|
Глvа, к~е”
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
|
И$ гл~а г~ь къ мољ=сїю на горњ синаи'стњи рекїи,
|
ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ λέγων·
|
|
2
|
2
|
|
гл~и сн~омъ і^и^л~вымъ, и^ рече'ши къ ниM вънегда` вънидете въ зеMлю ю^же а^зъ даю` вамъ, да почїетъ земля` ю^же а^зъ даю` ва'мъ сђботы г~ђ,
|
λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ὅταν εἰσέλθητε εἰς τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, σάββατα τῷ Κυρίῳ.
|
|
3
|
3
|
|
ѕ~, лњтъ да сњеши ни'вђ твою, и^ ѕ~, лTњ, да рњжеши виногра'дъ твои и^ ѓ^бье^млеши пло'дъ е^го”
|
ἓξ ἔτη σπερεῖς τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖς τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεις τὸν καρπὸν αὐτῆς.
|
|
4
|
4
|
|
А$ въ з~ е лњто сђбо'та поко'и да бђ'детъ земли`, сђбота гн~я, ни'вы свое'я не сњ'еши, ви'ногра'да своеh да не рњжеши,
|
τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα, ἀνάπαυσις ἔσται τῇ γῇ, σάββατα τῷ Κυρίῳ· τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖς καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖς,
|
|
5
|
5
|
|
и^ никнђща ѓ^ себњ, ни'вы твое^я` да не жне'ши, и^ виногра'да эTлђченїя твое^го да не ѓ^бье^млеши, лњто поко'я бђдеT зеMли”
|
καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεις καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματός σου οὐκ ἐκτρυγήσεις· ἐνιαυτὸς ἀναπαύσεως ἔσται τῇ γῇ.
|
|
6
|
6
|
|
И$ бђ'дђтъ сђбо'ты земли` ја^дь тебњ и^ дњтищђ твое^мђ, и^ рабђ` твое^мђ и^ рабыни твое'и, и^ нае'мникђ твое^мђ и^ ѓ^бита'лникђ прилежащемђ тебњ`
|
καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆς γῆς βρώματά σοι. καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸς σὲ
|
|
7
|
7
|
|
и^ ско'тђ твое^мђ, и^ звњри сђщемђ въ земли` твое'и, да бђ'детъ вся'к# пло'дъ е^го въ јадь”
|
καὶ τοῖς κτήνεσί σου, καὶ τοῖς θηρίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τό γένημα αὐτοῦ εἰς βρῶσιν.
|
|
8
|
8
|
|
И$ съчте'ши з~, лњтъ поко'ю с^е е^сть з~, лњтъ седьми'жды, и^ бђ'дђтъ тебњ`, з~, лTњ си'хъ поко'ю, м~џ лњтъ,
|
Καὶ ἐξαριθμήσεις σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεις αὐτῶν, ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκις, καὶ ἔσονταί σοι ἑπτά ἑβδομάδες ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη.
|
|
9
|
9
|
|
и^ да расповњсте трђбнымъ гла'сомъ въ все'и земли` ва'шеи” Мцsа з~ го, і~ го дн~я мцsа, въ дн~ь ѓ^чище'нїя, да расповњсте трђбо'ю въ все'и земли` ва'шеи
|
καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγος φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνός· τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν.
|
|
10
|
10
|
|
и^ да ѓ^ст~ите сїе лњто, лњто н~ е, и^ да просла'вите ѓ^ставле'нїе всњмъ живђщимъ на не'и, лњто ѓ^ставле'нїя, знаме'нїе се бђдетъ ва'мъ, и^ да эTи^детъ ко'ждо ва'съ въ притя'жанїе свое, и^ ко'ждо въ эTчsтво свое эTи^детъ”
|
καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτος τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆς γῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν· ἐνιαυτὸς ἀφέσεως σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἀπελεύσεται εἷς ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ ἕκαστος εἰς τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεσθε.
|
|
11
|
11
|
|
И$ ѓ^ставле'нїе, зна'менїа да бђ'детъ с^е ва'мъ, лњто, н~ е, лњто бђ'ди ва'мъ, да не сње^те н^и жне'те е^же са'мо и^зни'кнетъ на не'и и^ да не ѓ^бье^млеши ѓ^ставленых#, на неи,
|
ἀφέσεως σημασία αὕτη, τὸ ἔτος τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸς ἔσται ὑμῖν· οὐ σπερεῖτε, οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτῆς, καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτῆς,
|
|
12
|
12
|
|
ја%ко зна'менїе е^сть, ѓ^ставле'нїя ст~о да бђ'детъ ва'мъ” эT ни'въ да я'сте жита е^я`,
|
ὅτι ἀφέσεως σημασία ἐστίν, ἅγιον ἔσται ὑμῖν, ἀπὸ τῶν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτῆς.
|
|
13
|
13
|
|
и^ въ лњто эTставленїя зна'менїя и^хъ, да прїидет# ко'ждо въ притяжа'нїе свое,
|
᾿Εν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως σημασίας αὐτῆς ἐπανελεύσεται ἕκαστος εἰς τὴν κτῆσιν αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
а^ще эTдаси кђплю бли'жнемђ твое^мђ а^ще л^и притя'жеши эT бли'жняготвое^го да не ѓ^скорбля'етъ чл~къ бли'жняго”
|
ἐὰν δὲ ἀποδῷ πρᾶσιν τῷ πλησίον σου, ἐὰν δὲ καὶ κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον σου, μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον·
|
|
15
|
15
|
|
по числђ лњтъ по зна'менїю да притя'житъ эT бли'жняго по числђ` лTњ жи'тъ да да'сть ти`,
|
κατά ἀριθμὸν ἐτῶν μετὰ τὴν σημασίαν κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον, κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτῶν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι.
|
|
16
|
16
|
|
ја%коже а^ще бо'лїи лњтъ, ё^мно'житъ притяжа'нїе е^го, ја%коже мнњ'е лњтъ, ё^мен#шитъ притяжа'нїя е^го” Та'ко и^ число` житъ да ти эTда'сть,
|
καθότι ἂν πλεῖον τῶν ἐτῶν, πληθυνεῖ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τῶν ἐτῶν, ἐλαττονώσει τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτοῦ οὕτως ἀποδώσεταί σοι.
|
|
17
|
17
|
|
да не ѓ^скорби'тъ чл~къ бли'жняго, и^ да ё^бои'шися` г~а б~а свое^го, а%зъ г~ь б~ъ ва'шъ
|
μὴ θλιβέτω ἄνθρωπος τὸν πλησίον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
|
|
18
|
18
|
|
и^ да сътворите вс^я ѓ^правда'нїя моя` и^ вся` сђды` моя`, снабди'те и^ сътвори'те я&, и^ вселите'ся на земли`, ё^пова'юще”
|
καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσας τὰς κρίσεις μου καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς πεποιθότες.
|
|
19
|
19
|
|
И$ да'стъ земля` пло'дъ свои, и^ ја%сте в сы'тость, и^ всели'теся на не'и ё^пова'ющеи,
|
καὶ δώσει ἡ γῆ τὰ ἐκφόρια αὐτῆς καὶ φάγεσθε εἰς πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
|
20
|
20
|
|
а^ще глаголите чт^о н^ы ја%сти бђ'детъ, въ седмо'е лњто, а^ще не сње^мъ, н^и събира'емъ жи'тъ свои^хъ,
|
ἐὰν δὲ λέγητε, τί φαγόμεθα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ, ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμῶν;
|
|
21
|
21
|
|
послю` бл~гослове'нїе мое` ва'мъ, въ лњто ѕ~ е, и^ сътвори'тъ жита е^я`, въ г~ лњта
|
καὶ ἀποστέλλω τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἐν τῷ ἔτει τῷ ἕκτῳ, καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτῆς εἰς τὰ τρία ἔτη.
|
|
22
|
22
|
|
да сње^те до лњта ѓ%смаго, и^ да ја%сте эT житъ ве'тхиX да'же до лњта џ~ го, до'ндеже приспњю'тъ жита ея`, да ја%сте ве'тхая` ве'тхих#,
|
καὶ σπερεῖτε τὸ ἔτος τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τῶν γενημάτων παλαιὰ ἕως τοῦ ἔτους τοῦ ἐνάτου, ἕως ἂν ἔλθῃ τὸ γένημα αὐτῆς, φάγεσθε παλαιὰ παλαιῶν.
|
|
23
|
23
|
|
земля' же не преда'сте въ ѓ^скверне'нїе, моя` б^о е^сть земля`, ја^ко прише'лцы и^ ѓ^бита'тели в^ы е^сте предо мно'ю
|
καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰς βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖς ἐστε ἐναντίον μου·
|
|
24
|
24
|
|
по все'и земли` ѓ^дръжа'нїя ва'шего, и^скђпъ да дае^те земли`,
|
καὶ κατὰ πᾶσαν γῆν κατασχέσεως ὑμῶν λύτρα δώσετε τῆς γῆς.
|
|
25
|
25
|
|
а^ще л^и ни'щђе^тъ бра'тъ тво'и и^же с тобо'ю, и^ эTдаст# эT ѓ^дръжа'нїя свое^го да прїидетъ, ё%жикъ бли'жнїи е^мђ и^ да и^скђп'ит# проданїя бра'та свое^го,
|
ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀποδῶται ἀπὸ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ, καὶ ἔλθῃ ὁ ἀγχιστεύων ὁ ἐγγίζων αὐτῷ, καὶ λυτρώσεται τὴν πρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
|
|
26
|
26
|
|
а^ще л^и не бђ'детъ е^мђ ё%жикъ, и^ възмо'жет# рђка е^го пости'гнђти дово'лныи и^скpђ е^го,
|
ἐὰν δὲ μὴ ᾖ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθῇ τῇ χειρὶ καὶ εὑρεθῇ αὐτῷ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτοῦ,
|
|
27
|
27
|
|
и^ да съчтђтся лњта кђ'пли е^го и^ да възда'ст# е^же и%мать чл~кђ е^мђже долженъ бњ`, и^ възврати'тся въ ѓ^дръжа'нїе е^го”
|
καὶ συλλογιεῖται τὰ ἔτη τῆς πράσεως αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τῷ ἀνθρώπῳ, ᾧ ἀπέδοτο αὐτὸ αὐτῷ, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
|
|
28
|
28
|
|
А$ще л^и не пости'гнетъ рђка` е^го дово'лное ја%коже эTда'ти е^мђ да бђ'дет# притяжа'нїе продавшемђ сїя, до лњта ѓ^ставле'нїя” Є$гдаy и^зы'иде лњто ѓ^ставле'нїя и^ прїидеT въ ѓ^дръжа'нїе е^го,
|
ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθῇ αὐτοῦ ἡ χεὶρ τὸ ἱκανόν, ὥστε ἀποδοῦναι αὐτῷ, καὶ ἔσται ἡ πρᾶσις τῷ κτησαμένῳ αὐτὰ ἕως τοῦ ἕκτου ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει, καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ.
|
|
29
|
29
|
|
а^ще л^и кт^о прода'стъ до'мъ вселе'нїя ѓ^гражде'нїя въ градњ, да бђ'детъ и^скђпле'нїе е^го, до'ндеже скоnчаюTся лњт'а дн~и. и^ да бђдеT и^скђпле'нїе е^го,
|
᾿Εὰν δέ τις ἀποδῶται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένῃ, καὶ ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς, ἕως πληρωθῇ ἐνιαυτὸς ἡμερῶν, ἔσται ἡ λύτρωσις αὐτῆς.
|
|
30
|
30
|
|
а^ще л^и не и^скђпиT до'ндеже сконча'е^тся лњто вс^е, да ѓ^дръжи'тся доM сђщїи въ гра'дњ, и^мђщемђ ѓ^гражDенїе, въ тве'рдь притяжа'вшемђ е&, и^ в роже'нїя е^го, и^ да не възвратиTся въ ѓ^ставле'нїе”
|
ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθῇ ἕως ἂν πληρωθῇ αὐτῆς ἐνιαυτὸς ὅλος, κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὖσα ἐν πόλει τῇ ἐχούσῃ τεῖχος βεβαίως τῷ κτησαμένῳ αὐτὴν εἰς τὰς γενεὰς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει.
|
|
31
|
31
|
|
до'ми же и^же на се'лех# и^мже нњсть ѓ^коло и^хъ ѓ^гражDенїя, къ селђ земли` да ся приложаT, и^скђпи е^го всегда` да бђ'дђтъ, и^ въ ѓ^ставле'нїе да ся възвратятъ”
|
αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν, αἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς τεῖχος κύκλῳ, πρὸς τὸν ἀγρὸν τῆς γῆς λογισθήσονται· λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται καὶ ἐν τῇ ἀφέσει ἐξελεύσονται.
|
|
32
|
32
|
|
Гра'ди же леви'тъстїи` и^ до'мы ѓ^дръжинїя иX и^скђпи да бђ'дђт#, прsно леви'томъ”
|
καὶ αἱ πόλεις τῶν Λευιτῶν, οἰκίαι τῶν πόλεων κατασχέσεως αὐτῶν, λυτρωταὶ διαπαντὸς ἔσονται τοῖς Λευίταις·
|
|
33
|
33
|
|
И$н^о и^же кт^о а^ще и^скђпитъ эT леви'тъ да и^зы'идетъ прода'нїе дворовъ грDаныхъ ѓ^дръжанїя и^хъ, въ ѓ^ставле'нїе, ја%ко дворо'ве гра'дъ леви'тъскихъ, ѓ^дръжа'нїя и^хъ посреди сн~въ і^и^л~въ,
|
καὶ ὃς ἂν λυτρώσηται παρὰ τῶν Λευιτῶν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασις αὐτῶν οἰκιῶν πόλεως κατασχέσεως αὐτῶν ἐν τῇ ἀφέσει, ὅτι οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευιτῶν κατάσχεσις αὐτῶν ἐν μέσῳ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
|
34
|
34
|
|
и^ се'ла нарече'нїя въ граде'хъ и^хъ, да ся не продадђтъ ја%ко ѓ^дръжа'нїе и^хъ вњ'чное е^сть,
|
καὶ οἱ ἀγροὶ ἀφωρισμένοι ταῖς πόλεσιν αὐτῶν οὐ πραθήσονται, ὅτι κατάσχεσις αἰωνία τοῦτο αὐτῶν ἐστιν.
|
|
35
|
35
|
|
а%ще ли же ни'щђетъ бра'тъ твои, иже с тобо'ю и^ знемо'жетъ ё^ тебе` рђка'ми, по'дъи^ми е^го. ја^ко прише'лца и^ ѓ^бита'лника” да поживе'тъ бра'тъ твои с тобо'ю
|
᾿Εὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφός σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀδυνατήσῃ ταῖς χερσὶ παρὰ σοί, ἀντιλήψῃ αὐτοῦ ὡς προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
|
|
36
|
36
|
|
не въз#меши эT него` лиXвђ, н^иже сђгђ'бины и^ ё^бои'шися б~а твое^го, а%зъ г~ь, да поживе'тъ бра'тъ тво'и с тобо'ю.
|
οὐ λήψῃ παρ᾿ αὐτοῦ τόκον, οὐδὲ ἐπὶ πλήθει· καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου, ἐγὼ Κύριος, καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφός σου μετὰ σοῦ.
|
|
37
|
37
|
|
сребра` твое^го не да'си е^мђ въ ли'хвђ” и^ пи'ща твое^я` не даси` е^мђ въ сђгђбинђ,
|
τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεις αὐτῷ ἐπὶ τόκῳ καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ οὐ δώσεις αὐτῷ τὰ βρώματά σου.
|
|
38
|
38
|
|
а%зъ г~ь б~ъ ваш#, и^зведы'и в^ы и^зъ земля` е^гљ=петъскїя, да'ти вамъ зе'млю ханаа'ньскђ. ја%ко бы'ти мн^њ б~ђ ва'шемђ”
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶς ἐκ γῆς Αἰγύπτου, δοῦναι ὑμῖν τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεός.
|
|
39
|
39
|
|
И$ а^ще ѓ^ё^бо'жаеT бра'тъ тво'и ё^ тебе`. и^ продастъся тебњ`, да не рабо'тае^тъ тебњ` рабо'ты ра'бїя,
|
᾿Εὰν δὲ ταπεινωθῇ ὁ ἀδελφός σου παρὰ σοί, καὶ πραθῇ σοι, οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου·
|
|
40
|
40
|
|
а^ки нае^мникъ, и^л^и насе'ликъ да бђ'детъ ти до лњта ѓ^ставле'нїя, да дњ'лаетъ ё^ тебе`,
|
ὡς μισθωτὸς ἢ πάροικος ἔσται σοι, ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἐργᾶται παρὰ σοί,
|
|
41
|
41
|
|
и^ да и^зы'идетъ эT тебе` и^ дњти е^го с ни'м# въ лњто ѓ^ставле'нїя, и^ да и'детъ в роже'нїе свое`, и^ въ ѓ^дръжа'нїе эTч~ества е^го да и'детъ”
|
καὶ ἐξελεύσεται τῇ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπελεύσεται εἰς τὴν γενεὰν αὐτοῦ, εἰς τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμεῖται,
|
|
42
|
42
|
|
Поне'же раби` сђть сїи` мои`, ја%же и^зведо'хъ и^зъ земля` е^гљ=петьски, да ся не продаст# прода'нїемъ ра'бїем#,
|
διότι οἰκέται μού εἰσιν οὗτοι, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου.
|
|
43
|
43
|
|
да не стђжи'ши е^мђ трђдомъ, да ё^бои'шися г~а б~а твое^го,
|
οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου.
|
|
44
|
44
|
|
ра'бъ же тво'и и^ раба` и^же а%ще бђ'дет# ё^ тебе` эT ја%зы'къ, и^же ѓ^крsтъ тебе` сђть эT тњхъ, да притя'жится ра'бъ и^ рабы'ня,
|
καὶ παῖς καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ᾿ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην·
|
|
45
|
45
|
|
и^ эT сн~въ населны'хъ и^же сђть въ ва'съ эT си'хъ да притяжи'те, и^ эT роже'нїя и^хъ. е^ли'цы и^же а%ще бђ'дђтъ в земли` ва'шеи да бђ'дет# ва'мъ въ ѓ^дръжанїе
|
καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰς κατάσχεσιν.
|
|
46
|
46
|
|
и^ да раздњли'те я& дњтемъ ва'шимъ по ва'съ, и^ да бђ'детъ ва'мъ во ѓ^дръжанїе въ вњки, бра'тїя же ва'шея` сн~въ і^и^л~въ ко'иждо бра'та свое^го, да не стђжи'тъ трђдо'мъ,
|
καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺς τοῖς τέκνοις ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰς τὸν αἰῶνα· τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖς μόχθοις.
|
|
47
|
47
|
|
а%ще пости'гне рђка` прише'лцђ и^ ѓ^битаlникђ и^же ё^ тебе`, и^ ѓ^ё'божа'лъ бра'тъ твои и^ прода'сться къ пришеlцђ, и^л^и къ ѓ^бита'лникђ и^же ё^ тебе`, и^л^и ро'дившемђся тђ прише'лцђ
|
᾿Εὰν δὲ εὕρῃ ἡ χεὶρ τοῦ προσηλύτου ἢ τοῦ παροίκου τοῦ παρὰ σοί, καὶ ἀπορηθεὶς ὁ ἀδελφός σου πραθῇ τῷ προσηλύτῳ ᾒ τῷ παροίκῳ τῷ παρὰ σοὶ ἢ ἐκ γενετῆς προσηλύτῳ,
|
|
48
|
48
|
|
по прода'нїи` к немђ, и^скђпъ да бђ'дет# е^мђ, е^ді'номђ эT бра'тїя да и^скђпитъ е^го
|
μετὰ τὸ πραθῆναι αὐτῷ, λύτρωσις ἔσται αὐτοῦ· εἷς τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λυτρώσεται αὐτόν.
|
|
49
|
49
|
|
бра'тъ эTц~а е^го, и^л^и сн~ъ бра'та эTц~а е^го, да и^скђпитъ е^го и^л^и эT сво'иствены'я пло'ти ро'да е^го, и^скђпитъ е^го, а^ще л^и возмо'жет# рђка е^го и^скђпи'ти себе`
|
ἀδελφὸς πατρὸς αὐτοῦ ἢ υἱὸς ἀδελφοῦ πατρὸς λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τῶν οἰκείων τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆς φυλῆς αὐτοῦ, λυτροῦται αὐτόν· ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶς ταῖς χερσὶ λυτρῶται ἑαυτόν,
|
|
50
|
50
|
|
да съчте'тся съ притяжа'вшиM е^го, эT лњта е^же вда'ся е^мђ, да'же до лњта ѓ^ставле'нїя`” И$ да бђ'детъ сребро` прода'нїя е^го, а^ки дн~ь нае'мъникђ, эT лњта до лњта да бђ'детъ с ни'мъ,
|
καὶ συλλογιεῖται πρὸς τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτῷ ἕως τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἀφέσεως, καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τῆς πράσεως αὐτοῦ ὡς μισθίου· ἔτος ἐξ ἔτους ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
51
|
51
|
|
а%ще л^и комђ бо'лїи лTњ е^сть, протиv то'мђ эTдаст# и^скђпъ свои” эT сребра` прода'наго,
|
ἐὰν δέ τινι πλεῖον τῶν ἐτῶν ᾖ, πρὸς ταῦτα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τῆς πράσεως αὐτοῦ·
|
|
52
|
52
|
|
а%ще л^и мало ѓ^ста'нется эT лњтъ, до лњтъ ѓ^ставле'нїя, и^ да съчте'тъ е^мђ по лњтоM е^го, и^ да эTда'стъ и^скђпъ е^го а^ки нае'мникъ
|
ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ἐτῶν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν τῆς ἀφέσεως, καὶ συλλογιεῖται αὐτῷ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ, καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ.
|
|
53
|
53
|
|
эT го'да до го'да, да бђ'дет# с ни'мъ” да не стђжи'ши е^мђ трђдоM прDе тобо'ю,
|
ὡς μισθωτὸς ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἔσται μετ᾿ αὐτοῦ· οὐ κατατενεῖς αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ ἐνώπιόν σου.
|
|
54
|
54
|
|
а%ще л^и не и^скђ'пится, посе'мъ да и^зы'идетъ въ лњто ѓ^ставле'нїя, са'мъ и^ дњти е^го с ни'мъ,
|
ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται κατὰ ταῦτα, ἐξελεύσεται ἐν τῷ ἔτει τῆς ἀφέσεως αὐτὸς καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ·
|
|
55
|
55
|
|
ја'ко мои` раби` сн~ове і^и^л~вы, раби` мои` с^и сђть, и^хже и^зведо'х# и^зъ земля` е^гљ=пеTскїя”
|
ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἰκέται εἰσί, παῖδές μου οὗτοί εἰσιν, οὓς ἐξήγαγον ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
|