|
Глава́ і҃
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
| Рече́ же гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю гл҃ѧ: вни́ди къ фараѡ́нꙋ: а҆́зъ бо ѡ҆жесточи́хъ се́рдце є҆гѡ̀ и҆ рабѡ́въ є҆гѡ̀, да и҆ є҆щѐ прїи́дꙋтъ зна́мєнїѧ сїѧ̑ на ни́хъ: | ΕΙΠΕ δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· εἴσελθε πρὸς Φαραώ· ἐγὼ γὰρ ἐσκλήρυνα αὐτοῦ τὴν καρδίαν καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, ἵνα ἑξῆς ἐπέλθῃ τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπ᾿ αὐτούς· |
|
2
|
2
|
| ꙗ҆́кѡ да повѣ́сте во оу҆шеса̀ ча̑дъ ва́шихъ и҆ ча́дѡмъ ча̑дъ ва́шихъ, є҆ли́кѡ нарꙋга́хсѧ є҆гѵ́птѧнѡмъ, и҆ зна́мєнїѧ моѧ̑, ꙗ҆̀же сотвори́хъ въ ни́хъ, и҆ оу҆вѣ́сте, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь. | ὅπως διηγήσησθε εἰς τὰ ὦτα τῶν τέκνων ὑμῶν καὶ τοῖς τέκνοις τῶν τέκνων ὑμῶν, ὅσα ἐμπέπαιχα τοῖς Αἰγυπτίοις, καὶ τὰ σημεῖά μου, ἃ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος. |
|
3
|
3
|
| Вни́де же мѡѷсе́й и҆ а҆арѡ́нъ пред̾ фараѡ́на и҆ рѣ́ста є҆мꙋ̀: сїѧ̑ гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ є҆вре́йскїй: доко́лѣ не хо́щеши оу҆срами́тисѧ менє̀; ѿпꙋстѝ лю́ди моѧ̑, да послꙋ́жатъ мѝ: | εἰσῆλθε δὲ Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐναντίον Φαραὼ καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν ῾Εβραίων· ἕως τίνος οὐ βούλῃ ἐντραπῆναί με; ἐξαπόστειλον τὸν λαόν μου, ἵνα λατρεύσωσί μοι. |
|
4
|
4
|
| а҆́ще же не хо́щеши ты̀ ѿпꙋсти́ти лю́ди моѧ̑, сѐ, а҆́зъ наведꙋ̀ въ се́й ча́съ заꙋ́тра прꙋ́ги мнѡ́ги на всѧ̑ предѣ́лы твоѧ̑, | ἐὰν δὲ μὴ θέλῃς σὺ ἐξαποστεῖλαι τὸν λαόν μου, ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ταύτην τὴν ὥραν αὔριον ἀκρίδα πολλὴν ἐπὶ πάντα τὰ ὅριά σου, |
|
5
|
5
|
| и҆ покры́ютъ лицѐ землѝ, и҆ не возмо́жеши ви́дѣти землѝ, и҆ поѧдѧ́тъ ве́сь ѡ҆ста́нокъ землѝ ѡ҆ста́вшїйсѧ, є҆го́же ѡ҆ста́ви ва́мъ гра́дъ, и҆ и҆з̾ѧдѧ́тъ всѧ́ко дре́во растꙋ́щее ва́мъ на землѝ: | καὶ καλύψει τὴν ὄψιν τῆς γῆς, καὶ οὐ δυνήσῃ κατιδεῖν τὴν γῆν, καὶ κατέδεται πᾶν τὸ περισσὸν τῆς γῆς τὸ καταλειφθέν, ὃ κατέλιπεν ὑμῖν ἡ χάλαζα, καὶ κατέδεται πᾶν ξύλον τὸ φυόμενον ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς· |
|
6
|
6
|
| и҆ напо́лнѧтсѧ до́мове твоѝ и҆ до́мове рабѡ́въ твои́хъ, и҆ всѝ до́мове по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй: и҆̀хже никогда́же ви́дѣша ѻ҆тцы̀ твоѝ, ни пра́дѣды и҆́хъ, ѿ негѡ́же днѐ бы́ша на землѝ, да́же до днѐ сегѡ̀. И҆ оу҆клони́всѧ мѡѷсе́й, и҆зы́де ѿ фараѡ́на. | καὶ πλησθήσονταί σου αἱ οἰκίαι καὶ αἱ οἰκίαι τῶν θεραπόντων σου καὶ πᾶσαι αἱ οἰκίαι ἐν πάσῃ γῇ τῶν Αἰγυπτίων, ἃ οὐδέποτε ἑωράκασιν οἱ πατέρες σου, οὐδ᾿ οἱ πρόπαπποι αὐτῶν, ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας γεγόνασιν ἐπὶ τῆς γῆς ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. καὶ ἐκκλίνας Μωυσῆς ἐξῆλθεν ἀπὸ Φαραώ. |
|
7
|
7
|
| Реко́ша же рабѝ фараѡ́нѡвы къ немꙋ̀: доко́лѣ на́мъ сїѧ̀ бꙋ́детъ мꙋ́ка; ѿпꙋстѝ лю́ди, да послꙋ́жатъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ своемꙋ̀: и҆лѝ ви́дѣти хо́щеши, ꙗ҆́кѡ поги́бнетъ є҆гѵ́петъ; | καὶ λέγουσιν οἱ θεράποντες Φαραὼ πρὸς αὐτόν· ἕως τίνος ἔσται τοῦτο ἡμῖν σκῶλον; ἐξαπόστειλον τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως λατρεύσωσι τῷ Θεῷ αὐτῶν· ἢ εἰδέναι βούλῃ ὅτι ἀπόλωλεν Αἴγυπτος; |
|
8
|
8
|
| И҆ возврати́ша мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на пред̾ фараѡ́на, и҆ речѐ и҆̀мъ фараѡ́нъ: и҆ди́те и҆ послꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ: кто́ же и҆ кто́ сꙋть и҆дꙋ́щїи; | καὶ ἀπέστρεψαν τόν τε Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν πρὸς Φαραώ, καὶ εἶπεν αὐτοῖς· πορεύεσθε καὶ λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν· τίνες δὲ καὶ τίνες εἰσὶν οἱ πορευόμενοι; |
|
9
|
9
|
| И҆ речѐ мѡѷсе́й: съ ю҆́нотами на́шими и҆ съ ста̑рцы по́йдемъ, съ сынмѝ и҆ дще́рьми, и҆ со ѻ҆вца́ми и҆ вола́ми на́шими: бꙋ́детъ бо пра́здникъ гдⷭ҇а бг҃а на́шегѡ. | καὶ λέγει Μωυσῆς· σὺν τοῖς νεανίσκοις καὶ πρεσβυτέροις πορευσόμεθα, σὺν τοῖς υἱοῖς καὶ θυγατράσι καὶ προβάτοις καὶ βουσὶν ἡμῶν· ἔστι γὰρ ἑορτὴ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ и҆̀мъ фараѡ́нъ: да бꙋ́детъ та́кѡ, гдⷭ҇ь съ ва́ми: ꙗ҆́коже ѿпꙋща́ю ва́съ, є҆да̀ и҆ стѧжа́нїе ва́ше; ви́дите, ꙗ҆́кѡ лꙋка́вство ѡ҆брѣта́етсѧ въ ва́съ: | καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· ἔστω οὕτω, Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν· καθότι ἀποστέλλω ὑμᾶς, μὴ καὶ τὴν ἀποσκευὴν ὑμῶν; ἴδετε ὅτι πονηρία πρόσκειται ὑμῖν. |
|
11
|
11
|
| не та́кѡ: но да и҆́дꙋтъ мꙋ́жїе и҆ да послꙋ́жатъ бг҃ꙋ: сегѡ́ бо са́ми про́сите. И҆ и҆згна́ша и҆̀хъ ѿ лица̀ фараѡ́нова. | μὴ οὕτως· πορευέσθωσαν δὲ οἱ ἄνδρες, καὶ λατρευσάτωσαν τῷ Θεῷ· τοῦτο γὰρ αὐτοὶ ἐκζητεῖτε. ἐξέβαλον δὲ αὐτοὺς ἀπὸ προσώπου Φαραώ. |
|
12
|
12
|
| Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю, и҆ да взы́дꙋтъ прꙋ́зи на зе́млю є҆гѵ́петскꙋю, и҆ снѣдѧ́тъ всю̀ травꙋ̀ земнꙋ́ю и҆ ве́сь пло́дъ древе́сный, є҆го́же ѡ҆ста́ви гра́дъ. | εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρα ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἀναβήτω ἀκρὶς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ κατέδεται πᾶσαν βοτάνην τῆς γῆς καὶ πάντα τὸν καρπὸν τῶν ξύλων, ὃν ὑπελίπετο ἡ χάλαζα. |
|
13
|
13
|
| И҆ воздви́же мѡѷсе́й же́злъ на не́бо, гдⷭ҇ь же наведѐ вѣ́тръ ю҆́жный на зе́млю во ве́сь то́й де́нь и҆ во всю̀ но́щь: оу҆́тро бы́сть, и҆ вѣ́тръ ю҆́жный взѧ̀ прꙋ́ги, | καὶ ἐπῇρε Μωυσῆς τὴν ράβδον εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ Κύριος ἐπήγαγεν ἄνεμον νότον ἐπὶ τὴν γῆν, ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· τὸ πρωΐ ἐγενήθη, καὶ ὁ ἄνεμος ὁ νότος ἀνέλαβε τὴν ἀκρίδα |
|
14
|
14
|
| и҆ наведѐ ѧ҆̀ на всю̀ зе́млю є҆гѵ́петскꙋю: и҆ нападо́ша на всѧ̑ предѣ́лы є҆гѵ́пєтскїѧ мно́зи ѕѣлѡ̀: пре́жде си́хъ не бы́ша сицеві́и прꙋ́зи, и҆ по си́хъ не бꙋ́дꙋтъ та́кѡ, | καὶ ἀνήγαγεν αὐτὴν ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου, καὶ κατέπαυσεν ἐπὶ πάντα τὰ ὅρια Αἰγύπτου πολλὴ σφόδρα· προτέρα αὐτῆς οὐ γέγονε τοιαύτη ἀκρὶς καὶ μετὰ ταῦτα οὐκ ἔσται οὕτως. |
|
15
|
15
|
| и҆ покры́ша лицѐ земно́е, и҆ и҆стлѣ̀ землѧ̀: и҆ снѣдо́ша всю̀ травꙋ̀ земнꙋ́ю и҆ ве́сь пло́дъ древе́сный, и҆́же ѡ҆ста́сѧ ѿ гра́да: не ѡ҆ста́сѧ зеле́но ничто́же на дре́вѣхъ и҆ во все́й травѣ̀ по́льнѣй, по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. | καὶ ἐκάλυψε τὴν ὄψιν τῆς γῆς, καὶ ἐφθάρη ἡ γῆ· καὶ κατέφαγε πᾶσαν βοτάνην τῆς γῆς καὶ πάντα τὸν καρπὸν τῶν ξύλων, ὃς ὑπελείφθη ἀπὸ τῆς χαλάζης· οὐχ ὑπελείφθη χλωρὸν οὐδὲν ἐν τοῖς ξύλοις καὶ ἐν πάσῃ βοτάνῃ τοῦ πεδίου, ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. |
|
16
|
16
|
| Потща́сѧ же фараѡ́нъ призва́ти мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, глаго́лѧ: согрѣши́хъ пред̾ гдⷭ҇емъ бг҃омъ ва́шимъ и҆ къ ва́мъ: | κατέσπευδε δὲ Φαραὼ καλέσαι Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· ἡμάρτηκα ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ εἰς ὑμᾶς· |
|
17
|
17
|
| прости́те оу҆̀бо мо́й грѣ́хъ є҆щѐ нн҃ѣ и҆ помоли́тесѧ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ, да ѿи́метъ ѿ менє̀ сме́рть сїю̀. | προσδέξασθε οὖν μου τὴν ἁμαρτίαν ἔτι νῦν καὶ προσεύξασθε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, καὶ περιελέτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸν θάνατον τοῦτον. |
|
18
|
18
|
| И҆зы́де же мѡѷсе́й ѿ фараѡ́на и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ: | ἐξῆλθε δὲ Μωυσῆς ἀπὸ Φαραὼ καὶ ηὔξατο πρὸς τὸν Θεόν. |
|
19
|
19
|
| и҆ премѣнѝ гдⷭ҇ь ѿ мо́рѧ вѣ́тръ вели́къ и҆ взѧ̀ прꙋ́ги, и҆ вве́рже и҆̀хъ въ мо́ре чермно́е: и҆ не ѡ҆ста́сѧ ни є҆ди́нъ прꙋ́гъ на все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй. | καὶ μετέβαλε Κύριος ἄνεμον ἀπὸ θαλάσσης σφοδρόν, καὶ ἀνέλαβε τὸν ἀκρίδα καὶ ἔβαλεν αὐτὴν εἰς τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἀκρὶς μία ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. |
|
20
|
20
|
| И҆ ѡ҆жесточѝ гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не ѿпꙋстѝ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. | καὶ ἐσκλήρυνε Κύριος τὴν καρδίαν Φαραώ. καὶ οὐκ ἐξαπέστειλε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ. |
|
21
|
21
|
| Рече́ же гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю: прострѝ рꙋ́кꙋ твою̀ на не́бо, и҆ да бꙋ́детъ тма̀ по землѝ є҆гѵ́петстѣй, ѡ҆сѧза́емаѧ тма̀. | Εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ γενηθήτω σκότος ἐπὶ γῆς Αἰγύπτου, ψηλαφητὸν σκότος. |
|
22
|
22
|
| Простре́ же мѡѷсе́й рꙋ́кꙋ свою̀ на не́бо, и҆ бы́сть тма̀, мра́къ, бꙋ́рѧ по все́й землѝ є҆гѵ́петстѣй трѝ дни̑: | ἐξέτεινε δὲ Μωυσῆς τὴν χεῖρα εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἐγένετο σκότος γνόφος, θύελλα ἐπὶ πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου τρεῖς ἡμέρας, |
|
23
|
23
|
| и҆ не ви́дѣ никто́же бра́та своегѡ̀ трѝ дни̑, и҆ не воста̀ никто́же ѿ ѻ҆дра̀ своегѡ̀ трѝ дни̑, всѣ̑мъ же сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ бѧ́ше свѣ́тъ во всѣ́хъ (жили́щахъ), въ ни́хже пребыва́хꙋ. | καὶ οὐκ εἶδεν οὐδεὶς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τρεῖς ἡμέρας, καὶ οὐκ ἐξανέστη οὐδεὶς ἐκ τῆς κοίτης αὐτοῦ τρεῖς ἡμέρας· πᾶσι δὲ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ φῶς ἦν ἐν πᾶσιν, οἷς κατεγίνοντο. |
|
24
|
24
|
| И҆ призва̀ фараѡ́нъ мѡѷсе́а и҆ а҆арѡ́на, глаго́лѧ: и҆ди́те, послꙋжи́те гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ ва́шемꙋ: то́кмѡ ѻ҆́вцы и҆ волы̀ ѡ҆ста́вите: стѧжа́нїе же ва́ше да и҆́детъ съ ва́ми. | καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· βαδίζετε, λατρεύσατε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν, πλὴν τῶν προβάτων καὶ τῶν βοῶν ὑπολείπεσθε· καὶ ἡ ἀποσκευὴ ὑμῶν ἀποτρεχέτω μεθ᾿ ὑμῶν, |
|
25
|
25
|
| И҆ речѐ мѡѷсе́й: нѝ: но и҆ ты̀ на́мъ да́си всесожжє́нїѧ и҆ жє́ртвы, ꙗ҆̀же сотвори́мъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: | καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἀλλὰ καὶ σὺ δώσει ἡμῖν ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας, ἃ ποιήσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν· |
|
26
|
26
|
| и҆ ско́тъ на́шъ по́йдетъ съ на́ми, не ѡ҆ста́вимъ и҆ копы́та: ѿ ни́хъ бо во́змемъ на слꙋ́жбꙋ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ: мы́ же не вѣ́мы, чи́мъ послꙋ́жимъ гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, до́ндеже до́йдемъ та́мѡ. | καὶ τὰ κτήνη ἡμῶν πορεύσεται μεθ᾿ ἡμῶν, καὶ οὐχ ὑπολειψόμεθα ὁπλήν· ἀπ᾿ αὐτῶν γὰρ ληψόμεθα λατρεῦσαι Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ἡμεῖς δὲ οὐκ οἴδαμεν τί λατρεύσομεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ἕως τοῦ ἐλθεῖν ἡμᾶς ἐκεῖ. |
|
27
|
27
|
| Ѡ҆жесточи́ же гдⷭ҇ь се́рдце фараѡ́ново, и҆ не восхотѣ̀ ѿпꙋсти́ти и҆̀хъ: | ἐσκλήρυνε δὲ Κύριος τὴν καρδίαν Φαραὼ καὶ οὐκ ἐβουλήθη ἐξαποστεῖλαι αὐτούς. |
|
28
|
28
|
| и҆ речѐ є҆мꙋ̀ фараѡ́нъ: ѿидѝ ѿ менє̀, внемлѝ себѣ̀ ктомꙋ̀, да не приложи́ши ви́дѣти лица̀ моегѡ̀: въ ѻ҆́ньже бо де́нь а҆́ще ꙗ҆ви́шисѧ мнѣ̀, оу҆́мреши. | καὶ λέγει Φαραώ· ἄπελθε ἀπ᾿ ἐμοῦ· πρόσεχε σεαυτῷ ἔτι προσθεῖναι ἰδεῖν μου τὸ πρόσωπον· ᾗ δ᾿ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇς μοι, ἀποθανῇ. |
|
29
|
29
|
| Рече́ же мѡѷсе́й: ꙗ҆́коже ре́клъ є҆сѝ, ктомꙋ̀ не ꙗ҆влю́сѧ пред̾ лице́мъ твои́мъ. | λέγει δὲ Μωυσῆς· εἴρηκας· οὐκ ἔτι ὀφθήσομαί σοι εἰς πρόσωπον. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.