|
Малахі́а
|
ΜΑΛΑΧΙΑΣ
|
|
Глава́ а҃
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
| Прⷪ҇ро́чество словесѐ гдⷭ҇нѧ на і҆и҃лѧ рꙋко́ю а҆́гг҃ла є҆гѡ̀: положи́те оу҆̀бо на сердца́хъ ва́шихъ. | ΛΗΜΜΑ λόγου Κυρίου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ ἀγγέλου αὐτοῦ· θέσθε δὴ ἐπὶ τὰς καρδίας ὑμῶν. |
|
2
|
2
|
| Возлюби́хъ вы̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь. И҆ рѣ́сте: ѡ҆ че́мъ возлюби́лъ є҆сѝ ны̀; Не бра́тъ ли бѣ̀ и҆са́ѵъ і҆а́кѡвꙋ; гл҃етъ гдⷭ҇ь: и҆ возлюби́хъ і҆а́кѡва, и҆са́ѵа же возненави́дѣхъ, | ᾿Ηγάπησα ὑμᾶς, λέγει Κύριος. καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἠγάπησας ἡμᾶς; οὐκ ἀδελφὸς ἦν ῾Ησαῦ τοῦ ᾿Ιακώβ; λέγει Κύριος, καὶ ἠγάπησα τόν ᾿Ιακώβ, |
|
3
|
3
|
| и҆ оу҆чини́хъ предѣ́лы є҆гѡ̀ во и҆зчезнове́нїе и҆ достоѧ́нїе є҆гѡ̀ въ ны̑рища пꙋсты̑нна. | τὸν δὲ ῾Ησαῦ ἐμίσησα καὶ ἔταξα τὰ ὅρια αὐτοῦ εἰς ἀφανισμὸν καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς δώματα ἐρήμου; |
|
4
|
4
|
| Занѐ а҆́ще рече́тъ: і҆дꙋме́а разори́сѧ, и҆ ѡ҆брати́мсѧ и҆ возсози́ждемъ ѡ҆пꙋстѣ̑вшаѧ є҆ѧ̀: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: ті́и сози́ждꙋтъ, и҆ а҆́зъ разорю̀, и҆ нарекꙋ́тсѧ и҆̀мъ предѣ́лѣ беззако́нїѧ, и҆ лю́дїе, на нѧ́же ѡ҆полчи́сѧ гдⷭ҇ь до вѣ́ка. | διότι ἐρεῖ ἡ ᾿Ιδουμαία· κατέστραπται, καὶ ἐπιστρέψωμεν καὶ ἀνοικοδομήσωμεν τὰς ἐρήμους. τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· αὐτοὶ οἰκοδομήσουσι, καὶ ἐγὼ καταστρέψω· καὶ ἐπικληθήσεται αὐτοῖς ὅρια ἀνομίας καὶ λαὸς ἐφ᾿ ὃν παρατέτακται Κύριος ἕως αἰῶνος. |
|
5
|
5
|
| И҆ ѻ҆чеса̀ ва̑ша оу҆ви́дѧтъ, и҆ вы̀ рече́те: возвели́чисѧ гдⷭ҇ь превы́ше предѣ̑лъ і҆и҃левыхъ. | καὶ οἱ ὀφθαλμοί ὑμῶν ὄψονται, καὶ ὑμεῖς ἐρεῖτε· ἐμεγαλύνθη Κύριος ὑπεράνω τῶν ὁρίων τοῦ ᾿Ισραήλ. |
|
6
|
6
|
| Сы́нъ сла́витъ ѻ҆тца̀, и҆ ра́бъ господи́на своегѡ̀ оу҆бои́тсѧ: и҆ а҆́ще ѻ҆ц҃ъ є҆́смь а҆́зъ, то̀ гдѣ̀ сла́ва моѧ̀; и҆ а҆́ще гдⷭ҇ь є҆́смь а҆́зъ, то̀ гдѣ̀ є҆́сть стра́хъ мо́й; гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. Вы̀ свѧще́нницы презира́ющїи и҆́мѧ моѐ. И҆ рѣ́сте: ѡ҆ чесо́мъ презрѣ́хомъ и҆́мѧ твоѐ; | Υἱὸς δοξάζει πατέρα καὶ δοῦλος τὸν κύριον αὐτοῦ. καὶ εἰ πατήρ εἰμι ἐγώ, ποῦ ἐστιν ἡ δόξα μου; καὶ εἰ Κύριός εἰμι ἐγώ, ποῦ ἐστιν ὁ φόβος μου; λέγει Κύριος παντοκράτωρ. ὑμεῖς οἱ ἱερεῖς οἱ φαυλίζοντες τὸ ὄνομά μου· καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἐφαυλίσαμεν τὸ ὄνομά σου; |
|
7
|
7
|
| Приносѧ́ще ко ѻ҆лтаре́ви моемꙋ̀ хлѣ́бы сквє́рны. И҆ рѣ́сте: ѡ҆ чесо́мъ ѡ҆скверни́хомъ ѧ҆̀; Внегда̀ глаго́лати ва́мъ: трапе́за гдⷭ҇нѧ ѡ҆скверне́на є҆́сть: и҆ возложє́ннаѧ бра̑шна оу҆ничижи́ли є҆стѐ. | προσάγοντες πρὸς τὸ θυσιαστήριόν μου ἄρτους ἠλισγημένους, καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἠλισγήσαμεν αὐτούς; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· τράπεζα Κυρίου ἠλισγημένη ἐστὶ καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐξουδενώσατε. |
|
8
|
8
|
| Занѐ а҆́ще приведетѐ слѣ́по на же́ртвꙋ, не ѕло́ ли; и҆ а҆́ще приведетѐ хро́мо и҆лѝ недꙋ́жно, то̀ не ѕло́ ли; приведѝ є҆̀ кнѧ́зю твоемꙋ̀, є҆да̀ прїи́метъ є҆̀; є҆да̀ прїи́метъ лицѐ твоѐ; гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | διότι ἐὰν προσαγάγητε τυφλὸν εἰς θυσίας, οὐ κακόν; καὶ ἐὰν προσαγάγητε χωλὸν ἢ ἄρρωστον, οὐ κακόν; προσάγαγε δὴ αὐτῷ τῷ ἡγουμένῳ σου, εἰ προσδέξεται αὐτό, εἰ λήψεται πρόσωπόν σου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
9
|
9
|
| И҆ нн҃ѣ оу҆ми́лостивите лицѐ бг҃а ва́шегѡ и҆ помоли́тесѧ є҆мꙋ̀, (да поми́лꙋетъ вы̀). Въ рꙋка́хъ ва́шихъ бы́ша сїѧ̑, а҆́ще прїимꙋ̀ ѿ ва́съ ли́ца ва̑ша; гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ νῦν ἐξιλάσκεσθε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν καὶ δεήθητε αὐτοῦ· ἐν χερσὶν ὑμῶν γέγονε ταῦτα· εἰ λήψομαι ἐξ ὑμῶν πρόσωπα ὑμῶν; λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
10
|
10
|
| Занѐ и҆ въ ва́съ затворѧ́тсѧ двє́ри, и҆ не возгнѣтитѐ ѻ҆гнѧ̀ ѻ҆лтаре́ви моемꙋ̀ тꙋ́не: нѣ́сть во́лѧ моѧ̀ въ ва́съ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ же́ртвы не прїимꙋ̀ ѿ рꙋ́къ ва́шихъ. | διότι καὶ ἐν ὑμῖν συγκλεισθήσονται θύραι, καὶ οὐκ ἀνάψεται τὸ θυσιαστήριόν μου δωρεάν· οὐκ ἔστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ θυσίαν οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν. |
|
11
|
11
|
| Занѐ ѿ востѡ́къ со́лнца и҆ до за̑падъ и҆́мѧ моѐ просла́висѧ во ꙗ҆зы́цѣхъ, и҆ на всѧ́цѣмъ мѣ́стѣ ѳѷмїа́мъ прино́ситсѧ и҆́мени моемꙋ̀ и҆ же́ртва чи́ста: занѐ ве́лїе и҆́мѧ моѐ во ꙗ҆зы́цѣхъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά, διότι μέγα τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
12
|
12
|
| Вы́ же сквернитѐ є҆̀ глаго́люще: трапе́за гдⷭ҇нѧ ѡ҆скверне́на є҆́сть, и҆ возлага́ємаѧ бра̑шна є҆гѡ̀ оу҆ничтожє́на бы́ша. | ὑμεῖς δὲ βεβηλοῦτε αὐτὸ ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· τράπεζα Κυρίου ἠλισγημένη ἐστί, καὶ τὰ ἐπιτιθέμενα ἐξουδένωται βρώματα αὐτοῦ. |
|
13
|
13
|
| И҆ рѣ́сте: сїѧ̑ ѿ ѕлострада́нїѧ сꙋ́ть. И҆ ѿдꙋ́нꙋхъ ѧ҆̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. И҆ внесо́сте хищє́нїѧ и҆ хрѡ́маѧ и҆ недꙋ̑жнаѧ, и҆ приведетѐ ѧ҆̀ на же́ртвꙋ, є҆да̀ прїимꙋ̀ и҆́хъ ѿ рꙋ́къ ва́шихъ; гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ εἴπατε· ταῦτα ἐκ κακοπαθείας ἐστί, καὶ ἐξεφύσησα αὐτά, λέγει Κύριος παντοκράτωρ· καὶ εἰσεφέρετε ἁρπάγματα καὶ τὰ χωλὰ καὶ τὰ ἐνοχλούμενα· καὶ ἐὰν φέρητε τὴν θυσίαν, εἰ προσδέξομαι αὐτὰ ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
14
|
14
|
| И҆ про́клѧтъ, и҆́же бѣ̀ си́ленъ, и҆ бѣ̀ є҆мꙋ̀ въ ста́дѣ є҆гѡ̀ мꙋ́жескъ по́лъ, и҆ ѡ҆бѣ́тъ є҆гѡ̀ на не́мъ, и҆ жре́тъ растлѣ́нное гдⷭ҇еви: занѐ цр҃ь ве́лїй а҆́зъ є҆́смь, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ и҆́мѧ моѐ свѣ́тло во ꙗ҆зы́цѣхъ. | καὶ ἐπικατάρατος ὃς ἦν δυνατὸς καὶ ὑπῆρχεν ἐν τῷ ποιμνίῳ αὐτοῦ ἄρσεν καὶ εὐχὴ αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ θύει διεφθαρμένον τῷ Κυρίῳ· διότι βασιλεὺς μέγας ἐγώ εἰμι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ τὸ ὄνομά μου ἐπιφανὲς ἐν τοῖς ἔθνεσι. |
|
Глава́ в҃
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
| И҆ нн҃ѣ за́повѣдь сїѧ̀ къ ва́мъ, свѧще́нницы: | ΚΑΙ νῦν ἡ ἐντολὴ αὕτη πρὸς ὑμᾶς, οἱ ἱερεῖς· |
|
2
|
2
|
| а҆́ще не оу҆слы́шите и҆ а҆́ще не положитѐ на сердца́хъ ва́шихъ, є҆́же да́ти сла́вꙋ и҆́мени моемꙋ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, то̀ послю̀ на вы̀ клѧ́твꙋ и҆ прокленꙋ̀ благослове́нїе ва́ше и҆ ѡ҆кленꙋ̀ є҆̀: и҆ разорю̀ благослове́нїе ва́ше, и҆ не бꙋ́детъ въ ва́съ, занѐ вы̀ не влага́ете въ сердца̀ ва̑ша. | ἐὰν μὴ ἀκούσητε, καὶ ἐὰν μὴ θῆσθε εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν τοῦ δοῦναι δόξαν τῷ ὀνόματί μου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ ἐξαποστελῶ ἐφ᾿ ὑμᾶς τὴν κατάραν καὶ ἐπικαταράσομαι τὴν εὐλογίαν ὑμῶν καὶ καταράσομαι αὐτήν· καὶ διασκεδάσω τὴν εὐλογίαν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσται ἐν ὑμῖν, ὅτι ὑμεῖς οὐ τίθεσθε εἰς τὴν καρδίαν ὑμῶν. |
|
3
|
3
|
| Сѐ, а҆́зъ ѿлꙋчꙋ̀ ва́мъ ра́мо, и҆ раскида́ю требꙋхи̑ на ли́ца ва̑ша, требꙋхи̑ пра́здникѡвъ ва́шихъ, и҆ прїимꙋ̀ вы̀ вкꙋ́пѣ: | ἰδοὺ ἐγὼ ἀφορίζω ὑμῖν τὸν ὦμον καὶ σκορπιῶ ἔνυστρον ἐπὶ τὰ πρόσωπα ὑμῶν, ἔνυστρον ἑορτῶν ὑμῶν, καὶ λήψομαι ὑμᾶς εἰς τὸ αὐτό· |
|
4
|
4
|
| и҆ оу҆разꙋмѣ́ете, ꙗ҆́кѡ а҆́зъ гдⷭ҇ь посла́хъ къ ва́мъ за́повѣдь сїю̀, є҆́же бы́ти завѣ́тꙋ моемꙋ̀ къ леѵі́тѡмъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ ἐξαπέσταλκα πρὸς ὑμᾶς τὴν ἐντολὴν ταύτην τοῦ εἶναι τὴν διαθήκην μου πρὸς τοὺς Λευίτας, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
5
|
5
|
| Завѣ́тъ мо́й бѣ̀ съ ни́мъ жи́зни и҆ ми́ра, и҆ да́хъ є҆мꙋ̀ боѧ́знїю боѧ́тисѧ менє̀ и҆ ѿ лица̀ и҆́мене моегѡ̀ оу҆страша́тисѧ є҆мꙋ̀. | ἡ διαθήκη μου ἦν μετ᾿ αὐτοῦ τῆς ζωῆς καὶ τῆς εἰρήνης, καὶ ἔδωκα αὐτῷ ἐν φόβῳ φοβεῖσθαί με καὶ ἀπὸ προσώπου ὀνόματός μου στέλλεσθαι αὐτόν. |
|
6
|
6
|
| Зако́нъ и҆́стины бѣ̀ во оу҆стѣ́хъ є҆гѡ̀, и҆ непра́вда не ѡ҆брѣ́тесѧ во оу҆стна́хъ є҆гѡ̀: въ ми́рѣ и҆справлѧ́ѧй и҆́де со мно́ю и҆ мнѡ́ги ѡ҆братѝ ѿ непра́вды. | νόμος ἀληθείας ἦν ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ, καὶ ἀδικία οὐχ εὑρέθη ἐν χείλεσιν αὐτοῦ· ἐν εἰρήνῃ κατευθύνων ἐπορεύθη μετ᾿ ἐμοῦ καὶ πολλοὺς ἐπέστρεψεν ἀπὸ ἀδικίας. |
|
7
|
7
|
| Поне́же оу҆стнѣ̀ і҆ере́ѡвы сохранѧ́тъ ра́зꙋмъ, и҆ зако́на взы́щꙋтъ ѿ оу҆́стъ є҆гѡ̀: ꙗ҆́кѡ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇а вседержи́телѧ є҆́сть. | ὅτι χείλη ἱερέως φυλάξεται γνῶσιν, καὶ νόμον ἐκζητήσουσιν ἐκ στόματος αὐτοῦ, διότι ἄγγελος Κυρίου παντοκράτορός ἐστιν. |
|
8
|
8
|
| Вы́ же оу҆клони́стесѧ ѿ пꙋтѝ и҆ и҆знемоществи́сте мно́гихъ въ зако́нѣ, растли́сте завѣ́тъ леѵі́инъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | ὑμεῖς δὲ ἐξεκλίνατε ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ ἠσθενήσατε πολλοὺς ἐν νόμῳ, διεφθείρατε τὴν διαθήκην τοῦ Λευί, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
9
|
9
|
| И҆ а҆́зъ да́хъ вы̀ оу҆ничижє́ны и҆ ѿве́ржєны во всѧ̑ ꙗ҆зы́ки, занѐ вы̀ не сохрани́сте пꙋті́й мои́хъ, но ли́цъ ѡ҆бинꙋ́стесѧ въ зако́нѣ. | κἀγὼ δέδωκα ὑμᾶς ἐξουδενουμένους καὶ ἀπερριμμένους εἰς πάντα τὰ ἔθνη, ἀνθ᾿ ὧν ὑμεῖς οὐκ ἐφυλάξασθε τὰς ὁδούς μου, ἀλλὰ ἐλαμβάνετε πρόσωπα ἐν νόμῳ. |
|
10
|
10
|
| Не ѻ҆ц҃ъ ли є҆ди́нъ всѣ̑мъ ва́мъ; не бг҃ъ ли є҆ди́нъ созда̀ ва́съ; что̀ ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́висте кі́йждо бра́та своего̀, ѡ҆скверни́ти завѣ́тъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ; | Οὐχὶ πατὴρ εἷς πάντων ὑμῶν; οὐχὶ Θεὸς εἷς ἔκτισεν ὑμᾶς; τί ὅτι ἐγκατέλιπε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ βεβηλῶσαι τὴν διαθήκην τῶν πατέρων ὑμῶν; |
|
11
|
11
|
| Ѡ҆ста́вленъ бы́сть і҆ꙋ́да, и҆ ме́рзость бы́сть во і҆и҃ли и҆ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: занѐ ѡ҆сквернѝ і҆ꙋ́да ст҃а̑ѧ гдⷭ҇нѧ, ꙗ҆̀же возлюбѝ, и҆ пре́йде къ богѡ́мъ чꙋжди̑мъ. | ἐγκατελείφθη ᾿Ιούδας, καὶ βδέλυγμα ἐγένετο ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, διότι ἐβεβήλωσεν ᾿Ιούδας τὰ ἅγια Κυρίου, ἐν οἷς ἠγάπησε, καὶ ἐπετήδευσεν εἰς θεοὺς ἀλλοτρίους. |
|
12
|
12
|
| Потреби́тъ гдⷭ҇ь человѣ́ка творѧ́щаго сїѧ̑, до́ндеже смири́тсѧ ѿ селе́нїй і҆а́кѡвлихъ и҆ ѿ приносѧ́щихъ же́ртвꙋ гдⷭ҇ꙋ вседержи́телю. | ἐξολοθρεύσει Κύριος τὸν ἄνθρωπον τὸν ποιοῦντα ταῦτα, ἕως καὶ ταπεινωθῇ ἐκ σκηνωμάτων ᾿Ιακὼβ καὶ ἐκ προσαγόντων θυσίαν τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι. |
|
13
|
13
|
| И҆ сїѧ̑, ꙗ҆̀же ненави́дѣхъ, твори́сте: покрыва́сте слеза́ми ѻ҆лта́рь гдⷭ҇ень, и҆ пла́чемъ и҆ воздыха́нїемъ ѿ трꙋдѡ́въ: є҆ще́ ли досто́йно призрѣ́ти на же́ртвꙋ (ва́шꙋ), и҆лѝ прїѧ́ти прїѧ́тно и҆з̾ рꙋ́къ ва́шихъ; | καὶ ταῦτα, ἃ ἐμίσουν, ἐποιεῖτε· ἐκαλύπτετε δάκρυσι τὸ θυσιαστήριον Κυρίου καὶ κλαυθμῷ καὶ στεναγμῷ ἐκ κόπων. ἔτι ἄξιον ἐπιβλέψαι εἰς θυσίαν ἢ λαβεῖν δεκτὸν ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; |
|
14
|
14
|
| И҆ рѣ́сте: чесѡ̀ ра́ди; Ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь засвидѣ́телствова междꙋ̀ тобо́ю и҆ междꙋ̀ жено́ю ю҆́ности твоеѧ̀, ю҆́же ѡ҆ста́вилъ є҆сѝ, и҆ та̀ ѻ҆́бщница твоѧ̀ и҆ жена̀ завѣ́та твоегѡ̀: | καὶ εἴπατε· ἕνεκεν τίνος; ὅτι Κύριος διεμαρτύρατο ἀναμέσον σοῦ καὶ ἀναμέσον γυναικὸς νεότητός σου, ἣν ἐγκατέλιπες, καὶ αὕτη κοινωνός σου καὶ γυνὴ διαθήκης σου. |
|
15
|
15
|
| и҆ не добро́ ли сотворѝ, и҆ ѡ҆ста́нокъ дꙋ́ха є҆гѡ̀; И҆ рѣ́сте: что̀ и҆́но кромѣ̀ сѣ́мене и҆́щетъ бг҃ъ; И҆ сохрани́те дꙋ́хомъ ва́шимъ и҆ жены̀ ю҆́ности твоеѧ̀ да не ѡ҆ста́виши: | καὶ οὐκ ἄλλος ἐποίησε, καὶ ὑπόλειμμα πνεύματος αὐτοῦ. καὶ εἴπατε· τί ἄλλο ἀλλ᾿ ἢ σπέρμα ζητεῖ ὁ Θεός; καὶ φυλάξασθε ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, καὶ γυναῖκα νεότητός σου μὴ ἐγκαταλίπῃς· |
|
16
|
16
|
| но а҆́ще возненави́дѣвъ ѿпꙋ́стиши ю҆̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ, и҆ покры́етъ нече́стїе помышлє́нїѧ твоѧ̑, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: и҆ сохрани́те дꙋ́хомъ ва́шимъ и҆ не ѡ҆ста́вите. | ἀλλὰ ἐὰν μισήσας ἐξαποστείλῃς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ καλύψει ἀσέβεια ἐπὶ τὰ ἐνθυμήματά σου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. καὶ φυλάξασθε ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν καὶ οὐ μὴ ἐγκαταλίπητε. — |
|
17
|
17
|
| Прогнѣвлѧ́ющїи бг҃а словесы̀ ва́шими, и҆ рѣ́сте: ѡ҆ чесо́мъ прогнѣ́вахомъ є҆го̀; Занѐ рѣ́сте: всѧ́къ творѧ́й ѕло̀ до́бръ пред̾ гдⷭ҇емъ, и҆ въ ни́хъ са́мъ бл҃говолѝ: и҆ гдѣ́ є҆сть бг҃ъ пра́вды; | Οἱ παροξύναντες τὸν Θεὸν ἐν τοῖς λόγοις ὑμῶν καὶ εἴπατε· ἐν τίνι παρωξύναμεν αὐτόν; ἐν τῷ λέγειν ὑμᾶς· πᾶς ποιῶν πονηρόν, καλὸν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἐν αὐτοῖς αὐτὸς εὐδόκησε· καὶ ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης; |
|
Глава́ г҃
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
| Сѐ, а҆́зъ посыла́ю а҆́гг҃ла моего̀, и҆ при́зритъ на пꙋ́ть пред̾ лице́мъ мои́мъ: и҆ внеза́пꙋ прїи́детъ въ це́рковь свою̀ гдⷭ҇ь, є҆го́же вы̀ и҆́щете, и҆ а҆́гг҃лъ завѣ́та, є҆го́же вы̀ хо́щете: сѐ, грѧде́тъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | ΙΔΟΥ ἐγὼ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ ἐπιβλέψεται ὁδὸν πρὸ προσώπου μου, καὶ ἐξαίφνης ἥξει εἰς τὸν ναὸν ἑαυτοῦ Κύριος, ὃν ὑμεῖς ζητεῖτε, καὶ ὁ ἄγγελος τῆς διαθήκης, ὃν ὑμεῖς θέλετε· ἰδοὺ ἔρχεται, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
2
|
2
|
| И҆ кто̀ стерпи́тъ де́нь прише́ствїѧ є҆гѡ̀; и҆ кто̀ постои́тъ въ видѣ́нїи є҆гѡ̀; занѐ то́й вхо́дитъ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь горни́ла и҆ ꙗ҆́кѡ мы́ло перꙋ́щихъ. | καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ; ἢ τίς ὑποστήσεται ἐν τῇ ὀπτασίᾳ αὐτοῦ; διότι αὐτός εἰσπορεύεται ὡς πῦρ χωνευτηρίου καὶ ὡς ποιὰ πλυνόντων. |
|
3
|
3
|
| И҆ сѧ́детъ разварѧ́ѧ и҆ ѡ҆чища́ѧ ꙗ҆́кѡ сребро̀ и҆ ꙗ҆́кѡ зла́то, и҆ ѡ҆чⷭ҇титъ сы́ны леѵі̑ины, и҆ прелїе́тъ ѧ҆̀ ꙗ҆́кѡ зла́то и҆ ꙗ҆́кѡ сребро̀: и҆ бꙋ́дꙋтъ гдⷭ҇еви приносѧ́ще же́ртвꙋ въ пра́вдѣ. | καὶ καθιεῖται χωνεύων καὶ καθαρίζων ὡς τὸ ἀργύριον καὶ ὡς τὸ χρυσίον· καὶ καθαρίσει τοὺς υἱοὺς Λευὶ καὶ χεεῖ αὐτοὺς ὥσπερ τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον· καὶ ἔσονται τῷ Κυρίῳ προσάγοντες θυσίαν ἐν δικαιοσύνῃ. |
|
4
|
4
|
| И҆ оу҆го́дна бꙋ́детъ гдⷭ҇еви же́ртва і҆ꙋ́дова и҆ і҆ерⷭ҇ли́млѧ, ꙗ҆́коже дні́е вѣ́ка и҆ ꙗ҆́коже лѣ̑та прє́жднѧѧ. | καὶ ἀρέσει τῷ Κυρίῳ θυσία ᾿Ιούδα καὶ ῾Ιερουσαλήμ, καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος καὶ καθὼς τὰ ἔτη τὰ ἔμπροσθεν. |
|
5
|
5
|
| И҆ прїидꙋ̀ къ ва́мъ съ сꙋдо́мъ, и҆ бꙋ́дꙋ свидѣ́тель ско́ръ на чародѣ̑и и҆ на прелюбодѣ̑йцы, и҆ на кленꙋ́щыѧсѧ и҆́менемъ мои́мъ во лжꙋ̀ и҆ на лиша́ющыѧ мзды̀ нае́мника, и҆ на наси́льствꙋющыѧ вдови́цъ и҆ пха́ющыѧ си̑рыѧ, и҆ на оу҆кланѧ́ющыѧ сꙋ́дъ прише́лца и҆ на небоѧ́щыѧсѧ менє̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: | καὶ προσάξω πρὸς ὑμᾶς ἐν κρίσει καὶ ἔσομαι μάρτυς ταχὺς ἐπὶ τὰς φαρμακοὺς καὶ ἐπὶ τὰς μοιχαλίδας καὶ ἐπὶ τοὺς ὀμνύοντας τῷ ὀνόματί μου ἐπὶ ψεύδει καὶ ἐπὶ τοὺς ἀποστεροῦντας μισθὸν μισθωτοῦ καὶ τοὺς καταδυναστεύοντας χήραν καὶ τοὺς κονδυλίζοντας ὀρφανοὺς καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας κρίσιν προσηλύτου καὶ τοὺς μὴ φοβουμένους με, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
6
|
6
|
| занѐ а҆́зъ гдⷭ҇ь бг҃ъ ва́шъ, и҆ не и҆змѣнѧ́юсѧ, и҆ вы̀ сы́нове і҆а̑кѡвли не оу҆далѧ́етесѧ ѿ грѣ̑хъ ѻ҆тє́цъ ва́шихъ. | Διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι· |
|
7
|
7
|
| Оу҆клони́стесѧ ѿ зако́нѡвъ мои́хъ и҆ не сохрани́сте: ѡ҆брати́тесѧ ко мнѣ̀, и҆ ѡ҆бращꙋ́сѧ къ ва́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. И҆ рѣ́сте: въ чесо́мъ ѡ҆брати́мсѧ; | καὶ ὑμεῖς οἱ υἱοὶ ᾿Ιακὼβ οὐκ ἀπέχεσθε ἀπὸ τῶν ἀδικιῶν τῶν πατέρων ὑμῶν, ἐξεκλίνατε νόμιμά μου καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε. ἐπιστρέψατε πρός με, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. καὶ εἴπατε· ἐν τίνι ἐπιστρέψομεν; |
|
8
|
8
|
| Є҆да̀ ѡ҆больсти́тъ человѣ́къ бг҃а; занѐ вы̀ ѡ҆больща́ете мѧ̀. И҆ рѣ́сте: въ чесо́мъ ѡ҆больсти́хомъ тѧ̀; Ꙗ҆́кѡ десѧти̑ны и҆ нача́тцы съ ва́ми сꙋ́ть. | μήτι πτερνιεῖ ἄνθρωπος Θεόν; διότι ὑμεῖς πτερνίζετέ με. καὶ ἐρεῖτε· ἐν τίνι ἐπτερνίσαμέν σε; ὅτι τὰ ἐπιδέκατα καὶ αἱ ἀπαρχαὶ μεθ᾿ ὑμῶν εἰσι· |
|
9
|
9
|
| И҆ взира́юще вы̀ взира́ете, и҆ менѐ вы̀ ѡ҆больща́ете. | καὶ ἀποβλέποντες ὑμεῖς ἀποβλέπετε, καὶ ἐμὲ ὑμεῖς πτερνίζετε· τὸ ἔτος συνετελέσθη. |
|
10
|
10
|
| Лѣ́то сконча́сѧ, и҆ внесо́сте всѧ̑ плоды̀ въ сокрѡ́вища, и҆ бꙋ́детъ расхище́нїе є҆гѡ̀ въ домꙋ̀ є҆гѡ̀: ѡ҆брати́тесѧ оу҆̀бо ѡ҆ се́мъ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: а҆́ще не ѿве́рзꙋ ва́мъ хлѧ́бїй небе́сныхъ и҆ и҆злїю̀ ва́мъ блгⷭ҇ве́нїе моѐ, до́ндеже оу҆довлите́сѧ: | καὶ εἰσηνέγκατε πάντα τὰ ἐκφόρια εἰς τοὺς θησαυρούς, καὶ ἔσται ἡ διαρπαγὴ αὐτοῦ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. ἐπιστρέψατε δὴ ἐν τούτῳ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, ἐὰν μὴ ἀνοίξω ὑμῖν τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐκχεῶ τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἕως τοῦ ἱκανωθῆναι. |
|
11
|
11
|
| и҆ раздѣлю̀ ва́мъ въ бра́шно, и҆ не и҆́мамъ и҆стли́ти ва́мъ плодѡ́въ земны́хъ, и҆ не и҆знемо́жетъ ва́шъ вїногра́дъ на селѣ̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель: | καὶ διαστελῶ ὑμῖν εἰς βρῶσιν καὶ οὐ μὴ διαφθείρω ὑμῶν τὸν καρπὸν τῆς γῆς, καὶ οὐ μὴ ἀσθενήσῃ ὑμῶν ἡ ἄμπελος ἡ ἐν τῷ ἀγρῷ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
12
|
12
|
| и҆ оу҆блажа́тъ вы̀ всѝ ꙗ҆зы́цы, занѐ бꙋ́дете вы̀ землѧ̀ пожела́ннаѧ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ μακαριοῦσιν ὑμᾶς πάντα τὰ ἔθνη, διότι ἔσεσθε ὑμεῖς γῆ θελητή, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
13
|
13
|
| Ѡ҆тѧготи́сте на мѧ̀ словеса̀ ва̑ша, гл҃етъ гдⷭ҇ь (вседержи́тель). И҆ рѣ́сте: ѡ҆ че́мъ клевета́хомъ на тѧ̀; | ᾿Εβαρύνατε ἐπ᾿ ἐμὲ τοὺς λόγους ὑμῶν, λέγει Κύριος, καὶ εἴπατε· ἐν τίνι κατελαλήσαμεν κατὰ σοῦ; |
|
14
|
14
|
| Рѣ́сте: сꙋ́етенъ рабо́таѧй бг҃ꙋ, и҆ что̀ бо́лѣе, ꙗ҆́кѡ сохрани́хомъ хранє́нїѧ є҆гѡ̀ и҆ ꙗ҆́кѡ и҆до́хомъ моли́твєнницы пред̾ лице́мъ гдⷭ҇а вседержи́телѧ; | εἴπατε· μάταιος ὁ δουλεύων Θεῷ, καὶ τί πλέον ὅτι ἐφυλάξαμεν τὰ φυλάγματα αὐτοῦ καὶ διότι ἐπορεύθημεν ἱκέται πρὸ προσώπου Κυρίου παντοκράτορος; |
|
15
|
15
|
| и҆ нн҃ѣ мы̀ блажи́мъ чꙋжди́хъ, и҆ созида́ютсѧ всѝ творѧ́щїи беззакѡ́ннаѧ, сопроти́вишасѧ бг҃ови и҆ спасо́шасѧ. | καὶ νῦν ἡμεῖς μακαρίζομεν ἀλλοτρίους, καὶ ἀνοικοδομοῦνται πάντες ποιοῦντες ἄνομα καὶ ἀντέστησαν τῷ Θεῷ καὶ ἐσώθησαν. |
|
16
|
16
|
| Сїѧ̑ реко́ша боѧ́щїисѧ гдⷭ҇а, кі́йждо ко и҆́скреннемꙋ своемꙋ̀: и҆ внѧ́тъ гдⷭ҇ь, и҆ оу҆слы́ша, и҆ написа̀ кни́гꙋ па́мѧти пред̾ собо́ю боѧ́щымсѧ гдⷭ҇а и҆ благоговѣ́ющымъ и҆́мѧ є҆гѡ̀. | ταῦτα κατελάλησαν οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· καὶ προσέσχε Κύριος καὶ εἰσήκουσε καὶ ἔγραψε βιβλίον μνημοσύνου ἐνώπιον αὐτοῦ τοῖς φοβουμένοις τὸν Κύριον καὶ εὐλαβουμένοις τὸ ὄνομα αὐτοῦ. |
|
17
|
17
|
| И҆ бꙋ́дꙋтъ мѝ, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, въ де́нь, є҆го́же а҆́зъ творю̀ въ снабдѣ́нїе, и҆ и҆зберꙋ̀ ѧ҆̀, и҆́мже ѡ҆́бразомъ и҆збира́етъ человѣ́къ сы́на своего̀ (до́брѣ) рабо́тающа є҆мꙋ̀. | καὶ ἔσονταί μοι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, εἰς ἡμέραν, ἣν ἐγὼ ποιῶ εἰς περιποίησιν, καὶ αἱρετιῶ αὐτοὺς ὃν τρόπον αἱρετίζει ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν δουλεύοντα αὐτῷ. |
|
18
|
18
|
| И҆ ѡ҆братите́сѧ и҆ оу҆ви́дите междꙋ̀ првⷣнымъ и҆ междꙋ̀ беззако́ннымъ, и҆ междꙋ̀ слꙋжа́щимъ бг҃ови и҆ не слꙋжа́щимъ є҆мꙋ̀. | καὶ ἐπιστραφήσεσθε καὶ ὄψεσθε ἀναμέσον δικαίου καὶ ἀναμέσον ἀνόμου καὶ ἀναμέσον τοῦ δουλεύοντος Θεῷ καὶ τοῦ μὴ δουλεύοντος. |
|
Глава́ д҃
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
| Ꙗ҆́кѡ сѐ, де́нь грѧде́тъ горѧ́щь ꙗ҆́кѡ пе́щь и҆ попали́тъ ѧ҆̀, и҆ бꙋ́дꙋтъ всѝ и҆ноплемє́нницы и҆ всѝ творѧ́щїи беззакѡ́ннаѧ ꙗ҆́кѡ сте́блїе: и҆ возжже́тъ ѧ҆̀ де́нь гдⷭ҇ень грѧды́й, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель, и҆ не ѡ҆ста́нетсѧ ѿ ни́хъ ко́рень нижѐ вѣ́твь. | ΔΙΟΤΙ ἰδοὺ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται καιομένη ὡς κλίβανος καὶ φλέξει αὐτούς, καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἀλλογενεῖς καὶ πάντες οἱ ποιοῦντες ἄνομα καλάμη, καὶ ἀνάψει αὐτοὺς ἡ ἡμέρα ἡ ἐρχομένη, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ ἐξ αὐτῶν ρίζα οὐδὲ κλῆμα. |
|
2
|
2
|
| И҆ возсїѧ́етъ ва́мъ боѧ́щымсѧ и҆́мене моегѡ̀ со́лнце пра́вды и҆ и҆зцѣле́нїе въ крилѣ́хъ є҆гѡ̀: и҆ и҆зы́дете и҆ взыгра́ете, ꙗ҆́коже телцы̀ ѿ оу҆́зъ разрѣше́ни: | καὶ ἀνατελεῖ ὑμῖν τοῖς φοβουμένοις τὸ ὄνομά μου ἥλιος δικαιοσύνης καὶ ἴασις ἐν ταῖς πτέρυξιν αὐτοῦ, καὶ ἐξελεύσεσθε καὶ σκιρτήσετε ὡς μοσχάρια ἐκ δεσμῶν ἀνειμένα. |
|
3
|
3
|
| и҆ поперетѐ беззако́нники, и҆ бꙋ́дꙋтъ пе́пелъ под̾ нога́ми ва́шими въ де́нь, въ ѻ҆́ньже а҆́зъ сотворю̀, гл҃етъ гдⷭ҇ь вседержи́тель. | καὶ καταπατήσετε ἀνόμους, διότι ἔσονται σποδὸς ὑποκάτω τῶν ποδῶν ὑμῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐγὼ ποιῶ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. |
|
4
|
4
|
| Помѧни́те зако́нъ мѡѷсе́а раба̀ моегѡ̀, ꙗ҆́коже повелѣ́хъ є҆мꙋ̀ въ хѡри́вѣ ко всемꙋ̀ і҆и҃лю повелѣ̑нїѧ и҆ ѡ҆правда̑нїѧ. | καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστελῶ ὑμῖν ᾿Ηλίαν τὸν Θεσβίτην, πρὶν ἢ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ, |
|
5
|
5
|
| И҆ сѐ, а҆́зъ послю̀ ва́мъ и҆лїю̀ ѳесві́тѧнина, пре́жде прише́ствїѧ днѐ гдⷭ҇нѧ вели́кагѡ и҆ просвѣще́ннагѡ, | ὃς ἀποκαταστήσει καρδίαν πατρὸς πρὸς υἱὸν καὶ καρδίαν ἀνθρώπου πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, μὴ ἐλθὼν πατάξω τὴν γῆν ἄρδην. |
|
6
|
6
|
| и҆́же оу҆стро́итъ се́рдце ѻ҆тца̀ къ сы́нꙋ и҆ се́рдце человѣ́ка ко и҆́скреннемꙋ є҆гѡ̀, да не прише́дъ поражꙋ̀ зе́млю въ коне́цъ. | μνήσθητι νόμου Μωσῆ τοῦ δούλου μου, καθότι ἐνετειλάμην αὐτῷ ἐν Χωρὴβ πρὸς πάντα τὸν ᾿Ισραὴλ προστάγματα καὶ δικαιώματα. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.