|
Глаv, а~і”
|
Главa №i
|
|
1
|
1
|
|
Тогда` ѓ^лофернъ рече ко і^ю^ди'џњ, ра'достна бђ'ди дш~ею и^ не ё^жасаися въ срDци твоеM ја%ко а%зъ никогда'же поби'хъ мђ'жа и^же хотя'ше слђжи'ти навходоносо'рђ цр~ю”
|
И# речE къ нeй nлофeрнъ: дерзaй, жeно, да не ўстрашaешисz сeрдцемъ твои1мъ, занE ѓзъ не њѕл0бихъ человёка, и4же и3зв0ли служи1ти царю2 навуходон0сору всеS земли2:
|
|
2
|
2
|
|
А/ще не бы` лю'дїе твои` ё^ничи'жиша мене`, не въздви'гнђлъ б^ы копїя мое'го на ни'хъ”
|
и3 нн7э лю1діе твои2 живyщіи въ г0рней, ѓще бы не ўничт0жили мS, не воздви1глъ бhхъ копіS моегw2 на ни1хъ, но nни2 сaми себЁ сотвори1ша сі‰:
|
|
3
|
3
|
|
Нн~њ же рци м^и кое'я ра'ди вины эTи'де эT ни'хъ, и^ ё^годнотебњ да прїидеши к на'мъ”
|
и3 нн7э глаг0ли ми2, чесw2 рaди tшлA є3си2 t ни1хъ и3 пришлA є3си2 къ нaмъ; прих0диши бо ко спасeнію: дерзaй, въ н0щь сію2 живA бyдеши, и3 въ пр0чее:
|
|
4
|
4
|
|
нёсть бо, и4же њби1дитъ тS, но блaго тебЁ сотвори1тъ, ћкоже бывaетъ рабHмъ господи1на моегw2 царS навуходон0сора.
|
|
|
5
|
5
|
|
И$ реq е^мђ і^ю^диg прїими словеса` рабы'ня твое'я господи'не мо'и.
|
И# речE къ немY їудjfъ: пріими2 глаг0лы рабы2 твоеS, и3 да проглаг0летъ рабhнz твоS пред8 лицeмъ твои1мъ, и3 не возвэщY лжи2 госиоди1ну моемY въ н0щь сію2:
|
|
6
|
6
|
|
ја%ко а^ще сътвори'ши по словесеM рабы'ня твое'я, и^ г~ь б~ъ сътвориT съвръше'нно дњло с тобо'ю.
|
и3 ѓще и4маши послёдовати словесeмъ рабhни твоеS, совершeнно дёло сотвори1тъ съ тоб0ю бGъ, и3 не tпадeтъ господи1нъ м0и t начинaній свои1хъ:
|
|
7
|
7
|
|
жи'въ е^сть вои^стин#нђ навходоносор# цр~ь зе'мъскїи, и^ живеT си'ла е^го и^же е^сть въ тебњ къ эTм#щенїю всњмъ лю'демъ лђка'вымъ” ЈА/ко не тоkмо чл~ци послђжа'тъ е^мђ тебе ради. н^о и^ ѕвњрїе польстїи послђшаюT е^го”
|
жівeтъ бо цaрь навуходон0соръ всеS земли2, и3 живeтъ держaва є3гw2, и4же послa тz во и3справлeніе всsкіz души2, ћкw не т0кмw человёцы тебє2 рaди послyжатъ є3мY, но и3 ѕвёріе п0льніи и3 ск0ти и3 пти6цы небє1сныz крёпостію твоeю жи1ви бyдутъ њ навуходон0сорэ и3 всeмъ д0мэ є3гw2:
|
|
8
|
8
|
|
Възвњсти б^о ся мђ'дрость твоа всMњ јазы'комъ, и^ просла'вися въ все'и вселеннњи ја%коты е^ді'нъ бл~гъ и^ си'ленъ въ всемъ црsтвњ е^го, и^ наказа'нїе твое всњмъ вла'стемъ проповњдаеTся,
|
слhшахомъ бо премyдрость твою2 и3 хи1трwсти души2 твоеS, и3 возвэсти1сz всeй земли2, ћкw ты2 є3ди1нъ блaгъ во всeмъ цaрствэ и3 си1ленъ въ рaзумэ и3 чyденъ во њполчeніихъ брaни:
|
|
9
|
9
|
|
и^ не пота'ится чт^о гл~алъ е^сть а^хїѓ'рђ, ни'же т^о вњсться чт^о е^мђ повелњлъ е^си сътвори'ти.
|
и3 нн7Ё сл0во, є4же и3зречE ґхіHръ въ засэдaніи твоeмъ, слышахомъ глаг0лы є3гw2, ћкw снабдёша є3го2 мyжіе грaда ветmлyи, и3 возвэсти2 и5мъ вс‰, є3ли6ка и3зглаг0ла џнъ ў тебє1:
|
|
10
|
10
|
|
вњсть б^о г~ь б~ъ на'шъ и^же прогнњва'хомъ и& въ грњсњхъ на'шихъ, и^же гл~аше прoрки свои^ми к лю'демъ, да' предасть и^хъ в рђки врагомъ за грњхи и^хъ”
|
сегw2 рaди, владhко господи1не, да не преступaеши словесE є3гw2, но положи2 є3го2 въ твоeмъ сeрдцы, ћкw и4стинно є4сть: не бо2 tмщaетсz р0дъ нaшъ, не превозмогaетъ мeчь на ни1хъ, ѓще не согрэшaтъ къ бGу своемY:
|
|
11
|
11
|
|
и^ ја%ко зна'ютъ сн~ове і^и^л~еви и^же прогнњва'ша г~а б~а свое^го” Сего ради стра'хъ твои на ни'хъ е^сть,
|
и3 нн7э да не бyдетъ господи1нъ м0й tвeрженъ и3 недэйстви1теленъ, и3 нападeтъ смeрть на лицE и4хъ, и3 пости1гнетъ и5хъ согрэшeніе, и4мже раздражaтъ бGа своего2, когдa либо ѓще сотворsтъ безмёстіе:
|
|
12
|
12
|
|
и^ наипа'че паки гла'дъ тръпя'тъ, и^ за ѓ^скђденїе же воDныа, ради жа'жды съ ме'рътвыми съчета'ютъся” Па'ки и^ сїя совњтђ'ютъ да ё^бїютъ ско'ты своя, и^ пїютъ кро'вь и^хъ,
|
понeже бо њскудёша и5мъ бр†шна, и3 ўмaлисz всS водA, восхотёша ўстреми1тисz на скоты2 сво‰, и3 вс‰, є3ли6ка њпредэли2 и5мъ бGъ въ зак0нэхъ свои1хъ не ћсти, ўмысли1ша ўпотреблsти:
|
|
13
|
13
|
|
и^ ст~ая г~а б~а свое^го и^же заповњ'да не ѓ^сяза'ти, пшени'цы вина` і^ еле'я и^ сїя помы'слиша возда'ти, и^ хотяT раздая'ти въ снњдь, и^хже ни рђками бы ся и^мњли ѓ^сяза'ти”
|
и3 начaтки пшени1цы, и3 десzти6ны віиA и3 є3лeа, ±же соблюдaху њсвzти1вше їереHмъ предстоsщымъ во їеrли1мэ пред8 лицeмъ бGа нaшегw, суди1ша и3ждивaти, и5мже нижE рукaми подобaше прикасaтисz комY t людjй:
|
|
14
|
14
|
|
и3 послaша во їеrли1мъ, ћкw и3 тaмw живyщіи сотвори1ша сі‰, да принесyтъ и5мъ разрэшeніе t старёйшинъ:
|
|
|
15
|
15
|
|
Сего ради ја%ко сїя творитъ, и%стин#но е^сть да в# погђбле'нїе дадђтся.
|
и3 бyдетъ, є3гдA возвэсти1тсz и5мъ, и3 сотворsтъ, дадYтсz тебЁ въ погублeніе въ дeнь т0й:
|
|
16
|
16
|
|
и^же а^зъ раба` твоя позна'ющи и^збњго'х# эT нихъ, и^ посла' мя г~ь б~ъ сїя тебњ възвњсти'ти”
|
тёмже ѓзъ рабA твоS, познaвши сі‰ вс‰, tбэг0хъ t лицA и4хъ: и3 послA мS бGъ твори1ти съ тоб0ю дэлA, њ ни1хже ўжaснетсz всS землS, є3ли6цы ѓще ўслhшатъ сі‰,
|
|
17
|
17
|
|
А/зъ б^о раба` твоа молю'ся г~ђ б~ђ и^ нн~њ сђще прDе тобо'ю, да и^зы'идетъ раба` твоя и^ помо'лиTся г~ђ б~ђ, и^ рече` мн^њ. е^гда` възда'сть и^мъ за грњхи` и^хъ,
|
занE рабA твоS благочести1ва є4сть и3 служaщи н0щію и3 днeмъ бGу нб7сE: и3 нн7э пребyду ў тебє2, господи1не м0й, и3 да и3сх0дитъ рабA твоS въ нощи2 въ дeбрь и3 м0литсz къ бGу: и3 возвэсти1тъ ми2, є3гдA сотворsтъ согрэшє1ніz сво‰:
|
|
18
|
18
|
|
и^ прише'дши възвњщђ` тебњ”
|
и3 пришeдши возвэщY тебЁ, и3 и3зhдеши со всeю си1лою твоeю, и3 нёсть, и4же воспроти1витсz тебЁ t ни1хъ:
|
|
19
|
19
|
|
Тако да а'зъ приведђ` тебе посредњ і^ерsли'ма, і^ и'маши вс^и лю'ди і^и^л~евы ја%ко ѓ%вцы, и^хже нњсть па'стыря. и^ не ла'етъ ни е^діn пе'съ противђ тебе, ја%ко сїя мн^њ речена сђть по провидњнїю бж~їю” И$ ја^ко разгнњ'вася на нихъ г~ь б~ъ иX, сего ради по'слана е^смь възвњсти'ти тебњ”
|
и3 поведy тz сквозЁ їудею, д0идеже пріити2 прsмw їеrли1ма, и3 положY сэдaлище твоE посредЁ є3гw2, и3 поженeши и5хъ ѓки џвцы, и5мже нёсть пaстырz, и3 не возск0млетъ пeсъ љзhкомъ свои1мъ проти1ву тебє2: занE мнЁ сі‰ речє1на сyть по предвёдэнію моемY и3 возвэщє1иа ми2, и3 посланA є4смь возвэсти1ти тебЁ.
|
|
20
|
20
|
|
Оу^го'дны же вся` словеса` сїа предъ ѓ^лофе'рномъ и^ ѓ'троки е^го, и^ дивя'хђся премђдрости е^я` гл~ахђ дрђгъ къ' дрђгђ,
|
И# ўгHдна бhша словесA є3S пред8 nлофeрномъ и3 пред8 всёми слуги6 є3гw2, и3 диви1шасz њ премyдрости є3S и3 рёша:
|
|
21
|
21
|
|
нњсть та'ка жена` на земли` на смотрњнїе, и^ въ красотђ и^ в чю'в#ство словесе'мъ”
|
нёсть таковhz жены2 t концA дaже до концA земли2 въ красотЁ лицA и3 въ рaзумэ словeсъ.
|
|
22
|
22
|
|
И$ рече к не'и ѓ^лофе'рнъ, бл~го сътвори б~ъ твои и^же посла` тебе прежде людїи, да даси` и^хъ в рђки на'ша”
|
И# речE къ нeй nлофeрнъ: блaго сотвори2 бGъ послaвый тS пред8 людьми2, є4же бhти въ рукaхъ нaшихъ держaвэ, на ўничижи1вшихъ же господи1на моего2 поги1бели:
|
|
23
|
23
|
|
И$ ја%ко бл~га е^сть ѓ^бњща'нїя твоя, а^ще сътвори'тъ сїя мн^њ б~ъ твои, т^о бђдеT и^ б~ъ мои. и^ ты` в домђ` навходоносо'ровњ вели'ка бђдеши, і^ и'мя твое прославится по все'и земли`”
|
и3 нн7Ё краснA є3си2 ты2 вз0ромъ твои1мъ и3 благA во словесёхъ твои1хъ: занE ѓще сотвори1ши, ћкоже глаг0лала є3си2, бGъ тв0й бyдетъ м0й бGъ, и3 ты2 въ домY царS навуходон0сора сsдеши и3 бyдеши и3мени1та по всeй земли2.
|