Порівняти Біблія церковнослов'янською (unicode) з Біблія (Київський ізвод) - Къ солꙋ́нѧнѡмъ 2-е

Порівняти:

⇄

Къ солꙋ́нѧнѡмъ 2-е	Друге послання до Солунян святого апостола Павла

Глава́ а҃	Глава 1

1	1
(Заⷱ҇ ©о҃д҃.) Па́ѵелъ и҆ сїлꙋа́нъ и҆ тїмоѳе́й, цр҃кви солꙋ́нстѣй, ѡ҆ бз҃ѣ ѻ҆ц҃ѣ̀ на́шемъ и҆ гдⷭ҇ѣ і҆и҃сѣ хрⷭ҇тѣ̀:	(Зач. 274) Па́вел і Силуа́н і Тимофе́й, це́ркві Солу́нстій о Бо́зі Отці́ на́шем і Го́споді Ісу́сі Христі́;
2	2
блгⷣть ва́мъ и҆ ми́ръ ѿ бг҃а ѻ҆ц҃а̀ на́шегѡ, и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀.	благода́ть вам і мир от Бо́га Отця́ на́шего і Го́спода Ісу́са Христа́.
3	3
Благодари́ти до́лжни є҆смы̀ бг҃а всегда̀ ѡ҆ ва́съ, бра́тїе, ꙗ҆́коже досто́йно є҆́сть, ꙗ҆́кѡ превозраста́етъ вѣ́ра ва́ша, и҆ мно́житсѧ любо́вь є҆ди́нагѡ коегѡ́ждо всѣ́хъ ва́съ дрꙋ́гъ ко дрꙋ́гꙋ:	Благодари́ти до́лжні єсьми́ Бо́га всегда́ о вас, бра́тіє, я́коже досто́йно єсть, я́ко превозраста́єть ві́ра ва́ша, і мно́житься любо́в єди́наго коєго́ждо всіх вас друг ко дру́гу;
4	4
ꙗ҆́кѡ самѣ̑мъ на́мъ хвали́тисѧ ѡ҆ ва́съ въ цр҃квахъ бж҃їихъ, ѡ҆ терпѣ́нїи ва́шемъ и҆ вѣ́рѣ во всѣ́хъ гоне́нїихъ ва́шихъ и҆ ско́рбехъ, ꙗ҆̀же прїе́млете,	я́ко самі́м нам хвали́тися о вас в це́рквах Бо́жиїх, о терпі́нії ва́шем і ві́рі во всіх гоне́ніїх ва́ших і ско́рбіх, я́же приє́млете,
5	5
показа́нїе првⷣнагѡ сꙋда̀ бж҃їѧ, во є҆́же сподо́битисѧ ва́мъ црⷭ҇твїѧ бж҃їѧ, є҆гѡ́же ра́ди и҆ стра́ждете.	показа́ніє пра́веднаго суда́ Бо́жия, во є́же сподо́битися вам Ца́рствія Бо́жия, єго́же ра́ди і стра́ждете.
6	6
А҆́ще оу҆́бѡ првⷣно оу҆ бг҃а, возда́ти ско́рбь ѡ҆скорблѧ́ющымъ ва́съ,	А́ще у́бо пра́ведно у Бо́га, возда́ти скорб оскорбля́ющим вас,
7	7
а҆ ва́мъ ѡ҆скорблѧ́ємымъ ѿра́дꙋ съ на́ми, во ѿкрове́нїи гдⷭ҇а і҆и҃са съ нб҃сѐ, со а҆́гг҃лы си́лы своеѧ̀,	а вам оскорбля́ємим отра́ду с на́ми, во открове́нії Го́спода Ісу́са с небесе́, со а́нгели си́ли Своєя́,
8	8
во ѻ҆гнѝ пла́меннѣ даю́щагѡ ѿмще́нїе не вѣ́дꙋщымъ бг҃а и҆ не послꙋ́шающымъ бл҃говѣствова́нїѧ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀:	во огні́ пла́менні даю́щаго отмще́ніє не ві́дущим Бо́га і не послу́шающим благовіствова́нія Го́спода на́шего Ісу́са Христа́;
9	9
и҆̀же мꙋ́кꙋ прїи́мꙋтъ, поги́бель вѣ́чнꙋю, ѿ лица̀ гдⷭ҇нѧ и҆ ѿ сла́вы крѣ́пости є҆гѡ̀,	і́же му́ку при́ймуть, поги́бель ві́чную, от лиця́ Госпо́дня і от сла́ви крі́пости Єго́,
10	10
є҆гда̀ прїи́детъ просла́витисѧ во ст҃ы́хъ свои́хъ и҆ ди́венъ бы́ти во всѣ́хъ вѣ́ровавшихъ, (Заⷱ҇.) ꙗ҆́кѡ оу҆вѣ́рисѧ свидѣ́телство на́ше въ ва́съ, въ де́нь ѡ҆́нъ.	єгда́ при́йдеть просла́витися во святи́х Свої́х і ди́вен би́ти во всіх ві́ровавших, (Зач.) я́ко уві́рися свиді́тельство на́ше в вас, в день он.
11	11
За сїѐ и҆ мо́лимсѧ всегда̀ ѡ҆ ва́съ, да вы̀ сподо́битъ зва́нїю бг҃ъ на́шъ и҆ и҆спо́лнитъ всѧ́ко бл҃говоле́нїе бл҃гости и҆ дѣ́ло вѣ́ры въ си́лѣ,	За сіє́ і мо́лимся всегда́ о вас, да ви сподо́бить зва́нію Бог наш і іспо́лнить вся́ко благоволе́ніє бла́гости і ді́ло ві́ри в си́лі,
12	12
ꙗ҆́кѡ да просла́витсѧ и҆́мѧ гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ въ ва́съ, и҆ вы̀ въ не́мъ, по блгⷣти бг҃а на́шегѡ и҆ гдⷭ҇а і҆и҃са хрⷭ҇та̀.	я́ко да просла́виться і́м'я Го́спода на́шего Ісу́са Христа́ в вас, і ви в нем, по благода́ті Бо́га на́шего і Го́спода Ісу́са Христа́.
Глава́ в҃	Глава 2

1	1
(Заⷱ҇ ©о҃е҃.) Мо́лимъ же вы̀, бра́тїе, ѡ҆ прише́ствїи гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ и҆ на́шемъ собра́нїи ѡ҆ не́мъ,	(Зач. 275) Мо́лим же ви, бра́тіє, о прише́ствії Го́спода на́шего Ісу́са Христа́ і на́шем собра́нії о Нем,
2	2
не ско́рѡ подвиза́тисѧ ва́мъ ѿ оу҆ма̀, ни оу҆жаса́тисѧ нижѐ дꙋ́хомъ, нижѐ сло́вомъ, ни посла́нїемъ а҆́ки ѿ на́съ по́сланнымъ, ꙗ҆́кѡ оу҆жѐ настои́тъ де́нь хрⷭ҇то́въ.	не ско́ро подвиза́тися вам от ума́, ні ужаса́тися ніже́ ду́хом, ніже́ сло́вом, ні посла́нієм а́ки от нас по́сланним, я́ко уже́ настої́ть день Христо́в.
3	3
Да никто́же ва́съ прельсти́тъ ни по є҆ди́номꙋ же ѡ҆́бразꙋ: ꙗ҆́кѡ а҆́ще не прїи́детъ ѿстꙋпле́нїе пре́жде, и҆ ѿкры́етсѧ человѣ́къ беззако́нїѧ, сы́нъ поги́бели,	Да нікто́же вас прельсти́ть ні по єди́ному же о́бразу; я́ко а́ще не при́йдеть отступле́ніє пре́жде, і откри́ється челові́к беззако́нія, син поги́белі,
4	4
проти́вникъ и҆ превозносѧ́йсѧ па́че всѧ́кагѡ глаго́лемагѡ бо́га и҆́ли чти́лища, ꙗ҆́коже є҆мꙋ̀ сѣ́сти въ це́ркви бж҃їей а҆́ки бо́гꙋ, показꙋ́ющꙋ себѐ, ꙗ҆́кѡ бо́гъ є҆́сть.	проти́вник і превознося́йся па́че вся́каго глаго́лемаго бо́га і́ли чти́лища, я́коже єму́ сі́сти в Це́ркві Бо́жієй а́ки бо́гу, показу́ющу себе́, я́ко бог єсть.
5	5
Не по́мните ли, ꙗ҆́кѡ є҆щѐ живы́й оу҆ ва́съ, сїѧ̑ глаго́лахъ ва́мъ;	Не по́мните ли, я́ко єще́ живи́й у вас, сія́ глаго́лах вам?
6	6
И҆ нн҃ѣ оу҆держава́ющее вѣ́сте, во є҆́же ꙗ҆ви́тисѧ є҆мꙋ̀ въ своѐ є҆мꙋ̀ вре́мѧ.	І ни́ні удержава́ющеє ві́сте, во є́же яви́тися єму́ в своє́ єму́ вре́м'я.
7	7
Та́йна бо оу҆жѐ дѣ́етсѧ беззако́нїѧ, то́чїю держѧ́й нн҃ѣ до́ндеже ѿ среды̀ бꙋ́детъ:	Та́йна бо уже́ ді́ється беззако́нія, то́чію держа́й ни́ні до́ндеже от среди́ бу́деть;
8	8
и҆ тогда̀ ꙗ҆ви́тсѧ беззако́нникъ, є҆го́же гдⷭ҇ь і҆и҃съ оу҆бїе́тъ дх҃омъ оу҆́стъ свои́хъ, и҆ оу҆праздни́тъ ꙗ҆вле́нїемъ прише́ствїѧ своегѡ̀,	і тогда́ яви́ться беззако́нник, єго́же Госпо́дь Ісу́с убіє́ть ду́хом уст Свої́х, і упраздни́ть явле́нієм прише́ствія Своєго́,
9	9
є҆гѡ́же є҆́сть прише́ствїе по дѣ́йствꙋ сатанинꙋ̀ во всѧ́цѣй си́лѣ и҆ зна́менїихъ и҆ чꙋдесѣ́хъ ло́жныхъ,	Єго́же єсть прише́ствіє по ді́йству сатанину́ во вся́цій си́лі і зна́меніїх і чудесі́х ло́жних,
10
и҆ во всѧ́кой льстѝ непра́вды въ погиба́ющихъ, занѐ любвѐ и҆́стины не прїѧ́ша, во є҆́же спасти́сѧ и҆̀мъ.	і во вся́кой льсті непра́вди в погиба́ющих, зане́ любве́ і́стини не прия́ша, во є́же спасти́ся їм.
11	11
И҆ сегѡ̀ ра́ди по́слетъ и҆̀мъ бг҃ъ дѣ́йство льстѝ, во є҆́же вѣ́ровати и҆̀мъ лжѝ,	І сего́ ра́ди по́слеть їм Бог ді́йство льсти, во є́же ві́ровати їм лжі,
12	12
да сꙋ́дъ прїи́мꙋтъ всѝ не вѣ́ровавшїи и҆́стинѣ, но благоволи́вшїи въ непра́вдѣ.	да суд при́ймуть всі не ві́ровавшії і́стині, но благоволи́вшії в непра́вді.
13	13
(Заⷱ҇ ©о҃ѕ҃.) Мы́ же до́лжни є҆смы̀ благодари́ти бг҃а всегда̀ ѡ҆ ва́съ, бра́тїе возлю́бленнаѧ ѿ гдⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ и҆збра́лъ є҆́сть ва́съ бг҃ъ ѿ нача́ла во спⷭ҇нїе во ст҃ы́ни дх҃а и҆ вѣ́ры и҆́стины,	(Зач. 276) Ми же до́лжні єсьми́ благодари́ти Бо́га всегда́ о вас, бра́тіє возлю́бленная от Го́спода, я́ко ізбра́л єсть вас Бог от нача́ла во спасе́ніє во святи́ні Ду́ха і ві́ри і́стини,
14	14
въ не́же призва̀ ва́съ бл҃говѣствова́нїемъ на́шимъ, въ полꙋче́нїе сла́вы гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀.	в не́же призва́ вас благовіствова́нієм на́шим, в получе́ніє сла́ви Го́спода на́шего Ісу́са Христа́.
15	15
Тѣ́мже оу҆̀бо, бра́тїе, сто́йте и҆ держи́те преда̑нїѧ, и҆̀мже наꙋчи́стесѧ и҆лѝ сло́вомъ, и҆лѝ посла́нїемъ на́шимъ.	Ті́мже у́бо, бра́тіє, сто́йте і держі́те преда́нія, ї́мже научи́стеся іли́ сло́вом, іли́ посла́нієм на́шим.
16	16
Са́мъ же гдⷭ҇ь на́шъ і҆и҃съ хрⷭ҇то́съ, и҆ бг҃ъ и҆ ѻ҆ц҃ъ на́шъ, возлюби́вый на́съ и҆ да́вый оу҆тѣше́нїе вѣ́чно и҆ оу҆пова́нїе бл҃го въ блгⷣти,	Сам же Госпо́дь наш Ісу́с Христо́с, і Бог і Оте́ць наш, возлюби́вий нас і да́вий утіше́ніє ві́чно і упова́ніє бла́го в благода́ті,
17	17
да оу҆тѣ́шитъ сердца̀ ва̑ша и҆ да оу҆тверди́тъ [да оу҆тверди́тъ ва́съ] во всѧ́цѣмъ сло́вѣ и҆ дѣ́лѣ бла́зѣ.	да уті́шить сердця́ ва́ша і да утверди́ть [да утверди́ть вас] во вся́цім сло́ві і ді́лі бла́зі.
Глава́ г҃	Глава 3

1	1
Про́чее, моли́тесѧ ѡ҆ на́съ, бра́тїе, да сло́во гдⷭ҇не тече́тъ и҆ сла́витсѧ, ꙗ҆́коже и҆ въ ва́съ,	Про́чеє, молі́теся о нас, бра́тіє, да сло́во Госпо́днє тече́ть і сла́виться, я́коже і в вас,
2	2
и҆ да и҆зба́вимсѧ ѿ ѕлы́хъ и҆ лꙋка́выхъ человѣ̑къ: не всѣ́хъ бо є҆́сть вѣ́ра.	і да ізба́вимся от злих і лука́вих челові́к; не всіх бо єсть ві́ра.
3	3
Вѣ́ренъ же є҆́сть гдⷭ҇ь, и҆́же оу҆тверди́тъ ва́съ и҆ сохрани́тъ ѿ лꙋка́вагѡ.	Ві́рен же єсть Госпо́дь, І́же утверди́ть вас і сохрани́ть от лука́ваго.
4	4
Оу҆пова́емъ же на гдⷭ҇а ѡ҆ ва́съ, ꙗ҆́кѡ, ꙗ҆̀же повелѣва́емъ ва́мъ, и҆ творитѐ и҆ сотворитѐ.	Упова́єм же на Го́спода о вас, я́ко, я́же повеліва́єм вам, і творите́ і сотворите́.
5	5
Гдⷭ҇ь же да и҆спра́витъ сердца̀ ва̑ша въ любо́вь бж҃їю и҆ въ терпѣ́нїе хрⷭ҇то́во.	Госпо́дь же да іспра́вить сердця́ ва́ша в любо́в Бо́жию і в терпі́ніє Христо́во.
6	6
(Заⷱ҇ ©о҃з҃.) Повелѣва́емъ же ва́мъ, бра́тїе, ѡ҆ и҆́мени гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀, ѿлꙋча́тисѧ ва́мъ ѿ всѧ́кагѡ бра́та безчи́ннѡ ходѧ́ща, а҆ не по преда́нїю, є҆́же прїѧ́ша ѿ на́съ:	(Зач. 277) Повеліва́єм же вам, бра́тіє, о і́мені Го́спода на́шего Ісу́са Христа́, отлуча́тися вам от вся́каго бра́та безчи́нно ходя́ща, а не по преда́нію, є́же прия́ша от нас;
7	7
са́ми бо вѣ́сте, ка́кѡ лѣ́по є҆́сть ва́мъ подо́битисѧ на́мъ: ꙗ҆́кѡ не безчи́нновахомъ оу҆ ва́съ,	са́мі бо ві́сте, ка́ко лі́по єсть вам подо́битися нам; я́ко не безчи́нновахом у вас,
8	8
нижѐ тꙋ́не хлѣ́бъ ꙗ҆до́хомъ оу҆ когѡ̀, но въ трꙋдѣ̀ и҆ по́двизѣ, но́щь и҆ де́нь дѣ́лающе, да не ѡ҆тѧгчи́мъ никогѡ́же ѿ ва́съ:	ніже́ ту́не хліб ядо́хом у кого́, но в труді́ і по́двизі, нощ і день ді́лающе, да не отягчи́м нікого́же от вас;
9	9
не ꙗ҆́кѡ не и҆́мамы вла́сти, но да себѐ ѡ҆́бразъ да́мы ва́мъ, во є҆́же оу҆подо́битисѧ на́мъ.	не я́ко не і́мами вла́сти, но да себе́ о́браз да́ми вам, во є́же уподо́битися нам.
10	10
И҆́бо є҆гда̀ бѣ́хомъ оу҆ ва́съ, сїѐ завѣщава́хомъ ва́мъ: ꙗ҆́кѡ а҆́ще кто̀ не хо́щетъ дѣ́лати нижѐ да ꙗ҆́стъ.	І́бо єгда́ бі́хом у вас, сіє́ завіщава́хом вам; я́ко а́ще кто не хо́щеть ді́лати ніже́ да ясть.
11	11
Слы́шимъ бо нѣ̑кїѧ безчи́ннѡ ходѧ́щыѧ оу҆ ва́съ, ничто́же дѣ́лающыѧ, но лꙋка́внѡ ѡ҆бходѧ́щыѧ:	Сли́шим бо ні́кия безчи́нно ходя́щия у вас, нічто́же ді́лающия, но лука́вно обходя́щия;
12	12
таковы̑мъ запреща́емъ и҆ мо́лимъ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ на́шемъ і҆и҃сѣ хрⷭ҇тѣ̀, да съ безмо́лвїемъ дѣ́лающе, сво́й хлѣ́бъ ꙗ҆дѧ́тъ.	такови́м запреща́єм і мо́лим о Го́споді на́шем Ісу́сі Христі́, да с безмо́лвієм ді́лающе, свой хліб ядя́ть.
13	13
Вы́ же, бра́тїе, не стꙋжа́йте, до́брое творѧ́ще.	Ви же, бра́тіє, не стужа́йте, до́броє творя́ще.
14	14
А҆́ще же кто̀ не послꙋ́шаетъ словесѐ на́шегѡ посла́нїемъ, сего̀ назна́менꙋйте и҆ не примѣша́йтесѧ є҆мꙋ̀, да посрами́тсѧ:	А́ще же кто не послу́шаєть словесе́ на́шего посла́нієм, cего́ назна́менуйте і не приміша́йтеся єму́, да посрами́ться;
15	15
и҆ не а҆́ки врага̀ и҆мѣ́йте є҆го̀, но наказꙋ́йте ꙗ҆́коже бра́та.	і не а́ки врага́ імі́йте єго́, но наказу́йте я́коже бра́та.
16	16
Са́мъ же гдⷭ҇ь ми́ра да да́стъ ва́мъ ми́ръ всегда̀ во всѧ́цѣмъ ѡ҆́бразѣ: гдⷭ҇ь со всѣ́ми ва́ми.	Сам же Госпо́дь ми́ра да дасть вам мир всегда́ во вся́цім о́бразі; Госпо́дь со всі́ми ва́ми.
17	17
Цѣлова́нїе мое́ю рꙋко́ю па́ѵлею, є҆́же є҆́сть зна́менїе во всѧ́цѣмъ посла́нїи, си́це пишꙋ̀:	Цілова́ніє моє́ю руко́ю Па́влею, є́же єсть зна́меніє во вся́цім посла́нії, си́це пишу́;
18	18
блгⷣть гдⷭ҇а на́шегѡ і҆и҃са хрⷭ҇та̀ со всѣ́ми ва́ми. А҆ми́нь.	благода́ть Го́спода на́шего Ісу́са Христа́ со всі́ми ва́ми. Амі́нь.

← Къ солꙋ́нѧнѡмъ 1-е

Къ Тїмоѳе́ю 1-е →

Категорії

Контакти

Старий Заповіт

Новий Заповіт

Старий Заповіт

Новий Заповіт