|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| И҆ нн҃ѣ за́повѣдь сїѧ̀ къ ва́мъ, свѧще́нницы: | ΚΑΙ νῦν ἡ ἐντολὴ αὕτη πρὸς ὑμᾶς, οἱ ἱερεῖς· |
|
2
|
2
|
| а҆́ще не оу҆слы́шите и҆ а҆́ще не положитѐ на сердца́хъ ва́шихъ, є҆́же да́ти сла́вꙋ и҆́мени моемꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, то̀ послю̀ на вы̀ клѧ́твꙋ и҆ прокленꙋ̀ благослове́нїе ва́ше и҆ ѡ҆кленꙋ̀ є҆̀: и҆ разорю̀ благослове́нїе ва́ше, и҆ не бꙋ́детъ въ ва́съ, занѐ вы̀ не влага́ете въ сердца̀ ва̑ша. | ἐὰν μὴ ἀκούσητε, καὶ ἐὰν μὴ θῆσθε εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν τοῦ δοῦναι δόξαν τῷ ὀνόματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ἐξαποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν κατάραν καὶ ἐπικαταράσομαι τὴν εὐλογίαν ὑμῶν καὶ καταράσομαι αὐτήν· καὶ διασκεδάσω τὴν εὐλογίαν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν, ὅτι ὑμεῖς οὐ τίθεσθε εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν. |
|
3
|
3
|
| Сѐ, а҆́зъ ѿлꙋчꙋ̀ ва́мъ ра́мо, и҆ раскида́ю требꙋхи̑ на ли́ца ва̑ша, требꙋхи̑ пра́здникѡвъ ва́шихъ, и҆ прїимꙋ̀ вы̀ вкꙋ́пѣ: | ἰδοὺ ἐγὼ ἀφορίζω ὑμῖν τὸν ὦμον καὶ σκορπιῶ ἔνυστρον ἐπὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν, ἔνυστρον ἑορτῶν ὑμῶν, καὶ λήψομαι ὑμᾶς εἰς τὸ αὐτό· |
|
4
|
4
|
| и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь посла́хъ къ ва́мъ за́повѣдь сїю̀, є҆́же бы́ти завѣ́тꙋ моемꙋ̀ къ леѵі́тѡмъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ ἐξαπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς τὴν ἐντολὴν ταύτην τοῦ εἶναι τὴν διαθήκην μου πρὸς τοὺς Λευίτας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
5
|
5
|
| Завѣ́тъ мо́й бѣ̀ съ ни́мъ жи́зни и҆ ми́ра, и҆ да́хъ є҆мꙋ̀ боѧ́знїю боѧ́тисѧ менє̀ и҆ ѿ лица̀ и҆́мене моегѡ̀ оу҆страша́тисѧ є҆мꙋ̀. | ἡ διαθήκη μου ἦν μετ᾿ αὐτοῦ τῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰρήνης, καὶ ἔδωκα αὐτῷ ἐν φόβῳ φοβεῖσθαί με καὶ ἀπὸ προσώπου ὀνόματός μου στέλλεσθαι αὐτόν. |
|
6
|
6
|
| Зако́нъ и҆́стины бѣ̀ во оу҆стѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆ непра́вда не ѡ҆брѣ́тесѧ во оу҆стна́хъ є҆гѡ̀: въ ми́рѣ и҆справлѧ́ѧй и҆́де со мно́ю и҆ мнѡ́ги ѡ҆братѝ ѿ непра́вды. | νόμος ἀληθείας ἦν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, καὶ ἀδικία οὐχ εὑρέθη ἐν χείλεσιν αὐτοῦ· ἐν εἰρήνῃ κατευθύνων ἐπορεύθη μετ᾿ ἐμοῦ καὶ πολλοὺς ἐπέστρεψεν ἀπὸ ἀδικίας. |
|
7
|
7
|
| Поне́же оу҆стнѣ̀ і҆ере́ѡвы сохранѧ́тъ ра́зꙋмъ, и҆ зако́на взы́щꙋтъ ѿ оу҆́стъ є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇а вседержи́телѧ є҆́сть. | ὅτι χείλη ἱερέως φυλάξεται γνῶσιν, καὶ νόμον ἐκζητήσουσιν ἐκ στόματος αὐτοῦ, διότι ἄγγελος Κυρίου παντοκράτορός ἐστιν. |
|
8
|
8
|
| Вы́ же оу҆клони́стесѧ ѿ пꙋтѝ и҆ и҆знемоществи́сте мно́гихъ въ зако́нѣ, растли́сте завѣ́тъ леѵі́инъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | ὑμεῖς δὲ ἐξεκλίνατε ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ ἠσθενήσατε πολλοὺς ἐν νόμῳ, διεφθείρατε τὴν διαθήκην τοῦ Λευί, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
9
|
9
|
| И҆ а҆́зъ да́хъ вы̀ оу҆ничижє́ны и҆ ѿве́ржєны во всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, занѐ вы̀ не сохрани́сте пꙋті́й мои́хъ, но ли́цъ ѡ҆бинꙋ́стесѧ въ зако́нѣ. | κἀγὼ δέδωκα ὑμᾶς ἐξουδενουμένους καὶ ἀπερριμμένους εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀνθ᾿ ὧν ὑμεῖς οὐκ ἐφυλάξασθε τὰς ὁδούς μου, ἀλλὰ ἐλαμβάνετε πρόσωπα ἐν νόμῳ. |
|
10
|
10
|
| Не ѻ҆ц҃ъ ли є҆ди́нъ всѣ̑мъ ва́мъ; не бг҃ъ ли є҆ди́нъ созда̀ ва́съ; что̀ ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́висте кі́йждо бра́та своего̀, ѡ҆скверни́ти завѣ́тъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ; | Οὐχὶ πατὴρ εἷς πάντων ὑμῶν; οὐχὶ Θεὸς εἷς ἔκτισεν ὑμᾶς; τί ὅτι ἐγκατέλιπε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ βεβηλῶσαι τὴν διαθήκην τῶν πατέρων ὑμῶν; |
|
11
|
11
|
| Ѡ҆ста́вленъ бы́сть і҆ꙋ́да, и҆ ме́рзость бы́сть во і҆и҃ли и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: занѐ ѡ҆сквернѝ і҆ꙋ́да ст҃а̑ѧ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же возлюбѝ, и҆ пре́йде къ богѡ́мъ чꙋжди̑мъ. | ἐγκατελείφθη ᾿Ιούδας, καὶ βδέλυγμα ἐγένετο ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, διότι ἐβεβήλωσεν ᾿Ιούδας τὰ ἅγια Κυρίου, ἐν οἷς ἠγάπησε, καὶ ἐπετήδευσεν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους. |
|
12
|
12
|
| Потреби́тъ гдⷭ҇ь человѣ́ка творѧ́щаго сїѧ̑, до́ндеже смири́тсѧ ѿ селе́нїй і҆а́кѡвлихъ и҆ ѿ приносѧ́щихъ же́ртвꙋ гдⷭ҇ꙋ вседержи́телю. | ἐξολοθρεύσει Κύριος τὸν ἄνθρωπον τὸν ποιοῦντα ταῦτα, ἕως καὶ ταπεινωθῇ ἐκ σκηνωμάτων ᾿Ιακὼβ καὶ ἐκ προσαγόντων θυσίαν τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι. |
|
13
|
13
|
| И҆ сїѧ̑, ꙗ҆̀же ненави́дѣхъ, твори́сте: покрыва́сте слеза́ми ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень, и҆ пла́чемъ и҆ воздыха́нїемъ ѿ трꙋдѡ́въ: є҆ще́ ли досто́йно призрѣ́ти на же́ртвꙋ (ва́шꙋ), и҆лѝ прїѧ́ти прїѧ́тно и҆з̾ рꙋ́къ ва́шихъ; | καὶ ταῦτα, ἃ ἐμίσουν, ἐποιεῖτε· ἐκαλύπτετε δάκρυσι τὸ θυσιαστήριον Κυρίου καὶ κλαυθμῷ καὶ στεναγμῷ ἐκ κόπων. ἔτι ἄξιον ἐπιβλέψαι εἰς θυσίαν ἢ λαβεῖν δεκτὸν ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; |
|
14
|
14
|
| И҆ рѣ́сте: чесѡ̀ ра́ди; Ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь засвидѣ́телствова междꙋ̀ тобо́ю и҆ междꙋ̀ жено́ю ю҆́ности твоеѧ̀, ю҆́же ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ, и҆ та̀ ѻ҆́бщница твоѧ̀ и҆ жена̀ завѣ́та твоегѡ̀: | καὶ εἴπατε· ἕνεκεν τίνος; ὅτι Κύριος διεμαρτύρατο ἀναμέσον σοῦ καὶ ἀναμέσον γυναικὸς νεότητός σου, ἣν ἐγκατέλιπες, καὶ αὕτη κοινωνός σου καὶ γυνὴ διαθήκης σου. |
|
15
|
15
|
| и҆ не добро́ ли сотворѝ, и҆ ѡ҆ста́нокъ дꙋ́ха є҆гѡ̀; И҆ рѣ́сте: что̀ и҆́но кромѣ̀ сѣ́мене и҆́щетъ бг҃ъ; И҆ сохрани́те дꙋ́хомъ ва́шимъ и҆ жены̀ ю҆́ности твоеѧ̀ да не ѡ҆ста́виши: | καὶ οὐκ ἄλλος ἐποίησε, καὶ ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ. καὶ εἴπατε· τί ἄλλο ἀλλ᾿ ἢ σπέρμα ζητεῖ ὁ Θεός; καὶ φυλάξασθε ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, καὶ γυναῖκα νεότητός σου μὴ ἐγκαταλίπῃς· |
|
16
|
16
|
| но а҆́ще возненави́дѣвъ ѿпꙋ́стиши ю҆̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, и҆ покры́етъ нече́стїе помышлє́нїѧ твоѧ̑, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: и҆ сохрани́те дꙋ́хомъ ва́шимъ и҆ не ѡ҆ста́вите. | ἀλλὰ ἐὰν μισήσας ἐξαποστείλῃς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ καλύψει ἀσέβεια ἐπὶ τὰ ἐνθυμήματά σου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. καὶ φυλάξασθε ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν καὶ οὐ μὴ ἐγκαταλίπητε. — |
|
17
|
17
|
| Прогнѣвлѧ́ющїи бг҃а словесы̀ ва́шими, и҆ рѣ́сте: ѡ҆ чесо́мъ прогнѣ́вахомъ є҆го̀; Занѐ рѣ́сте: всѧ́къ творѧ́й ѕло̀ до́бръ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ въ ни́хъ са́мъ бл҃говолѝ: и҆ гдѣ́ є҆сть бг҃ъ пра́вды; | Οἱ παροξύναντες τὸν Θεὸν ἐν τοῖς λόγοις ὑμῶν καὶ εἴπατε· ἐν τίνι παρωξύναμεν αὐτόν; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· πᾶς ποιῶν πονηρόν, καλὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς εὐδόκησε· καὶ ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης; |
Паперове видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.