|
Послання до Ефесян святого апостола Павла
|
Ко є3фесeємъ
|
|
Глава 1
|
Главa №
|
|
1
|
1
|
| (Зач. 216) Па́вел, посла́нник Ісу́с Христо́в во́лею Божиєю, святи́м су́щим во Єфе́сі і ві́рним о Христі́ Ісу́сі; | (За? ©ѕ7‹.) Пavелъ, послaнникъ ї}съ хrт0въ в0лею б9іею, с™ы6мъ сyщымъ во є3фeсэ и3 вёрнымъ њ хrтЁ ї}сэ: |
|
2
|
2
|
| благода́ть вам і мир от Бо́га Отця́ на́шего і Го́спода Ісу́са Христа́. | блгdть вaмъ и3 ми1ръ t бGа nц7A нaшегw и3 гDа ї}са хrтA. |
|
3
|
3
|
| Благослове́н Бог і Оте́ць Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, благослови́вий нас вся́цім благослове́нієм духо́вним в небе́сних о Христі́, | Блгcвeнъ бGъ и3 nц7ъ гDа нaшегw ї}са хrтA, блгcви1вый нaсъ всsцэмъ блгcвeніемъ дух0внымъ въ нбcныхъ њ хrтЁ, |
|
4
|
4
|
| я́коже ізбра́ нас в Нем пре́жде сложе́нія ми́ра, би́ти нам святи́м і непоро́чним пред Ним в любві́, | ћкоже и3збрA нaсъ въ нeмъ прeжде сложeніz мjра, бhти нaмъ с™ы6мъ и3 непорHчнымъ пред8 ни1мъ въ любви2, |
|
5
|
5
|
| пре́жде наре́к нас во усиновле́ніє Ісу́с Христо́м в Него́, по благоволе́нію хоті́нія Своєго́, | прeжде нарeкъ нaсъ во ўсыновлeніе ї}съ хrт0мъ въ него2, по бlговолeнію хотёніz своегw2, |
|
6
|
6
|
| в похвалу́ сла́ви благода́ті Своєя́, є́юже облагодати́ нас о Возлю́бленнім; | въ похвалY слaвы блгdти своеS, є4юже њблгdти2 нaсъ њ возлю1бленнэмъ: |
|
7
|
7
|
| (Зач. 217) о Не́мже і́мами ізбавле́ніє Кро́вію Єго́, і оставле́ніє прегріше́нії, по бога́тству благода́ті Єго́, | (За? ©з7‹.) њ нeмже и4мамы и3збавлeніе кр0вію є3гw2, и3 њставлeніе прегрэшeніи, по богaтству блгdти є3гw2, |
|
8
|
8
|
| ю́же преумно́жил єсть в нас во вся́цій прему́дрості і ра́зумі, | ю4же преумн0жилъ є4сть въ нaсъ во всsцэй премyдрости и3 рaзумэ, |
|
9
|
9
|
| сказа́в нам та́йну во́лі Своєя́ по благоволе́нію Своєму́, є́же пре́жде положи́ в Нем, | сказaвъ нaмъ тaйну в0ли своеS по бlговолeнію своемY, є4же прeжде положи2 въ нeмъ, |
|
10
|
10
|
| в смотре́ніє ісполне́нія време́н, возглави́ти вся́чеськая о Христі́, я́же на небесі́х і я́же на землі́ в Нем; | въ смотрeніе и3сполнeніz времeнъ, возглави1ти всsчєскаz њ хrтЁ, ±же на нб7сёхъ и3 ±же на земли2 въ нeмъ: |
|
11
|
11
|
| в Не́мже і наслі́дници сотвори́хомся, пре́жде нарече́ни би́вше по прозрі́нію Бо́жию вся ді́йствующаго по сові́ту во́лі Своєя́, | въ нeмже и3 наслBдницы сотвори1хомсz, прeжде наречeни бhвше по прозрёнію б9ію вс‰ дёйствующагw по совёту в0ли своеS, |
|
12
|
12
|
| я́ко би́ти нам в похвале́ніє сла́ви Єго́, пре́жде упова́вшим во Христа́; | ћкw бhти нaмъ въ похвалeніе слaвы є3гw2, прeжде ўповaвшымъ во хrтA: |
|
13
|
13
|
| в Не́мже і ви, сли́шавше сло́во і́стини, благовіствова́ніє спаcе́нія на́шего, в Не́мже і ві́ровавше зна́менастеся Ду́хом обітова́нія Святи́м, | въ нeмже и3 вы2, слhшавше сл0во и4стины, бlговэствовaніе спcніz нaшегw, въ нeмже и3 вёровавше знaменастесz д¦омъ њбэтовaніz с™hмъ, |
|
14
|
14
|
| І́же єсть обруче́ніє наслі́дія на́шего, во ізбавле́ніє снабді́нія, в похвалу́ сла́ви Єго́. | и4же є4сть њбручeніе наслёдіz нaшегw, во и3збавлeніе снабдёніz, въ похвалY слaвы є3гw2. |
|
15
|
15
|
| Сего́ ра́ди і аз сли́шав ва́шу ві́ру о Христі́ Ісу́сі і любо́в, я́же ко всім святи́м, | Сегw2 рaди и3 ѓзъ слhшавъ вaшу вёру њ хrтЁ ї}сэ и3 люб0вь, ћже ко всBмъ с™ы6мъ, |
|
16
|
16
|
| (Зач. 218) не престаю́ благодаря́ о вас, помина́ніє о вас творя́ в моли́твах мої́х, | (За? ©}‹.) не престаю2 благодарS њ вaсъ, поминaніе њ вaсъ творS въ моли1твахъ мои1хъ, |
|
17
|
17
|
| да Бог Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, Оте́ць сла́ви, дасть вам Ду́ха прему́дрости і открове́нія, в позна́ніє Єго́, | да бGъ гDа нaшегw ї}са хrтA, nц7ъ слaвы, дaстъ вaмъ д¦а премyдрости и3 tкровeніz, въ познaніе є3гw2, |
|
18
|
18
|
| просвіще́нна очеса́ се́рдця ва́шего, я́ко уві́діти вам, ко́є єсть упова́ніє зва́нія Єго́, і ко́є бога́тство сла́ви достоя́нія Єго́ во святи́х, | просвэщє1нна nчесA сeрдца вaшегw, ћкw ўвёдэти вaмъ, к0е є4сть ўповaніе звaніz є3гw2, и3 к0е богaтство слaвы достоsніz є3гw2 во с™hхъ, |
|
19
|
19
|
| і ко́є преспі́ющеє вели́чество си́ли Єго́ в нас, ві́рующих по ді́йству держа́ви крі́пости Єго́, | и3 к0е преспёющее вели1чество си1лы є3гw2 въ нaсъ вёрующихъ по дёйству держaвы крёпости є3гw2, |
|
20
|
20
|
| ю́же соді́я о Христі́, воскреси́в Єго́ от ме́ртвих і посади́в одесну́ю Себе́ на небе́сних, | ю4же содёz њ хrтЁ, воскреси1въ є3го2 t мeртвыхъ и3 посади1въ њдеснyю себє2 на нбcныхъ, |
|
21
|
21
|
| преви́ше вся́каго нача́льства і вла́сти і си́ли і госпо́дства, і вся́каго і́мене імену́ємаго не то́чію в ві́ці сем, но і во гряду́щем; | превhше всsкагw начaлства и3 влaсти и3 си1лы и3 госп0дства, и3 всsкагw и4мене и3менyемагw не т0чію въ вёцэ сeмъ, но и3 во грzдyщемъ: |
|
22
|
22
|
| (Зач. 219) і вся покори́ под но́зі Єго́, і Того́ даде́ главу́ ви́ше всіх Це́ркві, | (За? ©f7‹.) и3 вс‰ покори2 под8 н0зэ є3гw2, и3 того2 дадE главY вhше всёхъ цRкви, |
|
23
|
23
|
| я́же єсть Ті́ло Єго́, ісполне́ніє ісполня́ющаго вся́чеськая во всіх. | ћже є4сть тёло є3гw2, и3сполнeніе и3сполнsющагw всsчєскаz во всёхъ. |
|
Глава 4
|
Главa д7
|
|
1
|
1
|
| (Зач. 224) Молю́ у́бо вас аз, ю́зник о Го́споді, досто́йно ходи́ти зва́нія, в не́же зва́ні би́сте, | (За? ©к7д7.) Молю2 u5бо вaсъ ѓзъ ю4зникъ њ гDэ, дост0йнw ходи1ти звaніz, въ нeже звaни бhсте, |
|
2
|
2
|
| со вся́ким смиреному́дрієм і кро́тостію, с долготерпі́нієм, терп'я́ще друг дру́гу любо́вію, | со всsкимъ смиреномyдріемъ и3 кр0тостію, съ долготерпёніемъ, терпsще дрyгъ дрyгу люб0вію, |
|
3
|
3
|
| тща́щеся блюсти́ єдине́ніє ду́ха в сою́зі ми́ра. | тщaщесz блюсти2 є3динeніе дyха въ сою1зэ ми1ра. |
|
4
|
4
|
| Єди́но ті́ло, єди́н дух, я́коже і зва́ні би́сте во єди́нім упова́нії зва́нія ва́шего; | Е#ди1но тёло, є3ди1нъ дyхъ, ћкоже и3 звaни бhсте во є3ди1нэмъ ўповaніи звaніz вaшегw: |
|
5
|
5
|
| єди́н Госпо́дь, єди́на ві́ра, єди́но креще́ніє, | є3ди1нъ гDь, є3ди1на вёра, є3ди1но кRщeніе, |
|
6
|
6
|
| єди́н Бог і Оте́ць всіх, І́же над всі́ми і чрез всіх і во всіх нас. | є3ди1нъ бGъ и3 nц7ъ всёхъ, и4же над8 всёми и3 чрез8 всёхъ и3 во всёхъ нaсъ. |
|
7
|
7
|
| (Зач.) Єди́ному же кому́ждо нас даде́ся благода́ть по мі́рі дарова́нія Христо́ва. | (За?.) Е#ди1ному же комyждо нaсъ дадeсz блгdть по мёрэ даровaніz хrт0ва. |
|
8
|
8
|
| Ті́мже глаго́леть: возше́д на висоту́, пліни́л єси́ плін і даде́ дая́нія челові́ком. | Тёмже глаг0летъ: возшeдъ на высотY, плэни1лъ є3си2 плёнъ, и3 дадE да‰ніz человёкwмъ. |
|
9
|
9
|
| А є́же, взи́де, что єсть, то́чію я́ко і сни́де пре́жде в до́лнійшия страни́ землі́? | Ґ є4же, взhде, что2 є4сть, т0чію ћкw и3 сни1де прeжде въ д0лнэйшыz страны6 земли2; |
|
10
|
10
|
| Сше́дий, Той єсть і возше́дий преви́ше всіх небе́с, да іспо́лнить вся́чеськая. | Сшeдый, т0й є4сть и3 возшeдый превhше всёхъ нб7съ, да и3сп0лнитъ всsчєскаz. |
|
11
|
11
|
| І Той дал єсть о́ви у́бо апо́столи, о́ви же проро́ки, о́ви же благові́стники, о́ви же па́стирі і учи́телі, | И# т0й дaлъ є4сть w4вы ќбw ґпcлы, w4вы же прbр0ки, w4вы же бlговёстники, w4вы же пaстыри и3 ўчи1тєли, |
|
12
|
12
|
| к соверше́нію святи́х, в ді́ло служе́нія, в созида́ніє Ті́ла Христо́ва, | къ совершeнію с™hхъ, въ дёло служeніz, въ созидaніе тёла хrт0ва, |
|
13
|
13
|
| до́ндеже дости́гнем всі в соєдине́ніє ві́ри і позна́нія Си́на Бо́жия, в му́жа соверше́нна, в мі́ру во́зраста ісполне́нія Христо́ва; | д0ндеже дости1гнемъ вси2 въ соединeніе вёры и3 познaніz сн7а б9іz, въ мyжа совершeнна, въ мёру в0зраста и3сполнeніz хrт0ва: |
|
14
|
14
|
| (Зач. 225) да не бива́єм ктому́ младе́нці, вла́ющеся і скита́ющеся вся́ким ві́тром уче́нія, во лжі челові́честій, в кова́рстві ко́зней льще́нія; | (За? ©к7е7.) да не бывaемъ ктомY младeнцы, влaющесz и3 скитaющесz всsкимъ вётромъ ўчeніz, во лжи2 человёчестэй, въ ковaрствэ к0зней льщeніz: |
|
15
|
15
|
| і́стинствующе же в любві́, да возрасти́м в Него́ вся́чеськая, І́же єсть глава́ Христо́с, | и4стинствующе же въ любви2, да возрасти1мъ въ него2 всsчєскаz, и4же є4сть главA хrт0съ, |
|
16
|
16
|
| із Него́же все ті́ло, составля́ємо і счиніва́ємо прили́чні вся́цім осяза́нієм подая́нія, по ді́йству в мі́рі єди́ния коєя́ждо ча́сти, возраще́ніє ті́ла твори́ть в созда́ніє самаго́ себе́ любо́вію. | и3з8 негHже всE тёло, составлsемо и3 счинэвaемо прили1чнэ всsцэмъ њсzзaніемъ подаsніz, по дёйству въ мёрэ є3ди1ныz коеsждо чaсти, возращeніе тёла твори1тъ въ создaніе самагw2 себє2 люб0вію. |
|
17
|
17
|
| (Зач. 226) Сіє́ у́бо глаго́лю і послу́шествую о Го́споді, ктому́ не ходи́ти вам, я́коже і про́чії язи́ци хо́дять в суєті́ ума́ їх, | (За? ©к7ѕ7.) СіE u5бо глаг0лю и3 послyшествую њ гDэ, ктомY не ходи1ти вaмъ, ћкоже и3 пр0чіи kзhцы х0дzтъ въ суетЁ ўмA и4хъ, |
|
18
|
18
|
| помраче́ні сми́слом, су́ще отчужде́ні от жи́зні Бо́жия, за неві́жество су́щеє в них, за окамене́ніє серде́ць їх; | помрачeни смhсломъ, сyще tчуждeни t жи1зни б9іz, за невёжество сyщее въ ни1хъ, за њкаменeніе сердeцъ и4хъ: |
|
19
|
19
|
| і́же в неча́яніє вло́жшеся, преда́ша себе́ студодія́нію, в ді́ланіє вся́кия нечистоти́ в лихоіма́нії. | и5же въ нечazніе вл0жшесz, предaша себE студодэsнію, въ дёланіе всsкіz нечистоты2 въ лихоимaніи. |
|
20
|
20
|
| Ви же не та́ко позна́сте Христа́; | Вh же не тaкw познaсте хrтA: |
|
21
|
21
|
| а́ще у́бо [поне́же] сли́шасте Єго́ і о Нем научи́стеся, я́коже єсть і́стина о Ісу́сі; | ѓще ќбw [понeже] слhшасте є3го2 и3 њ нeмъ научи1стесz, ћкоже є4сть и4стина њ ї}сэ: |
|
22
|
22
|
| отложи́ти вам, по пе́рвому житію́, ве́тхаго челові́ка, тлі́ющаго в по́хотех преле́стних, | tложи1ти вaмъ, по пeрвому житію2, вeтхаго человёка, тлёющаго въ п0хотехъ прелeстныхъ, |
|
23
|
23
|
| обновля́тися же ду́хом ума́ ва́шего, | њбновлsтисz же дyхомъ ўмA вaшегw, |
|
24
|
24
|
| і облещи́ся в но́ваго челові́ка, со́зданнаго по Бо́гу в пра́вді і в преподо́бії і́стини. | и3 њблещи1сz въ н0ваго человёка, с0зданнаго по бGу въ прaвдэ и3 въ препод0біи и4стины. |
|
25
|
25
|
| (Зач. 226) Ті́мже отло́жше лжу, глаго́літе і́стину ки́йждо ко і́скреннему своєму́, зане́ єсьми́ друг дру́гу у́дове. | (За? ©к7з7.) Тёмже tл0жше лжY, глаг0лите и4стину кjйждо ко и4скреннему своемY, занE є3смы2 дрyгъ дрyгу ќдове. |
|
26
|
26
|
| Гні́вайтеся і не согріша́йте; со́лнце да не за́йдеть в гні́ві ва́шем; | Гнёвайтесz и3 не согрэшaйте: с0лнце да не зaйдетъ въ гнёвэ вaшемъ: |
|
27
|
27
|
| ніже́ даді́те мі́ста дия́волу. | нижE дади1те мёста діaволу. |
|
28
|
28
|
| Кради́й ктому́ да не кра́деть, но па́че да тружда́ється, ді́лая свої́ма рука́ма благо́є, да і́мать пода́яти тре́бующему. | Крадhй ктомY да не крaдетъ, но пaче да труждaетсz, дёлаz свои1ма рукaма благ0е, да и4мать подazти трeбующему. |
|
29
|
29
|
| Вся́ко сло́во гни́ло да не ісхо́дить із уст ва́ших, но то́чію є́же єсть бла́го к созда́нію ві́ри, да дасть благода́ть сли́шащим. | Всsко сл0во гни1ло да не и3сх0дитъ и3з8 ќстъ вaшихъ, но т0чію є4же є4сть бlго къ создaнію вёры, да дaстъ блгdть слhшащымъ. |
|
30
|
30
|
| І не оскорбля́йте Ду́ха Свята́го Бо́жия, І́мже зна́менастеся в день ізбавле́нія. | И# не њскорблsйте д¦а с™aгw б9іz, и4мже знaменастесz въ дeнь и3збавлeніz. |
|
31
|
31
|
| Вся́ка го́ресть, і гнів, і я́рость, і кличь, і хула́ да во́зметься от вас, со вся́кою зло́бою; | Всsка г0ресть, и3 гнёвъ, и3 ћрость, и3 кли1чь, и3 хулA да в0зметсz t вaсъ, со всsкою ѕл0бою: |
|
32
|
32
|
| бива́йте же друг ко дру́гу бла́зі, милосе́рді, проща́юще друг дру́гу, я́коже і Бог во Христі́ прости́л єсть вам. | бывaйте же дрyгъ ко дрyгу блaзи, милосeрди, прощaюще дрyгъ дрyгу, ћкоже и3 бGъ во хrтЁ прости1лъ є4сть вaмъ. |
|
Глава 6
|
Главa ѕ7
|
|
1
|
1
|
| Ча́да, послу́шайте сво́їх роди́телей о Го́споді, сіє́ бо єсть пра́ведно. | Ч†да, послyшайте св0ихъ роди1телей њ гDэ: сіe бо є4сть прaведно. |
|
2
|
2
|
| Чти отця́ твоєго́ і ма́тер — я́же єсть за́повідь пе́рвая во обітова́нії: | Чти2 nтцA твоего2 и3 мaтерь: ћже є4сть зaповэдь пeрваz во њбэтовaніи: |
|
3
|
3
|
| да бла́го ті бу́деть, і бу́деши долголі́тен на землі́. | да блaго ти2 бyдетъ, и3 бyдеши долголётенъ на земли2. |
|
4
|
4
|
| І отці́, не раздража́йте чад свої́х, но воспитова́йте їх в наказа́нії і уче́нії Госпо́дні. | И# nтцы2, не раздражaйте ч†дъ свои1хъ, но воспитовaйте и5хъ въ наказaніи и3 ўчeніи гDни. |
|
5
|
5
|
| Раби́, послу́шайте госпо́дій (свої́х) по пло́ті со стра́хом і тре́петом, в простоті́ се́рдця ва́шего, я́коже (і) Христа́, | Раби2, послyшайте госп0дій (свои1хъ) по пл0ти со стрaхомъ и3 трeпетомъ, въ простотЁ сeрдца вaшегw, ћкоже (и3) хrтA, |
|
6
|
6
|
| не пред очи́ма то́чію рабо́тающе, я́ко человікоуго́дници, но я́коже раби́ Христо́ви, творя́ще во́лю Бо́жию от душі́, | не пред8 nчи1ма т0чію раб0тающе ћкw человэкоуг0дницы, но ћкоже раби2 хrтHвы, творsще в0лю б9ію t души2, |
|
7
|
7
|
| со благоразу́мієм служа́ще, я́коже Го́споду, а не (я́ко) челові́ком, | со благоразyміемъ служaще ћкоже гDу, ґ не (ћкw) человёкwмъ, |
|
8
|
8
|
| ві́дяще, я́ко ки́йждо, є́же а́ще сотвори́ть благо́є, сіє́ при́йметь от Го́спода, а́ще раб, а́ще свобо́дь. | вёдzще, ћкw кjйждо, є4же ѓще сотвори1тъ бlг0е, сіE пріи1метъ t гDа, ѓще рaбъ, ѓще своб0дь. |
|
9
|
9
|
| І госпо́діє, та́яжде творі́те к ним, послабля́юще (їм) преще́нія, ві́дуще, я́ко і вам самі́м і тім Госпо́дь єсть на небесі́х, і обинове́нія лиця́ ність у Него́. | И# госп0діе, т†zжде твори1те къ ни6мъ, послаблsюще (и5мъ) прещє1ніz, вёдуще, ћкw и3 вaмъ самBмъ и3 тBмъ гDь є4сть на нб7сёхъ, и3 њбиновeніz лицA нёсть ў негw2. |
|
10
|
10
|
| (Зач. 233) Про́чеє же, бра́тіє моя́, возмога́йте во Го́споді і в держа́ві крі́пости Єго́: | (За? ©lG.) Пр0чее же, брaтіе мо‰, возмогaйте во гDэ и3 въ держaвэ крёпости є3гw2: |
|
11
|
11
|
| облеці́теся во вся ору́жія Бо́жия, я́ко возмощи́ вам ста́ти проти́ву ко́знем дия́вольським, | њблецhтесz во вс‰ nр{жіz б9іz, ћкw возмощи2 вaмъ стaти проти1ву к0знемъ діaвwлскимъ, |
|
12
|
12
|
| я́ко ність на́ша брань к [проти́ву] кро́ві і пло́ті, но к нача́лом, і ко власте́м (і) к миродержи́телем тьми ві́ка сего́, к духово́м зло́би поднебе́сним. | ћкw нёсть нaша брaнь къ [проти1ву] кр0ви и3 пл0ти, но къ начaлwмъ, и3 ко властeмъ (и3) къ міродержи1телємъ тмы2 вёка сегw2, къ духовHмъ ѕл0бы поднебє1снымъ. |
|
13
|
13
|
| Сего́ ра́ди приймі́те вся ору́жія Бо́жия, да возмо́жете проти́витися в день лют і, вся соді́явше, ста́ти. | Сегw2 рaди пріими1те вс‰ nр{жіz б9іz, да возм0жете проти1витисz въ дeнь лю1тъ и3 вс‰ содёzвше стaти. |
|
14
|
14
|
| Ста́ните у́бо препоя́сани чресла́ ва́ша і́стиною, і обо́лкшеся в броня́ пра́вди, | Стaните u5бо препоsсани чреслA в†ша и4стиною, и3 њб0лкшесz въ брwнS прaвды, |
|
15
|
15
|
| і обу́вше но́зі во угото́ваніє благовіствова́нія ми́ра; | и3 њбyвше н0зэ во ўгот0ваніе бlговэствовaніz ми1ра: |
|
16
|
16
|
| над всі́ми же воспри́їмше щит ві́ри, в не́мже возмо́жете вся стрі́ли лука́ваго разжже́нния угаси́ти; | над8 всёми же воспріи1мше щи1тъ вёры, въ нeмже возм0жете вс‰ стрёлы лукaвагw разжжє1нныz ўгаси1ти: |
|
17
|
17
|
| і шлем спаcе́нія восприймі́те, і меч духо́вний, і́же єсть Глаго́л Бо́жий. | и3 шлeмъ спcніz воспріими1те, и3 мeчь дух0вный, и4же є4сть гlг0лъ б9ій: |
|
18
|
18
|
| (Зач. 234) Вся́кою моли́твою і моле́нієм моля́щеся на вся́ко вре́м'я ду́хом, і в сіє́ і́стоє бдя́ще во вся́ком терпі́нії і моли́тві о всіх святи́х | (За? ©lд7.) всsкою моли1твою и3 молeніемъ молsщесz на всsко врeмz дyхомъ, и3 въ сіE и4стое бдsще во всsкомъ терпёніи и3 моли1твэ њ всёхъ с™hхъ |
|
19
|
19
|
| і о мні, да да́сться мі сло́во во отверзе́ніє уст мої́х, с дерзнове́нієм сказа́ти та́йну благовіствова́нія, | и3 њ мнЁ, да дaстсz ми2 сл0во во tверзeніе ќстъ мои1хъ, съ дерзновeніемъ сказaти тaйну бlговэствовaніz, |
|
20
|
20
|
| о не́мже посо́лствую во у́зах, да в нем дерза́ю, я́коже подоба́єть мі глаго́лати. | њ нeмже пос0лствую во ќзахъ, да въ нeмъ дерзaю, ћкоже подобaетъ ми2 глаг0лати. |
|
21
|
21
|
| Да уві́сте же і ви, я́же о мні, что ді́лаю, вся ска́жеть вам Тихик, возлю́бленний брат і ві́рен служи́тель о Го́споді, | Да ўвёсте же и3 вы2, ±же њ мнЁ, что2 дёлаю, вс‰ скaжетъ вaмъ тmхjкъ, возлю1бленный брaтъ и3 вёренъ служи1тель њ гDэ, |
|
22
|
22
|
| єго́же посла́х к вам на сіє́ і́стоє, да уві́сте, я́же о нас, і да уті́шить сердця́ ва́ша. | є3г0же послaхъ къ вaмъ на сіE и4стое, да ўвёсте, ±же њ нaсъ, и3 да ўтёшитъ сердцA в†ша. |
|
23
|
23
|
| Мир бра́тії і любо́в с ві́рою от Бо́га Отця́ і Го́спода Ісу́са Христа́. | Ми1ръ брaтіи и3 люб0вь съ вёрою t бGа nц7A и3 гDа ї}са хrтA. |
|
24
|
24
|
| Благода́ть со всі́ми лю́б'ящими Го́спода на́шего Ісу́са Христа́ в неістлі́нії. Амі́нь. | Блгdть со всёми лю1бzщими гDа нaшего ї}са хrтA въ неистлёніи. Ґми1нь. |
