Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Главa є7
Κεφάλαιο 5
1
1
ТогдA (цaрь) тsжцэ и3сп0лненъ гнёва и3 ћрости, весьмA непремёненъ, призвaвъ є4рмwна слонHмъ начaлника, повелЁ во грzдyщій дeнь и3з8oби1лнэ накорми1ти слоны2 рукоsтьми лівaнскими и3 він0мъ мн0гимъ несмёшенымъ всёхъ напои1ти, и4хже бЁ числ0мъ пsть сHтъ, и3 разсверёпэвшихъ t вінA нещaднw дaннагw повести2 во срётеніе смeрти їудeйскіz. ΤΟΤΕ προσκαλεσάμενος ῞Ερμωνα τὸν πρὸς τῇ τῶν ἐλεφάντων ἐπιμελείᾳ, βαρείᾳ μεμεστωμένος ὀργῇ καὶ χόλῳ κατὰ πᾶν ἀμετάθετος
2
2
Сі‰ же повелёвъ возврати1сz на пи1ршество, собрaвъ наипaче тёхъ другHвъ и3 в0инwвъ, и5же ненави1дzху їудewвъ: ґ слононачaлникъ є4рмwнъ повелённое прили1чнw совершaше. ἐκέλευσεν ὑπὸ τὴν ἐπερχομένην ἡμέραν δαψιλέσι δράκεσι λιβανωτοῦ καὶ οἴνῳ πλείονι ἀκράτῳ ἅπαντας τοὺς ἐλέφαντας ποτίσαι, ὄντας τὸν ἀριθμὸν πεντακοσίους, καὶ ἀγριωθέντας τῇ τοῦ πόματος ἀφθόνῳ χορηγίᾳ εἰσαγαγεῖν πρὸς συνάντησιν τοῦ μόρου τῶν ᾿Ιουδαίων.
3
3
Къ си6мъ же слузи2 въ вeчеръ и3сходsще вzзaху рyцэ бёдныхъ и3 пр0чую ўхищрsху њ ни1хъ стрaжу, мнsще, ћкw въ нощи2 пріи1мутъ їудeє вкyпэ конeчную поги1бель. ὁ μὲν τάδε προστάσσων ἐτρέπετο πρὸς τὴν εὐωχίαν, συναγαγὼν τοὺς μάλιστα τῶν φίλων καὶ τῆς στρατιᾶς ἀπεχθῶς ἔχοντας πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους·
4
4
Їудeє же всsкагw покр0ва лишeни бhти непщyеми kзhкwмъ, рaди њб8eмшіz и5хъ tвсю1ду во ќзахъ нyжды, вседержи1телz гDа и3 всsкою си1лою њбладaющаго млcтиваго бGа своего2 и3 nц7A непрестaннымъ в0племъ вси2 со слезaми призывaху молsщесz, да совётъ непрaведный, и4же на ни1хъ, премэни1тъ и3 и3збaвитъ и5хъ t сyщіz пред8 ногaма ўгот0ванныz смeрти съ великолёпнымъ kвлeніемъ. ὁ δὲ ἐλεφαντάρχης τὸ προσταγὲν ἀραρότως ῞Ερμων συνετέλει.
5
5
Си1хъ ќбw прилёжнаz моли1тва взhде на нб7о: є4рмwнъ же неукроти1мыхъ слонHвъ напои1въ и3сп0лненныхъ подаsніемъ мн0гагw вінA и3 лівaномъ напитaвъ, рaнw во дв0ръ пріи1де њ си1хъ возвэсти1ти царю2. οἵ τε πρὸς τούτοις λειτουργοὶ κατὰ τὴν ἑσπέραν ἀξιόντες τὰς τῶν ταλαιπώρων ἐδέσμευον χεῖρας τήν τε λοιπὴν ἐμηχανῶντο περὶ αὐτοὺς ἀσφάλειαν, ἔννυχον δόξαντες ὁμοῦ λήψεσθαι τὸ φῦλον πέρας τῆς ὀλεθρίας.
6
6
T вёчнагw же врeмене благ0е создaніе въ нощи2 и3 во дни2 подавaемое t бlгодётелствующагw всBмъ, и5мже ѓще сaмъ х0щетъ, снA чaсть послA царю2. οἱ δὲ πάσης σκέπης ἔρημοι δοκοῦντες εἶναι τοῖς ἔθνεσιν ᾿Ιουδαῖοι διὰ τὴν πάντοθεν περιέχουσαν αὐτοὺς μετὰ δεσμῶν ἀνάγκην,
7
7
Сладчaйшимъ же и3 глуб0кимъ њдержи1мь бЁ дёйствіемъ вLки, њ беззак0ннэмъ ќбw предложeніи мн0гw прельсти1сz, въ непрел0жнэмъ же совётэ ѕёлнэ њбольщeнъ бhсть. τὸν παντοκράτορα Κύριον καὶ πάσης δυνάμεως δυναστεύοντα, ἐλεήμονα Θεὸν αὐτῶν καὶ πατέρα, δυσκαταπαύστῳ βοῇ πάντες μετὰ δακρύων ἐπεκαλέσαντο, δεόμενοι
8
8
Їудeє же предназнaменованнагw часA и3збэжaвше, с™aго бGа своего2 восхвалsху, и3 пaки молsху бlгопримири1телнаго, да покaжетъ великом0щныz своеS руки2 держaву kзhкwмъ прегHрдымъ. τὴν κατ᾿ αὐτῶν μεταστρέψαι βουλὴν ἀνοσίαν καὶ ρύσασθαι αὐτοὺς μετὰ μεγαλομεροῦς ἐπιφανείας ἐκ τοῦ παρὰ πόδας ἐν ἑτοίμῳ μόρου.
9
9
Преполовлsющусz же ўжE ѓки десsтому часY, и4же ко звaнію ўчинeнный, ви1дz звaнныхъ собрaвшихсz, пришeдъ ко царю2 толкнY, и3 є3двA возбуди1въ є3го2, показA пи1ра врeмz преходsщее ўжE, њ си1хъ сл0во предложи1въ: є4же цaрь (въ себЁ) размhсливъ и3 њбрaщьсz на пи1ръ, повелЁ пришeдшымъ на пи1ръ комyждо проти1ву себє2 возлещи2. τούτων μὲν οὖν ἐκτενῶς ἡ λιτανεία ἀνέβαινεν εἰς οὐρανόν.—
10
10
Е#гдa же бhсть сіE, поwщрsше въ пировaніе вдaвшихсz, дабы2 настоsщую пи1ршества чaсть попремн0гу прaзднующе въ весeліи препроводи1ли. ῾Ο δὲ ῞Ερμων τοὺς ἀνηλεεῖς ἐλέφαντας ποτίσας πεπληρωμένους τῆς τοῦ οἴνου πολλῆς χορηγίας καὶ τοῦ λιβάνου μεμεστωμένους, ὄρθροις ἐπὶ τὴν αὐλὴν παρῆν περὶ τούτων προσαγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ.
11
11
Мн0зэй же бесёдэ бhвшей, цaрь є4рмwна призвaвъ, съ г0рькимъ прещeніемъ вопрошaше, к0еz рaди вины2 њстaвлени їудeє въ сeй дeнь жи1ви бhти; τὸ δὲ ἀπ᾿ αἰῶνος χρόνου κτίσμα καλὸν ἐν νυκτὶ καὶ ἡμέρᾳ ἐπιβαλλόμενον ὑπὸ τοῦ χαριζομένου πᾶσιν, οἷς ἂν αὐτὸς θελήσῃ, ὕπνου μέρος ἀπέστειλε πρὸς τὸν βασιλέα,
12
12
Џному же показaвшу, ћкw н0щію повелённое въ конeцъ приведE, ксемy же и3 другHмъ спослyшествовавшымъ семY бhти тaкw, свирёпство лютёйшо пaче фаларjда и3мёz, речE: днeшнему снY благодaрство да и4мутъ: καὶ ἡδίστῳ καὶ βαθεῖ κατεσχέθη τῇ ἐνεργείᾳ τοῦ Δεσπότου, τῆς ἀθέσμου μὲν προθέσεως πολὺ διεσφαλμένος, τοῦ δὲ ἀμεταθέτου λογισμοῦ μεγάλως διεψευσμένος.
13
13
тh же непрел0жнэ во грzдyщій дeнь по прeжнему ўгот0ви слоны2 въ погублeніе беззак0нныхъ їудeєвъ. οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι τὴν προσημανθεῖσαν ὥραν διαφυγόντες, τὸν ἅγιον ᾔνουν Θεὸν αὐτῶν καὶ πάλιν ἠξίουν τὸν εὐκατάλλακτον δεῖξαι τῆς μεγαλοσθενοῦς αὐτοῦ χειρὸς κράτος ἔθνεσιν ὑπερηφάνοις.
14
14
Сі‰ же рeкшу царю2, любeзнэ вси2 съ рaдостію присyтствующіи кyпнw восхвали1вше, кjйждо въ д0мъ св0й tид0ша: и3 не тaкw на с0нъ и3знури1ша врeмz нощн0е, ћкw на ўхищрeніе всsкихъ поругaній мни6мымъ њка‰ннымъ. μεσούσης δὲ ἤδη τῆς δεκάτης ὥρας σχεδόν, ὁ πρὸς ταῖς κλήσεσι τεταγμένος, ἀθρόους τοὺς κλητοὺς ἰδών, ἔνυξε προσελθὼν τὸν βασιλέα.
15
15
Е#гдa же ґлeктwръ возгласи2 ќтренній, и3 ѕвBри воwружи1въ є4рмwнъ на вели1цэмъ дворЁ поwщрsше: во грaдэ же мн0жество нар0да собрaшасz на жaлостное поз0рище, њжидaюще ќтра со тщaніемъ. καὶ μόλις διεγείρας ὑπέδειξε τὸν τῆς συμποσίας καιρὸν ἤδη παρατρέχοντα, τὸν περὶ τούτων λόγον ποιούμενος.
16
16
Їудeє же безпрестaннw t души2 стенsще, многослeзную моли1тву съ плачeвными пёсньми (творsху) простирaюще рyцэ на нeбо, молsху вели1каго бGа пaки и5мъ помощи2 вск0рэ. ὃν ὁ βασιλεὺς λογισάμενος καὶ τραπεὶς εἰς τὸν πότον, ἐκέλευσε τοὺς παραγεγονότας εἰς τὴν συμποσίαν ἄντικρυς ἀνακλιθῆναι αὐτοῦ.
17
17
Е#щe же с0лнечніи лучи6 не разсёzшасz, и3 царю2 другHвъ пріeмлющу, є4рмwнъ предстaвъ звaше ко и3схождeнію, показyz превозжелённое царeмъ гот0во бhти. οὗ καὶ γενομένου, παρῄνει εἰς εὐωχίαν δόντας ἑαυτούς, τὸ παρὸν τῆς συμποσίας ἐπιπολὺ γεραιρομένους εἰς εὐφροσύνην καταθέσθαι μέρος.
18
18
Џнъ же ўслhшавъ и3 ўжаснyвсz њ пребеззак0ннэмъ и3зшeствіи, по всемY невёдэніемъ њдержи1мь бhвъ вопрошaше: что2 дёло сіE, є4же вск0рэ є3мY соверши2; Сіe же бЁ дёйствіе всёми вLчествующагw бGа, и4же пред8уготHваннаz на їудє1и (мучє1ніz) въ забвeніе є3мY вложи2. ἐπὶ πλεῖον δὲ προβαινούσης τῆς ὁμιλίας, τὸν ῞Ερμωνα μεταπεμψάμενος ὁ βασιλεύς, μετὰ πικρᾶς ἀπειλῆς ἐπυνθάνετο, τίνος ἕνεκεν αἰτίας εἰάθησαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι τὴν παροῦσαν ἡμέραν περιβεβιωκότες;
19
19
Е$рмwнъ же покaзоваше и3 вси2 дрyзи, ћкw ѕвёріе и3 вHи ўгот0вани сyть, q, царю2! по твоемY понуждaющему повелёнію. τοῦ δὲ ὑποδείξαντος ἐκ νυκτὸς τὸ προσταγὲν ἐπὶ τέλος ἀγηοχέναι καὶ τῶν φίλων αὐτῷ προσμαρτυρησάντων,
20
20
Џнъ же њ рэчeнныхъ и3сп0лнисz тsжкіz ћрости, ћкw њ си1хъ пр0мысломъ б9іимъ разори1сz всE є3гw2 ўмышлeніе, воззрёвъ речE съ прещeніемъ: τὴν ὠμότητα χείρονα Φαλάριδος ἐσχηκὼς ἔφη τῷ τῆς σήμερον ὕπνῳ χάριν ἔχειν αὐτούς· ἀνυπερθέτως δὲ εἰς τὴν ἐπιτέλλουσαν ἡμέραν κατὰ τὸ ὅμοιον ἑτοίμασον τοὺς ἐλέφαντας ἐπὶ τὸν τῶν ἀθεμίτων ᾿Ιουδαίων ἀφανισμόν.
21
21
ѓще тебЁ роди1телє бhли бы, и3ли2 ч†дъ роди1тєлницы, свирBпымъ и3 ди6віимъ ѕвэрє1мъ ўгот0вали бы и3з8oби1лную пи1щу вмёстw непови1нныхъ, мнЁ и3 прароди1телємъ мои6мъ показaвшихъ всецёлую твeрдую вёрность и3зрsднw їудeєвъ: то2 ѓще не любвE рaди совоспитaтелныz и3 потрeбы, животA вмёстw си1хъ лишeнъ бhлъ бы є3си2. εἰπόντος δὲ τοῦ βασιλέως, ἀσμένως πάντες μετὰ χαρᾶς οἱ παρόντες ὁμοῦ συναινέσαντες, εἰς τὸν ἴδιον οἶκον ἕκαστος ἀνέλυσε.
22
22
Си1це є4рмwнъ нечazнное и3 пребёдственное под8S прещeніе и3 зрaкомъ и3 лицeмъ и3змэни1сz. И# кjйждо t дрyгwвъ сётованіемъ њдержи1ми бhвше, с0бранныхъ tпусти1ша коег0ждо на своE дёло. καὶ οὐχ οὕτως εἰς ὕπνον κατεχρήσαντο τὸν χρόνον τῆς νυκτός, ὡς εἰς τὸ παντοίους μηχανᾶσθαι τοῖς ταλαιπώροις δοκοῦσιν ἐμπαιγμούς.—
23
23
Їудeє же ±же t царS ўслhшавше, kвлeннаго бGа (и3 гDа) и3 цRS царeй хвалsху, получи1вше сію2 п0мощь є3гw2. ῎Αρτι δὲ ἀλεκτρυὼν ἐκεκράγει ὄρθριος, καὶ τὰ θηρία καθωπλικὼς ὁ ῞Ερμων ἐν τῷ μεγάλῳ περιστύλῳ διεκίνει.
24
24
По си6мъ же њбhчаємъ цaрь пaки состaвивъ пи1ръ, молsше (другHвъ) на весeліе премэни1тисz. Е$рмwна же призвaвъ съ прещeніемъ речE: к0ль крaты потрeбно тебЁ њ т0мже повелэвaти, преwкаsнне! є3щE и3 нн7э воwружи2 слоны2 во ќтріе на погублeніе їудeйское. τὰ δὲ κατὰ τὴν πόλιν πλήθη συνήθροιστο πρὸς τὴν οἰκτροτάτην θεωρίαν, προσδοκῶντα τὴν πρωΐαν μετὰ σπουδῆς.
25
25
Совозлежaщіи же срHдницы непостоsнному є3гw2 смhслу дивsщесz, произнес0ша сі‰: док0лэ, q, царю2, ѓки безсловeсныхъ нaсъ и3скушaеши, повелэвaz ўжE трeтіе си1хъ погуби1ти и3 пaки њ вeщехъ премённw разрэшaz, ±же тоб0ю повелBннаz; οἱ δὲ ᾿Ιουδαῖοι κατὰ τὸν ἀμερῆ ψυχουλκούμενοι χρόνον, πολυδάκρυον ἱκετείαν ἐν μέλεσι γοεροῖς τείνοντες τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἐδέοντο τοῦ μεγίστου Θεοῦ πάλιν αὐτοῖς βοηθῆσαι συντόμως.
26
26
и4хже рaди грaдъ њ њжидaніи стужaетъ, и3 и3сп0лнисz ўжE смzтeніz, и3 бёдствуетъ мн0жицею расхищeнъ бhти. οὔπω δὲ ἡλίου βολαὶ κατεσπείροντο, καὶ τοῦ βασιλέως τοὺς φίλους ἐκδεχομένου, ὁ ῞Ερμων παραστὰς ἐκάλει πρὸς τὴν ἔξοδον, ὑποδεικνύων τὸ πρόθυμον τοῦ βασιλέως ἐν ἑτοίμῳ κεῖσθαι.
27
27
Toнyдуже цaрь и3сп0лнивсz безсловeсіz по всемY, ѓки фаларjдъ, и3 бы6вшаz ко призрёнію їудeйску въ себЁ премэнє1ніz души2 ни во что2 вмэни1въ, τοῦ δὲ ἀποδεξαμένου καὶ καταπλαγέντος ἐπὶ τῇ παρανόμῳ ἐξόδῳ, κατὰ πᾶν ἀγνωσίᾳ κεκρατημένος ἐπυνθάνετο, τί τὸ πρᾶγμα, ἀφ᾿ οὗ τοῦτο αὐτῷ μετὰ σπουδῆς τετέλεσται·
28
28
нечести1вэйшею подтверди2 клsтвою, њпредэли1въ си1хъ ќбw неtл0жнw послaти во ѓдъ ногaми и3 копhты ѕвёрскими сокрушeнныхъ, на їудeю же пошeдъ съ в0инствомъ, nгнeмъ и3 копіeмъ со землeю соравни1ти вск0рэ, и3 невх0дный нaми хрaмъ и4хъ nгнeмъ сожещи2 ѓбіе, и3 совершaющихъ тaмw жє1ртвы пyстъ въ вёчное врeмz постaвити. τοῦτο δὲ ἦν ἡ ἐνέργεια τοῦ πάντα δεσποτεύοντος Θεοῦ, τῶν πρὶν αὐτῷ μεμηχανημένων λήθην κατὰ διάνοιαν ἐντεθεικότος.
29
29
ТогдA съ рaдостію дрyзи и3 срHдницы tшeдше, съ вёрою повелёша в0инwмъ стрещи2 ўгHднаz мэстA грaда. ὁ δὲ ῞Ερμων ὑπεδείκνυε καὶ πάντες οἱ φίλοι τὰ θηρία καὶ τὰς δυνάμεις ἡτοιμάσθαι, βασιλεῦ, κατὰ τὴν σὴν ἐκτενῆ πρόθεσιν.
30
30
Слононачaлникъ же ѕвBри, ѓки бы рещи2, въ состоsніе неи1стовое привeдъ благов0нными питіsми вінA съ лівaномъ смёшенагw, стрaшными nрyдіzми ўстр0єнныz, ќтрw рaнw, грaду ўжE мн0жествы безчи1сленными на мёстэ к0нскагw ристaніz нап0лнену бhвшу, вшeдъ во дв0ръ на предлежaшее поwщрsше царS. ὁ δὲ ἐπὶ τοῖς ρηθεῖσι πληρωθεὶς βαθεῖ χόλῳ διὰ τὸ περὶ τούτων προνοίᾳ Θεοῦ διασκεδάσθαι πᾶν αὐτοῦ τὸ νόημα, ἐνατενίσας μετὰ ἀπειλῆς εἶπεν·
31
31
Цaрь же гнёвомъ тsжкимъ нап0лнивъ ѕлочести1вое сeрдце, всeю си1лою со ѕвэрьми2 свирёпыми и3зhде, хотsщь неукроти1мымъ сeрдцемъ и3 зёницами nчeсъ ви1дэти болёзненную и3 бёдственную проназнaменованыхъ пaгубу. εἴ σοι γονεῖς παρῆσαν ἢ παίδων γοναί, τήνδε θηρσὶν ἀγρίοις ἐσκεύασα ἂν δαψιλῆ θοῖναν ἀντὶ τῶν ἀνεγκλήτων ἐμοὶ καὶ προγόνοις ἐμοῖς ἀποδεδειγμένων ὁλοσχερῆ βεβαίαν πίστιν ἐξόχως ᾿Ιουδαίων.
32
32
Е#гдa же слоны2 и3схождaху вратaми, и3 спослёдоваша и5мъ в0ини воwружeнніи, и3 t мн0гихъ шeствіz прaхъ ўви1дэвше и3 тsжка глaса кли1чь ўслhшавше їудeє, возмнёвше себЁ бhти послёдній конeцъ животA своегw2 во мгновeніи, καίπερ εἰ μὴ διὰ τὴν τῆς συντροφίας στοργὴν καὶ τῆς χρείας, τὸ ζῆν ἀντὶ τούτων ἐστερήθης.
33
33
t бёднагw чazніz во ўмилeніе и3 стенaніе премэни1вшесz, њблобызaху дрyгъ дрyга сплетaющесz со срHдники и3 на вы6и напaдающе роди1телє чaдwмъ и3 мaтєри ю4нотамъ, οὕτως ὁ ῞Ερμων ἀπροσδόκητον καὶ ἐπικίνδυνον ὑπήνεγκεν ἀπειλὴν καὶ τῇ ὁράσει καὶ τῷ προσώπῳ συνεστάλη.
34
34
и4ны же новорождeнныхъ ў сосцє1въ и3мyщz младeнцєвъ послёднее ссyщихъ млеко2: ὁ καθεὶς δὲ τῶν φίλων σκυθρωπῶς ὑπεκρέων, τοὺς συνηθροισμένους ἀπέλυσαν ἕκαστον ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἀσχολίαν.
35
35
nбaче воспомzнyвше и3 преждебы6вшаz и5мъ съ нб7се защищє1ніz, є3динодyшнэ ни1цъ повeргше себE и3 младeнцы tлучи1вше t сосє1цъ, возопи1ша глaсомъ вeліимъ ѕэлw2, οἵ τε ᾿Ιουδαῖοι τὰ παρὰ τοῦ βασιλέως ἀκούσαντες, τὸν ἐπιφανῆ Θεὸν καὶ βασιλέα τῶν βασιλέων ᾔνουν καὶ τῆσδε τῆς βοηθείας αὐτοῦ τετευχότες.—
36
36
всsкіz си1лы њбладaтелz молsще, да ўщeдритъ и5хъ съ kвлeніемъ, при вратёхъ ѓда ўжE стоsщихъ. Κατὰ δὲ τοὺς αὐτοὺς νόμους ὁ βασιλεὺς συστησάμενος πάλιν τὸ συμπόσιον εἰς εὐφροσύνην τραπῆναι παρεκάλει.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.