|
Глава́ з҃
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
| И҆ се́й зако́нъ ѻ҆вна̀ и҆́же ѡ҆ престꙋпле́нїи: ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть: | ΚΑΙ οὗτος ὁ νόμος τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆς πλημμελείας· ἅγια ἁγίων ἐστίν. |
|
2
|
2
|
| на мѣ́стѣ, на не́мже закала́ютъ всесожже́нїе, да зако́лютъ ѻ҆вна̀ и҆́же ѡ҆ престꙋпле́нїи пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ кро́вь да пролїю́тъ на стѡѧ́ла ѻ҆лтарѧ̀ ѡ҆́крестъ: | ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὸν κριὸν τῆς πλημμελείας ἔναντι Κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ. |
|
3
|
3
|
| и҆ ве́сь тꙋ́къ є҆гѡ̀ да принесе́тъ ѿ негѡ̀, и҆ чре́сла, и҆ ве́сь тꙋ́къ покрыва́ющїй оу҆тро́бꙋ, и҆ ве́сь тꙋ́къ и҆́же на оу҆тро́бѣ, | καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων |
|
4
|
4
|
| и҆ ѻ҆́бѣ пѡ́чки, и҆ тꙋ́къ и҆́же на ни́хъ, и҆́же на сте́гнахъ, и҆ препо́нкꙋ, ꙗ҆́же на пе́чени, съ по́чками да ѿи́метъ ѧ҆̀: | καὶ τοὺς δύο νεφροὺς καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατος σὺν τοῖς νεφροῖς, περιελεῖ αὐτά, |
|
5
|
5
|
| и҆ вознесе́тъ ѧ҆̀ жре́цъ на ѻ҆лта́рь, прино́съ въ воню̀ благово́нїѧ гдⷭ҇ꙋ: ѡ҆ престꙋпле́нїи (бо) є҆́сть: | καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ Κυρίῳ· περὶ πλημμελείας ἐστί. |
|
6
|
6
|
| всѧ́къ мꙋ́жескъ по́лъ ѿ жрє́цъ да снѣ́стъ ѧ҆̀, на мѣ́стѣ ст҃ѣ да снѣдѧ́тъ ѧ҆̀: ст҃а̑ѧ ст҃ы́хъ сꙋ́ть: | πᾶς ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά, ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά· ἅγια ἁγίων ἐστίν. |
|
7
|
7
|
| ꙗ҆́коже грѣха̀ ра́ди, та́кѡ и҆ престꙋпле́нїѧ ра́ди, зако́нъ є҆ди́нъ и҆́хъ: жре́цъ и҆́же помо́литсѧ ѡ҆ не́мъ, є҆мꙋ̀ да бꙋ́детъ: | ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, οὕτω καὶ τὸ τῆς πλημμελείας, νόμος εἷς αὐτῶν· ὁ ἱερεὺς ὅστις ἐξιλάσσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται. |
|
8
|
8
|
| и҆ жре́цъ приносѧ́й всесожже́нїе человѣ́чо, ко́жа всесожже́нїѧ, є҆́же прино́ситъ ѻ҆́нъ, є҆мꙋ̀ да бꙋ́детъ: | καὶ ὁ ἱερεὺς ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου, τὸ δέρμα τῆς ὁλοκαυτώσεως, ἧς προσφέρει αὐτός, αὐτῷ ἔσται. |
|
9
|
9
|
| и҆ всѧ́ка же́ртва, ꙗ҆́же сотвори́тсѧ въ пещѝ, и҆ всѧ́ка, ꙗ҆́же сотвори́тсѧ на ѻ҆гни́щи, и҆лѝ на сковрадѣ̀, жерцꙋ̀, и҆́же прино́ситъ ю҆̀, томꙋ̀ да бꙋ́детъ: | καὶ πᾶσα θυσία, ἥτις ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ, καὶ πᾶσα, ἥτις ποιηθήσεται ἐπ᾿ ἐσχάρας ἢ ἐπὶ τηγάνου, τοῦ ἱερέως τοῦ προσφέροντος αὐτήν, αὐτῷ ἔσται. |
|
10
|
10
|
| и҆ всѧ́ка же́ртва спрѧ́жена съ є҆ле́емъ, и҆ ꙗ҆́же не спрѧ́жена, всѣ̑мъ сынѡ́мъ а҆арѡ̑нимъ комꙋ́ждо ра́внѡ да бꙋ́детъ. | καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ααρὼν ἔσται, ἑκάστῳ τὸ ἴσον. |
|
11
|
11
|
| Се́й зако́нъ же́ртвы спасе́нїѧ, ю҆́же принесꙋ́тъ гдⷭ҇ꙋ: | Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ. |
|
12
|
12
|
| а҆́ще оу҆́бѡ похвале́нїѧ ра́ди принесе́тъ ю҆̀, и҆ принесе́тъ на же́ртвꙋ хвале́нїѧ хлѣ́бы ѿ мꙋкѝ пшени́чны прѧ́жєны въ є҆ле́и, и҆ ѡ҆прѣсно́ки пома̑заны є҆ле́емъ, и҆ мꙋкꙋ̀ пшени́чнꙋ смѣ́шенꙋ съ є҆ле́емъ: | ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ· |
|
13
|
13
|
| съ хлѣ̑бы ква́сными да принесе́тъ да́ръ сво́й на же́ртвꙋ хвале́нїѧ спаси́телнагѡ: | ἐπ᾿ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου. |
|
14
|
14
|
| и҆ да принесе́тъ є҆ди́нъ ѿ всѣ́хъ дарѡ́въ свои́хъ оу҆ча́стїе гдⷭ҇ꙋ: жерцꙋ̀ возлива́ющемꙋ кро́вь же́ртвы спасе́нїѧ, томꙋ̀ да бꙋ́детъ: | καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται. |
|
15
|
15
|
| и҆ мѧса̀ же́ртвы хвале́нїѧ спаси́телнагѡ томꙋ̀ да бꙋ́дꙋтъ, и҆ въ ѻ҆́ньже де́нь принесꙋ́тсѧ, да снѣдѧ́тсѧ: да не ѡ҆ста́вѧтъ ѿ негѡ̀ на оу҆́трїе: | καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου αὐτῷ ἔσται, καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται· οὐ καταλείψουσιν ἀπ᾿ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ. |
|
16
|
16
|
| и҆ а҆́ще ѡ҆бѣ́тъ бꙋ́детъ, и҆лѝ во́льный пожре́тъ да́ръ сво́й, въ ѻ҆́ньже а҆́ще де́нь же́ртвꙋ свою̀ принесе́тъ, да снѣ́стсѧ, и҆ на оу҆́трїе: | καὶ ἐὰν εὐχὴ ᾖ, ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον· |
|
17
|
17
|
| и҆ ѡ҆ста́вшеесѧ ѿ мѧ́съ же́ртвы до днѐ тре́тїѧгѡ на ѻ҆гнѝ да сожже́тсѧ: | καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. |
|
18
|
18
|
| а҆́ще же ꙗ҆ды́й снѣ́стъ ѿ мѧ́съ въ де́нь тре́тїй, не прїи́метсѧ приносѧ́щемꙋ ю҆̀, нижѐ вмѣни́тсѧ є҆мꙋ̀: ѡ҆скверне́нїе є҆́сть: дꙋша́ же, ꙗ҆́же а҆́ще снѣ́стъ ѿ ни́хъ, грѣ́хъ прїи́метъ: | ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό, οὐ λογισθήσεται αὐτῷ, μίασμά ἐστιν· ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ, τὴν ἁμαρτίαν λήψεται. |
|
19
|
19
|
| и҆ мѧса̀, ꙗ҆̀же а҆́ще прико́снꙋтсѧ всѧ́комꙋ нечи́стꙋ, да не снѣдѧ́тсѧ, на ѻ҆гнѝ да сожгꙋ́тсѧ: всѧ́къ чи́стый да снѣ́стъ мѧса̀: | καὶ κρέα ὅσα ἐὰν ἅψηται παντὸς ἀκαθάρτου, οὐ βρωθήσεται, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα. |
|
20
|
20
|
| дꙋша́ же, ꙗ҆́же а҆́ще снѣ́стъ ѿ мѧ́съ же́ртвы спасе́нїѧ, ꙗ҆́же є҆́сть гдⷭ҇ꙋ, и҆ нечистота̀ є҆гѡ̀ на не́мъ, поги́бнетъ дꙋша̀ ѻ҆́на ѿ люді́й свои́хъ: | ἡ δὲ ψυχή, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. |
|
21
|
21
|
| и҆ дꙋша̀, ꙗ҆́же а҆́ще прико́снетсѧ всѧ́кой ве́щи нечи́стѣй, и҆лѝ ѿ нечистоты̀ человѣ̑чи и҆лѝ ѿ четвероно́гихъ нечи́стыхъ, и҆лѝ всѧ́кой ме́рзости нечи́стѣй, и҆ снѣ́стъ ѿ мѧ́съ же́ртвы спасе́нїѧ, ꙗ҆́же є҆́сть гдⷭ҇нѧ, поги́бнетъ дꙋша̀ та̀ ѿ люді́й свои́хъ. | καὶ ψυχή, ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου, ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. |
|
22
|
22
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
23
|
23
|
| рцы̀ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ, глаго́лѧ: всѧ́кагѡ тꙋ́ка говѧ́жа и҆ ѻ҆́вча и҆ ко́зїѧ да не снѣ́сте: | λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· πᾶν στέαρ βοῶν, καὶ προβάτων, καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε. |
|
24
|
24
|
| и҆ тꙋ́къ мертвечи́ненъ и҆ ѕвѣроѧ́дный да сотвори́тсѧ на всѧ́ко дѣ́ло, въ ꙗ҆де́нїи же да не снѣ́стсѧ: | καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριαλώτων ποιηθήσεται εἰς πᾶν ἔργον, καὶ εἰς βρῶσιν οὐ βρωθήσεται. |
|
25
|
25
|
| всѧ́къ ꙗ҆ды́й тꙋ́къ ѿ скотѡ́въ, ѿ ни́хже принесе́тъ да́ръ гдⷭ҇ꙋ, поги́бнетъ дꙋша̀ та̀ ѿ люді́й свои́хъ: | πᾶς ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ὧν προσάξει ἀπ᾿ αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. |
|
26
|
26
|
| всѧ́кїѧ кро́ве да не снѣ́сте во всѣ́хъ селе́нїихъ ва́шихъ и҆ ѿ скотѡ́въ и҆ ѿ пти́цъ: | πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν. |
|
27
|
27
|
| всѧ́ка дꙋша̀, ꙗ҆́же а҆́ще снѣ́стъ кро́вь, поги́бнетъ дꙋша̀ та̀ ѿ люді́й свои́хъ. | πᾶσα ψυχή, ἣ ἂν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. |
|
28
|
28
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ мѡѷсе́ю, гл҃ѧ: | Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν λέγων· |
|
29
|
29
|
| и҆ сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ рече́ши, глаго́лѧ: приносѧ́й же́ртвꙋ спасе́нїѧ гдⷭ҇ꙋ да принесе́тъ да́ръ сво́й гдⷭ҇ꙋ, и҆ ѿ же́ртвы спасе́нїѧ: | καὶ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λαλήσεις, λέγων· ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου, οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ καὶ ἀπὸ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου. |
|
30
|
30
|
| рꙋ́цѣ є҆гѡ̀ да принесꙋ́тъ прино́съ гдⷭ҇ꙋ: тꙋ́къ и҆́же на грꙋ́дехъ, и҆ препо́нкꙋ пе́чени да принесе́тъ ѧ҆̀, ꙗ҆́коже возложи́ти да́ръ пред̾ гдⷭ҇а: | αἱ χεῖρες αὐτοῦ προσοίσουσι τὰ καρπώματα Κυρίῳ· τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατος, προσοίσει αὐτά, ὥστε ἐπιτιθέναι δόμα ἔναντι Κυρίου. |
|
31
|
31
|
| и҆ да вознесе́тъ жре́цъ тꙋ́къ и҆́же на грꙋ́дехъ, на ѻ҆лта́рь, и҆ грꙋ̑ди да бꙋ́дꙋтъ а҆арѡ́нꙋ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, | καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺς τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον ᾿Ααρὼν καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ. |
|
32
|
32
|
| и҆ ра́мо десно́е да да́стсѧ оу҆ча́стїе жерцꙋ̀ ѿ же́ртвъ спасе́нїѧ ва́шегѡ: | καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν· |
|
33
|
33
|
| приносѧ́щемꙋ кро́вь спасе́нїѧ и҆ тꙋ́къ ѿ сынѡ́въ а҆арѡ́новыхъ, томꙋ̀ да бꙋ́детъ ра́мо десно́е во оу҆ча́стїе: | ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ααρών, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸς ἐν μερίδι· |
|
34
|
34
|
| грꙋ́дь бо возложе́нїѧ и҆ ра́мо оу҆ча́стїѧ взѧ́хъ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ ѿ же́ртвъ спасе́нїѧ ва́шегѡ, и҆ да́хъ ѧ҆̀ а҆арѡ́нꙋ жерцꙋ̀ и҆ сынѡ́мъ є҆гѡ̀, зако́ннѡ вѣ́чнѡ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ. | τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματος καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματος εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ ᾿Ααρὼν τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. |
|
35
|
35
|
| Сїѐ пома́занїе а҆арѡ́не и҆ пома́занїе сынѡ́въ є҆гѡ̀ ѿ прино́сѡвъ гдⷭ҇нихъ, въ ѻ҆́ньже де́нь приведѐ ѧ҆̀ жре́ти гдⷭ҇ꙋ: | Αὕτη ἡ χρῖσις ᾿Ααρὼν καὶ ἡ χρῖσις τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺς τοῦ ἱερατεύειν τῷ Κυρίῳ. |
|
36
|
36
|
| ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь да́ти и҆̀мъ, въ ѻ҆́ньже де́нь пома́за ѧ҆̀ ѿ сынѡ́въ і҆и҃левыхъ: зако́ннѡ вѣ́чнѡ въ ро́ды и҆́хъ. | καθὰ ἐνετείλατο Κύριος δοῦναι αὐτοῖς ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτοὺς παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ· νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν. |
|
37
|
37
|
| Се́й зако́нъ всесожже́нїй и҆ же́ртвы, и҆ ѡ҆ грѣсѣ̀ и҆ ѡ҆ престꙋпле́нїи, и҆ соверше́нїи и҆ же́ртвѣ спасе́нїѧ: | οὗτος ὁ νόμος τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας καὶ περὶ ἁμαρτίας καὶ τῆς πλημμελείας καὶ τῆς τελειώσεως καὶ τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου, |
|
38
|
38
|
| ꙗ҆́коже заповѣ́да гдⷭ҇ь мѡѷсе́ю на горѣ̀ сїна́йстѣй, въ ѻ҆́ньже де́нь заповѣ́да сынѡ́мъ і҆и҃лєвымъ приноси́ти да́ры своѧ̑ пред̾ гдⷭ҇а, въ пꙋсты́ни сїна́йстѣй. | ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριος τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινά, ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.