|
Глава́ л҃ѳ
|
Κεφάλαιο 39
|
|
1
|
1
|
| І҆ѡ́сифъ же приведе́нъ бы́сть во є҆гѵ́петъ. И҆ кꙋпѝ є҆го̀ пентефрі́й є҆ѵнꙋ́хъ фараѡ́новъ а҆рхїмагі́ръ, мꙋ́жъ є҆гѵ́птѧнинъ, ѿ рꙋ́къ і҆сма́илтѧнъ, и҆̀же приведо́ша є҆го̀ та́мѡ. | ΙΩΣΗΦ δὲ κατήχθη εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν Πετεφρὴς ὁ εὐνοῦχος Φαραώ, ὁ ἀρχιμάγειρος, ἀνὴρ Αἰγύπτιος, ἐκ χειρῶν τῶν ᾿Ισμαηλιτῶν, οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ. |
|
2
|
2
|
| И҆ бѧ́ше гдⷭ҇ь со і҆ѡ́сифомъ: и҆ бѧ́ше мꙋ́жъ благополꙋ́ченъ, и҆ бы́сть въ домꙋ̀ господи́на своегѡ̀ є҆гѵ́птѧнина. | καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἦν ἀνὴρ ἐπιτυγχάνων καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ τῷ Αἰγυπτίῳ. |
|
3
|
3
|
| Вѣ́дѧше же господи́нъ є҆гѡ̀, ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бѣ̀ съ ни́мъ, и҆ є҆ли̑ка твори́тъ, гдⷭ҇ь благоꙋстроѧ́етъ въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀. | ᾔδει δὲ ὁ κύριος αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ποιῇ, Κύριος εὐοδοῖ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. |
|
4
|
4
|
| И҆ ѡ҆брѣ́те і҆ѡ́сифъ благода́ть пред̾ господи́номъ свои́мъ и҆ благоꙋгодѝ є҆мꙋ̀: и҆ поста́ви є҆го̀ над̾ до́момъ свои́мъ, и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка бы́ша є҆мꙋ̀, дадѐ въ рꙋ́ки і҆ѡ́сифѡвы. | καὶ εὗρεν ᾿Ιωσὴφ χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εὐηρέστησεν αὐτῷ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, ἔδωκε διὰ χειρὸς ᾿Ιωσήφ. |
|
5
|
5
|
| Бы́сть же є҆гда̀ поста́ви є҆го̀ над̾ до́момъ свои́мъ и҆ над̾ всѣ́ми, є҆ли̑ка и҆мѣ́ѧше, и҆ блгⷭ҇вѝ гдⷭ҇ь до́мъ є҆гѵ́птѧнина і҆ѡ́сифа ра́ди: и҆ бы́сть блгⷭ҇ве́нїе гдⷭ҇не на все́мъ и҆мѣ́нїи є҆гѡ̀ въ домꙋ̀ и҆ въ се́лѣхъ є҆гѡ̀. | ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ καταστῆναι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ ηὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου διὰ ᾿Ιωσήφ, καὶ ἐγενήθη εὐλογία Κυρίου ἐν πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτῷ ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ. |
|
6
|
6
|
| И҆ предадѐ всѧ̑, є҆ли̑ка бы́ша є҆мꙋ̀, въ рꙋ́ки і҆ѡ́сифѡвы: и҆ не вѣ́дѧше ѿ сꙋ́щихъ оу҆ себє̀ ничто́же, кромѣ̀ хлѣ́ба, є҆го́же ꙗ҆дѧ́ше са́мъ: и҆ бѧ́ше і҆ѡ́сифъ до́бръ ѡ҆́бразомъ и҆ красе́нъ взо́ромъ ѕѣлѡ̀. | καὶ ἐπέτρεψε πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, εἰς χεῖρας ᾿Ιωσὴφ καὶ οὐκ ᾔδει τῶν καθ᾿ αὑτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ ἄρτου, οὗ ἤσθιεν αὐτός. Καὶ ἦν ᾿Ιωσὴφ καλὸς τῷ εἴδει καὶ ὡραῖος τῇ ὄψει σφόδρα. |
|
7
|
7
|
| И҆ бы́сть по словесѣ́хъ си́хъ, и҆ возложѝ жена̀ господи́на є҆гѡ̀ ѻ҆́чи своѧ̑ на і҆ѡ́сифа и҆ речѐ: пребꙋ́ди со мно́ю. | καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῆς ἐπὶ ᾿Ιωσὴφ καὶ εἶπε· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. |
|
8
|
8
|
| Ѻ҆́нъ же не хотѧ́ше и҆ речѐ женѣ̀ господи́на своегѡ̀: а҆́ще господи́нъ мо́й не вѣ́сть менє̀ ра́ди ничто́же въ домꙋ̀ свое́мъ, и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка сꙋ́ть є҆мꙋ̀, вдадѐ въ рꙋ́цѣ моѝ, | ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπε δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ· εἰ ὁ κύριός μου οὐ γινώσκει δι᾿ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖράς μου |
|
9
|
9
|
| и҆ ничто̀ є҆́сть вы́ше менє̀ въ домꙋ̀ се́мъ, нижѐ и҆з̾ѧ́то бы́сть ѿ менє̀ что́-либо, кромѣ̀ тебє̀, поне́же ты̀ жена̀ є҆мꙋ̀ є҆сѝ: и҆ ка́кѡ сотворю̀ глаго́лъ ѕлы́й се́й и҆ согрѣшꙋ̀ пред̾ бг҃омъ; | καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ᾿ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶς ποιήσω τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ; |
|
10
|
10
|
| Є҆гда́ же і҆ѡ́сифꙋ глаго́лаше де́нь ѿ днѐ, и҆ не послꙋ́шаше є҆ѧ̀ є҆́же спа́ти и҆ бы́ти съ не́ю. | ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ ᾿Ιωσὴφ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ᾿ αὐτῆς τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ. |
|
11
|
11
|
| Бы́сть же сицевы́й нѣ́кїй де́нь, и҆ вни́де і҆ѡ́сифъ въ до́мъ дѣ́лати дѣла̀ своѧ̑, и҆ никто́же бѧ́ше ѿ сꙋ́щихъ въ домꙋ̀ внꙋ́трь: | ἐγένετο δὲ τοιαύτη τις ἡμέρα, καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωσὴφ εἰς τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶς ἦν τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω, |
|
12
|
12
|
| и҆ оу҆хватѝ є҆го̀ за ри̑зы, глаго́лющи: лѧ́зи со мно́ю. И҆ ѡ҆ста́вивъ ри̑зы своѧ̑ въ рꙋкꙋ̀ є҆ѧ̀, оу҆бѣжѐ и҆ и҆зы́де во́нъ. | καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱματίων λέγουσα· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ. καὶ καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. |
|
13
|
13
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ ви́дѣ, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́вль ри̑зы своѧ̑ въ рꙋка́хъ є҆ѧ̀, бѣжа̀ и҆ и҆зы́де во́нъ: | καὶ ἐγένετο ὡς εἶδεν, ὅτι καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῆς ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω, |
|
14
|
14
|
| и҆ воззва̀ сꙋ́щихъ въ домꙋ̀ и҆ речѐ и҆̀мъ глаго́лющи: ви́дите, введѐ на́мъ ѻ҆́трока є҆вре́ина нарꙋга́тисѧ на́мъ: вни́де ко мнѣ̀, глаго́лѧ: преспѝ со мно́ю: и҆ возопи́хъ гла́сомъ вели́кимъ: | καὶ ἐκάλεσε τοὺς ὄντας ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖς λέγουσα· ἴδετε, εἰσήγαγεν ἡμῖν παῖδα ῾Εβραῖον ἐμπαίζειν ἡμῖν· εἰσῆλθε πρός με λέγων· κοιμήθητι μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐβόησα φωνῇ μεγάλῃ· |
|
15
|
15
|
| и҆ є҆гда̀ оу҆слы́ша ѻ҆́нъ, ꙗ҆́кѡ возвы́сихъ гла́съ мо́й и҆ возопи́хъ, ѡ҆ста́вль ри̑зы своѧ̑ оу҆ менє̀, ѿбѣжѐ и҆ и҆зы́де во́нъ. | ἐν δὲ τῷ ἀκοῦσαι αὐτὸν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. |
|
16
|
16
|
| И҆ оу҆держа̀ ри̑зы оу҆ себє̀, до́ндеже прїи́де господи́нъ въ до́мъ сво́й. | καὶ καταλιμπάνει τὰ ἱμάτια παρ᾿ ἑαυτῇ, ἕως ἦλθεν ὁ κύριος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. |
|
17
|
17
|
| И҆ повѣ́да є҆мꙋ̀ по словесѣ́хъ си́хъ, глаго́лющи: вни́де ко мнѣ̀ ѻ҆́трокъ є҆вре́инъ, є҆го́же вве́лъ є҆сѝ къ на́мъ, порꙋга́тисѧ мнѣ̀, и҆ рече́ ми: да бꙋ́дꙋ съ тобо́ю: | καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα λέγουσα· εἰσῆλθε πρός με ὁ παῖς ὁ ῾Εβραῖος, ὃν εἰσήγαγες πρὸς ἡμᾶς, ἐμπαῖξαί μοι καὶ εἶπέ μοι· κοιμηθήσομαι μετὰ σοῦ· |
|
18
|
18
|
| є҆гда́ же оу҆слы́ша, ꙗ҆́кѡ воздвиго́хъ гла́съ мо́й и҆ возопи́хъ, ѡ҆ста́вль ри̑зы своѧ̑ оу҆ менє̀, ѿбѣжѐ и҆ и҆зы́де во́нъ. | ὡς δὲ ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παρ᾿ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. |
|
19
|
19
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша господи́нъ є҆гѡ̀ глаго́лы жены̀ своеѧ̀, є҆ли̑ка речѐ къ немꙋ̀, глаго́лющи: си́це сотвори́ ми ѻ҆́трокъ тво́й: и҆ разгнѣ́васѧ ꙗ҆́ростїю, | ἐγένετο δέ, ὡς ἤκουσεν ὁ κύριος αὐτοῦ τὰ ρήματα τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὅσα ἐλάλησε πρὸς αὐτόν, λέγουσα· οὕτως ἐποίησέ μοι ὁ παῖς σου, καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ. |
|
20
|
20
|
| и҆ взе́мъ господи́нъ і҆ѡ́сифа, вве́рже є҆го̀ въ темни́цꙋ, въ мѣ́сто, и҆дѣ́же оу҆́зники царє́вы держа́тсѧ та́мѡ въ тверды́ни. | καὶ λαβὼν ὁ κύριος ᾿Ιωσὴφ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰς τὸ ὀχύρωμα, εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾦ οἱ δεσμῶται τοῦ βασιλέως κατέχονται ἐκεῖ ἐν τῷ ὀχυρώματι. |
|
21
|
21
|
| И҆ бѧ́ше гдⷭ҇ь со і҆ѡ́сифомъ, и҆ возлїѧ̀ на него̀ млⷭ҇ть, и҆ дадѐ є҆мꙋ̀ блгⷣть пред̾ нача́лнымъ стра́жемъ темни́чнымъ: | Καὶ ἦν Κύριος μετὰ ᾿Ιωσὴφ καὶ κατέχεεν αὐτοῦ ἔλεος καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακος, |
|
22
|
22
|
| и҆ вдадѐ старѣ́йшина страже́й темни́цꙋ въ рꙋ́цѣ і҆ѡ́сифꙋ и҆ всѣ́хъ вве́рженыхъ въ темни́цꙋ: и҆ всѧ̑, є҆ли̑ка творѧ́хꙋ та́мѡ, то́й бѣ̀ творѧ́й. | καὶ ἔδωκεν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τὸ δεσμωτήριον διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ καὶ πάντας τοὺς ἀπηγμένους, ὅσοι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ πάντα ὅσα ποιοῦσιν ἐκεῖ, αὐτὸς ἦν ποιῶν. |
|
23
|
23
|
| Старѣ́йшина же страже́й темни́чныхъ ничто́же бѣ̀ вѣ́дый є҆гѡ̀ ра́ди: всѧ̑ бо бы́ша въ рꙋка́хъ і҆ѡ́сифовыхъ, зане́же гдⷭ҇ь бѧ́ше съ ни́мъ: и҆ є҆ли̑ка то́й творѧ́ше, гдⷭ҇ь бл҃гопоспѣша́ше въ рꙋкꙋ̀ є҆гѡ̀. | οὐκ ἦν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τοῦ δεσμωτηρίου γινώσκων δι᾿ αὐτὸν οὐδέν· πάντα γὰρ ἦν διὰ χειρὸς ᾿Ιωσὴφ διὰ τὸ τὸν Κύριον μετ᾿ αὐτοῦ εἶναι, καὶ ὅσα αὐτὸς ἐποίει, ὁ Κύριος εὐώδου ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ. |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.