1
2
|
Глава 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| (Зач. 175) Сего́ ра́ди іму́ще служе́ніє сіє́, я́коже поми́ловані би́хом, не стужа́єм сі; | (За? Rо7е7.) Сегw2 рaди и3мyще служeніе сіE, ћкоже поми1ловани бhхомъ, не стужaемъ си2: |
|
2
|
2
|
| но отреко́хомся та́йних сра́ма, не в лука́вствії ходя́ще, ні льстя́ще словесе́ Бо́жия, но явле́нієм і́стини представля́юще себе́ ко вся́цій со́вісті челові́честій, пред Бо́гом. | но tрек0хомсz тaйныхъ срaма, не въ лукaвствіи ходsще, ни льстsще словесE б9іz, но kвлeніемъ и4стины представлsюще себE ко всsцэй с0вэсти человёчестэй, пред8 бGомъ. |
|
3
|
3
|
| А́ще ли же єсть покрове́нно благовіствова́ніє на́ше, в ги́бнущих єсть покрове́нно, | Ѓще ли же є4сть покровeно бlговэствовaніе нaше, въ ги1бнущихъ є4сть покровeно, |
|
4
|
4
|
| в ни́хже бог ві́ка сего́ осліпи́ ра́зуми неві́рних, во є́же не возсія́ти їм сві́ту благовіствова́нія сла́ви Христо́ви, І́же єсть о́браз Бо́га неви́димаго. | въ ни1хже б0гъ вёка сегw2 њслэпи2 рaзумы невёрныхъ, во є4же не возсіsти и5мъ свёту бlговэствовaніz слaвы хrт0вы, и4же є4сть w4бразъ бGа неви1димагw. |
|
5
|
5
|
| Не себе́ бо пропові́даєм, но Христа́ Ісу́са Го́спода; себе́ же самі́х рабо́в вам Ісу́са (Го́спода) ра́ди; | Не себe бо проповёдаемъ, но хrтA ї}са гDа: себe же самёхъ рабHвъ вaмъ ї}са (гDа) рaди: |
|
6
|
6
|
| (Зач. 176) я́ко Бог реки́й із тьми сві́ту возсія́ти, і́же возсія́ в сердця́х на́ших, к просвіще́нію ра́зума сла́ви Бо́жия о лиці́ Ісу́с Христо́ві. | (За? Rо7ѕ7.) ћкw бGъ рекjй и3з8 тмы2 свёту возсіsти, и4же возсіS въ сердцaхъ нaшихъ, къ просвэщeнію рaзума слaвы б9іz њ лицы2 ї}съ хrт0вэ. |
|
7
|
7
|
| І́мами же сокро́вище сіє́ в скуде́льних сосу́діх, да премно́жество си́ли бу́деть Бо́жия, а не от нас; | И$мамы же сокр0вище сіE въ скудeльныхъ сосyдэхъ, да премн0жество си1лы бyдетъ б9іz, ґ не t нaсъ: |
|
8
|
8
|
| во всем скорб'я́ще, но не стужа́юще сі; неча́ємі, но не отчаява́ємі; | во всeмъ скорбsще, но не стужaюще си2: нечaеми, но не tчаzвaеми: |
|
9
|
9
|
| гони́мі, но не оставля́ємі; низлага́ємі, но не погиба́юще; | гони1ми, но не њставлsеми: низлагaеми, но не погибaюще: |
|
10
|
10
|
| всегда́ ме́ртвость Го́спода Ісу́са в ті́лі нося́ще, да і живо́т Ісу́сов в ті́лі на́шем яви́ться. | всегдA мeртвость гDа ї}са въ тёлэ носsще, да и3 жив0тъ ї}совъ въ тёлэ нaшемъ kви1тсz. |
|
11
|
11
|
| При́сно бо ми живі́ї в смерть предає́мся Ісу́са ра́ди, да і живо́т Ісу́сов яви́ться в ме́ртвенній пло́ті на́шей; | Пrнw бо мы2 живjи въ смeрть предаeмсz ї}са рaди, да и3 жив0тъ ї}совъ kви1тсz въ мeртвеннэй пл0ти нaшей: |
|
12
|
12
|
| ті́мже смерть у́бо в нас ді́йствуєть, а живо́т в вас. | тёмже смeрть ќбw въ нaсъ дёйствуетъ, ґ жив0тъ въ вaсъ. |
|
13
|
13
|
| (Зач. 177) Іму́ще же тойже дух ві́ри, по пи́санному: «Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах», — і ми ві́руєм, ті́мже і глаго́лем, | (За? Rо7з7.) И#мyще же т0йже д¦ъ вёры, по пи1санному: вёровахъ, тёмже возглаг0лахъ: и3 мы2 вёруемъ, тёмже и3 глаг0лемъ, |
|
14
|
14
|
| ві́дяще, я́ко Воздви́гий Го́спода Ісу́са, і нас со Ісу́сом воздви́гнеть, і предпоста́вить с ва́ми. | вёдzще, ћкw воздви1гій гDа ї}са, и3 нaсъ со ї}сомъ воздви1гнетъ, и3 предпостaвитъ съ вaми. |
|
15
|
15
|
| Вся бо вас ра́ди, да благода́ть умно́жившаяся, мно́жайшими благодаре́нії ізби́точествить в сла́ву Бо́жию. | Вс‰ бо вaсъ рaди, да блгdть ўмн0жившаzсz, мн0жайшими благодарє1ніи и3збhточествитъ въ слaву б9ію. |
|
16
|
16
|
| Ті́мже не стужа́єм сі; но а́ще і вні́шній наш челові́к тлі́єть, оба́че вну́тренній обновля́ється по вся дні. | Тёмже не стужaемъ си2: но ѓще и3 внёшній нaшъ человёкъ тлёетъ, nбaче внyтренній њбновлsетсz по вс‰ дни6. |
|
17
|
17
|
| Є́же бо ни́ні ле́гкоє печа́лі на́шея, по преумноже́нію в преспі́яніє тяготу́ ві́чния сла́ви соді́ловаєть нам, | Е$же бо нн7э лeгкое печaли нaшеz, по преумножeнію въ преспёzніе тzготY вёчныz слaвы содёловаетъ нaмъ, |
|
18
|
18
|
| не смотря́ющим нам ви́димих, но неви́димих; ви́димая бо вре́менна, неви́димая же ві́чна. | не смотрsющымъ нaмъ ви1димыхъ, но неви1димыхъ: ви6димаz бо врeмєнна, неви6димаz же вBчна. |
1
2
