|
Глава́ з҃і
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ ѡ҆бита́ше даві́дъ въ домꙋ̀ свое́мъ, и҆ речѐ даві́дъ къ наѳа́нꙋ прⷪ҇ро́кꙋ: сѐ, а҆́зъ живꙋ̀ въ домꙋ̀ ке́дровѣ, кївѡ́тъ же завѣ́та гдⷭ҇нѧ под̾ ко́жами. | ΚΑΙ ἐγένετο ὡς κατῴκησε Δαυὶδ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς διαθήκης Κυρίου ὑποκάτω δέρρεων. |
|
2
|
2
|
| И҆ речѐ наѳа́нъ къ даві́дꙋ: всѐ є҆́же въ се́рдцы твое́мъ творѝ, ꙗ҆́кѡ бг҃ъ съ тобо́ю є҆́сть. | καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· πᾶν τὸ ἐν τῇ ψυχῇ σου ποίει, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ. |
|
3
|
3
|
| И҆ бы́сть но́щи тоѧ̀, и҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не къ наѳа́нꙋ, гл҃ѧ: | καὶ ἐγένετο ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Νάθαν· |
|
4
|
4
|
| и҆дѝ и҆ рцы̀ даві́дꙋ рабꙋ̀ моемꙋ̀: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь: не сози́ждеши ты̀ мнѣ̀ до́мꙋ, є҆́же ѡ҆бита́ти мѝ въ не́мъ: | πορεύου καὶ εἰπὸν πρὸς Δαυὶδ τὸν δοῦλόν μου· οὕτως εἶπε Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με ἐν αὐτῷ· |
|
5
|
5
|
| ꙗ҆́кѡ не ѡ҆бита́хъ въ домꙋ̀ ѿ днѐ, въ ѻ҆́ньже и҆зведо́хъ і҆и҃лѧ (ѿ землѝ є҆гѵ́петскїѧ), да́же до днѐ сегѡ̀, но бы́хъ въ ски́нїи и҆ въ шатрѣ̀: | ὅτι οὐ κατῴκησα ἐν οἴκῳ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀνήγαγον τὸν ᾿Ισραήλ, ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐν σκηνῇ καὶ ἐν καλύμματι |
|
6
|
6
|
| во всѣ́хъ а҆́може ходи́хъ со всѣ́мъ і҆и҃лемъ, а҆́ще гл҃ѧ гл҃ахъ ко́емꙋ колѣ́нꙋ і҆и҃левꙋ, и҆̀мже повелѣ́хъ да пасꙋ́тъ лю́ди моѧ̑, гл҃ѧ: чесѡ̀ ра́ди не созда́сте мнѣ̀ до́мꙋ ке́дрова; | ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ· εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, οἷς ἐνετειλάμην τοῦ ποιμαίνειν τὸν λαόν μου λέγων, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήσατέ μοι οἶκον κέδρινον. |
|
7
|
7
|
| и҆ нн҃ѣ та́кѡ рцы̀ рабꙋ̀ моемꙋ̀ даві́дꙋ: сїѧ̑ речѐ гдⷭ҇ь вседержи́тель: а҆́зъ и҆з̾ѧ́хъ тѧ̀ ѿ па́ствы, є҆гда̀ послѣ́довалъ є҆сѝ ста́дꙋ, є҆́же бы́ти тебѣ̀ вожде́мъ над̾ людьмѝ мои́ми і҆и҃лемъ, | καὶ νῦν οὕτως ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐγὼ ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας ἐξόπισθεν τῶν ποιμνίων τοῦ εἶναι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ· |
|
8
|
8
|
| и҆ бы́хъ съ тобо́ю во всѣ́хъ, и҆дѣ́же ходи́лъ є҆сѝ, и҆ потреби́хъ всѧ̑ врагѝ твоѧ̑ ѿ лица̀ твоегѡ̀, и҆ сотвори́хъ тебѣ̀ и҆́мѧ ꙗ҆́коже и҆́мѧ вели́кихъ, и҆̀же на землѝ: | καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύθης, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σοι ὄνομα κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς. |
|
9
|
9
|
| и҆ да́хъ мѣ́сто лю́демъ мои̑мъ і҆и҃лю, и҆ насади́хъ ѧ҆̀, и҆ ѡ҆бита́ютъ въ не́мъ, и҆ не возскорбѧ́тъ ктомꙋ̀: ни сы́нове беззако́нїѧ приложа́тъ смири́ти и҆̀хъ ꙗ҆́коже ѿ нача́ла | καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει ἔτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς |
|
10
|
10
|
| и҆ ѿ дні́й, въ нѧ́же да́хъ сꙋдїи̑ лю́демъ мои̑мъ і҆и҃лю, и҆ смири́хъ всѧ̑ врагѝ твоѧ̑, и҆ возращꙋ́ тѧ, и҆ до́мъ сози́ждетъ тѝ гдⷭ҇ь: | καὶ ἀφ᾿ ἡμερῶν, ὦν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἐταπείνωσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου, καὶ αὐξήσω σε, καὶ οἶκον οἰκοδομήσει σοι Κύριος. |
|
11
|
11
|
| и҆ бꙋ́детъ є҆гда̀ и҆спо́лнѧтсѧ дні́е твоѝ и҆ почі́еши со ѻ҆тцы̑ твои́ми, и҆ воздви́гнꙋ сѣ́мѧ твоѐ по тебѣ̀, є҆́же бꙋ́детъ ѿ чре́ва твоегѡ̀, и҆ возста́влю ца́рство є҆гѡ̀: | καὶ ἔσται ὅταν πληρωθῶσιν ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ· |
|
12
|
12
|
| то́й сози́ждетъ мнѣ̀ до́мъ, и҆ оу҆крѣплю̀ престо́лъ є҆гѡ̀ да́же до вѣ́ка: | αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος. |
|
13
|
13
|
| а҆́зъ бꙋ́дꙋ є҆мꙋ̀ во ѻ҆тца̀, и҆ то́й бꙋ́детъ мнѣ̀ въ сы́на: и҆ млⷭ҇ть мою̀ не ѿимꙋ̀ ѿ негѡ̀, ꙗ҆́коже ѿѧ́хъ ѿ бы́вшихъ пре́жде тебє̀: | ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ τὸ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ ὡς ἀπέστησα ἀπὸ τῶν ὄντων ἔμπροσθέν σου. |
|
14
|
14
|
| и҆ оу҆вѣ́рю є҆го̀ въ домꙋ̀ мое́мъ и҆ во ца́рствїи є҆гѡ̀ да́же до вѣ́ка, и҆ престо́лъ є҆гѡ̀ бꙋ́детъ и҆спра́вленъ до вѣ́ка. | καὶ πιστώσω αὐτὸν ἐν οἴκῳ μου καὶ ἐν βασιλείᾳ αὐτοῦ ἕως αἰῶνος, καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος ἕως αἰῶνος. |
|
15
|
15
|
| По всѣ̑мъ словесє́мъ си̑мъ и҆ по всемꙋ̀ видѣ́нїю семꙋ̀ та́кѡ глаго́лалъ є҆́сть наѳа́нъ къ даві́дꙋ. | κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ. |
|
16
|
16
|
| И҆ прїи́де ца́рь даві́дъ, и҆ сѣ́де пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ речѐ: кто̀ є҆́смь а҆́зъ, гдⷭ҇и бж҃е мо́й; и҆ что̀ до́мъ мо́й, ꙗ҆́кѡ возлюби́лъ мѧ̀ є҆сѝ до вѣ́ка; | καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγὼ Κύριε ὁ Θεός, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως αἰῶνος; |
|
17
|
17
|
| и҆ сїѧ̑ ма̑ла сꙋ́ть пред̾ тобо́ю, бж҃е, и҆ гл҃алъ є҆сѝ на до́мъ раба̀ твоегѡ̀ (є҆щѐ) и҆здале́ча, и҆ призрѣ́лъ є҆сѝ на мѧ̀ ꙗ҆́кѡ видѣ́нїе человѣ́ка, и҆ возвы́силъ мѧ̀ є҆сѝ, гдⷭ҇и бж҃е: | καὶ ἐσμικρύνθη ταῦτα ἐνώπιόν σου, ὁ Θεός, καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου ἐκ μακρῶν καὶ ἐπεῖδές με ὡς ὅρασις τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὕψωσάς με, Κύριε ὁ Θεός. |
|
18
|
18
|
| что̀ приложи́тъ є҆щѐ даві́дъ къ тебѣ̀ є҆́же просла́вити; и҆ ты̀ раба̀ твоего̀ вѣ́си: | τί προσθήσει ἔτι Δαυὶδ πρός σε τοῦ δοξάσαι; καὶ σὺ τὸν δοῦλόν σου οἶδας. |
|
19
|
19
|
| гдⷭ҇и, раба̀ твоегѡ̀ ра́ди сотвори́лъ є҆сѝ всѐ вели́чїе сїѐ и҆ по се́рдцꙋ твоемꙋ̀, є҆́же зна́єма сотвори́ти всѧ̑ вели̑чїѧ твоѧ̑: | καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας τὴν πᾶσαν μεγαλωσύνην. |
|
20
|
20
|
| гдⷭ҇и, нѣ́сть подо́бенъ тебѣ̀, и҆ нѣ́сть бг҃а ра́звѣ тебє̀, по всѣ̑мъ є҆ли̑ка слы́шахомъ оу҆ши́ма на́шима, | Κύριε, οὐκ ἔστιν ὅμοιός σοι, καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ κατὰ πάντα, ὅσα ἠκούσαμεν ἐν ὠσὶν ἡμῶν. |
|
21
|
21
|
| и҆ нѣ́сть, ꙗ҆́коже лю́дїе твоѝ і҆и҃ль, ꙗ҆зы́къ є҆щѐ на землѝ, ꙗ҆́кѡ по́йде бг҃ъ и҆зба́вити лю́ди себѣ̀, є҆́же положи́ти и҆́мѧ себѣ̀ ве́лїе и҆ сла́вное, є҆́же и҆згна́ти ѿ лица̀ люді́й твои́хъ, и҆̀хже и҆зба́вилъ є҆сѝ ѿ є҆гѵ́пта, ꙗ҆зы́ки: | καὶ οὐκ ἔστιν ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἔτι ἐπὶ τῆς γῆς, ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι λαὸν ἑαυτῷ, τοῦ θέσθαι ἑαυτῷ ὄνομα μέγα καὶ ἐπιφανές, τοῦ ἐκβαλεῖν ἀπὸ προσώπου λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη. |
|
22
|
22
|
| и҆ да́лъ є҆сѝ лю́ди твоѧ̑ і҆и҃лѧ тебѣ̀ въ лю́ди да́же до вѣ́ка, и҆ ты̀, гдⷭ҇и, бы́лъ є҆сѝ и҆̀мъ въ бг҃а: | καὶ ἔδωκας τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ σεαυτῷ λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγενήθης αὐτοῖς εἰς Θεόν. |
|
23
|
23
|
| и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и, сло́во твоѐ, є҆́же гл҃алъ є҆сѝ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ и҆ на до́мъ є҆гѡ̀, да оу҆вѣ́ритсѧ до вѣ́ка: и҆ сотворѝ ꙗ҆́коже гл҃алъ є҆сѝ, | καὶ νῦν, Κύριε, ὁ λόγος σου, ὃν ἐλάλησας πρὸς τὸν παῖδά σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, πιστωθήτω ἕως αἰῶνος. καὶ ποίησον καθὼς ἐλάλησας, |
|
24
|
24
|
| и҆ да оу҆вѣ́ритсѧ и҆ возвели́читсѧ и҆́мѧ твоѐ да́же до вѣ́ка, глаго́лющихъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и вседержи́телю, бж҃е і҆и҃левъ, и҆ до́мъ даві́да раба̀ твоегѡ̀ да бꙋ́детъ и҆спра́вленъ пред̾ тобо́ю: | καὶ πιστωθήτω καὶ μεγαλυνθήτω τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος λεγόντων· Κύριε Κύριε, παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ ὁ οἶκος Δαυὶδ παιδός σου ἀνωρθωμένος ἐναντίον σου. |
|
25
|
25
|
| ты́ бо, гдⷭ҇и бж҃е мо́й, ѿве́рзлъ є҆сѝ оу҆́хо раба̀ твоегѡ̀ созда́ти є҆мꙋ̀ до́мъ, сегѡ̀ ра́ди ѡ҆брѣ́те ра́бъ тво́й (дерзнове́нїе) моли́тисѧ пред̾ лице́мъ твои́мъ: | ὅτι σὺ Κύριος ὁ Θεός μου ἤνοιξας τὸ οὖς τοῦ παιδός σου τοῦ οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ παῖς σου τοῦ προσεύξασθαι κατὰ πρόσωπόν σου. |
|
26
|
26
|
| и҆ нн҃ѣ, гдⷭ҇и, ты̀ є҆сѝ са́мъ бг҃ъ, и҆ гл҃алъ є҆сѝ къ рабꙋ̀ твоемꙋ̀ бл҃га̑ѧ сїѧ̑: | καὶ νῦν, Κύριε, σὺ εἶ αὐτὸς Θεὸς καὶ ἐλάλησας ἐπὶ τὸν δοῦλόν σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα· |
|
27
|
27
|
| и҆ нн҃ѣ начнѝ блгⷭ҇ви́ти до́мъ раба̀ твоегѡ̀, да бꙋ́детъ во вѣ́ки пред̾ тобо́ю: ꙗ҆́кѡ ты̀, гдⷭ҇и, блгⷭ҇ви́лъ є҆сѝ, и҆ блгⷭ҇вѝ во вѣ́ки. | καὶ νῦν ἦρξαι τοῦ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον τοῦ παιδός σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐναντίον σου· ὅτι σύ, Κύριε, εὐλόγησας, καὶ εὐλόγησον εἰς τὸν αἰῶνα. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.