|
Глава́ д҃
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| И҆ ѡ҆печа́лисѧ і҆ѡ́на печа́лїю вели́кою и҆ смꙋти́сѧ, | ΚΑΙ ἐλυπήθη ᾿Ιωνᾶς λύπην μεγάλην καὶ συνεχύθη, |
|
2
|
2
|
| и҆ помоли́сѧ ко гдⷭ҇ꙋ и҆ речѐ: ѽ гдⷭ҇и, не сїѧ̑ ли оу҆́бѡ словеса̀ моѧ̑, ꙗ҆̀же глаго́лахъ, є҆щѐ сꙋ́щꙋ мѝ на землѝ мое́й; сегѡ̀ ра́ди предвари́хъ бѣжа́ти въ ѳарсі́съ, занѐ разꙋмѣ́хъ, ꙗ҆́кѡ млⷭ҇тивъ ты̀ є҆сѝ и҆ ще́дръ, долготерпѣли́въ и҆ многомлⷭ҇тивъ, и҆ ка́ѧйсѧ ѡ҆ ѕло́бахъ (человѣ́ческихъ): | καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ εἶπεν· ῏Ω Κύριε, οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μου ἐν τῇ γῇ μου; διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις. |
|
3
|
3
|
| и҆ нн҃ѣ, влⷣко гдⷭ҇и, прїимѝ дꙋ́шꙋ мою̀ ѿ менє̀, ꙗ҆́кѡ оу҆́не мѝ оу҆мре́ти, не́жели жи́ти. | καὶ νῦν, δέσποτα Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με μᾶλλον, ἢ ζῆν με. |
|
4
|
4
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь ко і҆ѡ́нѣ а҆́ще ѕѣлѡ̀ ѡ҆печа́лилсѧ є҆сѝ ты̀; | καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ιωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σύ; |
|
5
|
5
|
| И҆ и҆зы́де і҆ѡ́на и҆з̾ гра́да и҆ сѣ́де прѧ́мѡ гра́да, и҆ сотворѝ себѣ̀ кꙋ́щꙋ и҆ сѣдѧ́ше под̾ не́ю въ сѣ́ни, до́ндеже оу҆ви́дитъ, что̀ бꙋ́детъ гра́дꙋ. | καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωνᾶς ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι τῆς πόλεως· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ σκηνὴν καὶ ἐκάθητο ὑποκάτω αὐτῆς, ἕως οὗ ἀπίδῃ τί ἔσται τῇ πόλει. |
|
6
|
6
|
| И҆ повелѣ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ ты́квѣ, и҆ возрастѐ над̾ главо́ю і҆ѡ́ниною, да бꙋ́детъ сѣ́нь над̾ главо́ю є҆гѡ̀, є҆́же ѡ҆сѣни́ти є҆го̀ ѿ ѕлы́хъ є҆гѡ̀. И҆ возра́довасѧ і҆ѡ́на ѡ҆ ты́квѣ ра́достїю вели́кою. | καὶ προσέταξε Κύριος ὁ Θεὸς κολοκύνθῃ, καὶ ἀνέβη ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ ᾿Ιωνᾶ τοῦ εἶναι σκιὰν ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τοῦ σκιάζειν αὐτῷ ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτοῦ. καὶ ἐχάρη ᾿Ιωνᾶς ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ χαρὰν μεγάλην. |
|
7
|
7
|
| И҆ повелѣ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ че́рвїю ра́ннемꙋ во оу҆́трїе, и҆ под̾ѧдѐ ты́квꙋ, и҆ и҆́зсше. | καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς σκώληκι ἑωθινῇ τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐπάταξε τὴν κολοκύνθαν, καὶ ἀπεξηράνθη. |
|
8
|
8
|
| И҆ бы́сть вкꙋ́пѣ внегда̀ возсїѧ́ти со́лнцꙋ, и҆ повелѣ̀ бг҃ъ вѣ́трꙋ зно́йнꙋ жегꙋ́щꙋ, и҆ поразѝ со́лнце на главꙋ̀ і҆ѡ́нинꙋ, и҆ малодꙋ́шствоваше и҆ ѿрица́шесѧ дꙋшѝ своеѧ̀ и҆ речѐ: | καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς πνεύματι καύσωνι συγκαίοντι, καὶ ἐπάταξεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ᾿Ιωνᾶ· καὶ ὠλιγοψύχησε καὶ ἐπελέγετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ εἶπε· καλόν μοι ἀποθανεῖν με ἢ ζῆν. |
|
9
|
9
|
| оу҆́не мѝ оу҆мре́ти, не́жели жи́ти. И҆ речѐ гдⷭ҇ь бг҃ъ ко і҆ѡ́нѣ: ѕѣлѡ́ ли ѡ҆печа́лилсѧ є҆сѝ ты̀ ѡ҆ ты́квѣ; И҆ речѐ (і҆ѡ́на): ѕѣлѡ̀ ѡ҆печа́лихсѧ а҆́зъ да́же до сме́рти. | καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Ιωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σὺ ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ; καὶ εἶπε· σφόδρα λελύπημαι ἐγὼ ἑως θανάτου. |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь: ты̀ ѡ҆скорби́лсѧ є҆сѝ ѡ҆ ты́квѣ, ѡ҆ не́йже не трꙋди́лсѧ є҆сѝ, ни воскорми́лъ є҆сѝ є҆ѧ̀, ꙗ҆́же роди́сѧ ѡ҆б̾ но́щь и҆ ѡ҆б̾ но́щь поги́бе: | καὶ εἶπε Κύριος· σὺ ἐφείσω ὑπὲρ τῆς κολοκύνθης, ὑπὲρ ἧς οὐκ ἐκακοπάθησας ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲ ἐξέθρεψας αὐτήν, ἣ ἐγενήθη ὑπὸ νύκτα καὶ ὑπὸ νύκτα ἀπώλετο. |
|
11
|
11
|
| а҆́зъ же не пощаждꙋ́ ли нїнеѵі́и гра́да вели́кагѡ, въ не́мже живꙋ́тъ мно́жайшїи не́же двана́десѧть те́мъ челѡвѣ́къ, и҆̀же не позна́ша десни́цы своеѧ̀, нижѐ шꙋ́йцы своеѧ̀, и҆ ско́ти и҆́хъ мно́зи; | ἐγὼ δὲ οὐ φείσομαι ὑπὲρ Νινευὴ τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἐν ᾗ κατοικοῦσι πλείους ἢ δώδεκα μυριάδες ἀνθρώπων, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν δεξιὰν αὐτῶν ἢ ἀριστερὰν αὐτῶν, καὶ κτήνη πολλά; |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.