Завантаження...
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:

Є҆́здры 2-ѧ*
ΕΣΔΡΑΣ А΄*
Глава́ а҃
Κεφάλαιο 1
1
1
И҆ сотворѝ і҆ѡсі́а па́схꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ гдⷭ҇ꙋ своемꙋ̀, и҆ пожрѐ па́схꙋ четвертагѡна́десѧть днѐ пе́рваго мцⷭ҇а, ΚΑΙ ἤγαγεν ᾿Ιωσίας τὸ πάσχα ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τῷ Κυρίῳ αὐτοῦ καὶ ἔθυσε τὸ πάσχα τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου
2
2
поставлѧ́ѧ свѧще́нники по чреда́мⷱ҇ъ въ ри̑зы ѡ҆дѣ̑ѧнны въ це́ркви гдⷭ҇ни: στήσας τοὺς ἱερεῖς κατ᾿ ἐφημερίας ἐστολισμένους ἐν τῷ ἱερῷ τοῦ Κυρίου.
3
3
и҆ речѐ леѵі́тѡмъ свѧщеннослꙋжи́телємъ і҆и҃лєвымъ, да ѡ҆свѧтѧ́тъ себѐ гдⷭ҇еви на поставле́нїе ст҃а́гѡ кївѡ́та гдⷭ҇нѧ въ домꙋ̀, є҆го́же созда̀ соломѡ́нъ сы́нъ даві́довъ ца́рь: καὶ εἶπε τοῖς Λευίταις, ἱεροδούλοις τοῦ ᾿Ισραήλ, ἁγιάσαι ἑαυτοὺς τῷ Κυρίῳ ἐν τῇ θέσει τῆς ἁγίας κιβωτοῦ τοῦ Κυρίου ἐν τῷ οἴκῳ, ᾧ ᾠκοδόμησε Σαλωμὼν ὁ τοῦ Δαυὶδ ὁ βασιλεύς·
4
4
не бꙋ́детъ ва́мъ взѧ́ти є҆го̀ на ра́менахъ и҆ нн҃ѣ слꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ и҆ пецы́тесѧ ѡ҆ ꙗ҆зы́цѣхъ є҆гѡ̀ і҆и҃ли, и҆ оу҆гото́вайтесѧ по ѻ҆те́чествѡмъ и҆ племенѡ́мъ ва́шымъ по писа́нїю даві́да царѧ̀ і҆и҃лева и҆ по вели́чествꙋ соломѡ́на сы́на є҆гѡ̀: οὐκ ἔσται ὑμῖν ἆραι ἐπ᾿ ὤμων αὐτήν· καὶ νῦν λατρεύετε τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν καὶ θεραπεύετε τὸ ἔθνος αὐτοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἑτοιμάσατε κατὰ τὰς πατριὰς καὶ τὰς φυλὰς ὑμῶν κατὰ τὴν γραφὴν Δαυὶδ βασιλέως ᾿Ισραὴλ καὶ κατὰ τὴν μεγαλειότητα Σαλωμὼν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ.
5
5
и҆ ста́ните въ це́ркви по оу҆ча́стїю нача́лства ѻ҆те́ческагѡ ва́шегѡ леѵі́тскагѡ, и҆̀же пред̾ бра́тїею ва́шею сынмѝ і҆и҃левыми, καὶ στάντες ἐν τῷ ἁγίῳ κατὰ τὴν μεριδαρχίαν τὴν πατρικὴν ὑμῶν τῶν Λευιτῶν, τῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
6
6
по чи́нꙋ пожри́те па́схꙋ, и҆ жє́ртвы оу҆гото́вайте бра́тїѧмъ ва́шымъ, и҆ сотвори́те па́схꙋ по за́повѣди гдⷭ҇ни да́ннѣй мѡѷсе́ю. ἐν τάξει θύσατε τὸ πάσχα καὶ τὰς θυσίας ἑτοιμάσατε τοῖς ἀδελφοῖς ὑμῶν καὶ ποιήσατε τὸ πάσχα κατὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ Κυρίου τὸ δοθὲν τῷ Μωυσῇ.
7
7
И҆ дадѐ і҆ѡсі́а лю́демъ ѡ҆брѣ́тшымсѧ (та́мѡ) а҆́гнцєвъ и҆ ѻ҆внѡ́въ три́десѧть ты́сѧщъ, телцє́въ трѝ ты́сѧщы: сїѧ̑ ѿ ца́рскихъ дана̑ сꙋ́ть по ѡ҆бѣща́нїю лю́демъ и҆ свѧще́нникѡмъ и҆ леѵі́тѡмъ.. καὶ ἐδωρήσατο ᾿Ιωσίας τῷ λαῷ τῷ εὑρεθέντι ἀρνῶν καὶ ἐρίφων τριάκοντα χιλιάδας, μόσχους τρισχιλίους· ταῦτα ἐκ τῶν βασιλικῶν ἐδόθη κατ᾿ ἐπαγγελίαν τῷ λαῷ καὶ τοῖς ἱερεῦσι καὶ Λευίταις.
8
8
И҆ дадѐ хелкі́а и҆ заха́рїа и҆ сѷи́лъ приста̑вницы свѧти́лища жерцє́мъ на па́схꙋ ѻ҆ве́цъ двѣ̀ ты́сѧщы ше́сть сѡ́тъ, телцє́въ три́ста. καὶ ἔδωκε Χελκίας καὶ Ζαχαρίας καὶ ῾Ησκῆλος οἱ ἐπιστάται τοῦ ἱεροῦ τοῖς ἱερεῦσιν εἰς πάσχα πρόβατα δισχίλια ἑξακόσια, μόσχους τριακοσίους.
9
9
И҆ і҆ехо́нїа, и҆ саме́а, и҆ наѳана́илъ бра́тъ, и҆ а҆саві́а, и҆ ѻ҆хїи́лъ, и҆ і҆ѡра́мъ тысѧщенача́лницы да́ша леѵі́тѡмъ на па́схꙋ ѻ҆ве́цъ пѧ́ть ты́сѧщъ, телцє́въ се́дмь сѡ́тъ. καὶ ᾿Ιεχονίας καὶ Σαμαίας καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀδελφὸς καὶ ᾿Ασαβίας καὶ ᾿Οχιῆλος καὶ ᾿Ιωρὰμ χιλίαρχοι ἔδωκαν τοῖς Λευίταις εἰς πάσχα πρόβατα πεντακιχίλια, μόσχους ἑπτακοσίους.
10
10
И҆ си̑мъ бы́вшымъ, благолѣ́пнѡ ста́ша свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆мѣ́юще ѡ҆прѣсно́ки, по племенѡ́мъ καὶ ταῦτα τὰ γενόμενα· εὐπρεπῶς ἔστησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἔχοντες τὰ ἄζυμα κατὰ τὰς φυλὰς καὶ κατὰ τὰς μεριδαρχίας τῶν πατέρων ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ προσενεγκεῖν τῷ Κυρίῳ κατὰ τὰ γεγραμμένα ἐν βιβλίῳ Μωυσῆ, καὶ οὕτω τὸ πρωϊνόν.
11
11
и҆ по частенача́лствѡмъ ѻ҆тцє́въ, пред̾ людьмѝ приноси́ти гдⷭ҇ꙋ по пи̑саннымъ въ кни́зѣ мѡѷсе́овѣ, и҆ та́кѡ во оу҆́трїе. καὶ ὤπτησαν τὸ πάσχα πυρὶ ὡς καθήκει, καὶ τὰς θυσίας ἥψησαν ἐν τοῖς χαλκείοις καὶ λέβησι μετ᾿ εὐωδίας καὶ ἀπήνεγκαν πᾶσι τοῖς ἐκ τοῦ λαοῦ.
12
12
И҆ и҆спеко́ша па́схꙋ ѻ҆гне́мъ, ꙗ҆́коже подоба́ше, и҆ жє́ртвы свари́ша въ сосꙋ́дѣхъ мѣ́дѧныхъ и҆ въ коно́бѣхъ со благово́нїемъ, и҆ принесо́ша всѣ̑мъ, и҆̀же ѿ наро́да. μετὰ δὲ ταῦτα ἡτοίμασαν ἑαυτοῖς τε καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἀδελφοῖς αὐτῶν υἱοῖς ᾿Ααρών·
13
13
И҆ по си́хъ оу҆гото́ваша себѣ̀ и҆ свѧще́нникѡмъ бра́тїѧмъ свои̑мъ сыновѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ. οἱ γὰρ ἱερεῖς ἀνέφερον τὰ στέατα ἕως ἀωρίας, καὶ οἱ Λευῖται ἡτοίμασαν ἑαυτοῖς καὶ τοῖς ἱερεῦσιν ἀδελφοῖς αὐτῶν υἱοῖς ᾿Ααρών.
14
14
І҆ере́є бо возноша́хꙋ тꙋ̑чнаѧ до конца̀ часа̀, а҆ леѵі́ти оу҆гото́ваша себѣ̀ и҆ жерцє́мъ бра́тїи свое́й, сынѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ. καὶ οἱ ἱεροψάλται υἱοὶ ᾿Ασὰφ ἦσαν ἐπὶ τῆς τάξεως αὐτῶν, κατὰ τὰ ὑπὸ Δαυὶδ τεταγμένα καὶ ᾿Ασὰφ καὶ Ζαχαρίας καὶ ᾿Εδδινοῦς ὁ παρά τοῦ βασιλέως,
15
15
Свѧщеннопѣвцы́ же сы́нове а҆са́фѡвы бѧ́хꙋ въ чинꙋ̀ свое́мъ по за́повѣди даві́довѣ: и҆ а҆са́фъ, и҆ заха́рїа, и҆ є҆ддїнꙋ́съ и҆́же бѧ́ше ѿ царѧ̀. καὶ οἱ θυρωροὶ ἐφ᾿ ἑκάστου πυλῶνος· οὐκ ἔστι παραβῆναι ἕκαστον τὴν ἑαυτοῦ ἐφημερίαν, οἱ γὰρ ἀδελφοὶ αὐτῶν οἱ Λευῖται ἡτοίμασαν αὐτοῖς.
16
16
И҆ вра̑тари при кі́ихждо две́рехъ: да не престꙋпа́етъ кі́йждо своеѧ̀ чрєды̀, бра́тїѧ бо и҆̀хъ леѵі́ти оу҆гото́ваша и҆̀мъ. καὶ συνετελέσθη τὰ τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, ἀχθῆναι τὸ πάσχα καὶ προσαχθῆναι τὰς θυσίας ἐπὶ τὸ τοῦ Κυρίου θυσιαστήριον κατὰ τὴν ἐπιταγὴν τοῦ βασιλέως ᾿Ιωσίου.
17
17
И҆ соверши́шасѧ жє́ртвы гдⷭ҇ни въ то́й де́нь сотвори́ти па́схꙋ καὶ ἠγάγοσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἱ εὑρεθέντες ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ τὸ πάσχα καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἡμέρας ἑπτά.
18
18
и҆ принестѝ жє́ртвы на же́ртвенникъ бж҃їй по повелѣ́нїю царѧ̀ і҆ѡсі́и. καὶ οὐκ ἤχθη τὸ πάσχα τοιοῦτον ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν χρόνων Σαμουὴλ τοῦ προφήτου,
19
19
И҆ ѡ҆брѣ́тшїисѧ во вре́мѧ то̀ па́схꙋ и҆ пра́здникъ ѡ҆прѣсно́чный дні́й се́дмь. καὶ πάντες οἱ βασιλεῖς τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ ἠγάγοσαν πάσχα τοιοῦτον, οἷον ἤγαγεν ᾿Ιωσίας καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ὁ εὑρεθεὶς ἐν τῇ κατοικήσει αὐτῶν ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
20
20
И҆ не принесе́сѧ па́сха такова̀ во і҆и҃ли ѿ вре́мене самꙋи́ла прⷪ҇ро́ка, ὀκτωκαιδεκάτῳ ἔτει βασιλεύοντος ᾿Ιωσίου ἤχθη τὸ πάσχα τοῦτο.
21
21
и҆ всѝ ца́рїе і҆и҃лєвы не пра́здноваша таковы́ѧ па́схи, каковꙋ̀ сотворѝ і҆ѡсі́а, и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ і҆ꙋде́є и҆ ве́сь і҆и҃ль ѡ҆брѣ́тшїйсѧ во ѡ҆бита́нїи свое́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. καὶ ὠρθώθη τὰ ἔργα ᾿Ιωσίου ἐνώπιον τοῦ Κυρίου αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ πλήρει εὐσεβείας.
22
22
Во ѻ҆смоена́десѧть лѣ́то ца́рствꙋющꙋ і҆ѡсі́и пра́зднована бы́сть па́сха сїѧ̀. καὶ τὰ κατ᾿ αὐτὸν δέ ἀναγέγραπται ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις, περὶ τῶν ἡμαρτηκότων καὶ ἠσεβηκότων εἰς τὸν Κύριον παρὰ πᾶν ἔθνος καὶ βασιλείαν, καὶ ἃ ἐλύπησαν αὐτὸν ἐν αἰσθήσει, καὶ οἱ λόγοι τοῦ Κυρίου ἀνέστησαν ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
23
23
И҆ оу҆пра́влєна бы́ша дѣла̀ і҆ѡсі́єва пред̾ гдⷭ҇емъ є҆гѡ̀ се́рдцемъ по́лнымъ благоче́стїѧ: Καὶ μετὰ πᾶσαν τὴν πρᾶξιν ταύτην ᾿Ιωσίου συνέβη Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου ἐλθόντα πόλεμον ἐγεῖραι ἐν Χαρκαμὺς ἐπὶ τοῦ Εὐφράτου, καὶ ἐξῆλθεν εἰς ἀπάντησιν αὐτῷ ᾿Ιωσίας.
24
24
и҆ ꙗ҆̀же ѡ҆ не́мъ, пи̑сана сꙋ́ть въ пре́жнихъ временѣ́хъ, ѡ҆ согрѣши́вшихъ и҆ нече́ствовавшихъ проти́вꙋ гдⷭ҇а па́че всѧ́кагѡ ꙗ҆зы́ка и҆ ца́рства и҆ и҆́миже ѡ҆скорби́ша є҆го̀ въ ра́зꙋмѣ: и҆ словеса̀ гдⷭ҇нѧ воста́ша на і҆и҃лѧ. καὶ διεπέμψατο πρὸς αὐτὸν βασιλεὺς Αἰγύπτου λέγων· τί ἐμοὶ καὶ σοί ἐστι, βασιλεῦ τῆς ᾿Ιουδαίας;
25
25
И҆ по всемꙋ̀ дѣѧ́нїю семꙋ̀ і҆ѡсі́инꙋ, слꙋчи́сѧ фараѡ́нꙋ царю̀ є҆гѵ́петскомꙋ и҆дꙋ́щꙋ бра́нь воздви́гнꙋти въ харкамѵ́сѣ при є҆ѵфра́тѣ: и҆ и҆зы́де сопроти́вꙋ є҆мꙋ̀ і҆ѡсі́а. οὐχὶ πρός σε ἐξαπέσταλμαι ὑπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ· ἐπὶ γὰρ τοῦ Εὐφράτου ὁ πόλεμός μου ἐστί. καὶ νῦν Κύριος μετ᾿ ἐμοῦ ἐστι, καὶ Κύριος μετ᾿ ἐμοῦ ἐπισπεύδων ἐστίν· ἀπόστηθι καὶ μὴ ἐναντιοῦ τῷ Κυρίῳ.
26
26
И҆ посла̀ ца́рь є҆гѵ́петскїй къ немꙋ̀, глаго́лѧ: что̀ мнѣ̀ и҆ тебѣ̀ є҆́сть, царю̀ і҆ꙋ́динъ; καὶ οὐκ ἀπέστρεψεν ἑαυτὸν ᾿Ιωσίας ἐπὶ τὸ ἅρμα αὐτοῦ, ἀλλὰ πολεμεῖν αὐτὸν ἐπεχείρει, οὐ προσέχων ρήμασιν ῾Ιερεμίου προφήτου ἐκ στόματος Κυρίου·
27
27
нѣ́смь на тѧ̀ по́сланъ ѿ гдⷭ҇а бг҃а, на є҆ѵфра́тъ бо бра́нь моѧ̀ є҆́сть: и҆ нн҃ѣ гдⷭ҇ь со мно́ю є҆́сть, и҆ гдⷭ҇ь поспѣша́ѧй мѝ є҆́сть, ѿстꙋпѝ ѿ менє̀ и҆ не сопротивлѧ́йсѧ гдⷭ҇еви. ἀλλὰ συνεστήσατο πρὸς αὐτὸν πόλεμον ἐν τῷ πεδίῳ Μαγεδδώ, καὶ κατέβησαν οἱ ἄρχοντες πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Ιωσίαν.
28
28
И҆ не возврати́сѧ і҆ѡсі́а на колесни́цꙋ свою̀, но ра́товати є҆го̀ оу҆си́ловашесѧ, не вне́млѧ словесе́мъ і҆еремі́и прⷪ҇ро́ка ѿ оу҆́стъ гдⷭ҇нихъ: καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παισὶν ἑαυτοῦ· ἀποστήσατέ με ἀπὸ τῆς μάχης, ἠσθένησα γὰρ λίαν. καὶ εὐθέως ἀπέστησαν αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀπὸ τῆς παρατάξεως,
29
29
но поста́ви проти́вꙋ є҆гѡ̀ бра́нь на по́ли магеддѡ́нстѣмъ. И҆ снидо́ша нача̑лницы ко царю̀ і҆ѡсі́и. καὶ ἀνέβη ἐπὶ τὸ ἅρμα τὸ δευτέριον αὐτοῦ· καὶ ἀποκατασταθεὶς εἰς ῾Ιερουσαλήμ, μετήλλαξε τὸν βίον αὐτοῦ καὶ ἐτάφη ἐν τῷ πατρικῷ τάφῳ.
30
30
И҆ речѐ ца́рь ѻ҆трокѡ́мъ свои̑мъ: и҆зведи́те мѧ̀ ѿ бра́ни, и҆знемого́хъ бо ѕѣлѡ̀. И҆ а҆́бїе и҆зведо́ша є҆го̀ ѻ҆́троцы є҆гѡ̀ и҆з̾ ѡ҆полче́нїѧ. καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ᾿Ιουδαίᾳ ἐπένθησαν τὸν ᾿Ιωσίαν, καὶ ἐθρήνησεν ῾Ιερεμίας ὁ προφήτης ὑπὲρ ᾿Ιωσίου, καὶ οἱ προκαθήμενοι σὺν γυναιξὶν ἐθρηνοῦσαν αὐτὸν ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης· καὶ ἐξεδόθη τοῦτο γίνεσθαι ἀεὶ εἰς ἅπαν τὸ γένος ᾿Ισραήλ.
31
31
И҆ взы́де на колесни́цꙋ вторꙋ́ю свою̀, и҆ прише́дъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ жи́знь свою̀ премѣнѝ, и҆ погребе́нъ во ѻ҆́тчемъ гро́бѣ. ταῦτα δὲ ἀναγέγραπται ἐν τῇ βίβλῳ τῶν ἱστορουμένων περὶ τῶν βασιλέων τῆς ᾿Ιουδαίας· καὶ τὸ καθ᾿ ἓν πραχθὲν τῆς πράξεως ᾿Ιωσίου καὶ τῆς δόξης αὐτοῦ καὶ τῆς συνέσεως αὐτοῦ ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου, τά τε προπραχθέντα ὑπ᾿ αὐτοῦ καὶ τὰ νῦν, ἱστόρηται ἐν τῷ βιβλίῳ τῶν βασιλέων ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα.
32
32
И҆ во все́й і҆ꙋде́и пла́каша ѡ҆ і҆ѡсі́и: и҆ рыда́ше і҆еремі́а прⷪ҇ро́къ ѡ҆ і҆ѡсі́и, и҆ предсѣдѧ́щїи со жена́ми пла́кахꙋ є҆го̀ да́же до сегѡ̀ днѐ. И҆ и҆здаде́сѧ сїѐ бы́ти всегда̀ на ве́сь ро́дъ і҆и҃левъ. Καὶ ἀναλαβόντες οἱ ἐκ τοῦ ἔθνους τὸν ᾿Ιεχονίαν υἱὸν ᾿Ιωσίου ἀνέδειξαν βασιλέα ἀντὶ ᾿Ιωσίου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ὄντα ἐτῶν εἴκοσι τριῶν.
33
33
Сїѧ̑ же впи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ по́вѣстей ѡ҆ царе́хъ і҆ꙋ́диныхъ, и҆ ко́еждо сотворе́ное дѣѧ́нїѧ і҆ѡсі́ина, и҆ сла́вы є҆гѡ̀, и҆ ра́зꙋма є҆гѡ̀ въ зако́нѣ гдⷭ҇ни: ꙗ҆̀же пре́жде сотворє́наѧ ѿ негѡ̀, и҆ ꙗ҆̀же нн҃ѣ, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ царе́й і҆и҃левыхъ и҆ і҆ꙋ́диныхъ. καὶ ἐβασίλευσεν ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ μῆνας τρεῖς. καὶ ἀπέστησεν αὐτὸν βασιλεὺς Αἰγύπτου τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ
34
34
И҆ взе́мше сꙋ́щїи ѿ ꙗ҆зы́ка і҆ѡаха́за сы́на і҆ѡсі́ина, поста́виша царе́мъ вмѣ́стѡ і҆ѡсі́и ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, сꙋ́ша два́десѧти трїе́хъ лѣ́тъ. καὶ ἐζημίωσε τὸ ἔθνος ἀργυρίου ταλάντοις ἑκατὸν καὶ χρυσίου ταλάντῳ ἑνί.
35
35
И҆ ца́рствова над̾ і҆ꙋ́дою и҆ над̾ і҆ерⷭ҇ли́момъ мцⷭ҇ы трѝ: и҆ ѿста́ви є҆го̀ ца́рь є҆гѵ́петскїй, да не ца́рствꙋетъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. καὶ ἀνέδειξε βασιλεὺς Αἰγύπτου βασιλέα ᾿Ιωακὶμ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλήμ.
36
36
И҆ наложѝ на наро́дъ (і҆ꙋ́динъ) сребра̀ тала̑нтъ сто̀ и҆ зла́та є҆ди́нъ тала́нтъ. καὶ ἔδησεν ᾿Ιωακὶμ τοὺς μεγιστᾶνας, Ζαράκην δὲ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ συλλαβὼν ἀνήγαγεν ἐξ Αἰγύπτου.
37
37
И҆ поста́ви ца́рь є҆гѵ́петскїй і҆ѡакі́ма бра́та є҆гѡ̀ царе́мъ і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ. ᾿Ετῶν δὲ ἦν εἰκοσιπέντε ᾿Ιωακίμ, ὅτε ἐβασίλευσε τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου.
38
38
И҆ свѧза̀ і҆ѡакі́мъ вельмо́жы, зараки́на же бра́та своего̀ є҆́мь и҆зведѐ и҆з̾ є҆гѵ́пта. μετ᾿ αὐτὸν δὲ ἀνέβη Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος καὶ δήσας αὐτὸν ἐν χαλκείῳ δεσμῷ καὶ ἀπήγαγεν εἰς Βαβυλῶνα.
39
39
Лѣ́тъ же бѧ́ше два́десѧти пѧтѝ і҆ѡакі́мъ, є҆гда̀ ца́рствовати нача̀ въ землѝ і҆ꙋ́динѣ и҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ. καὶ ἀπὸ τῶν ἱερῶν σκευῶν τοῦ Κυρίου λαβὼν Ναβουχοδονόσορ καὶ ἀπενέγκας ἀπηρείσατο ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι.
40
40
На него́же и҆зы́де навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй, и҆ свѧза̀ є҆го̀ мѣ́дѧными оу҆́зами, и҆ приведѐ въ вавѷлѡ́нъ: τὰ δὲ ἱστορηθέντα περὶ αὐτοῦ καὶ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτοῦ καὶ δυσσεβείας ἀναγέγραπται ἐν τῇ βίβλῳ τῶν χρόνων τῶν βασιλέων.
41
41
и҆ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды гдⷭ҇ни взе́мъ навꙋходоно́соръ и҆ прине́съ положѝ въ вавѷлѡ́нѣ во хра́мѣ свое́мъ. Καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ᾿ αὐτοῦ ᾿Ιωακὶμ ὁ υἱὸς αὐτοῦ· ὅτε γὰρ ἀνεδείχθη, ἦν ἐτῶν ὀκτώ.
42
42
А҆ ꙗ҆̀же ѡ҆ не́мъ глагѡ́ланнаѧ, и҆ ѡ҆ нечистотѣ̀ є҆гѡ̀ и҆ ѡ҆ ѕлоче́стїи, пи̑сана сꙋ́ть въ кни́зѣ време́нъ ца́рскихъ. βασιλεύει δὲ μῆνας τρεῖς καὶ ἡμέρας δέκα ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἔναντι Κυρίου.
43
43
И҆ воцари́сѧ і҆ѡакі́мъ сы́нъ є҆гѡ̀ вмѣ́стѡ є҆гѡ̀: є҆гда́ же поста́вленъ бы́сть, бѧ́ше лѣ́тъ ѻ҆смина́десѧти: Καὶ μετ᾿ ἐνιαυτὸν ἀποστείλας Ναβουχοδονόσορ μετήγαγεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα ἅμα τοῖς ἱεροῖς σκεύεσι τοῦ Κυρίου
44
44
ца́рствова же мцⷭ҇ы трѝ и҆ дні́й де́сѧть во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ. καὶ ἀνέδειξε Σεδεκίαν βασιλέα τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ὄντα ἐτῶν εἴκοσιν ἑνός, βασιλεύει δὲ ἔτη ἕνδεκα,
45
45
И҆ по лѣ́тѣ посла́въ навꙋходоно́соръ, преселѝ є҆го̀ въ вавѷлѡ́нъ вкꙋ́пѣ со свѧще́нными сосꙋ̑ды гдⷭ҇ними, καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καὶ οὐκ ἐνετράπη ἀπὸ τῶν ρηθέντων λόγων ὑπὸ ῾Ιερεμίου τοῦ προφήτου ἐκ στόματος τοῦ Κυρίου.
46
46
и҆ поста́ви седекі́ю царѧ̀ і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ, сꙋ́ща лѣ́тъ два́десѧти є҆ди́нагѡ: ца́рствова же лѣ́тъ є҆динона́десѧть, καὶ ὁρκισθεὶς ἀπὸ τοῦ βασιλέως Ναβουχοδονόσορ τῷ ὀνόματι Κυρίου, ἐπιορκήσας ἀπέστη· καὶ σκληρύνας αὐτοῦ τὸν τράχηλον καὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ παρέβη τὰ νόμιμα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
47
47
и҆ сотворѝ лꙋка́вое пред̾ гдⷭ҇емъ и҆ не оу҆стыдѣ́сѧ ѿ слове́съ рече́нныхъ і҆еремі́ею прⷪ҇ро́комъ ѿ оу҆́стъ гдⷭ҇нихъ. καὶ οἱ ἡγούμενοι δὲ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἱερέων πολλὰ ἠσέβησαν καὶ ὑπὲρ πάσας τὰς ἀκαθαρσίας πάντων τῶν ἐθνῶν καὶ ἐμίαναν τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου τὸ ἁγιαζόμενον ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
48
48
И҆ заклѧ́тъ бы́сть ѿ царѧ̀ навꙋходоно́сора и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ, и҆ клѧ́всѧ ѿстꙋпѝ, и҆ ѡ҆жесточи́въ свою̀ вы́ю и҆ се́рдце своѐ, престꙋпѝ закѡ́ннаѧ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева. καὶ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν διὰ τοῦ ἀγγέλου αὐτοῦ μετακαλέσαι αὐτούς, καθότι ἐφείδετο αὐτῶν καὶ τοῦ σκηνώματος αὐτοῦ.
49
49
И҆ кнѧ́зїе люді́й и҆ свѧще́нникѡвъ мнѡ́гаѧ беззакѡ́нїѧ сотвори́ша, и҆ престꙋпи́ша па́че всѣ́хъ нечисто́тъ всѣ́хъ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ ѡ҆скверни́ша до́мъ гдⷭ҇ень ѡ҆свѧще́нный во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. αὐτοὶ δὲ ἐμυκτήρισαν ἐν τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ καὶ ᾗ ἡμέρᾳ ἐλάλησε Κύριος ἦσαν ἐκπαίζοντες τοὺς προφήτας αὐτοῦ, ἕως οὗ θυμωθέντα αὐτὸν ἐπὶ τῷ ἔθνει αὐτοῦ διὰ τὰ δυσσεβήματα προστάξαι ἀναβιβάσαι ἐπ᾿ αὐτοὺς τοὺς βασιλεῖς τῶν Χαλδαίων.
50
50
И҆ посла̀ бг҃ъ ѻ҆те́цъ и҆̀хъ чрез̾ а҆́гг҃ла своего̀ призва́ти и҆́хъ, ꙗ҆́кѡ щадѧ́ше и҆ и҆ жили́ще своѐ: οὗτοι ἀπέκτειναν τοὺς νεανίσκους αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ περικύκλῳ τοῦ ἁγίου αὐτῶν ἱεροῦ καὶ οὐκ ἐφείσαντο νεανίσκου καὶ παρθένου καὶ πρεσβύτου καὶ νεωτέρου, ἀλλὰ πάντας παρέδωκαν εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν.
51
51
ті́и же порꙋга́шасѧ пѡ́сланнымъ є҆гѡ̀: и҆ въ ѻ҆́ньже де́нь гл҃а гдⷭ҇ь, бѧ́хꙋ рꙋга́ющесѧ прⷪ҇ро́кѡмъ є҆гѡ̀, καὶ πάντα τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ Κυρίου τὰ μεγάλα καὶ τὰ μικρὰ καὶ τὰς κιβωτοὺς τοῦ Κυρίου καὶ τὰς βασιλικὰς ἀποθήκας ἀναλαβόντες ἀπήνεγκαν εἰς Βαβυλῶνα.
52
52
до́ндеже прогнѣ́ванъ то́й на ꙗ҆зы́къ сво́й за ѕлочє́стїѧ, повелѣ̀ и҆зы́ти на ни́хъ царє́мъ халдє́йскимъ: καὶ ἐνεπύρισαν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου καί ἔλυσαν τὰ τείχη ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τοὺς πύργους αὐτῆς ἐνεπύρισαν ἐν πυρὶ
53
53
ті́и оу҆би́ша ю҆́ношъ и҆̀хъ мече́мъ ѡ҆́крестъ ст҃а́гѡ до́мꙋ и҆̀хъ: и҆ не пощадѣ́ша ю҆́ноши и҆ дѣ́вы, и҆ ста́рца и҆ младє́нца, καὶ συνετέλεσαν πάντα τὰ ἔνδοξα αὐτῆς ἀχρειῶσαι, καὶ τοὺς ἐπιλοίπους ἀπήγαγε μετὰ ρομφαίας εἰς Βαβυλῶνα.
54
54
но всѣ́хъ предадѐ въ рꙋ́ки и҆́хъ: и҆ всѧ̑ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды гдⷭ҇ни ма̑лыѧ и҆ вели̑кїѧ, и҆ сосꙋ́ды кївѡ́та гдⷭ҇нѧ, и҆ ца̑рскїѧ ковче́ги взе́мше принесо́ша въ вавѷлѡ́нъ: καὶ ἦσαν παῖδες αὐτῷ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ μέχρι τοῦ βασιλεῦσαι Πέρσας εἰς ἀναπλήρωσιν ρήματος τοῦ Κυρίου ἐν στόματι ῾Ιερεμίου·
55
55
и҆ сожго́ша до́мъ гдⷭ҇ень, и҆ разори́ша стѣ́ны і҆ерⷭ҇ли́ма, и҆ столпы̀ є҆гѡ̀ сожго́ша ѻ҆гне́мъ, ἕως τοῦ εὐδοκῆσαι τὴν γῆν τὰ σάββατα αὐτῆς, πάντα τὸν χρόνον τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς, σαββατιεῖ εἰς συμπλήρωσιν ἐτῶν ἑβδομήκοντα.
56
и҆ сконча́ша всѧ̑ честнѣ̑йшаѧ є҆гѡ̀ въ ничто́же, и҆ ѡ҆ста́вшихсѧ ѿ меча̀ ѿведо́ша и҆ вавѷлѡ́нъ:
57
и҆ бѣ́ша рабѝ є҆мꙋ̀ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀ да́же до ца́рства пе́рсскагѡ, во и҆сполне́нїе слове́съ гдⷭ҇нихъ ѿ оу҆́стъ і҆еремі́иныхъ:
58
до́ндеже благоизво́литъ землѧ̀ сꙋббѡ̑ты своѧ̑, во всѐ вре́мѧ ѡ҆пꙋстѣ́нїѧ своегѡ̀ сꙋббѡ́тствовати бꙋ́детъ во и҆сполне́нїе лѣ́тъ седми́десѧти.
Глава́ в҃
Κεφάλαιο 2
1
1
Ца́рствꙋющꙋ кѵ́рꙋ пе́рсскомꙋ пе́рвагѡ лѣ́та, во и҆сполне́нїе сло́ва гдⷭ҇нѧ оу҆сты̑ і҆еремі́иными, ΒΑΣΙΛΕΥΟΝΤΟΣ Κύρου Περσῶν ἔτους πρώτου εἰς συντέλειαν ρήματος Κυρίου ἐν στόματι ῾Ιερεμίου,
2
2
воздви́же гдⷭ҇ь дꙋ́хъ кѵ́ра царѧ̀ пе́рсскагѡ, и҆ проповѣ́да во все́мъ ца́рствѣ свое́мъ, и҆ кꙋ́пнѡ писа́ньми, глаго́лѧ: ἤγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα Κύρου βασιλέωςΠερσῶν, καὶ ἐκήρυξεν ἐν ὅλῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ καὶ ἅμα διά γραπτῶν λέγων·
3
3
сїѧ̑ глаго́летъ кѵ́ръ ца́рь пе́рсскїй: (гдⷭ҇ь) менѐ поста́ви царѧ̀ вселе́ннѣй, гдⷭ҇ь і҆и҃левъ, гдⷭ҇ь вы́шнїй, τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς Περσῶν Κῦρος· ἐμὲ ἀνέδειξε βασιλέα τῆς οἰκουμένης ὁ Κύριος τοῦ ᾿Ισραήλ, Κύριος ὁ ῞Υψιστος.
4
4
и҆ назна́мена мнѣ̀ созда́ти є҆мꙋ̀ до́мъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆́же во і҆ꙋде́и: καὶ ἐσήμηνέ μοι οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον ἐν ῾Ιερουσαλήμ, τῇ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ.
5
5
а҆́ще оу҆̀бо кто̀ є҆́сть въ ва́съ ѿ ꙗ҆зы́ка є҆гѡ̀, да бꙋ́детъ гдⷭ҇ь є҆гѡ̀ съ ни́мъ: и҆ возше́дъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆̀же во і҆ꙋде́и, да сози́ждетъ до́мъ гдⷭ҇а і҆и҃лева: се́й гдⷭ҇ь, и҆́же всели́сѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: εἴ τις ἐστὶν οὖν ὑμῶν ἐκ τοῦ ἔθνους αὐτοῦ, ἔστω ὁ Κύριος αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἀναβὰς εἰς τὴν ῾Ιερουσαλὴμ τὴν ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ οἰκοδομείτω τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου τοῦ ᾿Ισραήλ (οὗτος ὁ Κύριος ὁ κατασκηνώσας ἐν ῾Ιερουσαλήμ).
6
6
є҆ли́цы оу҆̀бо ѡ҆́крестъ мѣ́стъ ѡ҆бита́ютъ, да помо́гꙋтъ є҆мꙋ̀, и҆̀же сꙋ́ть на мѣ́стѣ то́мъ, и҆ зла́томъ и҆ сребро́мъ, ὅσοι οὖν κατὰ τοὺς τόπους οἰκοῦσι, βοηθείτωσαν αὐτῷ οἱ ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ ἐν χρυσίῳ καὶ ἐν ἀργυρίῳ, ἐν δόσεσι μεθ᾿ ἵππων καὶ κτηνῶν σὺν τοῖς ἄλλοις τοῖς κατ᾿ εὐχὰς προστεθειμένοις εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου τὸ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
7
7
даѧ́нїемъ съ конмѝ и҆ скѡты̀ и҆ и҆ны́ми по ѡ҆бѣща́нїю предлага́емыми во свѧти́лище гдⷭ҇не, є҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ. καὶ καταστήσαντες οἱ ἀρχίφυλοι τῶν πατριῶν τῆς ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν φυλῆς καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ πάντων, ὧν ἤγειρε Κύριος τὸ πνεῦμα ἀναβῆναι οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ Κυρίῳ τὸ ἐν ῾Ιερουσαλήμ,
8
8
И҆ стоѧ́щїи нача̑лницы колѣ́нѡмъ ѻ҆те́чествъ і҆ꙋ́диныхъ и҆ колѣ́на венїамі́нова, и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ всѝ, и҆́хже дꙋ́хъ воздви́же гдⷭ҇ь взы́ти, созда́ти до́мъ гдⷭ҇ень, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, καὶ οἱ περικύκλῳ αὐτῶν ἐβοήθησαν ἐν πᾶσιν ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ, ἵπποις, κτήνεσι καὶ εὐχαῖς ὡς πλείσταις πολλῶν, ὧν ὁ νοῦς ἠγέρθη.
9
9
и҆ и҆̀же ѡ҆́крестъ и҆́хъ, помого́ша во все́мъ зла́томъ и҆ сребро́мъ, конмѝ и҆ скѡты̀ и҆ ѡ҆бѣ́тами мно́гими ѕѣлѡ̀, и҆́хже чꙋ́вство воздви́жено бы́сть. καὶ ὁ βασιλεὺς Κῦρος ἐξήνεγκε τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ Κυρίου, ἃ μετήνεγκε Ναβουχοδονόσορ ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀπηρείσατο αὐτὰ ἐν τῷ εἰδωλείῳ αὐτοῦ·
10
10
И҆ кѵ́ръ ца́рь и҆знесѐ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды гдⷭ҇ни, и҆̀хже пренесѐ навꙋходоно́соръ (ца́рь вавѷлѡ́нскїй) и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма и҆ поста́ви и҆̀хъ во і҆́дѡлницѣ свое́й: ἐξενέγκας δὲ αὐτὰ Κῦρος ὁ βασιλεὺς Περσῶν παρέδωκεν αὐτὰ Μιθραδάτῃ τῷ ἑαυτοῦ γαζοφύλακι·
11
11
и҆ и҆знесѐ ты̑ѧ кѵ́ръ ца́рь пе́рсскїй и҆ предадѐ ѧ҆̀ мїѳрїда́тꙋ сокровищехрани́телю своемꙋ̀, διά δὲ τούτου παρεδόθησαν Σαμανασσάρῳ προστάτῃ τῆς ᾿Ιουδαίας.
12
12
то́й же предадѐ сасавасса́рꙋ власти́телю і҆ꙋде́йскомꙋ. ὁ δὲ τούτων ἀριθμὸς ἦν· σπονδεῖα χρυσᾶ χίλια, σπονδεῖα ἀργυρᾶ χίλια, θυΐσκαι ἀργυραῖ εἰκοσιεννέα, φιάλαι χρυσαῖ τριάκοντα, ἀργυραῖ δισχίλιαι τετρακόσιαι δέκα καὶ ἄλλα σκεύη χίλια.
13
13
И҆́хже сїѐ число̀ бѣ̀: возлива́лницъ златы́хъ ты́сѧща, и҆ возлива́лницъ сре́брѧныхъ ты́сѧща, кади́лницъ сре́брѧныхъ два́десѧть де́вѧть, фїа̑лъ златы́хъ три́десѧть, сре́брѧныхъ двѣ̀ ты́сѧщы четы́ре ста̑ и҆ де́сѧть, и҆ и҆ны́хъ сосꙋ́дѡвъ ты́сѧща: τὰ δὲ πάντα σκεύη διεκομίσθη, χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, πεντακισχίλια τετρακόσια ἑξηκονταεννέα·
14
14
всѣ́хъ же сосꙋ́дѡвъ пренесе́ныхъ златы́хъ и҆ сре́брѧныхъ пѧ́ть ты́сѧщъ четы́ре ста̑ шестьдесѧ́тъ де́вѧть. ἀνηνέχθη δὲ ὑπὸ Σαμανασσάρου ἅμα τοῖς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐκ Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
15
15
Принесе́ни же сасавасса́ромъ вкꙋ́пѣ съ тѣ́ми, и҆̀же ѿ плѣне́нїѧ и҆з̾ вавѷлѡ́на во і҆ерⷭ҇ли́мъ. ᾿Εν δὲ τοῖς ἐπὶ ᾿Αρταξέρξου τῶν Περσῶν βασιλέως χρόνοις κατέγραψαν αὐτῷ κατὰ τῶν κατοικούντων ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ Βήλεμος καὶ Μιθραδάτης καὶ Ταβέλλιος καὶ Ράθυμος καὶ Βεέλτεθμος καὶ Σαμέλλιος ὁ γραμματεὺς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τούτοις συντασσόμενοι, οἰκοῦντες δὲ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις τόποις, τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολήν·
16
16
Во временѣ́хъ же а҆ртаѯе́рѯа царѧ̀ пе́рсскагѡ, восписа́ша є҆мꙋ̀ на ѡ҆бита́ющихъ во і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ ви́лемосъ и҆ мїѳрїда́тъ, и҆ таве́ллїй и҆ раѳѵ́мъ, и҆ веелте́ѳмъ и҆ саме́ллїй писе́цъ, и҆ про́чїи соꙋчине́ннїи, ѡ҆бита́ющїи въ самарі́и и҆ во и҆ны́хъ мѣ́стѣхъ, нижепи́санное посла́нїе: «Βασιλεῖ ᾿Αρταξέρξῃ κυρίῳ οἱ παῖδές σου Ράθυμος ὁ τὰ προσπίπτοντα καὶ Σαμέλλιος ὁ γραμματεὺς καὶ ἐπίλοιποι τῆς βουλῆς αὐτῶν καὶ κριταὶ οἱ ἐν Κοίλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ·
17
17
царю̀ а҆ртаѯе́рѯꙋ господи́нꙋ ѻ҆́троцы твоѝ, раѳѵ́мъ писе́цъ слꙋ́чаєвъ и҆ саме́ллїй писе́цъ, и҆ про́чїи ѿ совѣ́та и҆́хъ и҆ сꙋдїи̑, и҆̀же въ кїлисѷрі́и и҆ фїнїкі́и: καὶ νῦν γνωστὸν ἔστω τῷ κυρίῳ βασιλεῖ, ὅτι οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἀναβάντες παρ᾿ ὑμῶν πρὸς ἡμᾶς ἐλθόντες εἰς ῾Ιερουσαλήμ, τὴν πόλιν τὴν ἀποστάτιν καὶ πονηρὰν οἰκοδομοῦσι, τάς τε ἀγορὰς αὐτῆς καὶ τὰ τείχη θεραπεύουσι καὶ ναὸν ὑποβάλλονται.
18
18
и҆ нн҃ѣ зна́емо да бꙋ́детъ господи́нꙋ царю̀, ꙗ҆́кѡ і҆ꙋде́є, и҆̀же взыдо́ша ѿ ва́съ, къ на́мъ прише́дшїи во і҆ерⷭ҇ли́мъ гра́дъ ѿме́тный и҆ стропти́вый, созида́ютъ тѡ́ржища є҆гѡ̀, и҆ составлѧ́ютъ стѣ́ны є҆гѡ̀, и҆ хра́мъ воздвиза́ютъ: ἐὰν οὖν ἡ πόλις αὕτη οἰκοδομηθῇ καὶ τὰ τείχη συντελεσθῇ, φορολογίαν οὐ μὴ ὑπομείνωσι δοῦναι, ἀλλὰ καὶ βασιλεῦσιν ἀντιστήσονται. καὶ ἐπεὶ ἐνεργεῖται τὰ κατὰ τὸν ναόν, καλῶς ἔχειν ὑπολαμβάνομεν μὴ ὑπεριδεῖν τὸ τοιοῦτον, ἀλλὰ προσφωνῆσαι τῷ κυρίῳ βασιλεῖ, ὅπως, ἂν φαίνηταί σοι, ἐπισκεφθῇ ἐν τοῖς ἀπὸ τῶν πατέρων σου βιβλίοις·
19
19
а҆́ще оу҆̀бо гра́дъ то́й сози́ждетсѧ и҆ стѣ́ны совершє́ны бꙋ́дꙋтъ, не то́кмѡ да́ни не потерпѧ́тъ даѧ́ти, но и҆ царє́мъ воспроти́вѧтсѧ: καὶ εὑρήσεις ἐν τοῖς ὑπομνηματισμοῖς γεγραμμένα περὶ τούτων καὶ γνώσῃ ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη ἦν ἀποστάτις καὶ βασιλεῖς καὶ πόλεις ἐνοχλοῦσα καὶ οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἀποστάται καὶ πολιορκίας συνιστάμενοι ἐν αὐτῇ ἔτι ἐξ αἰῶνος, δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ ἡ πόλις αὕτη ἠρημώθη.
20
20
а҆ поне́же дѣ́йствꙋютсѧ ꙗ҆̀же ѡ҆ хра́мѣ, пра́вѡ бы́ти разсꙋжда́емъ не презрѣ́ти сегѡ̀, νῦν οὖν ὑποδεικνύομέν σοι, κύριε βασιλεῦ, ὅτι ἐὰν ἡ πόλις αὕτη οἰκοδομηθῇ καὶ τὰ ταύτης τείχη ἀνασταθῇ, κάθοδος οὐκ ἔτι σοι ἔσται εἰς Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην».
21
21
но зна́емо сотвори́ти господи́нꙋ на́шемꙋ царю̀, да а҆́ще возмни́тсѧ тебѣ̀, да взы́щетсѧ въ кни́гахъ ѻ҆тє́цъ твои́хъ, τότε ἀντέγραψεν ὁ βασιλεὺς Ραθύμῳ τῷ γράφοντι τὰ προσπίπτοντα καὶ Βεελτέθμῳ καὶ Σαμελλίῳ γραμματεῖ καὶ τοῖς λοιποῖς τοῖς συντασσομένοις καὶ οἰκοῦσιν ἐν τῇ Σαμαρείᾳ καὶ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ τὰ ὑπογεγραμμένα·
22
22
и҆ ѡ҆брѧ́щеши въ лѣтопи́сцѣхъ пи́сано ѡ҆ тѣ́хъ, и҆ позна́еши, ꙗ҆́кѡ гра́дъ то́й бѧ́ше ѿме́тникъ и҆ царе́й и҆ гра́ды смꙋща́ющь, «᾿Ανέγνων τὴν ἐπιστολήν, ἣν πεπόμφατε πρός με. ἐπέταξα οὖν ἐπισκέψασθαι, καὶ εὑρέθη ὅτι ἡ πόλις ἐκείνη ἐστὶν ἐξ αἰῶνος βασιλεῦσιν ἀντιπαρατάσσουσα
23
23
и҆ і҆ꙋде́є ѿстꙋ̑пницы, и҆ ѡ҆полче́нїе сотворѧ́юще въ не́мъ ѿ вѣ́ка, є҆ѧ́же ра́ди вины̀ и҆ гра́дъ то́й ѡ҆пꙋстоше́нъ бы́сть: καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀποστάσεις καὶ πολέμους ἐν αὐτῇ συντελοῦντες καὶ βασιλεῖς ἰσχυροὶ καὶ σκληροὶ ἦσαν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ κυριεύοντες καὶ φορολογοῦντες Κοίλην Συρίαν καὶ Φοινίκην.
24
24
нн҃ѣ оу҆̀бо зна́емо тѝ твори́мъ, господи́не царю̀ ꙗ҆́кѡ а҆́ще гра́дъ се́й созда́нъ бꙋ́детъ и҆ стѣ́ны є҆гѡ̀ возста́влєны бꙋ́дꙋтъ, и҆схо́дꙋ тебѣ̀ ктомꙋ̀ не бꙋ́детъ въ кїлисѷрі́ю и҆ фїнїкі́ю. νῦν οὖν ἐπέταξα ἀποκωλῦσαι τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους τοῦ οἰκοδομῆσαι τὴν πόλιν καὶ προνοηθῆναι ὅπως μηδὲν παρὰ ταῦτα γένηται καὶ μὴ προβῇ ἐπὶ πλεῖον τὰ τῆς κακίας εἰς τὸ βασιλεῖς ἐνοχλῆσαι».
25
25
Тогда̀ восписа̀ ца́рь раѳѵ́мꙋ пи́шꙋщемꙋ слꙋча́ємаѧ и҆ веелте́ѳмꙋ и҆ саме́ллїю писцꙋ̀ и҆ про́чымъ, соꙋчинє́нымъ и҆ ѡ҆бита́ющымъ въ самарі́и и҆ сѷрі́и и҆ фїнїкі́и, сїѧ̑ пи̑санаѧ: τότε ἀναγνωσθέντων τῶν παρὰ τοῦ βασιλέως ᾿Αρταξέρξου γραφέντων, Ράθυμος καὶ Σαμέλλιος ὁ γραμματεὺς καὶ οἱ τούτοις συντασσόμενοι ἀναζεύξαντες εἰς ῾Ιερουσαλὴμ κατὰ σπουδὴν μεθ᾿ ἵππου καὶ ὄχλου παρατάξεως, ἤρξαντο κωλύειν τοὺς οἰκοδομοῦντας. καὶ ἤργει ἡ οἰκοδομὴ τοῦ ἱεροῦ τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ μέχρι τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας Δαρείου τοῦ Περσῶν βασιλέως.
26
что́хъ посла́нїе, є҆́же посла́сте ко мнѣ̀: повелѣ́хъ оу҆̀бо взыска́ти, и҆ ѡ҆брѣ́тено є҆́сть, ꙗ҆́кѡ гра́дъ то́й є҆́сть ѿ нача́ла царє́мъ противлѧ́ющьсѧ,
27
и҆ человѣ́цы ѿстꙋплє́нїѧ и҆ ѡ҆полче́нїе въ не́мъ сотворѧ́юще, и҆ ца́рїе крѣ́пцы и҆ же́стоцы бы́ша во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ѡ҆блада́юще и҆ да̑ни налага́юще на кїлисѷрі́ю и҆ фїнїкі́ю:
28
нн҃ѣ оу҆̀бо повелѣ́хъ возбрани́ти человѣ́кѡмъ ѡ҆́нымъ созида́ти гра́дъ и҆ пред̾ꙋсмотрѧ́ти, да ничто́же бо́лѣ си́хъ сотворѧ́тъ,
29
ни да происхо́дѧтъ бо мнѡ́жайшаѧ лꙋка̑вства, во є҆́же царє́мъ трꙋ́дъ твори́ти.
30
Тогда̀ проче́тше ѿ царѧ̀ а҆ртаѯе́рѯа напи̑саннаѧ раѳѵ́мъ и҆ саме́ллїй писе́цъ и҆ съ ни́ми соꙋчине́ннїи, впрѧ́гше потща́ннѡ прїидо́ша во і҆ерⷭ҇ли́мъ съ кѡ́нники и҆ наро́днымъ ѡ҆полче́нїемъ,
31
и҆ нача́ша созида́ющихъ оу҆держава́ти: и҆ оу҆праздни́сѧ созида́нїе хра́ма, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, да́же до втора́гѡ лѣ́та ца́рства да́рїа царѧ̀ пе́рсскагѡ.
Глава́ г҃
Κεφάλαιο 3
1
1
И҆ воцари́всѧ да́рїй сотворѝ ве́черю вели́кꙋ всѣ̑мъ, и҆̀же под̾ ни́мъ, и҆ всѣ̑мъ, и҆̀же ѿ до́мꙋ ро́да є҆гѡ̀, и҆ всѣ̑мъ вельмо́жамъ ми̑дскимъ и҆ пє́рсскимъ, ΚΑΙ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐποίησε δοχὴν μεγάλην πᾶσι τοῖς ὑπ᾿ αὐτὸν καὶ πᾶσι τοῖς οἰκογενέσιν αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖς μεγιστᾶσι τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίδος
2
2
и҆ всѣ̑мъ сатра́пѡмъ, и҆ намѣ́стникѡмъ, и҆ воево́дамъ, и҆̀же под̾ ни́мъ ѿ і҆нді́и да́же до є҆ѳїо́пїи на сто̀ два́десѧть се́дмь воево́дствъ. καὶ πᾶσι τοῖς σατράπαις καὶ στρατηγοῖς καὶ τοπάρχαις τοῖς ὑπ᾿ αὐτόν, ἀπὸ τῆς ᾿Ινδικῆς μέχρις Αἰθιοπίας ἐν ταῖς ἑκατὸν εἰκοσιεπτὰ σατραπείαις.
3
3
И҆ є҆гда̀ ꙗ҆до́ша и҆ пи́ша, и҆ насы́тившесѧ возврати́шасѧ, тогда̀ да́рїй ца́рь вни́де въ ло́жницꙋ свою̀, и҆ поспа̀ и҆ возбꙋди́сѧ. καὶ ἐφάγοσαν καὶ ἐπίοσαν καὶ ἐμπλησθέντες ἀνέλυσαν. ὁ δὲ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἀνέλυσεν εἰς τὸν κοιτῶνα ἑαυτοῦ καὶ ἐκοιμήθη καὶ ἔξυπνος ἐγένετο.
4
4
Тогда̀ трїѐ ю҆́нѡши тѣле́снїи стра́жы, и҆̀же стрежа́хꙋ тѣ́ло царе́во, реко́ша дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ: τότε οἱ τρεῖς νεανίσκοι οἱ σωματοφύλακες οἱ φυλάσσοντες τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως εἶπαν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον·
5
5
рце́мъ кі́йждо ѿ на́съ є҆ди́но сло́во: и҆ и҆́же превозмо́жетъ, и҆ є҆гѡ́же ꙗ҆ви́тсѧ сло́во мꙋдрѣ́йше дрꙋга́гѡ, да́стъ є҆мꙋ̀ ца́рь да́рїй да́ры вели̑кїѧ и҆ по́чєсти вели̑кїѧ, εἴπωμεν ἕκαστος ἡμῶν ἕνα λόγον, ὃς ὑπερισχύσει· καὶ οὗ ἐὰν φανῇ τὸ ρῆμα αὐτοῦ σοφώτερον τοῦ ἑτέρου, δώσει αὐτῷ Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς δωρεὰς μεγάλας καὶ ἐπινίκια μεγάλα
6
6
и҆ порфѵ́рою ѡ҆дѣ́ѧнъ бꙋ́детъ, и҆ во зла́тѣ пи́ти и҆ на зла́тѣ спа́ти, и҆ колесни́цꙋ златоꙋ́зднꙋ, и҆ кїда́ръ вѷссо́нный, и҆ гри́внꙋ ѡ҆́крестъ вы́и, καὶ πορφύραν περιβαλέσθαι καὶ ἐν χρυσώμασι πίνειν καὶ ἐπὶ χρυσῷ καθεύδεν καὶ ἅρμα χρυσοχάλινον καὶ κίδαριν βυσσίνην καὶ μανιάκην περὶ τὸν τράχηλον,
7
7
и҆ вторы́й сѧ́детъ по да́рїи ра́ди премꙋ́дрости своеѧ̀, и҆ сро́дникъ да́рїевъ нарече́тсѧ. καὶ δεύτερος καθιεῖται Δαρείου διὰ τὴν σοφίαν αὐτοῦ καὶ συγγενὴς Δαρείου κληθήσεται.
8
8
И҆ тогда̀ написа́вше кі́йждо своѐ сло́во запеча́таша и҆ подложи́ша под̾ возгла́вїе да́рїа царѧ̀, καὶ τότε γράψαντες ἕκαστος τὸν ἑαυτοῦ λόγον ἐσφραγίσαντο καὶ ἔθηκαν ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον Δαρείου τοῦ βασιλέως καὶ εἶπαν·
9
9
и҆ реко́ша: є҆гда̀ воста́нетъ ца́рь, дадꙋ́тъ є҆мꙋ̀ писа́нїе, и҆ є҆го́же разсꙋ́дитъ ца́рь и҆ трѝ вельмѡ́жи пе́рсстїи, ꙗ҆́кѡ сло́во є҆гѡ̀ мꙋдрѣ́йше є҆́сть, томꙋ̀ да да́стсѧ побѣ́да, ꙗ҆́коже пи́сано є҆́сть, ὅταν ἐγερθῇ ὁ βασιλεύς, δώσουσιν αὐτῷ τὸ γράμμα, καὶ ὃν ἂν κρίνῃ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ τρεῖς μεγιστᾶνες τῆς Περσίδος ὅτι οὗ ὁ λόγος αὐτοῦ σοφώτερος, αὐτῷ δοθήσεται τὸ νῖκος καθὼς γέγραπται.
10
10
Є҆ди́нъ написа̀: сильнѣ́е є҆́сть вїно̀, ὁ εἷς ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ οἶνος.
11
11
Дрꙋгі́й написа̀: сильнѣ́е є҆́сть ца́рь. ὁ ἕτερος ἔγραψεν, ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς.
12
12
Тре́тїй написа̀: сильнѣ́е сꙋ́ть жєны̀, па́че же всѣ́хъ побѣжда́етъ и҆́стина. ὁ τρίτος ἔγραψεν, ὑπερισχύουσιν αἱ γυναῖκες, ὑπὲρ δὲ πάντα νικᾷ ἡ ἀλήθεια.
13
13
Є҆гда́ же воста̀ ца́рь, взе́мше писа̑нїѧ да́ша є҆мꙋ̀, и҆ прочтѐ. καὶ ὅτε ἐξηγέρθη ὁ βασιλεύς, λαβόντες τὸ γράμμα ἔδωκαν αὐτῷ, καὶ ἀνέγνω.
14
14
И҆ посла́въ созва̀ всѣ́хъ вельмо́жей пе́рсскихъ и҆ ми́дскихъ и҆ сатра́пѡвъ, и҆ воево́дъ и҆ намѣ́стникѡвъ и҆ ѵ҆па́тѡвъ, καὶ ἐξαποστείλας ἐκάλεσε πάντας τοὺς μεγιστᾶνας τῆς Περσίδος καὶ τῆς Μηδείας καὶ τοὺς σατράπας καὶ στρατηγοὺς καὶ τοπάρχας καὶ ὑπάτους καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ, καὶ ἀνεγνώσθη τὸ γράμμα ἐνώπιον αὐτῶν.
15
15
и҆ сѣ́де въ совѣ́тнѣй пала́тѣ, и҆ прочте́но бы́сть писа́нїе пред̾ ни́ми. καὶ εἶπε· καλέσατε τοὺς νεανίσκους, καὶ αὐτοὶ δηλώσουσι τοὺς λόγους ἑαυτῶν· καὶ ἐκλήθησαν καὶ εἰσήλθοσαν.
16
16
И҆ речѐ: призови́те ю҆́ношъ, и҆ ті́и и҆звѣстѧ́тъ словеса̀ своѧ̑. И҆ при́звани бы́ша и҆ внидо́ша. καὶ εἶπαν αὐτοῖς· ἀπαγγείλατε ἡμῖν περὶ τῶν γεγραμμένων.
17
17
И҆ речѐ и҆̀мъ: возвѣсти́те на́мъ ѡ҆ тѣ́хъ, ꙗ҆̀же пи̑сана сꙋ́ть. И҆ нача̀ пе́рвый, и҆́же глаго́ла ѡ҆ крѣ́пости вїна̀, Καὶ ἤρξατο ὁ πρῶτος ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ οἴνου καὶ ἔφη οὕτως· ἄνδρες, πῶς ὑπερισχύει ὁ οἶνος; πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς πιόντας αὐτὸν πλανᾷ τὴν διάνοιαν·
18
18
и҆ речѐ си́це: ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе, ко́ль премога́етъ вїно̀! всѣ́хъ человѣ̑къ пїю́щихъ є҆го̀ прельща́етъ: τοῦ τε βασιλέως καὶ τοῦ ὀρφανοῦ ποιεῖ τὴν διάνοιαν μίαν, τήν τε τοῦ οἰκέτου καὶ τὴν τοῦ ἐλευθέρου, τήν τε τοῦ πένητος καὶ τὴν τοῦ πλουσίου.
19
19
оу҆́мъ царе́въ и҆ си́рагѡ твори́тъ оу҆́мъ є҆ди́нъ, и҆ раба̀ и҆ свобо́днагѡ, и҆ оу҆бо́гагѡ и҆ бога́тагѡ, καὶ πᾶσαν διάνοιαν μεταστρέφει εἰς εὐωχίαν καὶ εὐφροσύνην καὶ οὐ μέμνηται πᾶσαν λύπην καὶ πᾶν ὀφείλημα.
20
20
и҆ всѧ́къ оу҆́мъ превраща́етъ въ безстра́шїе и҆ весе́лїе, и҆ не па́мѧтꙋетъ всѧ́кїѧ печа́ли и҆ всѧ́кагѡ до́лга: καὶ πάσας καρδίας ποιεῖ πλουσίας καὶ οὐ μέμνηται βασιλέα οὐδὲ σατράπην καὶ πάντα διὰ ταλάντων ποιεῖ λαλεῖν.
21
21
и҆ всѧ̑ сердца̀ сотворѧ́етъ бога̑та, и҆ не па́мѧтꙋетъ царѧ̀, нижѐ вельмо́жи, и҆ всѧ̑ по тала́нтѡмъ глаго́лати твори́тъ: καὶ οὐ μέμνηται, ὅταν πίνωσι, φιλιάζειν φίλοις καὶ ἀδελφοῖς, καὶ μετ᾿ οὐ πολὺ σπῶνται τὰς μαχαίρας·
22
22
и҆ не па́мѧтꙋютъ, є҆гда̀ пїю́тъ, оу҆гожда́ти дрꙋгѡ́мъ и҆ бра́тїи, и҆ не мно́гѡ пото́мъ и҆звлача́тъ мечы̀: καὶ ὅταν ἀπὸ τοῦ οἴνου ἐγερθῶσιν, οὐ μέμνηνται ἃ ἔπραξαν.
23
23
и҆ є҆гда̀ ѿ вїна̀ воста́нꙋтъ, не по́мнѧтъ, ꙗ҆̀же сотвори́ша: ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύει ὁ οἶνος, ὅτι οὕτως ἀναγκάζει ποιεῖν; καὶ ἐσίγησεν οὕτως εἴπας.
24
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе не премога́етъ ли вїно̀, є҆́же та́кѡ понꙋжда́етъ твори́ти; И҆ оу҆молча̀ глаго́лавый си́це.
Глава́ д҃
Κεφάλαιο 4
1
1
И҆ нача̀ вторы́й глаго́лати, рекі́й ѡ҆ крѣ́пости ца́рстѣй: ΚΑΙ ἤρξατο ὁ δεύτερος λαλεῖν, ὁ εἴπας περὶ τῆς ἰσχύος τοῦ βασιλέως·
2
2
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе! не премога́ютъ ли человѣ́цы, зе́млю и҆ мо́ре ѡ҆бдержа́ще, и҆ всѧ̑, ꙗ҆̀же въ ни́хъ; ὦ ἄνδρες, οὐχ ὑπερισχύουσιν οἱ ἄνθρωποι, τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν κατακρατοῦντες καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτοῖς;
3
3
ца́рь же премога́етъ и҆ госпо́дствꙋетъ всѣ́ми и҆ влады́чествꙋетъ и҆́ми, и҆ всѐ, є҆́же рече́тъ и҆̀мъ, творѧ́тъ: ὁ δὲ βασιλεὺς ὑπερισχύει καὶ κυριεύει αὐτῶν καὶ δεσπόζει αὐτῶν, καὶ πᾶν ὃ ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς, ἐνακούουσιν.
4
4
а҆́ще рече́тъ и҆̀мъ твори́ти бра́нь ко дрꙋ́гъ дрꙋ́гꙋ, творѧ́тъ: и҆ а҆́ще по́слетъ и҆̀хъ на сꙋпоста́ты, и҆́дꙋтъ и҆ и҆стрыва́ютъ го́ры и҆ стѣ́ны и҆ столпы̀, ἐὰν εἴπῃ αὐτοῖς ποιῆσαι πόλεμον ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον, ποιοῦσιν· ἐὰν δὲ ἐξαποστείλῃ αὐτοὺς πρὸς τοὺς πολεμίους, βαδίζουσι καὶ κατεργάζονται τὰ ὄρη καὶ τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους,
5
5
оу҆бива́ютъ и҆ оу҆бива́еми быва́ютъ, и҆ царе́ва словесѐ не престꙋпа́ютъ: а҆́ще же побѣдѧ́тъ, царю̀ прино́сѧтъ всѧ̑, и҆ є҆ли̑ка а҆́ще плѣнѧ́тъ, и҆ и҆́на всѧ̑: φονεύουσι καὶ φονεύονται, καὶ τὸν λόγον τοῦ βασιλέως οὐ παραβαίνουσιν· ἐὰν δὲ νικήσωσι, τῷ βασιλεῖ κομίζουσι πάντα, καὶ ὅσα ἐὰν προνομεύσωσι καὶ τὰ ἄλλα πάντα.
6
6
и҆ є҆ли́цы не вою́ютъ, нижѐ ѡ҆полча́ютсѧ, но дѣ́лаютъ зе́млю, па́ки, є҆гда̀ сѣ́ютъ, зажина́юще прино́сѧтъ царе́ви, καὶ ὅσοι οὐ στρατεύονται οὐδὲ πολεμοῦσιν, ἀλλὰ γεωργοῦσι τὴν γῆν, πάλιν ὅταν σπείρωσι, θερίσαντες ἀναφέρουσι τῷ βασιλεῖ· καὶ ἕτερος τὸν ἕτερον ἀναγκάζοντες ἀναφέρουσι τοὺς φόρους τῷ βασιλεῖ.
7
7
и҆ є҆ди́нъ дрꙋга́го понꙋжда́юще, прино́сѧтъ да́нь царю̀: καὶ αὐτὸς εἷς μόνος ἐστίν· ἐὰν εἴπῃ ἀποκτεῖναι, ἀποκτέννουσιν· ἐὰν εἴπῃ ἀφεῖναι, ἀφιοῦσιν·
8
8
и҆ то́й са́мъ є҆ди́нъ є҆́сть: а҆́ще рече́тъ оу҆би́ти, оу҆бива́ютъ: а҆́ще рече́тъ ѿпꙋсти́ти, ѿпꙋска́ютъ: рече́тъ порази́ти, поразѧ́тъ: εἶπε πατάξαι, τύπτουσιν· εἶπεν ἐρημῶσαι, ἐρημοῦσιν· εἶπεν οἰκοδομῆσαι, οἰκοδομοῦσιν·
9
9
рече́тъ разори́ти разорѧ́тъ: рече́тъ созида́ти, созида́ютъ: рече́тъ, посѣцы́те, посѣца́ютъ: рече́тъ насади́ти, насажда́ютъ: εἶπεν ἐκκόψαι, ἐκκόπτουσιν· εἶπε φυτεῦσαι, φυτεύουσι.
10
10
и҆ всѝ лю́дїе є҆гѡ̀ и҆ си̑лы є҆гѡ̀ слꙋ́шаютъ є҆ди́нагѡ: и҆ къ си̑мъ то́й возлежи́тъ, ꙗ҆́стъ и҆ пїе́тъ и҆ спи́тъ: καὶ πᾶς ὁ λαὸς αὐτοῦ καὶ αἱ δυνάμεις αὐτοῦ ἐνακούουσι. πρὸς δὲ τούτοις, αὐτὸς ἀνάκειται, ἐσθίει καὶ πίνει καὶ καθεύδει,
11
11
ті́и же стрегꙋ́тъ ѡ҆́крестъ є҆гѡ̀ и҆ не мо́гꙋтъ ѿитѝ, кі́йждо твори́ти дѣ́лъ свои́хъ, нижѐ преслꙋ́шаютъ є҆гѡ̀: αὐτοὶ δὲ τηροῦσι κύκλῳ περὶ αὐτὸν καὶ οὐ δύνανται ἕκαστος ἀπελθεῖν καὶ ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, οὐδὲ παρακούουσιν αὐτοῦ.
12
12
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе! ка́кѡ не превозмога́етъ ца́рь, є҆го́же та́кѡ слꙋ́шаютъ; И҆ оу҆молча̀. ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχ ὑπερισχύει ὁ βασιλεύς, ὅτι οὕτως ἐπάκουστός ἐστι; καὶ ἐσίγησεν.
13
13
Тре́тїй же, и҆́же речѐ ѡ҆ жена́хъ и҆ ѡ҆ и҆́стинѣ, то́й є҆́сть зорова́вель, нача̀ глаго́лати: ῾Ο δὲ τρίτος ὁ εἴπας περὶ τῶν γυναικῶν καὶ τῆς ἀληθείας —οὗτός ἐστι Ζοροβάβελ— ἤρξατο λαλεῖν· ἄνδρες,
14
14
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе! не вели́къ ли є҆́сть ца́рь и҆ мно́зи человѣ́цы, и҆ вїно̀ не премога́етъ ли; кто́ же є҆́сть вла́ствꙋѧй и҆́ми и҆лѝ кто̀ госпо́дствꙋѧй и҆́ми; не жєны̀ ли; οὐ μέγας ὁ βασιλεὺς καὶ πολλοὶ οἱ ἄνθρωποι καὶ ὁ οἶνος ἰσχύει; τίς οὖν ὁ δεσπόζων αὐτῶν ἢ τίς ὁ κυριεύων αὐτῶν; οὐχ αἱ γυναῖκες;
15
15
жєны̀ роди́ша царе́й и҆ всѣ́хъ люді́й, и҆̀же госпо́дствꙋютъ над̾ мо́ремъ и҆ земле́ю: αἱ γυναῖκες ἐγέννησαν τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαόν, ὃς κυριεύει τῆς θαλάσσης καὶ τῆς γῆς·
16
16
и҆ ѿ тѣ́хъ рожде́ни сꙋ́ть, и҆ ты̑ѧ воздои́ша тѣ́хъ, и҆̀же насади́ша вїногра́ды, ѿ кото́рыхъ вїно̀ твори́тсѧ: καὶ ἐξ αὐτῶν ἐγένοντο, καὶ αὗται ἐξέθρεψαν αὐτοὺς τοὺς φυτεύσαντας τοὺς ἀμπελῶνας, ἐξ ὧν ὁ οἶνος γίνεται.
17
17
и҆ ты̑ѧ творѧ́тъ ри̑зы (кра̑сны) человѣ́кѡмъ, и҆ ты̑ѧ творѧ́тъ сла́вꙋ человѣ́кѡмъ, и҆ не мо́гꙋтъ человѣ́цы бы́ти без̾ же́нъ: καὶ αὗται ποιοῦσι τὰς στολὰς τῶν ἀνθρώπων, καὶ αὗται ποιοῦσι δόξαν τοῖς ἀνθρώποις, καὶ οὐ δύνανται οἱ ἄνθρωποι χωρὶς τῶν γυναικῶν εἶναι.
18
18
и҆ а҆́ще соберꙋ́тъ зла́то и҆ сребро̀ и҆ всѧ́кꙋ ве́щь кра́снꙋ, и҆ оу҆ви́дѧтъ женꙋ̀ є҆ди́нꙋ добрꙋ̀ зра́комъ и҆ красото́ю, ἐὰν δὲ συναγάγωσι χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον καὶ ἴδωσι γυναῖκα μίαν καλὴν τῷ εἴδει καὶ τῷ κάλλει,
19
19
и҆ всѧ̑ сїѧ̑ ѡ҆ста́вльше, на ню̀ вне́млютъ, и҆ ѿве́рстыми оу҆сты̑ зрѧ́тъ ю҆̀, и҆ всѝ ѻ҆́ныѧ жела́ютъ па́че зла́та и҆ сребра̀ и҆ всѧ́кїѧ ве́щи предрагі́ѧ: ταῦτα πάντα ἀφέντες, εἰς αὐτὴν ἐκκέχηναν καὶ χάσκοντες τὸ στόμα θεωροῦσιν αὐτήν, καὶ πάντες αὐτὴν αἱρετίζουσι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ πᾶν πρᾶγμα ὡραῖον.
20
20
человѣ́къ ѻ҆тца̀ своего̀ ѡ҆ставлѧ́етъ, и҆́же воспита̀ є҆го̀ и҆ свою̀ странꙋ̀, и҆ ко свое́й женѣ̀ прилѣплѧ́етсѧ, ἄνθρωπος τὸν ἑαυτοῦ πατέρα ἐγκαταλείπει, ὃς ἐξέθρεψεν αὐτόν, καὶ τὴν ἰδίαν χώραν καὶ πρὸς τὴν ἰδίαν γυναῖκα κολλᾶται
21
21
и҆ съ жено́ю ѡ҆ставлѧ́етъ дꙋ́шꙋ, и҆ нижѐ ѻ҆тца̀ па́мѧтꙋетъ, ни ма́тере, нижѐ страны̀: καὶ μετὰ τῆς γυναικὸς ἀφίησι τὴν ψυχὴν καὶ οὔτε τὸν πατέρα μέμνηται οὔτε τὴν μητέρα οὔτε τὴν χώραν.
22
22
и҆ ѿсю́дꙋ подоба́етъ ва́мъ разꙋмѣ́ти ꙗ҆́кѡ жєны̀ вла́ствꙋютъ ва́ми: не болѣ́знꙋете ли, и҆ трꙋжда́етесѧ, и҆ всѧ̑ жена́мъ даетѐ и҆ прино́сите; καὶ ἐντεῦθεν δεῖ ὑμᾶς γνῶναι ὅτι αἱ γυναῖκες κυριεύουσιν ὑμῶν· οὐχὶ πονεῖτε καὶ μοχθεῖτε, καὶ πάντα ταῖς γυναιξὶ δίδοτε καὶ φέρετε;
23
23
и҆ взе́млетъ человѣ́къ ѻ҆рꙋ́жїе своѐ, и҆ и҆схо́дитъ на пꙋ́ть твори́ти разбо́й, (оу҆бі̑йства,) и҆ татьбꙋ̀ и҆ на мо́ре пла́вати и҆ на рѣ́ки, καὶ λαμβάνει ὁ ἄνθρωπος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐκπορεύεται ἐξοδεύειν καὶ λῃστεύειν καὶ κλέπτειν καὶ εἰς τὴν θάλασσαν πλεῖν καὶ ποταμούς·
24
24
и҆ льва̀ ви́дитъ, и҆ во мра́къ вхо́дитъ: и҆ є҆гда̀ оу҆кра́детъ и҆ похи́титъ и҆ коры́сть ѡ҆брѧ́щетъ, ко возлю́бленнѣй свое́й прино́ситъ: καὶ τὸν λέοντα θεωρεῖ καὶ ἐν σκότει βαδίζει, καὶ ὅταν κλέψῃ καὶ ἁρπάσῃ καὶ λωποδυτήσῃ, τῇ ἐρωμένῃ ἀποφέρει.
25
25
и҆ па́че лю́битъ человѣ́къ женꙋ̀ свою̀, не́жели ѻ҆тца̀ и҆ ма́терь: καὶ πλεῖον ἀγαπᾷ ἄνθρωπος τὴν ἰδίαν γυναῖκα μᾶλλον ἢ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα·
26
26
и҆ мно́зи ѡ҆безꙋ́мишасѧ ѿ ли́цъ же́нскихъ и҆ рабѝ бы́ша ра́ди тѣ́хъ, καὶ πολλοὶ ἀπενοήθησαν· ταῖς ἰδίαις διανοίαις διὰ τὰς γυναῖκας καὶ δοῦλοι ἐγένοντο δι᾿ αὐτάς,
27
27
и҆ мно́зи погибо́ша и҆ прельсти́шасѧ и҆ согрѣши́ша ра́ди же́нъ: καὶ πολλοὶ ἀπώλοντο καὶ ἐσφάλησαν καὶ ἡμάρτοσαν διὰ τὰς γυναῖκας.
28
28
и҆ нн҃ѣ не вѣ́рꙋете ли мнѣ̀; не вели́къ ли є҆́сть ца́рь во вла́сти свое́й; не всѧ̑ ли страны̑ не смѣ́ютъ прикоснꙋ́тисѧ є҆мꙋ̀; καὶ νῦν οὐ πιστεύετέ μοι; οὐχὶ μέγας ὁ βασιλεὺς τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ; οὐχὶ πᾶσαι αἱ χῶραι εὐλαβοῦνται ἅψασθαι αὐτοῦ;
29
29
ви́дѣхъ є҆го̀ и҆ а҆пами́ню, дще́рь варта́ка ди́внагѡ, нало́жницꙋ царе́вꙋ, сѣдѧ́щꙋю ѡ҆деснꙋ́ю царѧ̀ ἐθεώρουν αὐτὸν καὶ ᾿Απάμην τὴν θυγατέρα Βαρτάκου τοῦ θαυμαστοῦ, τὴν παλλακὴν τοῦ βασιλέως, καθημένην ἐν δεξιᾷ τοῦ βασιλέως
30
30
и҆ ѿе́млющꙋю дїади́мꙋ со главы̀ царє́вы и҆ возлага́ющꙋ на себѐ, и҆ по лани́тѣ бїѧ́ше царѧ̀ лѣ́вою рꙋко́ю: καὶ ἀφαιροῦσαν τὸ διάδημα ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τοῦ βασιλέως καὶ ἐπιτιθοῦσαν ἑαυτῇ καὶ ἐρράπιζε τὸν βασιλέα τῇ ἀριστερᾷ·
31
31
и҆ кромѣ̀ си́хъ ца́рь ѿве́рстыми оу҆сты̑ зрѧ́ше на ню̀: и҆ а҆́ще посмѣе́тсѧ пред̾ ни́мъ, смѣе́тсѧ и҆ ѻ҆́нъ: а҆́ще же разгнѣ́вана бꙋ́детъ на́нь, ласка́етъ ю҆̀, до́ндеже примири́тсѧ є҆мꙋ̀: καὶ πρὸς τούτοις ὁ βασιλεὺς χάσκων τὸ στόμα ἐθεώρει αὐτήν. καὶ ἐὰν προσγελάσῃ αὐτῷ, γελᾷ· ἐὰν δὲ πικρανθῇ ἐπ᾿ αὐτόν, κολακεύει αὐτήν, ὅπως διαλλαγῇ αὐτῷ.
32
32
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе, не си̑льны ли жєны̀, ꙗ҆́кѡ си́це творѧ́тъ; ὦ ἄνδρες, πῶς οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες, ὅτι οὕτως πράσσουσι;
33
33
И҆ тогда̀ ца́рь и҆ вельмо́жи смотрѧ́хꙋ дрꙋ́гъ на дрꙋ́га. И҆ нача̀ глаго́лати ѡ҆ и҆́стинѣ: καὶ τότε ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες ἔβλεπον εἷς τὸν ἕτερον. καὶ ἤρξατο λαλεῖν περὶ τῆς ἀληθείας.
34
34
ѽⷩ҇̑, мꙋ́жїе, не си̑льны ли жєны̀; вели́ка землѧ̀, и҆ высо́ко не́бо, и҆ бы́стро тече́нїемъ со́лнце, ꙗ҆́кѡ ѡ҆браща́етсѧ на крꙋ́зѣ небе́снѣмъ и҆ па́ки притека́етъ на мѣ́сто своѐ во є҆ди́нъ де́нь: ἄνδρες, οὐχὶ ἰσχυραὶ αἱ γυναῖκες; μεγάλη ἡ γῆ καὶ ὑψηλὸς ὁ οὐρανὸς καὶ ταχὺς τῷ δρόμῳ ὁ ἥλιος, ὅτι στρέφεται ἐν τῷ κύκλῳ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάλιν ἀποτρέχει εἰς τὸν ἑαυτοῦ τόπον ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ.
35
35
не вели́къ ли, и҆́же сїѧ̑ твори́тъ; и҆ и҆́стина вели́ка и҆ крѣпча́е па́че всѣ́хъ: οὐχὶ μέγας ὃς ταῦτα ποιεῖ; καὶ ἡ ἀλήθεια μεγάλη καὶ ἰσχυροτέρα παρὰ πάντα.
36
36
всѧ̀ землѧ̀ и҆́стинꙋ призыва́етъ, и҆ не́бо ѻ҆́нꙋю благословлѧ́етъ, и҆ всѧ̑ дѣла̀ трѧсꙋ́тсѧ и҆ трепе́щꙋтъ (є҆ѧ̀), и҆ нѣ́сть съ не́ю ѡ҆би́ды ни є҆ди́ныѧ: πᾶσα ἡ γῆ τὴν ἀλήθειαν καλεῖ, καὶ ὁ οὐρανὸς αὐτὴν εὐλογεῖ, καὶ πάντα τὰ ἔργα σείεται καὶ τρέμει, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ αὐτῆς ἄδικον οὐδέν.
37
37
ѡ҆би́дитъ вїно̀, ѡ҆би́дитъ ца́рь, ѡ҆би́дитъ жєны̀, непра́ведни всѝ сы́нове человѣ́честїи, и҆ непра́ведна всѧ̑ дѣла̀ и҆́хъ сицєва́ѧ, и҆ нѣ́сть въ ни́хъ и҆́стины, и҆ во свое́й непра́вости погиба́ютъ: ἄδικος ὁ οἶνος, ἄδικος ὁ βασιλεύς, ἄδικοι αἱ γυναῖκες, ἄδικοι πάντες οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἄδικα πάντα τὰ ἔργα αὐτῶν τὰ τοιαῦτα· καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς ἀλήθεια, καὶ ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτῶν ἀπολοῦνται.
38
38
и҆́стина же пребыва́етъ и҆ возмога́етъ во вѣ́къ, и҆ живе́тъ и҆ ѡ҆блада́етъ во вѣ́къ вѣ́ка, ἡ δὲ ἀλήθεια μένει καὶ ἰσχύει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ζῇ καὶ κρατεῖ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.
39
39
и҆ нѣ́сть оу҆ неѧ̀ прїѧ́тїѧ лица̀, нижѐ разли́чїѧ, но пра̑ваѧ твори́тъ и҆ ѿ всѣ́хъ непра́ведныхъ и҆ лꙋка́выхъ ѡ҆греба́етсѧ, и҆ всѝ благоволѧ́тъ въ дѣ́лѣхъ є҆ѧ̀, καὶ οὐκ ἔστι παρ᾿ αὐτὴν λαμβάνειν πρόσωπα, οὐδὲ διάφορα, ἀλλὰ τὰ δίκαια ποιεῖ ἀπὸ πάντων τῶν ἀδίκων καὶ πονηρῶν· καὶ πάντες εὐδοκοῦσι τοῖς ἔργοις αὐτῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῇ κρίσει αὐτῆς οὐδὲν ἄδικον.
40
40
и҆ нѣ́сть въ сꙋдѣ̀ є҆ѧ̀ ничто́же непра́ведно: и҆ сїѧ̀ крѣ́пость и҆ ца́рство, и҆ вла́сть и҆ вели́чество всѣ́хъ вѣкѡ́въ: блгⷭ҇ве́нъ бг҃ъ и҆́стины. καὶ αὐτῇ ἡ ἰσχὺς καὶ τὸ βασίλειον καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλειότης τῶν πάντων αἰώνων. εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τῆς ἀληθείας.
41
41
И҆ преста̀ глаго́лати. И҆ всѝ лю́дїе тогда̀ возопи́ша и҆ реко́ша: вели́ка є҆́сть и҆́стина и҆ премога́етъ. καὶ ἐσιώπησε τοῦ λαλεῖν· καὶ πᾶς ὁ λαὸς τότε ἐφώνησε, καὶ τότε εἶπον· μεγάλη ἡ ἀλήθεια καὶ ὑπερισχύει.
42
42
Тогда̀ ца́рь речѐ є҆мꙋ̀: просѝ є҆́же хо́щеши, мно́жае пи́саныхъ, и҆ да́мъ тебѣ̀, поне́же ѡ҆брѣ́тенъ є҆сѝ мꙋдрѣ́йшїй, и҆ бли́з̾ менє̀ да сѧ́деши, и҆ сро́дникъ мо́й нарече́шисѧ. Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπεν αὐτῷ· αἴτησαι ὃ θέλεις πλείω τῶν γεγραμμένων, καὶ δώσομέν σοι ὃν τρόπον εὑρέθης σοφώτερος, καὶ ἐχόμενός μου καθήσῃ, καὶ συγγενής μου κληθήσῃ.
43
43
Тогда̀ речѐ царю̀: помѧнѝ ѡ҆бѣща́нїе твоѐ, и҆́мже ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ созда́ти і҆ерⷭ҇ли́мъ въ де́нь, въ ѻ҆́ньже ца́рство твоѐ прїѧ́лъ є҆сѝ, τότε εἶπε τῷ βασιλεῖ· μνήσθητι τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω, οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ τὸ βασίλειόν σου παρέλαβες,
44
44
и҆ всѧ̑ сосꙋ́ды взѧ̑тыѧ и҆з̾ і҆ерⷭ҇ли́ма ѿпꙋсти́ти, и҆̀хже ѿлꙋчѝ кѵ́ръ, є҆гда̀ заклѧ́тсѧ и҆зсѣщѝ вавѷлѡ́нъ, и҆ ѡ҆бѣща̀ посла́ти та́мѡ: καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ληφθέντα ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκπέμψαι, ἃ ἐχώρισε Κῦρος, ὅτε ηὔξατο ἐκκόψαι Βαβυλῶνα, καὶ ηὔξατο ἐξαποστεῖλαι ἐκεῖ.
45
45
ты́ же ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ созда́ти хра́мъ, є҆го́же сожго́ша і҆дꙋме́є, є҆гда̀ ѡ҆пꙋстоше́на бы́сть і҆ꙋде́а ѿ халде́и: καὶ σὺ ηὔξω οἰκοδομῆσαι τὸν ναόν, ὃν ἐνεπύρισαν οἱ ᾿Ιδουμαῖοι, ὅτε ἠρημώθη ἡ ᾿Ιουδαία ὑπὸ τῶν Χαλδαίων.
46
46
и҆ нн҃ѣ сїѐ є҆́сть, є҆́же прошꙋ̀ ѿ тебє̀, го́споди царю̀ и҆ ѡ҆ то́мъ молю́ тѧ, и҆ сїѐ є҆́сть вели́чество, є҆́же ѿ тебє̀: молю̀ оу҆̀бо, да сотвори́ши ѡ҆бѣща́нїе, є҆́же ѡ҆бѣща́лъ є҆сѝ царю̀ нбⷭ҇номꙋ сотвори́ти и҆з̾ оу҆́стъ твои́хъ. καὶ νῦν τοῦτό ἐστιν, ὅ σε ἀξιῶ, κύριε βασιλεῦ, καὶ ὃ αἰτοῦμαί σε, καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μεγαλωσύνη ἡ παρὰ σοῦ· δέομαι οὖν ἵνα ποιήσῃς τὴν εὐχήν, ἣν ηὔξω τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ ποιῆσαι ἐκ στόματός σου.
47
47
Тогда̀ воста́въ ца́рь да́рїй, ѡ҆блобыза̀ є҆го̀ и҆ написа̀ ѡ҆ не́мъ посла́нїе ко всѣ̑мъ прави́телємъ и҆ воево́дамъ, и҆ намѣ́стникѡмъ и҆ вельмо́жамъ, да прово́дѧтъ є҆го̀ и҆ всѣ́хъ сꙋ́щихъ съ ни́мъ восходѧ́щихъ созида́ти і҆ерⷭ҇ли́мъ: τότε ἀναστὰς Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔγραψεν αὐτῷ τὰς ἐπιστολὰς πρὸς πάντας τοὺς οἰκονόμους καὶ τοπάρχας καὶ στρατηγοὺς καὶ σατράπας, ἵνα προπέμψωσιν αὐτὸν καὶ τοὺς μετ᾿ αὐτοῦ πάντας ἀναβαίνοντας οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
48
48
и҆ всѣ̑мъ намѣ́стникѡмъ, и҆̀же бѧ́хꙋ въ кїлисѷрі́и и҆ фїнїкі́и и҆ и҆̀же въ лїва́нѣ, написа̀ посла́нїе, да приво́зѧтъ древа̀ ке́дрѡва ѿ лїва́на во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ да созида́ютъ съ ни́мъ гра́дъ: καὶ πᾶσι τοῖς τοπάρχαις ἐν κοίλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ καὶ τοῖς ἐν τῷ Λιβάνῳ ἔγραψεν ἐπιστολὰς μεταφέρειν ξύλα κέδρινα ἀπὸ τοῦ Λιβάνου εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὅπως οἰκοδομήσωσι μετ᾿ αὐτοῦ τὴν πόλιν.
49
49
писа́ же и҆ всѣ̑мъ і҆ꙋде́ѡмъ восходѧ́щымъ ѿ ца́рства во і҆ꙋде́ю ѡ҆ свобо́дѣ, да всѧ́къ си́льный и҆ вельмо́жа, и҆ намѣ́стникъ и҆ прави́тель не прихо́дитъ ко вратѡ́мъ и҆́хъ, καὶ ἔγραψε πᾶσι τοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς ἀναβαίνουσιν ἀπὸ τῆς βασιλείας εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας, πάντα δυνατὸν καὶ τοπάρχην καὶ σατράπην καὶ οἰκονόμον μὴ ἀπελεύσεσθαι ἐπὶ τὰς θύρας αὐτῶν,
50
50
и҆ всю̀ странꙋ̀, ю҆́же ѡ҆бдержа́тъ, безда́ннꙋ бы́ти и҆̀мъ: и҆ і҆дꙋме́є да ѡ҆ста́вѧтъ се́ла і҆ꙋдє́йскаѧ, и҆́миже ѡ҆блада́ютъ: καὶ πᾶσαν τὴν χώραν, ἣν κρατοῦσιν, ἀφορολόγητον αὐτοῖς ὑπάρχειν, καὶ ἵνα οἱ ᾿Ιδουμαῖοι ἀφίωσι τὰς κώμας, ἃς διακρατοῦσι τῶν ᾿Ιουδαίων,
51
51
и҆ на созида́нїе хра́ма даѧ́ти по всѧ́кое лѣ́то тала̑нтъ два́десѧть, до́ндеже сози́ждетсѧ: καὶ εἰς τὴν οἰκοδομὴν τοῦ ἱεροῦ δοθῆναι κατ᾿ ἐνιαυτὸν τάλαντα εἴκοσι μέχρι τοῦ οἰκοδομηθῆναι,
52
52
и҆ на же́ртвенникъ всесожжє́нїѧ приноси́ти на всѧ́къ де́нь, ꙗ҆́коже и҆мѣ́ютъ за́повѣдь, и҆ны́хъ тала̑нтъ седмьна́десѧть, да прино́сѧтъ де́сѧть на ко́еждо лѣ́то: καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ὁλοκαυτώματα καρποῦσθαι καθ᾿ ἡμέραν, καθὰ ἔχουσιν ἐντολὴν ἑπτακαίδεκα προσφέρειν, ἄλλα τάλαντα, δέκα κατ᾿ ἐνιαυτόν,
53
53
и҆ всѣ̑мъ приходѧ́щымъ ѿ вавѷлѡ́на созида́ти гра́дъ, да бꙋ́детъ свобо́да и҆̀мъ и҆ сынѡ́мъ и҆́хъ, и҆ всѣ̑мъ свѧще́нникѡмъ приходѧ́щымъ. καὶ πᾶσι τοῖς προσβαίνουσιν ἀπὸ τῆς Βαβυλωνίας κτίσαι τὴν πόλιν, ὑπάρχειν τὴν ἐλευθερίαν, αὐτοῖς τε καὶ τοῖς ἐκγόνοις αὐτῶν, καὶ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσι τοῖς προσβαίνουσιν.
54
54
Напїса́ же и҆ подаѧ́нїе, и҆ свѧще́нническꙋю ри́зꙋ (повелѣ̀ да́ти), въ не́йже слꙋ́жатъ. ἔγραψε δὲ καὶ τὴν χορηγίαν καὶ τὴν ἱερατικὴν στολήν, ἐν τίνι λατρεύουσιν ἐν αὐτῇ.
55
55
И҆ леѵі́тѡмъ писа̀ даѧ́ти ѡ҆бро́къ да́же до днѐ, въ ѻ҆́ньже соверши́тсѧ до́мъ и҆ і҆ерⷭ҇ли́мъ сози́ждетсѧ. καὶ τοῖς Λευίταις ἔγραψε δοῦναι τὴν χορηγίαν ἕως τῆς ἡμέρας, ἧς ἐπιτελεσθῇ ὁ οἶκος καὶ ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομηθῆναι,
56
56
И҆ всѣ̑мъ стрегꙋ́щымъ гра́да писа̀, даѧ́ти и҆̀мъ жре́бїи и҆ ѡ҆бро́ки. καὶ πᾶσι τοῖς φρουροῦσι τὴν πόλιν ἔγραψε δοῦναι αὐτοῖς κλήρους καὶ ὀψώνια.
57
57
И҆ ѿпꙋстѝ всѧ̑ сосꙋ́ды, ꙗ҆̀же ѿлꙋчѝ кѵ́ръ ѿ вавѷлѡ́на, и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка речѐ кѵ́ръ сотвори́ти, и҆ ѻ҆́нъ повелѣ̀ твори́ти и҆ посла́ти во і҆ерⷭ҇ли́мъ. καὶ ἐξαπέστειλε πάντα τὰ σκεύη, ἃ ἐχώρισε Κῦρος ἀπὸ Βαβυλῶνος· καὶ πάντα, ὅσα εἶπε Κῦρος ποιῆσαι, καὶ αὐτὸς ἐπέταξε ποιῆσαι καὶ ἐξαποστεῖλαι εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
58
58
И҆ є҆гда̀ и҆зы́де ю҆́ноша (се́й), воздви́гъ лицѐ на не́бо прѧ́мѡ і҆ерⷭ҇ли́мꙋ, благословѝ цр҃ѧ̀ нбⷭ҇наго, глаго́лѧ: Καὶ ὅτε ἐξῆλθεν ὁ νεανίσκος, ἄρας τὸ πρόσωπον εἰς τὸν οὐρανὸν ἐναντίον ῾Ιερουσαλὴμ εὐλόγησε τῷ βασιλεῖ τοῦ οὐρανοῦ λέγων·
59
59
ѿ тебє̀ побѣ́да и҆ ѿ тебє̀ премꙋ́дрость, и҆ твоѧ̀ сла́ва, и҆ а҆́зъ ра́бъ тво́й: παρὰ σοῦ νίκη, καὶ παρὰ σοῦ ἡ σοφία, καὶ σὴ ἡ δόξα καὶ ἐγὼ σὸς οἰκέτης.
60
60
блгⷭ҇ве́нъ є҆сѝ, и҆́же да́лъ є҆сѝ мнѣ̀ премꙋ́дрость, и҆ тебѣ̀ и҆сповѣ́мсѧ, гдⷭ҇и бж҃е ѻ҆тє́цъ на́шихъ. εὐλογητὸς εἶ, ὃς ἔδωκάς μοι σοφίαν, καὶ σοὶ ὁμολογῶ, δέσποτα τῶν πατέρων.
61
61
И҆ прїѧ̀ посла̑нїѧ, и҆ и҆зы́де, и҆ прїи́де въ вавѷлѡ́нъ, и҆ возвѣстѝ бра́тїи свое́й всѣ̑мъ. καὶ ἔλαβε τὰς ἐπιστολὰς καὶ ἐξῆλθε καὶ ἦλθεν εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἀπήγγειλε τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ πᾶσι.
62
62
И҆ благослови́ша бг҃а ѻ҆тє́цъ свои́хъ, ꙗ҆́кѡ дадѐ и҆̀мъ ѡ҆сла́бꙋ и҆ ѿпꙋще́нїе, καὶ εὐλόγησαν τὸν Θεὸν τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι ἔδωκεν αὐτοῖς ἄνεσιν καὶ ἄφεσιν
63
63
да взы́дꙋтъ и҆ сози́ждꙋтъ і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ хра́мъ, и҆дѣ́же и҆менова́но є҆́сть и҆́мѧ є҆гѡ̀ въ не́мъ. И҆ ра́довахꙋсѧ съ мꙋсїкі́ею и҆ весе́лїемъ дні́й се́дмь. ἀναβῆναι καὶ οἰκοδομῆσαι τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸ ἱερόν, οὗ ὠνομάσθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ. καὶ ἐκωθωνίζοντο μετὰ μουσικῶν καὶ χαρᾶς ἡμέρας ἑπτά.
Глава́ є҃
Κεφάλαιο 5
1
1
По си́хъ же и҆збра́ни сꙋ́ть и҆зы́ти нача̑лницы домѡ́въ ѻ҆те́чествъ по племенѡ́мъ и҆́хъ, и҆ жєны̀ и҆́хъ, и҆ сы́нове и҆́хъ, и҆ дщє́ри и҆́хъ, и҆ рабѝ и҆́хъ, и҆ рабы̑ни и҆́хъ, и҆ ско́ти и҆́хъ: ΜΕΤΑ δὲ ταῦτα ἐξελέγησαν ἀναβῆναι ἀρχηγοὶ οἴκου πατριῶν κατὰ φυλὰς αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες καὶ οἱ παῖδες αὐτῶν καὶ αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν.
2
2
и҆ да́рїй ца́рь посла̀ съ ни́ми кѡ́нники ты́сѧщꙋ, до́ндеже возведꙋ́тъ и҆̀хъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ съ ми́ромъ и҆ съ мꙋсїкі́ею, съ тѷмпа̑ны и҆ трꙋба́ми: καὶ Δαρεῖος συναπέστειλε μετ᾿ αὐτῶν ἱππεῖς χιλίους ἕως τοῦ ἀποκαταστῆσαι αὐτούς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ μετ᾿ εἰρήνης καὶ μετὰ μουσικῶν τυμπάνων καὶ αὐλῶν·
3
3
и҆ всѧ̑ бра́тїѧ и҆́хъ бѧ́хꙋ и҆гра́юще, и҆ сотворѝ и҆̀хъ взы́ти вкꙋ́пѣ съ ни́ми. καὶ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν παίζοντες, καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς συναναβῆναι μετ᾿ ἐκείνων.
4
4
И҆ сїѧ̑ сꙋ́ть и҆мена̀ мꙋже́й, и҆̀же взыдо́ша по ѻ҆те́чествѡмъ свои̑мъ и҆ по колѣ́нѡмъ въ ча́сти нача́лствъ свои́хъ: Καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀναβαινόντων κατὰ πατριὰς αὐτῶν εἰς τὰς φυλὰς ἐπὶ τὴν μεριδαρχίαν αὐτῶν.
5
5
свѧще́нницы сы́нове фїнее́са, сы́на а҆арѡ́нѧ, і҆исꙋ́съ сы́нъ і҆ѡседе́ка саре́ова и҆ і҆ѡакі́мъ сы́нъ зорова́велѧ сы́на салаѳїи́лева, ѿ до́мꙋ даві́дова, ѿ ро́да фаре́сова, колѣ́на же і҆ꙋ́дина, οἱ ἱερεῖς υἱοὶ Φινεὲς υἱοῦ ᾿Ααρών· ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ τοῦ Σαραίου καὶ ᾿Ιωακὶμ ὁ τοῦ Ζοροβάβελ τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Δαυίδ, ἐκ τῆς γενεᾶς Φαρές, φυλῆς δὲ ᾿Ιούδα,
6
6
и҆́же глаго́лаше при да́рїи царѝ пе́рсстѣмъ словеса̀ премꙋ̑дра, во второ́е лѣ́то ца́рства є҆гѡ̀, мцⷭ҇а нїса́на, пе́рваго мцⷭ҇а. ὃς ἐλάλησεν ἐπὶ Δαρείου τοῦ βασιλέως Περσῶν λόγους σοφοὺς ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς βασιλείας αὐτοῦ μηνὶ Νισὰν τοῦ πρώτου μηνός.
7
7
Сꙋ́ть же сі́и ѿ і҆ꙋде́и и҆зше́дшїи ѿ плѣ́на преселе́нїѧ, и҆̀хже преселѝ навꙋходоно́соръ ца́рь вавѷлѡ́нскїй въ вавѷлѡ́нъ, εἰσὶ δὲ οὗτοι οἱ ἐκ τῆς ᾿Ιουδαίας ἀναβάντες ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς παροικίας, οὓς μετῴκισε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς Βαβυλῶνα
8
8
и҆ возврати́шасѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ во про́чꙋю і҆ꙋде́ю, кі́йждо во сво́й гра́дъ, и҆̀же прїидо́ша съ зорова́велемъ и҆ і҆исꙋ́сомъ, неемі́ею, заха́рїею, рисе́емъ, є҆нині́емъ, мардохе́емъ, веелса́ромъ, со а҆сфара́сомъ, съ реелі́емъ, съ роі́момъ съ ваа́номъ, нача̑лники и҆́хъ. καὶ ἐπέστρεψεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν λοιπὴν ᾿Ιουδαίαν ἕκαστος εἰς τὴν ἰδίαν πόλιν, οἱ ἐλθόντες μετὰ Ζοροβάβελ καὶ ᾿Ιησοῦ, Νεεμίου, Ζαραίου, Ρησαίου, ᾿Ενηνέος, Μαρδοχαίου, Βεελσάρου, ᾿Ασφαράσου, Ρεελίου, Ροΐμου, Βαανά, τῶν προηγουμένων αὐτῶν.
9
9
Число̀ сꙋ́щихъ ѿ ꙗ҆зы́ка и҆ нача̑лницы и҆́хъ: сы́нове форо́сѡвы двѣ̀ ты́сѧщы и҆ сто̀ се́дмьдесѧтъ два̀, сы́нове сафа́тѡвы четы́реста се́дмьдесѧтъ два̀, ἀριθμὸς τῶν ἀπὸ τοῦ ἔθνους καὶ οἱ προηγούμενοι αὐτῶν· υἱοὶ Φόρος δύο χιλιάδες καὶ ἑκατὸν ἑβδομηκονταδύο. υἱοὶ Σαφὰτ τετρακόσιοι ἑβδομηκονταδύο.
10
10
сы́нове а҆ре́сѡвы се́дмь сѡ́тъ пѧтьдесѧ́тъ ше́сть, υἱοὶ ᾿Αρὲς ἑπτακόσιοι πεντηκονταέξ.
11
11
сы́нове фаа́ѳъ-мѡа̑вли двѣ̀ ты́сѧщы ѻ҆́смь сѡ́тъ и҆ двана́десѧть, υἱοὶ Φαὰθ Μωὰβ εἰς τοὺς υἱοὺς ᾿Ιησοῦ καὶ ᾿Ιωὰβ δισχίλιοι ὀκτακόσιοι δεκαδύο.
12
12
сы́нове и҆ла́мѡвы ты́сѧща двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ четы́ре, сы́нове заѳꙋ̑ины де́вѧть сѡ́тъ четы́редесѧть пѧ́ть, сы́нове корве́ѡвы се́дмь сѡ́тъ пѧ́ть, сы́нове вані̑ины ше́сть сѡ́тъ четы́редесѧть ѻ҆́смь, υἱοὶ ᾿Ηλὰμ χίλιοι διακόσιοι πεντηκοντατέσσαρες. υἱοὶ Ζαθουΐ ἐνακόσιοι ἑβδομηκονταπέντε. υἱοὶ Χορβὲ ἑπτακόσιοι πέντε. υἱοὶ Βανὶ ἑξακόσιοι τεσσαρακονταοκτώ.
13
13
сы́нове вива̑ины ше́сть сѡ́тъ два́десѧть трѝ, сы́нове сада́сѡвы трѝ ты́сѧщы двѣ́сти два́десѧть два̀, υἱοὶ Βηβαὶ ἑξακόσιοι τριακοντατρεῖς. υἱοὶ ᾿Αργαὶ χίλιοι τριακόσιοι εἰκοσιδύο.
14
14
сы́нове а҆дѡнїка́мѡвы ше́сть сѡ́тъ шестьдесѧ́тъ се́дмь, сы́нове вагѡ́ины двѣ̀ ты́сѧщы шестьдесѧ́тъ ше́сть, сы́нове а҆дїнꙋ́євы четы́ре ста̑ пѧтьдесѧ́тъ четы́ре, υἱοὶ ᾿Αδωνικὰν ἑξακόσιοι τριακονταεπτά. υἱοὶ Βαγοΐ δισχίλιοι ἑξακόσιοι ἕξ. υἱοὶ ᾿Αδινοὺ τετρακόσιοι πεντηκοντατέσσαρες.
15
15
сы́нове а҆тирезекі́євы де́вѧтьдесѧтъ два̀, сы́нове кїла́нѡвы и҆ а҆зита́сѡвы шестьдесѧ́тъ се́дмь, сы́нове а҆зꙋра́нѡвы четы́ре ста̑ три́десѧть два̀, υἱοὶ ᾿Ατὴρ ᾿Εζεκίου ἐνενηκονταδύο. υἱοὶ Κιλὰν καὶ ᾿Αζηνὰν ἑξηκονταεπτά. υἱοὶ ᾿Αζαροὺ τετρακόσιοι τριακονταδύο.
16
16
сы́нове а҆нані́євы сто̀ є҆ди́нъ, сы́нове а҆ро́мѡвы три́десѧть два̀, сы́нове васса́євы три́ста двана́десѧть трѝ, сы́нове а҆рсїфꙋрі́ѳѡвы сто̀ два̀, υἱοὶ ᾿Αννὶς ἑκατὸν εἷς. υἱοὶ ᾿Αρὸμ τριακονταδύο. υἱοὶ Βασαὶ τριακόσιοι εἰκοσιτρεῖς. υἱοὶ ᾿Αρσιφουρὶθ ἑκατὸν δύο.
17
17
сы́нове меті́рѡвы трѝ ты́сѧщи пѧ́ть, сы́нове ѿ веѳлѡмѡ́нѡвъ сто̀ два́десѧть трѝ, υἱοὶ Βαιτηροὺς τρισχίλιοι πέντε. υἱοὶ ἐκ Βαιθλωμῶν ἑκατὸν εἰκοσιτρεῖς.
18
18
и҆̀же ѿ нетѡфаѝ пѧтьдесѧ́тъ пѧ́ть, и҆̀же ѿ а҆наѳѡ́ѳа сто̀ пѧтьдесѧ́тъ ѻ҆́смь, и҆̀же ѿ веѳсамѡ́са четы́редесѧть два̀, οἱ ἐκ Νετωφὰς πεντηκονταπέντε. οἱ ἐξ ᾿Αναθὼθ ἑκατὸν πεντηκονταοκτώ. οἱ ἐκ Βαιθασμὼν τεσσαρακονταδύο.
19
19
и҆̀же ѿ карїаѳїарі́ма два́десѧть пѧ́ть, и҆̀же и҆з̾ кафі́ры и҆ вирѡ́ѳа се́дмь сѡ́тъ четы́редесѧть трѝ, и҆̀же и҆з̾ пи́ры се́дмь сѡ́тъ, οἱ ἐκ Καριαθιρὶ εἰκοσιπέντε. οἱ ἐκ Καφείρας καὶ Βηρὼγ ἑπτακόσιοι τεσσαρακοντατρεῖς.
20
20
и҆̀же хадїа́сѡвы и҆ а҆миді́євы четы́ре ста̑ два́десѧть два̀, и҆̀же ѿ кїра́ма и҆ гавви́са ше́сть сѡ́тъ два́десѧть є҆ди́нъ, οἱ Χαδιασαὶ καὶ ᾿Αμμίδιοι τετρακόσιοι εἰκοσιδύο. οἱ ἐκ Κιραμᾶς καὶ Γαββῆς ἑξακόσιοι εἴκοσιν εἷς.
21
21
и҆̀же ѿ макалѡ́на сто̀ два́десѧть два̀, и҆̀же ѿ вито́лїа пѧтьдесѧ́тъ два̀, сы́нове нїфі́сѡвы сто̀ пѧтьдесѧ́тъ ше́сть, οἱ ἐκ Μακαλὼν ἑκατὸν εἰκοσιδύο. οἱ ἐκ Βετολίω πεντηκονταδύο. υἱοὶ Νιφὶς ἑκατὸν πεντηκονταέξ.
22
22
сы́нове каламѡлалꙋ́євы и҆ ѡ҆нꙋ́сѡвы се́дмь сѡ́тъ двана́десѧть пѧ́ть, сы́нове і҆ере́хѡвы три́ста четы́редесѧть пѧ́ть, υἱοὶ Καλαμωλάλου καὶ ᾿Ωνοὺς ἑπτακόσιοι εἰκοσιπέντε. υἱοὶ ῾Ιερεχοὺ διακόσιοι τεσαρακονταπέντε.
23
23
сы́нове а҆наа́сѡвы трѝ ты́сѧщы три́ста три́десѧть. υἱοὶ Σανάας τρισχίλιοι τριακόσιοι εἷς.
24
24
Жерцы̀: сы́нове і҆еддꙋ́а, сы́на і҆исꙋ́ева, съ сы̑ны санасі́вовыми де́вѧть сѡ́тъ се́дмьдесѧтъ два̀, сы́нове ѿ мирꙋ́ѳа ты́сѧща пѧтьдесѧ́тъ два̀, οἱ ἱερεῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ιεδδοὺ τοῦ ᾿Ιησοῦ εἰς τοὺς υἱοὺς Σανασὶβ ὀκτακόσιοι ἑβδομήκονταδύο. υἱοὶ ᾿Εμμηροὺθ διακόσιοι πεντηκονταδύο.
25
25
сы́нове фасарѡ́ни ты́сѧща четы́редесѧть се́дмь, сы́нове хармі́євы ты́сѧща седмьна́десѧть. υἱοὶ Φασσούρου χίλιοι τεσσαρακονταεπτά. υἱοὶ Χαρμὶ διακόσιοι δεκαεπτά.
26
26
Леѵі́ти же: сы́нове і҆есꙋ́євы и҆ кадмїи́лѡвы, и҆ ваннꙋ́євы и҆ сꙋді҆́євы, се́дмьдесѧтъ четы́ре. οἱ Λευῖται οἱ υἱοὶ ᾿Ιησοῦ καὶ Καδμιήλου καὶ Βάννου καὶ Σουδίου ἑβδομηκοντατέσσαρες.
27
27
Свѧщеннопѣвцы̀: сы́нове а҆са́фѡвы сто̀ четы́редесѧть ѻ҆́смь. οἱ ἱεροψάλται υἱοὶ ᾿Ασὰφ ἑκατὸν εἰκοσιοκτώ.
28
28
Двє́рницы же: сы́нове салꙋ́мѡвы, сы́нове а҆тта́рѡвы, сы́нове толма́нѡвы, сы́нове дакꙋві́євы, сы́нове тїта́євы, сы́нове самі́євы, всѣ́хъ сто̀ три́десѧть де́вѧть. οἱ θυρωροὶ υἱοὶ Σαλούμ, υἱοὶ ᾿Ατάρ, υἱοὶ Τολμάν, υἱοὶ Δακούβ, υἱοὶ ᾿Ατητά, υἱοὶ Τωβίς, πάντες ἑκατὸν τριακονταεννέα.
29
29
Свѧщеннослꙋжи́телїе: сы́нове и҆са́ѵѡвы, сы́нове а҆сїфа́євы, сы́нове таваѡ́ѳѡвы, сы́нове кира́сѡвы, сы́нове сꙋ́дѡвы, сы́нове фале́євы, сы́нове лавана́євы, сы́нове а҆грава́євы, οἱ ἱερόδουλοι, υἱοὶ ῾Ησαῦ, υἱοὶ ᾿Ασιφά, υἱοὶ Ταβαώθ, υἱοὶ Κηράς, υἱοὶ Σουδά, υἱοὶ Φαλαίου, υἱοὶ Λαβανά, υἱοὶ ᾿Αγραβά,
30
30
сы́нове а҆кꙋа́євы, сы́нове оу҆та́євы, сы́нове кита́вѡвы, сы́нове а҆гава́євы, сы́нове сѷваі́євы, сы́нове а҆на̑ни, сы́нове каѳꙋа́євы, сы́нове геддꙋ́рѡвы, υἱοὶ ᾿Ακούδ, υἱοὶ Οὐτά, υἱοὶ Κητάβ, υἱοὶ ᾿Ακκαβά, υἱοὶ Συβαΐ, υἱοὶ ᾿Ανάν, υἱοὶ Καθουά, υἱοὶ Γεδδούρ,
31
31
сы́нове і҆аі́рѡвы, сы́нове деса́нѡвы, сы́нове ноива́євы, сы́нове хасева́євы, сы́нове газира́євы, сы́нове ѻ҆зі́евы, сы́нове фїно́євы, сы́нове а҆сара́євы, сы́нове васѳаі́євы, сы́нове а҆сана́євы, сы́нове меані́євы, сы́нове нафїсі́євы, сы́нове а҆кꙋ́вѡвы, сы́нове а҆кїфа́євы, сы́нове а҆сꙋ́рѡвы, сы́нове фаракі́мѡвы, сы́нове васалѡ́ѳѡвы, υἱοὶ ᾿Ιαΐρου, υἱοὶ Δαισάν, υἱοὶ Νοεβά, υἱοὶ Χασεβά, υἱοὶ Καζηρά, υἱοὶ ᾿Οζίου, υἱοὶ Φινοέ, υἱοὶ ᾿Ασαρά, υἱοὶ Βασθαΐ, υἱοὶ ᾿Ασσανά, υἱοὶ Μανί, υἱοὶ Ναφισί, υἱοὶ ᾿Ακούφ, υἱοὶ ᾿Αχιβά, υἱοὶ ᾿Ασούβ, υἱοὶ Φαρακέμ, υἱοὶ Βασαλέμ,
32
32
сы́нове мееда́євы, сы́нове кꙋѳа́євы, сы́нове харе́євы, сы́нове харкꙋ́сѡвы, сы́нове а҆сира̑ри, сы́нове ѳомі́євы, сы́нове насі́ѳѡвы, сы́нове а҆тїфа́євы. υἱοὶ Μεεδδά, υἱοὶ Κουθά, υἱοὶ Χαρέα, υἱοὶ Βαρχουέ, υἱοὶ Σεράρ, υἱοὶ Θομοΐ, υἱοὶ Νασί, υἱοὶ ᾿Ατεφά.
33
33
сы́нове ѻ҆́трѡкъ соломѡ́новыхъ: сы́нове а҆сапфїѡ́нѡвы, сы́нове фарїра́євы, сынове і҆еи́лєвы, сы́нове лозѡ҆ни, сы́нове і҆здаи́лєвы, сы́нове сафѵ́ѳѡвы, υἱοὶ παίδων Σαλωμών, υἱοὶ ᾿Ασσαπφιώθ, υἱοὶ Φαριρά, υἱοὶ ᾿Ιειηλί, υἱοὶ Λοζών, υἱοὶ ᾿Ισραήλ, υἱοὶ Σαφυΐ,
34
34
сы́нове а҆гїа́євы, сы́нове фахаре́ѳѡвы, сы́нове савїи̑ны, сы́нове сарѡѳі́євы, сы́нове масїа́сѡвы, сы́нове га́рѡвы, сы́нове а҆ддꙋ́сѡвы, сы́нове сꙋва́сѡвы, сы́нове а҆фера́євы, сы́нове вараді́сѡвы, сы́нове сафа́тѡвы, сы́нове а҆ллѡ́мѡвы. υἱοὶ ᾿Αγιά, υἱοὶ Φαχαρέθ, υἱοὶ Σαβιή, υἱοὶ Σαρωθί, υἱοὶ Μισαίας, υἱοὶ Τάς, υἱοὶ ᾿Αδδούς, υἱοὶ Σουβά, υἱοὶ ᾿Αφερρά, υἱοὶ Βαρωδίς, υἱοὶ Σαφάγ, υἱοὶ ᾿Αλλών.
35
35
Всѣ́хъ свѧщеннослꙋжи́телей и҆ сынѡ́въ ѻ҆́трѡкъ соломѡ́новыхъ три́ста се́дмьдесѧтъ два̀. πάντες οἱ ἱερόδουλοι καὶ οἱ υἱοὶ τῶν παίδων Σαλωμὼν τριακόσιοι ἑβδομηκονταδύο.
36
36
Сі́и возше́дшїи ѿ ѳермеле́ѳа и҆ ѳелерса́са, во́ждь и҆́хъ харааѳала́рь и҆ а҆ала́рь, οὗτοι ἀναβάντες ἀπὸ Θερμελὲθ καὶ Θελερσάς, ἡγούμενος αὐτῶν Χαρααθαλὰν καὶ ᾿Ααλάρ.
37
37
и҆ не мого́ша возвѣсти́ти ѻ҆те́чествъ свои́хъ и҆ родѡ́въ, ꙗ҆́кѡ ѿ і҆и҃лѧ ли сꙋ́ть: сы́нове лада́на сы́на ва́нова, сы́нове некѡда́новы, ше́сть сѡ́тъ пѧтьдесѧ́тъ два̀: καὶ οὐκ ἠδύναντο ἀπαγγεῖλαι τὰς πατριὰς αὐτῶν καὶ γενεάς, ὡς ἐκ τοῦ ᾿Ισραήλ εἰσιν· υἱοὶ Δαλὰν τοῦ υἱοῦ τοῦ Βαενάν, υἱοὶ Νεκωδὰν ἑξακόσιοι πεντηκονταδύο.
38
38
и҆ ѿ жерцє́въ творѧ́щїи жре́чество, и҆ не ѡ҆брѣто́шасѧ: сы́нове а҆вді̑ины, сы́нове а҆ккѡ́сѡвы, сы́нове а҆ддꙋ́са, пое́мшагѡ а҆ѵгі́ю женꙋ̀ ѿ дще́рей верзелле́евыхъ, и҆ про́званъ бы́сть во и҆́мѧ є҆гѡ̀: καὶ ἐκ τῶν ἱερέων οἱ ἐμποιούμενοι ἱερωσύνης καὶ οὐχ εὑρέθησαν· υἱοὶ ᾿Οβδία, υἱοὶ ᾿Ακβώς, υἱοὶ ᾿Ιαδδοὺ τοῦ λαβόντος Αὐγίαν γυναῖκα τῶν θυγατέρων Φαηζελδαίου, καὶ ἐκλήθη ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.
39
39
и҆ си́хъ взы́сканꙋ бы́вшꙋ родосло́вномꙋ писа́нїю и҆ не ѡ҆брѣ́тенꙋ, ѿлꙋче́ни сꙋ́ть ѿ свѧще́нства. καὶ τούτων ζητηθείσης τῆς γενικῆς γραφῆς ἐν τῷ καταλοχισμῷ καὶ μὴ εὑρεθείσης, ἐχωρίσθησαν τοῦ ἱερατεύειν.
40
40
И҆ речѐ и҆̀мъ неемі́а и҆ а҆тѳарі́а, да не причаща́ютсѧ ст҃ы́нь, до́ндеже воста́нетъ а҆рхїерє́й ѡ҆блече́нъ во и҆з̾ѧвле́нїе и҆ и҆́стинꙋ. καὶ εἶπεν αὐτοῖς Νεεμίας καὶ ᾿Ατθαρίας μὴ μετέχειν τῶν ἁγίων ἕως ἀναστῇ ἀρχιερεὺς ἐνδεδυμένος τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν.
41
41
Вси́ же бѧ́хꙋ ѿ і҆и҃лѧ, ѿ двꙋна́десѧти лѣ́тъ и҆ вы́ше, кромѣ̀ рабѡ́въ и҆ рабы́нь, четы́редесѧть двѣ̀ ты́сѧщы три́ста шестьдесѧ́тъ: рабѝ си́хъ и҆ рабы̑ни се́дмь ты́сѧщъ три́ста четы́редесѧть се́дмь, пѣвцы̀ и҆ пѣви̑цы двѣ́сти четы́редесѧть пѧ́ть: οἱ δὲ πάντες ᾿Ισραὴλ ἦσαν ἀπὸ δωδεκαετοῦς καὶ ἐπάνω, χωρὶς παίδων καὶ παιδισκῶν, μυριάδες τέσσαρες δισχίλιοι τριακόσιοι ἑξήκοντα· παῖδες τούτων καὶ παιδίσκαι ἑπτακισχίλιοι τριακόσιοι τριακονταεπτά· ψάλται καὶ ψαλτῳδοὶ διακόσιοι τεσσαρακονταπέντε·
42
42
велблю̑дъ четы́ре ста̑ три́десѧть пѧ́ть, ко́ней се́дмь ты́сѧщъ три́десѧть ше́сть, мскѡ́въ двѣ́сти четы́редесѧть пѧ́ть, под̾ѧрє́мникъ пѧ́ть ты́сѧщъ пѧ́ть сѡ́тъ два́десѧть пѧ́ть. κάμηλοι τετρακόσιοι τριακονταπέντε καὶ ἵπποι ἑπτακισχίλιοι τριακονταέξ, ἡμίονοι διακόσιοι τεσσαρακονταπέντε, ὑποζύγια πεντακισχίλια πεντακόσια εἰκοσιπέντε.
43
43
И҆ ѿ настоѧ́телей по ѻ҆те́чествѡмъ, є҆гда̀ прїидо́ша во хра́мъ бж҃їй, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ѡ҆бѣща́ша воздви́гнꙋти хра́мъ на мѣ́стѣ є҆гѡ̀ по си́лѣ свое́й καὶ ἐκ τῶν ἡγουμένων κατὰ τάς πατριὰς ἐν τῷ παραγίνεσθαι αὐτοὺς εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ, τὸ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ηὔξαντο ἐγεῖραι τὸν οἶκον ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ κατὰ τὴν αὐτῶν δύναμιν
44
44
и҆ даѧ́ти во ст҃о́е сокро́вище на дѣла̀ зла́та мна̑съ ты́сѧщꙋ и҆ сребра̀ мна̑съ пѧ́ть ты́сѧщъ и҆ ри́зъ свѧще́нническихъ сто̀. καὶ δοῦναι εἰς τὸ ἱερὸν γαζοφυλάκιον τῶν ἔργων χρυσίου μνᾶς χιλίας καὶ ἀργυρίου μνᾶς πεντακισχιλίας καὶ στολὰς ἱερατικὰς ἑκατόν.
45
45
И҆ всели́шасѧ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ и҆̀же (и҆зыдо́ша) ѿ наро́да во і҆ерⷭ҇ли́мъ и҆ во странꙋ̀, и҆ свѧщеннопѣвцы̀, и҆ двє́рницы, и҆ ве́сь і҆и҃ль въ се́лѣхъ свои́хъ. καὶ κατῳκίσθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τῇ χώρᾳ, οἵ τε ἱεροψάλται καὶ οἱ θυρωροὶ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐν ταῖς κώμαις αὐτῶν.
46
46
Настоѧ́щꙋ же седмо́мꙋ мцⷭ҇ꙋ и҆ сꙋ́щымъ сынѡ́мъ і҆и҃левымъ коемꙋ́ждо во свои́хъ, собра́шасѧ є҆динодꙋ́шнѡ во дво́ръ пе́рвыхъ вра́тъ восто́чныхъ. ᾿Ενστάντος δὲ τοῦ ἑβδόμου μηνὸς καὶ ὄντων τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἑκάστου ἐν τοῖς ἰδίοις, συνήχθησαν ὁμοθυμαδὸν εἰς τὸ εὐρύχωρον τοῦ πρώτου πυλῶνος τοῦ πρὸς τῇ ἀνατολῇ.
47
47
И҆ воста́въ і҆исꙋ́съ сы́нъ і҆ѡседе́ковъ и҆ бра́тїѧ є҆гѡ̀ свѧще́нницы и҆ зорова́вель сы́нъ салаѳїи́левъ и҆ бра́тїѧ є҆гѡ̀, оу҆гото́ваша ѻ҆лта́рь бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ, καὶ καταστὰς ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ οἱ ἱερεῖς καὶ Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ καὶ οἱ τούτου ἀδελφοὶ ἡτοίμασαν τὸ θυσιαστήριον τοῦ Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραὴλ
48
48
да возно́сѧтъ на не́мъ всесожже́нїѧ по чи́нꙋ, ꙗ҆́коже въ кни́зѣ мѡѷсе́а человѣ́ка бж҃їѧ пи̑сана сꙋ́ть, προσενέγκαι ἐπ᾿ αὐτοῦ ὁλοκαυτώσεις ἀκολούθως τοῖς ἐν τῇ Μωυσέως βίβλῳ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ διηγορευμένοις.
49
49
И҆ собра́шасѧ къ ни̑мъ ѿ и҆ны́хъ наро́дѡвъ землѝ, и҆ воздви́гнꙋша же́ртвенникъ на мѣ́стѣ свое́мъ, ꙗ҆́кѡ во враждѣ̀ бѧ́хꙋ съ ни́ми, и҆ премого́ша и҆̀хъ всѝ ꙗ҆зы́цы зе́мстїи: и҆ приноша́хꙋ жє́ртвы по вре́мени и҆ всесожжє́нїѧ гдⷭ҇еви, оу҆́треннее и҆ вече́рнее. καὶ ἐπισυνήχθησαν αὐτοῖς ἐκ τῶν ἄλλων ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ κατώρθωσαν τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτῶν, ὅτι ἐν ἔχθρᾳ ἦσαν αὐτοῖς. καὶ κατίσχυσαν αὐτοὺς πάντα τὰ ἔθνη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνέφερον θυσίας κατὰ τὸν καιρὸν καί ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ τὸ πρωϊνὸν καὶ τὸ δειλινὸν
50
50
И҆ сотвори́ша кꙋ́щей потче́нїѧ пра́здникъ, ꙗ҆́коже повелѣ́но въ зако́нѣ, и҆ жє́ртвы на всѧ́къ де́нь, ꙗ҆́коже подоба́ше, καὶ ἠγάγοσαν τὴν τῆς σκηνοπηγίας ἑορτήν, ὡς ἐπιτέτακται ἐν τῷ νόμῳ, καὶ θυσίας καθ᾿ ἡμέραν, ὡς προσῆκον ἦν,
51
51
и҆ по си́хъ приношє́нїѧ непреста̑ннаѧ, и҆ жє́ртвы сꙋббѡ̑тнїѧ и҆ новомчⷭ҇ныѧ и҆ пра́здникѡвъ всѣ́хъ ѡ҆свѧще́нныхъ. καὶ μετὰ ταῦτα προσφορὰς ἐνδελεχισμοῦ καὶ θυσίας σαββάτων καὶ νουμηνιῶν καὶ ἑορτῶν πασῶν ἡγιασμένων.
52
52
И҆ є҆ли́цы ѡ҆бѣща́ша ѡ҆бѣ́тъ бг҃ꙋ ѿ новомчⷭ҇їѧ седма́гѡ мцⷭ҇а, нача́ша приноси́ти жє́ртвы бг҃ꙋ, хра́мъ же гдⷭ҇ень не бы́сть є҆щѐ созда́нъ. καὶ ὅσοι ηὔξαντο εὐχὴν τῷ Θεῷ, ἀπὸ τῆς νουμηνίας τοῦ ἑβδόμου μηνὸς ἤρξαντο προσφέρειν θυσίας τῷ Θεῷ, καὶ ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ οὔπω ᾠκοδόμητο.
53
53
И҆ да́ша сребро̀ каменосѣ́чцємъ и҆ дѣ́лателємъ пи́щꙋ и҆ питїѐ съ ра́достїю, и҆ да́ша ка̑рры сїдѡ́нѧнѡмъ и҆ тѵ́рѧнѡмъ, да приво́зѧтъ и҆̀мъ ѿ лїва́на древа̀ ке́дрѡва, да приведꙋ́тъ сꙋ̑дна во і҆оппі́йское приста́нище, по повелѣ́нїю, є҆́же пи́сано бы́сть и҆̀мъ ѿ кѵ́ра царѧ̀ пе́рсскагѡ. καὶ ἔδωκαν ἀργύριον τοῖς λατόμοις καὶ τέκτοσι καὶ ποτὰ καὶ βρωτὰ καὶ χάρα τοῖς Σιδωνίοις καὶ Τυρίοις εἰς τὸ παράγειν αὐτοὺς ἐκ τοῦ Λιβάνου ξύλα κέδρινα, διαφέρειν σχεδίας εἰς τὸν ᾿Ιόπης λιμένα, κατὰ τὸ πρόσταγμα τὸ γραφὲν αὐτοῖς παρὰ Κύρου τοῦ Περσῶν βασιλέως.
54
54
И҆ во второ́е лѣ́то прише́дъ во хра́мъ бж҃їи во і҆ерⷭ҇ли́мъ, мцⷭ҇а втора́гѡ, нача̀ зорова́вель сы́нъ салаѳїи́левъ и҆ і҆исꙋ́съ сы́нъ і҆ѡседе́ковъ и҆ бра́тїѧ и҆́хъ, и҆ свѧще́нницы, леѵі́ти и҆ всѝ, и҆̀же прїидо́ша ѿ плѣне́нїѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, καὶ τῷ δευτέρῳ ἔτει παραγενόμενος εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ μηνὸς δευτέρου ἤρξατο Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται καὶ πάντες οἱ παραγενόμενοι ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας εἰς ῾Ιερουσαλὴμ
55
55
и҆ ѡ҆снова́ша хра́мъ бж҃їй въ новомчⷭ҇їи втора́гѡ мцⷭ҇а втора́гѡ лѣ́та, є҆гда̀ прїидо́ша во і҆ꙋде́ю и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, καὶ ἐθεμελίωσαν τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ τῇ νουμηνίᾳ τοῦ δευτέρου μηνός, τοῦ δευτέρου ἔτους, ἐν τῷ ἐλθεῖν εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ ῾Ιερουσαλήμ.
56
56
и҆ поста́виша леѵі́ты ѿ два́десѧти лѣ́тъ на дѣла̀ гдⷭ҇нѧ: и҆ ста̀ і҆исꙋ́съ и҆ сы́нове є҆гѡ̀ и҆ бра́тїѧ и҆ кадмїи́лъ бра́тъ, и҆ сы́нове мадїавꙋ̑ни, и҆ сы́нове і҆ѡда́а и҆лїадꙋ́ева съ сынмѝ и҆ бра́тїѧми, всѝ леѵі́ти є҆динодꙋ́шнѡ дѣ́ла призира́телїе, творѧ́ще дѣла̀ въ домꙋ̀ гдⷭ҇ни, и҆ созда́ша дѣ́лателїе до́мъ гдⷭ҇ень. καὶ ἔστησαν τοὺς Λευίτας ἀπὸ εἰκοσαετοῦς ἐπὶ τῶν ἔργων τοῦ Κυρίου, καὶ ἔστη ᾿Ιησοῦς καὶ οἱ υἱοὶ καὶ οἱ ἀδελφοὶ καὶ Καδμιὴλ ὁ ἀδελφὸς καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ημαδαβοῦν καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ιωδὰ τοῦ ῾Ηλιαδοὺδ σὺν τοῖς υἱοῖς καὶ ἀδελφοῖς, πάντες οἱ Λευῖται, ὁμοθυμαδὸν ἐργοδιῶκται ποιοῦντες εἰς τὰ ἔργα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου. καὶ ᾠκοδόμησαν οἱ οἰκοδόμοι τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου,
57
57
И҆ ста́ша свѧще́нницы ѡ҆блече́ни въ ри̑зы съ мꙋсїкі́ею и҆ трꙋба́ми, и҆ леѵі́ти сы́нове а҆са́фѡвы и҆мѣ́юще кѷмва́лы, восхвалѧ́юще гдⷭ҇а и҆ благословѧ́ще, по даві́дꙋ царю̀ і҆и҃левꙋ, καὶ ἔστησαν οἱ ἱερεῖς ἐστολισμένοι μετὰ μουσικῶν καὶ σαλπίγγων καὶ οἱ Λευῖται υἱοὶ ᾿Ασὰφ ἔχοντες τὰ κύμβαλα ὑμνοῦντες τῷ Κυρίῳ καὶ εὐλογοῦντες κατὰ Δαυὶδ βασιλέα τοῦ ᾿Ισραὴλ
58
58
и҆ поѧ́хꙋ пѣ́сньми благословѧ́ще гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ бл҃гость є҆гѡ̀ и҆ сла́ва во вѣ́ки во все́мъ і҆и҃ли. καὶ ἐφώνησαν δι᾿ ὕμνων εὐλογοῦντες τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἡ χρηστότης αὐτοῦ καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ.
59
59
И҆ всѝ лю́дїе вострꙋби́ша и҆ возгласи́ша гла́сомъ вели́кимъ, восхвалѧ́юще гдⷭ҇а ѡ҆ воздви́женїи до́мꙋ гдⷭ҇нѧ. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐσάλπισαν καὶ ἐβόησαν φωνῇ μεγάλῃ ὑμνοῦντες τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τῇ ἐγέρσει τοῦ οἴκου Κυρίου.
60
60
И҆ прїидо́ша ѿ свѧще́нникѡвъ, леѵі́тѡвъ и҆ предстоѧ́телей по ѻ҆те́чествѡмъ свои̑мъ старѣ̑йшины, и҆̀же ви́дѣша пре́жнїй до́мъ, къ семꙋ̀ созида́нїю съ пла́чемъ и҆ во́племъ вели́кимъ, καὶ ἤλθοσαν ἐκ τῶν ἱερέων τῶν Λευιτῶν καὶ τῶν προκαθημένων κατὰ τὰς πατριὰς αὐτῶν οἱ πρεσβύτεροι οἱ ἑωρακότες τὸν πρὸ τούτου οἶκον πρὸς τὴν τούτου οἰκοδομὴν μετὰ κλαυθμοῦ καὶ κραυγῆς μεγάλης
61
61
и҆ мно́зи со трꙋба́ми и҆ ра́достїю гла́са ве́лїѧ, καὶ πολλοὶ διὰ σαλπίγγων καὶ χαρᾶς μεγάλῃ τῇ φωνῇ,
62
62
ꙗ҆́кѡ лю́демъ не слы́шати трꙋ́бъ пла́ча ра́ди людска́гѡ, наро́дъ бо бы́сть трꙋбѧ́щь ѕѣлѡ̀, ꙗ҆́кѡ дале́че слы́шатисѧ. ὥστε τὸν λαὸν μὴ ἀκούειν τῶν σαλπίγγων διὰ τὸν κλαυθμὸν τοῦ λαοῦ· ὁ γὰρ ὄχλος ἦν ὁ σαλπίζων μεγάλως, ὥστε μακρόθεν ἀκούεσθαι.
63
63
И҆ оу҆слы́шавше вразѝ колѣ́на і҆ꙋ́дина и҆ венїамі́нова, прїидо́ша позна́ти, кі́й гла́съ трꙋ́бный; Καὶ ἀκούσαντες οἱ ἐχθροὶ τῆς φυλῆς ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν ἤλθοσαν ἐπιγνῶναι τίς ἡ φωνὴ τῶν σαλπίγγων.
64
64
И҆ позна́ша, ꙗ҆́кѡ сꙋ́щїи ѿ плѣне́нїѧ созида́ютъ хра́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ. καὶ ἐπέγνωσαν ὅτι οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας οἰκοδομοῦσι τὸν ναὸν τῷ Κυρίῳ Θεῷ ᾿Ισραήλ,
65
65
И҆ пристꙋ́пльше къ зорова́велю и҆ і҆исꙋ́сꙋ и҆ къ нача́лникѡмъ ѻ҆те́чествъ, реко́ша и҆̀мъ: да созида́емъ вкꙋ́пѣ съ ва́ми: καὶ προσελθόντες ἐν τῷ Ζοροβάβελ καὶ ᾿Ιησοῦ καὶ τοῖς ἡγουμένοις τῶν πατριῶν λέγουσιν αὐτοῖς· συνοικοδομήσωμεν ὑμῖν·
66
66
та́кѡ бо, ꙗ҆́коже вы̀, слꙋ́шаемъ гдⷭ҇а ва́шегѡ и҆ є҆мꙋ̀ жре́мъ ѿ дні́й а҆свасаре́ѳа царѧ̀ а҆ссѷрі́йскагѡ, и҆́же преселѝ на́съ здѣ̀. ὁμοίως γὰρ ὑμῖν ἀκούομεν τοῦ Κυρίου ὑμῶν καὶ αὐτῷ ἐπιθύομεν ἀφ᾿ ἡμερῶν ᾿Ασβασαρὲθ βασιλέως ᾿Ασσυρίων, ὃς μετήγαγεν ἡμᾶς ἐνταῦθα.
67
67
И҆ речѐ и҆̀мъ зорова́вель и҆ і҆исꙋ́съ и҆ нача̑лницы ѻ҆те́чествъ і҆и҃левыхъ: нѣ́сть ва́мъ и҆ на́мъ созида́ти до́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ζοροβάβελ καὶ ᾿Ιησοῦς καὶ οἱ ἡγούμενοι τῶν πατριῶν τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐχ ἡμῖν καὶ ὑμῖν τοῦ οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν·
68
68
мы́ бо са́ми сози́ждемъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ по чи́нꙋ, ꙗ҆́коже повелѣ̀ на́мъ кѵ́ръ ца́рь пе́рсскїй. ἡμεῖς γὰρ μόνοι οἰκοδομήσομεν τῷ Κυρίῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀκολούθως, οἷς προσέταξεν ἡμῖν Κῦρος ὁ βασιλεὺς Περσῶν.
69
69
Ꙗ҆зы́цы же зе́мстїи стꙋжа́юще сꙋ́щымъ во і҆ꙋде́и и҆ па́кѡсти творѧ́ще, не попꙋща́хꙋ созида́ти, τὰ δὲ ἔθνη τῆς γῆς ἐπικοιμώμενα τοῖς ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ πολιορκοῦντες εἶργον τοῦ οἰκοδομεῖν.
70
70
и҆ кѡ́зни и҆ люді́й наводѧ́ще и҆ крамѡлы̀ творѧ́ще возбрани́ша соверши́ти дѣ́ло созида́нїѧ во всѐ вре́мѧ жи́зни кѵ́ра царѧ̀, и҆ препѧ́тїе сотвори́ша созида́нїю лѣ̑та два̀, да́же до да́рїева ца́рства. καὶ βουλὰς δημαγωγοῦντες καὶ συστάσεις ποιούμενοι ἀπεκώλυσαν τοῦ ἀποτελεσθῆναι τὴν οἰκοδομὴν πάντα τὸν χρόνον τῆς ζωῆς τοῦ βασιλέως Κύρου. καὶ εἴρχθησαν τῆς οἰκοδομῆς ἔτη δύο ἕως τῆς Δαρείου βασιλείας.
Глава́ ѕ҃
Κεφάλαιο 6
1
1
Во второ́е же лѣ́то ца́рства да́рїева прⷪ҇ро́чества а҆гге́й и҆ заха́рїа сы́нъ а҆́ддѡвъ, прⷪ҇ро́цы, ко і҆ꙋде́ємъ, и҆̀же во і҆ꙋде́и и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆́менемъ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лєва къ ни̑мъ. ΕΝ δὲ τῷ δευτέρῳ ἔτει τῆς Δαρείου βασιλείας ἐπροφήτευσεν ᾿Αγγαῖος καὶ Ζαχαρίας ὁ τοῦ ᾿Αδδὼ οἱ προφῆται ἐπὶ τοὺς ᾿Ιουδαίους τοὺς ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτούς.
2
2
Тогда̀ ста́въ зорова́вель сы́нъ салаѳїи́левъ и҆ і҆исꙋ́съ сы́нъ і҆ѡседе́ковъ, нача́ста созида́ти до́мъ гдⷭ҇ень, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, сꙋ́щымъ съ ни́ми прⷪ҇ро́кѡмъ гдⷭ҇нимъ помага́ющымъ и҆̀мъ. τότε στὰς Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ ἤρξαντο οἰκοδομεῖν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου τὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, συνόντων τῶν προφητῶν τοῦ Κυρίου βοηθούντων αὐτοῖς.
3
3
Въ то̀ вре́мѧ прїи́де къ ни̑мъ сїсі́ннїй воево́да сѷрі́йскїй и҆ фїнїкі́йскїй и҆ саѳравꙋза́нъ и҆ дрꙋ́зїе є҆гѡ̀, и҆ реко́ша и҆̀мъ: ἐν αὐτῷ τῷ χρόνῳ παρῆν πρὸς αὐτοὺς Σισίννης ὁ ἔπαρχος Συρίας καὶ Φοινίκης καὶ Σαθραβουζάνης καὶ οἱ συνεταῖροι καὶ εἶπαν αὐτοῖς·
4
4
чі́имъ повелѣ́нїемъ вы̀ до́мъ се́й созида́ете, и҆ кро́въ се́й, и҆ и҆́на всѧ̑ соверша́ете; и҆ кто̀ сꙋ́ть строи́телїе, и҆̀же сїѧ̑ созида́ютъ, τίνος ὑμῖν συντάξαντος τὸν οἶκον τοῦτον οἰκοδομεῖτε, καὶ τὴν στέγην ταύτην καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐπιτελεῖτε; καὶ τίνες εἰσὶν οἰκοδόμοι οἱ ταῦτα ἐπιτελοῦντες;
5
5
И҆ и҆мѣ́ша бл҃года́ть посѣще́нїѧ бы́вшагѡ на плѣне́нїе ѿ гдⷭ҇а старѣ̑йшины і҆ꙋде́йстїи: καὶ ἔσχοσαν χάριν ἐπισκοπῆς γενομένης ἐπὶ τὴν αἰχμαλωσίαν παρὰ τοῦ Κυρίου οἱ πρεσβύτεροι τῶν ᾿Ιουδαίων
6
6
и҆ не возбрани́ша и҆̀мъ созида́ти, до́ндеже возвѣсти́тсѧ да́рїю ѡ҆ си́хъ и҆ ѿвѣща́но бꙋ́детъ. καὶ οὐκ ἐκωλύθησαν τῆς οἰκοδομῆς, μέχρις οὗ ὑποσημανθῆναι Δαρείῳ περὶ αὐτῶν καὶ προσφωνηθῆναι.
7
7
Ѡ҆́бразъ же посла́нїѧ, є҆́же писа́ша да́рїю и҆ посла́ша: сїсі́ннїй воево́да сѷрі́йскїй и҆ фїнїкі́йскїй и҆ саѳравꙋза́нъ и҆ дрꙋ́зїе, и҆̀же въ сѷрі́и и҆ фїнїкі́и воевѡ́ды, царю̀ да́рїю ра́доватисѧ: ᾿Αντίγραφον ἐπιστολῆς, ἧς ἔγραψε Δαρείῳ καὶ ἀπέστειλαν· «Σισίννης ὁ ἔπαρχος Συρίας καὶ Φοινίκης καὶ Σαθραβουζάνης καὶ οἱ συνεταῖροι οἱ ἐν Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ ἡγεμόνες βασιλεῖ Δαρείῳ χαίρειν.
8
8
всѧ̑ зна́єма да бꙋ́дꙋтъ господи́нꙋ на́шемꙋ царю̀, ꙗ҆́кѡ прише́дше во странꙋ̀ і҆ꙋде́йскꙋ и҆ вше́дше во і҆ерⷭ҇ли́мъ гра́дъ, ѡ҆брѣто́хомъ ѿ плѣне́нїѧ старѣ́йшинъ і҆ꙋде́йскихъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ гра́дѣ πάντα γνωστὰ ἔστω τῷ κυρίῳ ἡμῶν τῷ βασιλεῖ, ὅτι παραγενόμενοι εἰς τὴν χώραν τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ἐλθόντες εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τὴν πόλιν κατελάβομεν τῆς αἰχμαλωσίας τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ᾿Ιουδαίων ἐν ῾Ιερουσαλὴμ τῇ πόλει οἰκοδομοῦντας οἶκον τῷ Κυρίῳ μέγαν, καινὸν διὰ λίθων ξυστῶν πολυτελῶν, ξύλων τιθεμένων ἐν τοῖς τοίχοις,
9
9
созида́ющихъ до́мъ гдⷭ҇ꙋ вели́къ, но́въ ѿ ка́меней те́саныхъ драги́хъ, полага́юще древа̀ въ стѣна́хъ, καὶ τὰ ἔργα ἐκεῖνα ἐπὶ σπουδῆς γινόμενα καὶ εὐοδούμενον τὸ ἔργον ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν καὶ ἐν πάσῃ δόξῃ, καὶ ἐπιμελείᾳ συντελούμενον.
10
10
и҆ дѣла̀ та̑ съ прилѣжа́нїемъ творѧ́тсѧ, и҆ преспѣва́етъ дѣ́ло въ рꙋка́хъ и҆́хъ и҆ во все́й сла́вѣ и҆ прилѣжа́нїи соверша́етсѧ: τότε ἐπυνθανόμεθα τῶν πρεσβυτέρων τούτων λέγοντες· τίνος ὑμῖν προστάξαντος οἰκοδομεῖτε τὸν οἶκον τοῦτον καὶ τὰ ἔργα ταῦτα θεμελιοῦτε;
11
11
тогда̀ вопроси́хомъ старѣ́йшинъ ѻ҆́ныхъ, глаго́люще: чі́имъ повелѣ́нїемъ вы̀ созида́ете до́мъ се́й и҆ дѣла̀ та̑ ѡ҆снова́ете; ἐπερωτήσαμεν οὖν αὐτοὺς εἵνεκεν τοῦ γνωρίσαι σοι καὶ γράψαι σοι τοὺς ἀνθρώπους τοὺς ἀφηγουμένους καὶ τὴν ὀνοματογραφίαν ᾐτοῦμεν αὐτοὺς τῶν προκαθηγουμένων.
12
12
вопроси́хомъ оу҆̀бо и҆̀хъ, да вѣ́домо сотвори́мъ тебѣ̀ и҆ напи́шемъ тѝ человѣ̑къ предста́телей, и҆ и҆ме́нъ писа́нїѧ и҆спроси́хомъ ѿ ѻ҆́ныхъ предста́телей: οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν ἡμῖν λέγοντες· ἡμεῖς ἐσμεν παῖδες τοῦ Κυρίου τοῦ κτίσαντος τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·
13
13
ті́и же ѿвѣща́ша на́мъ, глаго́люще: мы̀ є҆смы̀ рабѝ гдⷭ҇а, и҆́же сотворѝ не́бо и҆ зе́млю, καὶ ᾠκοδόμητο οἶκος ἔμπροσθεν ἐτῶν πλειόνων διὰ βασιλέως τοῦ ᾿Ισραὴλ μεγάλου καὶ ἰσχυροῦ καὶ ἐπετελέσθη.
14
14
и҆ созида́шесѧ се́й до́мъ пре́жде лѣ́тъ мно́гихъ ѿ царѧ̀ і҆и҃лева вели́кагѡ и҆ крѣ́пкагѡ, и҆ соверши́сѧ, καὶ ἐπεὶ οἱ πατέρες ἡμῶν παραπικράναντες ἥμαρτον εἰς τὸν Κύριον τοῦ ᾿Ισραὴλ τὸν οὐράνιον, παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς χεῖρας Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος βασιλέως τῶν Χαλδαίων·
15
15
и҆ поне́же ѻ҆тцы̀ на́ши прогнѣ́вавше согрѣши́ша къ бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ нбⷭ҇номꙋ, предадѐ и҆̀хъ въ рꙋ́ки навꙋходоно́сора царѧ̀ вавѷлѡ́нскагѡ, царѧ̀ халде́йска, τόν τε οἶκον καθελόντες ἐνεπύρισαν καὶ τὸν λαὸν ἠχμαλώτευσαν εἰς Βαβυλῶνα.
16
16
до́мъ же то́й разори́вше сожго́ша и҆ люді́й плѣни́ша въ вавѷлѡ́нъ: ἐν δὲ τῷ πρώτῳ ἔτει βασιλεύοντος Κύρου χώρας Βαβυλωνίας ἔγραψεν ὁ βασιλεὺς Κῦρος τὸν οἶκον τοῦτον οἰκοδομῆσαι·
17
17
въ пе́рвое же лѣ́то ца́рствꙋющꙋ кѵ́рꙋ царю̀ над̾ страно́ю вавѷлѡ́нскою, писа̀ ца́рь кѵ́ръ до́мъ то́й созида́ти, καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκε Ναβουχοδονόσορ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἀπηρείσατο αὐτὰ ἐν τῷ αὐτοῦ ναῷ, πάλιν ἐξήνεγκεν αὐτὰ Κῦρος ὁ βασιλεὺς ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Βαβυλωνίᾳ, καὶ παρεδόθη Σαβανασσάρῳ Ζοροβάβελ τῷ ἐπάρχῳ,
18
18
и҆ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды златы̑ѧ и҆ срє́брѧныѧ, и҆̀хже и҆знесѐ навꙋходоно́соръ и҆з̾ до́мꙋ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ поста́ви ѧ҆̀ во свое́мъ ка́пищи, па́ки и҆знесѐ та̑ кѵ́ръ ца́рь ѿ хра́ма, и҆́же въ вавѷлѡ́нѣ и҆ предадѐ и҆̀хъ зорова́велю и҆ санавасса́рꙋ воево́дѣ, καὶ ἐπετάγη αὐτῷ, καὶ ἀπήνεγκε πάντα τὰ σκεύη ταῦτα ἀποθεῖναι ἐν τῷ ναῷ τῷ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου οἰκοδομηθῆναι ἐπὶ τοῦ τόπου.
19
19
и҆ повелѣ́но бы́сть є҆мꙋ̀ ѿнестѝ всѧ̑ сїѧ̑ сосꙋ́ды и҆ возложи́ти во хра́мъ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ хра́мъ гдⷭ҇ень се́й созида́ти на мѣ́стѣ є҆гѡ̀: τότε ὁ Σαβανάσσαρος παραγενόμενος ἀνεβάλετο τοὺς θεμελίους τοῦ οἴκου Κυρίου τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἀπ᾿ ἐκείνου μέχρι τοῦ νῦν οἰκοδομούμενος οὐκ ἔλαβε συντέλειαν.
20
20
тогда̀ санавасса́ръ ѻ҆́ный прише́дъ, положѝ ѡ҆снова̑нїѧ до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ ѿ ѻ҆́нагѡ да́же донн҃ѣ зи́ждемый не прїѧ̀ соверше́нїѧ: νῦν οὖν εἰ κρίνεται, βασιλεῦ, ἐπισκεπήτω ἐν τοῖς βασιλικοῖς βιβλιοφυλακίοις τοῦ Κύρου·
21
21
нн҃ѣ оу҆̀бо, а҆́ще оу҆го́дно тебѣ̀, ѽⷩ҇̑, царю̀, да пои́щетсѧ въ ца́рскихъ книгохрани́лницахъ кѵ́ровыхъ (ꙗ҆̀же въ вавѷлѡ́нѣ), καὶ ἐὰν εὑρίσκηται μετὰ τῆς γνώμης Κύρου τοῦ βασιλέως γενομένην τὴν οἰκοδομὴν τοῦ οἴκου Κυρίου τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ κρίνηται τῷ κυρίῳ βασιλεῖ ἡμῶν, προσφωνησάτω ἡμῖν περὶ τούτων».
22
22
и҆ а҆́ще ѡ҆брѣ́тено бꙋ́детъ съ повелѣ́нїемъ кѵ́ра царѧ̀ бы́вшее строе́нїе до́мꙋ гдⷭ҇нѧ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ сꙋ́дитсѧ ѿ господи́на царѧ̀ на́шегѡ, да возвѣсти́тсѧ ѡ҆ тѣ́хъ на́мъ. Τότε ὁ βασιλεὺς Δαρεῖος προσέταξεν ἐπισκέψασθαι ἐν τοῖς βιβλιοφυλακίοις τοῖς κειμένοις ἐν Βαβυλῶνι, και εὑρέθη ἐν ᾿Εκβατάνοις τῇ βάρει τῇ ἐν Μηδίᾳ χώρᾳ τόμος εἷς, ἐν ᾧ ὑπομνημάτιστο τάδε·
23
23
Тогда̀ ца́рь да́рїй повелѣ̀ и҆ска́ти въ ца́рскихъ книгохрани́лницахъ сꙋ́щихъ въ вавѷлѡ́нѣ, и҆ ѡ҆брѣ́тено бы́сть во є҆квата́нѣхъ, во гра́дѣ сꙋ́щемъ во странѣ̀ миді́йстѣй, мѣ́сто є҆ди́но (въ лѣтопи́сцѣ), въ не́мже напи̑сана бѧ́хꙋ сїѧ̑: «῎Ετους πρώτου βασιλεύοντος Κύρου βασιλεὺς Κῦρος προσέταξε τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου τὸν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ οἰκοδομῆσαι, ὅπου ἐπιθύουσι διὰ πυρὸς ἐνδελεχοῦς,
24
24
въ лѣ́то пе́рвое ца́рствꙋющꙋ кѵ́рꙋ, ца́рь кѵ́ръ повелѣ̀ до́мъ гдⷭ҇ень, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, созида́ти, и҆дѣ́же жрѧ́хꙋ ѻ҆гне́мъ непреста́ннымъ, οὗ τὸ ὕψος πηχῶν ἑξήκοντα, πλάτος πηχῶν ἑξήκοντα, διὰ δόμων λιθίνων ξυστῶν τριῶν καὶ δόμου ξυλίνου ἐγχωρίου καινοῦ ἑνός, καὶ τὸ δαπάνημα δοθῆναι ἐκ τοῦ οἴκου Κύρου τοῦ βασιλέως,
25
25
є҆гѡ́же высота̀ лакѡ́тъ шестьдесѧ́тъ, широта̀ лакѡ́тъ шестьдесѧ́тъ, съ дома́ми ка́меней те́саныхъ тремѝ и҆ съ до́момъ древѧ́нымъ тогѡ̀ мѣ́ста но́вымъ є҆ди́нымъ, и҆ расхо́ды даѧ́ти и҆з̾ до́мꙋ кѵ́ра царѧ̀: καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ οἴκου Κυρίου τά τε χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκε Ναβουχοδονόσορ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἀπήνεγκεν εἰς Βαβυλῶνα, ἀποκατασταθῆναι εἰς τὸν οἶκον τὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, οὗ ἦν κείμενα, ὅπως τεθῇ ἐκεῖ.
26
26
и҆ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды до́мꙋ гдⷭ҇нѧ златы̑ѧ же и҆ срє́брѧны, и҆̀хже взѧ̀ навꙋходоно́соръ и҆з̾ до́мꙋ (гдⷭ҇нѧ), и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆ ѿнесѐ въ вавѷлѡ́нъ, возврати́ти въ до́мъ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, и҆дѣ́же бѧ́хꙋ пре́жде, да поста́вѧтсѧ та́мѡ. προσέταξε δὲ ἐπιμεληθῆναι Σισίννῃ ἐπάρχῳ Συρίας καὶ Φοινίκης καὶ Σαθραβουζάνῃ καὶ τοῖς συνεταίροις καὶ τοῖς ἀποτεταγμένοις ἐν Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ ἡγεμόσιν ἀπέχεσθαι τοῦ τόπου, ἐᾶσαι δὲ τὸν παῖδα Κυρίου Ζοροβάβελ, ἔπαρχον δὲ τῆς ᾿Ιουδαίας, καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ᾿Ιουδαίων τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου ἐκεῖνον οἰκοδομεῖν ἐπὶ τοῦ τόπου.
27
27
Повелѣ́ же (ца́рь) прилѣжа́ти сїсі́ннїю воево́дѣ сѷрі́йскꙋ и҆ фїнїкі́йскꙋ и҆ саѳравꙋза́нꙋ и҆ клевре́тѡмъ є҆гѡ̀ и҆ оу҆чинє́ннымъ въ сѷрі́и и҆ фїнїкі́и нача́лникѡмъ, да не пристꙋпа́ютъ къ мѣ́стꙋ, ѡ҆ста́вѧтъ же ѻ҆́трокꙋ гдⷭ҇ню зорова́велю, нача́лникꙋ же і҆ꙋде́йскомꙋ, и҆ старѣ́йшинамъ і҆ꙋде́йскимъ до́мъ гдⷭ҇ень ѻ҆́ный созида́ти на мѣ́стѣ є҆гѡ̀. καὶ ἐγὼ δὲ ἐπέταξα ὁλοσχερῶς οἰκοδομῆσαι καὶ ἀτενίσαι, ἵνα συμποιῶσι τοῖς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας μέχρι τοῦ ἐπιτελεσθῆναι τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου·
28
28
И҆ а҆́зъ повелѣ́хъ всѧ́чески созида́ти и҆ прилѣжа́ти, да помога́ютъ сꙋ́щымъ ѿ плѣне́нїѧ і҆ꙋде́ѡмъ, до́ндеже соверши́тсѧ хра́мъ гдⷭ҇ень: καὶ ἀπὸ τῆς φορολογίας Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης ἐπιμελῶς σύνταξιν δίδοσθαι τούτοις τοῖς ἀνθρώποις εἰς θυσίαν τῷ Κυρίῳ, Ζοροβάβελ ἐπάρχῳ, εἰς ταύρους καὶ κριοὺς καὶ ἄρνας,
29
29
и҆ ѿ да́ни кїлисѷрі́йскїѧ и҆ фїнїкі́йскїѧ прилѣ́жнѡ собра́нїе даѧ́ти си̑мъ человѣ́комъ на же́ртвꙋ гдⷭ҇ню, зорова́велю є҆па́рхꙋ, на ю҆нцы̀ и҆ ѻ҆вны̀ и҆ а҆́гнцы, ὁμοίως δὲ καὶ πυρὸν καὶ ἅλα καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον ἐνδελεχῶς κατ᾿ ἐνιαυτόν, καθὼς ἂν οἱ ἱερεῖς οἱ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὑπαγορεύσωσιν ἀναλίσκεσθαι καθ᾿ ἡμέραν ἀναμφισβητήτως,
30
30
та́кожде и҆ пшени́цꙋ и҆ со́ль, и҆ вїно̀ и҆ є҆ле́й, всегда̀ на всѧ́ко лѣ́то, ꙗ҆́коже свѧще́нницы, и҆̀же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, рекꙋ́тъ и҆ждива́ти на всѧ́къ де́нь, без̾ сомнѣ́нїѧ: ὅπως προσφέρωνται σπονδαὶ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ ὑπὲρ τοῦ βασιλέως καὶ τῶν παίδων καὶ προσεύχωνται περὶ τῆς αὐτῶν ζωῆς,
31
31
да прино́сѧтсѧ возлїѧ́нїѧ вы́шнемꙋ бг҃ꙋ за царѧ̀ и҆ ѻ҆́троки є҆гѡ̀, и҆ да мо́лѧтъ за и҆́хъ живо́тъ: καὶ προστάξαι ἵνα ὅσοι ἐὰν παραβῶσί τι τῶν γεγραμμένων καὶ ἀκυρώσωσι, ληφθῆναι ξύλον ἐκ τῶν ἰδίων αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τούτου κρεμασθῆναι καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ εἶναι βασιλικά.
32
32
и҆ да возвѣсти́тсѧ, є҆ли́цы а҆́ще престꙋ́пѧтъ что̀ ѿ предпи́санныхъ и҆лѝ презрѧ́тъ, да во́зметсѧ дре́во ѿ свои́хъ є҆мꙋ̀, и҆ на то́мъ да ѡ҆бѣ́ситсѧ, и҆мѣ́нїѧ же є҆гѡ̀ царю̀ припи́шꙋтсѧ: διὰ ταῦτα καὶ ὁ Κύριος, οὗ τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐπικέκληται ἐκεῖ, ἀφανίσαι πάντα βασιλέα καὶ ἔθνος, ὃς ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ κωλῦσαι ἢ κακοποιῆσαι τὸν οἶκον Κυρίου ἐκεῖνον τὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
33
33
си́хъ ра́ди и҆ гдⷭ҇ь, є҆гѡ́же и҆́мѧ призыва́етсѧ та́мѡ, да и҆стреби́тъ всѧ́каго царѧ̀ и҆ ꙗ҆зы́къ, и҆́же рꙋ́кꙋ свою̀ простре́тъ возбрани́ти, и҆лѝ ѡ҆ѕло́бити до́мъ гдⷭ҇ень ѻ҆́ный, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: ἐγὼ βασιλεὺς Δαρεῖος δεδογμάτικα ἐπιμελῶς κατὰ ταῦτα γίνεσθαι».
34
а҆́зъ ца́рь да́рїй повелѣ́хъ прилѣ́жнѡ.
Глава́ з҃
Κεφάλαιο 7
1
1
Тогда̀ сїсі́ннїй є҆па́рхъ кїлисѷрі́йскїй и҆ фїнїкі́йскїй, и҆ саѳравꙋза́нъ, и҆ дрꙋ́зїе, послѣ́дꙋюще ѿ да́рїа царѧ̀ повелѣ́нїемъ, ΤΟΤΕ Σισίννης ἔπαρχος Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης, καὶ Σαθραβουζάνης καὶ οἱ συνεταῖροι κατακολουθήσαντες τοῖς ὑπὸ τοῦ βασιλέως Δαρείου προσταγεῖσιν
2
2
настоѧ́хꙋ свѧщє́ннымъ дѣлѡ́мъ, прилѣ́жнѣе содѣ́йствꙋюще старѣ́йшинамъ і҆ꙋде́євъ и҆ свѧщеннонача́лникѡмъ: ἐπεστάτουν τῶν ἱερῶν ἔργων ἐπιμελέστερον συνεργοῦντες τοῖς πρεσβυτέροις τῶν ᾿Ιουδαίων καὶ ἱεροστάταις.
3
3
и҆ благопоспѣ̑шна бѧ́хꙋ свѧщє́ннаѧ дѣла̀, прорица́ющымъ а҆гге́ю и҆ заха́рїи прⷪ҇ро́комъ. καὶ εὔοδα ἐγίνετο τὰ ἱερὰ ἔργα προφητευόντων ᾿Αγγαίου καὶ Ζαχαρίου τῶν προφητῶν.
4
4
И҆ соверши́ша сїѧ̑ по за́повѣди гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева и҆ съ повелѣ́нїемъ кѵ́ра и҆ да́рїа и҆ а҆ртаѯе́рѯа царе́й пе́рсскихъ: καὶ συνετέλεσαν ταῦτα διὰ προστάγματος Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ μετὰ τῆς γνώμης τοῦ Κύρου καὶ Δαρείου καὶ ᾿Αρταξέρξου βασιλέων Περσῶν
5
5
и҆ соверше́нъ бы́сть до́мъ ст҃ы́й да́же до тре́тїѧгѡ и҆ двадесѧ́тагѡ днѐ мцⷭ҇а а҆да́ра, шеста́гѡ лѣ́та да́рїа царѧ̀. συνετελέσθη ὁ οἶκος ὁ ἅγιος ἕως τρίτης καὶ εἰκάδος μηνὸς ῎Αδαρ τοῦ ἕκτου ἔτους βασιλέως Δαρείου.
6
6
И҆ сотвори́ша сы́нове і҆и҃лєвы и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти и҆ про́чїи, и҆̀же бѧ́хꙋ ѿ плѣне́нїѧ, приста́вленнїи, по напи̑саннымъ въ кни́зѣ мѡѷсе́овѣ, καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ λοιποὶ οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας οἱ προστεθέντες ἀκολούθως τοῖς ἐν τῇ Μωυσέως βίβλῳ·
7
7
и҆ принесо́ша во ѡ҆бновле́нїе свѧти́лища гдⷭ҇нѧ ю҆нцє́въ сто̀ ѻ҆внѡ́въ двѣ́сти, а҆́гнцєвъ четы́ре ста̑, καὶ προσήνεγκαν εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν τοῦ ἱεροῦ τοῦ Κυρίου ταύρους ἑκατόν, κριοὺς διακοσίους, ἄρνας τετρακοσίους,
8
8
козлѡ́въ за грѣхѝ всегѡ̀ і҆и҃лѧ двана́десѧть по числꙋ̀, ѿ племенонача́лникѡвъ і҆и҃левыхъ двана́десѧти. χιμάρους ὑπὲρ ἁμαρτίας παντὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ δώδεκα πρὸς ἀριθμόν, ἐκ τῶν φυλάρχων τοῦ ᾿Ισραὴλ δώδεκα.
9
9
И҆ ста́ша свѧще́нницы и҆ леѵі́ти по племенѡ́мъ ѡ҆дѣ́ѧни въ ри̑зы, над̾ дѣ́лы гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, по кни́зѣ мѡѷсе́овѣ, и҆ вра̑тари над̾ кі́имиждо две́рми, καὶ ἔστησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται κατὰ φυλὰς ἐστολισμένοι ἐπὶ τῶν ἔργων Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἀκολούθως τῇ Μωυσέως βίβλῳ καὶ οἱ θυρωροὶ ἐφ᾿ ἑκάστου πυλῶνος.
10
10
И҆ содѣ́ѧша сы́нове і҆и҃левы съ сꙋ́щими ѿ плѣне́нїѧ па́схꙋ въ четвертыйна́десѧть де́нь пе́рвагѡ мцⷭ҇а, є҆гда̀ ѡ҆свѧти́шасѧ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти. καὶ ἠγάγοσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τῶν ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας τὸ πάσχα ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτη τοῦ πρώτου μηνός· ὅτι ἡγνίσθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἅμα
11
11
Вси́ же сы́нове плѣне́нїѧ не вкꙋ́пѣ ѡ҆чи́стишасѧ, поне́же леѵі́ти всѝ вкꙋ́пѣ ѡ҆чи́стишасѧ καὶ πάντες οἱ υἱοὶ τῆς αἰχμαλωσίας, ὅτι ἡγνίσθησαν, ὅτι οἱ Λευῖται ἅμα πάντες ἡγνίσθησαν.
12
12
и҆ пожро́ша па́схꙋ всѣ̑мъ сыновѡ́мъ плѣне́нїѧ и҆ бра́тїѧмъ и҆́хъ свѧще́нникѡмъ и҆ себѣ̀ са́ми. καὶ ἔθυσαν τὸ πάσχα πᾶσι τοῖς υἱοῖς τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτῶν τοῖς ἱερεῦσι καὶ ἑαυτοῖς.
13
13
И҆ ꙗ҆до́ша сы́нове і҆и҃лє́вы, и҆̀же ѿ плѣне́нїѧ, всѝ ѿлꙋчи́вшїисѧ ѿ ме́рзостей ꙗ҆зы́кѡвъ землѝ, и҆́щꙋще гдⷭ҇а, καὶ ἐφάγοσαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, πάντες οἱ χωρισθέντες ἀπὸ τῶν βδελυγμάτων τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, ζητοῦντες τὸν Κύριον.
14
14
и҆ пра́здноваша пра́здникъ ѡ҆прѣсно́кѡвъ се́дмь дні́й, веселѧ́щесѧ пред̾ гдⷭ҇емъ, καὶ ἠγάγοσαν τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἑπτὰ ἡμέρας εὐφραινόμενοι ἔναντι Κυρίου,
15
15
поне́же ѡ҆братѝ совѣ́тъ царѧ̀ а҆ссѷрі́йскагѡ къ ни̑мъ, є҆́же оу҆крѣпи́ти рꙋ́ки и҆́хъ на дѣла̀ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева. ὅτι μετέστρεψε τὴν βουλὴν τοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων ἐπ᾿ αὐτοὺς κατισχῦσαι τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐπὶ τὰ ἔργα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
Глава́ и҃
Κεφάλαιο 8
1
1
И҆ по си́хъ, ца́рствꙋющꙋ а҆ртаѯе́рѯꙋ царю̀ пе́рсскомꙋ, пристꙋпѝ є҆́здра сы́нъ сарі́инъ, є҆зері́евъ, хелкі́евъ, салꙋ́мовъ, ΚΑΙ μεταγενέστερος τούτων βασιλεύοντος ᾿Αρταξέρξου τοῦ Περσῶν βασιλέως προσέβη ῎Εσδρας Σαραίου, τοῦ ᾿Εζεχρίου, τοῦ Χελκίου τοῦ Σαλήμου,
2
2
садꙋ́ковъ, а҆хїтѡ́въ, а҆марі́евъ, є҆зі́евъ, мемерѡ́ѳовъ, заре́евъ саꙋі́евъ, вокка́евъ, а҆вїсꙋ́мовъ, фїнее́совъ, є҆леаза́ровъ, а҆арѡ́на пе́рвагѡ свѧще́нника: τοῦ Σαδδούκου, τοῦ ᾿Αχιτώβ, τοῦ ᾿Αμαρίου, τοῦ ᾿Οζίου, τοῦ Βοκκά, τοῦ ᾿Αβισαΐ, τοῦ Φινεές, τοῦ ᾿Ελεάζαρ, τοῦ ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως τοῦ πρώτου.
3
3
то́й є҆́здра взы́де ѿ вавѷлѡ́на, ꙗ҆́кѡ книго́чїй благоразꙋ́менъ сы́й въ зако́нѣ мѡѷсе́овѣ, да́ннѣмъ ѿ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, οὗτος ῎Εσδρας ἀνέβη ἐκ Βαβυλῶνος ὡς γραμματεὺς εὐφυὴς ὢν ἐν τῷ Μωυσέως νόμῳ τῷ ἐκδεδομένῳ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραήλ,
4
4
и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ ца́рь сла́вꙋ, ѡ҆брѣ́тшемꙋ благода́ть пред̾ ни́мъ, над̾ всѣ́ми досто́инствы є҆гѡ̀. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ βασιλεὺς δόξαν, εὑρόντος χάριν ἐνώπιον αὐτοῦ ἐπὶ πάντα τὰ ἀξιώματα αὐτοῦ.
5
5
И҆ взыдо́ша вкꙋ́пѣ съ ни́мъ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, и҆ свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ, и҆ свѧщеннопѣвцє́въ и҆ вра́тарей и҆ рабѡ́въ церко́вныхъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, καὶ συνανέβησαν ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῶν ἱερέων καὶ Λευιτῶν καὶ ἱεροψαλτῶν καὶ θυρωρῶν καὶ ἱεροδούλων εἰς ῾Ιερουσαλὴμ
6
6
лѣ́та седма́гѡ ца́рствꙋющꙋ а҆ртаѯе́рѯꙋ въ пѧ́тый мцⷭ҇ъ: то̀ лѣ́то седмо́е царю̀: и҆зше́дше бо и҆з̾ вавѷлѡ́на въ новомчⷭ҇їи пе́рвагѡ мцⷭ҇а, прїидо́ша во і҆ерⷭ҇ли́мъ по да́нномꙋ и҆̀мъ поспѣ́хꙋ въ пꙋ́ть ѿ гдⷭ҇а: ἔτους ἑβδόμου βασιλεύοντος ᾿Αρταξέρξου ἐν τῷ πέμπτῳ μηνὶ (οὗτος ἐνιαυτὸς ἕβδομος τῷ βασιλεῖ). ἐξελθόντες γὰρ ἐκ Βαβυλῶνος τῇ νουμηνίᾳ τοῦ πρώτου μηνὸς παρεγένοντο εἰς ῾Ιερουσαλὴμ κατὰ τὴν δοθεῖσαν αὐτοῖς εὐοδίαν παρὰ τοῦ Κυρίου ἐπ᾿ αὐτῷ·
7
7
и҆́бо є҆́здра мно́гое свѣ́дѣнїе ѡ҆бдержа́ше, дабы̀ ничто̀ ѡ҆ста́вити сꙋ́щихъ ѿ зако́на гдⷭ҇нѧ и҆ ѿ за́повѣди, є҆́же наꙋчи́ти всего̀ і҆и҃лѧ всѣ̑мъ ѡ҆правда́нїємъ и҆ сꙋдба́мъ. ὁ γὰρ ῎Εσδρας πολλὴν ἐπιστήμην περιεῖχεν εἰς τὸ μηδὲν παραλιπεῖν τῶν ἐκ τοῦ νόμου Κυρίου καὶ ἐκ τῶν ἐντολῶν διδάξαι πάντα τὸν ᾿Ισραὴλ δικαιώματα καὶ κρίματα.
8
8
Прїи́де же напи́санное повелѣ́нїе ѿ а҆ртаѯе́рѯа царѧ̀ ко є҆́здрѣ свѧще́нникꙋ и҆ чтецꙋ̀ зако́на гдⷭ҇нѧ, є҆гѡ́же є҆́сть списа́нїе подлежа́щее: Προσπεσόντος δὲ τοῦ γραφέντος προστάγματος παρὰ ᾿Αρταξέρξου βασιλέως πρὸς ῎Εσδραν τὸν ἱερέα καὶ ἀναγνώστην τοῦ νόμου Κυρίου, οὗ ἐστιν ἀντίγραφον τὸ ὑποκείμενον·
9
9
ца́рь а҆ртаѯе́рѯъ є҆́здрѣ свѧще́нникꙋ и҆ чтецꙋ̀ зако́на гдⷭ҇нѧ ра́доватисѧ: «Βασιλεὺς ᾿Αρταξέρξης ῎Εδρᾳ τῷ ἱερεῖ καὶ ἀναγνώστῃ τοῦ νόμου Κυρίου χαίρειν.
10
10
человѣколю́бнѡ а҆́зъ сꙋди́въ, повелѣ́хъ хотѧ́щымъ ѿ ꙗ҆зы́ка і҆ꙋде́йскагѡ съ во́лею благо́ю, и҆ ѿ свѧщє́нникъ и҆ леѵі̑тъ, и҆ и҆̀же сꙋ́ть въ ца́рствїи на́шемъ, и҆тѝ съ тобо́ю во і҆ерⷭ҇ли́мъ: καὶ τὰ φιλάνθρωπα ἐγὼ κρίνας προσέταξα τοὺς βουλομένους ἐκ τοῦ ἔθνους τῶν ᾿Ιουδαίων αἱρετίζοντας καὶ τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν, καὶ τῶνδε ἐν τῇ ἡμετέρᾳ βασιλείᾳ, συμπορεύεσθαί σοι εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
11
11
є҆ли́цы оу҆̀бо вожделѣ́ютъ, да соберꙋ́тсѧ и҆ по́йдꙋтъ съ тобо́ю, ꙗ҆́коже оу҆го́дно мнѣ̀ и҆ седмѝ дрꙋгѡ́мъ мои̑мъ совѣ́тникѡмъ: ὅσοι οὖν ἐνθυμοῦνται, συνεξορμάσθωσαν καθάπερ δέδοκται ἐμοί τε καὶ τοῖς ἑπτὰ φίλοις συμβουλευταῖς,
12
12
да оу҆ви́дѧтъ дѣ́ємаѧ во і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ, ꙗ҆́коже є҆́сть въ зако́нѣ гдⷭ҇ни, ὅπως ἐπισκέψωνται τὰ κατὰ τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἀκολούθως ᾧ ἔχει ἐν τῷ νόμῳ Κυρίου,
13
13
и҆ да вно́сѧтъ да́ры гдⷭ҇ꙋ і҆и҃левꙋ, и҆̀хже ѡ҆бѣща́хъ а҆́зъ и҆ дрꙋ́зи во і҆ерⷭ҇ли́мъ, и҆ всѐ зла́то и҆ сребро̀, є҆́же ѡ҆брѣ́тено бꙋ́детъ во странѣ̀ вавѷлѡ́нстѣй, гдⷭ҇ꙋ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, съ дарова́ннымъ ѿ ꙗ҆зы́ка во свѧти́лище гдⷭ҇а бг҃а и҆́хъ, є҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мъ: καὶ ἀπενεγκεῖν δῶρα τῷ Κυρίῳ τοῦ ᾿Ισραήλ, ἃ ηὐξάμην ἐγώ τε καὶ οἱ φίλοι, εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πᾶν χρυσίον καὶ ἀργύριον, ὃ ἐὰν εὑρεθῇ ἐν τῇ χώρᾳ τῆς Βαβυλωνίας, τῷ Κυρίῳ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ σὺν τῷ δεδωρημένῳ ὑπὸ τοῦ ἔθνους εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν τὸ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ
14
14
да собере́тсѧ зла́то и҆ сребро̀ на ю҆нцы̀ и҆ ѻ҆вны̀ и҆ а҆́гнцы, и҆ ꙗ҆̀же тѣ̑мъ послѣ́дꙋютъ, συναχθῆναι, τό τε χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον εἰς ταύρους καὶ κριοὺς καὶ ἄρνας καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα,
15
15
да прино́сѧтъ жє́ртвы гдⷭ҇ꙋ на ѻ҆лта́рь гдⷭ҇а бг҃а и҆́хъ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: ὥστε προσενεγκεῖν θυσίας τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν τὸ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
16
16
и҆ всѧ̑ є҆ли̑ка хо́щеши съ бра́тїею твое́ю сотвори́ти зла́томъ и҆ сребро́мъ, совершѝ по во́ли бг҃а твоегѡ̀, καὶ πάντα, ὅσα ἐὰν βούλῃ μετὰ τῶν ἀδελφῶν σου ποιῆσαι χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, ἐπιτέλει κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ σου,
17
17
и҆ свѧщє́нныѧ сосꙋ́ды гдⷭ҇ни, и҆̀же даны̀ сꙋ́ть тебѣ̀, къ дѣ́лꙋ до́мꙋ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, да положи́ши пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ твои́мъ, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ Κυρίου τὰ διδόμενά σοι εἰς τὴν χρείαν τοῦ ἱεροῦ τοῦ Θεοῦ σου τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ
18
18
и҆ прѡ́чаѧ, є҆ли̑ка а҆́ще тебѣ̀ потрє́бна бꙋ́дꙋтъ къ дѣлѡ́мъ хра́мꙋ бг҃а твоегѡ̀, да да́си ѿ ца́рскагѡ сокро́вища: καὶ τὰ λοιπὰ ὅσα ἂν ὑποπίπτῃ σοι εἰς τὴν χρείαν τοῦ ἱεροῦ τοῦ Θεοῦ σου δώσεις ἐκ τοῦ βασιλικοῦ γαζοφυλακίου.
19
19
и҆ а҆́зъ ца́рь а҆ртаѯе́рѯъ повелѣ́хъ стражє́мъ сокро́вища сѷрі́йскагѡ и҆ фїнїкі́йскагѡ, да, є҆ли́кѡ напи́шетъ є҆́здра свѧще́нникъ и҆ чте́цъ зако́на гдⷭ҇а бг҃а вы́шнѧгѡ, прилѣ́жнѡ даю́тъ є҆мꙋ̀, да́же до сребра̀ тала́нтъ ста̀, κἀγὼ ἰδοὺ ᾿Αρταξέρξης βασιλεὺς προσέταξας τοῖς γαζοφύλαξι Συρίας καὶ Φοινίκης, ἵνα ὅσα ἐὰν ἀποστείλῃ ῎Εσδρας ὁ ἱερεὺς καὶ ἀναγνώστης τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ τοῦ ῾Υψίστου, ἐπιμελῶς διδῶσιν ἕως ἀργυρίου ταλάντων ἑκατόν,
20
20
та́кожде и҆ до пшени́цы спꙋ́дѡвъ ста̀ и҆ вїна̀ до мѣ́ръ ста̀: ὁμοίως δὲ καὶ ἕως πυροῦ κόρων ἑκατὸν καὶ οἴνου μετρητῶν ἑκατὸν
21
21
и҆ и҆́на премнѡ́га всѧ̑ по зако́нꙋ бж҃їю да соверша́тсѧ съ поспѣше́нїемъ бг҃ꙋ вы́шнемꙋ, да не воста́нетъ гнѣ́въ на ца́рство царе́во и҆ сынѡ́въ є҆гѡ̀: καὶ ἄλλα ἐκ πλήθους· πάντα κατὰ τὸν τοῦ Θεοῦ νόμον ἐπιτελεσθήτω ἐπιμελῶς τῷ Θεῷ τῷ ῾Υψίστῳ, ἕνεκεν τοῦ μὴ γενέσθαι ὀργὴν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ.
22
22
ва́мъ же глаго́лю, да всѣ̑мъ свѧще́нникѡмъ и҆ леѵі́тѡмъ, и҆ свѧщеннопѣвцє́мъ и҆ вра́тникѡмъ, и҆ рабѡ́мъ церкѡ́внымъ и҆ писцє́мъ це́ркве тоѧ̀, ни є҆ди́на да́нь, нижѐ и҆́на тѧгота̀ бꙋ́детъ, и҆ ни є҆ди́нꙋ вла́сть и҆мѣ́ти налага́ти что̀ на ни́хъ: καὶ ὑμῖν δὲ λέγεται ὅπως πᾶσι τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Λευίταις καὶ ἱεροψάλταις καὶ θυρωροῖς καὶ ἱεροδούλοις καὶ πραγματικοῖς τοῦ ἱεροῦ τούτου μηδὲ μία φορολογία μηδὲ ἄλλη ἐπιβουλὴ γίνηται, καὶ μηδένα ἔχειν ἐξουσίαν ἐπιβαλεῖν τι τούτοις.
23
23
ты́ же, є҆́здро, по премⷣрости бж҃їей, поста́ви сꙋдїи̑ и҆ нача́лники, да сꙋ́дѧтъ во все́й сѷрі́и и҆ фїнїкі́и всѣ́хъ вѣ́дꙋщихъ зако́нъ бг҃а твоегѡ̀, а҆ невѣ́дꙋщихъ оу҆чѝ: καὶ σύ, ῎Εσδρα, κατὰ τὴν σοφίαν τοῦ Θεοῦ ἀνάδειξον κριτὰς καὶ δικαστάς, ὅπως δικάζωσιν ἐν ὅλῃ Συρίᾳ καὶ Φοινίκῃ πάντας τοὺς ἐπισταμένους τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου· καὶ τοὺς μή ἐπισταμένους διδάξεις.
24
24
и҆ всѝ є҆ли́цы престꙋ́пѧтъ зако́нъ бг҃а твоегѡ̀ и҆ ца́рскїй тща́телнѡ да нака́жꙋтсѧ, и҆лѝ сме́ртїю, и҆лѝ ка́знїю, и҆лѝ сребра̀ лише́нїемъ, и҆лѝ и҆згна́нїемъ. καὶ πάντες, ὅσοι ἂν παραβαίνωσι τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σου καὶ τὸν βασιλικόν, ἐπιμελῶς κολασθήσονται, ἐάν τε καὶ θανάτῳ· ἐάν τε καὶ τιμωρίᾳ ἢ ἀργυρικῇ ζημίᾳ ἢ ἀπαγωγῇ».
25
25
И҆ речѐ є҆́здра книго́чїй: блгⷭ҇ве́нъ є҆ди́нъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ѻ҆тє́цъ мои́хъ, и҆̀же дадѐ сїѧ̑ въ се́рдце царе́во просла́вити до́мъ є҆гѡ̀, и҆́же во і҆ерⷭ҇ли́мѣ, Καὶ εἶπεν ῎Εσδρας ὁ γραμματεύς· εὐλογητὸς μόνος Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου ὁ δοὺς ταῦτα εἰς τὴν καρδίαν τοῦ βασιλέως, δοξάσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν ἐν ῾Ιερουσαλήμ,
26
26
и҆ менѐ почтѐ пред̾ царе́мъ и҆ совѣ́тниками и҆ всѣ́ми дрꙋ̑ги и҆ вельмѡ́жи є҆гѡ̀: καὶ ἐμὲ ἐτίμησεν ἐναντίον τοῦ βασιλέως καὶ τῶν συμβουλευόντων καὶ πάντων τῶν φίλων καὶ μεγιστάνων αὐτοῦ.
27
27
и҆ а҆́зъ благоде́рзостенъ бы́хъ по по́мощи гдⷭ҇а бг҃а моегѡ̀, и҆ собра́хъ ѿ і҆и҃лѧ мꙋ́жы, да вкꙋ́пѣ взы́дꙋтъ со мно́ю. καὶ ἐγὼ εὐθαρσὴς ἐγενόμην κατὰ τὴν ἀντίληψιν Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου καὶ συνήγαγον ἄνδρας ἐκ τοῦ ᾿Ισραὴλ ὥστε συναναβῆναί μοι.
28
28
И҆ сі́и предводи́телїе по свои́мъ ѻ҆те́чествѡмъ и҆ нача́лствѡмъ, и҆̀же и҆зыдо́ша со мно́ю и҆з̾ вавѷлѡ́на въ ца́рство а҆ртаѯе́рѯа царѧ̀: Καὶ οὗτοι οἱ προηγούμενοι κατὰ τὰς πατριὰς αὐτῶν καὶ τὰς μεριδαρχίας οἱ ἀναβάντες μετ᾿ ἐμοῦ ἐκ Βαβυλῶνος ἐν τῇ βασιλείᾳ ᾿Αρταξέρξου τοῦ βασιλέως·
29
29
Ѿ сынѡ́въ фїнее́совыхъ гирсѡ́нъ, ѿ сынѡ́въ і҆ѳама́ровыхъ гамалїи́лъ, ѿ сынѡ́въ даві́довыхъ латтꙋ́съ, сы́нъ сехені́евъ, ἐκ τῶν υἱῶν Φινεές, Γηρσών· ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ιαθαμάρου, Γαμαλιήλ· ἐκ τῶν υἱῶν Δαυίδ, Λαττοὺς ὁ Σεχενίου·
30
30
ѿ сынѡ́въ форо́совыхъ заха́рїа и҆ съ ни́мъ ѡ҆пи́санныхъ мꙋже́й сто̀ пѧтьдесѧ́тъ, ἐκ τῶν υἱῶν Φόρος, Ζαχαρίας καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἀπεγράφησαν ἄνδρες ἑκατὸν πεντήκοντα·
31
31
ѿ сынѡ́въ фаа́ѳъ-мѡа́влихъ є҆лїаѡні́а заре́овъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й двѣ́сти, ἐκ τῶν υἱῶν Φαὰθ Μωάβ, ᾿Ελιαωνίας Ζαραίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι·
32
32
ѿ сынѡ́въ заѳо́евыхъ сехені́а є҆зеі́левъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й три́ста, ѿ сынѡ́въ а҆ді́нихъ ѡ҆ви́ѳъ і҆ѡнаѳꙋ́евъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й двѣ́сти пѧтьдесѧ́тъ, ἐκ τῶν υἱῶν Ζαθόης, Σεχενίας ᾿Ιεζήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες τριακόσιοι· ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Αδίν, ᾿Ωβὴθ ᾿Ιωνάθου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι πεντήκοντα·
33
33
ѿ сынѡ́въ и҆ла́мовыхъ і҆есі́а гоѳолі́евъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й се́дмьдесѧтъ, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ηλάμ, ᾿Ιεσίας Γοθολίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα·
34
34
ѿ сынѡ́въ сафаті́евыхъ зараі́а михаи́ловъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й се́дмьдесѧтъ, ἐκ τῶν υἱῶν Σαφατίου, Ζαραΐας Μιχαήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα·
35
35
ѿ сынѡ́въ і҆ѡа́влихъ а҆ваді́а і҆ези́ловъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й двѣ́сти двана́десѧть, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ιωάβ, ᾿Αβαδίας ᾿Ιεζήλου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες διακόσιοι δεκαδύο·
36
36
ѿ сынѡ́въ вані́евыхъ а҆ссалїмѡ́ѳъ сы́нъ і҆ѡсафі́евъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й сто̀ шестьдесѧ́тъ, ἐκ τῶν υἱῶν Βανίας, Σαλιμὼθ ᾿Ιωσαφίου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑξήκοντα καὶ ἑκατόν·
37
37
ѿ сынѡ́въ ваві́евыхъ заха́рїа виваі́евъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й два́десѧть ѻ҆́смь, ἐκ τῶν υἱῶν Βαβί, Ζαχαρίας Βηβαΐ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες εἰκοσιοκτώ·
38
38
ѿ сынѡ́въ а҆ста́ѳовыхъ і҆ѡа́ннъ а҆ката́нь и҆ съ ни́мъ мꙋже́й сто̀ де́сѧть, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Αστάθ, ᾿Ιωάννης ᾿Ακατὰν καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑκατὸν δέκα·
39
39
ѿ сынѡ́въ а҆дѡнїка́мовыхъ послѣ́днїи, и҆ сїѧ̑ сꙋ́ть и҆мена̀ и҆́хъ: є҆лїфала̀ сы́нъ і҆еꙋи́левъ и҆ саме́а и҆ съ ни́ма мꙋже́й се́дмьдесѧтъ, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Αδωνικάμ, οἱ ἔσχατοι καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν· ᾿Ελιφαλὰ τοῦ Γεουὴλ καὶ Σαμαίας καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἄνδρες ἑβδομήκοντα·
40
40
ѿ сынѡ́въ вагѡ́евыхъ оу҆ѳі́й і҆стакꙋ́ровъ и҆ съ ни́мъ мꙋже́й се́дмьдесѧтъ. ἐκ τῶν υἱῶν Βαγώ, Οὐθὶ ὁ τοῦ ᾿Ισταλκούρου καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἄνδρες ἑβδομήκοντα.
41
41
И҆ собра́хъ и҆̀хъ къ рѣцѣ̀ ꙗ҆́же нарица́етсѧ ѳера́нъ, и҆ ѡ҆полчи́хомсѧ трѝ дни̑ здѣ̀, и҆ пресмотри́хъ и҆̀хъ. Καὶ συνήγαγον αὐτοὺς ἐπὶ τὸν λεγόμενον Θερὰν ποταμόν, καὶ παρενεβάλομεν ἡμέρας τρεῖς αὐτόθι, καὶ κατέμαθον αὐτούς.
42
42
И҆ ѿ сынѡ́въ свѧще́нничихъ и҆ ѿ леѵі́тскихъ не ѡ҆брѣ́тъ та́мѡ, καὶ ἐκ τῶν ἱερέων καὶ ἐκ τῶν λευιτῶν οὐχ εὑρὼν ἐκεῖ
43
43
посла́хъ ко є҆леаза́рꙋ и҆ і҆дꙋи́лꙋ, и҆ маазма́нꙋ и҆ а҆лнаѳа́нꙋ, и҆ маме́ю и҆ саме́ю и҆ і҆ѡрі́вꙋ, наѳа́нꙋ, є҆нната́нꙋ, заха́рїи и҆ месꙋлла́мꙋ, предводи́телємъ и҆ оу҆чє́нымъ, ἀπέστειλα πρὸς ᾿Ελεάζαρον καὶ ᾿Ιδουῆλον καὶ Μαιὰ καὶ Μασμὰν καὶ ᾿Αλναθὰν καὶ Σαμαίαν κα’Ι ᾿Ιώριβον, Νάθαν, ᾿Εννατάν, Ζαχαρίαν καὶ Μοσόλλαμον τοὺς ἡγουμένους καὶ ἐπιστήμονας
44
44
и҆ реко́хъ и҆̀мъ, да прїи́дꙋтъ къ додде́ю вождꙋ̀, и҆́же на мѣ́стѣ сокровищехрани́лницы, καὶ εἶπα αὐτοῖς ἐλθεῖν πρὸς Λοδδαῖον τὸν ἡγούμενον τὸν ἐν τῷ τόπῳ τοῦ γαζοφυλακίου,
45
45
заповѣ́давъ и҆̀мъ рещѝ додде́ю и҆ бра́тїи є҆гѡ̀ и҆ сꙋ́щымъ на мѣ́стѣ сокровищехрани́телємъ, да по́слютъ къ на́мъ свѧще́нствовати и҆мꙋ́щихъ въ домꙋ̀ (гдⷭ҇а) бг҃а на́шегѡ. ἐντειλάμενος αὐτοῖς διαλεχθῆναι Λοδδαίῳ καὶ τοῖς ἀδελφοῖς αὐτοῦ καὶ τοῖς ἐν τῷ τόπῳ γαζοφύλαξιν ἀποστεῖλαι ἡμῖν τοὺς ἱερατεύσοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.
46
46
И҆ приведо́ша къ на́мъ держа́вною рꙋко́ю гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ мꙋ́жы оу҆чє́ны ѿ сынѡ́въ моолі́а сы́на леѵі́ина, сы́на і҆и҃лева, а҆севеві́ю и҆ сынѡ́въ є҆гѡ̀ и҆ бра́тїю ѻ҆смьна́десѧть, καὶ ἤγαγον ἡμῖν κατὰ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἄνδρας ἐπιστήμονας τῶν υἱῶν Μοολὶ τοῦ Λευὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, ᾿Ασεβηβίαν καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς ἀδελφούς, ὄντας δέκα καὶ ὀκτώ,
47
47
и҆ а҆севі́ю и҆ а҆ннꙋ́а и҆ ѡ҆се́а бра́та ѿ сынѡ́въ ханꙋне́евыхъ, и҆ сынѡ́въ и҆́хъ мꙋже́й два́десѧть: καὶ ᾿Ασεβίαν καὶ ῎Αννουον καὶ ᾿Ωσαίαν ἀδελφὸν ἐκ τῶν υἱῶν Χανουναίου καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, εἴκοσιν ἄνδρες·
48
48
и҆ ѿ церко́вныхъ слꙋжи́телей, и҆̀хже дадѐ даві́дъ и҆ нача̑лницы къ дѣ́ланїю леѵі́тѡмъ, церко́вныхъ слꙋжи́телей двѣ́сти два́десѧть: всѣ́хъ же и҆мена̀ знаменова̑нна сꙋ́ть въ писа́нїи. καὶ ἐκ τῶν ἱεροδούλων, ὧν ἔδωκε Δαυίδ, καὶ οἱ ἡγούμενοι εἰς τὴν ἐργασίαν τῶν Λευιτῶν, ἱεροδούλους διακοσίους καὶ εἴκοσι· πάντων ἐσημάνθη ἡ ὀνοματογραφία.
49
49
И҆ ѡ҆бѣща́хъ тꙋ̀ по́стъ ю҆́ношамъ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ на́шимъ, καὶ εὐξάμην ἐκεῖ νηστείαν τοῖς νεανίσκοις ἔναντι Κυρίου ἡμῶν
50
50
да взы́щемъ ѿ негѡ̀ бл҃гі́й пꙋ́ть на́мъ и҆ сꙋ́щымъ съ на́ми ча́дѡмъ на́шымъ и҆ скотѡ́мъ. ζητῆσαι παρ᾿ αὐτοῦ εὐοδίαν ἡμῖν τε καὶ τοῖς συνοῦσιν ἡμῖν τέκνοις ἡμῶν καὶ κτήνεσιν·
51
51
Оу҆срами́хбосѧ проси́ти ѿ царѧ̀ пѣ́шихъ и҆ ко́нникѡвъ и҆ проводникѡ́въ ра́ди ѡ҆хране́нїѧ на́мъ ѿ сꙋпоста̑тъ, ἐνετράπην γὰρ αἰτῆσαι τὸν βασιλέα πεζούς τε καὶ ἱππεῖς καὶ προπομπὴν ἕνεκεν ἀσφαλείας τῆς πρὸς τοὺς ἐναντιουμένους ἡμῖν·
52
52
реко́хомъ бо царю̀, ꙗ҆́кѡ си́ла гдⷭ҇а на́шегѡ бꙋ́детъ со и҆́щꙋщими є҆го̀ на всѧ́кое оу҆правле́нїе. εἴπαμεν γὰρ τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἡ ἰσχὺς τοῦ Κυρίου ἡμῶν ἔσται μετά τῶν ἐπιζητούντων αὐτὸν εἰς πᾶσαν ἐπανόρθωσιν.
53
53
И҆ па́ки помоли́хомсѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ ѡ҆ си́хъ и҆ млⷭ҇тива полꙋчи́хомъ. καὶ πάλιν ἐδεήθημεν τοῦ Κυρίου ἡμῶν πάντα ταῦτα καὶ ἐτύχομεν εὐϊλάτου.
54
54
И҆ ѿлꙋчи́хъ ѿ племенонача́лникѡвъ и҆ свѧще́нникѡвъ мꙋже́й двана́десѧть є҆севрі́ю и҆ а҆ссамі́ю и҆ съ ни́ми ѿ бра́тїи и҆́хъ мꙋже́й де́сѧть, καὶ ἐχώρισα τῶν φυλάρχων τῶν ἱερέων ἄνδρας δεκαδύο, καὶ ᾿Εσερεβίαν καὶ Σαμίαν καὶ μετ᾿ αὐτῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἄνδρας δώδεκα,
55
55
и҆ и҆звѣ́сихъ и҆̀мъ сребро̀, зла́то и҆ сосꙋ́ды свѧщє́нныѧ до́мꙋ бг҃а на́шегѡ, ꙗ҆̀же дарова̀ ца́рь и҆ совѣ̑тницы є҆гѡ̀ и҆ вельмѡ́жи и҆ ве́сь і҆и҃ль: καὶ ἔστησα αὐτοῖς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἃ ἐδωρήσατο ὁ βασιλεύς, καὶ οἱ σύμβουλοι αὐτοῦ καὶ οἱ μεγιστᾶνες καὶ πᾶς ᾿Ισραήλ.
56
56
и҆ и҆звѣ́сивъ преда́хъ и҆̀мъ сребра̀ тала̑нтъ ше́сть сѡ́тъ пѧтьдесѧ́тъ, и҆ сосꙋ̑дъ сре́брѧныхъ тала̑нтъ сто̀, и҆ зла́та тала̑нтъ сто̀, и҆ сосꙋ́дѡвъ позлаще́нныхъ два́десѧть, и҆ сосꙋ́дѡвъ мѣ́дѧныхъ ѿ и҆збра́нныѧ мѣ́ди блеща́щихсѧ златови́дныхъ, сосꙋ́дѡвъ двана́десѧть, καὶ στήσας παρέδωκα αὐτοῖς ἀργυρίου τάλαντα ἑξακόσια πεντήκοντα καὶ σκεύη ἀργυρᾶ ταλάντων ἑκατὸν καὶ χρυσίου τάλαντα ἑκατὸν καὶ χρυσώματα εἴκοσι καὶ σκεύη χάλκεα ἀπὸ χρηστοῦ χαλκοῦ στίλβοντα χρυσοειδῆ σκεύη δώδεκα.
57
57
и҆ реко́хъ и҆̀мъ: и҆ вы̀ свѧ́ти є҆стѐ гдⷭ҇ꙋ, и҆ сосꙋ́ди свѧ́ти, и҆ зла́то и҆ сребро̀ ѡ҆бѣща́нное гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ на́шихъ: καὶ εἶπα αὐτοῖς· καὶ ὑμεῖς ἅγιοί ἐστε τῷ Κυρίῳ καὶ τὰ σκεύη τὰ ἅγια, καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον εὐχὴ τῷ Κυρίῳ, Κυρίῳ τῶν πατέρων ἡμῶν·
58
58
бди́те и҆ храни́те, до́ндеже воздади́те вы̀ всѧ̑ племенонача́лникѡмъ свѧще́нникѡвъ и҆ леѵі́тѡвъ и҆ нача́лникѡмъ ѻ҆те́чествъ і҆и҃левыхъ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ въ сосꙋдохрани́телницѣ до́мꙋ бг҃а на́шегѡ. ἀγρυπνεῖτε καὶ φυλάσσετε ἕως τοῦ παραδοῦναι ὑμᾶς αὐτὰ τοῖς φυλάρχοις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν καὶ τοῖς ἡγουμένοις τῶν πατριῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ἐν τοῖς παστοφορίοις τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
59
59
И҆ прїе́мше свѧще́нницы и҆ леѵі́ти сребро̀ и҆ зла́то и҆ сосꙋ́ды во і҆ерⷭ҇ли́мъ, внесо́ша во хра́мъ гдⷭ҇ень. καὶ οἱ παραλαβόντες οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον καὶ τὰ σκεύη τὰ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ εἰσήνεγκαν εἰς τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου.
60
60
И҆ воздви́гшесѧ ѿ рѣкѝ ѳеры̀ въ дванадесѧ́тый де́нь пе́рвагѡ мцⷭ҇а, внидо́хомъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ съ крѣ́пкою рꙋко́ю гдⷭ҇а на́шегѡ, ꙗ҆́же съ на́ми: и҆ и҆зба́ви на́съ гдⷭ҇ь ѿ и҆схо́да пꙋтѝ ѿ всѣ́хъ вра̑гъ, и҆ прїидо́хомъ во і҆ерⷭ҇ли́мъ. Καὶ ἀναζεύξαντες ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Θερὰ τῇ δωδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνὸς ἕως εἰσήλθομεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ κατὰ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν τὴν ἐφ᾿ ἡμῖν· καὶ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ τῆς εἰσόδου ἀπὸ παντὸς ἐχθροῦ, καὶ ἤλθομεν εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
61
61
И҆ є҆гда̀ бы́сть та́мѡ тре́тїй де́нь, въ четве́ртый де́нь и҆змѣ́реное зла́то и҆ сребро̀ пре́дано въ до́мъ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ мармѡ́ѳѣ сы́нꙋ оу҆рі́инꙋ свѧще́нникꙋ, καὶ γενομένης αὐτόθι ἡμέρας τρίτης, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ σταθὲν τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον παρεδόθη ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου ἡμῶν Μαρμωθὶ Οὐρίᾳ ἱερεῖ —
62
62
и҆ съ ни́мъ (бѣ̀) є҆леаза́ръ сы́нъ фїнее́совъ, и҆ бы́ста съ ни́ма і҆ѡсава́дъ сы́нъ і҆исꙋ́совъ и҆ мѡи́ѳъ саванні́евъ сы́нъ, леѵі́тѧне: всѧ̑ по числꙋ̀ и҆ вѣ́сꙋ, и҆ напи́санъ бы́сть ве́сь вѣ́съ и҆́хъ въ то́й ча́съ. καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ᾿Ελεάζαρ ὁ τοῦ Φινεές, καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ᾿Ιωσαβδὸς ᾿Ιησοῦ καὶ Μωὲθ Σαβάννου, οἱ Λευῖται— πρὸς ἀριθμὸν καὶ ὁλκὴν ἅπαντα, καὶ ἐγράφη πᾶσα ἡ ὁλκὴ αὐτῶν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ.
63
63
Прише́дшїи же ѿ плѣне́нїѧ принесо́ша жє́ртвы бг҃ꙋ і҆и҃левꙋ ю҆нє́цъ двана́десѧть за ве́сь і҆и҃ль, ѻ҆вє́нъ де́вѧтьдесѧтъ ше́сть, а҆́гнєцъ се́дмьдесѧтъ два̀, козлѡ́въ за спасе́нїе двана́десѧть всѧ̑ въ же́ртвꙋ гдⷭ҇ню. οἱ δὲ παραγενόμενοι ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας προσήνεγκαν θυσίας τῷ Θεῷ τοῦ ᾿Ισραὴλ Κυρίῳ, ταύρους δώδεκα ὑπὲρ παντὸς ᾿Ισραήλ, κριοὺς ἐνενηκονταέξ, ἄρνας ἑβδομηκονταδύο, τράγους ὑπὲρ σωτηρίου δώδεκα· ἅπαντα θυσίαν τῷ Κυρίῳ.
64
64
И҆ ѿда́ша повєлѣ́нїѧ царє́ва царє́вымъ строи́телємъ и҆ є҆па́рхѡмъ кїлисѷрі́и и҆ фїнїкі́и, и҆ почто́ша ꙗ҆зы́къ и҆ хра́мъ гдⷭ҇ень. καὶ ἀπέδωκαν τὰ προστάγματα τοῦ βασιλέως τοῖς βασιλικοῖς οἰκονόμοις καὶ τοῖς ἐπάρχοις Κοίλης Συρίας καὶ Φοινίκης, καὶ ἐδόξασαν τὸ ἔθνος καὶ τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου.
65
65
И҆ соверши́вшымсѧ си̑мъ, пристꙋпи́ша ко мнѣ̀ предводи́телїе, глаго́люще: Καὶ τούτων τελεσθέντων προσήλθοσάν μοι οἱ ἡγούμενοι λέγοντες·
66
66
не ѿлꙋчи́сѧ ро́дъ і҆и҃левъ и҆ нача̑лницы, и҆ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти ѿ и҆ноплеме́нныхъ ꙗ҆зы́кѡвъ землѝ и҆ ѿ нечисто́тъ и҆́хъ, ѿ ꙗ҆зы̑къ ханане́ѡвъ и҆ хетте́ѡвъ, и҆ ферезе́ѡвъ и҆ і҆евꙋсе́ѡвъ, и҆ мѡаві́тѡвъ и҆ є҆гѵ́птѧнъ и҆ і҆дꙋме́ѡвъ: οὐκ ἐχώρισαν τὸ ἔθνος τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται τὰ ἀλλογενῆ ἔθνη τῆς γῆς καὶ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν, Χαναναίων καὶ Χετταίων καὶ Φερεζαίων καὶ ᾿Ιεβουσαίων καὶ Μωαβιτῶν καὶ Αἰγυπτίων καὶ ᾿Ιδουμαίων·
67
67
сопрѧго́шасѧ бо со дще́рьми и҆́хъ, и҆ ті́и и҆ сы́нове и҆́хъ, и҆ смѣси́сѧ сѣ́мѧ свѧто́е со и҆ноплеме́нными ꙗ҆зы̑ки зе́мскими, и҆ прича̑стницы бы́ша предводи́телїе и҆ вельмѡ́жи беззако́нїѧ сегѡ̀ ѿ нача́ла ве́щи. συνῴκησαν γὰρ μετὰ τῶν θυγατέρων αὐτῶν καὶ αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν, καὶ ἐπεμίγη τὸ σπέρμα τὸ ἅγιον εἰς τὰ ἀλλογενῆ ἔθνη τῆς γῆς, καὶ μετεῖχον οἱ προηγούμενοι καὶ οἱ μεγιστᾶνες τῆς ἀνομίας ταύτης ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ πράγματος.
68
68
И҆ а҆́бїе, є҆гда̀ оу҆слы́шахъ сїѧ̑, раздра́хъ ѡ҆дѣѧ̑нїѧ и҆ свѧще́ннꙋю ри́зꙋ, и҆ терза́хъ власы̀ главы̀ и҆ брады̀, и҆ сѣдѣ́хъ ско́рбенъ и҆ печа́ленъ, καὶ ἅμα τῷ ἀκοῦσαί με ταῦτα διέρρηξα τὰ ἱμάτια καὶ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα καὶ κατέτιλα τοῦ τριχώματος τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ πώγωνος καὶ ἐκάθισα σύννους καὶ περίλυπος.
69
69
И҆ собра́шасѧ ко мнѣ̀, є҆ли́цы тогда̀ подвиза́хꙋсѧ во сло́вѣ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева, мнѣ̀ пла́чꙋщꙋ ѡ҆ беззако́нїи, и҆ сѣдѣ́хъ ско́рбенъ да́же до вече́рнїѧ же́ртвы: καὶ ἐπισυνήχθησαν πρός με ὅσοι ποτὲ ἐπικινοῦντο ἐπὶ τῷ ρήματι Κυρίου Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐμοῦ πενθοῦντος ἐπὶ τῇ ἀνομίᾳ, καὶ ἐκαθήμην περίλυπτος ἕως τῆς δειλινῆς θυσίας.
70
70
и҆ воста́хъ ѿ поста̀, раздра̑на и҆мѣ́ющь ѡ҆дѣѧ̑нїѧ и҆ свѧще́ннꙋю ри́зꙋ, преклони́въ кѡлѣ́на и҆ просте́ръ рꙋ́цѣ ко гдⷭ҇ꙋ, реко́хъ: καὶ ἐξεγερθεὶς ἐκ τῆς νηστείας, διερρηγμένα ἔχων τὰ ἱμάτια καὶ τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα, κάμψας τὰ γόνατα καὶ ἐκτείνας τὰς χεῖρας πρὸς τὸν Κύριον ἔλεγον·
71
71
гдⷭ҇и, постыдѣ́хсѧ и҆ оу҆срами́хсѧ пред̾ лице́мъ твои́мъ, Κύριε, ᾔσχυμμαι καὶ ἐντέτραμμαι κατὰ πρόσωπόν σου·
72
72
грѣси́ бо на́ши оу҆мно́жишасѧ вы́ше гла́въ на́шихъ, и҆ безꙋ̑мїѧ на̑ша воздвиго́шасѧ да́же до небесѐ, αἱ γὰρ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐπλεόνασαν ὑπὲρ τὰς κεφαλὰς ἡμῶν, αἱ δὲ ἄγνοιαι ἡμῶν ὑπερήνεγκαν ἕως τοῦ οὐρανοῦ
73
73
є҆щѐ ѿ време́нъ ѻ҆тє́цъ на́шихъ, и҆ є҆смы̀ въ вели́цѣ грѣсѣ̀ да́же до днѐ сегѡ̀: ἔτι ἀπὸ τῶν χρόνων τῶν πατέρων ἡμῶν, καί ἐσμεν ἐν μεγάλῃ ἁμαρτίᾳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
74
74
и҆ ра́ди грѣ̑хъ на́шихъ и҆ ѻ҆тє́цъ на́шихъ пре́дани є҆смы̀ со бра́тїѧми на́шими и҆ съ царьмѝ на́шими и҆ со свѧщє́нники на́шими царє́мъ зємны́мъ въ ме́чь и҆ плѣне́нїе и҆ въ грабле́нїе со стыдѣ́нїемъ да́же до дне́шнѧгѡ днѐ: καὶ διά τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν παρεδόθημεν σὺν τοῖς ἀδελφοῖς ἡμῶν καὶ σὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ σὺν τοῖς ἱερεῦσιν ἡμῶν τοῖς βασιλεῦσι τῆς γῆς εἰς ρομφαίαν καὶ αἰχμαλωσίαν καὶ προνομὴν μετὰ αἰσχύνης μέχρι τῆς σήμερον ἡμέρας.
75
75
и҆ нн҃ѣ коли́ко бы́сть на́мъ млⷭ҇рдїе ѿ тебє̀, гдⷭ҇и бж҃е, є҆́же ѡ҆ста́вити на́мъ ко́рень и҆ и҆́мѧ на мѣ́стѣ ст҃ы́ни твоеѧ̀ καὶ νῦν κατὰ πόσον τι ἐγενήθη ἡμῖν ἔλεος παρὰ σοῦ, Κύριε, καταλειφθῆναι ἡμῖν ρίζαν καὶ ὄνομα ἐν τῷ τόπῳ ἁγιάσματός σου
76
76
и҆ є҆́же ѿкры́ти свѣти́лникъ на́мъ въ домꙋ̀ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ, да́ти на́мъ пи́щꙋ во вре́мѧ рабо́ты на́шеѧ: и҆ є҆гда̀ слꙋжи́хомъ, не бы́хомъ ѡ҆ста́влени ѿ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ, καὶ τοῦ ἀνακαλύψαι φωστῆρα ἡμῖν ἐν τῷ οἴκῳ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν δοῦναι ἡμῖν τροφὴν ἐν τῷ καιρῷ τῆς δουλείας ἡμῶν; καὶ ἐν τῷ δουλεύειν ἡμᾶς οὐκ ἐγκατελείφθημεν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἡμῶν,
77
77
но поста́ви на́съ во благода́ти пред̾ цари̑ пе́рсскими да́ти на́мъ пи́щꙋ, ἀλλὰ ἐποίησεν ἡμᾶς ἐν χάριτι ἐνώπιον τῶν βασιλέων Περσῶν δοῦναι ἡμῖν τροφὴν
78
78
и҆ просла́вити хра́мъ гдⷭ҇а на́шегѡ, и҆ воздви́гнꙋти ѡ҆пꙋстоше́нный сїѡ́нъ, да́ти на́мъ тверды́ню во і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ: καὶ δοξάσαι τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ ἐγεῖραι τὴν ἔρημον Σιών, δοῦναι ἡμῖν στερέωμα ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ ῾Ιερουσαλήμ.
79
79
и҆ нн҃ѣ что̀ рече́мъ, гдⷭ҇и, и҆мѣ́юще сїѧ̑; престꙋпи́хомъ бо повєлѣ́нїѧ твоѧ̑, ꙗ҆̀же да́лъ є҆сѝ рꙋко́ю ѻ҆трокѡ́въ твои́хъ прⷪ҇ро́кѡвъ, гл҃ѧ: καὶ νῦν τί ἐροῦμεν, Κύριε, ἔχοντες ταῦτα; παρέβημεν γὰρ τὰ προστάγματά σου, ἃ ἔδωκας ἐν χειρὶ τῶν παίδων σου τῶν προφητῶν λέγων,
80
80
ꙗ҆́кѡ землѧ̀, въ ню́же хо́дите наслѣ́дити, землѧ̀ ѡ҆скверне́на є҆́сть скве́рною и҆ноплеме́нныхъ землѝ, и҆ нечистото́ю свое́ю напо́лниша ю҆̀, ὅτι ἡ γῆ, εἰς ἣν εἰσέρχεσθε κληρονομῆσαι, ἔστι γῆ μεμολυσμένη μολυσμῷ τῶν ἀλλογενῶν τῆς γῆς, καὶ τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῶν ἐνέπλησαν αὐτήν.
81
81
и҆ нн҃ѣ дще́рей ва́шихъ не сопрѧзи́те сынѡ́мъ и҆́хъ, и҆ дще́рей и҆́хъ не прїе́млите сыновѡ́мъ ва́шымъ, καὶ νῦν τὰς θυγατέρας ὑμῶν μὴ συνοικήσητε τοῖς υἱοῖς αὐτῶν καὶ τὰς θυγατέρας αὐτῶν μὴ λάβητε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν·
82
82
и҆ не взыщи́те ми́ра и҆мѣ́ти съ ни́ми во всѐ вре́мѧ, да оу҆крѣпи́вшесѧ ꙗ҆ди́те блага̑ѧ землѝ и҆ достоѧ́нїе раздѣлѧ́ете сыновѡ́мъ ва́шымъ да́же до вѣ́ка: καὶ οὐ ζητήσετε εἰρηνεῦσαι τὰ πρὸς αὐτοὺς τὸν ἅπαντα χρόνον, ἵνα ἰσχύσαντες φάγητε τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς, καὶ κατακληρονομήσητε τοῖς τέκνοις ὑμῶν ἕως αἰῶνος.
83
83
и҆ ꙗ҆̀же слꙋча́ютсѧ на́мъ, всѧ̑ быва́ютъ ра́ди дѣ́лъ на́шихъ лꙋка́выхъ и҆ вели́кихъ грѣ̑хъ на́шихъ: ты́ бо, гдⷭ҇и, ѡ҆блегчи́лъ є҆сѝ грѣхѝ на́шѧ καὶ τὰ συμβαίνοντα πάντα ἡμῖν γίνεται διὰ τὰ ἔργα ἡμῶν τὰ πονηρὰ καὶ τὰς μεγάλας ἁμαρτίας ἡμῶν. σὺ γάρ, Κύριε, ἐκούφισας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ
84
84
и҆ да́лъ є҆сѝ на́мъ сицевы́й ко́рень, и҆ па́ки ѡ҆брати́хомсѧ престꙋпи́ти зако́нъ тво́й, є҆́же смѣси́тисѧ съ нечистото́ю ꙗ҆зы̑къ зе́мскихъ: ἔδωκας ἡμῖν τοιαύτην ρίζαν· πάλιν ἀνεκάμψαμεν παραβῆναι τὸν νόμον σου εἰς τὸ ἐπιμιγῆναι τῇ ἀκαθαρσίᾳ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς.
85
85
не прогнѣ́валсѧ ли є҆сѝ на ны̀ погꙋби́ти на́съ, до́ндеже не ѡ҆ста́нетсѧ ко́рень и҆ сѣ́мѧ и҆ и҆́мѧ на́ше; οὐχὶ ὠργίσθης ἡμῖν ἀπολέσαι ἡμᾶς ἕως τοῦ μὴ καταλιπεῖν ρίζαν καὶ σπέρμα καὶ ὄνομα ἡμῶν;
86
86
гдⷭ҇и бж҃е і҆и҃левъ, и҆́стиненъ є҆сѝ, ѡ҆ста́хомсѧ бо ко́рень до дне́шнѧгѡ днѐ: Κύριε τοῦ ᾿Ισραήλ, ἀληθινὸς εἶ· κατελείφθημεν γὰρ ρίζα ἐν τῇ σήμερον.
87
87
сѐ, нн҃ѣ є҆смы̀ пред̾ тобо́ю во беззако́нїихъ на́шихъ, нѣ́сть бо ста́ти є҆щѐ пред̾ тобо́ю въ си́хъ. ἰδοὺ νῦν ἐσμεν ἐνώπιόν σου ἐν ταῖς ἀνομίαις ἡμῶν· οὐ γάρ ἐστι στῆναι ἔτι ἔμπροσθέν σου ἐπὶ τούτοις.
88
88
И҆ є҆гда̀ молѧ́сѧ є҆́здра и҆сповѣ́дашесѧ, пла́чꙋщь на землѝ ни́цъ просте́ртъ пред̾ хра́момъ, собра́шасѧ къ немꙋ̀ ѿ і҆ерⷭ҇ли́ма наро́дъ мно́гъ ѕѣлѡ̀, мꙋ́жїе и҆ жєны̀, и҆ ю҆́нѡши и҆ ю҆́нѡты: пла́чь бо бы́сть вели́къ въ то́мъ мно́жествѣ. Καὶ ὅτε προσευχόμενος ῎Εσδρας ἀνθωμολογεῖτο κλαίων χαμαιπετὴς ἔμπροσθεν τοῦ ἱεροῦ, ἐπισυνήχθησαν πρὸς αὐτὸν ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ὄχλος πολὺς σφόδρα, ἄνδρες καὶ γυναῖκες καὶ νεανίαι· κλαυθμὸς γὰρ ἦν μέγας ἐν τῷ πλήθει.
89
89
И҆ возопи́въ і҆ехоні́а і҆еи́левъ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ, речѐ: є҆́здро, мы̀ согрѣши́хомъ ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ, поѧ́хомъ жєны̀ и҆ноплемє́нничи ѿ ꙗ҆зы̑къ землѝ: и҆ нн҃ѣ є҆́сть пред̾ тобо́ю ве́сь і҆и҃ль: καὶ φωνήσας ᾿Ιεχονίας ᾿Ιεήλου τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἶπεν· ῎Εσδρα, ἡμεῖς ἡμάρτομεν εἰς τὸν Κύριον καὶ συνῳκίσαμεν γυναῖκας ἀλλογενεῖς ἐκ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς. καὶ νῦν ἐστιν ἐπάνω πᾶς ᾿Ισραήλ·
90
90
въ то́мъ да бꙋ́детъ на́мъ клѧ́тва пред̾ гдⷭ҇емъ, є҆́же и҆згна́ти всѣ́хъ же́нъ на́шихъ, ꙗ҆̀же ѿ и҆ноплеме́нныхъ, со ча́ды и҆́хъ, ꙗ҆́коже сꙋди́сѧ тебѣ̀, и҆ є҆ли́цы повинꙋ́ютсѧ зако́нꙋ гдⷭ҇ню: ἐν τούτῳ γινέσθω ἡμῖν ὁρκωμοσία πρὸς τὸν Κύριον, ἐκβαλεῖν πάσας τὰς γυναῖκας ἡμῶν τὰς ἐκ τῶν ἀλλογενῶν σὺν τοῖς τέκνοις αὐτῶν, ὡς ἐκρίθη σοι, καὶ ὅσοι πειθαρχοῦσι τῷ νόμῳ Κυρίου.
91
91
воста́въ соверша́й, къ тебѣ̀ пристои́тъ дѣ́ло, и҆ мы̀ съ тобо́ю мꙋ́жественнѡ сотвори́мъ. ἀναστὰς ἐπιτέλει· πρός σε γὰρ τὸ πρᾶγμα, καὶ ἡμεῖς μετὰ σοῦ ἰσχὺν ποιεῖν.
92
92
И҆ воста́въ є҆́здра, заклѧ̀ племенонача́лникѡвъ свѧще́нническихъ и҆ леѵі́тскихъ всегѡ̀ і҆и҃лѧ сотвори́ти по си̑мъ. И҆ клѧ́шасѧ. καὶ ἀναστὰς ῎Εσδρας ὥρκισε τοὺς φυλάρχους τῶν ἱερέων καὶ Λευιτῶν παντὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ ποιῆσαι κατὰ ταῦτα· καὶ ὤμοσαν.
Глава́ ѳ҃
Κεφάλαιο 9
1
1
И҆ воста́въ є҆́здра ѿ притво́ра хра́ма, и҆́де въ сосꙋдохрани́лницꙋ і҆ѡана́на сы́на є҆лїасі́вова, ΚΑΙ ἀναστὰς ῎Εδρας ἀπὸ τῆς αὐλῆς τοῦ ἱεροῦ ἐπορεύθη εἰς τὸ παστοφόριον ᾿Ιωνὰν τοῦ ᾿Ελιασίβου,
2
2
и҆ водвори́всѧ та́мѡ не вкꙋша́ше хлѣ́ба, нижѐ воды̀ пїѧ́ше, рыда́ѧ ѡ҆ беззако́нїихъ вели́кихъ наро́да. καὶ αὐλισθεὶς ἐκεῖ ἄρτου οὐκ ἐγεύσατο οὐδὲ ὕδωρ ἔπιε, πενθῶν ἐπὶ τῶν ἀνομιῶν τῶν μεγάλων τοῦ πλήθους.
3
3
И҆ бы́сть проповѣ́данїе во все́й і҆ꙋде́и и҆ і҆ерⷭ҇ли́мѣ всѣ̑мъ, и҆̀же бѧ́хꙋ ѿ плѣне́нїѧ, є҆́же собра́тисѧ во і҆ерⷭ҇ли́мъ: καὶ ἐγένετο κήρυγμα ἐν ὅλῃ τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ πᾶσι τοῖς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας συναχθῆναι εἰς ῾Ιερουσαλήμ·
4
4
и҆ є҆ли́цы не прїи́дꙋтъ въ два̀ и҆лѝ трѝ дни̑, по сꙋдꙋ̀ предсѣдѧ́щихъ старѣ́йшинъ во́зметсѧ и҆мѣ́нїе и҆́хъ, и҆ то́й чꙋ́ждь бꙋ́детъ ѿ мно́жества бы́вшагѡ въ плѣне́нїи. καὶ ὅσοι ἂν μὴ ἀπαντήσωσιν ἐν δυσὶν ἢ τρισὶν ἡμέραις κατὰ τὸ κρίμα τῶν προκαθημένων πρεσβυτέρων, ἀνιερωθήσονται τὰ κτήνη αὐτῶν, καὶ αὐτὸς ἀλλοτριωθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθους τῆς αἰχμαλωσίας.
5
5
И҆ собра́шасѧ всѝ, и҆̀же бѧ́хꙋ ѿ колѣ́на і҆ꙋ́дина и҆ венїамі́нова, въ трѝ дни̑ во і҆ерⷭ҇ли́мъ, се́й мцⷭ҇ъ девѧ́тый, въ двадесѧ́тый де́нь мцⷭ҇а, καὶ ἐπισυνήχθησαν πάντες οἱ ἐκ τῆς φυλῆς ᾿Ιούδα καὶ Βενιαμὶν ἐν τρισὶν ἡμέραις εἰς ῾Ιερουσαλήμ (οὗτος ὁ μὴν ἔννατος τῇ εἰκάδι τοῦ μηνός),
6
6
и҆ сѣдо́ша всѐ мно́жество на простра́нствїи церко́внѣмъ, дрожа́ще ра́ди зимы̀ настоѧ́щїѧ. καὶ συνεκάθισαν πᾶν τὸ πλῆθος ἐν τῷ εὐρυχώρῳ τοῦ ἱεροῦ τρέμοντες διὰ τὸν ἐνεστῶτα χειμῶνα.
7
7
И҆ воста́въ є҆́здра речѐ и҆̀мъ: вы̀ беззако́ннѡ сотвори́ли є҆стѐ, и҆ поѧ́сте себѣ̀ жєны̀ и҆ноплемє́нничи, да приложитѐ грѣхѝ ко і҆и҃лю: καὶ ἀναστὰς ῎Εσδρας εἶπεν αὐτοῖς· ὑμεῖς ἠνομήσατε καὶ συνῳκίσατε γυναιξὶν ἀλλογενέσι τοῦ προσθεῖναι ἁμαρτίας τῷ ᾿Ισραήλ·
8
8
и҆ нн҃ѣ дади́те и҆сповѣ́данїе и҆ сла́вꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ѻ҆тє́цъ на́шихъ καὶ νῦν δότε ὁμολογίαν δόξαν τῷ Κυρίῳ Θεῷ τῶν πατέρων ἡμῶν
9
9
и҆ сотвори́те во́лю є҆гѡ̀, и҆ ѿлꙋчи́тесѧ ѿ ꙗ҆зы̑къ земны́хъ и҆ ѿ же́нъ и҆ноплеме́нныхъ. καὶ ποιήσατε τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ χωρίσθητε ἀπὸ τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῶν γυναικῶν τῶν ἀλλογενῶν.
10
10
И҆ возопѝ всѐ мно́жество и҆ реко́ша гла́сомъ вели́кимъ: та́кѡ, ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, сотвори́мъ: καὶ ἐφώνησεν ἅπαν τὸ πλῆθος καὶ εἶπον μεγάλῃ τῇ φωνῇ· οὕτως ὡς εἴρηκας ποιήσομεν.
11
11
но мно́жество вели́ко є҆́сть, и҆ вре́мѧ зи́мно, и҆ не мо́жемъ стоѧ́ти без̾ покро́ва, а҆ дѣ́ло нѣ́сть на́мъ є҆ди́нагѡ днѐ, ни двꙋ̀, мно́гѡ бо въ си́хъ согрѣши́хомъ: ἀλλὰ τὸ πλῆθος πολὺ καὶ ὥρα χειμερινή, καὶ οὐκ ἰσχύομεν στῆναι αἴθριοι, καὶ τὸ ἔργον οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡμέρας μιᾶς οὐδὲ δύο· ἐπὶ πλεῖον γὰρ ἡμάρτομεν ἐν τούτοις.
12
12
да предста́нꙋтъ же и҆ предводи́телїе наро́да, и҆ всѝ, и҆̀же съ на́ми ѡ҆бита́ютъ, є҆ли́цы и҆мѣ́ютъ же́нъ и҆ноплеме́нныхъ, да прїи́дꙋтъ ѡ҆брѣ́тше вре́мѧ, στήτωσαν δὲ οἱ προηγούμενοι τοῦ πλήθους, καὶ πάντες οἱ ἐκ τῶν κατοικιῶν ἡμῶν ὅσοι ἔχουσι γυναῖκας ἀλλογενεῖς, παραγενηθήτωσαν λαβόντες χρόνον·
13
13
и҆ ѿ всѧ́кагѡ мѣ́ста старѣ̑йшины и҆ сꙋдїи̑, до́ндеже разрѣши́тсѧ гнѣ́въ гдⷭ҇ень ѿ на́съ, дѣ́ла сегѡ̀. ἑκάστου δὲ τόπου τοὺς πρεσβυτέρους καὶ τοὺς κριτὰς ἕως τοῦ λῦσαι τὴν ὀργὴν Κυρίου ἀφ᾿ ἡμῶν τοῦ πράγματος τούτου.
14
14
І҆ѡнаѳа́съ сы́нъ а҆заи́левъ и҆ є҆зекі́а ѳѡканꙋ́евъ сы́нъ прїѧ́ста по семꙋ̀, и҆ месꙋлла́мъ и҆ леѵі́съ и҆ савваті́й вкꙋ́пѣ содѣ́йствоваша и҆́ма: ᾿Ιωνάθας ᾿Αζαήλου καὶ ᾿Εζεκίας Θεωκανοῦ ἐπεδέξαντο κατὰ ταῦτα, καὶ Μοσόλλαμος καὶ Λευὶς καὶ Σαββαταῖος συνεβράβευσαν αὐτοῖς.
15
15
и҆ сотвори́ша по всемꙋ̀ семꙋ̀ бы́вшїи ѿ плѣне́нїѧ. καὶ ἐποίησαν κατὰ πάντα ταῦτα οἱ ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας.
16
16
И҆ и҆збра̀ себѣ̀ є҆́здра свѧще́нникъ мꙋ́жы нача́лники ѻ҆те́чествъ и҆́хъ всѣ́хъ по и҆́мени, и҆ сѣдо́ша вкꙋ́пѣ въ новомчⷭ҇їи десѧ́тагѡ мцⷭ҇а и҆спыта́ти дѣ́ло то̀. καὶ ἐπελέξατο αὐτῷ ῎Εσδρας ὁ ἱερεὺς ἄνδρας ἡγουμένους τῶν πατριῶν αὐτῶν πάντας κατ᾿ ὄνομα, καὶ συνεκλείσθησαν τῇ νουμηνίᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ δεκάτου ἐτάσαι τὸ πρᾶγμα.
17
17
И҆ приведе́но бы́сть ко ѡ҆конча́нїю ѡ҆ мꙋже́хъ, и҆̀же и҆мѧ́хꙋ жєны̀ и҆ноплемє́нничи, да́же до новомчⷭ҇їѧ пе́рвагѡ мцⷭ҇а. καὶ ἤχθη ἐπὶ πέρας τὰ κατὰ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐπισυνέχοντας γυναῖκας ἀλλογενεῖς ἕως τῆς νουμηνίας τοῦ πρώτου μηνός.
18
18
И҆ ѡ҆брѣто́шасѧ ѿ і҆ере́євъ собра́вшїисѧ и҆мꙋ́ще же́нъ и҆ноплеме́нничихъ: καὶ εὑρέθησαν τῶν ἱερέων οἱ ἐπισυναχθέντες ἀλλογενεῖς γυναῖκας ἔχοντες·
19
19
ѿ сынѡ́въ і҆исꙋ́са сы́на і҆ѡседе́кова и҆ бра́тїи є҆гѡ̀ маѳи́ла и҆ є҆леаза́ръ, и҆ і҆ѡрі́въ и҆ і҆ѡада́нъ, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ιησοῦ τοῦ ᾿Ιωσεδὲκ καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ Μαθήλας καὶ ᾿Ελεάζαρος καὶ ᾿Ιώριβος καὶ ᾿Ιωαδάνος·
20
20
и҆ возложи́ша рꙋ́ки, да и҆зго́нѧтъ жєны̀ своѧ̑, и҆ во оу҆милостивле́нїе ѻ҆вны̀ за невѣ́дѣнїе своѐ: καὶ ἐπέβαλον τὰς χεῖρας ἐκβαλεῖν τὰς γυναῖκας αὐτῶν, καὶ εἰς ἐξιλασμὸν κριοὺς ὑπὲρ τῆς ἀγνοίας αὐτῶν.
21
21
и҆ ѿ сынѡ́въ є҆мми́ровыхъ а҆нані́а и҆ завде́й, и҆ і҆ани́нъ и҆ самі́а, и҆ і҆ереи́лъ и҆ а҆зарі́а, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Εμμήρ, ᾿Ανανίας καὶ Ζαβδαῖος καὶ Μάνης καὶ Σαμαῖος καὶ ῾Ιερεὴλ καὶ ᾿Αζαρίας·
22
22
и҆ ѿ сынѡ́въ фесꙋ́ровыхъ є҆лїѡна́съ, масі́а, і҆сма́илъ и҆ наѳанаи́лъ, и҆ ѡ҆кїди́лъ и҆ сало́а: καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Φαισούρ, ᾿Ελιωναΐς Μασσίας ᾿Ισμαῆλος καὶ Ναθαναῆλος καὶ ᾿Ωκόδηλος καὶ Σαλόας·
23
23
и҆ ѿ леѵі̑тъ і҆ѡзава́дъ и҆ семе́й, и҆ кѡ́лїй (се́й є҆́сть калїта̀) и҆ фаѳе́й, и҆ і҆ꙋ́да и҆ і҆ѡ́на: καὶ ἐκ τῶν Λευιτῶν, ᾿Ιωζαβάδος καὶ Σεμεΐς καὶ Κώϊος (οὗτός ἐστι Καλιτάς) καὶ Παθαῖος καὶ ᾿Ιούδας καὶ ᾿Ιωνάς·
24
24
ѿ свѧщеннопѣвцє́въ є҆лїаѯꙋ́ръ, вакхꙋ́ръ: ἐκ τῶν ἱεροψαλτῶν, ᾿Ελιάσεβος, Βακχοῦρος·
25
25
ѿ двє́рникъ саллꙋ́мъ и҆ толва́нъ: ἐκ τῶν θυρωρῶν, Σαλοῦμος καὶ Τολβάνης·
26
26
ѿ і҆и҃лѧ, ѿ сынѡ́въ форо́совыхъ і҆ерма̀, і҆едді́а и҆ мелхі́а, и҆ маи́лъ и҆ є҆леаза́ръ, и҆ а҆сїві́а и҆ ваане́а, ἐκ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐκ τῶν υἱῶν Φόρος, ῾Ιερμὰς καὶ ᾿Ιεζίας καὶ Μελχίας καὶ Μαῆλος καὶ ᾿Ελεάζαρος καὶ ᾿Ασεβίας καὶ Βαναίας·
27
27
ѿ сынѡ́въ и҆ла́евыхъ матѳані́а, заха́рїа и҆ і҆ереи́лъ, и҆ і҆еримѡ́ѳъ и҆ а҆иді́а, ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ηλά, Ματθανίας, Ζαχαρίας καὶ ᾿Ιεζριῆλος καὶ ᾿Ιωαβδίος καὶ ῾Ιερεμὼθ καὶ ᾿Αϊδίας·
28
28
и҆ ѿ сынѡ́въ замѡ́ѳовыхъ є҆лїада̀, є҆лїсі́мъ, ѻ҆ѳоні́а, і҆арїмѡ́ѳъ, сава́тъ и҆ сарде́й, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ζαμώθ, ᾿Ελιαδάς, ᾿Ελιάσιμος, ᾿Οθονίας ᾿Ιαριμὼθ καὶ Σάβαθος καὶ Ζεραλίας·
29
29
и҆ ѿ сынѡ́въ вива́евыхъ і҆ѡа́ннъ и҆ а҆нані́а, и҆ і҆ѡзава́дъ и҆ є҆маѳі́й, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Βηβαΐ, ᾿Ιωάννης καὶ ᾿Ανανίας καὶ ᾿Ιωζάβδος καὶ ᾿Αμαθίας·
30
30
ѿ сынѡ́въ мані́евыхъ ѻ҆ла́мъ, мамꙋ́хъ, і҆едде́й, і҆асꙋ́въ и҆ і҆асаи́лъ и҆ і҆еримѡ́ѳъ, ἐκ τῶν υἱῶν Μανί, ᾿Ωλαμός, Μαμοῦχος, ᾿Ιεδαῖος, ᾿Ιασοῦβος καὶ ᾿Ιασαῆλος καὶ ῾Ιερεμώθ·
31
31
и҆ ѿ сынѡ́въ а҆дді́евыхъ нааѳі́й и҆ моосі́а, лакꙋ́нъ и҆ наі́дъ, и҆ матѳані́а и҆ сесѳи́лъ, и҆ валнꙋ́й и҆ манассі́а, καὶ ἐξ υἱῶν ᾿Αδδί, Νάαθος καὶ Μοοσίας, Λακκοῦνος καὶ Ναΐδος, Ματθανίας καὶ Σεσθήλ· καὶ Βαλνοῦος καὶ Μανασσίας·
32
32
и҆ ѿ сынѡ́въ а҆на́нихъ є҆лїѡна̀ и҆ і҆асе́й, и҆ мелхі́а и҆ савве́й и҆ сі́мѡнъ хосаме́й, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ανάν, ᾿Ελιωνὰς καὶ ᾿Ασαΐας καὶ Μελχίας καὶ Σαββαῖος καὶ Σίμων Χοσαμαῖος·
33
33
и҆ ѿ сынѡ́въ а҆со́мовыхъ а҆лтане́й и҆ матѳі́й, и҆ ване́а и҆ є҆лїфала́тъ, и҆ манассі́а и҆ семе́й, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ασόμ, ᾿Αλταναῖος καὶ Ματταθίας καὶ Σαβανναῖος καὶ ᾿Ελιφαλὰτ καὶ Μανασσῆς καὶ Σεμεΐ·
34
34
и҆ ѿ сынѡ́въ ваані́иныхъ і҆еремі́а, момді́й, і҆смаи́ръ, і҆ꙋи́лъ, мавда́й и҆ педїа̀ и҆ а҆нѡ́съ, равасїѡ́нъ и҆ і҆енасі́въ и҆ мамнїтанаі́мъ, є҆лїасі́й, ванꙋ́й, є҆лїалі́й, самі́й, селемі́а, наѳані́а, и҆ ѿ сынѡ́въ ѻ҆зѡра́евыхъ сесі́й, є҆зрі́лъ, а҆заи́лъ, сама́тъ, замврі́й, і҆ѡ́сифъ, καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Βαανί, ῾Ιερεμίας, Μομδίος, ᾿Ισμαῆρος, ᾿Ιουήλ, Μαβδαΐ καὶ Πεδίας καὶ ῎Ανως, Ραβασίων καὶ ᾿Ενάσιβος καὶ Μαμνιτάναιμος, ᾿Ελίασις, Βαννούς, ᾿Ελιαλί, Σομεΐς, Σελεμίας, Ναθανίας· καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Εζωρά, Σεσίς, ᾿Εσρήλ, ᾿Αζαῆλος, Σαματός, Ζαμβρί, ᾿Ιώσηφος·
35
35
и҆ ѿ сынѡ́въ є҆́ѳмы мазїті́а, завадаі́а, и҆даі́й, і҆ꙋи́лъ, ване́а: καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Εθμά, Μαζιτίας, Ζαβαδαίας, ᾿Ηδαΐς, ᾿Ιουήλ, Βαναίας.
36
36
всѝ сі́и поѧ́ша себѣ̀ жєны̀ и҆ноплемє́нничи и҆ ѿпꙋсти́ша и҆̀хъ со ча́ды. πάντες οὗτοι συνῴκισαν γυναῖκας ἀλλογενεῖς, καὶ ἀπέλυσαν αὐτὰς σὺν τέκνοις.
37
37
И҆ всели́шасѧ свѧще́нницы и҆ леѵі́ти, и҆ и҆̀же (бѧ́хꙋ) ѿ і҆и҃лѧ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ и҆ во странѣ̀, въ новомчⷭ҇їи седма́гѡ мцⷭ҇а, и҆ сы́нове і҆и҃лєвы во ѡ҆би́телехъ свои́хъ. Καὶ κατῴκησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ οἱ ἐκ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν τῇ χώρᾳ τῇ νουμηνίᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐν ταῖς κατοικίαις αὐτῶν.
38
38
И҆ собра́сѧ всѐ мно́жество є҆динодꙋ́шнѡ на простра́нство, є҆́же ко восто́кꙋ вра́тъ свѧще́нныхъ, καὶ συνήχθη πᾶν τὸ πλῆθος ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ εὐρύχωρον τοῦ πρὸς ἀνατολὰς τοῦ ἱεροῦ πυλῶνος
39
39
и҆ реко́ша є҆́здрѣ а҆рхїере́ю и҆ чтецꙋ̀, да принесе́тъ зако́нъ мѡѷсе́овъ, пре́данный ѿ гдⷭ҇а бг҃а і҆и҃лева. καὶ εἶπεν ῎Εσδρᾳ τῷ ἱερεῖ καὶ ἀναγνώστῃ· κόμισαι τὸν νόμον Μωυσῆ τὸν παραδοθέντα ὑπὸ Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ.
40
40
И҆ принесѐ є҆́здра а҆рхїере́й зако́нъ всемꙋ̀ мно́жествꙋ, ѿ мꙋ́жа да́же до жены̀, и҆ всѣ̑мъ свѧще́нникѡмъ слы́шати зако́нъ въ новомчⷭ҇їи седма́гѡ мцⷭ҇а, καὶ ἐκόμισεν ῎Εσδρας ὁ ἀρχιερεὺς τὸν νόμον παντὶ τῷ πλήθει ἀνθρώπου ἕως γυναικὸς καὶ πᾶσι τοῖς ἱερεῦσιν ἀκοῦσαι τοῦ νόμου νουμηνίᾳ τοῦ ἑβδόμου μηνός.
41
41
и҆ чтѧ́ше на простра́нствѣ, є҆́же пред̾ свѧще́нными враты̀ церко́вными, ѿ оу҆́тра да́же до полꙋ́дне пред̾ мꙋжми́ же и҆ жена́ми: и҆ да́ша всѐ мно́жество чꙋ̑вства въ зако́нъ. καὶ ἀνεγίνωσκεν ἐν τῷ πρὸ τοῦ ἱεροῦ πυλῶνος εὐρυχώρῳ, ἐξ ὄρθρου ἕως μέσης ἡμέρας, ἐνώπιον ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, καὶ ἀπέδωκαν πᾶν τὸ πλῆθος τὸν νοῦν εἰς τὸν νόμον.
42
42
И҆ ста̀ є҆́здра свѧще́нникъ и҆ чте́цъ зако́на на древѧ́нѣмъ а҆мвѡ́нѣ, и҆́же содѣ́ланъ бы́сть: καὶ ἔστη ῎Εσδρας ὁ ἱερεὺς καὶ ἀναγνώστης τοῦ νόμου ἐπὶ τοῦ ξυλίνου βήματος τοῦ κατασκευασθέντος,
43
43
и҆ ста́ша при не́мъ маттаѳі́а, самꙋ́й, а҆нані́а, а҆зарі́а, оу҆рі́а, є҆зекі́а, валаса́мъ ѡ҆деснꙋ́ю, καὶ ἔστησαν παρ᾿ αὐτῷ Ματταθίας, Σαμμούς, ᾿Ανανίας, ᾿Αζαρίας, Οὐρίας, ᾿Εζεκίας, Βαάλσαμος ἐκ δεξιῶν,
44
44
ѡ҆шꙋ́юю же фалде́й и҆ мїсаи́лъ, мелхі́а, а҆ѡѳасꙋ́въ, наварі́а, заха́рїа. καὶ ἐξ εὐωνύμων Φαλδαῖος καὶ Μισαήλ, Μελχίας, Λωθάσουβος, Ναβαρίας, Ζαχαρίας.
45
45
И҆ взе́мъ є҆́здра кни́гꙋ зако́на пред̾ всѣ́мъ мно́жествомъ, предсѣдѧ́ше бо во сла́вѣ пред̾ всѣ́ми, καὶ ἀναλαβὼν ῎Εσδρας τὸ βιβλίον ἐνώπιον τοῦ πλήθους προεκάθητο ἐπιδόξως ἐνώπιον πάντων,
46
46
и҆ є҆гда̀ толкова́ше зако́нъ, всѝ прѧ́мѡ стоѧ́хꙋ. И҆ благословѝ є҆́здра гдⷭ҇а бг҃а вы́шнѧго, бг҃а саваѡ́ѳа вседержи́телѧ. καὶ ἐν τῷ λῦσαι τὸν νόμον πάντες ὀρθοὶ ἔστησαν. καὶ εὐλόγησεν ῎Εσδρας τῷ Κυρίῳ Θεῷ ῾Υψίστῳ Θεῷ Σαβαὼθ παντοκράτορι,
47
47
И҆ возгласѝ ве́сь наро́дъ: а҆ми́нь. И҆ воздви́гше горѣ̀ рꙋ́ки и҆ припа́дше на зе́млю, поклони́шасѧ гдⷭ҇ꙋ. καὶ ἐπεφώνησε πᾶν τὸ πλῆθος ἀμήν. καὶ ἄραντες ἄνω τὰς χεῖρας, προσπεσόντες ἐπὶ τὴν γῆν, προσεκύνησαν τῷ Κυρίῳ.
48
48
І҆исꙋ́съ и҆ а҆нꙋ́й, и҆ сараві́а и҆ і҆аді́нъ и҆ і҆акꙋ́въ, саваті́а, а҆ѵте́й, меане́й и҆ калїта̀, а҆зарі́а и҆ і҆ѡза́вдъ, и҆ а҆нані́а и҆ вїата̀, леѵі́ти, оу҆ча́хꙋ зако́нꙋ гдⷭ҇ню и҆ ко мно́жествꙋ чтѧ́хꙋ зако́нъ гдⷭ҇ень, внꙋша́юще кꙋ́пнѡ чте́нїе. ᾿Ιησοῦς καὶ ᾿Αννιοὺθ καὶ Σαραβίας καὶ ᾿Ιαδινὸς καὶ ᾿Ιάκουβος, Σαββαταῖος, Αὐταίας, Μαιάννας καὶ Καλίτας, ᾿Αζαρίας καὶ ᾿Ιώζαβδος καὶ ᾿Ανανίας, Φαλίας, οἱ Λευῖται, ἐδίδασκον τὸν νόμον τοῦ Κυρίου καὶ πρὸς τὸ πλῆθος ἀνεγίνωσκον τὸν νόμον τοῦ Κυρίου, ἐμφυσιοῦντες ἅμα τὴν ἀνάγνωσιν.
49
49
И҆ речѐ а҆тѳара́тъ є҆́здрѣ а҆рхїере́ю и҆ чтецꙋ̀, и҆ леѵі́тѡмъ, и҆̀же оу҆ча́хꙋ мно́жество, глаго́лѧ: καὶ εἶπεν ᾿Ατθαράτης ῎Εσδρᾳ τῷ ἀρχιερεῖ καὶ ἀναγνώστῃ καὶ τοῖς Λευίταις τοῖς διδάσκουσι τὸ πλῆθος ἐπὶ πάντας·
50
50
де́нь се́й ст҃ъ є҆́сть гдⷭ҇ꙋ, и҆ всѝ пла́кахꙋ, є҆гда̀ слы́шахꙋ зако́нъ. (И҆ речѐ є҆́здра:) ἡ ἡμέρα αὕτη ἐστὶν ἁγία τῷ Κυρίῳ, καὶ πάντες ἔκλαιον ἐν τῷ ἀκοῦσαι τοῦ νόμου·
51
51
ше́дше оу҆̀бо ꙗ҆ди́те тꙋ̑чнаѧ и҆ пі́йте сла̑дкаѧ и҆ посли́те неимꙋ́щымъ: βαδίσαντες οὖν φάγετε λιπάσματα καὶ πίετε γλυκάσματα καὶ ἀποστείλατε ἀποστολὰς τοῖς μὴ ἔχουσιν,
52
52
ст҃ъ бо де́нь гдⷭ҇ень, и҆ не скорби́те, гдⷭ҇ь бо просла́витъ ва́съ. ἁγία γὰρ ἡ ἡμέρα τῷ Κυρίῳ· καὶ μὴ λυπεῖσθε, ὁ γὰρ Κύριος δοξάσει ὑμᾶς.
53
53
И҆ леѵі́ти повелѣ́ша всемꙋ̀ со́нмꙋ, глаго́люще: де́нь се́й ст҃ъ гдⷭ҇еви, не скорби́те. καὶ οἱ Λευῖται ἐκέλευον παντὶ τῷ δήμῳ λέγοντες· ἡ ἡμέρα αὕτη ἁγία, μὴ λυπεῖσθε.
54
54
И҆ и҆до́ша всѝ ꙗ҆́сти и҆ пи́ти и҆ весели́тисѧ и҆ да́ти неимꙋ́щымъ, да ра́дꙋютсѧ (ѕѣлѡ̀) мно́гѡ: καὶ ᾤχοντο πάντες φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ εὐφραίνεσθαι καὶ δοῦναι ἀποστολὰς τοῖς μὴ ἔχουσι καὶ εὐφρανθῆναι μεγάλως,
55
55
є҆ще́ бо содержа́ша словеса̀, и҆̀мже наꙋчи́шасѧ, и҆ собра́шасѧ. ὅτι γὰρ ἐνεφυσιώθησαν ἐν τοῖς ρήμασιν, οἷς ἐδιδάχθησαν, καὶ ἐπισυνήχθησαν.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.