|
Главa з7i
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
| И# пріи1де є3ди1нъ t седми2 ѓгGлъ и3мyщихъ сeдмь фіaлъ, и3 глаг0ла со мн0ю, глаг0лz ми2: пріиди2, да покажy ти сyдъ любодёйцы вели1кіz, сэдsщіz на водaхъ мн0гихъ: | Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησεν μετ’ ἐμοῦ, λέγων, Δεῦρο, δείξω σοι τὸ κρίμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης, τῆς καθημένης ἐπὶ τῶν ὑδάτων τῶν πολλῶν· |
|
2
|
2
|
| съ нeюже любодёzша цaріе зeмстіи, и3 ўпи1шасz живyщіи на земли2 t вінA любодэsніz є3S. | μεθ’ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς. |
|
3
|
3
|
| И# ведe мz въ пyсто мёсто дyхомъ: и3 ви1дэхъ женY сэдsщу на ѕвёри червлeнэ, и3сп0лненэмъ и3мeнъ хyлныхъ, и4же и3мёzше глaвъ сeдмь и3 рогHвъ дeсzть. | Καὶ ἀπήνεγκέν με εἰς ἔρημον ἐν πνεύματι· καὶ εἶδον γυναῖκα καθημένην ἐπὶ θηρίον κόκκινον, γέμον ὀνόματα βλασφημίας, ἔχον κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. |
|
4
|
4
|
| И# женA бЁ њблеченA въ порфЂру и3 червлени1цу, и3 позлащенA злaтомъ и3 кaменіемъ драги1мъ и3 би1серомъ, и3мyщи чaшу злaту въ руцЁ своeй п0лну мeрзости и3 сквeрнъ любодэsніz є3S: | Καὶ ἡ γυνὴ ἦν περιβεβλημένη πορφυροῦν καὶ κόκκινον, κεχρυσωμένη χρυσίῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ μαργαρίταις, ἔχουσα ποτήριον χρυσοῦν ἐν τῇ χειρὶ αὐτῆς, γέμον βδελυγμάτων καὶ τὰ ἀκάθαρτα τῆς πορνείας αὐτῆς, |
|
5
|
5
|
| и3 на челЁ є3S напи1сано и4мz: тaйна, вавmлHнъ вели1кій, мaти любодёйцамъ и3 мeрзостемъ зє1мскимъ. | καὶ ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτῆς ὄνομα γεγραμμένον, Μυστήριον, Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μήτηρ τῶν πορνῶν καὶ τῶν βδελυγμάτων τῆς γῆς. |
|
6
|
6
|
| И# ви1дэхъ женY піsну кровьми2 с™hхъ и3 кровьми2 свидётелей ї}совыхъ, и3 диви1хсz, ви1дэвъ ю5, ди1вомъ вели1кимъ. | Καὶ εἶδον τὴν γυναῖκα μεθύουσαν ἐκ τοῦ αἵματος τῶν ἁγίων, ἐκ τοῦ αἵματος τῶν μαρτύρων Ἰησοῦ. Καὶ ἐθαύμασα, ἰδὼν αὐτήν, θαῦμα μέγα. |
|
7
|
7
|
| И# речe ми ѓгGлъ: что2 диви1шисz; ѓзъ ти2 рекY тaйну жены2 (сеS) и3 ѕвёрz носsщагw ю5, сeдмь глaвъ и3мyща и3 рогHвъ дeсzть. | Καὶ εἶπέν μοι ὁ ἄγγελος, Διὰ τί ἐθαύμασας; Ἐγὼ ἐρῶ σοι τὸ μυστήριον τῆς γυναικός, καὶ τοῦ θηρίου τοῦ βαστάζοντος αὐτήν, τοῦ ἔχοντος τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα. |
|
8
|
8
|
| Ѕвёрь, є3г0же ви1дэлъ є3си2, бЁ, и3 нёсть, и3 и4мать взhти t бeздны, и3 въ пaгубу п0йдетъ: и3 ўдивsтсz живyщіи на земли2, и5мже и3менA не напи6сана сyть въ кни1гу жив0тную t сложeніz мjра, ви1дzще, ћкw ѕвёрь бЁ, и3 нёсть, и3 престA [ви1дzще ѕвёрz, и4же бЁ, и3 нёсть, и3 предстaнетъ]. | Τὸ θηρίον, ὃ εἶδες, ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ μέλλει ἀναβαίνειν ἐκ τῆς ἀβύσσου, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγειν. Καὶ θαυμάσονται οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὰ ὀνόματα ἐπὶ τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, βλεπόντων ὅτι ἦν τὸ θηρίον, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ παρέσται. |
|
9
|
9
|
| ЗдЁ ќмъ, и4же и4мать мyдрость. Сeдмь глaвъ г0ры сyть сeдмь, и3дёже женA сэди1тъ на ни1хъ, | Ὧδε ὁ νοῦς ὁ ἔχων σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ ἑπτὰ ὄρη εἰσίν, ὅπου ἡ γυνὴ κάθηται ἐπ’ αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| и3 цaріе сeдмь сyть: пsть и4хъ пaло, и3 є3ди1нъ є4сть, (ґ) другjй є3щE не пріи1де: и3 є3гдA пріи1детъ, мaлw є3мY є4сть пребhти [подобaетъ бhти]. | Καὶ βασιλεῖς εἰσιν ἑπτά· οἱ πέντε ἔπεσον, ὁ εἷς ἔστιν, ὁ ἄλλος οὔπω ἦλθεν· καί, ὅταν ἔλθῃ, ὀλίγον δεῖ αὐτὸν μεῖναι. |
|
11
|
11
|
| И# ѕвёрь, и4же бЁ и3 нёсть, и3 т0й nсмhй є4сть, и3 t седми1хъ є4сть, и3 въ пaгубу и4детъ. | Καὶ τὸ θηρίον ὃ ἦν, καὶ οὐκ ἔστιν, καὶ αὐτὸς ὄγδοός ἐστιν, καὶ ἐκ τῶν ἑπτά ἐστιν, καὶ εἰς ἀπώλειαν ὑπάγει. |
|
12
|
12
|
| И# дeсzть рогHвъ, ћже ви1дэлъ є3си2, дeсzть царeй сyть, и5же цaрства є3щE не пріsша, но w4бласть ћкw цaріе на є3ди1нъ чaсъ пріи1мутъ со ѕвёремъ. | Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, δέκα βασιλεῖς εἰσίν, οἵτινες βασιλείαν οὔπω ἔλαβον, ἀλλ’ ἐξουσίαν ὡς βασιλεῖς μίαν ὥραν λαμβάνουσιν μετὰ τοῦ θηρίου. |
|
13
|
13
|
| Сjи є3ди1ну в0лю и4мутъ, и3 си1лу и3 w4бласть свою2 ѕвёрю дадyтъ: | Οὗτοι μίαν ἔχουσιν γνώμην, καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ διδόασιν. |
|
14
|
14
|
| сjи со ѓгнцемъ брaнь сотворsтъ, и3 ѓгнецъ побэди1тъ |, ћкw гDь господє1мъ є4сть и3 цRь царє1мъ: и3 сyщіи съ ни1мъ звaнніи и3 и3збрaнніи и3 вёрни. | Οὗτοι μετὰ τοῦ ἀρνίου πολεμήσουσιν, καὶ τὸ ἀρνίον νικήσει αὐτούς, ὅτι κύριος κυρίων ἐστὶν καὶ βασιλεὺς βασιλέων, καὶ οἱ μετ’ αὐτοῦ, κλητοὶ καὶ ἐκλεκτοὶ καὶ πιστοί. |
|
15
|
15
|
| И# глаг0ла ми2: в0ды, ±же є3си2 ви1дэлъ, и3дёже любодёйца сэди1тъ, лю1діе и3 нар0ди сyть, и3 племенA и3 kзhцы. | Καὶ λέγει μοι, Τὰ ὕδατα, ἃ εἶδες, οὗ ἡ πόρνη κάθηται, λαοὶ καὶ ὄχλοι εἰσίν, καὶ ἔθνη καὶ γλῶσσαι. |
|
16
|
16
|
| И# дeсzть рогHвъ, ±же ви1дэлъ є3си2 на ѕвёри, сjи любодёйцу возненави1дzтъ, и3 запустёвшу сотворsтъ ю5 и3 нaгу, и3 пл0ть є3S снэдsтъ, и3 сожгyтъ ю5 nгнeмъ: | Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ἃ εἶδες, καὶ τὸ θηρίον, οὗτοι μισήσουσιν τὴν πόρνην, καὶ ἠρημωμένην ποιήσουσιν αὐτὴν καὶ γυμνὴν ποιήσουσιν αὐτήν, καὶ τὰς σάρκας αὐτῆς φάγονται, καὶ αὐτὴν κατακαύσουσιν ἐν πυρί. |
|
17
|
17
|
| бGъ бо дaлъ є4сть въ сердцA и4хъ, сотвори1ти в0лю є3гw2, и3 сотвори1ти є3ди1ну в0лю, и3 дaти цaрство своE ѕвёрю, д0ндеже скончaютсz гlг0лы б9іи. | Ὁ γὰρ θεὸς ἔδωκεν εἰς τὰς καρδίας αὐτῶν ποιῆσαι τὴν γνώμην αὐτοῦ, καὶ ποιῆσαι γνώμην μίαν, καὶ δοῦναι τὴν βασιλείαν αὐτῶν τῷ θηρίῳ, ἄχρι τελεσθῶσιν οἱ λόγοι τοῦ θεοῦ. |
|
18
|
18
|
| И# женA, ю4же ви1дэлъ є3си2, грaдъ є4сть вели1кій, и4же и4мать цaрство над8 цари6 земнhми. | Καὶ ἡ γυνή, ἣν εἶδες, ἐστὶν ἡ πόλις ἡ μεγάλη, ἡ ἔχουσα βασιλείαν ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.