|
Глава́ г҃
|
Chapter 3
|
|
1
|
1
|
| Тѣ́мже оу҆жѐ не терпѧ́ще, благоволи́хомъ ѡ҆ста́тисѧ во а҆ѳи́нѣхъ є҆ди́ни, | Wherefore when we could no longer forbear, we thought it good to be left behind at Athens alone; |
|
2
|
2
|
| и҆ посла́хомъ тїмоѳе́а, бра́та на́шего и҆ слꙋжи́телѧ бж҃їѧ и҆ споспѣ́шника на́шего во бл҃говѣ́стїи хрⷭ҇то́вѣ, оу҆тверди́ти ва́съ и҆ оу҆тѣ́шити ѡ҆ вѣ́рѣ ва́шей, | and sent Timothy, our brother, and God’s minister, and our fellow worker in the gospel of Christ, to establish you, and to comfort you concerning your faith; |
|
3
|
3
|
| ꙗ҆́кѡ ни є҆ди́номꙋ смꙋща́тисѧ въ ско́рбехъ си́хъ: са́ми бо вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ на сїѐ и҆́стое лежи́мъ [оу҆чине́ни є҆смы̀]. | that no man be moved by these afflictions; for you yourselves know that hereunto we are appointed. |
|
4
|
4
|
| И҆́бо є҆гда̀ оу҆ ва́съ бѣ́хомъ, предреко́хомъ ва́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆́мамы скорбѣ́ти, є҆́же и҆ бы́сть, и҆ вѣ́сте. | For verily, when we were with you, we told you beforehand that we are to suffer affliction; even as it came to pass, and ye know. |
|
5
|
5
|
| Сегѡ̀ ра́ди и҆ а҆́зъ ктомꙋ̀ не терпѧ̀, посла́хъ разꙋмѣ́ти вѣ́рꙋ ва́шꙋ, да не ка́кѡ и҆скꙋси́лъ вы̀ и҆скꙋша́ѧй, и҆ вотщѐ бꙋ́детъ трꙋ́дъ на́шъ. | For this cause I also, when I could no longer forbear, sent that I might know your faith, lest by any means the tempter had tempted you, and our labor should be in vain. |
|
6
|
6
|
| Нн҃ѣ же прише́дшꙋ тїмоѳе́ю къ на́мъ ѿ ва́съ и҆ благовѣсти́вшꙋ на́мъ вѣ́рꙋ ва́шꙋ и҆ любо́вь, и҆ ꙗ҆́кѡ и҆́мате па́мѧть ѡ҆ на́съ бла́гꙋ, всегда̀ жела́юще на́съ ви́дѣти, ꙗ҆́коже и҆ мы̀ ва́съ: | But when Timothy came even now unto us from you, and brought us glad tidings of your faith and love, and that ye have good remembrance of us always, longing to see us, even as we also to see you; |
|
7
|
7
|
| сегѡ̀ ра́ди оу҆тѣ́шихомсѧ, бра́тїе, ѡ҆ ва́съ, во всѧ́кой ско́рби и҆ нꙋждѣ̀ на́шей, ва́шею вѣ́рою: | for this cause, brethren, we were comforted over you in all our affliction and distress through your faith: |
|
8
|
8
|
| ꙗ҆́кѡ мы̀ нн҃ѣ жи́ви є҆смы̀, а҆́ще вы̀ стои́те ѡ҆ гдⷭ҇ѣ. | for now we live, if ye stand fast in the Lord. |
|
9
|
9
|
| (Заⷱ҇ ©ѯ҃и҃.) Ко́е бо бл҃годаре́нїе бг҃ꙋ мо́жемъ возда́ти ѡ҆ ва́съ, ѡ҆ всѧ́кой ра́дости, є҆́юже ра́дꙋемсѧ ва́съ ра́ди пред̾ бг҃омъ на́шимъ, | For what thanksgiving can we render again unto God for you, for all the joy wherewith we joy for your sakes before our God; |
|
10
|
10
|
| но́щь и҆ де́нь преизли́ха молѧ́щесѧ ви́дѣти лицѐ ва́ше и҆ соверши́ти лише́нїе вѣ́ры ва́шеѧ; | night and day praying exceedingly that we may see your face, and may perfect that which is lacking in your faith? |
|
11
|
11
|
| Са́мъ же бг҃ъ и҆ ѻ҆ц҃ъ на́шъ и҆ гдⷭ҇ь на́шъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́съ да и҆спра́витъ пꙋ́ть на́шъ къ ва́мъ. | Now may our God and Father himself, and our Lord Jesus Christ, direct our way unto you: |
|
12
|
12
|
| Ва́съ же гдⷭ҇ь да оу҆мно́житъ и҆ да и҆збы́точествитъ любо́вїю дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ и҆ ко всѣ̑мъ, ꙗ҆́коже и҆ мы̀ къ ва́мъ, | and the Lord make you to increase and abound in love one toward another, and toward all men, even as we also do toward you; |
|
13
|
13
|
| во є҆́же оу҆тверди́ти сердца̀ ва̑ша непорѡ́чна въ ст҃ы́ни пред̾ бг҃омъ и҆ ѻ҆ц҃е́мъ на́шимъ, въ прише́ствїе гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ со всѣ́ми ст҃ы́ми є҆гѡ̀. А҆ми́нь. | to the end he may establish your hearts unblamable in holiness before our God and Father, at the coming of our Lord Jesus Christ with all his saints. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.