|
Глава́ и҃і
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
| И҆ бы́сть і҆ѡсафа́тꙋ бога́тство и҆ сла́ва мно́га, и҆ поѧ́тъ женꙋ̀ въ домꙋ̀ а҆хаа́вли. | ΚΑΙ ἐγενήθη τῷ ᾿Ιωσαφὰτ ἔτι πλοῦτος καὶ δόξα πολλή, καὶ ἐπεγαμβρεύσατο ἐν οἴκῳ ᾿Αχαάβ. |
|
2
|
2
|
| И҆ сни́де при концы̀ лѣ́тъ ко а҆хаа́вꙋ въ самарі́ю: и҆ закла̀ є҆мꙋ̀ а҆хаа́въ ѻ҆вны̀ и҆ волы̀ мнѡ́ги, и҆ лю́демъ сꙋ́щымъ съ ни́мъ, и҆ оу҆вѣщава́ше є҆го̀, да сни́детъ съ ни́мъ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй. | καὶ κατέβη διὰ τέλους ἐτῶν πρὸς ᾿Αχαὰβ εἰς Σαμάρειαν· καὶ ἔθυσεν αὐτῷ ᾿Αχαὰβ πρόβατα καὶ μόσχους πολλοὺς καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἠγάπα αὐτὸν τοῦ συναναβῆναι μετ’ αὐτοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος. |
|
3
|
3
|
| И҆ речѐ а҆хаа́въ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ царю̀ і҆ꙋ́динꙋ: по́йдеши ли со мно́ю въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй; И҆ речѐ є҆мꙋ̀: ꙗ҆́коже а҆́зъ, та́кѡ и҆ ты̀: и҆ ꙗ҆́коже лю́дїе твоѝ, та́кѡ и҆ лю́дїе моѝ съ тобо́ю на бра́нь. | καὶ εἶπεν ᾿Αχαὰβ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλέα ᾿Ιούδα· εἰ πορεύσῃ μετ’ ἐμοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὡς ἐγώ, οὕτω καὶ σύ· ὡς ὁ λαός σου καὶ ὁ λαός μου μετὰ σοῦ εἰς πόλεμον. |
|
4
|
4
|
| И҆ речѐ і҆ѡсафа́тъ царю̀ і҆и҃левꙋ: вопросѝ оу҆̀бо дне́сь гдⷭ҇а. | καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφὰτ πρὸς βασιλέα ᾿Ισραήλ· ζήτησον δὴ σήμερον τὸν Κύριον. |
|
5
|
5
|
| И҆ собра̀ ца́рь і҆и҃левъ проро́кѡвъ четы́реста мꙋже́й и҆ речѐ къ ни̑мъ: пойдꙋ́ ли въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй на бра́нь, и҆лѝ оу҆держꙋ́сѧ; И҆ рѣ́ша: взы́ди, и҆ преда́стъ бг҃ъ въ рꙋ́кꙋ царе́вꙋ. | καὶ συνήγαγεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προφήτας τετρακοσίους ἄνδρας καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπαν· ἀνάβαινε, καὶ δώσει ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. |
|
6
|
6
|
| Рече́ же і҆ѡсафа́тъ: нѣ́сть ли здѣ̀ прⷪ҇ро́ка гдⷭ҇нѧ є҆щѐ, да ѿ негѡ̀ вопро́симъ; | καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· οὐκ ἔστιν ὧδε προφήτης τοῦ Κυρίου ἔτι καὶ ἐπιζητήσομεν παρ’ αὐτοῦ; |
|
7
|
7
|
| И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: є҆́сть є҆щѐ мꙋ́жъ є҆ди́нъ, и҆́мже вопроси́ти гдⷭ҇а, но а҆́зъ ненави́ждꙋ є҆го̀, поне́же не прорица́етъ мнѣ̀ во блага̑ѧ, занѐ всѝ дні́е є҆гѡ̀ во ѕла̑ѧ: се́й мїхе́а сы́нъ і҆емвли́нъ . Рече́ же і҆ѡсафа́тъ: не глаго́ли, царю̀ та́кѡ. | καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· ἔτι ἀνὴρ εἷς τοῦ ζητῆσαι τὸν Κύριον δι’ αὐτοῦ, καὶ ἐγὼ ἐμίσησα αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστι προφητεύων περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά, ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ εἰς κακά, οὗτος Μιχαίας υἱὸς ᾿Ιεμβλά. καὶ εἶπεν ᾿Ιωσαφάτ· μὴ λαλείτω ὁ βασιλεὺς οὕτως· |
|
8
|
8
|
| И҆ призва̀ ца́рь і҆и҃левъ є҆ди́наго ѿ є҆ѵнꙋ̑хъ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: (призовѝ) ско́рѡ мїхе́ю сы́на і҆емвли́на. | καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον ἕνα καὶ εἶπε· τάχος Μιχαίαν υἱὸν ᾿Ιεμβλά. |
|
9
|
9
|
| Ца́рь же і҆и҃левъ и҆ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ кі́йждо сѣдѧ́ше на престо́лѣ свое́мъ, и҆ ѡ҆блечє́на красото́ю ца́рскою, сѣдѧ́ста же на простра́нствѣ бли́з̾ вра́тъ самарі́йскїхъ, и҆ всѝ проро́цы проро́чествовахꙋ пред̾ ни́ма. | καὶ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα καθήμενοι ἕκαστος ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἐνδεδυμένοι στολάς, καθήμενοι ἐν τῷ εὐρυχώρῳ θύρας πύλης Σαμαρείας, καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον ἐναντίον αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| И҆ сотворѝ себѣ̀ седекі́а сы́нъ ханаа́нь ро́ги желѣ̑зны и҆ речѐ: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь: си́ми и́збоде́ши сѷрі́ю, до́ндеже сконча́етсѧ. | καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν κέρατα σιδηρᾶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τούτοις κερατιεῖς τὴν Συρίαν ἕως ἂν συντελεσθῇ. |
|
11
|
11
|
| И҆ всѝ проро́цы прорица́хꙋ та́кѡ, глаго́люще: взы́ди въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй и҆ пред̾ꙋспѣ́еши, и҆ преда́стъ гдⷭ҇ь въ рꙋ́кꙋ царе́вꙋ. | καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον οὕτω λέγοντες· ἀνάβαινε εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ καὶ εὐοδωθήσῃ, καὶ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως. |
|
12
|
12
|
| Вѣ́стникъ же, ше́дый призва́ти мїхе́ю, речѐ є҆мꙋ̀: сѐ, реко́ша проро́цы є҆ди́нѣми оу҆́сты̑ блага̑ѧ ѡ҆ царѝ да бꙋ́дꙋтъ оу҆̀бо и҆ твоѧ̑ словеса̀, ꙗ҆́коже є҆ди́нагѡ ѿ ни́хъ, и҆ да рече́ши блага̑ѧ. | καὶ ὁ ἄγγελος ὁ πορευθεὶς τοῦ καλέσαι τὸν Μιχαίαν ἐλάλησεν αὐτῷ λέγων· ἰδοὺ ἐλάλησαν οἱ προφῆται ἐν στόματι ἑνὶ ἀγαθὰ περὶ τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστωσαν δὴ οἱ λόγοι σου ὡς ἑνὸς αὐτῶν, καὶ λαλήσεις ἀγαθά. |
|
13
|
13
|
| И҆ ѿвѣща̀ мїхе́а: жи́въ гдⷭ҇ь, ꙗ҆́кѡ є҆́же а҆́ще рече́тъ бг҃ъ ко мнѣ̀, сїѐ возглаго́лю. | καὶ εἶπε Μιχαίας· ζῇ Κύριος, ὅτι ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ Θεὸς πρός με, αὐτὸ λαλήσω. |
|
14
|
14
|
| И҆ прїи́де ко царю̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: мїхе́е, и҆́мамъ ли и҆тѝ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй на бра́нь, и҆лѝ оу҆держꙋ́сѧ; И҆ ѿвѣща̀: взы́ди и҆ пред̾ꙋспѣ́еши, и҆ предадꙋ́тсѧ (вразѝ) въ рꙋ́ки ва́шѧ. | καὶ ἦλθε πρὸς τόν βασιλέα, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· Μιχαία, εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπεν· ἀνάβαινε καὶ εὐοδώσεις, καὶ δοθήσονται εἰς χεῖρας ὑμῶν. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀ ца́рь: коли́кѡ кра́тъ заклина́ю тѧ̀, да не глаго́леши мнѣ̀, то́кмѡ и҆́стинꙋ во и҆́мѧ гдⷭ҇не. | καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ποσάκις ὁρκίζω σε ἵνα μὴ λαλήσῃς πρός με πλὴν τὴν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου; |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ мїхе́а: ви́дѣхъ всего̀ і҆и҃лѧ расточе́на по гора́мъ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́вцы, и҆̀мже нѣ́сть па́стырѧ: и҆ речѐ гдⷭ҇ь: не и҆́мꙋтъ сі́и вожда̀, да возвратѧ́тсѧ кі́йждо въ до́мъ сво́й въ ми́рѣ. | καὶ εἶπεν· εἶδον τὸν ᾿Ισραὴλ διεσπαρμένους ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς πρόβατα, οἷς οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἔχουσιν ἡγούμενον οὗτοι, ἀναστρεφέτωσαν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ. |
|
17
|
17
|
| И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: не рѣ́хъ ли тебѣ̀, ꙗ҆́кѡ не прорица́етъ ѡ҆ мнѣ̀ блага̑ѧ, но то́кмѡ ѕла̑ѧ; | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· οὐκ εἶπόν σοι, ὅτι οὐ προφητεύει περὶ ἐμοῦ ἀγαθά, ἀλλ’ ἢ κακά; |
|
18
|
18
|
| И҆ речѐ мїхе́а: не та́кѡ: слы́шите сло́во гдⷭ҇не: ви́дѣхъ гдⷭ҇а сѣдѧ́ща на прⷭ҇то́лѣ свое́мъ, и҆ всѧ̀ си́ла нбⷭ҇наѧ предстоѧ́ше ѡ҆деснꙋ́ю є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆шꙋ́юю є҆гѡ̀: | καὶ εἶπεν· οὐχ οὕτως· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ, καὶ πᾶσα δύναμις τοῦ οὐρανοῦ παρειστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτοῦ. |
|
19
|
19
|
| и҆ речѐ гдⷭ҇ь: кто̀ прельсти́тъ а҆хаа́ва царѧ̀ і҆и҃лева, да взы́детъ и҆ паде́тъ въ рамѡ́ѳѣ галаа́дстѣмъ; и҆ глаго́лаше є҆ди́нъ та́кѡ, и҆ и҆́нъ речѐ та́кѡ: | καὶ εἶπε Κύριος· τίς ἀπατήσει τὸν ᾿Αχαὰβ βασιλέα ᾿Ισραὴλ καὶ ἀναβήσεται καὶ πεσεῖται ἐν Ραμὼθ Γαλαάδ; καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως, καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως. |
|
20
|
20
|
| и҆ и҆зы́де дꙋ́хъ, и҆ ста̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ речѐ: а҆́зъ прельщꙋ̀ є҆го̀: є҆мꙋ́же гдⷭ҇ь, въ че́мъ, речѐ, (прельсти́ши); | καὶ ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἔστη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν· ἐγὼ ἀπατήσω αὐτόν. καὶ εἶπε Κύριος· ἐν τίνι; |
|
21
|
21
|
| и҆ речѐ: и҆зы́дꙋ и҆ бꙋ́дꙋ дꙋ́хъ лжи́въ во оу҆стѣ́хъ всѣ́хъ проро́кѡвъ є҆гѡ̀: рече́ же (гдⷭ҇ь): прельсти́ши и҆ превозмо́жеши, и҆зы́ди и҆ сотворѝ та́кѡ: | καὶ εἶπεν· ἐξελεύσομαι καὶ ἔσομαι πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ἀπατήσεις καὶ δυνήσῃ, ἔξελθε καὶ ποίησον οὕτω. |
|
22
|
22
|
| и҆ нн҃ѣ сѐ, гдⷭ҇ь дадѐ дꙋ́ха лжи́ва во оу҆ста̀ всѣ̑мъ проро́кѡмъ твои̑мъ си̑мъ, и҆ гдⷭ҇ь гл҃а ѡ҆ тебѣ̀ ѕла̑ѧ. | καὶ νῦν ἰδοὺ ἔδωκε Κύριος πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι τῶν προφητῶν σου τούτων, καὶ Κύριος ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά. |
|
23
|
23
|
| И҆ пристꙋпѝ седекі́а сы́нъ ханаа́нь, и҆ оу҆да́ри мїхе́ю въ лани́тꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: ко́имъ пꙋте́мъ про́йде дх҃ъ гдⷭ҇ень ѿ менє̀, є҆́же глаго́лати къ тебѣ̀; | καὶ ἤγγισε Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν καὶ ἐπάταξε τὸν Μιχαίαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ποίᾳ τῇ ὁδῷ παρῆλθε πνεῦμα Κυρίου παρ’ ἐμοῦ τοῦ λαλῆσαι πρός σε; |
|
24
|
24
|
| Рече́ же мїхе́а: сѐ, оу҆́зриши въ де́нь то́й, є҆гда̀ вни́деши въ ло́жницꙋ и҆з̾ ло́жницы, да оу҆кры́ешисѧ. | καὶ εἶπε Μιχαίας· ἰδοὺ ὄψῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ᾗ εἰσελεύσῃ ταμιεῖον ἐκ ταμιείου τοῦ κατακρυβῆναι. |
|
25
|
25
|
| И҆ речѐ ца́рь і҆и҃левъ: возми́те мїхе́ю, и҆ ѿведи́те ко є҆мми́рꙋ нача́лникꙋ гра́да и҆ ко і҆ѡа́сꙋ кнѧ́зю сы́нꙋ царе́вꙋ, | καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραήλ· λάβετε τὸν Μιχαίαν καὶ ἀποστρέψατε πρὸς ᾿Εμὴρ ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ πρὸς ᾿Ιωὰς ἄρχοντα υἱὸν τοῦ βασιλέως |
|
26
|
26
|
| и҆ рцы́те: сїѧ̑ глаго́летъ ца́рь: вве́рзите сего̀ въ темни́цꙋ, и҆ да ꙗ҆́стъ хлѣ́бъ печа́ли и҆ во́дꙋ печа́ли, до́ндеже возвращꙋ́сѧ въ ми́рѣ. | καὶ ἐρεῖτε· οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀπόθεσθε τοῦτον εἰς οἶκον φυλακῆς, καὶ ἐσθιέτω ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ θλίψεως ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ. |
|
27
|
27
|
| Рече́ же мїхе́а: а҆́ще возвраща́ѧсѧ возврати́шисѧ въ ми́рѣ, не гл҃а гдⷭ҇ь мно́ю. И҆ речѐ: слы́шите, всѝ лю́дїе. | καὶ εἶπε Μιχαίας· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, οὐκ ἐλάλησε Κύριος ἐν ἐμοί· ἀκούσατε λαοὶ πάντες. |
|
28
|
28
|
| И҆ взы́де ца́рь і҆и҃левъ и҆ і҆ѡсафа́тъ ца́рь і҆ꙋ́динъ въ рамѡ́ѳъ галаа́дскїй. | Καὶ ἀνέβη βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα εἰς Ραμὼθ Γαλαάδ. |
|
29
|
29
|
| Рече́ же ца́рь і҆и҃левъ ко і҆ѡсафа́тꙋ: прикры́юсѧ и҆ вни́дꙋ во бра́нь, ты̀ же ѡ҆блецы́сѧ въ ри̑зы моѧ̑. И҆ прикры́сѧ ца́рь і҆и҃левъ и҆ вни́де во бра́нь. | καὶ εἶπε βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ πρὸς ᾿Ιωσαφάτ· κατακάλυψόν με καὶ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν πόλεμον, καὶ σὺ ἔνδυσαι τὸν ἱματισμόν μου· καὶ συνεκαλύψατο βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον. |
|
30
|
30
|
| Ца́рь же сѵ́рскїй повелѣ̀ вождє́мъ колесни́цъ свои́хъ, глаго́лѧ: не оу҆стремлѧ́йтесѧ на ма́ла и҆ на вели́ка, но то́кмѡ на самаго̀ царѧ̀ і҆и҃лева. | καὶ βασιλεὺς Συρίας ἐνετείλατο τοῖς ἄρχουσι τῶν ἁρμάτων τοῖς μετ’ αὐτοῦ λέγων· μὴ πολεμεῖτε τὸν μικρὸν καὶ τὸν μέγαν, ἀλλ’ ἢ τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ μόνον. |
|
31
|
31
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆ви́дѣша нача̑лницы колесни́цъ і҆ѡсафа́та, глаго́лаша: ца́рь і҆и҃левъ є҆́сть се́й. И҆ ѡ҆быдо́ша є҆го̀ вою́юще. І҆ѡсафа́тъ же возопѝ ко гдⷭ҇ꙋ, и҆ гдⷭ҇ь послꙋ́ша є҆го̀, и҆ ѿвратѝ и҆̀хъ бг҃ъ ѿ негѡ̀. | καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων τὸν ᾿Ιωσαφάτ, καὶ αὐτοὶ εἶπαν· βασιλεὺς ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν τοῦ πολεμεῖν· καὶ ἐβόησεν ᾿Ιωσαφάτ, καὶ Κύριος ἔσωσεν αὐτόν, καὶ ἀπέστρεψεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἀπ’ αὐτοῦ. |
|
32
|
32
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆ви́дѣша воевѡ́ды колесни́цъ, ꙗ҆́кѡ не бѧ́ше ца́рь і҆и҃левъ, ѡ҆ста́виша є҆го̀. | καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων ὅτι οὐκ ἦν βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέστρεψαν ἀπ’ αὐτοῦ. |
|
33
|
33
|
| И҆ мꙋ́жъ налѧчѐ лꙋ́къ примѣ́тнѡ и҆ поразѝ царѧ̀ і҆и҃лева междꙋ̀ ле́гкимъ и҆ пе́рсѧми. И҆ речѐ воза́таю своемꙋ̀: ѡ҆братѝ рꙋ́кꙋ твою̀ и҆ и҆зведѝ мѧ̀ ѿ бра́ни ꙗ҆́кѡ и҆знемого́хъ. | καὶ ἀνὴρ ἔτεινε τόξον εὐστόχως καὶ ἐπάταξε τὸν βασιλέα ᾿Ισραὴλ ἀνὰ μέσον τοῦ πνεύμονος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θώρακος. καὶ εἶπε τῷ ἡνιόχῳ· ἐπίστρεφε τὴν χεῖρά σου καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ πολέμου, ὅτι ἐπόνεσα. |
|
34
|
34
|
| И҆ сконча́на бы́сть бра́нь въ де́нь то́й, и҆ ца́рь і҆и҃левъ бѣ̀ стоѧ̀ на колесни́цѣ свое́й проти́вꙋ сѷрі́ѡмъ да́же до ве́чера, и҆ оу҆́мре заходѧ́щꙋ со́лнцꙋ. | καὶ ἐτροπώθη ὁ πόλεμος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἦν ἑστηκὼς ἐπὶ τοῦ ἅρματος ἐξεναντίας Συρίας ἕως ἑσπέρας καὶ ἀπέθανε δύνοντος τοῦ ἡλίου. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.