd мђж'и с^и в до'мъ, и^ заколи` эT скота` и^ ё^гото'ваи, съ мно'ю бо ја%сти мђжемъ си'мъ хлњбъ въ полђдне”
ἐποίησε δὲ ὁ ἄνθρωπος, καθὰ εἶπεν ᾿Ιωσήφ, καὶ εἰσήγαγε τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιωσήφ.
17
17
Сътвори' же строи^тель, ја%коже рече і^ѓ'сифъ, и^ въведе` мђжа въ доM і^ѓ'сифоv”
ἰδόντες δὲ οἱ ἄνδρες ὅτι εἰσήχθησαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιωσήφ, εἶπαν· διὰ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖς μαρσίπποις ἡμῶν τὴν ἀρχὴν ἡμεῖς εἰσαγόμεθα τοῦ συκοφαντῆσαι ἡμᾶς καὶ ἐπιθέσθαι ἡμῖν τοῦ λαβεῖν ἡμᾶς εἰς παῖδας καὶ τοὺς ὄνους ἡμῶν.
18
18
Ви'дњвше же мђжи, ја%ко въведо'шаа` в до'мъ і^ѓ'сифовъ, рњша сребра` раd възвраще'ннаго въ вре'тищихъ нашихъ, пръ'вње, въво'дят ны ѓ^бол#га'ти насъ, да ны` по'имђтъ въ рабо'тђ и^ ѓ^слы` наша”
προσελθόντες δὲ πρὸς τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου τοῦ ᾿Ιωσὴφ ἐλάλησαν αὐτῷ ἐν τῷ πυλῶνι τοῦ οἴκου
19
19
Пристђпи'вшиy къ строи'телю до'мђ і^ѓ'сифова реко'ша е^мђ прDе вра'ты две'рными
λέγοντες· δεόμεθα, κύριε, κατέβημεν τὴν ἀρχὴν πρίασθαι βρώματα·
20
20
гл~ющи. Мо'лимтися гдsне, прїидо'хомъ пръвње кђпи'ти пи'ща,
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤλθομεν εἰς τὸ καταλῦσαι καὶ ἠνοίξαμεν τοὺς μαρσίππους ἡμῶν, καὶ τόδε τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ μαρσίππῳ αὐτοῦ· τὸ ἀργύριον ἡμῶν ἐν σταθμῷ ἀπεστρέψαμεν νῦν ἐν ταῖς χερσὶν ἡμῶν
21
21
бысть же е^гда` прїидо'хомъ на ста'нъ, и^ эTрњши'хоM вре'тища своя`, и^ с^е сребро` кое^го'ждо въ вре'тищи е^го. сребро` наше мњрно е^гоже взяхомъ въ рђ'кђ свою възвраща'емъ,
καὶ ἀργύριον ἕτερον ἠνέγκαμεν μεθ᾿ ἑαυτῶν ἀγοράσαι βρώματα· οὐκ οἴδαμεν, τίς ἐνέβαλε τὸ ἀργύριον εἰς τοὺς μαρσίππους ἡμῶν.
22
22
и^ с^е сребро` дрђго'е принесохоM съ собо'ю кђпити пища, не вњмы б^о кт^о вложи` сребро` въ вретища наша”
εἶπε δὲ αὐτοῖς· ἵλεως ὑμῖν, μὴ φοβεῖσθε· ὁ Θεὸς ὑμῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ὑμῶν ἔδωκεν ὑμῖν θησαυροὺς ἐν τοῖς μαρσίπποις ὑμῶν, καὶ τὸ ἀργύριον ὑμῶν εὐδοκιμοῦν ἀπέχω. καὶ ἐξήγαγε πρὸς αὐτοὺς τὸν Συμεὼν
23
23
Рече же и^мъ ми'ръ вамъ не бо'итеся б~ъ вашъ, и^ б~ъ эTц~а вашего даде` ваM бога'тъство въ вре'тищихъ вашиX сребра же вашего бл~говолящаго и^маM і^ и^зведе` к нимъ симеѓ'на.
καὶ ἤνεγκεν ὕδωρ νίψαι τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἔδωκε χορτάσματα τοῖς ὄνοις αὐτῶν.
24
24
и^ принесе` во'дђ ѓ^мы'ти ноѕњ и^мъ, и^ дасть сњно ѓ^сло'мъ и^хъ”
ἡτοίμασαν δὲ τὰ δῶρα ἕως τοῦ ἐλθεῖν τὸν ᾿Ιωσὴφ μεσημβρίας· ἤκουσαν γὰρ ὅτι ἐκεῖ μέλλει ἀριστᾶν.
25
25
Оу^готова'шаy да'ръ, до'ндеже прїидетъ і^ѓ'сифъ въ полђдне, слы'шаша б^о ја%кота'мо иM ѓ^бњдовати”
Εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ τὰ δῶρα, ἃ εἶχον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν, εἰς τὸν οἶκον καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν.
26
26
Прїиде же і^ѓ'сифъ въ до'мъ, и^ принесоша е^мђ да'ры и^же и^мњя'хђ в рђкђ свое'ю и^з домђ, и^ поклонишася е^мђ ни'цы до земля`”
ἠρώτησε δὲ αὐτούς, πῶς ἔχετε; καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ ὑγιαίνει ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ πρεσβύτης, ὃν εἴπατε; ἔτι ζῇ;
27
27
И$ въпраша'ше я& здра'ви ли е^сте`, и^ рече здрав ли е^сть эTц~ъ вашъ ста'реw е^гоже реко'сте е^ще л^и живъ е^сть,
οἱ δὲ εἶπαν· ὑγιαίνει ὁ παῖς σου ὁ πατὴρ ἡμῶν, ἔτι ζῇ· καὶ εἶπεν· εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος τῷ Θεῷ. καὶ κύψαντες προσεκύνησαν αὐτῷ.
28
28
сїи же рњша здра'въ е^сть рабъ твой эTц~ъ нашъ, и^ еще` живъ е^сть” И$ реq блsвенъ чл~къ сїи б~ђ, прекло'нша же ся, поклони'шася е^мђ”
ἀναβλέψας δὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ εἶδε Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπεν· οὗτος ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος, ὃν εἴπατε πρός με ἀγαγεῖν; καὶ εἶπεν· ὁ Θεὸς ἐλεήσαι σε τέκνον.
29
29
Възрњв же ѓ^чи'ма і^ѓ'сифъ ви'дњ венїа^мина брата свое^го е^дїнома'терня. и^ рече се'и л^и е^сть братъ вашъ ме'ншїи, е^гоже реко'сте къ мн^њ привести`, рече же, б~ъ поми'лђет# т^я ча'до.
ἐταράχθη δὲ ᾿Ιωσήφ, συνεστρέφετο γὰρ τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, καὶ ἐζήτει κλαῦσαι· εἰσελθὼν δὲ εἰς τὸ ταμεῖον ἔκλαυσεν ἐκεῖ.
30
30
възмђти' же ся і^ѓ'сифъ, и^ рыда'ше ё^тро'ба е^го брата раd свое^го, і^ и^ска'ше пла'катися, вни'де же въ клњть пла'кася,
καὶ νιψάμενος τὸ πρόσωπον ἐξελθὼν ἐνεκρατεύσατο καὶ εἶπε· παράθετε ἄρτους.
31
31
и^ ё^мы'въ лице` і^ и^зы'де, въздръжа'шеся, и^ рече положи'те хлњбъ,
καὶ παρέθηκαν αὐτῷ μόνῳ καὶ αὐτοῖς καθ᾿ ἑαυτοὺς καὶ τοῖς Αἰγυπτίοις τοῖς συνδειπνοῦσι μετ᾿ αὐτοῦ καθ᾿ ἑαυτούς· οὐ γὰρ ἐδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι συνεσθίειν μετὰ τῶν ῾Εβραίων ἄρτους, βδέλυγμα γάρ ἐστι τοῖς Αἰγυπτίοις.
32
32
и^ положи'ша е^мђ е^ді'номђ, и^ си'мъ ѓ^со'бъ, е^гљ=птяномъ е^же с ни'мъ ја^дя'хђ подлњ ниX, не можа'хђ б^о е^гљ=птяне ја%сти хлњба съ е^вре'и, хђ'лно б^о е^гљ=птяномъ всякъ пастђхъ ѓ%вчїи”
ἐκάθισαν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, ὁ πρωτότοκος κατὰ τὰ πρεσβεῖα αὐτοῦ καὶ ὁ νεώτερος κατὰ τὴν νεότητα αὐτοῦ· ἐξίσταντο δὲ οἱ ἄνθρωποι ἕκαστος πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
33
33
Сњде же прямо е^мђ прьвене'цъ по старњ'ишинъствђ свое^мђ, и^ ме'ншїи по ме'ньшествђ свое^мђ, и^ дивля'хђся мђжи къждо къ бра'тђ свое^мђ”
ᾖραν δὲ μερίδας παρ᾿ αὐτοῦ πρὸς αὐτούς· ἐμεγαλύνθη δὲ ἡ μερὶς Βενιαμὶν παρὰ τὰς μερίδας πάντων πενταπλασίως πρὸς τὰς ἐκείνων, ἔπιον δὲ καὶ ἐμεθύσθησαν μετ᾿ αὐτοῦ.
34
Взя'ша же часть къ себњ` эT него` вя'щши б^о бысть ча'сть венїа^ми'нова, паче всњхъ ча'стїи, пять кра'тъ съгђ'бњиши ѓ^нњхъ, пи'ша же и^ ё^пи'шася с ни'мъ”
Глvа, м~д”
Κεφάλαιο 44
1
1
И$ заповњда і^ѓ'сифъ домострои'телю свое^мђ гл~я, напо'л#ните вре'тища мђжъ пи'ща е^лико мо'гђтъ въздви'гнђти, вложи'те же къмђждо и^ сребро` върхђ ё^стїя вре'тищђ,
Κ ΑΙ ἐνετείλατο ὁ ᾿Ιωσὴφ τῷ ὄντι ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ λέγων· πλήσατε τοὺς μαρσίππους τῶν ἀνθρώπων βρωμάτων, ὅσα ἐὰν δύνωνται ἆραι, καὶ ἐμβάλετε ἑκάστου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ μαρσίππου
2
2
и^ чашђ сребрянђю вложи'те въ меnшего вре'тище, и^ цњ'нђ пшени'чнђю” Бы'сть же по словесњхъ і^ѓ'сифовыхњ ја%коже гл~а, заё%тра
καὶ τὸ κόνδυ μου τὸ ἀργυροῦν ἐμβάλετε εἰς τὸν μάρσιππον τοῦ νεωτέρου καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου αὐτοῦ. ἐγενήθη δὲ κατὰ τὸ ρῆμα ᾿Ιωσήφ, καθὼς εἶπε.
3
3
же на свита'нїи мђжи эTпђсти'шася и^ ѓ^сля'та и^хъ
τὸ πρωΐ διέφαυσε, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπεστάλησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ ὄνοι αὐτῶν.
4
4
і^ и^зшеDшим и'мъ и%з града, не эTи^до'ша далече” И$ реq і^ѓ'сифъ домострои'телю свое^мђ гл~я, въста'въ и^ди` въ слњдъ мђжїи, и^ пости'гни я& и^ съ гнњвомъ рцы и^мъ” Почт^ота'ко ми възда'сте зл^о за добро`,
ἐξελθόντων δὲ αὐτῶν τὴν πόλιν, οὐκ ἀπέσχον μακράν, καὶ ᾿Ιωσὴφ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆς οἰκίας αὐτοῦ· ἀναστὰς ἐπιδίωξον ὀπίσω τῶν ἀνθρώπων καὶ καταλήψῃ αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τί ὅτι ἀνταπεδώκατε πονηρὰ ἀντὶ καλῶν; ἱνατί ἐκλέψατέ μου τὸ κόνδυ τὸ ἀργυροῦν;
5
5
въскђ'ю ё^крадо'сте ча'шђ м^и сре'брянђ, т^а еs е%же пїе'тъ гдsнъ мои самъ и^ влъхвова'нїемъ волхвђ'етъ въ не'и. зл^њ сконча'етеся е^же сътвори'сте”
οὐ τοῦτό ἐστιν, ἐν ᾧ πίνει ὁ κύριός μου; αὐτὸς δὲ οἰωνισμῷ οἰωνίζεται ἐν αὐτῷ. πονηρὰ συντετελέκατε, ἃ πεποιήκατε.
6
6
Пости'гше же я& мђжъ рече и^мъ по словесе'мъ симъ”
εὑρὼν δὲ αὐτοὺς εἶπεν αὐτοῖς κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα.
7
7
Сїи же рњша въскђ'ю гл~етъ гдsнъ словеса с^и. не бђ'ди рабо'мъ твои^мъ сътвори'ти сего` по словесеM сим#.
οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ· ἱνατί λαλεῖ ὁ κύριος κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα; μὴ γένοιτο τοῖς παισί σου ποιῆσαι κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο.
8
8
поне'же сребро` е^же ѓ^брњто'хомъ въ вре'тищихъ свои^хъ. Възврати'хомъ къ тебњ` эT земля` ханаа'ня. како ё^б^о да ё^кра'демъ сребро` и^ зла'тђ ча'шђ эT до'мђ гдsна твое^го`”
εἰ τὸ μὲν ἀργύριον, ὁ εὕρομεν ἐν τοῖς μαρσίπποις ἡμῶν, ἀπεστρέψαμεν πρὸς σὲ ἐκ γῆς Χαναάν, πῶς ἂν κλέψαιμεν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου σου ἀργύριον ἢ χρυσίον;
9
9
ООу^ него'же ѓ^бря'щеTся чаша эT раb твоиX да ё^мреT, а^ мы бђдеM раби` гдsна
παρ᾿ ᾧ ἂν εὕρῃς τὸ κόνδυ τῶν παίδων σου, ἀποθνησκέτω· καὶ ἡμεῖς δὲ ἐσόμεθα παῖδες τῷ κυρίῳ ἡμῶν.
10
10
твое^го” Се же рече е'й, нн~њ ја%коже гл~ете та'ко бђдетъ, ё^ него'же ся ѓ^бря'щетъ чаша. да бђ'детъ гдsнђ мое^мђ ра'бъ, а^ вы` бђ'дете чи'сти”
ὁ δὲ εἶπε· καὶ νῦν ὡς λέγετε, οὕτως ἔσται· παρ᾿ ᾧ ἂν εὑρεθῇ τὸ κόνδυ, ἔσται μου παῖς, ὑμεῖς δὲ ἔσεσθε καθαροί.
11
11
И$ потща'вшеся съвръже ко'ждо вре'тище свое`, и^ ѓ%твори'ста ко'ждо свое` вре'тище
καὶ ἔσπευσαν καὶ καθεῖλαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἤνοιξαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ.
12
12
и^зыска' же, эT старњ'ишаго. заче'нъ до'ндеже прїиде до ме'ншаго, и^ скончиvше ѓ^брњте ча'шђ въ вре'тищи венїами'ни”
ἠρεύνησε δὲ ἀπὸ τοῦ πρεσβυτέρου ἀρξάμενος, ἕως ἦλθεν ἐπὶ τὸν νεώτερον, καὶ εὗρε τὸ κόνδυ ἐν τῷ μαρσίππῳ τοῦ Βενιαμίν.
13
13
И$ растръза'ша ри'зы своя`, и^ възложиша кожDо вре'тище свое` на ѓ^слы` своя`, и^ ѓ^брати'шася въ' градъ”
καὶ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἐπέθηκαν ἕκαστος τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπί τὸν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰς τὴν πόλιν.
14
14
Въни'де же і^ё'да и^ бра'тїя е^го къ і^ѓ^сифђ. е^ще` е^мђ сђщ'ђ т^ђ, и^ припадо'ша прњд ни'мъ до земля`”
εἰσῆλθε δὲ ᾿Ιούδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς ᾿Ιωσήφ, ἔτι αὐτοῦ ὄντος ἐκεῖ, καὶ ἔπεσον ἐναντίον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
15
15
Рече же и^мъ і^ѓ^сифъ чт^о дњтель сїю` сътвори'сте. не вњ'сте ли ја%ко нњ'сть враж#би'тъ чл~къ ја%коже а%зъ”
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· τί τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐποιήσατε; οὐκ οἴδατε ὅτι οἰωνισμῷ οἰωνιεῖται ὁ ἄνθρωπος, οἷος ἐγώ;
16
16
Рече же і^ё^да чт^о эTвњща'емъ гдsнђ, и^ли` чт^о эTгл~емъ, и^ли` чи'мъ ѓ^правди'м#ся. б~ъ б^о ѓ^брњте зл^о рабовъ твоиX. и^ с^е мы` раби` гдsна на'шего, и^ м^ы и^ ё^ него'же ѓ^брњте ча'ша”
εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· τί ἀντεροῦμεν τῷ κυρίῳ, ἢ τί λαλήσομεν, ἢ τί δικαιωθῶμεν; ὁ Θεὸς δὲ εὗρε τὴν ἀδικίαν τῶν παίδων σου. ἰδού ἐσμεν οἰκέται τῷ κυρίῳ ἡμῶν, καὶ ἡμεῖς καὶ παρ᾿ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ.
17
17
Рече же і^ѓ'сифъ не бђ'ди ми сътвори'ти словеси` сего, мђж'ъ ё^ него'же ѓ^брњтеся ча'ша сїя`, то'и да бђ'детъ м^и ра'бъ, а^ в^ы да и'дете в цњ'лости къ эTц~ђ свое^мђ” При
εἶπε δὲ ᾿Ιωσήφ· μή μοι γένοιτο ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο· ὁ ἄνθρωπος, παρ᾿ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ αὐτὸς ἔσται μου παῖς. ὑμεῖς δὲ ἀνάβητε μετὰ σωτηρίας πρὸς τὸν πατέρα ὑμῶν.
18
18
стђпи'въ же і^ё'да, и^ реq молю'ся гдsне да рече'тъ рабъ тво'и преD тобо'ю, и^ не прогнњ' ваися на раба` твое^го. ја^коты е^си по фараѓ'нњ властели'нъ
᾿Εγγίσας δὲ αὐτῷ ᾿Ιούδας εἶπε· δέομαι, κύριε· λαλησάτω ὁ παῖς σου ρῆμα ἐναντίον σου, καὶ μὴ θυμωθῇς τῷ παιδί σου, ὅτι σὺ εἶ μετὰ Φαραώ.
19
19
гдsне, т^ы въпроша` ра'бъ твоиX гл~я, не и'мате ли эTц~а и^ брата,
κύριε, σὺ ἠρώτησας τοὺς παῖδάς σου, λέγων· εἰ ἔχετε πατέρα ἢ ἀδελφόν;
20
20
и^ рњхомъ гдsне, е%сть н^ы эTц~ъ ста'ръ. и^ ѓтро'чищъ на ста'рость мнїи е^мђ. бра'тъ же е^мђ ё^мре`, се'и же е^ди'нъ ѓ^ста` ё^ мт~ре свое^я, эTц~ъ же възлюби`
καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ· ἔστιν ἡμῖν πατὴρ πρεσβύτερος καὶ παιδίον γήρους νεώτερον αὐτῷ, καὶ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἀπέθανεν, αὐτὸς δὲ μόνος ὑπελείφθη τῇ μητρὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτὸν ἠγάπησεν.
21
21
Ти&” Ты же рече рабо'мъ свои^мъ приведњте е^го къ мн^њ да и& ви'ждђ
εἶπας δὲ τοῖς παισί σου· καταγάγετε αὐτὸν πρός με, καὶ ἐπιμελοῦμαι αὐτοῦ.
22
22
и^ рњ'хомъ гдsне не мо'жетъ ѓ^ста'вити ѓ^тро'чищъ эTц~а. а^ще ли ѓ^ста'вит# эTц~а, т^о ё%мретъ”
καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ· οὐ δυνήσεται τὸ παιδίον καταλιπεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ· ἐὰν δὲ καταλίπῃ τὸν πατέρα, ἀποθανεῖται.
23
23
Ты же эTвњща` рабо'мъ свои^мъ, а%ще не приведе'те брата ва'шего ме'ншего сњмо, т^о не приложи'те ктомђ` ви'дњти лица` мое^го`”
σὺ δὲ εἶπας τοῖς παισί σου· ἐὰν μὴ καταβῇ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν ὁ νεώτερος μεθ᾿ ὑμῶν, οὐ προσθήσεσθε ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου.
24
24
Бысть же е^гда` прїидо'хомъ къ рабђ` твое^мђ эTц~ђ на'шемђ, и^ повњ'дахомъ е^мђ
ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἀνέβημεν πρὸς τὸν παῖδά σου πατέρα ἡμῶν, ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ τὰ ρήματα τοῦ κυρίου ἡμῶν.
25
25
рњ'чь гдsна” Рече же наM эTц~ъ нашъ. и^дњте па'ки кђпи'те намъ мало пи'ща,
εἶπε δὲ ὁ πατὴρ ἡμῶν· βαδίσατε πάλιν καὶ ἀγοράσατε ἡμῖν μικρὰ βρώματα.
26
26
мы же реко'хомъ не мо'жемъ и^ти. а%ще ли братъ на'ш# мнїи и'детъ с нами. то^ и'демъ, не мо'жемъ бо ви'дњти лица` мђж'ђ. братђ ме'ншемђ не сђщ'ђ с нами”
ἡμεῖς δέ εἴπομεν· οὐ δυνησόμεθα καταβῆναι. ἀλλ᾿ εἰ μὲν ὁ ἀδελφὸς ἡμῶν ὁ νεώτερος καταβαίνει μεθ᾿ ἡμῶν, καταβησόμεθα· οὐ γὰρ δυνησόμεθα ἰδεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ νεωτέρου μὴ ὄντος μεθ᾿ ἡμῶν.
27
27
Реq же ра'бъ тво'и эTц~ъ нашъ къ на'мъ, в^ы вњ'сте ја^ко двђ` м^и е^сть породи` жона`
εἶπε δὲ ὁ παῖς σου, ὁ πατὴρ ἡμῶν πρὸς ἡμᾶς· ὑμεῖς γινώσκετε ὅτι δύο ἔτεκέ μοι ἡ γυνή·
28
28
і и^зы'иде е&ди'нъ эT мене` и^ реко'сте звњ'рь и^зъе^лъ и& е^сть, и^ не ви'дњхъ е^го досе'лњ”
καὶ ἐξῆλθεν ὁ εἷς ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ εἴπατε ὅτι θηριόβρωτος γέγονε, καὶ οὐκ εἶδον αὐτὸν ἄχρι νῦν·
29
29
А/ще бо по'имете и^ сего` эT лица` мое^го. и^ слђчи'тся е^мђ зл^о на пђти` спрово'дите ста'рость мою с печа'лїю въ а'дъ”
ἐὰν οὖν λάβητε καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ προσώπου μου καὶ συμβῇ αὐτῷ μαλακία ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρας μετὰ λύπης εἰς ᾅδου.
30
30
Нн~њ а%ще и'демъ ё^бо къ рабђ` твое^мђ` эTц~ђ на'шемђ. и^ ѓ^тро'чища не бђ'детъ с на'ми, дш~а бо е^го свя'зана е^сть съ дш~ею сего`”
νῦν οὖν ἐὰν εἰσπορεύωμαι πρὸς τὸν παῖδά σου, πατέρα δὲ ἡμῶν, καὶ τὸ παιδίον μὴ ᾖ μεθ᾿ ἡμῶν, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκκρέμαται ἐκ τῆς τούτου ψυχῆς,
31
31
И$ бђ'детъ ја%ко ё%зритъ самъ. не сђща` ѓ^тро'чища съ на'ми. ё%мретъ, и^ с^е прово'дятъ раби` твои` ста'рость раба` твое^го эTц~а на'шего съ болњ'знїю въ а'дъ”
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν μὴ ὂν τὸ παιδίον μεθ᾿ ἡμῶν, τελευτήσει, καὶ κατάξουσιν οἱ παῖδές σου τὸ γῆρας τοῦ παιδός σου, πατρὸς δὲ ἡμῶν, μετὰ λύπης εἰς ᾅδου.
32
32
Ра'бъ ботво'и эTц~ъ нашъ вда` ѓ^тро'ка в рђцњ` мои`. и^ а%зъ реко'хъ аще не приведђ е^го к тебњ. и^ не поста'влю е^го преD тобо'ю грњшенъ бђ'дђ къ эTц~ђ вс^я дн~и”
ὁ γὰρ παῖς σου παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκδέδεκται τὸ παιδίον λέγων· ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸς σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου, ἡμαρτηκὼς ἔσομαι εἰς τὸν πατέρα πάσας τάς ἡμέρας.
33
33
И$ нн~њ ё^бо бђ'дђ а%зъ рабъ твои въ ѓ^тро'чища мњ'сто ра'бъ гдsнђ мое^мђ” А$ ѓ^тро'чищь да и'детъ съ бра'тњею.
νῦν οὖν παραμενῶ σοι παῖς ἀντὶ τοῦ παιδίου, οἰκέτης τοῦ κυρίου· τὸ δὲ παιδίον ἀναβήτω μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ.
34
34
ка'ко бо и'демъ къ эTц~ђ эTтро'чищђ не сђщ'ђ с нами. да не ви'жDђ зл^а е'же и'мать быти на эTц~а мое^го”
πῶς γὰρ ἀναβήσομαι πρὸς τὸν πατέρα, τοῦ παιδίου μὴ ὄντος μεθ᾿ ἡμῶν; ἵνα μὴ ἴδω τὰ κακά, ἃ εὑρήσει τὸν πατέρα μου.
Глvа, м~е”
Κεφάλαιο 45
1
1
И$ не можа'шеся і^ѓ^сифъ ё^дръжа'ти. зр^я всњ'хъ преDстоя'щихъ е^мђ. и^ рече эTстђпите эT мене` вс^и” И$ не стоя'ше никто'же преD і^ѓ'сифоM, е^гда` позна'вшеся братїи свое'и,
Κ ΑΙ οὐκ ἠδύνατο ᾿Ιωσὴφ ἀνέχεσθαι πάντων τῶν παρεστηκότων αὐτῷ, ἀλλ᾿ εἶπεν· ἐξαποστείλατε πάντας ἀπ᾿ ἐμοῦ. καὶ οὐ παρειστήκει οὐδεὶς τῷ ᾿Ιωσήφ, ἡνίκα ἀνεγνωρίζετο τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ.
2
2
и^ въздви'же гласъ съ пла'чемъ” Слы'шаша же вс^и е^гљ=птяне. и^ ё^слы'шано бысть въ домђ` фараѓ'ни”
καὶ ἀφῆκε φωνὴν μετὰ κλαυθμοῦ· ἤκουσαν δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι, καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο εἰς τὸν οἶκον Φαραώ.
3
3
И$ рече і^ѓ'сифъ братїи свое'и. а%зъ е^смь і^ѓ'сифъ. а%ще ли эTц~ъ мо'и живъ” Не можа'хђ бра'тїя е^го эTвњща'ти словеси` е^мђ ё^страши'ша бо ся”
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἐγώ εἰμι ᾿Ιωσήφ. ἔτι ὁ πατήρ μου ζῇ; καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἀδελφοὶ ἀποκριθῆναι αὐτῷ· ἐταράχθησαν γάρ.
4
4
Рече же і^ѓ'сифъ братїи свое'и. пристђпи'те къ мнњ. и^ пристђпи'ша” И$ рече а%зъ е^смь і^ѓ'сифъ бра'тъ вашъ. е^гоже в^ы прода'сте въ е^гљ=пеT”
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τούς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἐγγίσατε πρός με, καὶ ἤγγισαν. καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ᾿Ιωσὴφ ὁ ἀδελφὸς ὑμῶν, ὃν ἀπέδοσθε εἰς Αἴγυπτον.
5
5
Нн~њ ё^бо не пецњтеся. ни поро'ко в^ы бђ'ди. и^же прода'сте м^я сњмо. на жи'знь б^о пђсти м^я б~ъ преD ва'ми.
νῦν οὖν μὴ λυπεῖσθε, μηδὲ σκληρὸν ὑμῖν φανήτω, ὅτι ἀπέδοσθέ με ὧδε· εἰς γὰρ ζωὴν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸς ἔμπροσθεν ὑμῶν·
6
6
с^е б^о дв^њ лњтњ гла'дъ на земли`. и^ е^ще` пять лTњ ѓ^ста` въ нихже не бђ'детъ ѓ^ра'твы и^ жа'твы”
τοῦτο γὰρ δεύτερον ἔτος λιμὸς ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἔτι λοιπὰ πέντε ἔτη, ἐν οἷς οὐκ ἔστιν ἀροτρίασις οὐδὲ ἄμητος·
7
7
Пђсти` бо м^я б~ъ преD ва'ми ѓ^ста'нокъ вамъ ѓ^ста'вити на зем#ли`. и^ прекръми'ти васъ ѓ^ста'вленїе вели'ко”
ἀπέστειλε γάρ με ὁ Θεὸς ἔμπροσθεν ὑμῶν, ὑπολείπεσθαι ὑμῖν κατάλειμμα ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐκθρέψαι ὑμῶν κατάλειψιν μεγάλην.
8
8
Нн~њ ё^б^о не вы` посла'сте м^я сњмо. н^о б~ъ, и^ сътвори` мя ја%ко эTц~а фараѓ'нђ. и^ властели'на всемђ` до'мђ е^го, и^ князя все'й земли` е^гљ=петъстњи”
νῦν οὐχ ὑμεῖς με ἀπεστάλκατε ὧδε, ἀλλ᾿ ἢ ὁ Θεός, καὶ ἐποίησέ με ὡς πατέρα Φαραὼ καὶ κύριον παντὸς τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσης γῆς Αἰγύπτου.
9
9
Потща'вшеся и^дњте къ эTц~ђ мое^мђ, и^ рцњте е^мђ” Та'ко гл~тъ сн~ъ тво'и і^ѓ'сифъ. сътвори` м^я б~ъ гдsна все'и земли` е^гљ=петъстњи” прїиди` ё^б^о къ мнњ`, и^ не преме'дли,
σπεύσαντες οὖν ἀνάβητε πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ εἴπατε αὐτῷ· τάδε λέγει ὁ υἱός σου ᾿Ιωσήφ· ἐποίησέ με ὁ Θεὸς κύριον πάσης γῆς Αἰγύπτου· κατάβηθι οὖν πρός με καὶ μὴ μείνῃς·
10
10
и^ ё^сели'шися въ земли` гесе'мли въ а^равїи. и^ бђ'деши близъ мн^њ, т^ы и^ сн~ве твои`, и^ сн~ве сн~овъ твоиX” и^ ѓ^вца` твоя`. и^ воло'ве твои`, и^ вс^е е^ли'коже ти е^сть.
καὶ κατοικήσεις ἐν γῇ Γεσὲμ ᾿Αραβίας καὶ ἔσῃ ἐγγύς μου σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου, τὰ πρόβατά σου καὶ οἱ βόες σου καὶ ὅσα σοι ἐστί,
11
11
и^ прекоръмлю т^я т^ђ” И$ е^ще` б^о пять лњтъ гла'дъ бђдетъ на земли`. и^ да не поги'бнеши т^ы и^ сн~ове твои`. и^ вс^е и^мњ'нїе твое`.
καὶ ἐκθρέψω σε ἐκεῖ· ἔτι γὰρ πέντε ἔτη λιμός· ἵνα μὴ ἐκτριβῇς σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντά σου.
12
12
и^ с^е ѓ%чима видита, і^ ѓ^чи венїами'на бра'та мое^го. ја%ко ё^ста` моя` гл~юT к ваM
ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν βλέπουσι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ μου, ὅτι τὸ στόμα μου τὸ λαλοῦν πρὸς ὑμᾶς.
13
13
повњ'дите ё^б^о эTц~ђ мое^мђ` вс^ю сла'вђ мою`. ја%же въ е^гљ=птњ. и^ е^ли'ко ви'дњсте. и^ потщаvшеся, приведњте эTц~а мое^го сњмо”
ἀπαγγείλατε οὖν τῷ πατρί μου πᾶσαν τὴν δόξαν μου τὴν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὅσα εἴδετε, καὶ ταχύναντες καταγάγετε τὸν πατέρα μου ὧδε.
14
14
И$ припаD на вы'ю венїями'на брата свое^го пла'кася ѓ^ неM” и^ венїями'нъ пла'кася ѓ^быиM вы'ю е^го.
καὶ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸν τράχηλον Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ Βενιαμὶν ἔκλαυσεν ἐπὶ τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ.
15
15
и^ цњлова` вс^ю бра'тїю свою`. и^ пла'кася ѓ^ ни'хъ. и^ посе'мъ гл~аша бра'тїя е^го къ немђ`”
καὶ καταφιλήσας πάντας τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ᾿ αὐτοῖς, καὶ μετὰ ταῦτα ἐλάλησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸς αὐτόν.
16
16
И$ пронесе'ся рњчь до до'мђ фараѓ'ня гл~юще. прїидо'ша бра'тїя і^ѓ'сифова. и^ възра'довася фараѓ'нъ и^ раби` е^го”
Καὶ διεβοήθη ἡ φωνὴ εἰς τὸν οἶκον Φαραὼ λέγοντες· ἥκασιν οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσήφ. ἐχάρη δὲ Φαραὼ καὶ ἡ θεραπεία αὐτοῦ.
17
17
Рече же фараѓ'нъ къ і^ѓ'сифђ, рцы` бра'тїи свое'и с^е сътвори'те. напо'лните съсђ'ды ваша, і^ и^дњте в зе'млю ханаа'ню. пои'мше
εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσήφ· εἰπὸν τοῖς ἀδελφοῖς σου, τοῦτο ποιήσατε· γεμίσατε τὰ φορεῖα ὑμῶν καὶ ἀπέλθετε εἰς γῆν Χαναὰν
18
18
же эTц~а ва'шего і^ имњ'нїе ваше. и^ прїидњте къ мнњ`” И$ да'мъ вамъ эT всего` добра` е^гљ=петъска. и^ да ја%сте бл~готђ` земнђ'ю”
καὶ ἀναλαβόντες τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν ἥκετε πρός με, καὶ δώσω ὑμῖν πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου, καὶ φάγεσθε τὸν μυελὸν τῆς γῆς.
19
19
Ты^ же заповњж'дь иM да въ'змђтъ ко'ла эT земля` е^гљ=петъски дњтемъ и^хъ и^ женамъ и^хъ. и^ пои'мше эTц~а своего, да и& приведђт#
σὺ δὲ ἔντειλαι ταῦτα, λαβεῖν αὐτοῖς ἁμάξας ἐκ γῆς Αἰγύπτου τοῖς παιδίοις ὑμῶν καὶ ταῖς γυναιξὶν ὑμῶν. καὶ ἀναλαβόντες τὸν πατέρα ὑμῶν παραγίνεσθε·
20
20
не пощади'те же ѓ^чи'ма съсђ'дъ своиX, все` б^о до'бро е^гљ=пет#ско вамъ бђ'деT”
καὶ μὴ φείσησθε τοῖς ὀφθαλμοῖς τῶν σκευῶν ὑμῶν, τὰ γὰρ πάντα ἀγαθὰ Αἰγύπτου ὑμῖν ἔσται.
21
21
Сътвори'ша же сн~ове і^и^л~евы та'ко. да'сть же и^мъ і^ѓ'сифъ ко'ла. по повелњ'нїю фараѓ'на цр~я е^гљ=петъска и^ да'стъ и^мъ бра'шно на пђт'ь.
ἐποίησαν δὲ οὕτως οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· ἔδωκε δὲ ᾿Ιωσὴφ αὐτοῖς ἁμάξας κατὰ τὰ εἰρημένα ὑπὸ Φαραὼ τοῦ βασιλέως καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ἐπισιτισμὸν εἰς τὴν ὁδόν,
22
22
и^ всњмъ дасть сђгђ'бы ризы” Венїами'нђ же дасть. т~, златниk и^ пя'теры ри'зы и^змњне'ныя,
καὶ πᾶσιν ἔδωκε δισσὰς στολάς, τῷ δὲ Βενιαμὶν ἔδωκε τριακοσίους χρυσοῦς καὶ πέντε ἐξαλλασσούσας στολάς,
23
23
эTц~ђ свое^мђ послаl та'кожде, и і~, ѓ^се'лъ, нося'ще эT всего` добра` е^гљ=петъска. и^ де'сять мъскъ нося'ще хлњ'бъ на пђт'ь эTц~ђ и^хъ,
καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀπέστειλε κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ δέκα ὄνους αἴροντας ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου καὶ δέκα ἡμιόνους αἰρούσας ἄρτους τῷ πατρὶ αὐτοῦ εἰς ὁδόν.
24
24
и^ эTпђсти бра'тїю свою`” и^ эTидо'ша. рече же и^мъ не гнњ'ваитеся на пђти`”
ἐξαπέστειλε δὲ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθησαν· καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ ὀργίζεσθε ἐν τῇ ὁδῷ.
25
25
И$зыдо'ша же и^зъ е^гљ=п#та, и^ прїидо'ша в зе'млю ханаа`ню, къ і^а'ковђ эTц~ђ свое^мђ,
Καὶ ἀνέβησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθον εἰς γῆν Χαναὰν πρὸς ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν,
26
26
и^ повњ'даша е^мђ гл~ющи, ја%ко сн~ъ тво'и і^ѓ'сифъ жи'въ е^сть, и^ владњ'етъ въ все'и земли` е^гљ=петъстњи” И$ въчюди'ся въ ё^мњ` с^и і^а'ковъ, не вњ'роваше бо и^мъ,
καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ λέγοντες· ὅτι ὁ υἱός σου ᾿Ιωσὴφ ζῇ, καὶ αὐτὸς ἄρχει πάσης γῆς Αἰγύπτου. καὶ ἐξέστη τῇ διανοίᾳ ᾿Ιακώβ· οὐ γὰρ ἐπίστευσεν αὐτοῖς.
27
27
гл~аша же е^мђ вс^я словеса` с^и, ја%же гл~а и^мъ і^ѓ'сифъ, е^ли'ко же рече и^мъ” Оу^зрњ'въ же ко'ла і^а'ковъ ја%же посла` і^ѓсифъ, ја^ко въздви'гнђти и& и^ ѓ^жи` дх~ъ і^а'ковль эTц~а и^хъ”
ἐλάλησαν δὲ αὐτῷ πάντα τὰ ρηθέντα ὑπὸ ᾿Ιωσήφ, ὅσα εἶπεν αὐτοῖς. ἰδὼν δὲ τὰς ἁμάξας, ἃς ἀπέστειλεν ᾿Ιωσὴφ ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτόν, ἀνεζωπύρησε τὸ πνεῦμα ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρὸς αὐτῶν.
28
28
И$ рече і^и~ль велико ми е^сть с^е а^ще е^сть і^ѓсифъ сн~ъ мои живъ, шедъ да ви'ждђ е^го до'ндеже не ё^мрђ`”
εἶπε δὲ ᾿Ισραήλ· μέγα μοί ἐστιν, εἰ ἔτι ᾿Ιωσὴφ ὁ υἱός μου ζῇ· πορευθεὶς ὄψομαι αὐτὸν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με.
Глvа, м~ѕ”
Κεφάλαιο 46
1
1
Въста'в же і^ил~ь, и^ вс^е е^го прїиде къ кла'дязю кля'твеномђ, и^ положи` же'ртвђ б~ђ эTц~а свое^го і^саа'ка”
ΑΠΑΡΑΣ δὲ ᾿Ισραήλ, αὐτὸς καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ, ἦλθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ ἔθυσε θυσίαν τῷ Θεῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ᾿Ισαάκ.
2
2
Речеy бг~ъ къ і^ил~ю, въ видњ'нїи в нощи` гл~я. і^а'кове і^а'кове, се'й же рече чт^о е^сть,
εἶπε δὲ ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ισραὴλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτός, εἰπών· ᾿Ιακώβ, ᾿Ιακώβ, ὁ δὲ εἶπε· τί ἐστιν;
3
3
ѓ%н же реq” А@зъ е^смь бг~ъ эTц~ъ твоиX, не бо'ися и^ти` въ е^гљ=петъ, въ ја^зы'къ б^о ве'лїи сътворю` т$я та'мо,
ὁ δὲ λέγει αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου· μὴ φοβοῦ καταβῆναι εἰς Αἴγυπτον· εἰς γὰρ ἔθνος μέγα ποιήσω σε ἐκεῖ,
4
4
и^ а'зъ и^дђ` с тобо'ю въ е^гљ=петъ, а%з же възведђ т^я до кон#ца`. і^ѓ'сифъ возложи'тъ рђцњ свои` на ѓ%чи твои`”
καὶ ἐγὼ καταβήσομαι μετὰ σοῦ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐγὼ ἀναβιβάσω σε εἰς τέλος, καὶ ᾿Ιωσὴφ ἐπιβαλεῖ τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς σου.
5
5
Въста'в же і^а'ковъ эT кла'дязя кля'твенаго, и^ взя'ша сн~ве і^ил~я эTц~а свое^го и^ стяжа'нїе иX и^ же'ны и^хъ на ко'ла, ја%же посла` і^ѓ'сиf въздви'гнђти иX,
ἀνέστη δὲ ᾿Ιακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ ὅρκου, καὶ ἀνέλαβον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ τὴν ἀποσκευὴν καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἐπὶ τὰς ἁμάξας ἃς ἀπέστειλεν ᾿Ιωσὴφ ἆραι αὐτόν,
6
6
и^ възе'мше и^мњнїе свое`, и^ вс^е притя'жанїе е^же притяжа'ша в земли` ханаа'ньстњи” И$ прїиде же і^а'ковъ въ е^гљ=петъ, и^ вс^е сњмя е^го с ни'мъ
καὶ ἀναλαβόντες τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν κτῆσιν, ἣν ἐκτήσαντο ἐν γῇ Χαναάν, εἰσῆλθον εἰς Αἴγυπτον, ᾿Ιακὼβ καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ,
7
7
и^ сн~ве е^го и^ сн~ве сн~овъ е^го с ниM, и^ дще'ри е^го, и^ дще'ри дще'рїи е^го и^ вс^е сњмя е^го с ни'мъ въни'де въ е^гљ=петъ”
υἱοὶ καὶ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, θυγατέρες καὶ θυγατέρες τῶν θυγατέρων αὐτοῦ· καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἤγαγεν εἰς Αἴγυπτον.
8
8
Си^ и^мена` сн~въ і^и~левъ пришеDшихъ въ е^гљ=петъ съ і^а'ковомъ эTц~емъ и^хъ. с^и же сн~ове е^го” Пръвене'цъ і^а'ковль рђви'мъ,
Ταῦτα δὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ τῶν εἰσελθόντων εἰς Αἴγυπτον ἅμα ᾿Ιακὼβ τῷ πατρὶ αὐτῶν. ᾿Ιακὼβ καὶ υἱοὶ αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ιακὼβ Ρουβήν.
9
9
сн~ове же рђви'мли е^но'хъ и^ фа'люсъ, а^сро'нъ, и^ а^хармїи,
υἱοὶ δὲ Ρουβήν· ᾿Ενὼχ καὶ Φαλλούς, ᾿Ασρὼν καὶ Χαρμί.
10
10
сн~ове же симеѓ'ни, е^мђ'илъ, и^ а^ми'нъ, и^ а^ѓ'дъ, и^ а^хи'нъ, и^ саа'ръ, и^ саё'лъ. сн~ъ ханаа'нитяны.
υἱοὶ δὲ Συμεών· ᾿Ιεμουὴλ καὶ ᾿Ιαμεὶν καὶ ᾿Αὼδ καὶ ᾿Ιαχεὶν καὶ Σαὰρ καὶ Σαοὺλ υἱὸς τῆς Χανανίτιδος.
11
11
сн~ве же левги'ни, герсо'нъ, ка'џъ, и^ мера'ри.
υἱοὶ δὲ Λευΐ· Γηρσών, Καὰθ καὶ Μεραρί.
12
12
Сн~ове же і^ё'дины, и^ръ, и^ а^нъна'нъ, силоM, и^ фаре'съ, и^ за'ра. ё^мро'ша же и^ръ и^ а^нъна'нъ в земли` ханаа`ни” Бы'ша же сн~ове фаре'сђ, і^ а^сро'нъ, и^ е^мђи'лъ”
υἱοὶ δὲ ᾿Ιούδα· ῍Ηρ καὶ Αὐνὰν καὶ Σηλὼμ καὶ Φαρὲς καὶ Ζαρά· ἀπέθανε δὲ ῍Ηρ καὶ Αὐνὰν ἐν γῇ Χαναάν· ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Φαρές· ᾿Εσρὼν καὶ ᾿Ιεμουήλ.
13
13
Сн~ове же и^саха'ри, џо'ля, и^ фђа', и^ а^сђ'въ, замвраn”
υἱοὶ δὲ ᾿Ισσάχαρ· Θωλὰ καὶ Φουὰ καὶ ᾿Ιασοὺβ καὶ Ζαμβράμ.
14
14
Сн~ове же заё^лони, сере'дъ, а^лло'нъ, и^ е^и'ль,
υἱοὶ δὲ Ζαβουλών· Σερὲδ καὶ ᾿Αλλὼν καὶ ᾿Αχοήλ.
15
15
сїи сн~ове лїи'ни ја%же роди` і^а'ковђ въ междорњчїи сљ=рьстњмъ, и^ ди'нђ дще'рь е^го. всњхъ же дш~ъ сн~овъ и^ дщерїи л~г”
οὗτοι υἱοὶ Λείας, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Ιακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆς Συρίας, καὶ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ· πᾶσαι αἱ ψυχαί, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, τριάκοντα τρεῖς.
16
16
Сн~ове же га'лъ, сафо'нъ, и^ а^ннъги'съ, и^ санънисъ џасованъ, а^и^дисъ и^ а^ди'съ, і^ѓ^ди'съ и^ а^реи'лисъ”
υἱοὶ δὲ Γάδ· Σαφὼν καὶ ᾿Αγγὶς καὶ Σαυνὶς καὶ Θασοβὰν καὶ ᾿Αηδεὶς καὶ ᾿Αροηδεὶς καὶ ᾿Αρεηλείς.
17
17
Сїи` же сн~ове а^си'ровы, е^мна`, і^ е^сђя', и^ е^ё'ль, и^ варїя`, и^ са'рра сестра и^хъ. сн~ове же варїи'ни, хово'ръ, мелхїи'лъ”
υἱοὶ δὲ ᾿Ασήρ· ᾿Ιεμνά, ᾿Ιεσσουὰ καὶ ᾿Ιεοὺλ καὶ Βαριὰ καὶ Σάρα ἀδελφὴ αὐτῶν. υἱοὶ δὲ Βαριά· Χοβόρ καὶ Μελχιίλ.
18
18
Сїи` сн~ове зе'лфины, ја%же далъ лава'нъ дще'ри свое'и лїи, е^же роди` і^а'ковђ дш~ъ, ѕ~і”
οὗτοι υἱοὶ Ζελφᾶς, ἣν ἔδωκε Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτους τῷ ᾿Ιακὼβ δεκαὲξ ψυχάς.
19
19
сн~ове же рахи'лини жены`, і^а'ковля, і^ѓ'сифъ и^ вениа^ми'нъ”
υἱοὶ δὲ Ραχὴλ γυναικὸς ᾿Ιακώβ· ᾿Ιωσὴφ καὶ Βενιαμίν.
20
20
Бы'ша же сн~ове і^ѓ'сифли, въ земли` е^гљ=пет#стњи, ја%же роди е^мђ а^се'нџа, дщи` пентефрїина жръца` града слн~чна, манасїю, и^ е^фрњма” Бы'ша же сн~ве манасїины ја%же роди` е^мђ зало'жница сљ=ра, махи'ръ, махи'ръ же роди` галаа^да, сн~ове же е^фрњмли, брата манасїина, сђталамъ, и^ таа'мъ сн~ове же сђталаMли е^де'мъ”
ἐγένοντο δὲ υἱοὶ ᾿Ιωσὴφ ἐν γῇ Αἰγύπτου, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ᾿Ασεννὲθ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέως ῾Ηλιουπόλεως, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν ᾿Εφραΐμ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Μανασσῆ, οὓς ἔτεκεν αὐτῷ ἡ παλλακὴ ἡ Σύρα, τὸν Μαχίρ· Μαχὶρ δὲ ἐγέννησε τὸν Γαλαάδ. υἱοὶ δὲ ᾿Εφραΐμ ἀδελφοῦ Μανασσῆ· Σουταλαὰμ καὶ Ταάμ. υἱοὶ δὲ Σουταλαάμ· ᾿Εδέμ.
21
21
Сн~ове же венїа^мини ва'ла и^ хово'ръ, и^ асфиl. Бы'ша же сн~ове ва'ла, ги'ра, и^ ноемаn и^ нъхи'мъ, и^ ро'съ, и^ мамъфи'нъ, и^ ѓ^фими'мъ” Ги'ра же роди а^ра'да”
υἱοὶ δὲ Βενιαμίν· Βαλὰ καὶ Χοβὼρ καὶ ᾿Ασβήλ· ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Βαλά· Γηρὰ καὶ Νεομὰν καὶ ᾿Αγχὶς καὶ Ρὼς καὶ Μαμφὶμ καὶ ᾿Οφιμίν. Γηρὰ δὲ ἐγέννησε τὸν ᾿Αράδ.
22
22
сїи` же сн~ове рахи'ли, ја%же роди і^а'ковђ всњхъ дш~ъ, и~і”
οὗτοι υἱοὶ Ραχήλ, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Ιακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ δεκαοκτώ.
23
23
Сн~ове же да'новы, а^со'мъ,
υἱοὶ δὲ Δάν· ᾿Ασόμ.
24
24
и^ сн~ове же неџали'мли, и^а^силъ, го'нїи, и^саха'ръ, и^ сили'мъ,
καὶ υἱοὶ Νεφθαλείμ· ᾿Ασιὴλ καὶ Γωυνὶ καὶ ᾿Ισσάαρ καὶ Συλλήμ.
25
25
сн~ове же ва'ллины, ю%же дасть лава'н# рахи'ли дще'ри своей, и^ роди і^а'ковђ
οὗτοι υἱοὶ Βαλᾶς, ἣν ἔδωκε Λάβαν Ραχὴλ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτους τῷ ᾿Ιακώβ· πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἑπτά.
26
26
всњхъ дш~ъ, з~” Всњхъ дш~ъ ја%же прїидо'ша съ і^а'ковомъ, въ е^гљ=пет#, ја%же и^зыдо'ша и^с чре'слъ е^го, развњ жеn. сн~овъ і^а'ковль, всXњ дш~ъ, ћ~, и^ ѕ~,
πᾶσαι δέ αἱ ψυχαὶ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ ᾿Ιακὼβ εἰς Αἴγυπτον, οἱ ἐξελθόντες ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, χωρὶς τῶν γυναικῶν υἱῶν ᾿Ιακώβ, πᾶσαι ψυχαὶ ἑξηκονταέξ.
27
27
сн~ове же і^ѓ'сифли е^же быша е^мђ въ земли' е^гљ=петъстњи” И$ всXњ же дш~ъ домђ і^а'ковля, ја%же прїидо'ша с ни'мъ въ е^гљ=петъ,
υἱοὶ δὲ ᾿Ιωσὴφ οἱ γενόμενοι αὐτῷ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ψυχαὶ ἐννέα. πᾶσαι ψυχαὶ οἴκου ᾿Ιακὼβ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ ᾿Ιακὼβ εἰς Αἴγυπτον ψυχαὶ ἑβδομηκονταπέντε.
28
28
о~е” І$ё^дђ же посла'ша предъ собо'ю къ і^ѓ'сифђ, срњстї и&, ё^ и^ром#ска града в земли` рацњсїинњ”
Τὸν δὲ ᾿Ιούδαν ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸς ᾿Ιωσὴφ συναντῆσαι αὐτῷ καθ᾿ ῾Ηρώων πόλιν, εἰς γῆν Ραμεσσῆ.
29
29
Въпря'гъ же і^ѓ'сифъ колесницђ свою`, і^ и^зы'де противђ і^ил~я эTц~а свое^го, к афиро'нђ градђ, показа' же ся е^мђ самъ. и^ припаде` на вы'ю е^го, и^ плака'ся много”
ζεύξας δὲ ᾿Ιωσὴφ τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀνέβη εἰς συνάντησιν ᾿Ισραὴλ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καθ᾿ ῾Ηρώων πόλιν καὶ ὀφθεὶς αὐτῷ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε κλαυθμῷ πίονι.
30
30
Речеy і^и~ль къ і^ѓ^сифђ, да ё^мрђ по семъ, е^лмаже ви'дњхъ лице твое`, е^ще б^оты е^си жи'въ”
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἀποθανοῦμαι ἀπὸ τοῦ νῦν, ἐπεὶ ἑώρακα τὸ πρόσωπόν σου· ἔτι γὰρ σὺ ζῇς.
31
31
Рече же і^ѓ'сифъ къ братїи свое'й шедъши повњмъ фараѓ'нђ, и^ рекђ е^мђ братїа моа`, и^ до'мъ эTц~а мое^го, и^же бњша въ земли` ханаа'ни. прїидоша ко мн^њ.
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ· ἀναβὰς ἀπαγγελῶ τῷ Φαραὼ καὶ ἐρῶ αὐτῷ· οἱ ἀδελφοί μου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου, οἳ ἦσαν ἐν γῇ Χαναάν, ἥκασι πρός με·
32
32
сїи же сђть мђжи пастђси`, скотопита'телницы. ско'тъ же и^ воло'ве и^ вс^е и^хъ е^же и^мњша привели сђть съ собо'ю”
οἱ δὲ ἄνδρες εἰσὶ ποιμένες· ἄνδρες γὰρ κτηνοτρόφοι ἦσαν· καὶ τὰ κτήνη καὶ τοὺς βόας καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἀγηόχασιν.
33
33
А/ще възове'тъ в^ы фараѓ'нъ, и^ рече'тъ вамъ, чт^о дњло ва'ше е^сть,
ἐὰν οὖν καλέσῃ ὑμᾶς Φαραὼ καὶ εἴπῃ ὑμῖν· τί τὸ ἔργον ὑμῶν ἐστίν;
34
34
рцњте скотопи та'тел#ницы е^смы`, и^здњтъска раби` твои` и^ досе'лњ м^ы, и^ эTц~ы наши. да въсели'теся въ зе'млю гесе'млю въ а^равїи, хђ'лно б^о е^гљ=птяномъ е^сть, пастђхъ всякъ ѓ%вчїи”
ἐρεῖτε· ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσμὲν οἱ παῖδές σου ἐκ παιδὸς ἕως τοῦ νῦν, καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν, ἵνα κατοικήσητε ἐν γῇ Γεσὲμ ᾿Αραβίας· βδέλυγμα γάρ ἐστιν Αἰγυπτίοις πᾶς ποιμὴν προβάτων.
Глvа, м~з”
Κεφάλαιο 47
1
1
Прише'дъ же і^ѓ'сифъ, повњда фараѓ'нђ, и^ рече. эTц~ъ мои и^ братїа моа` и^ ско'ти и^ воло'ве и^ вс^е и^хъ прїидо'ша и^зъ земля` ханаа'ня, и^ с^е сђть в# земли` гесе'мли.
ΕΛΘΩΝ δὲ ᾿Ιωσὴφ ἀπήγγειλε τῷ Φαραὼ λέγων· ὁ πατήρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόες αὐτῶν καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἦλθον ἐκ γῆς Χαναὰν καὶ ἰδού εἰσιν ἐν γῇ Γεσέμ.
2
2
эT братїа же своея` поя`, е~, мђжїи, поста'ви преD фараѓ'ноM”
ἀπὸ δὲ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ παρέλαβε πέντε ἄνδρας καὶ ἔστησεν αὐτοὺς ἐναντίον Φαραώ.
3
3
И$ рече фараѓ'нъ къ бра'тїи і^ѓ'сифли, чт^о дњло ва'ше, сїи& же рњша фараѓ'нђ, пастђси` ѓ^вчїи раби` твои` е^смы, м^ы, и^ эTц~ы на'ши, эT дњтъска и^ досе'лњ”
καὶ εἶπε Φαραὼ τοῖς ἀδελφοῖς ᾿Ιωσήφ· τί τὸ ἔργον ὑμῶν; οἱ δὲ εἶπαν τῷ Φαραώ· ποιμένες προβάτων οἱ παῖδές σου, καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ πατέρες ἡμῶν.
4
4
Реко'ша же фараѓ'нђ, ѓ^бита'ти въ землю прїидохомъ нњсть б^о па'ствы скотђ ра'бъ твои^хъ, съѓ^долњ б^о глаD на земли` ханаа'ни, нн~њ ё^бо да въселяTся раби твои`, в зе'млю гесе'млю.
εἶπαν δὲ τῷ Φαραώ· παροικεῖν ἐν τῇ γῇ ἥκαμεν· οὐ γάρ ἐστι νομὴ τοῖς κτήνεσι τῶν παίδων σου, ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸς ἐν γῇ Χαναάν· νῦν οὖν κατοικήσωμεν οἱ παῖδές σου ἐν γῇ Γεσέμ.
5
5
речеy фараѓ'нъ і^ѓ'сифђ гл~я эTц~ъ твои и^ братїа твоа` прїидо'ша к тебњ.
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· κατοικείτωσαν ἐν γῇ Γεσέμ· εἰ δὲ ἐπίστῃ ὅτι εἰσὶν ἐν αὐτοῖς ἄνδρες δυνατοί, κατάστησον αὐτοὺς ἄρχοντας τῶν ἐμῶν κτηνῶν. ῏Ηλθον δὲ εἰς Αἴγυπτον πρὸς ᾿Ιωσὴφ ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἤκουσε Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου.
6
6
се же земля е^гљ=пет#ская преD тобо'ю е^сть. на до'брњи же земли` эTц~а твое^го и^ бра'тїю ё^сели`, и^ да живђть въ земли гесе'мли” А/ще ли вњ'си ја%ко сђть мђжи в нихъ си'лнїи, т^о постави я& старњишины ското'мъ мои^мъ” И$ прїидо'ша въ е^гљ=петъ къ і^ѓ'сифђ і^а'ковъ и^ сн~ове е^го, и^ слы'ша фараѓ'нъ цр~ь е^гљ=петъскыи”
καὶ εἶπε Φαραὼ πρὸς ᾿Ιωσὴφ λέγων· ὁ πατήρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἥκασι πρὸς σέ· ἰδοὺ ἡ γῆ Αἰγύπτου ἐναντίον σου ἐστίν· ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ κατοίκισον τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς ἀδελφούς σου.
7
7
Въведе же і^ѓ'сифъ і^а'кова эTц~а свое^го, и^ поста'ви е^го предъ фараѓ'номъ, и^ блsви і^а'ковъ фараѓ'на
εἰσήγαγε δὲ ᾿Ιωσὴφ ᾿Ιακὼβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐναντίον Φαραώ, καὶ ηὐλόγησεν ᾿Ιακὼβ τὸν Φαραώ.
8
8
рече же фараѓ'нъ къ і^а'ковђ, коли'ко лњтъ дн~и житїа твое^го.
εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ ᾿Ιακώβ· πόσα ἔτη ἡμερῶν τῆς ζωῆς σου;
9
9
рече же і^а'ковъ фараѓ'нђ, дн~їи лњтъ житїя` мое^го ја^же ѓ^бита'хъ, р~л, лњтъ, ма'ли и^ зли быша дн~їе лњтъ житїя` мое^го, не постиго'ша б^о дн~їе лњт# житїа эTц~ъ мои^хъ, ја%же дн~їи ѓ^бита'ша”
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ Φαραώ· αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου, ἃς παροικῶ, ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη· μικραὶ καὶ πονηραὶ γεγόνασιν αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς μου, οὐκ ἀφίκοντο εἰς τὰς ἡμέρας τῶν ἐτῶν τῆς ζωῆς τῶν πατέρων μου, ἃς ἡμέρας παρῴκησαν.
10
10
И$ блsви і^а'ковъ фараѓ'на, и^ эTи^де эT него вонъ”
καὶ εὐλογήσας ᾿Ιακὼβ τὸν Φαραὼ ἐξῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ.
11
11
И$ ё^сели` і^ѓ'сифъ эTц~а и^ бра'тїю свою`, и^ дасть иM ѓ^бдръшанїе в земли` е^гљ=пеTстњи, на до'брњи земли`, и^ в земли` рамесїи'нњ. ја^коже повелњ` фараѓ'нъ”
καὶ κατῴκισεν ᾿Ιωσὴφ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς κατάσχεσιν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ, ἐν γῇ Ραμεσσῆ, καθὰ προσέταξε Φαραώ.
12
12
И$ дњля'ше і^ѓ'сифъ пшени'цђ эTц~ђ свое^мђ и^ бра'тїи свое'й и^ всемђ` до'мђ эTц~а свое^го кое^мђждо по числђ ли'цъ”
καὶ ἐσιτομέτρει ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ σῖτον κατὰ σῶμα.
13
13
Пшени'ца же не бяше въ все'и земли`, съѓ^долњва'ше б^о глаD на земли`, скончева'ше бо ся земля` е^гљ=петъская, и^ земля` ханаа'ня эT гла'да”
Σῖτος δὲ οὐκ ἦν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸς σφόδρα. ἐξέλιπε δὲ ἡ γῆ Αἰγύπτου καὶ ἡ γῆ Χαναὰν ἀπὸ τοῦ λιμοῦ.
14
14
Събра же і^ѓ'сифъ вс^е сребро`, е^же ѓ^брњте в земли` е^гљ=петъстњ, и^ в земли` ханаа'ни, за пшени'цђ е^же кђпова'хђ и^ цњня'ше и^мъ” И$ внесе` і^ѓ'сифъ вс^е сребро` въ до'мъ фараѓ'новъ,
συνήγαγε δὲ ᾿Ιωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν γῇ Χαναὰν τοῦ σίτου, οὗ ἠγόραζον, καὶ ἐσιτομέτρει αὐτοῖς, καὶ εἰσήνεγκεν ᾿Ιωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον εἰς τὸν οἶκον Φαραώ.
15
15
и^ сконча'ся вс^е сребро` эT земля` е^гљ=пеTскїа и^ ханаа'ньскїа” Прїидо'ша же вс^и е^гљ=птяне, къ і^ѓ'сифђ гл~юще, да'ждъ намъ хлњбъ, въскђю м^ы ё^мираемъ преD тобою, сконча' бо ся сребро` на'ше”
καὶ ἐξέλιπε πᾶν τὸ ἀργύριον ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐκ γῆς Χαναάν. ἦλθον δὲ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι πρὸς ᾿Ιωσήφ, λέγοντες· δὸς ἡμῖν ἄρτους, καὶ ἱνατί ἀποθνήσκομεν ἐναντίον σου; ἐκλέλοιπε γὰρ τὸ ἀργύριον ἡμῶν.
16
16
Рече же иM і^ѓ'сифъ, приженњте ско'тъ свои, да даM вамъ за ско'тъ вашъ хлњбъ, а%ще ся сконча'ло сребро`.
εἶπε δὲ αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· φέρετε τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν ἄρτους ἀντὶ τῶν κτηνῶν ὑμῶν, εἰ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ὑμῶν.
17
17
пригна'шаy скотъ къ і^ѓ'сифђ, и^ дасть иM і^ѓ'сиf хлњбы за кони' и^ за ѓ^вца`, и^ за говя'да, и^ за ѓ^слы. и^ прекорми я& хлњбы за скотъ и^хъ в томъ лњтњ”
ἤγαγον δὲ τὰ κτήνη αὐτῶν πρὸς ᾿Ιωσήφ, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς ᾿Ιωσὴφ ἄρτους ἀντὶ τῶν ἵππων καὶ ἀντὶ τῶν προβάτων καὶ ἀντὶ τῶν βοῶν καὶ ἀντὶ τῶν ὄνων καὶ ἐξέθρεψεν αὐτοὺς ἐν ἄρτοις ἀντὶ πάντων τῶν κτηνῶν αὐτῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ.
18
18
И$зы'де же т^о лњто, пришеDши же въ второ'е лњто реко'ша е^мђ, е^да` поги'бнеM эT гдsна нашего, е^гда` б^о скончи'шася сребро` і^ и^мњнїе и^ скотъ к тебњ гдsне. и^ нњсть ѓ^стало намъ предъ тобо'ю гдsне нашъ, н^ото'чїю тњло и^ земля` наша,
ἐξῆλθε δὲ τὸ ἔτος ἐκεῖνο, καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ καὶ εἶπαν αὐτῷ· μή ποτε ἐκτριβῶμεν ἀπὸ τοῦ κυρίου ἡμῶν; εἰ γὰρ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ἡμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ κτήνη πρὸς σὲ τὸν κύριον, καὶ οὐχ ὑπολέλειπται ἡμῖν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν ἀλλ᾿ ἢ τὸ ἴδιον σῶμα καὶ ἡ γῆ ἡμῶν.
19
19
да ё%мремъ предъ тобо'ю, и^ земля` ѓ^пђстњ'етъ, кђпи` наs, и^ зе'млю нашђ хлњбы, и^ да бђ'демъ м^ы и^ земля` наша рабоTна фараѓ'нђ, даждь намъ сњмя, да въсњ'емъ и^ жи'ви бђдемъ, да не ё^мремъ и^ земля` не ѓ^пђстњ'етъ”
ἵνα οὖν μὴ ἀποθάνωμεν ἐναντίον σου καὶ ἡ γῆ ἐρημωθῇ, κτῆσαι ἡμᾶς καὶ τὴν γῆν ἡμῶν ἀντὶ ἄρτων, καὶ ἐσόμεθα ἡμεῖς καὶ ἡ γῆ ἡμῶν παῖδες τῷ Φαραώ· δὸς σπέρμα, ἵνα σπείρωμεν καὶ ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡ γῆ οὐκ ἐρημωθήσεται.
20
20
И$ кђпи` вс^ю зе'млю е^гљ=пеTскђю і^ѓ'сифъ фараѓ'нђ, и^ поэTдава'ше е^гљ=птяне вс^ю зе'млю фараѓ'нђ, съѓ^долњ бо и^мъ гла'дъ, и^ бысть земля` фараѓ^нђ”
καὶ ἐκτήσατο ᾿Ιωσὴφ πᾶσαν τὴν γῆν τῶν Αἰγυπτίων τῷ Φαραώ· ἀπέδοντο γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γῆν αὐτῶν τῷ Φαραώ, ἐπεκράτησε γὰρ αὐτῶν ὁ λιμός· καὶ ἐγένετο ἡ γῇ τῷ Φαραώ,
21
21
И$ люди поработи е^мђ в рабы, эT кра'я предњлъ е^гљ=петъскъ до кра'я е^я,
καὶ τὸν λαὸν κατεδουλώσατο αὐτῷ εἰς παῖδας ἀπ᾿ ἄκρων ὁρίων Αἰγύπτου ἕως τῶν ἄκρων,
22
22
развњ земля` жре'чески, тоя` б^о не кђпи` і^ѓ'сиf да'нь бо дасть жръцемъ фараѓ'нъ. и^ ја%дяхђ дань ю^же дасть и^мъ фараѓn сего` ради не эTдаша земля` своея”
χωρὶς τῆς γῆς τῶν ἱερέων μόνον· οὐκ ἐκτήσατο ταύτην ᾿Ιωσήφ, ἐν δόσει γὰρ ἔδωκε δόμα τοῖς ἱερεῦσι Φαραώ, καὶ ἤσθιον τὴν δόσιν, ἣν ἔδωκεν αὐτοῖς Φαραώ· διὰ τοῦτο οὐκ ἀπέδοντο τὴν γῆν αὐτῶν.
23
23
Рече же і^ѓ'сифъ всњмъ е^гљ=птњном# се кђпи'хъ васъ и^ вс^ю зе'млю вашђ фараѓ'нђ днsь. възмњте сњмена и^ сњ'ите на ни'вахъ, а^ и^же
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ πᾶσι τοῖς Αἰγυπτίοις· ἰδοὺ κέκτημαι ὑμᾶς καὶ τὴν γῆν ὑμῶν σήμερον τῷ Φαραώ· λάβετε ἑαυτοῖς σπέρμα καὶ σπείρατε τὴν γῆν,
24
24
бђдђтъ жи'та по нихъ, да да'сте пя'тђю часть фараѓ'нђ, четыре части бђдђтъ вамъ, сњмена ни'вамъ, и^ на препита'нїе вамъ, и^ всњмъ домо'мъ вашимъ,
καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆς καὶ δώσετε τὸ πέμπτον μέρος τῷ Φαραώ, τὰ δὲ τέσσαρα μέρη ἔσται ὑμῖν αὐτοῖς εἰς σπέρμα τῇ γῇ καὶ εἰς βρῶσιν ὑμῖν καὶ πᾶσι τοῖς ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν.
25
25
и^ реко'ша ѓ^живи'лъ ны е^си ѓ^брњто'хоM бл~года'ть преD тобо'ю, господиномъ нашимъ, да бђ'демъ раби` фараѓ'ни”
καὶ εἶπαν· σέσωκας ἡμᾶς, εὕρομεν χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ ἐσόμεθα παῖδες τῷ Φαραώ.
26
26
И$ ё^ста'вї имъ за'повњдь і^ѓ'сифъ, до днешняго дн~е на земли` е^гљ=пеTстњи, пятђю ча'сть давати фараѓ'нђ, кромњ земля` жре'ческы, та` б^ото'чїю не бя'ше фараѓ'ня”
καὶ ἔθετο αὐτοῖς ᾿Ιωσὴφ εἰς πρόσταγμα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου τῷ Φαραὼ ἀποπεμπτοῦν, χωρὶς τῆς γῆς τῶν ἱερέων μόνον· οὐκ ἦν τῷ Φαραώ.
27
27
Всели' же ся і^и~ль в земли` е^гљ=пеTстњи, на земли` гесе'мли, и^ прїа'ша ю& и^ расплоди'шася и^ ё^множишася на не'и ѕњло`,
Κατῴκησε δὲ ᾿Ισραὴλ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐπὶ γῆς Γεσὲμ καὶ ἐκληρονόμησαν ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα.
28
28
живе' же і^а'ковъ в земли` е^гљ=петъстњи, з~і, лњтъ” Бысть же дн~їи і^а'ковлиX лњтъ жи'зни е^го. р~м~ и^
ἐπέζησε δὲ ᾿Ιακὼβ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δεκαεπτὰ ἔτη· καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι ᾿Ιακὼβ ἐνιαυτῶν τῆς ζωῆς αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαρακονταεπτὰ ἔτη.
29
29
з~” И$ приспњша же дн~їе і^ил~я ё^мрњти. и^ призва` і^ѓ'сифа сн~а свое^го, и^ рече е^мђ. а%ще е^смь ѓ^брњлъ блгDть преD тобо'ю положи рђкђ твою поD стегно мое`, да сътвори'ши со мно'ю млsть, і^ и'стиннђ, да не погребе'ши мене` въ е^гљ=птњ.
ἤγγισαν δὲ αἱ ἡμέραι ᾿Ισραὴλ τοῦ ἀποθανεῖν, καὶ ἐκάλεσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ὑπόθες τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου καὶ ποιήσεις ἐπ᾿ ἐμὲ ἐλεημοσύνην καὶ ἀλήθειαν τοῦ μή με θάψαι ἐν Αἰγύπτῳ,
30
30
но^ положи'ши м^я съ эTц~ы мои'ми, і^ и^знесе'ши м^я и^з# е^гљ=пта и^ погребе'ши м^я въ гро'бXњ и^хъ. Се'й же рече` сътворю` по словеси` твое^мђ.
ἀλλὰ κοιμηθήσομαι μετὰ τῶν πατέρων μου, καὶ ἀρεῖς με ἐξ Αἰγύπτου καὶ θάψεις με ἐν τῷ τάφῳ αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν· ἐγὼ ποιήσω κατὰ τὸ ρῆμά σου.
31
31
рече же е^мђ, клени' ми ся, и^ кля'тся е^мђ, и^ поклони'ся і^и~ль коне'цъ жезла е^го”
εἶπε δέ· ὄμοσόν μοι. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ. καὶ προσεκύνησεν ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς ράβδου αὐτοῦ.
Глvа, м~и”
Κεφάλαιο 48
1
1
Бысть же по гл~њ се'мъ, повњдаша і^ѓ'сифђ, ја%ко эTц~ъ т^и и^знемога'ет#. и^ поиM же ѓ%б^а сн~а своа` манасїю і^ е^фрема. и^ прїиде же къ і^а'ковђ”
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀπηγγέλη τῷ ᾿Ιωσήφ, ὅτι ὁ πατήρ σου ἐνοχλεῖται. καὶ ἀναλαβὼν τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν ᾿Εφραΐμ, ἦλθε πρὸς ᾿Ιακώβ.
2
2
Повњ'даша же і^а'ковђ гл~юще, с^е сн~ъ твои і^ѓ'сифъ прїиде к тебњ, и^ ё^крњпи'вся і^ил~ь и^ сњде на ѓ^дрњ”
ἀπηγγέλη δὲ τῷ ᾿Ιακὼβ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ υἱός σου ᾿Ιωσὴφ ἔρχεται πρὸς σέ. καὶ ἐνισχύσας ᾿Ισραὴλ ἐκάθησεν ἐπὶ τὴν κλίνην.
3
3
Реq же і^а'ковъ і^ѓ'сифђ. б~ъ мои ја%ви'ся мн^њ в лю'зњ въ земли` ханаа'ни, благослови' же м^я
καὶ εἶπεν ᾿Ιακὼβ τῷ ᾿Ιωσήφ· ὁ Θεός μου ὤφθη μοι ἐν Λουζᾷ ἐν γῇ Χαναὰν καὶ εὐλόγησέ με
4
4
и^ рече ми. с^е а'зъ възращђ т^я и^ ё^мно'жђ и^ сътворю т^я въ собо'ръ ја%зы'комъ. и^ да'мъ ти землю` сїю, и^ сњмени твое^мђ потебњ, въ прїа'тїе вњ'чное”
καὶ εἶπέ μοι· ἰδοὺ ἐγὼ αὐξανῶ σε καὶ πληθυνῶ σε καὶ ποιήσω σε εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν καὶ δώσω σοι τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ εἰς κατάσχεσιν αἰώνιον.
5
5
Нн~њ ё^бо ѓ^б^а сн~а твоа, ја%же быста въ земли е^гљ=петъстњи, прњжде прише'ствїа мое^го въ е^гљ=петъ к тебњ” Моя` е^ста` е^фрњмъ и^ манасїя, а^ки рђви'мъ и^ симеѓ'нъ, бђ'дета м^и”
νῦν οὖν οἱ δύο υἱοί σου οἱ γενόμενοί σοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ πρὸ τοῦ με ἐλθεῖν πρὸς σὲ εἰς Αἴγυπτον, ἐμοί εἰσιν, ᾿Εφραΐμ καὶ Μανασσῆ, ὡς Ρουβὴν καὶ Συμεὼν ἔσονταί μοι·
6
6
Сн~ы же а^ще роди'ши посемъ бђ'дђтъ ти въ и%мя братїа твое^я, и^ прозовђтся къ прича'щенїю
τὰ δέ ἔκγονα, ἃ ἐὰν γεννήσῃς μετὰ ταῦτα, ἔσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν· κληθήσονται ἐπὶ τοῖς ἐκείνων κλήροις.
7
7
ѓ^нXњ” б^о е^да` и^дяX эT междорњчїа сљ=рьска, ёмре рахи'ль мт~и твоя`, въ земли` ханаа'ни близъ сђщђ ми и^подро'ма, хавра'џа, земля` е^гда вхожда'хъ до ефра'џы, и^ погребохъ ю& на пђти и^подрома, и^ то е^сть вифлеѓ'мъ”
ἐγὼ δὲ ἡνίκα ἠρχόμην ἐκ Μεσοποταμίας τῆς Συρίας, ἀπέθανε Ραχὴλ ἡ μήτηρ σου ἐν γῇ Χαναάν, ἐγγίζοντός μου κατὰ τὸν ἱππόδρομον Χαβραθὰ τῆς γῆς τοῦ ἐλθεῖν ᾿Εφραθά, καὶ κατώρυξα αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου (αὕτη ἐστὶ Βηθλεέμ).
8
8
Ви'дњв же і^ил~ь сн~а і^ѓ'сифля и^ рече, чт^о е^ста сїя тебњ
ἰδὼν δὲ ᾿Ισραὴλ τοὺς υἱοὺς ᾿Ιωσὴφ εἶπε· τίνες σοι οὗτοι;
9
9
рече же і^ѓ^сифъ эTц~ђ свое^мђ сн~а ми е^ста`, ја%же дасть ми б~ъ зд^њ” Рече же і^а'ковъ приведи ми я& и^ блsвлю и^хъ,
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· υἱοί μου εἰσιν, οὓς ἔδωκέ μοι ὁ Θεὸς ἐνταῦθα. καὶ εἶπεν ᾿Ιακώβ· προσάγαγέ μοι αὐτούς, ἵνα εὐλογήσω αὐτούς.
10
10
ѓ%чи же і^ил~ю неви'дњста эT ста'рости, и^ не можа'ше гляда'ти. приведе же я& к немђ и^ лобза и&, и^ прїяT я&,
οἱ ὀφθαλμοὶ δὲ ᾿Ισραὴλ ἐβαρυώπησαν ἀπὸ τοῦ γήρως, καὶ οὐκ ἠδύνατο βλέπειν· καὶ ἤγγισεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν, καὶ ἐφίλησεν αὐτοὺς καὶ περιέλαβεν αὐτούς.
11
11
и^ рече і^ил~ь, къ і^ѓ'сифђ с^е лице твое ви'дњхъ, и^ показа ми б~ъ и^ сњмя твое”
καὶ εἶπεν ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ τοῦ προσώπου σου οὐκ ἐστερήθην, καὶ ἰδοὺ ἔδειξέ μοι ὁ Θεὸς καὶ τὸ σπέρμα σου.
12
12
эTведе' же і^ѓ'сифъ эT колњ'нђ е^го, и^ поклони'ся е^мђ ни'ць до земля`”
καὶ ἐξήγαγε αὐτοὺς ᾿Ιωσὴφ ἀπὸ τῶν γονάτων αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τῆς γῆς.
13
13
Пои'м# же і^ѓ'сифъ ѓ^б^а сн~а своя е^фрњма въ десни'цђ прямо леви'цы і^ил~я. манасїю же в лњвђю прямо десни'цы і^ил~вы и^ приведе я& к немђ”
λαβὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ τοὺς δύο υἱοὺς αὐτοῦ, τόν τε ᾿Εφραΐμ ἐν τῇ δεξιᾷ, ἐξ ἀριστερῶν δὲ ᾿Ισραήλ, τὸν δὲ Μανασσῆ ἐξ ἀριστερῶν, ἐκ δεξιῶν δὲ ᾿Ισραήλ, ἤγγισεν αὐτοὺς αὐτῷ.
14
14
Просте'ръ же і^а'ковъ десни'цђ и^ возложи` на главђ` е^фрњмлю, се'й же бњше мнїи, а^ лњвицђ на главђ манасїинђ премњни'в# рђцњ,
ἐκτείνας δὲ ᾿Ισραὴλ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Εφραΐμ, οὗτος δὲ ἦν ὁ νεώτερος, καὶ τὴν ἀριστερὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ, ἐναλλὰξ τὰς χεῖρας.
15
15
и^ блsвї я& и^ рече. б~ъ е^мђже ё^годи'ша эTц~ы мои`. преD нимъ а^врааM, і^саа'къ б~ъ и^же мя корми` и^з млада и^ до дн~ешняго дн~е,
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ εἶπεν· ὁ Θεός, ᾧ εὐηρέστησαν οἱ πατέρες μου ἐνώπιον αὐτοῦ, ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, ὁ Θεὸς ὁ τρέφων με ἐκ νεότητος ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης,
16
16
и^ а'гг~лъ и^же мя и^збавля'етъ эT всего зл^а, блsви дњтища сїя” И$ да прозовется и'мя мое, і^ и'мя эTц~ъ мои^хъ. а^враа'ма, і^саа'ка, да ся ё^мно'житъ въ мно'жество вели'ко на земли`”
ὁ ἄγγελος ὁ ρυόμενός με ἐκ πάντων τῶν κακῶν εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα, καὶ ἐπικληθήσεται ἐν αὐτοῖς τὸ ὄνομά μου καὶ τὸ ὄνομα τῶν πατέρων μου ῾Αβραὰμ καὶ ᾿Ισαάκ, καὶ πληθυνθείησαν εἰς πλῆθος πολὺ ἐπὶ τῆς γῆς.
17
17
Ви'дњв же і^ѓ'сифъ ја%ко възложи` эTц~ъ е^го десни'цђ свою на главђ` е^фрњмлю, и^ тя'жко е^мђ бысть, и^ прїа'тъ і^ѓ'сифъ рђкђ эTц~а свое^го эTя'ти эT главы` е^фрњмля на главђ` манасїи'нђ.
ἰδὼν δὲ ᾿Ιωσὴφ ὅτι ἐπέβαλεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Εφραΐμ, βαρὺ αὐτῷ κατεφάνη, καὶ ἀντελάβετο ᾿Ιωσὴφ τῆς χειρὸς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἀφελεῖν αὐτὴν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ᾿Εφραΐμ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ.
18
18
И$ рече і^ѓ'сифъ эTц~ђ свое^мђ, не та'ко эTч~е, се б^о еs пр'ъвенецъ, възложи` рђкђ деснђ'ю на главђ е^го
εἶπε δὲ ᾿Ιωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ· οὐχ οὕτως, πάτερ, οὗτος γὰρ ὁ πρωτότοκος· ἐπίθες τὴν δεξιάν σου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
19
19
и^ не хотя'ше” И$ рече вMњ чадо вњмъ, и^ то'й бђдетъ в лю'дъ и^ то'й възнесе'т ся, н^о братъ е^го мнїи бђдетъ бо'лїи е^го, и^ сњмя е^го бђдетъ въ мно'жество ја%зы'комъ,
καὶ οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλὰ εἶπεν· οἶδα, τέκνον, οἶδα· καὶ οὗτος ἔσται εἰς λαόν, καὶ οὗτος ὑψωθήσεται· ἀλλὰ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ νεώτερος μείζων αὐτοῦ ἔσται, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἔσται εἰς πλῆθος ἐθνῶν.
20
20
и^ блsвї я& в томъ дн~и гл~я, въ васъ блsвится і^ил~ь гл~я сътвори т^я б~ъ ја%ко е^фрњма и^ манасїю, и^ поста'ви е^фрњма выше манасїи”
καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· ἐν ὑμῖν εὐλογηθήσεται ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ποιήσαι σε ὁ Θεὸς ὡς ᾿Εφραΐμ καὶ ὡς Μανασσῆ. καὶ ἔθηκε τὸν ᾿Εφραΐμ ἔμπροσθεν τοῦ Μανασσῆ.
21
21
Реq же і^ил~ь і^ѓсифђ. а%зъ ё^мира'ю. бђди же б~ъ с вами, и^ възврати'т# в^ы эT земля сея`, на' землю эTц~ъ ва'шиX,
εἶπε δὲ ᾿Ισραὴλ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω, καὶ ἔσται ὁ Θεὸς μεθ᾿ ὑμῶν καὶ ἀποστρέψει ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων ὑμῶν·
22
22
азъ же даю т^и сикемъ и^збранъ и^злиха братїа твоея ю^же взяX и^з рђки аморїискы, мечемъ свои^мъ”
ἐγὼ δὲ δίδωμί σοι Σίκιμα ἐξαίρετον ὑπὲρ τοὺς ἀδελφούς σου, ἣν ἔλαβον ἐκ χειρὸς ᾿Αμορραίων ἐν μαχαίρᾳ μου καὶ τόξῳ.
Глvа, м~џ”
Κεφάλαιο 49
1
1
Призва же і^а'ковъ сн~ы своя`, и^ реq иM събери'теся да повњм# вамъ чемђ быти въ васъ в послњднњя дн~и,
ΕΚΑΛΕΣΕ δὲ ᾿Ιακὼβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· συνάχθητε, ἵνα ἀναγγείλω ὑμῖν, τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν·
2
2
съвокђпи'теся и^ послђш'аите мене`, сн~ове і^а'ковли, послђш'аите эTц~а вашего”
ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατέ μου, υἱοὶ ᾿Ιακώβ, ἀκούσατε ᾿Ισραὴλ τοῦ πατρὸς ὑμῶν.
3
3
РђвиM первене'цъ мои, т^ы крњпость моа` и^ зача'ло чаD моиX поро'къ бысть, и^ поро'къ лютъ и^
Ρουβήν, πρωτότοκός μου, σὺ ἰσχύς μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου, σκληρὸς φέρεσθαι καὶ σκληρὸς αὐθάδης.
4
4
ё^кори'въ и^ а^ки вода расплыне'шися. взы'де бо на ло'же эTц~а свое^го, тогда` ѓ^сквернави постелю, и^дњже въниде,
ἐξύβρισας ὡς ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃς· ἀνέβης γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρός σου· τότε ἐμίανας τὴν στρωμνήν, οὗ ἀνέβης.
5
5
симеѓ'нъ и^ левгїи братїа скон#ча'ста ѓ^бидђ во'лею своею`. не прїиди дш~е моа
Συμεὼν καὶ Λευΐ ἀδελφοί· συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεως αὐτῶν.
6
6
въ съвњтъ и^хъ, и^ въ ё^стаv и^хъ, да не прелепи'тся внђтренња моя`, ја%ко гнњвомъ и^збиста чл~кы и^ по'мысломъ свои^мъ прерњ'заста жилы воло'вы.
εἰς βουλὴν αὐτῶν μὴ ἔλθοι ἡ ψυχή μου, καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά μου, ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπους καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον.
7
7
прокля'та лю'тость иX ја%ко лю'та быста, и^ гнњвъ и^хъ, ја%ко поро'къ раздњлю` и^хъ въ і^а'ковњ, и^ разъсњ'ю и^хъ въ і^ил~и”
ἐπικατάρατος ὁ θυμὸς αὐτῶν, ὅτι αὐθάδης, καὶ ἡ μῆνις αὐτῶν, ὅτι ἐσκληρύνθη· διαμεριῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ιακὼβ καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ᾿Ισραήλ.
8
8
І$у^дотебе похвали'ша братїа тво'а рђцњ твои` на плещђ` врагъ твои^хъ, покло'няT ти ся сн~ове эTц~а твое^го. сн~ъ і^ё^да
᾿Ιούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου· αἱ χεῖρές σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου· προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρός σου.
9
9
ски'менъ, эT лњторасли сн~е мои възы'де, възле'гъ и^ поспа` ја%ко левъ и^ ја^ко ски'менъ, кт^о възбђ'дит# и&”
σκύμνος λέοντος ᾿Ιούδα· ἐκ βλαστοῦ, υἱέ μου, ἀνέβης· ἀναπεσὼν ἐκοιμήθης ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος· τίς ἐγερεῖ αὐτόν;
10
10
І$ не скончаеTся кн~зь эT і^ё^ды ни старњ'ишина эT чре'слъ е^го. дондеже прїидеT намњне'нїе е^мђ, и^ то'и чаа'нїе ја%зы'комъ
οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ ᾿Ιούδα καὶ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕως ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸς προσδοκία ἐθνῶν.
11
11
привяза'я къ виногра'дђ ѓ^сля` свое, и^ ви'нничїю ѓ^сли'чищъ свои, и^спере'тъ ризы своя вино'мъ, и^ во крови гро'зновњ ѓ^де'ждђ свою,
δεσμεύων πρὸς ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆς ὄνου αὐτοῦ· πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆς τὴν περιβολὴν αὐτοῦ·
12
12
ве'селы ѓ%чи е^мђ эT вина`, и^ бњлы зђбы е^го паче мле'ка”
χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ ἢ γάλα.
13
13
Завђлоn на бре'гђ моря да ся всели'тъ и^ на приста'нищи корабле'и, и^ продолжи'тся до сидо'на”
Ζαβουλὼν παράλιος κατοικήσει, καὶ αὐτὸς παρ᾿ ὅρμον πλοίων, καὶ παρατενεῖ ἕως Σιδῶνος.
14
14
И$саха'р же доброе помы'сли, почива'я посредњ предњлъ.
᾿Ισσάχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύμησεν ἀναπαυόμενος ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων·
15
15
и^ ви'дњвъ поко'и ја%ко до'бръ и^ зе'млю ја^ко бл~гђ, преклони` рамњ свои` на дњ'ло и^ бысть, мQђ стяжа'тель”
καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή, καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων, ὑπέθηκε τὸν ὦμον αὐτοῦ εἰς τὸ πονεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργός.
16
16
да'нъ да сђ'дитъ людемъ свои^мъ ја%ко е^ді'но е^сть племя въ і^ил~и,
Δὰν κρινεῖ τὸ λαὸν αὐτοῦ, ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν ᾿Ισραήλ.
17
17
и^ да бђ'детъ данъ змїя` на распђтїи сњдя` на пђти` и хапля'а пятђ ко'ньскђ,
καὶ γενηθήτω Δὰν ὄφις ἐφ᾿ ὁδοῦ, ἐγκαθήμενος ἐπὶ τρίβου, δάκνων πτέρναν ἵππου, καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺς εἰς τὰ ὀπίσω,
18
18
и^ спаде'тся ко'нниk въспять сп~сенїя жды'и гдsня.
τὴν σωτηρίαν περιμένων Κυρίου.
19
19
га'дъ вкђсомъ и^скђ'ситъ, тоже и^скђси'ти и^ за пя'ти”
Γάδ, πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν, αὐτὸς δὲ πειρατεύσει αὐτὸν κατὰ πόδας.
20
20
А$си'ръ бл~гъ е^го хлbњ се'й б^о да'сть пищђ кн~зеM”
᾿Ασήρ, πίων αὐτοῦ ὁ ἄρτος, καὶ αὐτὸς δώσει τρυφὴν ἄρχουσι.
21
21
НеџталиM ја%ко лњторасль пђщеn придая` растђщ'и добротђ садо'вныа вњтвњ” І$ѓ'сифъ
Νεφθαλεὶμ στέλεχος ἀνειμένον, ἐπιδιδοὺς ἐν τῷ γεννήματι κάλλος.
22
22
сн~ъ во'зрасли сн~ъ възрасли зави'стныи, сн~ъ мо'и ю^нњ'ишїи, и^ ко мнњ ся
υἱὸς ηὐξημένος ᾿Ιωσήφ, υἱὸς ηὐξημένος μου ζηλωτός, υἱός μου νεώτατος· πρός με ἀνάστρεψον.
23
23
возврати` до него'же завњща'юще ѓ^болгахђть и&, и^ спротивля'хђся е^мђ госпо'дїе ё^мњтель стрњлянїа,
εἰς ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν, καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων·
24
24
и^ сътро'шася ѓ^долњ'нїемъ лђ'ки иX, и^ расла'биша жилы мы'шца и^хъ. рђко'ю си'лнаго і^а'ковля эTтђдђ ё^крњпи` тя` і^и^л~ь эT бг~а эTц~а твое^го.
καὶ συνετρίβη μετὰ κράτους τὰ τόξα αὐτῶν, καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρὸς αὐτῶν διά χεῖρα δυνάστου ᾿Ιακώβ, ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσας ᾿Ισραήλ· παρὰ Θεοῦ τοῦ πατρός σου,
25
25
и^ помо'жеT ти бг~ъ мой, и^ блsвиT тя блsвенїе^мъ нбнsымъ съвы'ше. и^ блsве'нїе земно'е и^мђще вс^и блsвенїя ра'ди соsцђ и^ ё^тро'бы. блsве'нїе эTц~а твое^го, и^ мт~ре твое'я, преспњ'въ
καὶ ἐβοήθησέ σοι ὁ Θεὸς ὁ ἐμὸς καὶ εὐλόγησέ σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν καὶ εὐλογίαν γῆς ἐχούσης πάντα· εἵνεκεν εὐλογίας μαστῶν καὶ μήτρας,
26
26
блsвенїя` го'ръ пребыва'ющиX. и^ въ блsве'нїи` хол#мо'въ вњ'чныхъ е^же бђ'дђтъ на гла'вњ і^ѓ'сифовњ, и^ на версе е^го ја%же бысть старїи` братїя`.
εὐλογίας πατρός σου καὶ μητρός σου· ὑπερίσχυσεν ὑπὲρ εὐλογίας ὀρέων μονίμων καὶ ἐπ᾿ εὐλογίαις θινῶν ἀενάων· ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωσὴφ καὶ ἐπὶ κορυφῆς ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν.
27
27
Веньја^ми'нъ, во'лкъ, восхища'я заё^тра, ја%ды'и е^ще и^ на' вечеръ сокры'е^тъ пищђ”
Βενιαμὶν λύκος ἅρπαξ· τὸ πρωϊνὸν ἔδεται ἔτι καὶ εἰς τὸ ἑσπέρας δίδωσι τροφήν.
28
28
Вс^и сн~ове с^и і^а'ковли, в~і, с^е гл~а и^мъ эTц~ъ и^хъ, и^ блsвя' а кое^гождо и^хъ по блsвенїю свое^мђ блsвенїа
Πάντες οὗτοι υἱοὶ ᾿Ιακὼβ δώδεκα, καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούς, ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούς.
29
29
и^ рече и^мъ” прилага'юся къ лю'демъ свои^мъ, погребњте м^я съ эTц~ы мои'ми въ пеще'рњ, ја%же е^сть в селњ е^фро'новњ, хетџеа'нина
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐγὼ προστίθεμαι πρὸς τὸν ἐμὸν λαόν· θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου,
30
30
въ пещерњ сђгђ'бњи прямо мам#врїи въ земли` ханаа'ни, ю^же прикђпи` а^врааM пеще'рђ, ё^ е^фро'на хетџе'анина на сътворе'нїе гробо'мъ,
ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ, τῷ ἀπέναντι Μαμβρῆ, ἐν γῇ Χαναάν, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ τὸ σπήλαιον παρὰ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει μνημείου·
31
31
та'мо погребо'ша а^враа'ма, и^ са'ррђ женђ` е^го. та'мо погребо'ша і^ и^саа'ка. и^ реве'кђ женђ` еh и^ лїю` та'може погребо'ша,
ἐκεῖ ἔθαψαν ῾Αβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψαν ᾿Ισαὰκ καὶ Ρεβέκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψα Λείαν
32
32
въ прикђпле'нїемъ села` и^ пеще'ры ја%же е^сть въ не'мъ, ё^ сн~овъ хетџе'ѓ^вњхъ,
ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντος ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ.
33
33
и^ ё^молча` і^а'ковъ заповњ'дая сн~омъ свои^мъ, и^ възложи` і^а'ковъ но'ѕњ на ѓ^дрњ` и^ ё%мре, и^ приложися къ лю'демъ свои^мъ”
καὶ κατέπαυσεν ᾿Ιακὼβ ἐπιτάσσων τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ καὶ ἐξάρας τοὺς πόδας αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπε καὶ προσετέθη πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
Глvа, н~”
Κεφάλαιο 50
1
1
И$ припаде` і^ѓ'сифъ на лице` эTц~а свое^го, и^ пла'кася го'рко по немъ, и^ лобыза` е^го
ΚΑΙ ἐπιπεσὼν ᾿Ιωσὴφ ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἔκλαυσεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν.
2
2
и^ повелњ` і^ѓ'сифъ рабо'мъ свои^мъ и^же погрњба'хђ, погрести` эTц~а свое^го. погребо'ша же погреба'тели і^и^л~я
καὶ προσέταξεν ᾿Ιωσὴφ τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς ἐνταφιασταῖς ἐνταφιάσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνεταφίασαν οἱ ἐνταφιασταὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
3
3
и^ сконча'ся е^мђ, м~, дн~їи. та'ко бо ё^чита'ются дн~и погреба'лныя. и^ пла'кахђся по не'мъ е^гљ=птяне, ѓ~ дн~їи” дн~и
καὶ ἐπλήρωσαν αὐτοῦ τεσσαράκοντα ἡμέρας· οὕτω γὰρ καταριθμοῦνται αἱ ἡμέραι τῆς ταφῆς. καὶ ἐπένθησεν αὐτὸν Αἴγυπτος ἑβδομήκοντα ἡμέρας.
4
4
пла'чђ, рече же і^ѓ'сифъ къ велмо'жамъ фараѓ'новњмъ гл~я, а%ще е^смь ѓ^брњлъ блгDть пред ва'ми гл~ите въ ё'ши фараѓ'нђ гл~юще,
᾿Επεὶ δὲ παρῆλθον αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους, ἐλάλησεν ᾿Ιωσὴφ πρὸς τοὺς δυνάστας Φαραὼ λέγων· εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον ὑμῶν λαλήσατε περὶ ἐμοῦ εἰς τὰ ὦτα Φαραὼ λέγοντες·
5
5
эTц~ъ мой закля` м^я гл~я прежде нежели ё'мре, въ гро'бњ и^же и^скопа` себњ`. въ земли` ханаа'ни, та'мо м^я погреби`. нн~њ ё'бо шеD да погребђ` эTц~а мое^го, и^ пакы же ся ѓ^бращђ` И$ реко'ша фараѓ'нђ по словеси` і^ѓ'сифовњ,
ὁ πατήρ μου ὥρκισέ με λέγων· ἐν τῷ μνημείῳ ᾧ ὤρυξα ἐμαυτῷ ἐν γῇ Χαναάν, ἐκεῖ με θάψεις· νῦν οὖν ἀναβὰς θάψω τὸν πατέρα μου καὶ ἐπανελεύσομαι.
6
6
и^ рече фараѓ'нъ къ і^ѓ'сифђ и^ди` и^ погреби` эTц~а свое^го ја%коже закля` т^я”
καὶ εἶπε Φαραὼ τῷ ᾿Ιωσήφ· ἀνάβηθι, θάψον τὸν πατέρα σου, καθάπερ ὥρκισέ σε.
7
7
І$ и'де і^ѓ'сифъ погребъсти` эTц~а свое^го. і^ и^до'ша с нимъ вс^я слђги фараѓ'ни и^ старњ'ишины до'мђ е^го и^ вс^и ста'рцы земля` е^гљ=петъскїя
καὶ ἀνέβη ᾿Ιωσὴφ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ πάντες οἱ παῖδες Φαραὼ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ πρεσβύτεροι τῆς γῆς Αἰγύπτου.
8
8
и^ ве'сь до'мъ і^ѓ'сифовъ, и^ бра'тїа е^го и^ ве'сь домъ эTц~а е^го. и^ сердобо'ля е^го ско'т же весь волы` и^ ѓ'вца ѓ^ста` в земли` гесе'мли,
καὶ πᾶσα ἡ πανοικία ᾿Ιωσὴφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ οἰκία ἡ πατρικὴ αὐτοῦ, καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺς βόας ὑπελίποντο ἐν γῇ Γεσέμ.
9
9
и^до'ша же с нимъ колесни'ца и^ ко'нницы, и^ бысть по'лкъ вели'къ ѕњло”
καὶ συνανέβησαν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἅρματα καὶ ἱππεῖς, καὶ ἐγένετο ἡ παρεμβολὴ μεγάλη σφόδρα.
10
10
И$ прїидо'ша на гђмно` а^та'дово е^же еs ѓ^бо'нђ странђ рњки і^ѓ^рда'на, и^ пла'кашася тамо по нем# плаче'мъ вели'кимъ ѕњло, и^ плака'хђ по эTц~ы е^го, з~ дн~їи”
καὶ παρεγένοντο εἰς ἅλωνα ᾿Ατάδ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν κοπετὸν μέγαν καὶ ἰσχυρὸν σφόδρα· καὶ ἐποίησε τὸ πένθος τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας.
11
11
И$ видњша насе'лницы земля` ханаа'ня, пла'чь на гђмн^њ а^та'довњ, и^ рњш'а пла'чь великъ е^сть е^гљ=птяномъ, сего` раd прозва'ша и%мя мњстђ томђ пла'чь е^гљ=пет#скъ ја%же е^сть ѓ^б о'нђ странђ` і^ѓ^рда'на”
καὶ εἶδον οἱ κάτοικοι τῆς γῆς Χαναὰν τὸ πένθος ἐπὶ ἅλωνι ᾿Ατὰδ καὶ εἶπαν· πένθος μέγα τοῦτό ἐστι τοῖς Αἰγυπτίοις· διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Πένθος Αἰγύπτου, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου.
12
12
И$ сътвори'ша е^мђ сн~ове е^гота'ко ја%коже заповњда` и^мъ
καὶ ἐποίησαν αὐτῷ οὕτως οἱ υἱοὶ αὐτοῦ
13
13
и^ взя'ша е^го до земли` ханаа'ни, и^ погребо'ша и& въ пеще'рњ сђгђ'бњи, е^же прикђпи` а^враа'мъ, на сътворе'нїе гробо'мъ, пеще'рђ ё^ ефро'на хетџе'а^нина, прямо мамврїи”
καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς γῆν Χαναὰν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰς τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὃ ἐκτήσατο ῾Αβραὰμ τὸ σπήλαιον ἐν κτήσει μνημείου παρὰ ᾿Εφρὼν τοῦ Χετταίου, κατέναντι Μαμβρῆ.
14
14
И$ възврати'ся і^ѓ'сифъ въ е^гљ=петъ самъ и^ бра'тїа е^го і^ и^же бњша шли` погрести` эTц~а е^го.
καὶ ὑπέστρεψεν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ συναναβάντες θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ.
15
15
видњ'вше же бра'тїа і^ѓ'сифовы ја%ко ё%мре эTц~ъ и^хъ, и^ рњша е^да` како въспомянетъ злобђ нашђ і^ѓ'сифъ. и^ эTмще'нїе эTмсти'тъ наM вс^е зло` е^же сътвори'хомъ е^мђ”
᾿Ιδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ ᾿Ιωσὴφ ὅτι τέθνηκεν ὁ πατὴρ αὐτῶν, εἶπαν· μή ποτε μνησικακήσῃ ἡμῖν ᾿Ιωσὴφ καὶ ἀνταπόδομα ἀνταποδῷ ἡμῖν πάντα τὰ κακά, ἃ ἐνεδειξάμεθα εἰς αὐτόν.
16
16
И$ прїидо'ша къ і^ѓ'сифђ гл~юще, эTц~ъ твой закля` т^я пре'жде ё^мрътвїа е^го гл~я”
καὶ παραγενόμενοι πρὸς ᾿Ιωσὴφ εἶπαν· ὁ πατήρ σου ὥρκισε πρὸ τοῦ τελευτῆσαι αὐτὸν λέγων·
17
17
Та'ко рците і^ѓ'сифђ прости` непра'вости грњха` и^хъ, ја%ко зл^о сътвори'ша тебњ, и^ нн~њ ѓ^ста'ви кривинђ` ра'бъ б~а эTц~а твое^го” И$ пропла'кася і^ѓ'сифъ е^гда гл~ахђ с^и к немђ`,
οὕτως εἴπατε ᾿Ιωσήφ· ἄφες αὐτοῖς τὴν ἀδικίαν καί τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ὅτι πονηρά σοι ἐνεδείξαντο· καὶ νῦν δέξαι τὴν ἀδικίαν τῶν θεραπόντων τοῦ Θεοῦ τοῦ πατρός σου. καὶ ἔκλαυσεν ᾿Ιωσὴφ λαλούντων αὐτῶν πρὸς αὐτόν.
18
18
и^ реко'ша с^е е^смы твои` раби`,
καὶ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν εἶπαν· οἵδε ἡμεῖς σοὶ ἱκέται.
19
19
рече же к ни'мъ і^ѓ'сифъ, не бо'итеся бж~їи б^о е^смь а%зъ,
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ᾿Ιωσήφ· μὴ φοβεῖσθε, τοῦ γὰρ Θεοῦ εἰμι ἐγώ.
20
20
в^ы съвњща'сте на' мя ѕла'я. а^ б~ъ претвори` мн^њ на до'брая да бђдетъ а^ки днесь, да ся преко'рмлятъ лю'дїе мно'ѕи,
ὑμεῖς ἐβουλεύσασθε κατ᾿ ἐμοῦ εἰς πονηρά, ὁ δὲ Θεὸς ἐβουλεύσατο περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά, ὅπως ἂν γενηθῇ ὡς σήμερον καὶ τραφῇ λαὸς πολύς.
21
21
рече же и^мъ не бо'итеся а^зъ прекор# млю` в^ы и^ до'мы ваша, и^ ё^тњши я&, гл~я иM при'сръдно,
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· μὴ φοβεῖσθε· ἐγὼ διαθρέψω ὑμᾶς καὶ τὰς οἰκίας ὑμῶν. καὶ παρεκάλεσεν αὐτοὺς καὶ ἐλάλησεν αὐτῶν εἰς τὴν καρδίαν.
22
22
и^ ё^сели'ся і^ѓ'сифъ въ е^гљ=петъ самъ и^ братїа е^го, и^ вс^е и^мњнїе эTц~а его” Живе же і^ѓ'сифъ лњтъ, р~і,
Καὶ κατῴκησεν ᾿Ιωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ, αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ πανοικία τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ ἔζησεν ᾿Ιωσὴφ ἔτη ἑκατὸν δέκα.
23
23
и^ видњ і^ѓ'сифъ, е^фрњмля дњти, дотре'тїаго ро'да, и^ сн~ове махи'ровы, сн~а манасїи^на, роди'шася при бе'дрњ і^ѓ'сифовњ”
καὶ εἶδεν ᾿Ιωσὴφ ᾿Εφραΐμ παιδία ἕως τρίτης γενεᾶς, καὶ οἱ υἱοὶ Μαχεὶρ τοῦ υἱοῦ Μανασσῆ ἐτέχθησαν ἐπὶ μηρῶν ᾿Ιωσήφ.
24
24
Рече y і^ѓ'сиf братїи свое'и, гл~я, а%зъ ё^мира'ю, посњще'нїемъ же присњтитъ васъ б~ъ, і^ и^зведеT в^ы эT земля` сїа въ зе'млю ю^же ѓ^бњща эTц~емъ нашиM, а^враа'мђ. і^саа'кђ, і^аковђ”
καὶ εἶπεν ᾿Ιωσήφ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ λέγων· ἐγὼ ἀποθνήσκω· ἐπισκοπῇ δὲ ἐπισκέψεται ὁ Θεὸς ὑμᾶς καὶ ἀνάξει ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς ταύτης εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ὁ Θεὸς τοῖς πατράσιν ἡμῶν, ῾Αβραάμ, ᾿Ισαὰκ καὶ ᾿Ιακώβ.
25
25
И$ закля` і^ѓ'сифъ сн~ы і^л~вы гл~я. посњщенїемъ и^мже посњтитъ васъ б~ъ, да и^знесе'те кости моя эTсю'дђ съ собо'ю,
καὶ ὥρκισεν ᾿Ιωσὴφ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐν τῇ ἐπισκοπῇ, ᾗ ἐπισκέψηται ὁ Θεὸς ὑμᾶς, καὶ συνανοίσετε τὰ ὀστᾶ μου ἐντεῦθεν μεθ᾿ ὑμῶν.
26
26
и^ сконча'ся і^ѓ'сифъ бы'въ лњтъ, р~і, и^ погребо'ша и& в рацњ е^гљ=петъстњи”
καὶ ἐτελεύτησεν ᾿Ιωσὴφ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα· καὶ ἔθαψαν αὐτὸν καὶ ἔθηκαν ἐν τῇ σορῷ ἐν Αἰγύπτῳ.

Старий Заповіт

• Бут.