|
Глvа, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
Рече же і^ю^ди'џъ къ всњмъ лю'демъ, ё^слы'шите м^я бра'тїе възвњ'сите главђ` сїю на стњна'хъ на'шихъ.
|
ΚΑΙ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ᾿Ιουδίθ· ἀκούσατε δή μου, ἀδελφοί, καὶ λαβόντες τὴν κεφαλὴν ταύτην κρεμάσατε αὐτὴν ἐπὶ τῆς ἐπάλξεως τοῦ τείχους ὑμῶν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ е^гда` възы'идетъ сл~нце, возмњте ко'ждо васъ ѓ^рђжїе свое і^ и^зыидњте внеза'пђ. не ја%ко сходя'ще съ горы` н^о ја%ко въчиня'щеся на ниX.
|
καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν διαφαύσῃ ὁ ὄρθρος καὶ ἐξέλθῃ ὁ ἥλιος ἐπὶ τὴν γῆν, ἀναλήψεσθε ἕκαστος τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ ὑμῶν καὶ ἐξελεύσεσθε πᾶς ἀνὴρ ἰσχύων ἔξω τῆς πόλεως καὶ δώσετε ἀρχηγὸν εἰς αὐτοὺς ὡς καταβαίνοντες ἐπὶ τὸ πεδίον εἰς τὴν προφυλακὴν υἱῶν ᾿Ασσούρ, καὶ οὐ καταβήσεσθε.
|
|
3
|
3
|
|
Тогда стра'жїе понђжде'ни бђдђт#, да бњжа'тъ къ нача'лникђ свое^мђ возбђди'ти е^го на ѓ^полъче'нїе. е^гдаy вое^во'ды притекђтъ къ ло'жницы ѓ^лофе'рновњ и^ ѓ^бря'щђтъ е^го безъгла'вна пови'та во кро'вњ е^го, нападеT на ни'хъ стра'хъ.
|
καὶ ἀναλαβόντες οὗτοι τὰς πανοπλίας αὐτῶν πορεύσονται εἰς τὴν παρεμβολὴν αὐτῶν καὶ ἐγεροῦσι τοὺς στρατηγοὺς τῆς δυνάμεως ᾿Ασσούρ· καὶ συνδραμοῦνται ἐπὶ τὴν σκηνὴν ᾿Ολοφέρνου καὶ οὐχ εὑρήσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιπεσεῖται ἐπ᾿ αὐτου’ς φόβος, καὶ φεύξονται ἀπὸ προσώπου ὑμῶν.
|
|
4
|
4
|
|
е^гда же позна'ете бњжащихъ и^хъ, и^дњте же по ни'хъ дер#зновенно, ја^ко г~ь б~ъ съкрђшит# поD но'ги ва'ша”
|
καὶ ἐπακολουθήσαντες ὑμεῖς καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ, καταστρώσατε αὐτοὺς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда` а^хїо'ръ возва'нъ прїиде, и^ рече е^мђ и^ю^ди'џъ, г~ь б~ъ і^и^л~евъ е^мђже т^ы свњдњтельствова'лъ е^си ја%ко эTм#сти'тъ врагоM своиM, се'и е^сть и^же эTсњклъ главђ` всњ'мъ невњ'рнымъ в сїю но'щь рђко'ю мое^ю. и^ да позна'еши ја%котако е^сть, се глава` ѓ^лофе'рнова, и^же противле'нїемъ горды'ня свое^я ё^ничижи` б~а і^и^л~ева, и^ тебњ смр~тїю претя'ше, рекђщи, е^гда` плњне'ни бђ'дђтъ лю'дїе і^и^л~евы, тогда` повелю` мече'мъ пробости ребра твоя`.
|
πρὸ δὲ τοῦ ποιῆσαι ταῦτα, καλέσατέ μοι ᾿Αχιὼρ τὸν ᾿Αμανίτην, ἵνα ἰδὼν ἐπιγνῷ τὸν ἐκφαυλίσαντα τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ αὐτὸν ὡς εἰς θάνατον ἀποστείλαντα εἰς ἡμᾶς.
|
|
6
|
6
|
|
ви'дящи же а^хїѓ'ръ главђ` ѓ^лофе'рновђ ё^жасе'ся страхомъ ве'лїемъ, и^ паде лице'м# на земли` и^ смя те'ся дш~а е^го”
|
καὶ ἐκάλεσαν τὸν ᾿Αχιὼρ ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Οζία· ὡς δὲ ἦλθε καὶ εἶδε τὴν κεφαλὴν ᾿Ολοφέρνου ἐν χειρὶ ἀνδρὸς ἑνὸς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ λαοῦ, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον, καὶ ἐξελύθη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ.
|
|
7
|
7
|
|
Посе'м же е^гда бы'сть в себњ, припаде` к нога'ма і^ю^ди'џинима поклони'ся е'и и^ рече. блsвена ты` гм~ъ бм~ъ твои^мъ въ все'мъ жили'щи і^а'ковли, ја%ко въ всњхъ ја^зы'цехъ и^же ё^слы'шатъ и%мя твое. възвели'чится и%ми г~ь б~ъ і^и^л~евъ тебе ра'ди”
|
ὡς δὲ ἀνέλαβον αὐτόν, προσέπεσε τοῖς ποσὶν ᾿Ιουδὶθ καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ αὐτῆς καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν παντὶ σκηνώματι ᾿Ιούδα καὶ ἐν παντὶ ἔθνει, οἵτινες ἀκούσαντες τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται·
|
|
8
|
8
|
|
καὶ νῦν ἀνάγγειλόν μοι ὅσα ἐποίσας ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις. καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιουδὶθ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ πάντα, ὅσα ἦν πεποιηκυῖα, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξῆλθεν ἕως οὗ ἐλάλει αὐτοῖς.
|
|
|
9
|
9
|
|
ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλοῦσα, ἠλάλαξεν ὁ λαὸς φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἔδωκε φωνὴν εὐφρόσυνον ἐν τῇ πόλει αὐτῶν.
|
|
|
10
|
10
|
|
Тога` а^хїѓ'ръ видњ си'лђ ја^же сътвори г~ь б~ъ і^и^л~евъ, ѓ^ста'вль совњтъ ја^зы'ческъ, и^ вњрова г~ђ б~ђ, и^ ѓ^брњзася. приложе'н# е^сть к лю'демъ і^и^л~евымъ, и^ все` наслњдїе ро'да е^го, даже до дне'шняго дн~е”
|
ἰδὼν δὲ ᾿Αχιὼρ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπίστευσε τῷ Θεῷ σφόδρα καὶ περιετέμετο τὴν σάρκα τῆς ἀκροβυστίας αὐτοῦ καὶ προσετέθη πρὸς τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
|
|
11
|
11
|
|
А$бїе же е^гда възы'иде сл~нце і^ и^звњ'сиша на стњна'хъ главђ` ѓ^лофе'рновђ. и^ взя` ко'ждо мђжъ ѓ^рђжїе свое, і^ и^зыидо'ша со велики'м# звђкомъ и^ во'племъ”
|
῾Ηνίκα δὲ ὁ ὄρθρος ἀνέβη, καὶ ἐκρέμασαν τὴν κεφαλὴν ᾿Ολοφέρνου ἐκ τοῦ τείχους, καὶ ἀνέλαβε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τὰ ὅπλα αὐτοῦ καὶ ἐξήλθοσαν κατὰ σπείρας ἐπὶ τὰς ἀναβάσεις τοῦ ὄρους.
|
|
12
|
12
|
|
Сїе же ви'дяще стра'жи, притеко'ша къ ло'жницы ѓ^лофе'рновњ” І$ и'же бњхђ въ стане'хъ приходя'щи преD вхоже'нїем# ло'жницы перђщи нога'ми да възбђдятъ е^го, звђкъ хотяще творя'хђ, да не эT тXњ и^же възбђжDа'хђ е^го. но эT шђмя'щихъ възбнеT ѓ^лофернъ ни е^ді'нъ б^о смњя'ше ло'жницђ нача'лника а^сљ=рїискаго эTвръсти, и^л^и вни'ти”
|
οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Ασσοὺρ ὡς εἶδον αὐτούς, διέπεμψαν ἐπὶ τοὺς ἡγουμένους αὐτῶν· οἱ δὲ ἦλθον ἐπὶ στρατηγοὺς καὶ χιλιάρχους καὶ ἐπὶ πάντα ἄρχοντα αὐτῶν.
|
|
13
|
13
|
|
Но е^гда прїидо'ша вое^во'ды е^го, и^ ты'сящники и вси` большїи старњишины во'и а^сљ=рїискихъ, реко'ша посте'лникомъ, вни'дњте и^ възбђди'те е^го. ја%ко и^зошли` мы'ши и^с пещеr свои^хъ дръзнђша поё^сти'ти насъ на ѓ^плъче'нїе”
|
καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὴν σκηνὴν ᾿Ολοφέρνου καὶ εἶπαν τῷ ὄντι ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ· ἔγειρον δὴ τὸν κύριον ἡμῶν, ὅτι ἐτόλμησαν οἱ δοῦλοι καταβαίνειν ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς πόλεμον, ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν εἰς τέλος.
|
|
14
|
14
|
|
Тогда е^внђхъ вагаv вни'де въ ло'жницђ е^го ста` преD запо'ноM и^ плеска'ше рђка'ма. мня'ше б^о е^го спя'ща съ і^юди'џою.
|
καὶ εἰσῆλθε Βαγώας καὶ ἔκρουσε τὴν αὐλαίαν τῆς σκηνῆς· ὑπενοεῖτο γὰρ καθεύδειν αὐτὸν μετὰ ᾿Ιουδίθ·
|
|
15
|
15
|
|
н^о е^гда` ничтоy слы'ша, пристђпи` бли'зъ запо'ны и^ въздви'глъ ю&. и^ ви'дњ трђпъ ѓ^лофе'рновъ безъ главы` въ свое'и кро'ви лежа'щь на земли`.
|
ὡς δὲ οὐδεὶς ἐπήκουσε, διαστείλας εἰσῆλθεν εἰς τὸν κοιτῶνα καὶ εὗρεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς χελωνίδος ἐρριμμένον νεκρόν, καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀφῄρετο ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
възопи` гла'сомъ ве'лїимъ съ пла'чемъ, и^ раздра` ѓ^дњнїе свое”
|
καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ μετὰ κλαυθμοῦ καὶ στεναγμοῦ καὶ βοῆς ἰσχυρᾶς καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
И$ вше'дъ въ ста'нъ и^дњже бњ` і^ю^диџъ и^ не ѓ^брњте` ея`. і^ и^збњже внњ` к лю'демъ и^
|
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν σκηνήν, οὗ ἦν ᾿Ιουδὶθ καταλύουσα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν· καὶ ἐξεπήδησεν εἰς τὸν λαὸν κράζων·
|
|
18
|
18
|
|
рече, е^ді'нA жена` е^вре'иска сотвори` срамотђ` в домђ` цр~я навходоносо'ра. се б^о ѓ^лофе'рнъ лежи'тъ на земли` безъгла'венъ”
|
ἠθέτησαν οἱ δοῦλοι, ἐποίησεν αἰσχύνην μία γυνὴ τῶν ῾Εβραίων εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ· ὅτι ἰδοὺ ᾿Ολοφέρνης χαμαί, καὶ ἡ κεφαλὴ οὐκ ἔστιν ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
|
19
|
19
|
|
сїе же е^гда слы'шаша начаlницы си'лы а^сљрїискїя, растерза'ша ри'зы своя и^ несно'сенъ стра'хъ и^ тре'петъ паде` на ни'хъ, и^ смяте'ся срDце и^хъ презњлне” И$ бы'сть во'пль си'ленъ ѕњло посредњ стано'въ и^хъ”
|
ὡς δὲ ἤκουσαν ταῦτα τὰ ρήματα οἱ ἄρχοντες τῆς δυνάμεως ᾿Ασσούρ, τοὺς χιτῶνας αὐτῶν διέρρηξαν, καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτῶν σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῶν κραυγὴ καὶ βοὴ μεγάλη σφόδρα ἐν μέσῳ τῆς παρεμβολῆς.
|